Οι βρεγμένες κότες του ΠΑΣΟΚ

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤου ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΠΑ pappas@enet.gr

Στο βιβλίο του «Το λεξικό της πιάτσας» ο Βρασίδας Καπετανάκης στο λήμμα «κόττα» αναφέρει: «προσβλητική προσφώνησις επί ανδρών και γυναικών: «τον ενομίζαμε για καλό άνδρα, και αποδείχθηκε κόττα»».

Είναι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (και ορισμένοι υπουργοί) «κότες βρεγμένες» που ντρέπονται γι' αυτά που ψηφίζουν, σύμφωνα με την περιγραφή του υπουργού Υγείας Α. Λοβέρδου ή μήπως, ακόμη χειρότερα, είναι «κότες λειράτες» που σκούζουν και κουνάνε τα καχεκτικά φτερά τους για να δείξουν στην κοινωνία ότι πασχίζουν για τα συμφέροντα των αδυνάτων, αλλά την κρίσιμη στιγμή επιστρέφουν στο κοτέτσι και δηλώνουν υποταγή στον αρχηγό κόκορα;

ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ 35ΕΤΙΑ

ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΣΜΟΣ, ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

ΠΗΓΗ: ΘΕΣΕΙΣ τ. 110

του Ανέστη Ταρπάγκου

Το στοίχημα της αντιπαράθεσης ανάμεσα στην ελληνική σοσιαλδημοκρατία, όπως ιστορικά εκφράστηκε από το ΠΑΣΟΚ, και στην ελληνική Αριστερά (και στις δύο κύριες εκδοχές της, του παραδοσιακού κομμουνιστικού κινήματος του ΚΚΕ και της ανανεωτικής Αριστεράς του ΚΚΕ εσωτερικού και του ΣΥΝ), παίχτηκε σ’ ολόκληρη τη μεταπολιτευτική 35ετία (1974 - 2009) και κερδήθηκε κατά κράτος από την σοσιαλδημοκρατία (μ’ όλες τις διαδοχικές της μεταλλάξεις από τον ριζοσπαστισμό στον σοσιαλφιλελευθερισμό) σ’ όλες τις περιπτώσεις.

Στην πρώτη χρονικά περίπτωση πρόκειται για τη μεταπολιτευτική τριετία του 1974- ’77, όπου συγκροτήθηκε, μαζικοποιήθηκε και αναπτύχθηκε το ελληνικό σοσιαλδημοκρατικό εγχείρημα, τόσο στο μαζικό λαϊκό κίνημα (εργατικός συνδικαλισμός ιδιωτικών και κοινωφελών επιχειρήσεων, αγροτικό κίνημα, επαγγελματοβιοτέχνες, κίνημα νεολαίας κλπ.), όσο και στο επίπεδο της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης από το 13,6% του 1974 στο διπλάσιο 25,3% του 1977, για να φτάσει τελικά στο 48,1% του 1981. Στην ίδια περίοδο ανάδειξης του λαϊκού ριζοσπαστισμού, των εργοστασιακών αγώνων και των νεολαιίστικων κινητοποιήσεων, το ελληνικό αριστερό κίνημα που συγκροτήθηκε εκ νέου στη μεταπολίτευση (μετά τη διάλυση της προδικτατορικής ΕΔΑ) κινήθηκε στα επίπεδα κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης που ξεκινούσαν από το 9,5% (1974) για να φτάσουν στο 12,1% (1977) και να καταλήξουν στο 12,3% του 1981, δηλαδή στασιμότητας σε σχέση με την αλματώδη άνοδο της πολιτικής, μαζικής και εκλογικής επιρροής του ΠΑΣΟΚ, με μιαν ορισμένη ωστόσο εργατική εκπροσώπηση σε κλαδικό συνδικαλιστικό επίπεδο, καθώς και στο πεδίο του νεολαιίστικου φοιτητικού κινήματος, όσο και στα αναδυόμενα κοινωνικά στρώματα της διανοητικής εργασίας, κατά κύριο λόγο από το ΚΚΕ και εντελώς δευτερευόντως από την ανανεωτική Αριστερά (ΚΚΕ εσωτερικού).

Για ποιους κυβερνά;

Πηγή: ΠΡΙΝ

Eξ ονόματος τίνων κυβερνά και τα συμφέροντα ποιων εκπροσωπεί τελικά η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου; To ότι τα εκατομμύρια εργαζομένων, συνταξιούχων και νέων είναι έξω φρενών με την πολιτική του το γνωρίζαμε ήδη. Το ότι στρέφονται εναντίον του και οι επαγγελματοβιοτέχνες, οι μικρομεσαίοι της ΓΣΕΒΕΕ που δημοσιοποίησαν έκθεση βάσει της οποίας 175.000 επιχειρήσεις θα κινδυνεύσουν με κλείσιμο, ήταν αναμενόμενο.

Όταν όμως φτάνουμε στο σημείο να υποβάλλουν υπόμνημα προς τον πρωθυπουργό οι έμποροι και οι βιομήχανοι του ΕΒΕΑ, στο οποίο αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι «το Μνημόνιο δεν αποτελεί συνολική μεταρρυθμιστική προσπάθεια, αλλά μια τοκογλυφική διαδικασία (!)» και ότι «επιβάλλεται ή η άμεση αμεμπλοκή από τους όρους του ή η ουσιαστική αλλαγή των όρων αυτών», τότε τίθεται εκ των πραγμάτων το ερώτημα που προαναφέρθηκε.

Παράκληση: Όποιος αναγνώστης έχει ολόκληρο το κείμενο, ας κάνει τον κόπο ...

Απόσπασμα από το άρθρο του Τ. Παππά στην Κ.Ε με τον τίτλο 

"Μπρος ΔΝΤ και πίσω ...κοινωνία"

Παράκληση: Όποιος αναγνώστης έχει ολόκληρο το κείμενο, ας κάνει τον κόπο να μάς το στείλει.

"...Χαρακτηριστικό δείγμα για το κλίμα στο ΠΑΣΟΚ είναι η ανακοίνωση της γραμματείας της ΠΑΣΚ υπαλλήλων στα υπουργεία Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας, Ναυτιλίας, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και Παιδείας. Η φρασεολογία παραπέμπει περισσότερο σε αντισυστημικό σχηματισμό παρά σε κόμμα εξουσίας. Στο τρισέλιδο κείμενο καταγράφονται λεπτομερώς τα κέρδη των τραπεζών, των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο εταιρειών, των υπεράκτιων εταιρειών και των εφοπλιστών, με την επισήμανση «να ποιοι έχουν τα λεφτά».

Αναφέρονται ονομαστικά οι επιχειρηματίες που διαθέτουν επαύλεις, κότερα, τζετ και νησιά με την περιγραφή «ένας κόσμος χλιδής, σαπίλας και παρακμής». Και καλούνται οι εργαζόμενοι «να τους σταματήσουν γιατί μπορούν», με την προτροπή «να μην πιστεύουν τα ΜΜΕ γιατί λένε ψέματα για να εξυπηρετήσουν τα αφεντικά τους»..."