Η ευρωζώνη, οι φωστήρες και οι ανόητες αποφάσεις

 

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΑΤΟΥ

Η κρίση είναι κρίση δημόσιου χρέους. Η κρίση είναι κρίση του ευρώ. Χρειάστηκε να γίνουν 16 ευρωπαϊκά συμβούλια κορυφής -με το τελευταίο την περασμένη Παρασκευή- και οι φωστήρες πολιτικοί ηγέτες μας να μην μπορέσουν για ακόμη μία φορά να κάνουν τη σωστή ανάλυση της διπλής στην πραγματικότητα κρίσης και να πάρουν συγκεκριμένες αποφάσεις για να βγούμε όλοι από το αδιέξοδο που η ανοησία ή (και) η τρέλα τους μας έχει οδηγήσει.

Οπως ήταν αναμενόμενο, στο τελευταίο συμβούλιο κορυφής πήραν μια σειρά από βαρύγδουπες αποφάσεις για την έξοδο από την κρίση και τη σωτηρία του ευρώ που, στην ουσία, περιορίζονται στη συμμετοχή και του ΔΝΤ με δανεικό ευρωπαϊκό χρήμα (200 δισ. ευρώ) στις προσεχείς απόπειρες διάσωσης χωρών, όπως η Ισπανία και η Ιταλία. Αποφάσεις αστείες, διότι είχαν μπροστά στα μάτια τους την επέκταση της κρίσης χρέους από τη νότια Ευρώπη και προς τις πλούσιες χώρες του κοινοτικού Βορρά. Αλλά για ακόμη μια φορά ανανέωσαν τη διά ροπάλου απαγόρευση της διαχείρισης της κρίσης από την ίδια την Ευρ. Ενωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).

Το αξίζουμε;

 

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΑΤΟΥ

Πώς είναι δυνατόν η καταπτωχευμένη Ελλάδα να συζητάει σοβαρά τη χορήγηση από τους εταίρους της ενός νέου, επαχθέστατου μαζικού δανείου, το οποίο δεν θα είμαστε ικανοί να αποπληρώσουμε στον αιώνα τον άπαντα;

Και όμως, βρίσκεται στις Βρυξέλλες ο κύριος «βγαίνουμε στις αγορές το 2011», ο γνωστός πλέον για την πολιτική ανεπάρκειά του ΥΠΟΙΚ Γ. Παπακωνσταντίνου και διαπραγματεύεται τη θηλιά που θα μας περάσουν στο λαιμό με την επίσημη απόφαση των 27 ηγετών της Ενωσης στο ευρωπαϊκό συμβούλιο στις 24 Ιουνίου.

Αυτό το νέο δάνειο θα συνοδεύεται από ακόμη πιο αυστηρούς όρους για τους Ελληνες μισθωτούς, που σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη ανεργία και ακόμη μεγαλύτερη ύφεση, άρα αδυναμία αντικειμενική εξόδου από την κρίση και μέσω επενδύσεων στο δρόμο της ανάπτυξης, στην πραγματοποίηση πλεονασμάτων και στην έναρξη αποπληρωμής των δανεικών μας. Ηδη, και παρά τα όσα υποστηρίζει ο αενάως διαψευδόμενος φωστήρας της οικονομικής επιστήμης, κ. Παπακωνσταντίνου, βρισκόμαστε στο τρίτο έτος της ύφεσης. 

Νέο Σύμφωνο Σταθερότητας: Καραμπινάτες νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις

ΠΗΓΗ: Αυγή

του Γ. Δαράτου

Επειδή οι εύκαμπτες μορφές εργασίας δεν θα αποδίδουν όσους φόρους θα απέδιδε η πλήρης απασχόληση, το τμήμα εκείνο των φόρων από την εργασία που αναγκαστικά θα λείπει θα μεταφερθεί επιβαρύνοντας τους φόρους κατανάλωσης (ΦΠΑ), με αποτέλεσμα, λέμε εμείς, ότι θα πρέπει να αναμένεται νέα φορολογική επιβάρυνση των κατώτερων εισοδημάτων

Απόψεις για επιμήκυνση του ελληνικού χρέους για 30 χρόνια!

Μια κλίκα ηγετών κοινοτικών χωρών, τηρώντας όλα τα προσχήματα και τις διαδικασίες, χρησιμοποιεί την Ένωση για να συγκαλέσει στις 24 και 25 Μαρτίου στις Βρυξέλλες, με την υστερόβουλη πρωτοβουλία του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (κορυφής) Χέρμαν Βαν Ρομπόι και του προέδρου της Κομισιόν Μανουέλ Μπαρόζο, που δρουν και οι δυο τους προς ίδιον πολιτικό όφελος, ένα Συμβούλιο Κορυφής για την υιοθέτηση του περίφημου «Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας» που θέλει να επιβάλει η Γερμανία, για τους δικούς της εσωτερικούς πολιτικούς λόγους.

Εξωθεσμικοί κίνδυνοι

 

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΑΤΟΥ

Η Γερμανία προχωρεί ακάθεκτη στη δημιουργία μιας εξωθεσμικής Ευρώπης των χωρών της ευρωζώνης, ανεξάρτητης από την υιοθετημένη από όλες τις χώρες της Ενωσης Συνθήκη της Λισαβόνας.

Γιατί θέλουν τόσο πολύ αυτό το νέο σχήμα οι Γερμανοί; Διότι η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ πιέζεται από τους φιλελεύθερους εταίρους της, οι οποίοι απειλούν να ρίξουν την κυβέρνησή της, αν αυτή δεν προχωρήσει στην υιοθέτηση πρόσθετων, νεοφιλελεύθερων κοινωνικο-οικονομικών μέτρων που δεν προβλέπει η Συνθήκη της Λισαβόνας. Ετσι, αυτή διατύπωσε, σε συνεργασία με τους Γάλλους, την πρότασή της για ένα σύμφωνο ανταγωνιστικότητας στην ευρωζώνη που, ενδεικτικά, προβλέπει καθήλωση μισθών, αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, κοινές αποφάσεις για τα εκπαιδευτικά, χαμηλό πλαφόν στη φορολόγηση των επιχειρήσεων, συνταγματικά ή νομοθετικά κατοχυρωμένο μηδενισμό δημόσιων ελλειμμάτων και χρέους κ.λπ.

Οταν οι κουτόφραγκοι δεν τρώνε open gov...

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΑΤΟΥ

Επιτέλους, ύστερα από πολύμηνες, παρασκηνιακές, βυζαντινού τύπου μανούβρες, ορκίζεται Ελληνας δικαστής στο πρωτοβάθμιο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (Πρωτοδικείο) στις 25 Οκτωβρίου, ο σύμβουλος της Επικρατείας Δημήτρης Γκρατσίας.

Για να φτάσουμε όμως σ' αυτό το ευχάριστο γεγονός της ορκωμοσίας του κ. Γκρατσία χρειάστηκε να περάσουν μήνες και μήνες μετά την αποχώρηση του προηγούμενου Ελληνα ευρωδικαστή που είχε τελειώσει ο χρόνος της θητείας του, μέσα σ' ένα κλίμα πρωτοφανούς βυζαντινισμού από μια κυβέρνηση που ευαγγελίζεται τη διαφάνεια και το «open government».

Πριν από πολλούς μήνες, στις αρχές της περασμένης άνοιξης, το ΥΠΕΞ συνέταξε, κατόπιν διαγωνισμού, ειδική λίστα με τρεις νομικούς (σ.σ. ο ένας καλύτερος από τον άλλον), για να επιλεγεί αυτός που θ' αντικαταστήσει τον απερχόμενο, λόγω λήξης της θητείας του, Ελληνα δικαστή στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο Λουξεμβούργο, το πρώην Πρωτοδικείο της Ενωσης.