Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

Γιάννης Μηλιός: Στρώνουν έδαφος για νέες μειώσεις μισθών


«Είναι πλέον φανερό ότι η κυβέρνηση ασκεί μια ταξικά προσανατολισμένη πολιτική «υστέρησης εσόδων», δημιουργώντας διαρκώς το έδαφος για νέες περικοπές του μισθού και του κοινωνικού μισθού». Αυτά δηλώνει σήμερα μεταξύ άλλων στην «Ελευθερία» ο κ. Γιάννης Μηλιός, συγγραφέας και καθηγητής στο ΕΜΠ, όπου διδάσκει Πολιτική Οικονομία.
ΠΗΓΗ: tvxs
Συνέντευξη στον Αποστόλη Ζώη, για την εφημερίδα Ελευθερία, 1/11/2010


* Πού βαδίζει πλέον η ελληνική κοινωνία;



- Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε μια βαθιά κρίση. Κρίση οικονομική πρώτα απ’ όλα, η οποία όμως παίρνει ευρύτερα κοινωνικά και πολιτικά χαρακτηριστικά, διαπλέκεται με τη χρόνια υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και του περιβάλλοντος στη χώρα. Βεβαίως, η κορυφή αυτής της πολύπλευρης κρίσης είναι η άσχημη κατάσταση των δημόσιων οικονομικών, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και το χρέος.



* Μπορούμε να πούμε πως η δημιουργία του χρέους αποτελεί ένα από τα καλύτερα παραδείγματα για την ταξική φύση της πολιτικής των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. των δύο τελευταίων δεκαετιών;

Τα κλισέ και η διγλωσσία


Tου Παντελη Μπουκαλα
Ποτέ η προεκλογική περίοδος δεν ευνόησε την ανάπτυξη του πολιτικού λόγου, φαίνεται, ωστόσο, ότι και στην περίπτωση αυτή ισχύει το «κάθε πέρσι και καλύτερα»· μόνη, σχετική, παρηγοριά ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα, αν κρίνουμε από τα τηλεοπτικά θραύσματα που έφτασαν τις τελευταίες μέρες ώς τη μικρή μας οθόνη. Με βουή ασύντακτη και ασυνάρτητη μοιάζει η πολιτική ρητορεία ώρες ώρες, για να μην πω συνεχώς και θεωρηθώ ισοπεδωτικός. Το ένα πάνω στο άλλο εξαπολύονται τα ξύλινα κλισέ. Και ο σωρός που σχηματίζεται δεν οικοδομεί λόγο, αλλά έναν άμορφο, ετοιμόρροπο πύργο που διαφέρει από τον πύργο της Βαβέλ ως προς την εξής κρίσιμη παράμετρο: εδώ οι άνθρωποι δεν μπορούν να συνεννοηθούν επειδή, τυπικά, μιλούν την ίδια γλώσσα και όχι πολλές και ξένες όπως στη βιβλική ιστορία.

Οι παράλληλοι δρόμοι Ιρλανδίας και Ελλάδας



ΠΗΓΗ: ΠΟΝΤΙΚΙ
Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Η Ιρλανδία είναι η χώρα την οποία ο... αλήστου μνήμης «καταλληλότερος» και μακροβιότερος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης Κωνσταντίνος Σημίτης εμφάνιζε ως πρότυπο ανάπτυξης στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Μας έλεγε μάλιστα τον καημό του, που δεν μπορούσαμε να γίνουμε... Ιρλανδία. Τότε, βλέπετε, δεν είχε εμφανιστεί ο Γιώργος Παπανδρέου για να πάρει το σημιτικό δαχτυλίδι και να μας τάξει ότι θα μας κάνει Δανία του Νότου για να μας καταντήσει τελικά... Ελλάς Βέγκας της μαφιόζικης κερδοσκοπίας.
Δεν ήμασταν όμως ικανοί, καταπώς φαίνεται, να πραγματοποιήσουμε το όνειρο του Σημίτη, διότι, μεταξύ άλλων, όπως ο ίδιος έλεγε περιφρονητικά, «αυτή είναι η Ελλάδα» – την οποία φρόντιζε συχνά να μας δείχνει πόσο, κατά βάθος, απεχθανόταν! Εν αντιθέσει με την «κελτική τίγρη», την οποία όλοι οι ομοϊδεάτες του, με πρώτους τους Ευρωπαίους τραπεζίτες, θαύμαζαν την εποχή του καλπασμού της προς το κενό...

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΤΥΠΩΝΕΙ 600 ΔΙΣ ΔΟΛΛΑΡΙΑ!!!

ΠΗΓΗ: ISKRA
ΜΑΖΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ
ΥΣΤΑΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ
Η διοίκηση της ομοσπονδιακής τράπεζας των ΗΠΑ (FED) αποφάσισε χτες την αγορά κρατικών αμερικανικών ομολόγων 600 δις δολαρίων
alt
Η γιγαντιαία αυτή επιχείρηση εκτύπωσης χρήματος αποτελεί την ύστατη προσπάθεια του αμερικάνικου καπιταλισμού να ανακάμψει, καθώς από το ξέσπασμα της παρούσας οικονομικής κρίσης έως σήμερα η πραγματική οικονομία παραμένει βυθισμένη σ’ ένα πρωτοφανές τέλμα –παρά την τυπική έξοδο από την ύφεση-, με την επίσημη ανεργία να προσεγγίζει το 10% και την αμερικανική μεσαία τάξη να φτωχοποιείται με ολοένα αυξανόμενους ρυθμούς.
Το ανακοινωθέν που προέκυψε από τη διήμερη συνεδρίαση της διοίκησης της FED αναφέρει ότι η κεντρική τράπεζα θα αγοράσει κρατικά ομόλογα συνολικής αξίας 600 δισ. δολ. το προσεχές διάστημα και μέχρι το καλοκαίρι του 2011. Σε μηνιαία βάση η κεντρική τράπεζα θα αγοράζει περί τα 75 δισ. δολ., ενώ στα ποσά αυτά θα πρέπει να προστεθούν και οι αγορές ομολόγων με τα κεφάλαια που προκύπτουν από τόκους προηγούμενων τοποθετήσεων (η Fed αγόρασε την τελευταία διετία τίτλους αξίας 1,7 τρισ. δολ.).