Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010

Επικίνδυνα παιχνίδια…



Πηγή: sofokleous10
Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)
Αθήνα, 20. Μαΐου 2010


Η υπερβολική απληστία, οι τράπεζες, τα συνταξιοδοτικά ταμεία, τα κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνων, η σκόπιμη δημιουργία κρίσεων, η απορρύθμιση της οικονομίας, οι κίνδυνοι ύφεσης και η αναγκαιότητα της πολιτικής ένωσης
Αναμφίβολα βιώνουμε μία εποχή, στην οποία επικρατεί η απόλυτη αστάθεια – μία κατάσταση που, αν και φαινομενικά δεν επιθυμούμε, ουσιαστικά επιδιώκουμε αφού, μέσα από αυτήν, επιτυγχάνεται η «άμετρη» υπερβολή (μαξιμαλισμός) σε όλες τις επί μέρους «περιοχές» της ζωής μας. Ανατρέποντας τις αξίες του παρελθόντος, σύμφωνα με τις οποίες η ποιότητα της ζωής, καθώς επίσης η συνετή «διαχείριση» της, οδηγούσε στην ανθρώπινη ευτυχία, δημιουργήσαμε απεριόριστες ανάγκες, η λογική συνέπεια των οποίων δεν είναι άλλη από την απληστία – η οποία «μετουσιώνεται» κυρίως μέσα από τις χρηματοπιστωτικές αγορές.   

Ο Αριστοτέλης αντιμετώπιζε τα χρήματα σαν μέσον, για την επίτευξη στόχων - θεωρώντας πως οτιδήποτε αγοράζει κανείς, θα πρέπει να έχει μεγαλύτερη αξία από το ποσόν που ξοδεύει, αφού διαφορετικά δεν θα το επιζητούσε. Δηλαδή, το προϊόν που αγοράζουμε, μας «υπόσχεται» ένα συναίσθημα, το οποίο ουσιαστικά εκτιμούμε περισσότερο από το ίδιο το προϊόν. Επειδή δε στην ανώτατη βαθμίδα της ιεραρχίας των αξιών ευρίσκεται η ευτυχία, η οποία «ορίζεται» ευρύτερα ως η επιτυχία της ζωής συνολικά, η «εκπλήρωση» καλύτερα, όλα όσα επιδιώκουμε αποσκοπούν στην υψηλότερη δυνατή ποιότητα της ζωής μας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο Αριστοτέλης προσδίδει στα χρήματα εκείνη τη λειτουργία, η οποία επιτρέπει την απόκτηση των μέσων που καθιστούν δυνατή την επίτευξη μίας ποιοτικά καλής ζωής - η οποία αποτελεί προϋπόθεση της ευτυχίας.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΣ


Κυριακή, 16 Μαΐου 2010 15:12

Των
Ολιβιέ Μπεζανσενό
και Πιερ-Φρανσουά Γκρον*

Ο ελληνικός λαός είναι θύμα ενός αληθινού εκβιασμού

Αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα μας αφορούν όλους. Ο πληθυσμός πληρώνει μια κρίση και ένα χρέος που δεν είναι δικά του. Σήμερα είναι η σειρά του ελληνικού λαού, αύριο θα ακολουθήσουν άλλοι καθώς οι ίδιες αιτίες θα προκαλέσουν τις ίδιες συνέπειες αν δεν αντιδράσουμε.

Καταρχάς και πριν από όλα, εκφράζουμε την πλήρη και ακέραια αλληλεγγύη μας στον πληθυσμό που υποφέρει εξαιτίας ενός, χωρίς προηγούμενο, σχεδίου λιτότητας στο οποίο προστίθεται μια περιφρόνηση και μια αλαζονεία στα όρια του ρατσισμού. Οι απεργίες και οι διαδηλώσεις είναι νόμιμες και τις υποστηρίζουμε. Αυτή δεν είναι η κρίση του ελληνικού λαού, είναι η κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Αυτά που υποφέρει ο ελληνικός λαός αποκαλύπτουν το σημερινό καπιταλισμό. Το σχέδιο που υπαγόρευσε η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) κουρελιάζει τους πιο στοιχειώδεις κανόνες της δημοκρατίας. Αν εφαρμοστεί αυτό το σχέδιο, θα προκαλέσει μια κατάρρευση της οικονομίας και των εισοδημάτων του πληθυσμού που δεν θα έχει προηγούμενο στην Ευρώπη από τη δεκαετία του 1930. 

ΔΝΤ: Μετά τον τρίτο κόσμο... στην Ευρώπη

Η λιτότητα επιδεινώνει την κρίση στην ευρωζώνη

Κυριακή, 16 Μαΐου 201


Του
Κώστα  Βεργόπουλου*
Οι ευρωπαϊκές αποφάσεις της 9ης Μαΐου αναιρούν στην πράξη, με εντυπωσιακό τρόπο, την μέχρι σήμερα πολιτική της Ευρωζώνης. Ο,τι διεκήρυσσαν οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες πως δήθεν δεν ήταν δυνατόν, σήμερα γίνεται αποδεκτό, παρόλο που ίδιοι συνεχίζουν να μην το ομολογούν Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ιδρύθηκε με τον καταστατικό όρο ότι δεν θα χρηματοδοτεί ποτέ τις δημόσιες δαπάνες των κρατών μελών Δέχονταν μόνον να χρηματοδοτεί τις ιδιωτικές τράπεζες και αποδεχόταν τα κρατικά ομόλογα μόνον ως εγγύηση για τις χρηματοδοτήσεις που προμήθευε στις ιδιωτικές τράπεζες με επιτόκιο 1%. Με αυτόν τον τρόπο, εξωθούσε τα κράτη μέλη να δανείζονται από τις αγορές χρήματος με αυξημένα επιτόκια και να εκτίθενται έτσι στην ανοικτή κερδοσκοπία των αγορών Υπολόγιζε έτσι ότι η αύξηση του κόστους δανεισμού θα λειτουργούσε σωφρονιστικά επάνω στα κράτη, ώστε να περικόπτουν τις δαπάνες τους και να δανείζονται λιγότερο Όμως, με την τροπή που έλαβε το ελληνικό πείραμα και την υψηλή ανησυχία που μεταδόθηκε στις ευρωπαϊκές αγορές σχετικά με την σταθερότητα του ευρώ, η ευρωπαϊκή πολιτική βρέθηκε μπροστά σε θανάσιμο κίνδυνο για το νομισμά της.

Μέσα σε 24 ώρες αναθεώρησε την πολιτική της και επέτρεψε στην ΕΚΤ να αγοράζει κρατικά ομόλογα και μάλιστα χωρίς ποσοτικούς περιορισμούς Έτσι, η ΕΚΤ γίνεται επιτελούς κανονική κεντρική τράπεζα για όλες τις χώρες μέλη, αγοράζει κρατικά ομόλογα, δηλαδή δανείζει τα κράτη μέλη με χαμηλό επιτόκιο, όπως ακριβώς η Αμερικανική, η Βρετανική και όλες οι κεντρικές τράπεζες του κόσμου Αυτό ήδη αρκεί για να αποκόψει την σχέση των κρατών με τις αγορές, δηλαδή να καταστήσει την κερδοσκοπία άνευ αντικείμενου, εφόσον στο εξής τα κράτη θα μπορούν να δανείζονται εκτός χρηματαγορών