Ανοίγει η "πόρτα" για νέο κριτήριο ελλείμματος

Πηγή:www.capital.gr

Της Δήμητρας Καδδά 

Τη πανευρωπαϊκή χρήση άλλου τρόπου μέτρησης του ελλείμματος που αλλάζει άρδην τα δεδομένα για την Ελλάδα προωθούν Ε.Ε. και ΔΝΤ. Το διαρθρωτικό έλλειμμα προσμετρά το ύψος της ύφεσης και φέτος θα μπορούσε να είναι ακόμη και 2,6% αντί για 7,3% του ΑΕΠ που εκτιμάται το επίσημο έλλειμμα. 

Αν ολοκληρωθούν γρήγορα οι διαδικασίες θα αποτελέσει έναν ακόμη παράγοντα αλλαγών στο Μνημόνιο που ήδη… «ψήνονται». Περιλαμβάνουν, σύμφωνα με πληροφορίες, παράταση προσαρμογής για 1-3 έτη, μέτρα σε στάδια, έμφαση στη φοροδιαφυγή, αντικατάσταση επαχθών παρεμβάσεων, άμεση καταβολή περισσότερων κονδυλίων του ΕΣΠΑ και ευρωομόλογα επενδύσεων. 

Το νέο «παράθυρο» για ελαστικότερο Μνημόνιο άνοιξε χθες ο πρόεδρος της Κομισιόν, ανακοινώνοντας την ενεργοποίηση ρητρών προσαρμοστικότητας του νέου δημοσιονομικού συμφώνου. Η ελαστικοποίηση θα αφορά σε όλα τα κράτη και προκύπτει από ένα εναλλακτικό -και πιο δίκαιο- τρόπο μέτρησης του ελλείμματος. 

ECONOMIST: The Greek run. It is not a good idea for Greece to leave the euro. But it is time to prepare for its departure

ΠΗΓΗ: ECONOMIST

“GREXIT” is an ugly term for what may soon become an even uglier reality: Greece’s departure from the euro zone. As fury in Athens runs up against frustration with Greek recalcitrance in the rest of the European Union, the EU’s most troubled economy could be heading out of the single currency within weeks. If Greek banks suffer a mass run, as depositors withdraw euros for fear they will be forcibly converted into new drachmas, Greece’s fate could be settled even sooner.

Greece’s ascendant politicians, particularly Alexis Tsipras, leader of the radical left Syriza party, want to repudiate Greece’s rescue deal with its European and IMF creditors. The creditors, particularly Germany, are standing firm, rightly making clear that they will not be blackmailed into repeatedly rewriting bail-outs. If in fresh elections on June 17th the objectors have a majority, as the polls suggest, and if they renege on Greece’s bail-out deal, then the world will cut off the supply of rescue funds. It is hard to see Greece then staying in the euro.

'If We Leave the Euro, Everything Will Be Worse'

ΠΗΓΗ: SPIEGEL

Greece is on the verge of economic collapse and yet the country's left wants to jettison austerity measures. Would this leave any alternative other than exiting the euro? SPIEGEL ONLINE invited the leader of Greece's pro-business Drasi party and an anti-austerity Syriza parliamentarian to debate the issues.

Just imagine: A country finds itself mired in an existential crisis and diametrically opposed political parties are tasked with putting together a government.

This is exactly the challenge Greece currently faces. The conservative Nea Dimokratia (New Democracy) and the socialist PASOK parties have tried in vain to convince the radical left-wing Syriza to join in forming a viable government. Every attempt at negotiation with the country's second-strongest party has failed, and Greece now faces a new election in June.

The biggest issue in the vote will be the question of whether the people of Greece want their country to continue implementing the strict austerity measures they agreed to in exchange for European Union and International Monetary Fund bailout money, or if they want to simply leave the euro zone.

Weisbrot and Krugman are Wrong: Greece cannot pull off an Argentina

Πηγή: Γ. Βαρουφάκης

Mark Weisbrot has been arguing, for some time now, that Greece must try to emulate Argentina; that is, to default on its debts not as a bargaining strategy that yields a New Deal within the Eurozone but, rather, in the context of exiting the Eurozone altogether and going it alone. Recently, Paul Krugman has endorsed this position (see here and here). I think they are profoundly wrong.

There are two arguments against the recommendation that Greece and Argentina are similar enough to warrant an Argentinian road for Greece. There are those, like the Cato Institute and IMF diehards, who never forgave Argentina for having successfully escaped the clutches of the poisonous austerity (and internal devaluation) that the IMF had imposed upon the country so as to sacrifice a whole people’s prosperity in the interest of creditors, rentiers and assorted speculators who had flooded the country with dollars (during the era of the currency board). Believe me when I say that I am not one of them. Indeed, I salute the Argentinian people for having toppled a regime, and more than one government, that tried so desperately to sacrifice a proud people on the altar of IMF-led austerity. No, my criticism of the idea that Greece can ‘do’ an Argentina today stems from the view that the circumstances Greece is facing today are genuinely different to those of Argentina a decade ago.

Στα 395 δισ. ευρώ το κόστος του Grexit

Πηγή: FT (via euro2day)

Κίνδυνος μετάδοσης: Ο φόβος των αγορών από τότε που ξεκίνησε η κρίση χρέους της ευρωζώνης. Η έξοδος της Ελλάδας από το ενιαίο νόμισμα θα φέρει αυτόν τον κίνδυνο στο επίκεντρο, και μάλιστα με τρόπο που ουδείς μέχρι σήμερα δεν είχε φανταστεί. 

Η αποκαλούμενη Grexit θα θέσει υπό αμφισβήτηση τα τείχη προστασίας της ευρωζώνης-που πολλοί επενδυτές χαρακτηρίζουν ανεπαρκή- και θα ασκήσει τρομακτική πίεση στον τραπεζικό της κλάδο. Για τους περισσότερους στις αγορές, όμως, η βασική ανησυχία δεν αφορά τον άμεσο αντίκτυπο, αλλά κυρίως το παράδειγμα που θα θέσει η Ελλάδα για τις άλλες υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης. 

«Η βασική ανησυχία κατά την άποψή μας δεν είναι κατ’ ανάγκην ο πρώτος αντίκτυπος, αλλά το τι συνεπάγεται για την αδιάσπαστη φύση της ευρωζώνης» αναφέρει ο Jim Reid της Deutsche Bankκαι συμπληρώνει: «Ειδικότερα, το τι θα συμβεί εάν στο μέλλον και άλλες χώρες της ευρωζώνης εξακολουθήσουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα. Οι επιπτώσεις, στο σύνολό τους μπορεί να μην γίνουν αισθητές αμέσως, καθώς πολλά μπορούν να συμβούν με τον καιρό. Η αποχώρηση της Ελλάδας μπορεί να είναι επικίνδυνο παράδειγμα, εάν οι άλλες οικονομίες συνεχίσουν να αποδυναμώνονται».

Μήπως τελικά οι Έλληνες γελάσουν τελευταίοι;

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

By Arvind Subramanian *

Δημοσιεύθηκε: 09:33 - 16/05/12

Η χρεοκοπία θα είναι καταστροφική για την Ελλάδα και η συνεπακόλουθη μετάδοση της κρίσης θα είναι ζημιογόνος για την Ευρώπη. Αυτή είναι η κοινή εκτίμηση. Η συζήτηση που διεξάγεται περιστρέφεται μόνο στο πόσο ισχυρή θα είναι η μετάδοση της κρίσης και ποιος θα πρέπει να είναι ο χειρισμός για τα υπερχρεωμένα κράτη αλλά και για τους μεγάλους χρηματοδότες της Ε.Ε. 

Μήπως, όμως, η συζήτηση κινείται σε λάθος βάση; Εκτός ευρωζώνης η Ελλάδα θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύ πιο επικίνδυνη για το σύστημα στο οποίο πραγματικά ποτέ δεν ανήκε… Μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα επιτυχούς ανάκαμψης! 

Υπάρχει ένα σενάριο που παραγνωρίζεται, βάσει του οποίου η χρεοκοπία δεν καταλήγει σε καταστροφή για την Ελλάδα. Σε αυτήν την περίπτωση, η πραγματική και πιο υπαρξιακή απειλή για την ευρωζώνη είναι πολύ διαφορετική. Σε αυτό το σενάριο εκείνοι που γελούν τελευταίοι είναι οι Έλληνες. 

Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ!

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

ΠΡΟΕΞΟΦΛΟΥΝ ΕΞΟΔΟ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΕΥΡΩ!

ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΞΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ! 

H αποτυχία των κυρίαρχων κύκλων  της Ελλάδας να σχηματίσουν ''οικουμενική'' κυβέρνηση με τον εγκλωβισμό του ΣΥΡΙΖΑ  και η διαφαινόμενη δρομολόγηση εκλογών έδωσαν αφορμή στις αγορές να κλιμακώσουν τις άγριες εκβιαστικές επιθέσεις τους προς κάθε κατεύθυνση, στην Ελλάδα, την ευρωζώνη και γενικότερα! 

Οι βρωμικες επιθέσεις των αγορών δεν αποβλέπουν μόνο στην κερδοσκοπία αλλά διεξάγονται κυρίως για πολιτικούς λόγους προκειμένου να φοβίσουν τους πολίτες της χώρας μας και να πλήξουν τη ριζοσπαστική Αριστερά!

Δεν αποκλείεται τις επόμενες μέρες αυτές οι επιθέσεις να κλιμακωθούν και να προκαλέσουν έκτακτες απρόβλεπτες τρομοκρατικές καταστάσεις στη χώρα μας ίσως και στην Ευρωζώνη.

Αυτή την ώρα ανοίγεται μια μεγάλη πολιτική και ταξική σύγκρουση, ίσως η μεγαλύτερη μετά τον πόλεμο! 

* H iskra παραθέτει ακολούθως, χωρίς κρίσεις και σχόλια, σχετικά ρεπορτάζ από διαφορες ιστοσελίδες: 

Η ΑΘΗΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΧΑΟΣ: ΒΟΥΤΙΑ ΕΥΡΩ ΣΤΟ 1,27$

Η αποτυχία σχηματισμού κυβέρνησης στην Ελλάδα προκαλεί νευρικό κλονισμό στις αγορές καθώς αυξάνει τον κίνδυνο εξόδου από το ευρώ και το ενιαίο νόμισμα αντιδρά με κάθετη πτώση ενώ τα yields στον ευρωπαϊκό Νότο εκτινάσσονται στα ύψη. Την ίδια ώρα τα νέα ελληνικά ομόλογα υποχωρούν σε επίπεδο χαμηλότερο από αυτό των παλιών ομολόγων.

For Greece – and Europe – the true calamity is to delay exiting the euro

Simon Jenkins

guardian.co.uk, Tuesday 15 May 2012 20.30 BST

Comments (26)

A looming black cloud is hurtling forwards over the European horizon. It is called economic nemesis, driven to a fury by a quarter century of the naivety and greed of most of the continent's rulers. In Berlin and Brussels this week the high priests and wizards of euro-finance gazed at the cloud in horror, muttering imprecations: it was "unacceptable … unthinkable … unmentionable". The cloud took no notice and raced on.

Newspaper financial pages nowadays read like satirical spoofs. No one has a clue what is happening so analysts play with words. Would a Greek exit from the euro be a catastrophe or a calamity, or is that what happens without an exit? Is unimaginable worse than abhorrent, is contagion worse than wildfire, is apocalypse worse than Armageddon?

Markets indulge in no such fantasies. Money talks straight. Computers are already being fed "Grexit" algorithms, and modelling a disintegrated euro. Default swaps are in place. Spanish and Italian debts are being devalued de facto through soaring yields. Politicians panic, but money merely adjusts.

German voters must break the Merkel mindset that got them into this

ΠΗΓΗ: GUARDIAN

της Robin Wells

Sometimes, just sometimes, economics and politics are like physics – one can recognize immutable forces. One of those times is now, as Greece is inexorably pushed out of the euro. It took no particular talent to have seen this coming, just the recognition that it has always been a fantasy to believe that the Greeks would democratically choose to destroy their economy for the better part of a decade in order to pay foreign creditors.

The fact is that Greece never was a suitable member of the eurozone. That the Greek economy was extremely inefficient, that corruption was rife, that the government budgets were perpetually out of control, and that the official statistics were not to be believed were widely known. But, as in many marriages, Greece's entry into the euro was a triumph of sentimentality and wilful blindness over realism.

The pity – in addition to the actual damage already inflicted on millions of Greeks – of this debacle is that it was never clear, and still isn't clear, that other countries, like Spain, will also be inexorably forced out. For the adjustment that Spain needs to make in order to stay in the euro was never as drastic as it was for Greece. While undoubtedly painful, it is probably still do-able.

The euro exit is a bluff

As speculation rages about a Greek exit from the eurozone, we must grasp that the country cannot survive without the single currency and that Europe cannot afford to let it leave. That's why everyone should put their cards openly on the table.

ΠΗΓΗ: La Stampa

Stefano Lepri

The voters' verdict is already in across several countries and regions: the cure based strictly on austerity within the eurozone has failed. What needs to be done now is to take that reality on board and to start negotiations that promise to be trying and that may lead to awkward compromises.

Greece, though, must be ready for anything. And it must distinguish between the reality and the threats and blackmail that are flying about at the moment.

Return of the drachma

Point one. Greece cannot survive on its own. Without the aid from Europe and the International Monetary Fund (IMF), it will very soon run out of money to pay its civil servants' salaries and to import what it needs for survival, starting with food and oil.

Is Germany bluffing on Greece?

ΠΗΓΗ: Bruegel

By Philine Schuseil on 15th May 2012

After the recent elections in Greece, German officials seem to seriously consider a Greek Euro area exit – at least this is what official statements from policymakers indicate.  Are these statements serious or is Germany bluffing on Greece?

We want to summarize their statements and compare them to what is being said in the German National Press and blogosphere, both of which appear much more skeptical about the possibility of a Greek exit.

The German minister of Finance, Wolfgang Schäuble, stated in an interview with the “Rheinische Post” on 11 May 2012 that Europe has the capacities to cope with a Greek Euro area exit. He said that Germany and its partners had learned a lot during the last two years and have put in place several protection mechanisms. Moreover, the risk of contagion to other countries has declined in the euro-zone and it has become as a whole more resilient. There is no other, easier way for Greece to remain in the euro-zone than implementing the reforms on which the member states agreed. 

According to Spiegel online, he declared recently that Greece cannot have the one (stable government) without the other (meeting their obligations). Moreover, he  said on Sunday 13 May 2012, that Germany would be a strange government, if it was not prepared for all possible scenarios in order to cope with them.

Μεταξύ τραγικού και γελοίου

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Όλο το απίστευτο παζάρι των τελευταίων ημερών για τον σχηματισμό κυβέρνησης κινείται ανάμεσα στα όρια του τραγικού και του γελοίου. Το τραγικό έγκειται στην κατάσταση της χώρας, η οποία ωστόσο δεν συνιστά είδηση – μήνες τώρα μιλούσαμε για κατάρρευση όταν οι εταίροι της συγκυβέρνησης μιλούσαν για σωτηρία. Το γελοίο θα το βρούμε σε όλο το εύρος των αποπειρών σχηματισμού κυβέρνησης.

Από τη νύχτα κιόλας των εκλογών γράφαμε ότι το πρόβλημα, ύστερα από το αποτέλεσμα, ήταν «Ποιος θα πάρει τον μουντζούρη».

● Προειδοποίηση πρώτη, η οποία αποδείχθηκε απολύτως ρεαλιστική, παρότι διατυπώθηκε εν θερμώ και πριν αρχίσει οποιαδήποτε διαπραγμάτευση: «Καμιά κυβέρνηση αυτή την ώρα δεν μπορεί να σχηματιστεί χωρίς μια ξεκάθαρη πολιτική συμφωνία». Και αν ακόμη σχηματιστεί, δεν θα καταφέρει να σταθεί.

● Προειδοποίηση δεύτερη, εξ ίσου σημαντική, η οποία φαίνεται να επιβεβαιώνεται ποικιλοτρόπως: «Κατά τα φαινόμενα, τις επόμενες μέρες, αν δεν έχουμε κάποια πολιτική έκπληξη, θα δούμε να εκτυλίσσεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων με στόχο να μην πάρει κανείς πάνω του τον “μουντζούρη” της διαγραφόμενης αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης και της ενδεχόμενης προσφυγής σε νέες εκλογές».

Eurozone crisis: what if … Greece leaves the single currency

ΠΗΓΗ: GUARDIAN

Europe ruling elite is now openly talking about whether Greece might leave the euro, breaking a two and a half year taboo. German chancellor Angela Merkel and EU president José Manuel Barroso were among those saying that if Athens could not abide by the rules, Greece would have to leave. We asked three experts to analyse the potential consequences

Nick Parsons, head of strategy at National Australia Bank

The choices facing Greece and its people are deeply unattractive. On a three- to five-year time horizon, there is no policy option that will turn a bad situation into a better one, and the likelihood is that it will become even worse for many of its people. If Greece stays in the euro it faces a long, slow depression in an effort to remain solvent. If it exits, it could see the collapse of the domestic banking system, the decimation of private savings and a crippling increase in the cost of imported goods and energy.

Greece could claw back some competitiveness through devaluation, making its exports much cheaper than they are currently. But the markets would demand devaluation, and then some. The drachma was fixed at 340 to the euro when Greece joined the single currency. But if a new drachma is introduced at parity with the old currency, then €1 would quickly buy about 1,000 drachma, or possibly even more.

Greek fire could singe rest of euro

ΠΗΓΗ: FT

By Richard Milne and Patrick Jenkins

Unanswerable question is how far contagion would spread

Contagion. It is the word markets have feared throughout the eurozone debt crisis. And a Greek exit from the single currency would bring it to the fore in ways unimagined until now.

A “Grexit” would test the firewalls erected by policymakers, judged insufficient by many investors, and put the continent’s banking sector under extreme stress. But the concern for many in the market is less the immediate impact and more the example Greece would set for other struggling eurozone countries.

“The main worry about this in our opinion is not necessarily the first order effect but what it says about the unbreakable nature of the euro,” says Jim Reid, credit strategist at Deutsche Bank. “This would be especially relevant if in the future other countries continued to struggle. The full ramifications may not be felt immediately but a lot can happen over time and Greece leaving would remain a dangerous template if other economies continued to weaken.”

The direct costs are not small given Greece is likely to default on all its debt but they are seen as bearable.

Banks could sink the euro

ΠΗΓΗ: NRC HANDELSBLAD

by Caroline de Gruyter

Forget the debate about austerity versus growth, the future of the single currency is being played out in the banking sector. As a result of the crisis, governments and financial institutions have become so interdependent that they have weakened each other. Excerpts.

It is not possible to create growth by magic, like a rabbit out of a hat, and certainly not without having money available for investment. This is why Daniel Gros is amazed by how European politicians, with the new French president François Hollande at the forefront, keep repeating one word: growth.

For the German economist, who is part of the Brussels think-tank the Centre for European Policy Studies (CEPS), to discuss "austerity versus growth" is a "false debate" that does not take forward the search for a solution to the euro crisis by a single step.

The real debate, he says, should be about banks, particularly those of southern Europe, which are in a much worse condition than was previously thought.

Η Αριστερά και οι κρυμμένες αλήθειες

πηγή: enikos.gr

Του Διονύση Τσακνή

Ε λοιπόν πόσο ειλικρινείς είμαστε και πόσο τάχα να κοστίζει η αλήθεια! Μερικές χιλιάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες ψήφων, είναι αρκετοί για να δώσουν ικανοποίηση στα επιτελεία της Αριστεράς, ή μήπως θα χρειαζόταν και το χειροκρότημα των αντιπάλων. «Μια ζωή παλεύουμε για να γίνουμε αρεστοί στα μάτια όσων δεν συμπαθούμε» είχε πει κάποτε ο Τσαρούχης  και είχε τελικά δίκιο.

Και τώρα, αφού οι έπαινοι και το χειροκρότημα κόπασαν, δίνοντας τη θέση τους στην αμφισβήτηση, την καχυποψία, ή στην καλύτερη των περιπτώσεων στον σκεπτικισμό ήρθε η ώρα να μιλήσουμε όπως μάς ταιριάζει. Η Αριστερά, δεν πρέπει να έχει άλλο λόγο, εκτός απ’  τον καθαρό, τον ευθύ και κυρίως τον ειλικρινή. Και αν φοβάται μήπως με το λόγο της αυτό, φοβίσει τον κόσμο, τότε ούτε Αριστερά είναι, ούτε μας χρειάζεται.

Ας αρχίσουμε απ’ το ΣΥΡΙΖΑ, μια και το μεγαλύτερο ποσοστό κατέγραψε και πρόταση κατέθεσε για μια αριστερή διακυβέρνηση, με ή άνευ εισαγωγικών.

Οι καταθέσεις, η ευθανασία και οι μέλισσες

πηγή: ΚΙΜΠΙ

(Από τη στήλη "Ελεύθερος Σκοπευτής", Επενδυτής, 12/5/2012)

Αν μη τι άλλο, θα ζήσουμε μια ενδιαφέρουσα εποχή. Για καλό ή για κακό, θα δείξει. Αλλά, επειδή εκ των πραγμάτων η εποχή αφορά ένα ιστορικό αίτημα επανίδρυσης και επαναθεμελίωσης- του κράτους, του κοινωνικού σχηματισμού, του οικονομικού μοντέλου, της ταυτότητάς μας, της ίδιας της χώρας, αλλά και της «κοινής λογικής»,– θα επιστρέψουμε αναγκαστικά σε μια συζήτηση για τα θεμελιώδη: ατομική ελευθερία και συλλογικό συμφέρον. Ιδιοκτησία και κοινωνικά αγαθά. Αγορά και κράτος. Ευρώπη και Ελλάδα. 

Η συζήτηση έχει ήδη ανάψει.

Αίφνης, την εβδομάδα που πέρασε, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, σε συνέντευξή του σε ραδιοφωνικό σταθμό, υποστήριξε ότι μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα εγγυηθεί τις καταθέσεις των πολιτών, αλλά ταυτόχρονα θα τις αξιοποιήσει για την ανάπτυξη. «Θα χρησιμοποιήσετε τα δικά μας λεφτά;» ρώτησε περίπου εμβρόντητος ο δημοσιογράφος. Η απάντηση ήταν καταφατική. Πολλοί ανεβήκαν στα κλαδιά και στα κεραμίδια, με μια υπόνοια ότι η τοποθέτηση παραπέμπει σε ένα είδος «δήμευσης» περιουσιακών στοιχείων, κρατικοποίησης της ιδιοκτησίας. Κι ακολούθησαν διορθώσεις, διευκρινίσεις, αναδιπλώσεις. 

Στην πραγματικότητα ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δεν είπε τίποτα παραπάνω από όσα λένε, απλώς με πιο τεχνικό και δυσανάγνωστο λεξιλόγιο, οι εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδος, της Κομισιόν, της τρόικας, του ΔΝΤ και ποικίλων άλλων ελληνικών ή ευρωπαϊκών οργανισμών κάθε φορά που επιχειρούν να συνδέσουν την ανάγκη στήριξης του τραπεζικού συστήματος με την ανάπτυξη. «Πρέπει να ενισχύσουμε τη ρευστότητα των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων για να ενισχυθεί η πραγματική οικονομία», λένε όλοι σε παραλλαγές και με αποχρώσεις. 

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

Πηγή: Sofokleous 10

του Β. Βιλιάρδου

Αυτό που εμείς πιστεύουμε, σεβόμενοι φυσικά τις διαφορετικές απόψεις, είναι το ότι πρέπει να διατηρήσουμε την ψυχραιμία και την υπομονή μας, μη επιτρέποντας να επηρεαστούμε από τις «προτροπές» για εθελούσια έξοδο από το ευρώ - η οποία θα ήταν καταστροφική

"Η κρίση της Ευρωζώνης έχει φέρει στην επιφάνεια ένα θεμελιώδες κατασκευαστικό λάθος του ευρωσυστήματος, το οποίο είχαν υποδείξει οι επικριτές του, πριν ακόμη εισαχθεί το κοινό νόμισμα: την έλλειψη ενός κεντρικού δημοσιονομικού εργαλείου, παράλληλα με την πλήρη αδυναμία των κεντρικών τραπεζών, όσον αφορά κυρίως την αντιμετώπιση μίας πανευρωπαϊκής  τραπεζικής κρίσης.

Η αντίθετη άποψη που επικράτησε τότε, σύμφωνα με την οποία η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος δεν θα αντιμετώπιζε προβλήματα, όσο δεν θα υπήρχαν εμπορικές τράπεζες με παρουσία σε ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ, αποδείχθηκε σήμερα ότι ήταν εσφαλμένη - λόγω της στενής δικτύωσης των διαφόρων τραπεζών μεταξύ τους, με τη βοήθεια των χρηματοπιστωτικών εργαλείων, με αποτέλεσμα να εξελιχθούν σε εξαιρετικά επικίνδυνα συγκοινωνούντα δοχεία.

Πολιτικό θέμα η έξοδος της Ελλάδας

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

By Rallph Atkins

Η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη «θα ήταν πιθανή» ακόμη και εάν δεν συμβαδίζει με τα συμφέροντα της Ευρώπης, ενώ τα κράτη-μέλη θα πρέπει να έχουν το δημοκρατικό δικαίωμα της αποχώρησης, σύμφωνα με τα όσα δηλώνει μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. 

Πρόκειται για το Luc Coene, τον κεντρικό τραπεζίτη του Βελγίου, ο οποίος σε συνέντευξή του στους Financial Times επισημαίνει ότι εξαντλείται η υπομονή των αξιωματούχων της ευρωζώνης με την Ελλάδα μετά το εκλογικό αδιέξοδο το οποίο θέτει υπό αμφισβήτηση και τη δέσμευση της χώρας στις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται βάσει του πακέτου στήριξης. 

Ο Mario Draghi, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, έχει αρνηθεί ακόμη και να συζητήσει το ενδεχόμενο εξόδου μίας χώρας από το ευρώ, κάτι που δεν προβλέπεται και από τις ευρωπαϊκές συνθήκες. Η ΕΚΤ θα υποστεί άλλωστε σημαντικές ζημίες και πλήγμα αξιοπιστίας στην περίπτωση οικονομικής κατάρρευσης της Ελλάδας. Η ευρωτράπεζα έχει δαπανήσει περί τα 40 δισ. ευρώ σε αγορές ελληνικών κρατικών ομολόγων στο πλαίσιο των μέτρων στήριξης της χώρας. 

Φταίει η ίδια η λιτότητα και όχι το αν εφαρμόστηκε σωστά

του P. Krugman

ΤΟ ΒΗΜΑ – NEW YORK TIMES

Η τελευταία προσπάθεια για να δικαιολογηθεί η απόλυτη αποτυχία της λιτότητας είναι ο ισχυρισμός ότι οι ευρωπαϊκές χώρες δεν εφάρμοσαν τελικά την λιτότητα. Ο ισχυρισμός αυτός προέρχεται κυρίως από τους συνήθεις υπόπτους -εκείνους, για παράδειγμα, που κατηγορούν τον Ομπάμα ότι προωθεί τεράστιο σχέδιο επέκτασης του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων επειδή η εταιρεία δημοσκοπήσεων Census έκανε μερικές προσλήψεις. Πρέπει όμως να πω ότι οι αντιδράσεις υπήρξαν εντυπωσιακά αδύναμες -ακόμη και ορισμένοι που θα έπρεπε να γνώριζαν καλύτερα υποστηρίζουν ότι ίσως δεν εφαρμόστηκαν αρκετές περικοπές. Ναι, εφαρμόστηκαν.

Γεγονός είναι ότι δεν μπορούμε απλώς να εξετάζουμε τα επίπεδα των δαπανών για να δούμε τι έγινε με τα προγράμματα περικοπών. Εδώ στις ΗΠΑ, οι δαπάνες για ασφάλιση ανέργων και κουπόνια φαγητού έχουν αυξηθεί κατακόρυφα όχι επειδή το κοινωνικό κράτος διευρύνθηκε αλλά επειδή πολύ περισσότερος κόσμος είναι άνεργος ή φτωχός. Παρόμοιες επιπτώσεις παρατηρούνται σε ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες διαθέτουν πολύ ισχυρότερο δίχτυ ασφαλείας απ’ όσο οι ΗΠΑ. Επιπλέον, μέρος των δαπανών πηγαίνει στη διάσωση των τραπεζών -δηλαδή όχι ακριβώς σ’ εκείνο που έχουν κατά νου όσοι μιλούν για υπερτροφικό κράτος. 

Münchau: Default now or default later?

ΠΗΓΗ: FT

By Wolfgang Münchau

What would constitute an economically rational choice for Greece, given the economic and political situation? I see four options, each of which is fraught with uncertainty.

The first would be the status quo: more austerity and economic reforms as outlined by the International Monetary Fund and the EU. One risk is that this would keep Greece in an eternal depression and a debt trap, where economic output fell faster than growth. Another is that, while on paper it might just work economically, it would almost certainly fail politically.

Indeed, that may already be happening. Syriza, the hard-left anti-austerity party, heads the latest opinion polls. If this result were replicated at a future election, it would also obtain the coveted prize of 50 additional parliamentary seats, a sixth of the size of the entire parliament. So this would end up with the triumph of extremist parties.

Since this option would work neither economically nor politically, it cannot conceivably be a rational choice.

Από τα "Greek Statistics" στα "Italian Statistics"

ΠΗΓΗ: CYNICAL

Δεν γνωρίζω αν το ιταλικό πολιτικό σύστημα έκανε δημόσια την αυτοκριτική του για το πώς οδήγησε τη χώρα στη σημερινή της κατάντια. Είτε το έκανε όμως είτε όχι, τη διερεύνηση της πορείας αυτής ανέλαβαν δημοσιογράφοι του Spiegel, οι οποίοι ζήτησαν και έλαβαν για πρώτη φορά από τη γερμανική κυβέρνηση εμπιστευτικά ντοκουμέντα για την κρίσιμη περίοδο (1994-1998) πριν από την ένταξη της Ιταλίας στο ευρώ, αποτελούμενα από εκθέσεις της γερμανικής πρεσβείας στη Ρώμη, εσωτερικά σημειώματα και γράμματα κυβερνητικών αξιωματούχων, πρακτικά  από συνεδριάσεις της καγκελαρίας, τα οποία και παρουσίασαν αναλυτικά στην έκδοση της περασμένης Τρίτης, (8/5/2012).

Κοιτάζοντας πίσω, γίνεται ολοένα και πιο κατανοητό ότι τα σημερινά προβλήματα του ευρώ μπορούν ν’ αποδοθούν σε εκ γενετής ανωμαλίες. Χώρες εντάχθηκαν χωρίς να πληρούν τα κριτήρια σύγκλισης, μόνο για λόγους πολιτικούς. Δηλαδή, ενώ κατά βάση το εγχείρημα της θέσπισης του ευρώ ήταν πολιτικό, τα κριτήρια που τέθηκαν ήταν οικονομικά, χωρίς την πρόβλεψη δομών που θα επέβλεπαν την τήρησή τους και    θα εργάζονταν προς την κατεύθυνση της πολιτικής ενοποίησης. 

Πολλά χολερικά δημοσιεύματα στον διεθνή τύπο αναλώθηκαν στην χλεύη των Greek Statistics, εν πολλοίς άδικα, μιας και δεν ήταν τα μοναδικά. Στο δημοσίευμα αυτό του Spiegel φαίνεται πολύ καθαρά ότι παράλληλα με τα Greek, υπήρχαν και τα ανάλογα Italian Statistics, για τα οποία ο τότε Καγκελάριος Κολ είχε πλήρη επίγνωση, όπως ακριβώς θα πρέπει να είχε και για τα ελληνικά.

Stiglitz: Austerity – Europe’s Man-Made Disaster

ΠΗΓΗ: Social Europe Journal

by Joseph Stiglitz

This year’s annual meeting of the International Monetary Fund made clear that Europe and the international community remain rudderless when it comes to economic policy. Financial leaders, from finance ministers to leaders of private financial institutions, reiterated the current mantra: the crisis countries have to get their houses in order, reduce their deficits, bring down their national debts, undertake structural reforms, and promote growth. Confidence, it was repeatedly said, needs to be restored.

It is a little precious to hear such pontifications from those who, at the helm of central banks, finance ministries, and private banks, steered the global financial system to the brink of ruin – and created the ongoing mess. Worse, seldom is it explained how to square the circle. How can confidence be restored as the crisis economies plunge into recession? How can growth be revived when austerity will almost surely mean a further decrease in aggregate demand, sending output and employment even lower?

Καλλιθέα: δεν θα περάσει ο φασισμός!

ΠΗΓΗ: aformi

Στην Καλλιθέα η δράση των φασιστών κλιμακώθηκε μετά την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη βουλή.

Το βράδυ της Τρίτης 8 Μαΐου συμμορία 15 περίπου φασιστών επιτέθηκαν σε μετανάστες χτυπώντας τους με σιδερολοστούς, σιδερογροθιές και αλυσίδες. Τρεις μετανάστες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο σοβαρά χτυπημένοι. Πρέπει να επισημανθεί, ότι η επίθεση έγινε υπό το βλέμμα της αστυνομίας και μετά την έξοδο των μεταναστών από το αστυνομικό τμήμα, στο οποίο είχαν προσαχθεί για έλεγχο στοιχείων.

Η επίθεση αυτή δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός. Τα ξημερώματα της Πέμπτης 10 Μαΐου ομάδα φασιστών επιτέθηκε με εμπρηστικούς μηχανισμούς σε σπίτια που διαμένουν μετανάστες, στο κέντρο της Καλλιθέας, προσπαθώντας να τα κάψει, μαζί με τους ενοίκους τους, οι οποίοι εκείνη την ώρα κοιμούνταν μέσα.

Την Παρασκευή 11 Μαΐου μία συμμορία τριάντα περίπου φασιστών επιτέθηκε σε μετανάστες στην πλατεία Κύπρου, στέλνοντας έναν άνθρωπο στο νοσοκομείο με σοβαρά χτυπήματα στο κεφάλι και στο σώμα. Η επίθεση έγινε μπροστά στα μάτια πολλών δεκάδων Καλλιθεατών οι οποίοι εκείνη την ώρα βρισκόταν στην πλατεία.

Γιάννης Δραγασάκης: Διαπραγμάτευση, όχι μονομερείς ενέργειες

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ 13/5

Γιώργος Παπαϊωάννου 

Υπέρ της παραμονής στο ευρώ τάσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως επισημαίνει ο βουλευτής του κόμματος κ. Γιάννης Δραγασάκης. Μιλώντας προς «Το Βήμα» ξεκαθαρίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζει την αλληλεξάρτηση της χώρας με την ΕΕ και δεν κάνει λόγο για μονομερείς ενέργειες, εκτός και αν υποχρεωθούμε. Τάσσεται υπέρ της επαναδιαπραγμάτευσης των πάντων και της δημιουργίας ενός ευρωπαϊκού μετώπου. Αναγνωρίζει πως η Ελλάδα έχει απομονωθεί λέγοντας ότι «είναι σαν να είμαστε σε μια Σπιναλόγκα, είμαστε σε καραντίνα ως οι λεπροί της Ευρώπης» και τονίζει ότι το διακύβευμα δεν είναι μέσα ή έξω από το ευρώ, αλλά η «επανένταξη» στο ευρώ με όρους ισοτιμίας και αξιοπρέπειας.

To πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει το περίφημο «λεφτά υπάρχουν». Αναφέρει ότι πόροι μπορούν να απελευθερωθούν με αναστολή της εξυπηρέτησης του χρέους, φορολόγηση του πλούτου, πάταξη της φοροδιαφυγής και μείωση των εξοπλισμών. Με δεδομένο ότι η εξυπηρέτηση του χρέους γίνεται από την οικονομική βοήθεια, πλούτος δεν παράγεται, η πάταξη της φοροδιαφυγής είναι μέρος του μνημονίου και τους εξοπλισμούς τους έκοψε η τρόικα, από πού θα προέλθουν αυτοί οι πόροι;