Κληρωτή Δημοκρατία

ΠΗΓΗ: CYNICAL

Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία, όπως διεκπεραιώνεται δια μέσου του κομματικού συστήματος, είναι ένα μοντέλο διακυβέρνησης που δεν χαίρει πλέον εκτίμησης. Οι λόγοι πολλοί, όπως ο εκπεσμός σε μια ομφαλοσκοπική κομματική γραφειοκρατία και πολιτική ελίτ, οι οποίες με το να ασχολούνται κυρίως με τη δική τους αναπαραγωγή απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο από την κοινωνία και τα προβλήματά της. Έτσι, αυτό που χαρακτηρίζει πλέον τα κοινοβούλια είναι η εξασφάλιση του ατομικού συμφέροντος των βουλευτών, παρά του κοινού καλού.

Η άμεση δημοκρατία φαντάζει σαν μια ελκυστική επιλογή, αλλά για την πλήρη εφαρμογή της υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες, όπως το μέγεθος των κοινωνιών, αλλά και θεωρητικό και πειραματικό έλλειμμα.

Ένα εναλλακτικό μοντέλο που θα μπορούσε να εφαρμοστεί εντός των υπαρχόντων δομών της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας είναι η κληρωτή αντιπροσωπευτική δημοκρατία, με τους βουλευτές να βγαίνουν όχι με ψηφοφορία αλλά με το ρίξιμο ενός ζαριού. Η ιδέα είναι ότι με τον τρόπο αυτό οι βουλευτές που θα προκύπτουν μπορεί πράγματι να αντιπροσωπεύουν με αναλογικό τρόπο τις διάφορες κοινωνικές και επαγγελματικές τάξεις, και εφ όσον η πιθανότητα επανεκλογής τους θα είναι μηδενική, θα μπορούν να ψηφίζουν τα νομοσχέδια με βάση το κοινό καλό και όχι το δικό τους. Επίσης, για τον ίδιο λόγο θα είναι απαλλαγμένοι από την ανάγκη καλλιέργειας πελατειακών σχέσεων με τους δυνητικούς ψηφοφόρους τους και σχέσεων εξάρτησης από δόλιους χρηματοδότες και χορηγούς.

Catastroika: 26 Απριλίου 2012 στις 20:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - PRESS RELEASE

Στις 26 Απριλίου 2012 στις 20:00 το βράδυ (ξανα)κλείνουμε την τηλεόραση, για μια εναλλακτική ματιά στην ενημέρωση. Οι δημιουργοί του Debtocracy, του ντοκιμαντέρ που είδαν εκατομμύρια θεατές στο Ίντερνετ και μεταδόθηκε σε τηλεοπτικά δίκτυα από την Ιαπωνία μέχρι τη Λατινική Αμερική, παρουσιάζουν τη νέα τους παραγωγή, με τίτλο CATASTROIKA, στην ιστοσελίδα www.catastroika.com

 

Η CATASTROIKA αναζητά τις συνέπειες της επικείμενης εκποίησης του ελληνικού δημόσιου πλούτου. Εξετάζοντας παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης από την Καλιφόρνια, το Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο, τη Μόσχα και τη Ρώμη, επιχειρούν να προβλέψουν τι θα συμβεί από την εφαρμογή αυτού του μοντέλου σε μια χώρα υπό καθεστώς επιτήρησης.

 

Ο Σλαβόι Ζίζεκ, η Ναόμι Κλάιν, ο Λούις Σεπούλβεδα, ο Κεν Λόουτς και ο Γκρεγκ Πάλαστ μιλούν για την πολιτική του μνημονίου, την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και την επίθεση εναντίον της Δημοκρατίας στην Ευρώπη μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Ακαδημαϊκοί όπως ο Ντάνι Ρόντρικ, ο Άλεξ Καλίνικος, ο Μπεν Φάιν, ο Κώστας Δουζίνας, ο Ντιν Μπέικερ, ο Γιώργος Κατρούγκαλος και ο Σπύρος Μαρκέτος περιγράφουν άγνωστες πτυχές των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.   

Οι γιατροί του πολιτισμού. Οι φιλοσοφικές αφηγήσεις της ευρωπαϊκής κρίσης

Πηγή: aformi


xiropaidis from www.aformi.gr on Vimeo.

Η ομιλία πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 10/4 στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων στα πλαίσια μιας εκδήλωσης που διοργάνωσε η πρωτοβουλία «Για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας στην Ελλάδα». Εισηγητής ήταν ο Γιώργος Ξηροπαΐδης, καθηγητής Φιλοσοφίας, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Παρακολουθήστε την ομιλία, είναι πραγματικά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.

Is Debt Forgiveness a Way out of the Eurozone Crisis?

foto: http://www.lukasvasilikos.com/
ΠΗΓΗ: Social Europe Journal

 BY ROBERT SKIDELSKY 

Nearly four years after the start of the global financial crisis, many are wondering why economic recovery is taking so long. Indeed, its sluggishness has confounded even the experts. According to the International Monetary Fund, the world economy should have grown by 4.4% in 2011, and should grow by 4.5% in 2012. In fact, the latest figures from the World Bank indicate that growth reached just 2.7% in 2011, and will slow this year to 2.5% – a figure that may well need to be revised downwards.

There are two possible reasons for the discrepancy between forecast and outcome. Either the damage caused by the financial crisis was more serious than people realized, or the economic medicine prescribed was less efficacious than policymakers believed.

In fact, the gravity of the banking crisis was quickly grasped. Huge stimulus packages were implemented in 2008-9, led by the United States and China, coordinated by Britain, and with the reluctant support of Germany. Interest rates were slashed, insolvent banks were bailed out, the printing presses were turned on, taxes were cut, and public spending was boosted. Some countries devalued their currencies.

Η Ελλάδα την περίοδο 1974 - 2011 σταθερά ανάμεσα στους 10 μεγαλύτερους εισαγωγείς όπλων

foto: http://www.lukasvasilikos.com/
Πηγή: Ριζοσπάστης  13/4/2012

του Κ. Ζηλάκου

Το μέγεθος της εμπλοκής της Ελλάδας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και τις οδυνηρές συνέπειες, που έχει για το λαό, αποκαλύπτουν τα στοιχεία σχετικά με τις δαπάνες των κυβερνήσεων για εισαγωγές όπλων και οπλικών συστημάτων, την περίοδο 1974 - 2011. Πρόκειται, κατά κανόνα, για πολεμικό υλικό που δεν υπηρετεί τις αμυντικές ανάγκες της χώρας, αλλά υπαγορεύεται από τους επιθετικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ. Εκτός όλων των άλλων, οι υπέρογκες εξοπλιστικές δαπάνες συνέβαλαν και στη διαμόρφωση του κρατικού χρέους, το οποίο, σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστική κρίσης, χρησιμοποιείται σαν όχημα για την επιβολή βάρβαρων περικοπών και μέτρων σε βάρος του λαού.

****

Για αγορές όπλων μετά το 1974, οι κυβερνήσεις του δικομματισμού έχουν σωρευτικά διαθέσει ποσά που ισοδυναμούν με 1/2 του μέσου ετήσιου ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν) των χρόνων αυτών, χωρίς τους τόκους! Η Ελλάδα παραμένει σταθερά στην πρώτη τριάδα ανάμεσα στις χώρες - μέλη του ΝΑΤΟ, στις στρατιωτικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ, ακόμα και με ποσοστό κάτω του 3%, όπως παρουσιάζεται στους τελευταίους προϋπολογισμούς. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η Ελλάδα κατέχει σταθερά μία από τις πέντε πρώτες θέσεις ανάμεσα σε όλες τις χώρες του κόσμου, όσον αφορά στην προμήθεια οπλικών συστημάτων από τις ΗΠΑ.

Τα 4 αερόστρωμνα (χόβερκραφτ) τύπου «Zubr» από Ρωσία και Ουκρανία, που ποτέ στην ουσία δεν εντάχθηκαν επιχειρησιακά στο Πολεμικό Ναυτικό

Η «ορθολογική» Δεξιά και η «θυμική» Αριστερά

Πηγή: RedNotebook Σκέψεις με αφορμή το πρόσφατο φύλλο της Κυριακάτικης Καθημερινής - και όχι μόνο

Του Χρήστου Σίμου Καθώς διανύουμε την προεκλογική περίοδο, ακούγεται όλο και περισσότερο το επιχείρημα ότι η ψήφος προς τα κόμματα που υποστηρίζουν το Μνημόνιο είναι ψήφος που βασίζεται στον ορθό λογισμό και στο αίσθημα ευθύνης για τη χώρα. Αντίθετα, η ψήφος προς τα κόμματα που μάχονται το Μνημόνιο, ιδίως από τα αριστερά, είναι ψήφος θυμού και αγανάκτησης, μια επιλογή μη ορθολογική κατά συνέπεια. Ποιες είναι άρρητες προϋποθέσεις πάνω στις οποίες βασίζεται το εν λόγω επιχείρημα; Ποια είναι τα προβλήματα που έχουν προκύψει από την «ηγεμονία της Αριστεράς» που ταλαιπωρεί τη χώρα, σύμφωνα με τις υπεύθυνες δυνάμεις; Ποιες είναι οι εκτιμήσεις για τις επερχόμενες εκλογές αλλά και οι προτάσεις, ιδίως σε ό,τι αφορά τη νέα γενιά, για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης;  1. Το Μνημόνιο είναι η μόνη ορθολογική πρόταση για το ξεπέρασμα της κρίσης. Το ότι η εφαρμογή του έχει οδηγήσει στην αύξηση του χρέους, μάλλον συνιστά κακεντρέχεια.

Εξοπλισμοί και το χρονικό της μίζας

foto:http://www.lukasvasilikos.com/


ΠΗΓΗ: Ελεύθερη Ζώνη

της Σ. Βούλτεψη

Πέσαμε πάλι από τα σύννεφα. 

Και όμως. Όλα ήσαν γνωστά. Η χλιδάτη ζωή του Άκη Τσοχατζόπουλου, που δεν δικαιολογεί καμιά βουλευτική αποζημίωση, ήταν επί χρόνια κοινό μυστικό. 

Αν πραγματικά υπάρχει κάτι το ενδιαφέρον στην υπόθεση της (προεκλογικής) σύλληψής του, αυτό, κατά τη γνώμη μου, ουδεμία σχέση έχει με τα αποκαλυπτόμενα περιουσιακά του στοιχεία. 

Το ενδιαφέρον είναι πως η υπόθεση Τσοχατζόπουλου ξαφνικά εμφανίζεται εντελώς αποκομμένη από το οργιώδες σκηνικό που επί χρόνια είχε στηθεί γύρω από τα εξοπλιστικά προγράμματα – τα οποία πάντως αποφασίζονταν από τα υπουργικά συμβούλια και τα ΚΥΣΕΑ. 

Έτσι, όπως και στο παρελθόν, όταν ο Κ. Σημίτης απέκλεισε από τα ψηφοδέλτια του κόμματος πρόσωπα όπως ο Γ. Σμπώκος, Γενικός Διευθυντής Εξοπλισμών που παραιτήθηκε το 2000 για να θέσει υποψηφιότητα, αφήνοντας αλώβητο τον κ. Τσοχατζόπουλο, έτσι και τώρα, ο τελευταίος, ισχυρίζεται όσα και τότε ο Σμπώκος: Ότι δηλαδή υπήρχε υπουργικό συμβούλιο και ΚΥΣΕΑ. 

Οι "συμπτώσεις" αρκούν να καταδικαστεί ο Άκης;

ΠΗΓΗ: Capital

Του Παναγιώτη Στάθη

Ωραία! Είδαμε το πρώτο πρωτοκλασάτο πολιτικό πρόσωπο που πέρασε το κατώφλι των φυλακών , έστω και χωρίς χειροπέδες, για υπόθεση διαφθοράς. Είδαμε εντάλματα σύλληψης, πανηγυρικές δηλώσεις πως η δικαιοσύνη λειτούργησε, έστω και αρκετά θεαματικά, ακούσαμε τους πολιτικούς να τσακώνονται για το ποιός «έχωσε πιο βαθιά στο χώμα τον Άκη», για το ποιος «ήταν συνήγορός του και ποιος τον πολέμησε» , διαβάσαμε το πόρισμα - καταπέλτη και τις απολογίες του και τώρα ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε επί της ουσίας:

Υπάρχουν εκείνα τα στοιχεία που απαιτεί το Σύνταγμα και οι νόμοι για να καταδικαστεί με το γράμμα του νόμου ο Άκης Τσοχατζόπουλος; Ή πρόκειται για μια δικαστική επιχείρηση που θα λειτουργήσει ως Κολυμβήθρα του Σιλωάμ για το πολιτικό σύστημα, περιοριζόμενη στα του Άκη, ο οποίος θα καταδικαστεί σε ποινή (σύμφωνα με τον νόμο περί ξεπλύματος) άνω των 10 ετών και μετά θα φάμε μια ξεγυρισμένη καμπάνα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο; Γιατί στη δεύτερη περίπτωση θα μιλάμε για την απόλυτη χρεοκοπία του πολιτικού και δικαστικού συστήματος.

Διαδήλωση στη Ρώμη κατά των αυτοκτονιών από την κρίση

Πηγή: Ημερησία

Περίπου 1.000 άνθρωποι διαδήλωσαν σήμερα το βράδυ στη Ρώμη στην πλατεία του Πάνθεον, παρά τη βροχή, για να διαμαρτυρηθούν σιωπηλά κατά των αυτοκτονιών που σημειώνονται εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.

Πολλές ενώσεις επιχειρηματιών και βιοτεχνών από το Λάτιο, την περιφέρεια στην οποία ανήκει η Ρώμη, και τα βασικά ιταλικά εργατικά συνδικάτα (CGIL, CUISL, UIL, UGL) συγκεντρώθηκαν για μια «σιωπηλή» διαμαρτυρία για «τα θύματα της κρίσης» και «για να μην υπάρξουν άλλες αυτοκτονίες».

Μια μεγάλη οθόνη είχε τοποθετηθεί στην πλατεία για να αποτίσει φόρο τιμής στους επιχειρηματίες και τους εργαζόμενους που αυτοκτόνησαν από την αρχή της κρίσης, στους οποίους αναφέρθηκε σήμερα το πρωί και ο ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

«Ζητάμε μια απάντηση από το κράτος για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις να επαναφέρουν στην αγορά τις δραστηριότητές τους, ώστε να μπορέσει να ανακάμψει η ιταλική οικονομία», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Μαουρίτσιο Φλαμίνι, της ένωσης μικρομεσαίων επιχειρήσεων του Λάτιουμ.

Γιατί η Ευρωζώνη μπορεί ακόμη να επιβιώσει

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

‘Εάν ανέκυπτε σύγκρουση ανάμεσα στην κυριαρχία της Ένωσης και στην κυριαρχία των Πολιτειών στην παρούσα φάση, θα προβλέπαμε την ήττα της Ένωσης. Αν μια Πολιτεία επέλεγε να αποσυρθεί από το συμβόλαιο, θα ήταν δύσκολο να αντικρούσει κανείς το δικαίωμά της να το κάνει. Και η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση δεν θα είχε τρόπο να διατηρήσει ευθέως τις αξιώσεις της, είτε με τη βία είτε με το δίκαιο’.

Αυτά έγραφε ο Αλέξις ντε Τοκβίλ, ένας από τους πιο εύστοχους ξένους παρατηρητές για  τις προοπτικές των ΗΠΑ. Παρά ταύτα δεν κατάφερε να προβλέψει τα αποτελέσματα του Αμερικάνικου Εμφύλιου.

Σήμερα οι ενημερωμένοι Αμερικανοί πιστεύουν ότι η Ευρωζώνη δεν θα επιβιώσει. Κι αυτό γιατί τη θεωρούν ως έναν γάμο οικονομικών συμφερόντων, όπως ο Τοκβίλ έβλεπε στις ΗΠΑ έναν γάμο πολιτικών συμφερόντων.

Argentina’s Critics Get it Wrong Again

foto: http://www.lukasvasilikos.com/
Argentina's critics are wrong again about renationalising oil
In taking back oil and gas company YPF, Argentina's state is reversing past mistakes. Europe is in no position to be outraged




ΠΗΓΗ: guardian, Wednesday 18 April 2012

By Mark Weisbrot

The Argentinian government's decision to renationalise the oil and gas company YPF has been greeted with howls of outrage, threats, forecasts of rage and ruin, and a rude bit of name-calling in the international press. We have heard all this before.


When the government defaulted on its debt at the end of 2001 and then devalued its currency a few weeks later, it was all doom-mongering in the media. The devaluation would cause inflation to spin out of control, the country would face balance of payments crises from not being able to borrow, the economy would spiral downward into deeper recession. Then, between 2002 and 2011, Argentina's real GDP grew by about 90%, the fastest in the hemisphere. Employment is now at record levels, and both poverty and extreme poverty have been reduced by two-thirds. Social spending, adjusted for inflation, has nearly tripled. All this is probably why Cristina Kirchner was re-elected last October in a landslide victory.

Η οικονομική αυτοκτονία της Ευρώπης. Του Paul Krugman

ΠΗΓΗ: tvxs.gr 

Tο Σάββατο οι Times έγραψαν για ένα φαινόμενο που διευρύνεται στην Ευρώπη: τις «αυτοκτονίες λόγω οικονομικής κρίσης», αυτοκτονίες από απελπισία λόγω ανεργίας ή επιχειρηματικής αποτυχίας. Ήταν ένα πολύ συγκινητικό δημοσίευμα. Όμως είμαι βέβαιος πως δεν ήμουν ο μοναδικός αναγνώστης, ιδίως μεταξύ των οικονομολόγων, που αναρωτήθηκε μήπως οι αυτοκτονίες δεν περιορίζονται σε ατομικό επίπεδο, αλλά σε ολόκληρη την ήπειρο, καθώς οι Ευρωπαίοι ηγέτες μοιάζουν αποφασισμένοι να οδηγήσουν το σύνολο της Ευρώπης στην οικονομική αυτοκτονία.

Μέχρι και πριν λίγους μήνες ένιωθα κάποιες ελπίδες για την Ευρώπη. Θα θυμάστε πως το περασμένο φθινόπωρο η Ευρώπη βρισκόταν στα πρότυπα μιας χρηματοοικονομικής καταστροφής: όμως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ευρωπαϊκό αντίστοιχο της αμερικανικής Fed, έσπευσε να σώσει την Γηραιά Ήπειρο. Πρόσφερε στις ευρωπαϊκές τράπεζες ανοιχτές γραμμές πιστώσεων, ενεχυριάζοντας ομόλογα ευρωπαϊκών κυβερνήσεων: αυτή η κίνηση στήριξε άμεσα τις τράπεζες και έμμεσα τις κυβερνήσεις, και τερμάτισε το κύμα πανικού.

ΚΙ ΟΜΩΣ, ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ!

ΠΗΓΗ: Αριστερό Βήμα

Του ΔΙΟΝΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΥ

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ Δ. ΡΕΠΠΑ, ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΚΑΙ ΟΣΑ ΔΕΝ (ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ) ΞΕΡΟΥΝ ΟΙ .. ΛΑΤΡΕΙΣ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΩΝ!

(Από το www.iefimerida.gr, 13/4/2012)

Πόσο «υπερτροφικός» και «πνιγμένος» από ... στρατιές πλεονάζοντος προσωπικού είναι τελικά ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα; Ας επανεξετάσουμε τα πράγματα, υπό το φως (και) των στοιχείων που ανακοίνωσε προσφάτως ο Δημήτρης Ρέππας.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης, σήμερα απασχολούνται στο Δημόσιο 712.000 υπάλληλοι, εκ των οποίων οι μόνιμοι είναι 636.000. Ο συνολικός αριθμός τους έχει μειωθεί κατά 50.000 την τελευταία διετία.

Η περίφημη απογραφή του 2010, εκείνη που υποτίθεται ότι θα φανέρωνε τουλάχιστον ένα εκατομμύριο δημοσίους υπαλλήλους (ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο νούμερο «τραβούσε» η ... ψυχή και η διάθεση αυτοσχεδιασμού καθενός), δεν κατάφερε να καταγράψει περισσότερα από 768.009 άτομα- συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών και των σωμάτων ασφαλείας.

Παραλληλισμοί των επιπτώσεων των πολιτικών του ΔΝΤ στην Ελλάδα και διεθνώς

foto: http://www.lukasvasilikos.com/

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Του Γιώργου Νικολαΐδη. 

Με αφορμή μια αποκαλυπτική διεθνή μελέτη προσπαθιέται μια ανατομία των πολιτικών του ΔΝΤ στην Υγεία και τις δραματικές επιπτώσεις τους στα λαϊκά στρώματα και να τεθούν τα ερωτήματα μιας αντιστροφής της καταστροφικής πορείας.

Το 2008 οι Stuckler, King και Basu δημοσίευσαν μία συγκριτική μελέτη της διακύμανσης της νοσηρότητας και θνησιμότητας από φυματίωση (TBC) σε 21 χώρες της Ανατολικής Ευρώπης στα έτη 1991-2002, αναφορικά με την ύπαρξη ή μη δανειακής σύμβασης με το ΔΝΤ. Τα ευρήματα είναι αποκαλυπτικά: Στο σύνολό τους οι χώρες με δανειακή σύμβαση με το ΔΝΤ εμφάνισαν 16,6% μεγαλύτερη θνησιμότητα από TBC σε σχέση τις χώρες που δεν είχαν τέτοια σύμβαση. Για κάθε χρόνο επιπλέον παραμονής στο ΔΝΤ η νοσηρότητα και θνησιμότητα από TBC αυξάνονταν κατά 4,1%! Για κάθε επιπλέον 1% ποσό δανείου από το ΔΝΤ η νοσηρότητα και θνησιμότητα από TBC αυξάνονταν κατά 0,9%! Η χώρα με τους καλύτερους δείκτες υγείας, αναφορικά με την TBC, ήταν η Σλοβενία που δεν «μπήκε» ποτέ στο ΔΝΤ. Οι χώρες που εντάχθηκαν σε προγράμματα του ΔΝΤ είχαν πολύ καλύτερους δείκτες υγείας αναφορικά με την TBC τη διετία προ των συμβάσεων με το ΔΝΤ. Με την εφαρμογή των συμβάσεων, οι δείκτες υγείας κατέρρεαν. 

H Οικονομική Αυτοκτονία της Ευρώπης

ΠΗΓΗ: ΝΥΤ

Paul Krugman

On Saturday The Times reported on an apparently growing phenomenon in Europe: “suicide by economic crisis,” people taking their own lives in despair over unemployment and business failure. It was a heartbreaking story. But I’m sure I wasn’t the only reader, especially among economists, wondering if the larger story isn’t so much about individuals as about the apparent determination of European leaders to commit economic suicide for the Continent as a whole.

Just a few months ago I was feeling some hope about Europe. You may recall that late last fall Europe appeared to be on the verge of financial meltdown; but the European Central Bank, Europe’s counterpart to the Fed, came to the Continent’s rescue. It offered Europe’s banks open-ended credit lines as long as they put up the bonds of European governments as collateral; this directly supported the banks and indirectly supported the governments, and put an end to the panic.

Münchau:H Ισπανία σε... mission impossible!

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

By Wolfgang Münchau

Δημοσιεύθηκε: 07:50 - 17/04/12

Οι αγορές πανικοβάλλονται μήπως η Ισπανία αποτύχει στους στόχους για το έλλειμμα ή με τη σκέψη ότι μπορεί να τους πετύχει; Αυτή, κατ’ εμέ τουλάχιστον, είναι η κρίσιμη ερώτηση που αντιμετωπίζουν οι ρυθμιστές της ευρωζώνης. Η τελική κατάληξη της κρίσης χρεών στην ευρωζώνη θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την απάντηση σε αυτό το ερώτημα. 

Η ειδησεογραφία μοιάζει να υποστηρίζει ότι οι αγορές πανικοβάλλονται για τα ελλείμματα. Νομίζω ότι είναι λάθος. Οι επενδυτές που εγώ γνωρίζω φοβούνται μήπως η λιτότητα καταστρέψει την ισπανική οικονομία και ωθήσει τη χώρα είτε έξω από το ευρώ είτε στα χέρια του European Stability Mechanism. 

Η τρέχουσα άποψη που επικρατεί στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες και στις περισσότερες εθνικές πρωτεύουσες (μεταξύ των οποίων, δυστυχώς, και η Μαδρίτη) είναι ότι δεν υπάρχει υπερβολική λιτότητα. Αυτό που μετράει είναι η αξιοπιστία. Άπαξ και χάσεις τον στόχο, πρέπει να υπερβάλεις για να τον πετύχεις την επόμενη φορά. Στόχος είναι ο στόχος και είναι ο μόνος… 

Αυτή η άποψη δεν δένει με την εμπειρία της κρίσης στην ευρωζώνη, ειδικά στην Ελλάδα. Δεν δένει ούτε με όσα γνωρίζουμε από την οικονομική θεωρία ή την Οικονομική Ιστορία. Και δεν δένει ούτε με την απλή, αν και μη επιστημονική, παρατήρηση ότι τα περιοδικά ξεσπάσματα πανικού στις αγορές με την Ισπανία σχεδόν πάντα έπονται μιας ανακοίνωσης για λιτότητα.

ΔΝΤ: Ρίσκο η υπερβολική δημοσιονομική προσαρμογή

ΠΗΓΗ: euro2day

Όλα τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής (και της Ελλάδας) χρειάστηκε να αλλάξουν γιατί περιείχαν σημαντικά λάθη, τονίζει το ΔΝΤ. Όλες οι προβλέψεις του Ταμείου για το έλλειμμα, το χρέος και την ανάπτυξη της Ελλάδας. 

Tους λανθασμένους υπολογισμούς και τις αναπάντεχες εξελίξεις στα προγράμματα οχτώ ευρωπαϊκών κρατών, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, που καλούνται να προχωρήσουν σε μεγάλα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής, εντοπίζει σε έκθεσή του το ΔΝΤ. 

Ειδικότερα, στην έρευνά του με τίτλο "Early lessons from Experiences with Large Fiscal Adjustments Plans", το ΔΝΤ προχωρά σε μια συγκριτική ανάλυση των προγραμμάτων προσαρμογής στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ελλάδα, την Ιρλανδία, τη Λιθουανία, τη Λετονία, την Ισλανδία και τη Ρουμανία. 

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, και οι οχτώ χώρες αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε αλλαγές στο μέγεθος και στη σύνθεση των προγραμμάτων προσαρμογής. 

Για την Πορτογαλία ο χρόνος λιγοστεύει – Κώστας Λαπαβίτσας – Νούνο Τέλες

Πηγή: contramee

http://economia.publico.pt/Noticia/para-portugal-o-tempo-esta-a-esgotarse-1541341 

Τον περασμένο μήνα, ο πορτογάλος υπουργός Οικονομικών δήλωσε στην Ουάσιγκτον ότι ” η προσαρμογή θα είναι ταχύτερη και πιο επιτυχής από ό, τι προβλέπει το πρόγραμμα [Τρόικα].”

των Κώστα Λαπαβίτσα- Νούνο Τέλες

Ενθαρρυμένος από τη μείωση του εξωτερικού ελλείμματος κατά το τελευταίο τρίμηνο του περασμένου έτους, ο Vítor Gaspar επιβεβαίωσε έτσι την πίστη του στις τρέχουσες πολιτικές της κυβέρνησής του – δεν έχει σημασία το γεγονός ότι αυτή η μείωση του ελλείμματος οφείλεται στη μείωση των εισαγωγών που προκαλείται από την κατάρρευση της εγχώριας κατανάλωσης και των επενδύσεων και την αύξηση των εξαγωγών σε μη ευρωπαϊκό χώρο που έχουν επωφεληθεί από την υποτίμηση του ευρώ κατά την ίδια περίοδο

Κ. Λαπαβίτσας: «Αν συνεχιστεί η πολιτική των μνημονίων υπάρχει κίνδυνος να έχουμε χάος»

ΠΗΓΗ: Think Free

Συνέντευξη στον Γιάννη Θ. Κεσσόπουλο / gkessopoulos@gmail.com

Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι από τους πρωτεργάτες της αμφισβήτησης της μνημονιακής πολιτικής. Καθηγητής οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Μελετών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, είναι ο άνθρωπος που διατύπωσε την πρόταση το Λογιστικό Έλεγχο του δημόσιου χρέους το καλοκαίρι του 2010, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου. Τo φθινόπωρο του 2010 οργανώθηκε και η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου επί του ελληνικού δημόσιου χρέους (www.elegr.gr) αποκτώντας μεγαλύτερη ώθηση με αφορμή σχετική πρόταση για τη συγκρότησή Ε.Λ.Ε από την ανεξάρτητη βουλευτή Σοφία Σακοράφα στο βήμα της Βουλής, κατά τη συζήτηση για τον κρατικό προϋπολογισμό, το Δεκέμβρη του 2010. Έκτοτε έχει αγκαλιάσει και έχει στηριχθεί από ένα πολύ ευρύτερο κοινό που μάχεται ενάντια στο Μνημόνιο και τις εξοντωτικές πολιτικές λιτότητας που επιβάλλουν κυβέρνηση – ΔΝΤ – ΕΕ. Συναντηθήκαμε με τον Κ. Λαπαβίτσα στο Room22, τη Μεγάλη Τετάρτη, λίγες ώρες πριν την ανακοίνωση της ημερομηνίας των εθνικών εκλογών από τον Λ. Παπαδήμο. Διαβάστε τι μας είπε για τις εθνικές εκλογές, για την ένταση της κοινωνικής αντίδρασης και την έλλειψη επαρκούς πολιτικής αντιστοίχισης, για τα μνημόνια, για το λογιστικό έλεγχο και την ανάγκη ηγεσίας για την Ελλάδα, για τη σημασία του κατακερματισμού των κομμάτων, για την ΕΛΕ και την σαλονικιώτικη πρωτοβουλία «Χωρίς χρέος, χωρίς ευρώ».

Phoenix Capital Research: Τέσσερα σημάδια που προμηνύουν την επερχόμενη χρηματοπιστωτική κρίση στην Ευρώπη - Το μέγεθος και η μόχλευση του τραπεζικού κλάδου βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης

www.bankingnews.gr

Εξαιρετικά δυσοίωνο διαγράφει το άμεσο μέλλον της Ευρώπης, ο επικεφαλής αναλυτής της Phoenix Capital Research, Graham Summers, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι η βραχύβια ανακούφιση των αγορών από τις παρεμβάσεις των Κεντρικών Τραπεζών, σε συνδυασμό με τις κρίσιμες εκλογές σε Ελλάδα και Γαλλία, συνθέτουν ένα περιβάλλον που μπορεί να οδηγήσει σε ένα μεγάλο κραχ την Ευρώπη. 

Ο Summers εφιστά την προσοχή σε ορισμένα σημαντικά και κρίσιμα μεγέθη:

Πιο συγκεκριμένα: 

1)Σύμφωνα με το ΔΝΤ, οι ευρωπαϊκές τράπεζες εμφανίζουν δείκτη μόχλευσης κατά μέσο όρο 26 προς 1, αν και στην πραγματικότητα οι αναλυτές θεωρούν ότι είναι μεγαλύτερος. Σε κάθε περίπτωση, αυτά τα επίπεδα θυμίζουν την εποχή της Lehman Brothers.

2)Το μέγεθος του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος ξεπερνά τα 46 τρις. δολ. (περίπου 3X του συνολικού ευρωπαϊκού ΑΕΠ)

3)Ο ισολογισμός της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι πλέον κοντά στα 4 τρις. δολάρια, μεγαλύτερος δηλαδή της γερμανικής οικονομίας και σχεδόν το 1/3 του συνολικού ευρωπαϊκού ΑΕΠ. Εκτός των προβλημάτων πληθωρισμού και των συστημικών κινδύνων, ο δείκτης μόχλευσης της ΕΚΤ ξεπερνά το 36 προς 1

Δεν υπάρχουν αθώοι (μέρος δεύτερο)

foto: http://www.lukasvasilikos.com/

ΠΗΓΗ: Techie Chan

στο προηγούμενο επεισόδιο ασχολήθηκα με το τι σημαίνουν και δεν σημαίνουν διάφορες πολιτικές συμπεριφορές σε σχέση με τις εκλογές. Το προσωπικό μου συμπέρασμα είναι πως η συμμετοχή σε αυτό το εκλογικό νταβαντούρι στα πλαίσια που οι εκλογές εκλέγουν κυβερνήσεις και οι κυβερνήσεις είναι μακράν ο πιο ισχυρός οργανωμένος παίκτης μιας κοινωνίας είναι πολύ σημαντικό. Ακόμα κι αν ο στόχος σου είναι η αλλαγή από τα κάτω, αυτή η αλλαγή όσο ακόμα βρίσκεται στα σπάργανα μπορεί να επηρεαστεί πολύ εύκολα από τον ελέφαντα που ονομάζεται κράτος.

Και στα πλαίσια που το υπάρχον κυβερνητικό πλαίσιο είναι εμφανές πως δεν το πολυ-εκτιμώ, έψαχνα να βρω στρατηγικές που θα το ανατρέψουν. Αυτές οι στρατηγικές αφορούν νέα ή μικρά πολιτικά κόμματα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εξαγγέλλουν πως θέλουν να διαφοροποιηθούν από το σημερινό πολιτικό προσωπικό.

ΚΑΤΑΡΡΕΟΝΤΑΣ

ΠΗΓΗ: eparistera
του Γ. Τριανταφυλλόπουλου

ΚΑΤΑΡΡΕΟΝΤΑΣ

Δεν υπάρχει πιο αντικαπιταλιστικό σύνθημα από το «πρώτα οι άνθρωποι»

foto: http://www.lukasvasilikos.com/
Πηγή: tvxs.gr

Συνέντευξη του Ζαν-Λυκ Μελανσόν, υποψήφιου του Μετώπου της Αριστεράς (Front de Gauche) στις γαλλικές προεδρικές εκλογές (22 Απριλίου και 6 Μάιου), στους εκδότες του εβδομαδιαίου περιοδικού L’ Humanité Dimanche

Ο υποψήφιος του Μετώπου της Αριστεράς βρίσκεται πάνω από το 10% στις δημοσκοπήσεις, ενώ η δυναμική της καμπάνιας, ενισχύθηκε περαιτέρω από την τεράστια επιτυχία της πορείας στην Πλατεία της Βαστίλης στις 18 Μάρτη. Στη συνέντευξή του, ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν εξηγεί το νόημα της επανάστασης των πολιτών, προσδιορίζει τα πρώτα μέτρα που θα λάβει η κυβέρνηση του Μετώπου, εφόσον έρθει στην εξουσία και περιγράφει τα βήματα που πρέπει να γίνουν ώστε αυτά να επιβληθούν στη γαλλική και την ευρωπαϊκή ολιγαρχία.

Το βρώμικο μυστικό στην καρδιά του μνημονιακού μπλοκ

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ

Γιατί θεωρεί η κυρίαρχη άποψη ότι η Αριστερά δεν έχει αξιόπιστη πρόταση εξόδου από την κρίση; Ή γιατί, στην καλύτερη περίπτωση, θεωρεί ότι οι όποιες προτάσεις στερούνται ρεαλισμού; Ένα από τα βασικά σημεία των προτάσεων της όποιας Αριστεράς είναι η αναδιανομή του εισοδήματος, να αυξηθεί ο φορολογικός συντελεστής στα κέρδη, γενικότερα να πληρώσουν οι πλούσιοι. Και σε αυτό η απάντηση είναι πάντα η ίδια: πώς θα φορολογήσετε τους πλούσιους, που πάντα έχουν τη δυνατότητα να βγάλουν τα χρήματά τους έξω από τη χώρα, και πώς περιμένετε οι επιχειρηματίες, ξένοι και ντόπιοι, να επενδύσουν αν τα κέρδη τους θα φορολογούνται; Αυτό το επιχείρημα έχει μια δεοντολογική πλευρά και μια πρακτική.

Η δεοντολογική είναι εξαιρετικά αδύναμη. Το επιχείρημα της αναποτελεσματικότητας της αναδιανομής ουσιαστικά υπονομεύει την εθνικοπατριωτική στάση του όλου εγχειρήματος του μνημονιακού μπλοκ. Γιατί φανερώνει ότι αυτό που έχουμε μπροστά μας δεν είναι μια εθνική εγρήγορση για μια εθνική αναπτυξιακή προοπτική. Δέχεται ότι μια μερίδα του «έθνους» δεν θα συμβάλει στην εθνική προσπάθεια χωρίς να εξασφαλιστούν τα δικά της προνόμια, τα δικά της κεκτημένα. Είναι σαν να έχει κοινωνικοποιηθεί ένα μέρος του εθνικού πλεονάσματος και αυτό να έχει ταχθεί με εγγυήσεις σε μια μερίδα του πληθυσμού. Και αυτό σε μόνιμη βάση και ανεξαρτήτως οικονομικής συγκυρίας: οι εγγυήσεις δεν μπορούν να αναιρεθούν μόνο και μόνο επειδή το μεγάλο μέρος του πληθυσμού αντιμετωπίζει την ανεργία ή τη φτώχεια. Με λίγα λόγια, δεν είμαστε, και δεν μπορούμε να είμαστε, όλοι και όλες στην ίδια βάρκα, γιατί αυτή η μερίδα εκβιάζει τους άλλους. Αυτό αποτελεί το βρόμικο μυστικό που ένας επιδερμικός πατριωτισμός καλείται να καλύψει.

Η νεοφιλελεύθερη μεταμόρφωση των ευρωπαϊκών κοινωνιών Η ΣΤΟΧΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ

ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

του Σπ. Λαπατσιώρα

Η κρίση του 2008 βρίσκεται πάντα σε ενεργό πορεία και το δείγμα γραφής της πολιτικής διαχείρισής της είναι απολύτως επαρκές για σοβαρότερα συμπεράσματα. Πρόκειται για μια ιστορικών διαστάσεων επιχείρηση μεταμόρφωσης των ευρωπαϊκών κοινωνιών με βάση το νεοφιλελεύθερο πρόταγμα, με την εμβάθυνσή του. Σχέδιο που υλοποιείται και λόγω της κρίσης και με την ευκαιρία της κρίσης. Ο καπιταλισμός αυτό το μπορεί, υπό την αίρεση ο παράγοντας των κοινωνικών αντιστάσεων και συγκρούσεων να εξακολουθήσει να είναι ασθενής, πράγμα που τώρα όμως αλλάζει. Η είσοδος της Ισπανίας στη ζώνη κινδύνου πρώτου βαθμού είναι ένας ακόμη παράγοντας. Ο Σπύρος Λαπατσιώρας σε συνέντευξή του αναλύοντας όλα αυτά επιχειρεί να συναγάγει μερικά συμπεράσματα που υπερβαίνουν την συγκυρία.