Τράπεζες: το διαχρονικό σκάνδαλο

πηγή: ΔΡΟΜΟΣ 12/2/2011

Έρευνα – επιμέλεια: Χρίστος Καραμάνος

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Τα λεφτά για την εθνικοποίηση των τραπεζών έχουν ήδη πληρωθεί!

Παρουσιάζουμε εδώ ένα μεγάλο σκάνδαλο που βρίσκεται σε εξέλιξη και για το οποίο έχει επιβληθεί πέπλο σιωπής: την προικοδότηση των τραπεζών με τεράστια, μυθώδη κεφάλαια από το κράτος. Προικοδότηση η οποία, σε τελική ανάλυση, βαρύνει όχι τους μεγαλομετόχους των τραπεζών, αλλά κυριολεκτικά πνίγει, χρεοκοπεί, τον ίδιο το λαό και το δημόσιο. Αναφερόμαστε στην κορύφωση του σκανδάλου, γιατί η αιμοδότηση των τραπεζών με κρατικά κεφάλαια, δημόσιο πλούτο και χαριστικές ρυθμίσεις αποτελεί μια διαχρονική ιστορία.

Όμως, τα τελευταία δύο χρόνια, με διαδοχικές αποφάσεις των κυβερνήσεων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ και κάτω από την απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της τρόικας, οι ελληνικές τράπεζες αποκτούν το δικαίωμα να βάλουν χέρι σε 78 δισ. ευρώ –έχουν δε ήδη καταβροχθίσει τα 38 δισ.

Την ίδια στιγμή, εξελίσσεται εξίσου προκλητικά η τεράστια τραπεζική κερδοφορία (40 δισ. ευρώ κέρδη την τελευταία δεκαετία), η οποία επιπρόσθετα συνοδεύεται από προκλητική φορολογική ασυλία (μόλις στο 17% είναι ο μέσος πραγματικός φορολογικός συντελεστής).

Απέναντι σε αυτήν τη συμπαιγνία κράτους και μεγάλου κεφαλαίου, το να πάνε τα πράγματα σε εντελώς διαφορετική και ανταγωνιστική κατεύθυνση, σε μια φιλολαϊκή κατεύθυνση, αποδεικνύεται ότι δεν είναι μόνο αναγκαίο αλλά και αντικειμενικά απολύτως εφικτό!

Αντιπαράθεση στο ευρώ: Άλλη μια χαμένη ευκαιρία για την Αριστερά

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

του Χρ. Καραμάνου

Με τα όσα είπε ο κ. Γιούνκερ έδωσε μεγάλα περιθώρια στην αριστερή κριτική του ευρώ και της πορείας ευρωποποίησης της Ελλάδας. Όταν ο ίδιος ο επικεφαλής του Eurogroup δέχεται ότι η πορεία της Ελλάδας προς τη χρεοκοπία συνδέεται με τη διάλυση του παραγωγικού ιστού της χώρας (από την οποία μάλιστα η Γερμανία και η Γαλλία κέρδιζαν τεράστια ποσά), δεν είναι ένα πρώτης τάξεως επιχείρημα για την Αριστερά;

Αυτή ακριβώς η τοποθέτηση δεν είναι η ρητή αποκαθήλωση της αστικής προπαγάνδας για «ισχυρή οικονομία της Ελλάδας» μέσω της συμμετοχής στην ΟΝΕ και το ευρώ;
Μούδιασαν και αδιαφόρησαν οι ηγεσίες της Αριστεράς από τις δηλώσεις αυτές και ουδόλως τις αξιοποίησαν πολιτικά, ενώ θα μπορούσε να είχε γίνει πολύ σημαντική, ίσως και καθοριστική, πολιτική παρέμβαση. Μούδιασε, όπως είναι φυσικό, εκείνη η πτέρυγα που από δεκαετίες έχει ως σημαία της τον ευρωπαϊσμό. Η πτέρυγα αυτή, η λεγόμενη ανανεωτική, υιοθέτησε όλα τα ψεύτικα αστικά επιχειρήματα για τη νομιμοποίηση του ευρωπαϊσμού στη λαϊκή συνείδηση. Π.χ. για τα «λεφτά που μας δίνει η Ε.Ε.». Σιώπησαν οι «ανανεωτικοί» μας μπροστά στην πραγματικότητα που έδειχνε ότι τα λεφτά που μας παίρνει η Ε.Ε., μέσα από την εκτίναξη των εισαγωγών της χώρας από την ΕΕ, είναι πολλαπλάσια από τα «λεφτά που μας δίνει η Ε.Ε.». Σε ολόκληρη την τελευταία εικοσαετία εισέρρεαν από ευρωπαϊκές ενισχύσεις κατ’ έτος 4 δισ. ευρώ κατά μέσον όρο, ενώ το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο με τις ευρωπαϊκές χώρες ήταν περίπου 14 δισ. ευρώ κατά μέσον όρο ετησίως. 

Το νεοφιλελεύθερο τρίδυμο και η ευθραυστότητα του συστήματος

Του Χρήστου Καραμάνου.

'ΔΡΟΜΟΣ''22/5/2010

Σε όλη την περίοδο της μεταπολίτευσης είχαμε στη χώρα μας, κατά βάση, μονοκομματικές κυβερνήσεις. Στην παράδοση αυτή, τα τελευταία χρόνια, σημειώνεται μια ουσιώδης διαφοροποίηση. Παρ’ ότι η κυβέρνηση παραμένει μονοκομματική, η ουσιαστική στήριξη της πολιτικής της γίνεται από ένα ευρύτερο κομματικό φάσμα. Στην περίοδο της διακυβέρνησης Καραμανλή, για ένα μεγάλο διάστημα, το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου ήταν απόν από την αντιπολίτευση και έτσι πέρασαν, σχεδόν αναίμακτα, σκληρά αντιλαϊκά μέτρα (κατάργηση του οκτάωρου στο δημόσιο τομέα, γενίκευση της ελαστικής εργασίας, υλοποίηση νόμου Ρέππα στο ασφαλιστικό κ.λπ.). Παράλληλα, με κοινή συναίνεση Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ επικυρώθηκαν από τη Βουλή όλες οι ευρωπαϊκές οδηγίες, με αποκορύφωμα την αντιδραστική Ευρωσυνθήκη (Ευρωσύνταγμα). Σωστά τότε πολλοί μίλησαν για συναινετικό δικομματισμό, ενώ πλατιά η κοινωνία αναγνώριζε ότι η μόνη αντιπολίτευση στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέκου Αλαβάνου.