Οξεία πρεμούρα για την παραμονή στο ευρώ

ΠΗΓΗ: ΤΟ Ποντίκι

Από το Μαρικάκι

Τα’ χει χαμένα η εγχώρια επιχειρηματική και χρηματοπιστωτική ελίτ; Δεν είναι δυνατόν διαφορετικά να μας απειλεί ότι αν φύγουμε από το ευρώ γυρίζουμε 25 χρόνια πίσω! Δηλαδή στα 1987! Ο Πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών  και πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας Βασίλης Ράπανοςείπε σε πρόσφατη εκδήλωση του Χρηματιστηρίου Αθηνών ότι «είτε θα μείνουμε στο ευρώ μειώνονταςτο επίπεδο διαβίωσης όλοι μας, είτε θα αποχωρήσουμε από το ευρώ γυρνώντας δεκαετίες πίσω»  και προσδιόρισε το ... πισωγύρισμα σε 20 με 25 χρόνια πίσω. Πραγματικά, θεωρεί ότι η «πτώση» του βιοτικού επιπέδου στα δεδομένα του 1987 είναι φόβητρο όταν σήμερα εν έτει 2012 - στα δέκατα γενέθλια του ευρώ - οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο της χρόνιας ανεργίας , της φτώχειας και της πείνας;

Ωστόσο δεν είναι ο μόνος που επιχείρησε να κινδυνολογήσει με την έξοδο της χώρας από το ευρώ το οποίο κανείς σήμερα δεν μπορεί να αποκλείσει ότι σε λίγο μπορεί να είναι γεγονός. Ακόμη και ο ίδιος σημείωσε ότι «το επόμενο τρίμηνο παίζεται η παραμονή της χώρας στο ευρώ», είναι δηλαδή πιθανή εξέλιξη στο ορατό μέλλον, έστω κι αν τεχνικά δεν μπορεί να συμβεί από τη μια στιγμή στην άλλη.

"Εκβιασμός" αλλά και "ευκαιρία" το δημοψήφισμα για την αριστερά

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Από το Μαρικάκι

«Όχι», μισο- «όχι» και γιατί «όχι»;. Πάνω κάτω σε αυτά τα πλαίσια κυμάνθηκαν οι πρώτες αντιδράσεις της αριστεράς χτες στην αιφνιδιαστική απόφαση Παπανδρέου να πάει σε δημοψήφισμα για τη δανειακή σύμβαση χωρίς όμως να διατυπώνεται το ερώτημα – δίλημμα το οποίο θα θέσει στην κοινωνία.

Ουσιαστικά το δημοψήφισμα ερμηνεύεται από τις αριστερές δυνάμεις ως άλλος ένας εκβιασμός Παπανδρέου με απώτερο στόχο να ανακόψει την κυβερνητική και κυρίως προσωπική του πολιτική κατάρρευση και να παραμείνει στην εξουσία για όσο ακόμα χρειαστεί ή να διασφαλίσει ότι δεν θα πέσει με τους χειρότερους δυνατούς όρους για τον ίδιο, δηλαδή μία πρωτοφανή εκλογική ήττα ή την ενδεχόμενη ανατροπή του από το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ.

Κυβέρνηση Ράιχενμπαχ και αριστερά

Πηγή: Το Ποντίκι

Από το Μαρικάκι

Το πακετάκι της γερμανικής διακυβέρνησης έχει πλέον ετοιμαστεί και το μόνο που απομένει να αποφασιστεί είναι  θα σερβιριστεί και ποιος θα το διαχειριστεί. Θα είναι η καταρρέουσα κυβέρνηση Παπανδρέου, πλέον σε αμφισβήτηση από τους πάντες, ακόμη κι απ’ τον ίδιο τον πρωθυπουργό που δεν πείθει ούτε τον εαυτό του; Θα είναι μια συγκυβέρνηση προθύμων το κλίμα για την οποία επωάζεται δυο χρόνια τώρα; Μπορεί άραγε η τελευταία να αναδειχθεί μέσα από εκλογές; Θα ρισκάρουν τόσο;

Μήπως δεν χρειάζεται τίποτε απ’ όλα αυτά και απλώς μια ωραία πρωία – η οποία πλησιάζει, μπορεί και στην επέτειο του «Όχι», γιατί όχι; οι συμβολισμοί είναι το φόρτε τους – να ξυπνήσουμε και να δούμε κυβέρνηση Ράιχενμπαχ με την κυβέρνηση Παπανδρέου σε ρόλο μεταφραστή και μόνο.

Απειλή προς "αγανακτισμένους"

Πηγή: Ποντίκι

Από το Μαρικάκι

Δεκατέσσερις μέρες μετά την πρώτη έξοδο των Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα και στις πλατείες όλης της χώρας το έργο «ναι, αλλά δεν έχουν συγκεκριμένα αιτήματα» εξακολουθεί να παίζεται στα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις.

Από σύγχυση ορισμένοι κι εκ προθέσεως οι γνωστοί παπαγάλοι και καλοθελητές παίζουν ξανά και ξανά την ίδια κασέτα με στόχο να μειώσουν την αξία της αντίδρασης. Πιο πονηροί ορισμένοι λένε ότι οι αγανακτισμένοι δεν ζητάνε κάτι συγκεκριμένο από την κυβέρνηση ή από το πολιτικό σύστημα της χώρας (π.χ. «να τα βρούνε» υποθέτουμε).

Και οι "άνθρωποι του πνεύματος" στις διεργασίες για την επόμενη μέρα;

Πηγή: Ποντίκι

Από το Μαρικάκι

Για όσους αναρωτιούνται γιατί δε μιλούν οι «διανοούμενοι», οι «άνθρωποι του πνεύματος» τελοσπάντων, άντε οι άνθρωποι των γραμμάτων των τεχνών και της επιστήμης, για να μη λέμε μεγάλες κουβέντες, θα πάρουν ορισμένες απαντήσεις από την «δραματική» έκκληση 32 επώνυμων και προβεβλημένων αυτής της συνομωταξίας, με τίτλο «Τολμήστε», στην οποία καταθέτουν την «αγωνία» τους για τον τόπο!

Με ένα κείμενο που δεν μαρτυρά ιδιαίτερη τριβή με το πνεύμα, πιο πεζό κι από τα ρεπορτάζ για την κίνηση του χρηματιστηρίου, πιο τετριμμένο κι από τις ομιλίες του πρωθυπουργού, υπογεγραμμένο μεταξύ άλλων από ακραιφνείς του νεοφιλελευθερισμού καθηγητάδες,  δήθεν άχρωμο και ίσων αποστάσεων απευθύνεται προς όλους αλλά επί της ουσίας καταλήγει να απευθύνεται προς όλους τους άλλους εκτός από τον πρωθυπουργό.  Αναπαράγοντας τη ρητορική του αντιλαϊκισμού και της υπευθυνότητας η ομάδα αυτή καταθέτει διαπιστευτήρια διαθεσιμότητας να συμβάλει στην προσπάθεια για την «εθνική ανασυγκρότηση» της χώρας, με όποιον και να προχωρήσει αυτή, τον σημερινό ή τον αυριανό πρωθυπουργό. Ή μήπως με μια κυβέρνηση προσωπικοτήτων;

Ήδη από την δεύτερη γραμμή παίρνουν θέση και αυτή δεν είναι παρά υπερ της τρέχουσας κατάστασης: