Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

ME TΡIKOMMATIKO ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΤΑΛΥΟΥΝ ΚΑΘΕ ΙΧΝΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ!


 

ΜΕ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ, ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ  ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΑ, ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝΕΙ ΧΕΙΡΟΠΟΔΑΡΑ ΤΗ ΧΩΡΑ!   

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ! Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!
Στην πρακτική κατάλυση κάθε ίχνους των θεσμών και των διαδικασιών κι αυτής ακόματης αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίαςετοιμάζονται να καταφύγουν οι εταίροι τηςσυγκυβέρνησης (ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑΟΣ), για να περάσουν από τη Βουλή τη συμφωνία πακέτο"PSI-2ο Μνημόνιο-2η Δανειακή Σύμβαση" για την εξαθλίωση του λαού και τη λεηλασία της χώρας!
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, το "θανατηφόρο" αυτό κείμενο αναμένεται να εγκριθεί κατά τηΣύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό το Λ. Παπαδήμο, σήμερα(;) το απόγευμα (;). Αμέσως μετά, θα περάσει και για τα μάτια του κόσμου από το Υπουργικό Συμβούλιο του "μαύρου μετώπου".

Austerity is turning Germany into a basket case too



Now industrial production and export orders are declining even in Europe's powerhouse, as the austerity Berlin demands stifles its customers' spending

File photo of ThyssenKrupp worker controlling blast furnace in Duisburg
German steelworkers: the country's industrial production fell by 2.9% in December. Photograph: Ina Fassbender/Reuters

Wednesday 8 February 2012 18.39 GMT


Exports down by 4.3% in December. Industrial production down by 2.9% in the same month. An economy on the skids? It certainly looks that way. Are we talking about Greece? No. Portugal? Think again.
The economy in question here is Germany, which has started to post the sort of data that smacks of a double-dip recession in Europe's biggest economy.
Consider the evidence. Germany is an export-driven economy but its main markets – the rest of the eurozone, the UK, the US, China – have all seen a sharp slowdown in growth in the second half of 2011. During that period, the most significant German export was austerity, which has now come back to haunt Berlin through diminished demand for the industrial goods produced by the Mittelstand. Total export orders were almost 9% lower in the final two months of 2011 from their peak in June-July.
But the domestic economy is also suffering. Imports were down by 3.9% in December, so there is little hope that countries like Greece can export their way out of trouble, even if they accept the terms of their new bailout from the European Union and the International Monetary Fund.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΛΑΪΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ


ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ & ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ ΟΛΟΥΣ
ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ, ΛΑΪΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ , ΝΕΟΛΑΙΑ, ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ
ΣΕ ΛΑΪΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ-ΣΕΒ
ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ, ΤΟΥ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΕ. ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΕΣ –ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ -ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ-ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
Συμφώνησαν οι αρχηγοί των κομμάτων της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ στη σφαγή των εργατικών δικαιωμάτων, στην επιβολή της πιο βάρβαρης εργασιακής ζούγκλας, για να ανοίξει γρήγορα ο δρόμος γρήγορα για τη σύναψη του δεύτερου υπερμνημόνιου που θα περιλαμβάνει το ευρωσύμφωνο και τη νέα δανειακή σύμβαση και για προχωρήσει το περιβόητο PSI, δηλαδή η ληστεία των εισφορών των εργαζόμενων και η διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων.
Παρά τους δραματικούς τόνους και τους θεατρινισμούς τους, η αλήθεια είναι μία: ΤΑ ΔΙΝΟΥΝ ΟΛΑ, για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των δανειστών, των τραπεζιτών και του ΣΕΒ, βυθίζοντας ακόμα περισσότερο στην εξαθλίωση και τη φτώχεια τους εργαζομένους. Μαχόμενοι(!) συμφωνούν στο προσύμφωνο του νέου μνημονίου που δρομολογεί μια νέα κοινωνική καταστροφή:
Τη μείωση του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, του επιδόματος ανεργίας και την κατάργηση επί της ουσίας των κλαδικών συμβάσεων. Την περικοπή των συντάξεων. Άμεσες και μαζικές απολύσεις χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Νέες μειώσεις μισθών για τους εργαζόμενους στις πρώην ΔΕΚΟ. Δραστική μείωση των κονδυλίων για υγειονομικές και κοινωνικές παροχές. Συμφωνήθηκε ακόμα η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, για λογαριασμό των μεγαλομετόχων και των τραπεζιτών.

Απλά Μαθηματικά


Πηγή: Σεισάχθεια

Insight: The dark side of Germany's jobs miracle



(Reuters) - Anja has been scrubbing floors and washing dishes for two euros an hour over the past six years. She is bewildered when she sees newspapers hailing Germany's "job miracle."
"My company exploited me," says the 50-year-old, sitting in the kitchen of her small flat in the eastern German town of Stralsund. "If I could find something else, I'd be long gone."
Stralsund is an attractive seaside town but Anja, who preferred not to use her full name for fear of being fired, cannot afford the quaint cafes.
Wage restraint and labor market reforms have pushed the jobless rate down to a 20-year low, and the German model is often cited as an example for European nations seeking to cut unemployment and become more competitive.
But critics say the reforms that helped create jobs also broadened and entrenched the low-paid and temporary work sector, boosting wage inequality.

Greece is being screwed down so Sarkozy can meet his deadline



Πηγή: The Independent

Hamish McRae



There is a new and ugly tone to the debate about Greece's finances. You can catch a feeling for that in the words of Angela Merkel and Nicolas Sarkozy this week. The German chancellor said: "I can't quite understand why we need a few more days... time is running out", while the French president was even more direct: not only could there be "no community money" without reform, but "the Greek government must do its homework and carry out its responsibilities".
So there: German patience is exhausted and the Greeks are behaving like naughty boys. Yet, whatever the inadequacies of previous Greek governments, the present interim prime minister, Lucas Papademos, has been working extremely hard to meet some extreme demands from the EU and IMF. They now want cuts in the fiscal deficit equivalent to another 1.5 per cent of GDP and this for a country that is in its fifth year of recession. The economy shrank by an estimated 6 per cent last year and unemployment has reached around 18 per cent. And all this pain will, even if everything were to go to plan, only cut the national debt to 120 per cent of GDP by 2020, a still unsustainable level. So there will have to be yet another bailout in a few months' time. It is hard not to feel some sympathy for the view expressed by Yannis Panagopoulos, the president of its largest private sector union, the GSEE. "What is taking place isn't a negotiation," he stated. "It's raw, cynical blackmail against a whole people."

Γιατί το ελληνικό πρόβλημα δε θα λυθεί



ΠΗΓΗ: Sofokleous 10
Tις επόμενες μέρες να περιμένετε πολύ θόρυβο για την «εκπληκτική συμφωνία» που θα διαγράψει ένα μεγάλο μέρος του πελώριο δημόσιου χρέους της Ελλάδας -και θα χορηγήσει στην κλυδωνιζόμενη χώρα και δεύτερο «πακέτο» βοήθειας, ύψους άλλων 130 δις ευρώ.  Αλλά μην «τσιμπάτε»: στην πραγματικότητα, τα προβλήματα της Ελλάδας εξακολουθούν να είναι εξίσου μεγάλα.
Οι ιδιώτες πιστωτές της Ελλάδας (τράπεζες και ανάλογοι δανειστές) πιθανότατα θα συμφωνήσουν να διαγράψουν το 50% της ονομαστικής αξίας των ελληνικών χρεογράφων τους. Αν προσθέσετε κι άλλα «δωράκια» στην Ελλάδα, π.χ. το μικρότερο επιτόκιο και την επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής, οι συνολικές απώλειες των δανειστών της μπορεί να φθάσουν ως και το 70%, ανάλογα πώς τις μετράτε.
Αλλά αυτή η «εκπληκτική» εξέλιξη δεν είναι παρά η αναγνώριση της πραγματικότητας: τους τελευταίους μήνες οι χρηματαγορές ήδη εκτιμούν την πραγματική αξία των ελληνικών χρεογράφων στο 25% της ονομαστικής τους αξίας.

Η αυτοκαταστροφική λιτότητας της Ευρώπης



ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

Υπάρχουν τρεις τρόποι ανάγνωσης της εμμονής της ευρωζώνης στη λιτότητα: 

Ο πρώτος είναι πως οι Ευρωπαίοι ηγέτες πραγματικά νομίζουν ότι η τρέχουσα κρίση οφείλεται στη μη επιτήρηση του συμφώνου σταθερότητας. Δύσκολα, όμως, μπορεί να πιστέψει κανείς ότι αυτό ισχύει και για χώρες όπως η Ισπανία ή η Ιταλία, που ανέκαθεν ακολουθούσαν τους κανόνες. 

Ο δεύτερος τρόπος ανάγνωσης είναι πως η πειθαρχία είναι η προϋπόθεση που τίθεται για τη δημοσιονομική ένωση και την έκδοση ευρωομολόγων. Δεν είναι όμως αφελές να δεσμεύεται κάποιος σε μείωση δαπανών χωρίς να υπάρχει κάτι απτό για το επόμενο βήμα; 

Ο τρίτος τρόπος ανάγνωσης είναι πως η προσαρμογή του ευρωπαϊκού Νότου είναι το ορόσημο μιας ευρύτερης στρατηγικής οικονομικών μεταρρυθμίσεων, που με τη σειρά τους θα συνεισφέρουν στην ανταγωνιστικότητα. 

Η ελπίδα είναι πως οι κυβερνήσεις, υπό το βάρος των ασφυκτικών πιέσεων από τις αγορές και του κινδύνου δημοσιονομικής κηδεμονίας, θα αντιληφθούν ότι ο μόνος δρόμος για οικονομική ανάπτυξη είναι η εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που έχουν καθυστερήσει πολύ. Υπό αυτό το πρίσμα, η λιτότητα δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά η κινητήριος δύναμη για μία ευρύτερη μετάλλαξη. Το ερώτημα είναι αν θα πετύχει.

Χρέη – λιτότητα – ύφεση παγιδεύουν την Ελλάδα σε φαύλο κύκλο



ΠΗΓΗ: Επίκαιρα (2/2/2012)
του Λ. Βατικιώτη
Βαθιά παραπλανητικές, σε βαθμό κοροϊδίας και ανοιχτής εξαπάτησης είναι οι υποσχέσεις κυβερνητικών παραγόντων πως ακόμη κι αν όλα πάνε κατ’ ευχή και προχωρήσει η συμφωνία ανταλλαγής ομολόγων με τους ιδιώτες πιστωτές (PSI) σε μια εθελοντική ή σχεδόν εθελοντική βάση, τότε το πρόβλημα του χρέους τίθεται σε μια τροχιά (σταδιακής έστω) αντιμετώπισης και το δράμα της Ελλάδας λύνεται. Οι σχετικές καθησυχαστικές δηλώσεις που διατυπώνονται ακόμη κι από υπουργούς οι οποίοι σε κάθε άλλη περίπτωση κάνουν επίδειξη κυνισμού αποτελούν το χειρότερο δείγμα λαϊκισμού καθώς αποσιωπούν εσκεμμένα τρεις τουλάχιστον πασιφανείς τάσεις.
Η πρώτη σχετίζεται με τον στόχο μείωσης του δημόσιου χρέους στο 120% του ΑΕΠ το 2020. Η δεύτερη με την επελαύνουσα ύφεση και η τρίτη, και σπουδαιότερη, με την αποσύνθεση, το λιώσιμο της οικονομίας που τείνει να λάβει διαστάσεις πρωτοφανούς κοινωνικής καταστροφής και οπισθοδρόμησης.