Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Ολιβιέ Μπεζανσενό: Να συντονιστεί η αντικαπιταλιστική Αριστερά στην Ευρώπη



ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στους Γιάννη Σκαλιδάκη και Γιώργο Σαπουνά
Την ανάγκη συντονισμού των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με στόχο να υπάρξει οργανωμένη και αποτελεσματική απάντηση, η οποία –όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει- πρέπει να έρχεται σε «ρήξη με το φιλελευθερισμό και πιο συγκεκριμένα με τον καπιταλισμό», τονίζει –μιλώντας στο Δρόμο- ο επικεφαλής του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (NPA) της Γαλλίας, Ολιβιέ Μπεζανσενό.
Αναφερόμενος στους αγώνες των εργαζομένων που εκδηλώθηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα στη Γαλλία, σημειώνει με νόημα ότι «η δυσκολία ήταν να προχωρήσει ένα επίπεδο παραπάνω ο συντονισμός των αγώνων, ώστε να προσπαθήσουμε να χτίσουμε ένα ενιαίο κίνημα. Αυτό το επίπεδο βρίσκεται σε ημερήσια διάταξη και περνά μέσα από μια νέα πολιτικοποίηση του κόσμου της εργασίας».

Η κρίση έχει φέρει την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα σε μια πολύ δύσκολη θέση. Η επίθεση της αστικής τάξης με τα διάφορα πακέτα λιτότητας μέσα από τις κρατικές ή υπερκρατικές δομές (Ε.Ε.) έχει δημιουργήσει ευνοϊκό ή αρνητικό υπόστρωμα για το ξετύλιγμα των αγώνων;

Η κατάσταση στη Γαλλία, αλλά πιστεύω και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, είναι γεμάτη αντιθέσεις. Η δυσαρέσκεια, το ξέσπασμα που προκλήθηκε από τα σχέδια ανάκαμψης και τα πρώτα κύματα απολύσεων που τα συνόδευσαν το 2009, στην πρώτη φάση της κρίσης, συμπλέκονται με την ανασφάλεια, με αμφιβολίες για τις δυνατότητες αντιπαράθεσης με την πολιτική των τραπεζών, της εργοδοσίας και του κράτους. Το γεγονός ότι από τη μια μέρα στην άλλη, το κράτος, που ο πρωθυπουργός έλεγε ότι βρίσκεται σε κατάσταση ημιχρεοκοπίας, βρήκε δισεκατομμύρια για να επιδοτήσει τις τράπεζες και τα αφεντικά, ήταν πραγματική πρόκληση. Τα σχέδια απολύσεων στα εργοστάσια ανταλλακτικών αυτοκινήτων προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις και μεταξύ άλλων και επιτάξεις. Αυτό το κλίμα οδήγησε στις έντονες ημέρες του περασμένου χειμώνα, που οι συνδικαλιστικές ηγεσίες οδήγησαν σε αδιέξοδο. Οι επιπτώσεις της ανεργίας γιγαντώνονται, οι εντάσεις στο χώρο της εργασίας, όπως και σε όλη την κοινωνία, αυξάνονται, οι καθημερινές δυσκολίες γίνονται αβάστακτες. Και όλα αυτά, μέσα σε ένα γενικότερο κλίμα όξυνσης της πολιτικής αποστασιοποίησης. Αυτή η αντιφατική κατάσταση εκφράστηκε στο πολιτικό πεδίο στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές. Είχαμε την απόρριψη του Σαρκοζί, αλλά η δυσαρέσκεια δεν εκφράστηκαν -παρά σε μικρό βαθμό- με αντικαπιταλιστική ψήφο και περισσότερο με την αποχή και την ψήφο στη φιλελεύθερη Αριστερά, το Σοσιαλιστικό Κόμμα και τους Πράσινους.

Η ελεγχόμενη πτώχευση της χώρας δεν είναι μονόδρομος


 Δημήτρης Καζάκης
1/4/2010   Εφημερίδα "Ποντίκι" 

Η σύνοδος κορυφής της 25ης Μαρτίου αποτελεί πράγματι ορόσημο. Μ’ αυτήν οι ηγέτες της ευρωζώνης σύστησαν επίσημα την Ελλάδα στο ΔΝΤ. Το ευρώ, δίπλα στις τόσες και τόσες ευεργεσίες που έχει προσφέρει σ’ αυτή τη χώρα και ιδίως στον εργαζόμενο λαό της, έρχεται τώρα να του προσφέρει επίσης μια ακόμη μοναδική ευκαιρία, να δοκιμάσει στο πετσί του και τις «θεραπείες σοκ» του ΔΝΤ. «Ελπίζουμε ότι αυτό θα καθησυχάσει όλους τους κατόχους των Ελληνικών ομολόγων ότι η ευρωζώνη δεν θα αφήσει την Ελλάδα να αποτύχει», όπως είπε ο Χέρμαν Βαν Ρομπέι αμέσως μετά τη Σύνοδο. Άλλωστε γι’ αυτούς δουλεύουν όλοι.

Η χώρα βαδίζει όπως έχει προκαθοριστεί από τις αγορές και τους κερδοσκόπους: από το κακό στο χειρότερο. Κάθε επιδείνωση της κατάστασης αποφέρει κέρδη δις ευρώ σε διεθνείς θεσμικούς και μη επενδυτές. Κι αυτό γιατί δεν έχουν επενδύσει στην μια και έξω χρεοκοπία της χώρας, αλλά στον αργό θάνατό της. Όσο περισσότερο κρατήσει η επιθανάτια αγωνία, τόσο περισσότερο κερδίζουν από τα αυξημένα spread-επιτόκια, από τις επισφάλειες των ελληνικών ομολόγων, από τα κάθε είδους παράγωγα χρέους, από τα πιθανά swap και τις συμφωνίες πάνω και κάτω από το τραπέζι προκειμένου η χώρα να συνεχίσει να δανείζεται για να συνεχίσει απρόσκοπτα την εξυπηρέτηση των χρεών της. Το ιδεώδες για τις αγορές θα ήταν να συνεχιστεί στο διηνεκές αυτή η κατάσταση. Αυτό θέλουν να εγγυηθεί η κηδεμονία της χώρας από το ΕΕ και το ΔΝΤ. Επιζητούν δηλαδή μια ελεγχόμενη πτώχευση σαν αυτή που επέβαλε το ΔΝΤ στην Ουραγουάη το 2003, η οποία την μετέτρεψε σε μια από τις φτωχότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής, χωρίς να την γλυτώσει από το χρέος της.

κινεζική εμπλοκή στο χρέος της Ελλάδας

by pentanostimi

ENOΨΕΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ κ.Πέτρου Χριστοδούλου,σε Ασία και Αμέρική,[προκειμένου να διερευνήσει  νεες δυνατότητες δανεισμου]
το Υοu pay your Crisis δημοσιευει, σε παγκοσμια αποκλειστικότητα,
στοιχεία για το ποιος θα ειναι ο παράγοντας ο οποιος με την παρέμβασή του θα δωσει το φιλι της ζωής στην ελληνική οικονομία.
Εγκυροτατες πηγες απο το περιβάλλον του κ.Χριστοδούλου μας ειπαν=




[την ωρα που γραφονται αυτα τα δύσκολα ιδεογράμματα,η κυνική κοιμάται τον υπνο του δικαίου
αυριο,ειναι βεβαιον οτι θα επιχειρήσει να μεταφράσει και τα κινέζικα ,μην και δεν ειμεθα ακριβείς με τα νούμερα και χασουμε την αξιοπιστία μας ως σοβαρο μπλογκ
 -ως τοτε  μην την ξυπνάτε και  αν  με αναζητήσει,μη με ΄΄δώσετε'' πλιζ