Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

H Handelsblatt προειδοποιεί: Ανεπαρκής συμμετοχή στο PSI θα οδηγήσει την Ελλάδα στη χρεοκοπία

ΠΗΓΗ: EconoMonitor
A few weeks ago, some of the more naive media elements reported that Greece has “all the cards” in its negotiations with private creditors, a topic we had the pleasure of deconstructing in its entirety to its constituent flaws? Well, a day ahead of the February 15 Eurozone meeting at which Greece’s fate is finally supposed to be settled, things appear to be quite amiss. As a reminder, a critical part of the Greek debt deal is the private sector’s agreement to roll over existing holdings into new bonds, which as we learned may now see the 15 cent per bond sweetener into new EFSF debt reduced. According to the Handelsblatt, that is now off the table. Dow Jones summarizes: “Some central bankers expect that Greece will fail to enlist enough private investors in a voluntary debt restructuring to avoid a technical default, a German newspaper reported Tuesday. Greece is likely to make its case for a voluntary debt swap after a meeting of euro group finance ministers Wednesday, the Handelsblatt newspaper says. The Greek government is seeking to lower its burden by EUR100 billion. Handelsblatt cites unnamed central bank sources as saying the country will fail to achieve that goal, leaving the government little choice but to make the write-down mandatory for investors holding out. Requiring investors to take a loss would prompt credit rating agencies to declare a debt default for Greece, an event with unforeseeable consequences for financial markets. The report doesn’t specify whether its sources are with the European Central Bank or with the German Bundesbank. Neither bank would comment early Tuesday.” Which of course is not news: after all even the rating agencies have long warned a Greek default is now inevitable, and a CDS trigger will follow. The only thing that there is massive confusion over is whether and how this event will impact everyone else, and whether it will lead to an explusion of Greece from the Eurozone. Optimism is that it is all priced in. So was Lehman.

'New Poor' Grows from Greek Middle Class

By Johannes Korge and Ferry Batzoglou

If this crisis has reached Piraeus, then it's done a good job of hiding itself. Even on this cold February night, the luxury cars are lined up outside the chic, waterfront fish restaurants in this port suburb of Athens. But Leonidas Koutikas knows where to look. Not even 50 meters off the main promenade, around two corners, misery is everywhere. Koutikas finds a family of five living behind a tangled tent that has been attached to the wall of an apartment building.
Koutikas and his colleagues from the aid organization Klimaka are expected. They hand out their care packages here every night. "Each day the list of those in need gets longer," Koutikas says. He speaks from experience. Until recently, the 48-year-old was sleeping on the streets himself.
Athens has always had a problem with homelessness, like any other major city. But the financial and debt crises have led poverty to slowly but surely grow out of control here. In 2011, there were 20 percent more registered homeless people than the year before. Depending on the season, that number can be as high as 25,000. The soup kitchens in Athens are complaining of record demand, with 15 percent more people in need of free meals.
It's no longer just the "regulars" who are brought blankets and hot meals at night, says Effie Stamatogiannopoulou. She sits in the main offices of Klimaka, brooding over budgets and duty rosters. It was a long day, and like most of those in the over-heated room, the 46-year-old is keeping herself awake with coffee and cigarettes. She shows the day's balance sheet: 102 homeless reported to Klimaka today.


Η στάση πληρωμών, η επιστροφή στη δραχμή, και ηέξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιάζονται από τους καθεστωτικούς μηχανισμούς προπαγάνδας ως οικονομικός και κοινωνικός Αρμαγεδδών, που μεταξύ άλλων θα έχει δραματικές επιπτώσεις και στην υγεία του λαού, μιας και τα φάρμακα είναι μεταξύ των προϊόντων πρώτης ανάγκης που θα βρίσκονται σε έλλειψη στην «αλβανοποιημένη» χώρας μας. Πριν αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης μετά την επιστροφή στη δραχμή, ας δούμε ποια είναι η υγειονομική κατάσταση της χώρας σήμερα, δύο χρόνια μετά την έναρξη των μνημονιακών «θεραπειών», και πώς προδιαγράφεται το μέλλον της εντός Ευρώ «διαχείρισης» της υγειονομικής κρίσης.


Υπ’ αριθμόν ένα υπαρξιακή απειλή για το ευρώ
Το «Spiegel», την προηγούμενη μόλις βδομάδα, αναγόρευε την οξεία κρίση ρευστότητας των ευρωπαϊκών τραπεζών ως την πρώτη, από τις τέσσερις, υπαρξιακή απειλή για το ευρώ, η οποία ωστόσο, σημείωνε, παραμερίζεται. (Οι άλλες τρεις, κατά το «Spiegel», είναι το ελληνικό χρέος, το χρέος της Ισπανίας και οι ανισορροπίες το διευρωπαϊκό ισοζύγιο πληρωμών). Ο Κώστας Μελάς, γνώστης αυτού του ζητήματος, το παρουσιάζει με στοιχεία καθώς και την ελληνική πτυχή του που, ιδιαίτερα μετά το PSI,  δεν υπολείπεται σε σοβαρότητα, απορροφώντας τεράστια κεφάλαια που θα πληρωθούν βεβαίως, από εμάς.

Κώστα Μελά*

Τρεισήμισι χρόνια μετά τη χρεοκοπία της Lehman Brothers, το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπο με μια ιστορία που επαναλαμβάνεται. Η κρίση εμπιστοσύνης (πιστοληπτική, ρευστότητας και φερεγγυότητας) στον ευρωπαϊκό τραπεζικό κλάδο εκδηλώθηκε πρώτα στις καταχρεωμένες χώρες της περιφέρειας, όπως Ιρλανδία και Ελλάδα. Σήμερα, όμως, έχει φτάσει ως την καρδιά της ευρωζώνης, ταρακουνώντας τα θεμέλια των τραπεζικών κολοσσών της Γαλλίας (η μετοχή της Societe Generale υποχώρησε κατά 57% το 2011, της Credit Agricole 54% και της Paribas 36%), της Ιταλίας (η Unicredito, με έκθεση 49 δισ. στο χρέος της Ιταλίας, έχασε πάνω από το μισό της κεφαλαιοποίησής της μέσα στο 2011), του Βελγίου (η Dexia διασώθηκε με κυβερνητική παρέμβαση), της Γερμανίας (η Commezbank, της οποίας η μετοχή της έχασε 70,7% το 2011, βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των γερμανικών τραπεζών που θεωρείται ότι θα ζητήσουν σύντομα κρατική βοήθεια).

Οι εργαζομένοι στην Ελευθεροτυπία ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ

Τώρα που βρήκανε παπά…

ΠΗΓΗ: euro2day
του Εκηβόλου

Τραβάνε και άλλο το σχοινί οι Ευρωπαίοι σημειώνει η Αγγελική Παπαμιλτιάδου, καθώς σε Βρυξέλλες και Λουξεμβούργο εντείνονται οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για το εάν θα πραγματοποιηθεί τελικά το αυριανό eurogroup

Μια χαρά, λες και περιμέναμε κάτι διαφορετικό από Ολλανδούς & Φιλανδούς (συμμάχους και συνεργάτες του Βερολίνου από τον Δεύτερο Μεγάλο Πόλεμο, για να μην ξεχνιόμαστε…). ΜεΚαρχηδόνεια Συνθήκη χαρακτηρίζαμε στον χθεσινό Εκηβόλο το Μνημόνιο ΙΙ ακολουθώντας απλά την ροή της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας. 

Προφανώς οι άνθρωποι κάνουν το παιχνίδι τους και πιθανότατα ο γερμανός υπουργός Οικονομικών να έχει πλέον έναν- δύο άσους στο μανίκι του (όσον αφορά στην αυστηροποίηση της στάσης τους έναντι των Αθηνών). 

Τι έκανε τον κόσμο να κατέβει την Κυριακή στο Σύνταγμα;

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10
Δεν γνωρίζω να υπολογίζω τον κόσμο στις διαδηλώσεις. Ό,τι είδα όμως το απόγευμα της Κυριακής στους δρόμους γύρω από το Σύνταγμα το έβλεπα για πρώτη φορά. Κατέβηκα με το τρένο στο Μοναστηράκι γύρω στις 6 κι ανηφόρισα την Ερμού. Είχε ήδη πολύ κόσμο παντού.  Περνώντας την Καπνικαρέα στρίψαμε προς Μητροπόλεως γιατί η πρόσβαση στο Σύνταγμα μέσω Ερμού ήταν δύσκολη. Πάρα πολύς κόσμος… Φτάσαμε στη Μητροπόλεως, τα ίδια… Απίστευτος κόσμος… Οι Αθηναίοι και οι Αθηναίες είχαν εγκαταλείψει καναπέδες και πληκτρολόγια και είχαν κατεβεί Σύνταγμα. Όλοι οι δρόμοι κάθετοι, οριζόντιοι, πλατείες,  πήχτρα στον κόσμο…  Σταδιακά και πήχτρα στα χημικά…
Δεν νομίζω ότι όλος αυτός ο κόσμος κατέβηκε στο Σύνταγμα επειδή τον κάλεσε η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ. Η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ καλούν συχνά τον κόσμο στους δρόμους αλλά εκείνος δεν πάει. Ούτε  πήγε επειδή ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της αριστεράς. Και η αριστερά καλεί συχνά τον κόσμο στους δρόμους αλλά εκείνος δεν πάει.  Ο κόσμος της Αριστεράς ήταν κάπου εκεί αλλά ήταν ο λιγότερος. Ο πολύς, ο άπειρος κόσμος ήμασταν όλοι οι άλλοι: διάφοροι και διάφορες, πάρα - πάρα πολλοί.

PSIτ .... Ξύπνα

ΠΗΓΗ: sofokleous 10
του Π. Παναγιώτου

Το PSI προβλήθηκε και προβάλλεται από την ελληνική κυβέρνηση ως η τελευταία ευκαιρία της Ελλάδας να αποφύγει μία καταστροφική πτώχευση. Ένα επίτευγμα που ήρθε ως αποτέλεσμα όλων όσων υπόμεινε ο λαός της τα τελευταία δύο χρόνια, ως δώρο των φίλων και εταίρων της Ευρωπαίων.
Η συμφωνία για το κούρεμα 'μιλάει για περικοπή 100 δισεκατομμυρίων ευρώ' είπε στη Βουλή κορυφαίο μέλος της κυβέρνησης. Ένα χρέος το οποίο θα φύγει από τους ελληνικούς ώμους και θα κάνει καλύτερο το μέλλον όλων. Πώς μπορεί κανείς να μην είναι ευγνώμων γι' αυτό, να μην είναι έτοιμος να αποδεχτεί με ανακούφιση, γιατί όχι με χαρά το Μνημόνιο και τις παράπλευρες συμφωνίες που το συνοδεύουν; Σε τελική ανάλυση, αν χρωστάς 370 δις και σου 'χαρίσουν' τα 100 δε μπορείς να διαμαρτύρεσαι κιόλας. Ιδιαίτερα όταν οι δανειστές έχουν ετοιμάσει για σένα ένα πρόγραμμα σκληρής λιτότητας όχι για να εξασφαλίσουν ότι θα έχεις πάντα τα χρήματα για να τους πληρώνεις τους τόκους και τα δάνεια που σου έδωσαν αλλά για το δικό σου καλό, γιατί σε σκέφτονται και θέλουν να αλλάξεις.

Αμφιβάλλουν ακόμη και οι σχεδιαστές του Μνημονίου για την αποτελεσματικότητα του

ΠΗΓΗ: tvxs.gr 
Αμφιβολίες για την επιτυχία του προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας εκφράζονται στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες την επαύριο της ψήφισης της νέας δανειακής σύμβασης και του PSI από την ελληνική βουλή. Ρεπορτάζ που δημοσιεύονται στον ευρωπαϊκό Τύπο εστιάζουν στα “δρακόντεια” μέτρα λιτότητας που περιλαμβάνονται στο νέο μνημόνιο και θα εντείνουν την ύφεση και εκτιμούν ότι ο χρόνος που θα χρειασθεί για την ανάκαμψη της Ελλάδας δεν είναι δέκα χρόνια, όπως υποστηρίζουν οι αξιωματούχοι της ΕΕ, αλλά είκοσι.

Για το Reuters, οι αμφιβολίες των ηγετών της Ευρωζώνης αποτυπώνονται και στη δήλωση του υπουργού Οικονομικών του Λουξεμβούργου Λικ Φρίντεν ότι η Ελλάδα θα οδηγηθεί εκτός Ευρωζώνης εάν δεν εκπληρώσει όλους τους όρους που έχουν τεθεί. Ίσως η Ελλάδα αποφασίσει ότι είναι καλύτερο να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη παρά να προχωρήσει σε ένα τόσο σκληρό πρόγραμμα περικοπών, δήλωσε ο Φρίντεν από την Ουάσινγκτον, σημειώνοντας πως η Ευρωζώνη είναι πλέον καλύτερα προετοιμασμένη για να αντιμετωπίσει μία πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας.
To Der Spiegel σημειώνει χαρακτηριστικά ότι όλοι πρέπει να αναγνωρίσουν ότι η επίλυση του “ελληνικού προβλήματος” μάλλον θα χρειασθεί 20 και όχι 10 χρόνια.

Τραβάνε κι άλλο το σχοινί οι Βόρειοι

ΠΗΓΗ: euro2day
Αγγ. Παπαμιλτιάδου

Πάλη μέχρι αυτήν την ώρα διεξάγεται στις Βρυξέλλες και στο Λουξεμβούργο για τοεάν θα πραγματοποιηθεί τελικά το αυριανό eurogroup. Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες του euro2day, η Γερμανία, με τη στήριξη τηςΟλλανδίας και της Φινλανδίας, ζητά την αναβολή του συμβουλίου με την αιτιολογία ότι ακόμα και να σταλούν τα μέτρα των 325 εκατ. ευρώ που υπολείπονταν από την προηγούμενη εβδομάδα δεν θα υπάρχει αρκετός χρόνος για την αξιολόγησή τους

Σήμερα συνεδριάζει η ομάδα του EWG, που προετοιμάζει την ατζέντα του eurogroup, έχοντας ως μοναδικό αντικείμενο το εάν η Ελλάδα πληροί τις προϋποθέσεις για να δοθεί από τους 17 υπουργούς οικονομικών της ευρωζώνης το πράσινο φως για την εκταμίευση των 30 δισ. ευρώ, ώστε να προκηρυχτεί η επίσημη πρόταση για το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων προς τους ιδιώτες επενδυτές. 


Μια πρωτοβουλία αγωνιζόμενων ανθρώπων απ’ το Χαλάνδρι, αποφασίσαμε σήμερα 13/2 να καταλάβουμε το κτίριο του κεντρικού Κ.Ε.Π. Χαλανδρίου – Παλιό Δημαρχείο, με σκοπό να δείξουμε έμπρακτα ότι η αντίσταση σ’ αυτούς που καθημερινά μας κλέβουν τη ζωή δεν καταστέλλεται αλλά εντείνεται και δυναμώνει.

Οι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που κατέκλυσαν χθες το κέντρο της Αθήνας αλλά και άλλων πόλεων και συγκρούστηκαν για ώρες με τις δυνάμεις καταστολής, αποδεικνύουν ότι δεν θα επιτρέψουν άλλο την εξαθλίωση της ζωής τους.

Τα μέτρα τα οποία ψηφίστηκαν όχι μόνο δεν έχουν την κοινωνική συναίνεση, αλλά η ισχύς τους αρχίζει και τελειώνει μέσα στο κοινοβούλιο της υποταγής, στις ορέξεις του Ευρωπαϊκού αλλά και παγκόσμιου κεφαλαίου όπως αυτές επιβάλλονται από τους συγκεντρωτικούς μηχανισμούς μιας ελίτ (Ε.Κ.Τ., Δ.Ν.Τ. κ.α.)

H Ελλάδα κείτεται χρεοκοπημένη, ταπεινωμένη, και καιόμενη: είναι το λίκνο της δημοκρατίας τελειωμένο;

Police clash with protesters during an anti-austerity strike in Athens. Photograph: Louisa Gouliamaki/AFP/Getty Images
της Helena Smith

Greece got rid of its military dictators in July 1974. But almost four decades later, as the debt-stricken country endures a crisis that some might say is almost as bad as the long dark night of their rule, it is still impossible to protest in the cradle of democracy.
When tens of thousands of Greeks tried to demonstrate peacefully in front of the large sandstone parliament building on Sunday night, they were met almost immediately with volleys of teargas. The toxic fumes were the authorities' answer not only to the popular opposition unleashed by the prospect of yet more austerity but the fear that underpins it. For angst, like uncertainty, is now haunting Greece.
What followed was textbook chaos: a familiar mix of young punks with no relation to ordinary protesters going on the rampage, setting fire to banks, stores and cafes. Scenes of bedlam and mayhem that ensured the event taking place inside the Athens parliament – a ballot on deeply unpopular measures in return for the rescue funds that will keep bankruptcy at bay – was thoroughly drowned out.