Μνημόνιο: Ιδού πού πήγαν τα…λεφτά

ΠΗΓΗ: euro2day

του Γ. Παπανικολάου

Έως και συνταρακτικά τα στοιχεία που κατέθεσε στη Βουλή ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας, μετά από ερώτηση του βουλευτή (της Ν.Δ.) Προκόπη Παυλόπουλου. 

Διότι αποκαλύπτουν «πού πήγαν τα λεφτά» που μας δάνεισαν οι Ευρωπαίοι εταίροι και το ΔΝΤ, αλλά και το πώς άλλαξε η σύνθεση των κατόχων ελληνικού «χρέους» ανάμεσα στο τέλος του 2009 και στο τέλος του 2011, οπότε και ξεκίνησε πρακτικά η διαδικασία του μεγάλου «κουρέματος», που έχει μείνει γνωστό ως PSI. 

Oι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Στο τέλος του 2009, ο εγχώριος τομέας, περιλαμβανομένης και της Τ.τ.Ε., είχε στην κατοχή του ομόλογα ονομαστικής αξίας 56,9 δισ. ευρώ, ενώ οι ξένες τράπεζες και λοιποί φορείς κατείχαν… 145 δισ. ευρώ. 

Εν ολίγοις, αν το «κούρεμα» γινόταν τότε, οι απώλειες θα ήταν συντριπτικά εις βάρος των ξένων συμφερόντων και όχι των ελληνικών, ενώ η εξοικονόμηση χρέους θα ήταν πολύ μεγαλύτερη. 

«Θυσίες με όριο αλλιώς… δραχμή»!

ΠΗΓΗ: euro2day

Γ. Παπανικολάου

Για πρώτη φορά δημοσκόπηση της Pulse RC για λογαριασμό της εφημερίδας «Ποντίκι» φέρνει στο προσκήνιο τι ακριβώς σκέφτεται η κοινή γνώμη σε σχέση με το περίφημο (και εντελώς πλαστό, κατά τη γνώμη μου), δίλημμα μεταξύ ευρώ και δραχμής. 

Δεν νομίζω ότι το αποτέλεσμα αποτελεί «έκπληξη» για όσους έχουν έστω και ελάχιστη κοινή λογική. Πράγματι, η συντριπτική πλειονότητα έλκεται πολύ περισσότερο από το ευρώ. Μόλις το 7% των ερωτηθέντων σήμερα προτιμά την επιστροφή στη δραχμή. Ποσοστό μικρότερο κι από αυτό που έλαβε το ΚΚΕ στις τελευταίες εκλογές. 

Ωστόσο, εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι το 54% του δείγματος τραβά τη δική του «κόκκινη γραμμή» και λέει «παραμονή στο ευρώ με θυσίες μέχρι ενός ορίου, αλλιώς επιστροφή στη δραχμή». Αντίστοιχα, μόλις το 34% λέει «ευρώ πάση θυσία», ενώ το 5% δεν ξέρει ή δεν απαντά. 

Το «θρίλερ» δεν τελείωσε. Τώρα αρχίζει!

Πηγή: euro2day

του Γ. Παπανικολάου

Το μη χείρον βέλτιστο. Μπροστά στην επαπειλούμενη χρεοκοπία, κακήν κακώς αποκτούμε μια κυβέρνηση «εθνικής ενότητας», περιορισμένης διάρκειας και προσδοκιών. 

Παρότι ενδέχεται να επιτύχει πρόσκαιρη επικοινωνιακή εκτόνωση (η αντιπολίτευση περιορίζεται στα κόμματα της αριστεράς), διατηρώ ζωηρές αμφιβολίες για αν θααποφορτίσει τα τμήματα της κοινωνίας που αντιδρούν στα μέτρα, για να μην χάσουν δίκαια ή άδικα κεκτημένα. 

Η σήψη του πολιτικού συστήματος και η «απονομιμοποίηση» του, η χύδην ανάμιξη σωστών και λανθασμένων μέτρων το προηγούμενο διάστημα και η έλλειψη οργανωμένου κρατικού μηχανισμού, μάλλον ξεπερνούν τις δυνατότητες υπέρβασης μιας εξ’ ορισμού μεταβατικής κυβέρνησης. 

Ελληνική χρεοκοπία; "Ουδέν κακόν αμιγές καλού"

Πηγή: euro2day

του Γ. Παπανικολάου

Αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει ατάκτως, χωρίς να έχουν προετοιμαστεί το ελληνικό και το διεθνές τραπεζικό σύστημα, οι συνέπειες θα είναι αναμφίβολα καταστροφικές.

Θα είχαμε μια μεγεθυσμένη επανάληψη του φαινομένου της Lehman Brothers στη Ευρώπη, αρκετή για να βυθίσει στην ύφεση -ίσως και σε χειρότερα φαινόμενα- όλο το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.

Στην πράξη, ωστόσο, σχεδόν όλοι οι τεχνοκράτες αποδέχονται σήμερα ότι οι παραδοχές με τις οποίες υπογράφηκε στη σύνοδο κορυφής του Ιουλίου το περίφημο πλέον "δεύτερο πακέτο βοηθείας" έχουν πάψει να ισχύουν λόγω όχι μόνο των επιδόσεων της κυβέρνησης και της ελληνικής οικονομίας αλλά και της αλλαγής των συνθηκών στο διεθνές περιβάλλον.

Στο τραπέζι ρηξικέλευθες λύσεις για το χρέος

Πηγή: euro2day

Γ. Παπανικολάου και Αγγ. Παπαμιλτιάδου

"Ρηξικέλευθες" λύσεις όπως το σχέδιο "Εύρηκα", που αποκαλύφθηκε διεθνώς χθες, βάζει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μεταξύ των μελών της ευρωζώνης η σθεναρή άρνηση των τραπεζιτών να αποδεχθούν διεύρυνση των απωλειών τους μέσω του προγράμματος roll over των ελληνικών ομολόγων (PSI).

Η αρχική σκέψη της Γερμανίας για διεύρυνση του PSI φαίνεται να μπαίνει στον πάγο μετά το "όχι" πολλών μεγάλων τραπεζών, της Γαλλίας και βεβαίως της ΕΚΤ, με την αιτιολογία ότι "θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας, με απρόβλεπτες συνέπειες και με τον κίνδυνο να μην υπάρχει ενδιαφέρον", όπως δήλωσε κι ο ίδιος ο επικεφαλής της Deutsche Bank, κ. Γιόζεφ Άκερμαν, φανερώνοντας ότι ούτε οι Γερμανοί έχουν ενιαία άποψη. (Δείτε ρεπορτάζ για τις έντονες

Το δίλημμα της Ελλάδας: Αργός ή ξαφνικός θάνατος;

ΠΗΓΗ: euro2day

του Γιώργου Παπανικολάου

Όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η τρόικα παρουσίαζαν πριν από 16 μήνες τη συνταγή του μνημονίου, είπαν στον λαό το ένα μέρος της αλήθειας. Αν δεν υπογράφαμε, η χώρα θα χρεοκοπούσε. Επρόκειτο για έναν ξαφνικό θάνατο, που θα δημιουργούσε τότε τεράστιους κλυδωνισμούς όχι μόνο στη χώρα αλλά και σε ολόκληρο το διεθνές σύστημα, για λόγους που έχουν αναλυθεί κατά κόρον.

Αυτό που δεν είπαν, είτε από άγνοια είτε από συμφέρον, ήταν ότι το φάρμακο για την αποφυγή του ξαφνικού θανάτου θα προξενούσε στην άρρωστη οικονομία καρκίνο, και μάλιστα βαριάς μορφής, που αν συνεχίσει να καλπάζει θα οδηγήσει σεπρωτόγνωρη οδύνη, πριν καταλήξει στο μοιραίο.

Επί δεκαετίες η ελληνική οικονομία στηρίχτηκε σε δύο βασικούς παράγοντες. Στις κρατικές δαπάνες (και σπατάλες), που τροφοδοτούσαν μεγάλο μέρος της οικονομικής δραστηριότητας και των ιδιωτικών επενδύσεων, και στην ιδιωτική κατανάλωση. Αυτό ήταν το στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης που ακολούθησε η χώρα.

H Ελλάδα, το "κούρεμα" και τα συμφέροντα

Πηγή: euro2day του Γιώργου Παπανικολάου

Στη σύνοδο κορυφής της 24ης - 25ης Μαρτίου, η Ευρωπαϊκή Ένωση πήρε μια εξαιρετικά σημαντική απόφαση που δεν σχολιάστηκε από τον ελληνικό Τύπο και κυρίως ούτε από την πολιτική ηγεσία μας: 

Η Ε.Ε. για πρώτη φορά αποδέχτηκε επίσημα ότι ένα κράτος-μέλος της ενδέχεται να αθετήσει πληρωμές του δημοσίου χρέους. Για την ακρίβεια, πήγε ένα βήμα πιο μακριά και συμφώνησε ότι κάτι τέτοιο θα είναι σε κάποιες περιπτώσεις απαραίτητη προϋπόθεση για να ενταχθεί το "προβληματικό" κράτος στον Μόνιμο Μηχανισμό Στήριξης που ετοιμάζεται και θα λειτουργήσει το 2013. 

Κι ακόμη προβλέπεται ότι από τότε και μετά οι εκδόσεις κρατικών ομολόγων θα συνοδεύονται από "ρήτρες", οι οποίες θα ξεκαθαρίζουν ότι υπάρχει κίνδυνος "κουρέματος" αλλά και θα διευκολύνουν με συντεταγμένο τρόπο, αν υπάρξει λόγος, αυτό το απευκταίο ενδεχόμενο. 

Η σιωπή Γερουλάνου και του opengov τα… 9μερα!

ΠΗΓΗ: euro2day του Γιώργου Παπανικολάου Δημοσιεύθηκε: 00:12 - 15/12/10

Την ώρα που η Ελλάδα στενάζει και οι πολίτες υποφέρουν και αναγκάζονται σε πρωτόγνωρες θυσίες είναι όχι μόνο ηθικά ανεπίτρεπτο αλλά και πολιτικά επικίνδυνο να βλέπουν τη δημοσιότητα σοβαρότατες καταγγελίες εις βάρος πρωτοκλασάτων υπουργών και του περιβάλλοντος τους, χωρίς καμία απάντηση. 

Ο λόγος για τις καταγγελίες που έκανε δημοσίως, με συνέντευξη του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», ο τοποθετηθείς και εν συνεχεία… αποπεμφθείς από τον υπουργό Πολιτισμού κ. Γερουλάνο, πρόεδρος του ΟΔΙΕ Δημήτρης Σεφτελής. 

Καταγγελίες που στην ουσία εκθέτουν τον ίδιο τον πρωθυπουργό, καθώς καταρρίπτουν πανηγυρικά τις διατυπωμένες θέσεις του περί αξιοκρατίας,… «βιογραφικών» στο opengov και διαφάνειας εκ μέρους της κυβέρνησης. 

Παγκοσμιοποίηση: Πίσω είχε η αχλάδα την ουρά!

ΠΗΓΗ: euro2day του Γιώργου Παπανικολάου Δημοσιεύθηκε: 07:55 - 06/12/10

Τα στοιχεία είναι συντριπτικά. Αρκετά χρόνια μετά την έναρξη της «παγκοσμιοποίησης», στις ΗΠΑ, τη χώρα που πρωτοστάτησε για την εδραίωσή της, οι φτωχοί έχουν γίνει φτωχότεροι, η μεσαία τάξη σταδιακά αποσαθρώνεται, ενώ η ανεργία κινείται σε υψηλά επίπεδα ακόμη και με θετική ανάπτυξη (το περίφημο πλέον jobless recovery). 

Ποιοι έχουν ωφεληθεί; Το 1% του πληθυσμού, οι πάρα πολύ πλούσιοι, οι οποίοι, ακόμη και εν μέσω της τρέχουσας κρίσης, γίνονται πλουσιότεροι! Κι αυτό δεν το λέει ο υπογράφων, το λένε τα στοιχεία που οι ίδιοι οι Αμερικανοί δημοσιεύουν. 

Ας δούμε λίγο το θέμα θεωρητικά. Παγκοσμιοποίηση σημαίνει ότι μια εταιρία που εδρεύει σε χώρα του προηγμένου δυτικού κόσμου μπορεί να αναπτύσσει, να παράγει και να πουλάει προϊόντα, ανεμπόδιστα σε οποιεσδήποτε αγορές. Προκειμένου λοιπόν να μεγιστοποιήσει τις πωλήσεις και τα κέρδη της, είναι ελεύθερη να εγκαθιστά παραγωγικές μονάδες όπου νομίζει, να προσλαμβάνει κόσμο σε όποια χώρα θέλει και γενικώς να κάνει όποιες ενέργειες εκείνη κρίνει, για να ελαχιστοποιήσει το κόστος της.