Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

Συζήτηση με τον πρόεδρο της πανελλήνιας ομοσπονδίας σιδηροδρομικών

pos from blog www.aformi.wordpress.com on Vimeo.


Η «Αφορμή» πήρε συνέντευξη από τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών (ΠΟΣ) Νίκο Κιουτσούκη και τον Οικονομικό Γραμματέα Ντίτσα Γιάννη. Θεωρούμε ότι η συνέντευξη είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική των προθέσεων της κυβέρνησης -και για τα ιδιωτικά συμφέροντα που αυτή η κυβέρνηση υπηρετεί.
Παράλληλα δημοσιεύουμε δυο άρθρα. Το πρώτο δημοσιεύθηκε στην Αυγή ενώ το δεύτερο στο μπλογκ «Σιδηροδρομικά Νέα».


Οι Μύθοι για το σιδηρόδρομο
και τα παραμύθια της πράσινης ανάπτυξης
Μερικά στοιχεία για το σιδηρόδρομο στην Ελλάδα. Ο σιδηρόδρομος σήμερα διαθέτει ένα «δίκτυο» περί τα 2500km. To «περί» δεν είναι τυχαίο καθώς αρκετά κομμάτια παρότι καταγράφονται ως λειτουργικά στις στατιστικές, λειτουργούν σποραδικά «λόγω έργων». Αν συγκριθεί το ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο με τα ευρωπαϊκά, είναι περίπου 50% πιο αραιό… Ακόμα χειρότερα όμως σε αυτό το δίκτυο κινούνται λίγα τραίνα. Ολόκληρες γραμμές διατηρούνται με 3-5 τραίνα τη μέρα σε ώρες ακατάλληλες. Συμπεριλαμβανομένων και των «πυκνών» προαστιακών υπηρεσιών στην Αθήνα, έχει υπολογιστεί ότι στην Ελλάδα εξυπηρετούν μία γραμμή, κατά μέσο όρο, περίπου 10 ζευγάρια τραίνα τη μέρα όταν στην Ευρώπη ο μέσος όρος είναι 25 ζευγάρια. Με τόσο αραιά τραίνα, συνήθως σε ακατάλληλες ώρες, δεν αποτελεί έκπληξη ότι ο κόσμος γυρνά πολλές φορές την πλάτη στο τραίνο. 

Αγγλοσαξoνικό imperium II


Πηγή: Capital gr
Του Γιώργου Ι. Κωστούλα

Στο προηγούμενο ομότιτλο άρθρο ασχοληθήκαμε με το γλωσσικό αγγλοσαξονικό imperium. Σήμερα συνεχίζουμε με το πολιτικο-διοικητκο-οικονομικό αντίστοιχο. Με το προηγούμενο άρθρο σε εισαγωγικό ρόλο, μπαίνω κατευθείαν στο θέμα.

Οι ηγεμονικές ελίτ που γενικώς κατέχουν σήμερα την εξουσία στην Ελλάδα, όχι μόνο την πολιτική και οικονομική, αλλά και την ευρύτερη διοικητική του ιδιωτικού, αλλά και μέρους του δημόσιου τομέα, έχουν διαπαιδαγωγηθεί αγγλοσαξονικά. Με τον όρο "αγγλόσαξονικά" εννοούμε την παιδεία, τις εμπειρίες, την κουλτούρα γενικότερα, με την οποία έχουν διαποτισθεί οι ηγεσίες της πολιτικής, του μάνατζμεντ και της οικονομίας, ως προϊόν κυρίως  των μάκρο και μίκρο - οικονομικών  που διδάσκονται στα αγγλοαμερικανικά κολέγια και πανεπιστήμια.

Από την Ακρόπολη στο καζίνο


Του Nικου Γ. Ξυδακη

H φημολογούμενη επένδυση αρκετών δισ. στο αεροδρόμιο Ελληνικού από κεφαλαιούχους του Κατάρ, μας θέτει ενώπιον κρίσιμων ερωτημάτων, εφόσον ισχύει ότι οι επενδυτές επιθυμούν να ιδρύσουν καζίνο.
Το πρώτο ερώτημα: Θέλουμε επενδύσεις; Προφανώς ναι· ουδείς έμφρων θα πει το αντίθετο στην παρούσα περίσταση. Αν ναι, τι έχουμε να πουλήσουμε; Γη. Ας πούμε, έξι χιλιάδες στρέμματα στο Ελληνικό, εκπληκτικών προσόντων: πλάι στο κύμα, σε δεσπόζουσα θέση επί του Σαρωνικού, σε οπτική απόσταση από την Ακρόπολη, σε μικρή απόσταση από το Σούνιο, υπό τη σκέπη του Υμηττού, με ικανοποιητικές έως άριστες συγκοινωνιακές και άλλες υποδομές.
Η αξία του οικοπέδου, όμως, δεν ορίζεται από τα ήδη εκτεθέντα προσόντα. Για να την εκτιμήσουμε, πρέπει πρώτα να απαντήσουμε στο δεύτερο ερώτημα:

Ή πληρώνεις ή... δεν πληρώνεις


ΠΗΓΗ: ΠΟΝΤΙΚΙ 23/9/2010
Δ. ΚΑΖΑΚΗΣ

Ο λογαριασμός του μνημονίου δεν βγαίνει. Το ομολογούν πια ακόμη και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του». Κάτι άλλο πρέπει να γίνει» λένε οι πιο… ταγμένοι απολογητές της τρόικας. 

♦ Άλλοι προτείνουν ανοιχτά την αναδιάρθρωση του χρέους της χώρας, εντός φυσικά του ευρώ.

♦ Άλλοι ανακάλυψαν την... «ανάταξη του χρέους», που υποτίθεται ότι είναι κάτι διαφορετικό από την αναδιάρθρωση, έστω κι αν στην πραγματικότητα οι αγορές χρησιμοποιούν την έννοια αυτή για να αποδώσουν το ίδιο ακριβώς πράγμα. 

♦ Άλλοι πάλι ανέσυραν την ιστορία του ευρωομολόγου. Όλα αυτά βέβαια έχουν τον ίδιο κοινό παρονομαστή: την ελεγχόμενη ή συντεταγμένη πτώχευση της χώρας. 

Βασιλεία ΙΙΙ: η εκδίκηση των τραπεζών


ΠΗΓΗ: "ΕΠΙΚΑΙΡΑ" (23-29/9)
Λ. Βατικιώτης
Η εκδίκηση είναι κρύο πιάτο. Όποιος αμφιβάλει δεν έχει παρά να ρίξει μια προσεκτική ματιά στην πρόσφατη ιστορία των τραπεζών. Πριν δύο χρόνια άπαντες, εντελώς δικαιολογημένα, τους έριχναν την πέτρα του αναθέματος για το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Εκλεγμένοι πολιτικοί ηγέτες ακόμη και σοβαροί παράγοντες της αγοράς που διατηρούσαν μια απόσταση ασφαλείας από το χρηματοπιστωτικό σύστημα τόνιζαν την ανάγκη επιβολής ενός νέου πιο αυστηρού ρυθμιστικού πλαισίου έτσι ώστε ακραία φαινόμενα κερδοσκοπίας που οδήγησαν στη χρεοκοπία τραπεζικών κολοσσών και την ύφεση που ακολούθησε να μην ξανασυμβούν.

Γ. ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ: «Μήτρα του πολιτισμού είναι η κοινότητα»!


Συνέντευξη στον Πέτρο Παπακωνσταντίνου

  «Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και θα ήθελα να πεθάνω στην Κεντρική Ασία, ακριβώς πάνω στο Δρόμο του Μεταξιού. Άρχισα να γράφω από οκτώ χρονώ. Στην αρχή έγραφα κρυφά, προσευχές και βωμολοχίες. Ύστερα εκθέσεις ιδεών, ποιήματα. Αποπειράθηκα να γράψω κι ένα μυθιστόρημα: "Το κορίτσι με τα γκρίζα μαλλιά". Από τότε δε σταμάτησα να γράφω παντού και τα πάντα. Διηγήματα, θεατρικά μονόπρακτα, σενάρια, αρχαιολογικά άρθρα, βιβλιοκρισίες, διαλέξεις, δοκίμια, ευθυμογραφήματα, συστατικές επιστολές, εγκυκλοπαιδικά λήμματα, ανακοινώσεις για επιστημονικά συνέδρια, πολιτικές προκηρύξεις και πολιτικά άρθρα, επιφυλλίδες σε εφημερίδες, στίχους για λαϊκά τραγούδια, χαιρετισμούς για πολιτικές συγκεντρώσεις, ακόμα και για ένα γάμο στο Ασχαμπάτ, όπου με είχανε καλέσει, όταν επισκέφτηκα το Τουρκμενιστάν.... Και σε έναν τοίχο, όταν ήμουνα πρόσκοπος, έγραψα με μεγάλα κόκκινα γράμματα "Σ΄ αγαπώ". Κι όσο περνάει ο καιρός γράφω ασταμάτητα, γιατί εκείνο που θέλω να γράψω δεν το έγραψα ακόμα! Κι όταν πια δεν έχω τι άλλο να γράψω, θα πάρω το Δρόμο του Μεταξιού»!