Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

«Από την αλήθεια της ρητορείας προτιμώ τη ρητορεία της αλήθειας». Ανοιχτή επιστολή του Κ. Βαξεβάνη στον Ευαγ. Βενιζέλο.


Πηγή: Κονσερβοκούτι

Κύριε Βενιζέλο,
Αυτά που σας γράφω τα ξέρετε και εσείς και εγώ. Τα υποψιάζεται, φαντάζομαι, πλέον και ο κόσμος. Θα περιοριζόμουν στην “αντιπαράθεσή” μας στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, αν δεν μου πατούσατε τον “κάλο” με αυτό το “είσαι δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης και πληρώνεσαι από τον ελληνικό λαό”. Εύχομαι να μην εννοείτε αυτό που όλοι κατάλαβαν.
Είμαι λοιπόν δημοσιογράφος και αυτή την εποχή τυγχάνει να εργάζομαι στη Δημόσια Tηλεόραση και όχι Κρατική, όπως την αποκαλείτε εσείς. Έχει ιδιαίτερη σημασία αυτό, γιατί αντικατοπτρίζει την αντίληψη που έχει ο καθένας για την ΕΡΤ. Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να ελέγχει την εξουσία. Αυτή είναι η υποχρέωσή μου, άσχετα αν αυτό δεν σας αρέσει. Το γεγονός επιπλέον πως “με πληρώνει ο ελληνικός λαός” είναι μια ακόμη ευθύνη για μένα, καθώς πρέπει να “αξίζω το μισθό μου”. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι πως και τους δυο μας πληρώνει ο ελληνικός λαός. Εσάς από το 1989, εμένα για τα 2-3 χρόνια που είμαι στην ΕΡΤ.

ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΘΝΙΚΟ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ



 
Δίκτυο για την Περιεκτική Δημοκρατία: www.inclusivedemocracy.org

Η πιο αντιδραστική ολομέτωπη επίθεση σύσσωμων των ξένων και ντόπιων ελίτ εναντίον των λαϊκών στρωμάτων και η μετατροπή της χώρας σε μόνιμο προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ, συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Η μόνη απάντηση σ’ αυτή τη δόλια παράδοση του λαού στην ολοκληρωτική κυριαρχία του συστήματος, μέσω της ΕΕ και του ΔΝΤ, είναι η αντεπίθεση από κάτω. Το ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου της χώρας και το ξερίζωμα των κατακτήσεων ενός αιώνα μπορούν να ανατραπούν σήμερα μόνο μετά από εκλογές για Συντακτική Συνέλευση που θα μπορούσε να προχωρήσει στις απαιτούμενες ριζικές οικονομικές και πολιτικές αλλαγές, αναθεωρώντας ριζικά το Σύνταγμα και, απαλλοτριώνοντας μετά την κοινωνικοποίηση του, τον ληστευθέντα κοινωνικό πλούτο,  θέτοντας τις βάσεις μιας αυτοδύναμης οικονομίας. Δηλαδή μιας οικονομίας και κοινωνίας που βασίζεται πρώτιστα στους δικούς της πόρους, ανθρώπινους και υλικούς, και όχι σε αυτούς που «αποφασίζει» η Αγορά και οι ελίτ που την ελέγχουν! 

Γιατί θα έπρεπε να εμπιστευόμαστε το ΔΝΤ;



Πηγή: The Guardian
Dean Baker
Is advice from the IMF better than advice from a drunk in the street? That is the question that 
people around the world should be asking as the International Monetary Fund dishes out its prescription for austerity. The IMF programme calls for cutbacks in government support for healthcare, pensions, and a wide range of other public services. It also calls for weakening labour market regulations that provide workers with job security.
These recommendations are being given in a context where the world economy is suffering from a massive shortfall of demand. In other words, tens of millions of people are unemployed right now because there is not enough spending to keep them employed. The IMF's programme is almost certain to reduce spending further leading to even larger shortfalls in demand and more unemployment.