Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

“Can’t Pay, won’t pay!” From Dario Fo’s play to our contemporary Greek dystopia



El Pais asked me to write a piece on the ‘fiscal disobedience’ movement that seems to be shaping up in Greece. Here is what I wrote. (I shall post the Spanish version, off El Pais’ site, when available): 
“Can’t pay won’t pay”, was Dario Fo’s boisterous satirical play by which the playwright incited his audience to rethink their political responsibilities. During the past two years, here in Greece, a spontaneous implementation of Fo’s title has been taking place. It started on the nation’s highways when drivers refused to stop at the tollgates, demanding that they are allowed to drive on without paying the toll. Their defiance was fuelled by reports that a previous government had, effectively, sold the future stream of tolls to private investors utilising complex derivatives brokered by Goldman Sachs. The idea that so much money, to be paid by Greek drivers to the state in the years to come in order to maintain the roads, had been usurped by politicians and financiers stirred up the anger that led to these protests.

Οι Ευρωπαίοι τραπεζίτες κατά της λιτότητας…


bank2Πηγή: Banks'News
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκές τράπεζες θεωρούνται πλέον τόσο κρίσιμα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες φαίνονται αποφασισμένοι να τους επιβάλουν μια υποχρεωτική ανακεφαλαιοποίηση καθώς και την εσπευσμένη αλλαγή στους κεφαλαιακούς τους κανόνες. Αν και οι σχετικές αποφάσεις πρόκειται επισήμως να ληφθούν κατά την ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής, την ερχόμενη Κυριακή 23 Οκτωβρίου, οι διαδικασίες φαίνεται ότι έχουν ήδη δρομολογηθεί. Η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή διεξάγει έναν νέο γύρο τεστ αντοχής των τραπεζών, ζητώντας από τις υπό εξέταση τράπεζες να αποτιμήσουν τον αντίκτυπο των εκπτώσεων που κάνει η αγορά στη ονομαστική αξία των χαρτοφυλακίων κρατικών τίτλων τους προκειμένου να διαπιστωθεί το μέγεθος της τρύπας που θα προκύψει στην κεφαλαιακή τους βάση από το ‘κούρεμα’ του προβληματικού χρέους. Ενώ ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έδωσε χτες στο Βερολίνο και το σχετικό – σφιχτό – χρονοδιάγραμμα: οι ευρωπαϊκές τράπεζες θα κληθούν να ενισχύσουν την κεφαλαιακή τους επάρκεια ως τις 30 Ιουνίου του 2012.

ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΜΕΣΗ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

den-plirono
ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ
ΟΙ ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΑ «ΚΟΥΡΕΜΑ» ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΝΕΑ ΛΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ!
ΤΟ «ΚΟΥΡΕΜΑ» ΤΗΣ ΕΕ ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟ! ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΚΟΜΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΘΗΛΕΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!
Η Ίσκρα ευθύς εξ’ αρχής είχε χαρακτηρίσει άδικο καιβαθύτατα ταξικό το «δημόσιο» χρέος και είχε υπογραμμίσει ότι αυτό το χρέοςδεν πρέπει να αναγνωριστεί!.

ΠΙΟ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΠΟ ΠΟΤΕ Η ΑΜΕΣΗ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ!
Ταυτόχρονα, όμως, η Ίσκρα είχε διακηρύξει σε όλους τους τόνους ότι αυτό το χρέος δεν είναι μόνο άδικοαλλά και μη βιώσιμο, γιατί δεν μπορεί να αποπληρωθεί παρά μόνο με την «εξόντωση», σχεδόν, κυριολεκτικά του ελληνικού λαού.

FT: Καταστροφικό το σχέδιο... σωτηρίας



ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)
του W. Munchau

Ήρθε η ώρα να προετοιμαστούμε για το αδιανόητο: Υπάρχουν πλέον αρκετές πιθανότητες να μην επιβιώσει το ευρώ στην τρέχουσα μορφή του. Αυτό όχι επειδή προβλέπω ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα αποτύχουν να πετύχουν μια συμφωνία. Αντίθετα, πιστεύω ότι θα το καταφέρουν. 

Αυτό που με ανησυχεί δεν είναι η αποτυχία να συμφωνήσουν, αλλά οι επιπτώσεις μιας συμφωνίας. Γράφω αυτό το άρθρο πριν γνωστοποιηθούν τα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής. Ουτως ή άλλως, ή τελική συμφωνία μάλλον δεν θα έχει επιτευχθεί πριν την Τετάρτη. Το σχέδιο που μελετάται είναι η μόχλευση του European financial stability facility, ίσως με την συνοδείανέων εργαλείων από το International Monetary Fund. Η μόχλευση του EFSF είναι ελκυστική για τους πολιτικούς, για τους ίδιους λόγους που στο παρελθόν τα subprime στεγαστικά δάνεια ήταν ελκυστικά για τους δανειολήπτες. Η μόχλευση μπορεί να έχει διαφορετικές οικονομικές λειτουργίες, αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις απλώς μεταμφιέζει την έλλειψη χρημάτων.  

Ειδικό Δικαστήριο στο τέλος της διαδρομής...



Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Σε λιγότερες από 72 ώρες θα ξέρουμε με ποιονακριβώς τρόπο θα μας ξαποστείλουν στη χρεοκοπία οι ευρω-εταίροι, δανειστές και επιτηρητές της Ελλάδας. Όλοι αυτοί οι τύποι, που έχουναποδείξει την τελευταία διετία πέραν πάσης αμφιβολίας ότι δεν μπορούν να διαχειριστούν ούτε τα ζητήματα του οίκου τους και να σώσουν τα τομάρια τους, είναι έτοιμοι να μας πετάξουν σανσαβούρα από ένα αερόστατο που συνεχώς χάνει ύψος.
Δέσμευση σαφής δεν προκύπτει από όσα ρεπορτάζ είχαν δημοσιευθεί έως χθες το βράδυ από τις Βρυξέλλες για το ύψος του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους. Τα ποσοστά απομείωσης επί των ομολόγων που κατέχουν ιδιώτες, του ύψους 50% ή και 60%, παραμένουν ως προτάσεις ή υποθέσεις εργασίας μέχρι τη λήψη της οριστικής απόφασης.

Kούρεμα 40-60%: Τι σημαίνει εν τέλει;



ΠΗΓΗ: Sofokleous 10
του Π. Παναγιώτου

Στον απόηχο της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου είχα προτρέψει τους πολιτικούς να μη βιαστούν να πανηγυρίσουν άλλη μια 'νίκη' αλλά να θεωρήσουν το νέο σχέδιο ως μία αναπόφευκτη εξέλιξη και ένα ελάχιστο και με μεγάλη καθυστέρηση βήμα στο δρόμο για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους.
Λιγότερο από δυο μήνες αργότερα το σχέδιο είχε ήδη ναυαγήσει ως ιδέα. πριν ακόμη εφαρμοστεί, καθώς γινόταν κοινή συνείδηση πως δε βοηθούσε ούτε την Ελλάδα να κάνει το χρέος της βιώσιμο αλλά ούτε και την Ευρώπη να σταματήσει την επίθεση των αγορών σε άλλα κράτη και στις ευρωπαϊκές τράπεζες.