Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2011

Τα μικρά θαύματα τρεις μέρες και τα μεγάλα έξι


Πηγή: Techie Chan

Έτσι έλεγε η γιαγιά μου και το χρησιμοποιώ συχνά πυκνά. Μόνο που εγώ έλεγα τέρμινα, όπως κάνει κάθε καλή καφετζού για να έχει την μαγική σφαίρα της καλυμμένη. Ποιος περίμενε όμως πως αυτή η μέτρηση θα αποκτούσε κυριολεκτική αξία. 3 μέρες κράτησε όλη η χαρά για τη μεγαλειώδη συγχώνευση Eurobank-Alpha. Στο πρώτο επεισόδιο του νέου κύκλου της μαγικής σφαίρας θα ασχοληθούμε λίγο με το τι σημαίνει αυτό.

Shotgun Wedding
Μαμά… Γιατί όταν δύο χρεοκοπημένες τράπεζες συνενώνονται φτιάχνουν μία μη χρεοκοπημένη τράπεζα? Δύσκολη απάντηση παιδί μου. Ίσως να πρέπει να ρωτήσουμε τα στελέχη της eurobank που το τελευταίο δίμηνο πηδούσαν σαν τα ποντίκια από το πλοίο παίρνοντας διάφορα πόστα πέριξ της κυβέρνησης. Κι αναρωτιόταν τότε το ταπεινό κινέζικο μυαλουδάκι μου, για ποιο λόγο αυτοί οι καλοθρεμμένοι μάνατζερ σηκώνονται και φεύγουν από το καμάρι του ελληνικού τραπεζικού τομέα (η εθνική ήταν πάντα ύποπτη για τις σχέσεις της με το κράτος) για να μπλεχτούν σε μια κυβέρνηση που όλοι βλέπουν πως δεν θα ζήσει πολύ?

Φορολογία των πιο κερδοφόρων επιχειρήσεων της Ελλάδας



ΠΗΓΗ: Αυγή 22/12/2010
ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΟΥΡΟΥ*

Έχουμε πολλές φορές αναφέρει, από τις στήλες αυτής της εφημερίδας, ότι το φορολογικό σύστημα της Ελλάδας ευνοεί προκλητικά τις μεγάλες επιχειρήσεις. Έχουμε επίσης τονίσει ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην υποφορολόγηση όλων αυτών που δεν κατατάσσονται στην κατηγορία των μισθωτών (δηλ. Α.Ε, ΕΠΕ, Ο.Ε., Ε.Ε., ατομικές επιχειρήσεις, ελεύθεροι επαγγελματίες, εισοδηματίες) και όχι στην υπέρβαση των δαπανών του κράτους. Οι δαπάνες της γενικής κυβέρνησης (ναι, σύμφωνοι, οι ανορθολογικές, αναποτελεσματικές και ρουσφετολογικές δαπάνες) βρίσκονται, ως ποσοστό του ΑΕΠ, κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής  Ένωσης, ενώ τα φορολογικά έσοδα της Ελλάδας, ως ποσοστό του ΑΕΠ, υπολείπονται σχεδόν 6 ολόκληρες μονάδες του ΑΕΠ ετησίως (στοιχεία της Eurostat, περίοδος 1999-2010). Συνεπώς, το ύψος του δημοσίου χρέους είναι αποτέλεσμα της κατάρρευσης των φορολογικών εσόδων και όχι των δαπανών.