Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

ΕΝΑ ΣΥΝΘΗΜΑ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ


πηγή: π.Λύβιος 
Ήταν περασμένες 12:00 και στην οθόνη της τηλεόρασης άκουσα το κλάμα ενός μωρού. Το θέαμα ήταν απόλυτα σοκαριστικό. Τόσο που το οξυγόνο της καρδιάς και των ονείρων μου ελαττώθηκε απότομα.
Ενα μωράκι λίγων μόλις μηνών περιμένει την απογραφή του. Μια ατελείωτη ανθρώπινη ουρά στέκεται μέσα στο κρύο. Εκείνο κουρνιάζει μέσα στην αγκαλιά της ταλαιπωρημένης μάνας του. Ένας ένας άνθρωποι με πρόσωπα σκιασμένα από τον φόβο, την απελπισία και το πόνο, λαμβάνουν αριθμούς από ένα αστυνόμο. Όχι σε δελτία. Ούτε σε χαρτιά. Αλλά στο χέρι με μαρκαδόρο άσπρο. Σφραγίζονται με αριθμούς πάνω στην σάρκα τους. Ούτε το μωρό εξαιρέθηκε. Γέμισε το χεράκι του με ένα τεράστιο αριθμό. Βλέπετε είναι και αυτό «λαθραίο». Σφράγισμα κανονικό.

Τι έδειξαν τα γεγονότα στη Νομική


Πηγή: ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 
του Xρ. Μήλιου

Τα γεγονότα στη Νομική έδειξαν με τον πιο περίτρανο τρόπο ότι η Ελληνική κοινωνία έχει περιέλθει σε μια κατάσταση που, πολύ δύσκολα πλέον, μπορεί να προσλάβει κάποιο δημόσιο συμβάν στις πραγματικές του διαστάσεις.
Ότι είναι επιρρεπής ανά πάσα στιγμή σε ακραίες τοποθετήσεις και υπερβολές.
Ότι κυριαρχείται από διάφορες φοβίες και ανασφάλειες, οικονομικές κύρια, αλλά και εθνικές, πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές. Ότι το μεταναστευτικό αποτελεί μια κύρια πηγή ανησυχίας, ότι κατανοείται αποκλειστικά σαν θέμα ασφάλειας. Ότι κάθε άλλη διάστασή του, για την Ελληνική κοινωνία, είναι δευτερεύουσα κι ασήμαντη (και πολύ περισσότερο η ανθρωπιστική, που ορθά επικαλούνται στη δήλωσή τους, οι δύο γνωστές συγγραφείς).
Βρισκόμαστε σε μια περίοδο συντηρητικής αναδίπλωσης. Το υπέδαφος έχει διαμορφωθεί. 

«Δεν υπάρχει σκληρότερη τυραννία από εκείνη που διενεργείται κάτω από τη σκιά των νόμων και τα προσχήματα της Δικαιοσύνης»


Πηγή: city-press
Γράφει ο Νίκος Μπογίοπουλος 
«Dura lex sed lex» («σκληρός νόμος, αλλά νόμος»), ο ένας. «Καλός νόμος ή κακός νόμος, αδιάφορο. Είναι νόμος!», ο άλλος.
Ως εκ τούτου, μη μιλάτε, μην αντιδράτε και κυρίως μην αντιστρατεύεστε «την ευνομίαν και την τάξιν»! Τα πάντα γίνονται διά νόμου.
Απόδειξη:
Κόψιμο μισθών - νόμος!
Κόψιμο συντάξεων - νόμος!
Αύξηση 40% στα εισιτήρια - νόμος!
Απολύσεις εργαζομένων - νόμος!
Λεόντειες (κατά τα εισαγγελικά πορίσματα) συμβάσεις για τα διόδια - νόμος!
«Ζήμενς», C4i, Ζέπελιν, Ολυμπιάδα - νόμος («υπέρτατος», μάλιστα)!
Τριπλασιασμός των έμμεσων φόρων - νόμος!
Εκ περιτροπής «εργασία» - νόμος!
«Δικαίωμα» συνταξιοδότησης μετά θάνατον - νόμος!
Κλοπή ασφαλιστικών ταμείων - νόμος!
Χαράτσι στα νοσοκομεία - νόμος!

Απεργία πείνας, Νομική, κράτος έκτακτου ανάγκης και η αριστερά του savoir vivre


του Κ. Μαραγκού

Η απεργία πείνας (α.π.) που ξεκίνησε στις 25 Γενάρη στη Νομική και τα γνωστά επακόλουθα δείχνουν με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι η χώρα βρίσκεται κάτω από ένα καθεστώς εκτάκτου ανάγκης. Ο σφοδρός τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε από την πρώτη στιγμή η α.π., μια κατεξοχήν παθητική μορφή αντίστασης, που θέτει σε κίνδυνο μόνο τις ζωές όσων συμμετέχουν σ’ αυτή, αγγίζει πλέον τα όρια της ίδιας της αστικής δημοκρατίας και των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τα οποία αμφισβητούνται ανοιχτά από το κυρίαρχο μπλοκ εξουσίας.
Δεν θα μιλήσουμε εδώ για τις ελεεινές συκοφαντίες και τους τόνους λάσπης που έπεσαν όλες αυτές της μέρες από το σύνολο και κάθε μορφής ΜΜΕ. Όμως δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστος ο πρωτοφανής γκεμπελισμός τους. Κανάλια όπως το MEGA αφιέρωσαν επί 4 μέρες το σύνολο του κεντρικού τους δελτίου ειδήσεων σε αυτό το θέμα και τα υπόλοιπα τουλάχιστον το μισό. Από την πρωινή ζώνη μέχρι τα άγρια μεσάνυχτα έπαιζε η ίδια κασέτα με διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Η λάσπη αυτή τη φορά ξεπέρασε κάθε όριο. Και τι δεν ακούστηκε για τους απεργούς πείνας. Ότι είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία, ότι είναι φορείς λοιμωδών ασθενειών, ότι είναι εισβολείς, ότι καθοδηγούνται από το ΣΥΡΙΖΑ, ότι έχουν σχέδιο για νέα δεκεμβριανά, ότι αποτελούν κίνδυνο για την ασφάλεια της χώρας κ.ο.κ. 

Ο νέος ερειπιώνας


Δεν υπάρχει -σχεδόν- καμμιά απεργία που να μην έχει απέναντί της δύο συστοιχίες πολυβόλων. Τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, που κρίνουν τις απεργίες «παράνομες και καταχρητικές», και τις επιθετικές αποφάνσεις τμήματος των μήντια.
Ενίοτε, ο σαφής καθεστωτικός χαρακτήρας των δικαστικών αποφάσεων υπερκεράται από τον οίστρο της δημοσιογραφικής επιχειρηματολογίας. Η κοινότοπη παραδοχή που επιστρατεύεται εισαγωγικώς σε τέτοιες περιπτώσεις («Ασφαλώς και αποτελεί δικαίωμα των εργαζομένων η απεργία») στρώνει τον δρόμο σ' ένα καταιγιστικό «αλλά»: «παρέλυσε το κέντρο της πόλης», «χάος στη χώρα», «ταλαιπωρία χιλιάδων πολιτών» κτλ... Εγκαλούμενες εκ περιτροπής από τα (εν λόγω) μήντια οι κοινωνικές ομάδες αδυνατούν -ακόμη και όταν εκπρόσωποί τους εμφανίζονται στα βραδινά παράθυρα- να εγκαταστήσουν στο κέντρο του κοινού προβληματισμού το προφανές. Οτι η «παράλυση», το «χάος», η «ταλαιπωρία», καθώς και πλείστα όσα (ο φόβος, η ανασφάλεια, η ανέχεια κτλ.) χαρακτηρίζουν τη δική τους, οικτρή κατάσταση. Αφορούν στα δικά τους δικαιώματα. Στην ίδια την επιβίωση και την ύπαρξή τους... Και αδυνατούν, διότι η προπαγάνδα είναι συνεχής και καταιγιστική, με κύριο χαρακτηριστικό τις εμβόλιμες συκοφαντίες και τα χαλκευμένα ψεύδη της κυβερνήσεως εναντίον των εργαζομένων. 

Το νόμιμο και ηθικό σε «νέα» εκδοχή


Τις τελευταίες ημέρες, με τη «Νομική» και τους μετανάστες, εκδηλώθηκε ένα μεγάλο και ευρύ μέτωπο υπέρ της υπεράσπισης και της εφαρμογής του νόμου. Ο νόμος ήταν αυτός που αναφέρεται στο θεσμό του πανεπιστημιακού ασύλου, το οποίο «είχε καταλυθεί» από τους μετανάστες, κατά τους υπερασπιστές της νομιμότητας.
Και, άρα, όφειλαν οι αρχές (εισαγγελικές, διωκτικές) να τον εφαρμόσουν και να εκδιώξουν τους μετανάστες. Αυτό απαιτεί η νομιμότητα, υποστήριζαν όλοι οι εκφραστές του μετώπου, πολιτικοί από την κυβέρνηση, τη Δεξιά και την ακροδεξιά ώς το χώρο της Αριστεράς -που αυτοπροσδιορίζεται με το επίθετο «δημοκρατική»- και πλείστοι δημοσιογράφοι κυρίως σε τηλεοπτικό και ραδιοφωνικά μέσα, αλλά και σε αρκετές εφημερίδες, καθώς και κάποιοι παράγοντες, από πανεπιστημιακούς έως του κοινωνικού χώρου, ακόμα και του μεταναστευτικού.
Το πρόβλημα ήταν οι μετανάστες, που είχαν μπει στον πανεπιστημιακό χώρο για να κάνουν απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενοι για τις συνθήκες εργασίας και διαβίωσής τους. Ολοι αναγνώριζαν και δέχονταν ότι δεν έγιναν φθορές στο κτήριο, δεν σημειώθηκαν αδικήματα, δεν είχαμε απειλή οποιασδήποτε δραστηριότητας στο χώρο. Και ήταν το πρόβλημα αυτό, επειδή επέλεξαν το συγκεκριμένο χώρο, άρα διέπραξαν αδίκημα.

ΔΗΛΩΣΗ του ΝΙΚΟΥ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ, μέλους της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας



ΠΗΓΗ:  ΕΟΣ

Φεβρουαρίου 3, 2011

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «παράνομης διακίνησης λαθρομεταναστών». Γιατί αυτό σημαίνει την αμέριστη αλληλεγγύη μου στους μετανάστες που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα χωρίς χαρτιά, υφιστάμενοι υπερεκμετάλλευση, ταπεινώσεις και καταστολή. Γιατί σημαίνει ότι ως μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης εργάστηκα με αφοσίωση για την υποστήριξη του αγώνα των 300 απεργών πείνας, για την ασφαλή άνοδό τους στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, για τη νίκη του αγώνα τους για νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα.

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «διατάραξης οικιακής ειρήνης». Γιατί τούτο σημαίνει ότι δεν θεωρώ το πανεπιστημιακό άσυλο οικία ούτε των πρυτάνεων ούτε πολύ περισσότερο της κυβέρνησης και της αστυνομίας. Γιατί το άσυλο δεν χρειάζεται για τα μαθήματα και την έρευνα, αλλά για όλες εκείνες τις κατηγορίες που όταν η νομιμότητα παίρνει διαζύγιο από το δίκιο χρειάζονται χώρο για να φιλοξενήσει την αγωνία και τον αγώνα τους. Γιατί στο άδειο κτήριο της Νομικής Σχολής δεν διακυβευόταν η ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου, αλλά αμφισβητούνταν ο κοινωνικός αποκλεισμός των μεταναστών, η αστυνομική και φασιστική τρομοκρατία σε βάρος τους, ο ρατσισμός και η εθνική καθαρότητα.

ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΟ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΕΝΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΛΙΝΟΡΘΩΣΗΣ


ΠΗΓΗ: ΘΕΣΕΙΣ τ. 114
Editorial

1. Κοινωνικό αναμορφωτήριο
Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν άφησε περιθώρια για παρερμηνείες ως προς τον πυρήνα της αποστολής που αναλάμβανε. Είχε έρθει η στιγμή να σημάνει πανηγυρικά «το τέλος της μεταπολίτευσης», και συνάμα όλων των κοινωνικών συμβολαίων με τις κυριαρχούμενες τάξεις που είχαν υπογράψει οι καθεστωτικές δυνάμεις υπό το κλίμα των ανακατατάξεων που έφερε στην κοινωνική δυναμική η κατάρρευση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης της χούντας. Δείγματα γραφής για τις προθέσεις του είχε δώσει βεβαίως αρκετά νωρίτερα ο εκλεκτός των εκσυγχρονιστών νέος πρωθυπουργός, τουλάχιστον από τη στιγμή που ανακήρυσσε τον φιλελευθερισμό των Αδριανόπουλου-Μάνου σύμμαχο στη «αναμόρφωση» της ελληνικής κοινωνίας. Όμως κανείς δεν είχε τολμήσει να διανοηθεί το μέγεθος των ανατροπών που κυοφορούντο στη μακρά περίοδο «αντιπολιτευτικής» θητείας του ΠΑΣΟΚ.

Το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ στην "Ελληνοφρένεια" και πολλά άλλα...



Ακούστε την τοποθέτηση μέλους της κίνησης ΔΙΚΑΙΩΜΑ στην εκπομπή "Ελληνοφρένεια" για το θέμα της αύξησης της τιμής του εισητηρίου και του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ




Επιθέσεις από κυβέρνηση και ΜΜΕ κατά του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ





Θέλετε να μάθετε τα αληθινά γεγονότα; Μόνο στον  ΣΚΑΙ !!!


Πηγη: http://anergoidimosiografoi.blogspot.com/2011/02/youtube-video-player.html