ΤΕΛΟΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΜΕΣΩ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

του ΝΙΚΟΥ ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ

Η Βουλή καλείται να κυρώσει αυτές τις μέρες μια ΠΝΠ (Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου) που επιταχύνει το πωλητήριο σημαντικότατων επιχειρήσεων όπως ηΔΕΗ, τα ΕΛΠΕ, ο ΟΠΑΠ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, Οργανισμοί Λιμένων κλπ, στις οποίες, ως σήμερα, τον έλεγχο ασκούσε, στον ένα ή άλλο βαθμό, το Δημόσιο.

Η κύρωση αυτή στοχεύει στην παράκαμψη κάθε εμποδίου που τυχόν μπορεί να βρεθεί, στην επιτάχυνση της πλήρους παράδοσης τους στους ιδιώτες και σηματοδοτεί εκ νέου την υποταγή στην Τρόϊκα,

Όπως είναι κατανοητό σε όλες αυτές τις επιχειρήσεις που περιλαμβάνονται στην ΠΝΠ, δεν θα υπάρχει δυνατότητα παρέμβασης μέσω κοινοβουλίου στη έγκριση των διοικήσεων, γενικά σε κοινοβουλευτικό έλεγχο, σε ασκούμενες πολιτικές(πχ τιμολόγια)στην αξιοποίηση της περιουσίας τους που είναι δημόσια κλπ.

Η ακολουθούμενη διαδικασία της θέσπισης και κύρωσης ΠΝΠ είναι ουσιαστικά πραξικοπηματική και κινείται στη λογική «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» δηλαδή στην υλοποίηση των κατευθύνσεων της Τρόϊκας. Γι αυτό, επείγει να γίνει αντιληπτή σήμερα η ουσία   που είναι η παράδοση των πάντων στους ιδιώτες, η εγκατάλειψη κάθε εργαλείου παρέμβασης και άσκησης κοινωνικής και αναπτυξιακής πολιτικής. Πρέπει να συμβάλλουμε ώστε να κατανοηθεί από το λαό το μέγεθος του εγκλήματος που συντελείται ώστε να αντιδράσει με όποιο τρόπο μπορεί, καθώς κοινοβουλευτικά η «Τρόϊκα εσωτερικού» υλοποιεί σήμερα απαρέγκλιτα τις εντολές της Τρόϊκας εξωτερικού, παρά τις περί του αντιθέτου προεκλογικές εξαγγελίες.

Τι θα προκαλέσει αυτή η εξέλιξη; H αυριανή κυβέρνηση της Αριστεράς θα απωλέσει σημαντικούς φορείς και εργαλεία άσκησης πολιτικής για βασικά δημόσια αγαθά και υπηρεσίες (π.χ. ηλεκτρικό ρεύμα, καύσιμα, νερό) και θα έχει μεγάλες δυσκολίες ωσότου επανακτήσει τον έλεγχό τους.

Με το διαμορφωνόμενο πλέον status, αν στο παρελθόν υπήρχαν παρεμβατικές πολιτικές που συγκρατούσαν τα τιμολόγια των κοινωφελών φορέων για αναπτυξιακούς λόγους, για κοινωνικούς λόγους ή για συγκράτηση του πληθωρισμού, αυτή η δυνατότητα εγκαταλείπεται ολοκληρωτικά. Το προβλέπει αυτό το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα (πχ για τις μεταφορές, την ηλεκτρική ενέργεια κλπ) αλλά είναι σαφές αυτό και από τα κυβερνητικά σχέδια που έρχονται στο φως της δημοσιότητας.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ Η ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ;

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

Του Ν.ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ

Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα τα δύο τελευταία, η συζήτηση για την αντικειμενικότητα των στατιστικών μελετών και συμπερασμάτων πήρε τεράστιες διαστάσεις και επηρέασε σημαντικές εξελίξεις. Η αντιπαράθεση για τα μεγέθη της Ελληνικής Οικονομίας το 2004, πχτο έλλειμμα, η προγραμματική αναφορά του ΠΑΣΟΚ πριν τις εκλογές 2009, στην ανάγκη μεταβολών στην ΕΣΥΕ, που ήταν η μόνη αναφορά δημόσιου φορέα στο πρόγραμμα του, το νομοθέτημα –από τα πρώτα- για τη δημιουργία της ΕΛΣΤΑΤ σαν διαδόχου της ΕΣΥΕ, η ανάδειξη των προβλημάτων της Οικονομίας που μας έφερε το ΔΝΤ και την Τρόϊκα, είναι μερικά μόνο δεδομένα που επισημαίνουμε για να εκθέσουμε τις σκέψεις που ακολουθούν.

1. Η Στατιστική αποτελεί μία επιστήμη που και αυτή μπορεί να συμβάλλει στην πρόοδο και ανάπτυξη του Τόπου. Όμως, όπως όλες οι επιστήμες, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε όφελος κάθε κοινωνίας, της Ανθρωπότητας συνολικά ή για ζημιά ακόμη και καταστροφή της. Η πυρίτιδα, σημαντικότατη ανακάλυψη που χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται πχ σε τεχνικά έργα ήταν και η τρομερή δύναμη σε πολέμους. Η ατομική ενέργεια μπορεί να χρησιμεύσει σε ιατρικές υπηρεσίες αλλά και για καταστροφικούς πολέμους. Το θέμα λοιπόν και με αυτή την επιστήμη είναι από ποιους χρησιμοποιείται αυτή και για ποιους σκοπούς. Ενώ, λοιπόν, έχουμε δει να αξιοποιείται από εξουσίες για να επιβληθούν αντιλαϊκές και καταστροφικές πολιτικές, η στατιστική επιστήμη, κάλλιστα, μπορεί να συμβάλλει ώστε να φωτιστούν και να αντιμετωπιστούν σημαντικά κοινωνικά προβλήματα(δημογραφικά, ανεργίας, ακρίβειας,να διεξαχθούν ιατρικές, περιβαλλοντικές κλπ έρευνες), για την άσκηση ορθών πολιτικών. Μπορεί με τη στατιστική να παράξεις δημιουργικά αποτελέσματα, μπορείς όμως να δημιουργήσεις το άλλοθι και για να παράξεις τέρατα.

Με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Γερμανία

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ

Με αφορμή την επίσκεψη αυτή και επειδή γίνεται πολύ κουβέντα στην ίδια τη Γερμανία, ότι τάχα οι Γερμανοί υποφέρουν χάριν της Ελλάδος, έχει σημασία να αναφερθούμε σε ορισμένες πτυχές των σχέσεων μας. Η Ελλάδα δεν είναι ωφελημένη αλλά αντίθετα ζημιωμένη στις οικονομικές σχέσεις της με Γερμανία.

1.Η Γερμανία έχει χρέη απέναντι στην Ελλάδα που ο πρωθυπουργός μας δεν διεκδικεί, αποδέχεται ή στην καλύτερη περίπτωση σιωπά και ανέχεται.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που προέρχονται από το «Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα», με επικεφαλής τον Μανώλη Γλέζο, και περιλαμβάνουν α) την υποχρέωση καταβολής του υπολοίπου των Επανορθώσεων από τον Αʼ Παγκόσμιο Πόλεμο, β) αποζημιώσεις λόγω της απώλειας κυρίως σκαφών την περίοδο ουδετερότητας της Ελλάδας στον Βʼ Παγκόσμιο Πόλεμο, πριν την επίθεση Ιταλίας και Γερμανίας εναντίον μας, γ) την επιστροφή του αναγκαστικού κατοχικού δανείου, δ) τις Επανορθώσεις που αναγνωρίστηκαν από τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) να μας καταβάλει η Γερμανία για τις ζημίες που προξένησε στην ελληνική οικονομία και ε) την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα των θηριωδιών του γερμανικού στρατού κατοχής, όπως είναι η περίπτωση του Διστόμου κ.λπ. ξεπερνούν, σε σημερινή αξία, τα 162 δισ. ευρώ χωρίς τους τόκους.

Το παραγωγικό (διοικητικό και νεοφιλελεύθερο) μοντέλο ΙΟΒΕ

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 08/01/2011

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ*

Πρόσφατα, δόθηκε στη δημοσιότητα η τριμηνιαία έκθεση (4/2010) του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), η οποία στον τύπο (π.χ. "Εξπρές" 22/12) σχολιάστηκε σαν ριζοσπαστική έκθεση που συστήνει «ανατροπή του παραγωγικού μοντέλου».

Αν και ο φορέας αυτός (ΙΟΒΕ) είναι, ως γνωστόν, δημιούργημα και σε τελευταία ανάλυση εξαρτημένος από τον Σύνδεσμο Βιομηχάνων, θα περιμέναμε, λόγω της επιστημονικής και ερευνητικής φύσης του, να έχει την τόλμη να καταθέσει ορισμένες ουσιαστικές προτάσεις, έξω από την πεπατημένη. Όμως, δυστυχώς, όπως και ο ίδιος ο ΣΕΒ εκφράζει μια καθυστερημένη και αντιδραστική αστική τάξη, δυστυχώς και ο ερευνητικός της φορέας, έχει να επιδείξει αποσπασματικές θετικές παρεμβάσεις, ενώ κυρίαρχες είναι οι νεοφιλελεύθερης κατεύθυνσης προτάσεις του. Η συγκεκριμένη έκθεση που σχολιάζουμε δεν προβάλλει δημιουργικές προτάσεις ενός άλλου παραγωγικού μοντέλου. Είναι προτάσεις που κατατίθεται κατά καιρούς και πρόσφατα στο τραπέζι, στο γνωστό νεοφιλελεύθερο πλαίσιο, που μόνο δημιουργική ανατροπή δεν φέρνουν. Επαναλαμβάνει προτάσεις που έχει καταθέσει και παλιότερα ο ΣΕΒ, προτάσεις που προωθεί εδώ και καιρό και η Ε.Ε., προτάσεις και κατευθύνσεις της τρόικας γενικότερα.

Προϋπολογισμός 2011: Χαριστική βολή στις Δημόσιες Επιχειρήσεις

Πηγή: Αυγή

Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/11/2010

Του Νίκου Γεωργακάκη*

Πρώτη επισήμανση. Διαφάνεια. Η κυβέρνηση ενώ κλίνει σε όλους τους τόνους την προσήλωση της στη διαφάνεια, αυτό δεν επιβεβαιώνεται ούτε και στον φετινό προϋπολογισμό. Μάλιστα η κατάσταση χειροτερεύει φέτος. Στοιχεία, επί παραδείγματι, που αφορούν δημόσιες επιχειρήσεις και δημοσιευόταν σε προηγούμενους προϋπολογισμούς, φέτος δεν υπάρχουν. Για παράδειγμα δεν βλέπει κανείς τον προϋπολογισμό ΙΓΜΕ ή άλλου δημόσιου φορέα (πλην των 52 που αναφέρονται στο κεφάλαιο 6), αλλά μόνο του αντίστοιχου υπουργείου (ΥΠΕΚΑ) που θα κάνει αδιαφανώς στη συνέχεια τον επιμερισμό. Αντίθετα η τρόικα που συμμετέχει στη διαμόρφωση του προϋπολογισμού ενημερώνεται για όλα.