Η Ελλάδα εξοντώνεται επειδή εφαρμόζει τα μέτρα της τρόικας

Ο Κώστας Βεργόπουλος θεωρεί ότι στην Ευρώπη, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ κυριαρχεί πλήρως το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Επιδιώκουν, με πρωτοπόρο τη Γερμανία, την εσωτερική υποτίμηση, με άλλα λόγια τη μείωση των μισθών και συντάξεων, θυσιάζοντας προς τούτο την ανάπτυξη οδηγώντας σε φτώχεια τους λαούς της Ευρώπης. Ο Κ. Βεργόπουλος θεωρεί ότι ο ελληνικός λαός καταστρέφεται από τις επιλογές των κυβερνώντων και της τρόικας και όχι από τη μη σωστή εφαρμογή των μέτρων που επιτάσσουν οι αγορές.

 ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

Τη συνέντευξη πήρε

ο Μάκης Μπαλαούρας

Την περασμένη Δευτέρα στη Σύνοδο Κορυφής η Γερμανία επέβαλε τη γραμμή της απόλυτης δημοσιονομικής πειθαρχίας καθώς και σαν σάλτσα το θέμα της ενίσχυσης της απασχόλησης των νέων.

Το θέμα ήταν ότι όλες οι χώρες μέλη-εκτός Αγγλίας, Τσεχίας- υιοθέτησαν τον κανόνα όχι μόνο της πειθαρχίας αλλά και του μηδενικού ελλείμματος. Και θα το καταγράψουν στα συντάγματά τους. Πρόκειται για ιστορική απόφαση με τρομακτικά αρνητικές συνέπειες για την Ευρώπη. Ισοδυναμεί με ιστορικές αποφάσεις, όπως αυτή του 1933 στη διάσκεψη του Λονδίνου, που συμφώνησαν να επιβάλουν μηδενικά ελλείμματα, με αποτέλεσμα να βαθύνει η κρίση του 0, όσο ποτέ άλλοτε. Το αποτέλεσμα ήταν η άνοδος του ναζισμού, ως αντίδραση στην τεράστια ανεργία. Σήμερα, έχει ήδη βυθιστεί η ήπειρος στην ανεργία, όπως γινόταν το 1930. Όλες οι κυβερνήσεις έχουν ήδη δεθεί με το νόμισμα. Η δημοσιονομική πολιτική επίσης ακυρώνεται, λόγω της δέσμευσης σε μηδενικά ελλείμματα, οι χώρες έχουν αφοπλιστεί τελείως. Μοναδικό εργαλείο που τους απομένει είναι να αναζητούν την ανταγωνιστικότητα μέσω της ύφεσης, περικόπτοντας το κόστος εργασίας. Πρόκειται, όμως, για εργαλείο απόγνωσης. Είναι η φιλελεύθερη μέθοδος του 18ου αιώνα που ποτέ δεν επαληθεύθηκε, ούτε καρποφόρησε. Δεν είναι κάτι καινούριο, άλλα παμπάλαιο και αποτυχημένο. Η Γερμανία την επιβάλει γιατί κυριαρχείται από χρηματοπιστωτικούς κύκλους, παρά βιομηχάνους. Θυσιάζουν και τα εμπορικά πλεονάσματα, προκειμένου να διατηρούν το νόμισμα ισχυρό. Η Γερμανία μετατρέπεται έτσι σε χώρα εισοδηματιών, ηλικιωμένων. Πρόκειται για ιστορική καταστροφή και της Ευρώπης.

Τους στρώνουν κόκκινο χαλί

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Θα γίνουμε μάρτυρες της σύγκρουσης «γιγάντων» ή μάρτυρες ενός από τα μεγαλύτερα επιχειρηματι­κά «ντιλ» για τα σκουπίδια της Αττικής και το τζογάρισμα 3 δισεκατομμυρίων ευρώ;

Το ερώτημα αφορά τους Κόκκαλη και Μπόμπολα, τους δυο πανίσχυρους επιχειρηματίες που «πρακτορεύουν» διαφορετικές τεχνολογίες καύσηςκαι αναμένεται να είναι οι δυνατοί «παί­κτες» στον διαγωνισμό για τη διαχεί­ριση των 1.350.000 τόνων σκουπιδιών της Αττικής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το ΥΠΕΚΑ έχει στρώσει το κόκκινο χαλί, έχει κάνει, δηλαδή, όλη την κατάλληλη προεργασία ώστε η καύση να παίζει εί­τε με τον έναν είτε με τον άλλον επιχει­ρηματία ή και με τους δυο μαζί.

Η πρεμούρα του υπουργείου Περι­βάλλοντος είναι πώς θα κάνει πιο ελ­κυστική για τους εργολάβους της καύ­σης την προοπτική να αναλάβουν για τα επόμενα 20-25 χρόνια τη διαχείριση των απορριμμάτων της Αττικής, αφού τα μηνύματα που στέλνουν τράπεζες και αγορά είναι αρνητικά.

Εμμονές και σιωπές στη στρατηγική της εξόδου από το ευρώ

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 05/02/2012

του Ευκλείδη Τσακαλώτου

Η στρατηγική της εξόδου από το ευρώ είναι μια αντίληψη που συζητιέται αρκετά, τον τελευταίο καιρό, σε διάφορους κύκλους, στο πλαίσιο της Αριστεράς, και όχι μόνο. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης έχει κάνει σημαία του τη στρατηγική αυτή. Μαζί με τη στάση πληρωμών, παρουσιάζεται ως η απόλυτα αναγκαία προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση, την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας και την αλλαγή της πολιτικής ατζέντας. Στο άρθρο του «Η δικτατορία του ευρώ» (στην ιστοσελίδα «Ίσκρα», 6.1.12), δεν εμπλέκεται με άλλες θεωρήσεις της Αριστεράς, ούτε απαντά σε κάποιες, έστω, κριτικές που έχει δεχτεί η συγκεκριμένη στρατηγική. Η παρουσίαση έχει σχεδόν μαθηματικό χαρακτήρα, σαν να μιλάμε για νομοτέλειες που θα μπορούσαν να καταγραφούν με μορφή εξισώσεων. Μέσα από το ευρώ δεν υπάρχει διέξοδος -- τελεία και παύλα. Δεν υπάρχει χώρος, σε αυτήν, για μια συγκριτική ανάλυση του στυλ, λ.χ., η στρατηγική του κόμματός μου έχει αυτά τα οφέλη (δυνατότητες) και αυτό το κόστος (κινδύνους), αλλά εκείνο που προτείνω έχει λιγότερο κόστος και μεγαλύτερο όφελος (ανοίγει μεγαλύτερους δρόμους). Μ’ αυτό τον τρόπο όμως δεν αναζητά κοινούς τόπους με άλλες προσεγγίσεις, για συνθέσεις ή συγκερασμούς.

Η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα παραμένει χαμηλή

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

του Μ. Δρεττάκη

Πολύς λόγος γίνεται εδώ και πολλούς μήνες στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό για τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και την ανάγκη βελτίωσής της. Ένας κρίσιμος παράγοντας από τον οποίο εξαρτάται η ανταγωνιστικότητα της χώρας είναι η παραγωγικότητα της εργασίας, ένα μέτρο της οποίας είναι η ανά ώρα εργασίας ακαθάριστη προστιθέμενη αξία (ΑΠΑ) σε ευρώ στο σύνολο της οικονομίας.

Χρησιμοποιώντας από τη βάση δεδομένων της Στατιστικής Υπηρεσίας της Ε.Ε., της Eurostat τα στοιχεία για την ΑΠΑ σε εκατ. ευρώ και τις ώρες εργασίας σε χιλιάδες, εξετάζουμε στο άρθρο αυτό τη μεταβολή της ΑΠΑ ανά ώρα εργασίας το 2010 σε σχέση με το 2000 σε 12 από τα 15 κράτη-παλαιά μέλη της Ε.Ε. (δεν υπάρχουν στοιχεία τόσο για την ΑΠΑ όσο και για τις ώρες εργασίας για το Λουξεμβούργο και για τις ώρες εργασίας για το Βέλγιο και το Ηνωμένο Βασίλειο).

To PSI, το OSI και ο νιοστός ευρω-εκβιασμός

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

του Γ. Κιμπουρόπουλου

Ασφυκτική πίεση στη συγκυβέρνηση Παπαδήμου να τα δώσει όλα με φόντο τους ανταγωνισμούς και τα διπλά παιχνίδια στις γραμμές της τρόικας. Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

«Τις επόμενες μέρες κρίνεται μια ολόκληρη δεκαετία», είπε από το βήμα της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ ο υπουργός Οικονομικών και διεκδικητής του πράσινου θρόνου Ευάγγελος Βενιζέλος. Από πολλές απόψεις είναι μια ειλικρινής δήλωση. Αν το ελληνικό Κοινοβούλιο εγκρίνει όλα όσα απαιτεί η τρόικα και προωθεί η κυβέρνηση Παπαδήμου ως προϋπόθεση για τον νέο δανεισμό των 130 και πλέον δισ. ευρώ, η ελληνική κοινωνία και οικονομία θα περάσει σε μια νέα, αν όχι οριστική, τουλάχιστον εξαιρετικά δύσκολα αναστρέψιμη κατάσταση.
Τα βασικά στοιχεία αυτής της επερχόμενης νέας κατάστασης είναι:
Η μετατροπή της χώρας σε κράτος περιορισμένης κυριαρχίας, με πολλούς τρόπους, κι όχι αποκλειστικά μέσω ενός «επιτηρητή κομισιονάριου».
- Ο εγκλωβισμός της οικονομίας και των όποιων παραγωγικών δυνατοτήτων της απομένουν στον αποκλειστικό στόχο της εξυπηρέτησης του χρέους, που θα είναι πλέον στο μεγαλύτερο ποσοστό του οφειλή προς τα κράτη - εταίρους στην Ε.Ε. Κι αυτό χωρίς καμιά εγγύηση ότι θα έχει φτάσει μέχρι το 2020 στο πολυπόθητο 120%.

Το λάιφστάιλ θρηνεί στο Μεταγωγών

ΠΗΓΗ: βλέμμα

του Ν. Ξυδάκη

Aλλος με χειροπέδες προφυλακισμένος για χρέη προς το Δημόσιο, άλλος πουλάει το σπίτι του για να μην πάει φυλακή, άλλος λουφάζει και περιμένει τη σειρά του. Το λάιφστάιλ πέθανε, λένε. Δεν πέθανε τώρα, διορθώνω. Εχει πεθάνει από καιρό, τώρα εξαπολύθηκε η δυσωδία των πτωμάτων του.

Η εγχώρια βιοτεχνία του λαϊφστάιλ, εκδότες, μοντελίστ, δημοσιογράφοι, μοντέλες, γλάστρες, τηλεπερσόνες, πάρτι άνιμαλ, ντίλερ, κοθώνια, θύματα, γεννήθηκε στη δεκαετία του ’80 και άνθησε όσο κυκλοφορούσε ορμητική η δίψα της ανόδου, ο θαυμασμός για την αρπαχτή, και άφθονο μαύρο χρήμα. Εξέπνευσε όταν μαράθηκαν όλα αυτά. Παρήγαγε αέρα. Ηταν μια φούσκα, Η φούσκα, που μέσα της όμως περιείχε τον τοξικό αέρα του θράσους, του κυνισμού, την υπόσχεση της επιτυχίας, κι εντέλει τον αέρα της ματαίωσης και της διάψευσης.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ Η ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ;

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

Του Ν.ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ

Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα τα δύο τελευταία, η συζήτηση για την αντικειμενικότητα των στατιστικών μελετών και συμπερασμάτων πήρε τεράστιες διαστάσεις και επηρέασε σημαντικές εξελίξεις. Η αντιπαράθεση για τα μεγέθη της Ελληνικής Οικονομίας το 2004, πχτο έλλειμμα, η προγραμματική αναφορά του ΠΑΣΟΚ πριν τις εκλογές 2009, στην ανάγκη μεταβολών στην ΕΣΥΕ, που ήταν η μόνη αναφορά δημόσιου φορέα στο πρόγραμμα του, το νομοθέτημα –από τα πρώτα- για τη δημιουργία της ΕΛΣΤΑΤ σαν διαδόχου της ΕΣΥΕ, η ανάδειξη των προβλημάτων της Οικονομίας που μας έφερε το ΔΝΤ και την Τρόϊκα, είναι μερικά μόνο δεδομένα που επισημαίνουμε για να εκθέσουμε τις σκέψεις που ακολουθούν.

1. Η Στατιστική αποτελεί μία επιστήμη που και αυτή μπορεί να συμβάλλει στην πρόοδο και ανάπτυξη του Τόπου. Όμως, όπως όλες οι επιστήμες, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε όφελος κάθε κοινωνίας, της Ανθρωπότητας συνολικά ή για ζημιά ακόμη και καταστροφή της. Η πυρίτιδα, σημαντικότατη ανακάλυψη που χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται πχ σε τεχνικά έργα ήταν και η τρομερή δύναμη σε πολέμους. Η ατομική ενέργεια μπορεί να χρησιμεύσει σε ιατρικές υπηρεσίες αλλά και για καταστροφικούς πολέμους. Το θέμα λοιπόν και με αυτή την επιστήμη είναι από ποιους χρησιμοποιείται αυτή και για ποιους σκοπούς. Ενώ, λοιπόν, έχουμε δει να αξιοποιείται από εξουσίες για να επιβληθούν αντιλαϊκές και καταστροφικές πολιτικές, η στατιστική επιστήμη, κάλλιστα, μπορεί να συμβάλλει ώστε να φωτιστούν και να αντιμετωπιστούν σημαντικά κοινωνικά προβλήματα(δημογραφικά, ανεργίας, ακρίβειας,να διεξαχθούν ιατρικές, περιβαλλοντικές κλπ έρευνες), για την άσκηση ορθών πολιτικών. Μπορεί με τη στατιστική να παράξεις δημιουργικά αποτελέσματα, μπορείς όμως να δημιουργήσεις το άλλοθι και για να παράξεις τέρατα.

Κατάληψη και αυτοδιαχείριση από τους εργαζόμενους του Νοσοκομείου Κιλκίς

ΠΗΓΗ εφ. ΔΡΑΣΗ

Οι μετέχοντες στη Γενική Συνέλευση εργαζόμενοι του νοσοκομείου γιατροί, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό  στο Γ.Ν. Κιλκίς, καταλήξαμε στα παρακάτω:

1. Διαπιστώνουμε ότι τα σημερινά αλλά και μονιμότερα προβλήματα του Ε.Σ.Υ. και κάθε επιμέρους κλάδου επειδή οφείλονται στη γενικότερη αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική και τον αποθρασυνόμενο διεθνή νεοφιλελευθερισμό, δεν μπορούν να βρουν τη λύση τους σε περιορισμένα μεμονωμένα ή ειδικά κλαδικά αιτήματα και διεκδικήσεις. 

2. Διαπιστώνουμε επίσης ότι επιμένοντας στην προβολή και υποβολή τέτοιων ειδικών αιτημάτων του κλάδου μας ουσιαστικά παίζουμε το παιχνίδι της ανάλγητης εξουσίας που επιθυμεί να αποτρέψει τη δημιουργία ενός πανεργατικού παλλαϊκού μετώπου σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, με κοινές διεκδικήσεις και εναντίον της κοινωνικής εξαθλίωσης που επιφέρει με την πολιτική της, ώστε να αντιμετωπίσει ευκολότερα το διασπασμένο εχθρό της, τον λαό. 

3. Για το λόγο αυτό, εντάσσουμε τις κλαδικές μας διεκδικήσεις μέσα σε ένα πλαίσιο συνολικών πολιτικοοικονομικών διεκδικήσεων που τίθενται από ένα τεράστιο τμήμα  του ελληνικού λαού το οποίο σήμερα δέχεται την πιο βάρβαρη καπιταλιστική επίθεση, διεκδικήσεων που ή θα τεθούν συνολικά και θα τις υπερασπιστούν από κοινού και μέχρι τέλους τα μεσαία και χαμηλά στρώματα της κοινωνίας, ή δε θα τελεσφορήσουν.

Αυτό θα το διαβάσετε; του Γιάννη Βαρουφάκη

Το Μνημόνιο, που κάποιοι δεν διάβασαν πριν υπερψηφίσουν, βασιζόταν στην λογική ότι χωρίς τα δάνεια των €110 δις που προέβλεπε: α.το ελληνικό κράτος θα εξαναγκαζόταν σε στάση πληρωμών η οποία θα μας έθετε για τουλάχιστον 10 χρόνια εκτός αγορών, β.δεν θα υπήρχαν αρκετοί πόροι για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις και γ. δεν θα δινόταν χρόνος στην ελληνική οικονομία να ανακάμψει και να παραγάγει τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα μας επέτρεπαν να κάνουμε βήματα πίσω από το χείλος της χρεοκοπίας. Τότε κάποιοι είχαμε πει ότι αυτό το τρίπτυχο αποτελούσε επικίνδυνη φαντασίωση.

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

του Γ. Βαρουφάκη

Καθώς οι όροι για να πάρουμε το δάνειο εγγυόντουσαν την υφεσιακή δίνη στην οποία θα εισερχόταν η χώρα, τα πλεονάσματα του (3) δεν θα παράγονταν, το σημείο (1) δεν θα το αποφεύγαμε έτσι κι αλλιώς, και, για αυτό τον λόγο, θα επιστρέφαμε θέλοντας και μη στο (2), στην σημερινή κατάσταση που το κράτος, αφού χρεώθηκε με την μερίδα του λέοντος του δανείου-μαμμούθ των €110 δις και πάλι αδυνατεί να καλύπτει τα έσοδά του.
Από αυτές εδώ τις σελίδες, τον Απρίλη του 2010, σε άρθρο με τίτλο «Το πρώτο τάνγκο στην ευρωζώνη» είχα γράψει τα εξής:

Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ»

 

ΠΗΓΗ: Κονσερβοκούτι

ΤΟ ΑΒΕΒΑΙΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ Ε.Ε.

Του JOHAN VAN OVERTVELDT*

Το ευρώ αγωνίζεται να επιβιώσει. Πάνω από μια δεκαετία τώρα, οι πολιτικοί ηγέτες αγνοούσαν τις προειδοποιήσεις των οικονομολόγων για τα δομικά ελαττώματα της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης. Σήμερα ηΕλλάδα η Ιρλανδία και η Πορτογαλία αντιμετωπίζουν μια οξύτατη οικονομική κρίση, ενώ η Ισπανία, η Ιταλία και το Βέλγιο ακολουθούν κατά πόδας στον ίδιο δρόμο. Η γενική ατμόσφαιρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) είναι γεμάτη αβεβαιότητα και φόβο για το μέλλον. Τα κράτη μέλη του ευρώ πρέπει να αλλάξουν τους κανόνες του παιχνιδιού αν θέλουν να επιζήσει η νομισματική ένωση, αλλά οι πολιτικοί ηγέτες της Ευρώπης δεν έχουν ενεργήσει αποφασιστικά σε αυτόν τον τομέα.

Οι οικονομικές αγορές «δεν κατανοούν το ευρώ», ισχυρίστηκε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, στις αρχές Δεκεμβρίου του 2010. Η Κριστίν Λαγκάρντ, τότε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, και νυν επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, παρατήρησε σε μια ραδιοφωνική συνέντευξη μερικές μέρες νωρίτερα ότι «Η Ευρώπη είναι δυσνόητη για τις αγορές».

Όταν ξέσπασε η κρίση στην ευρωζώνη, στα τέλη του 2009, οι αρχές απλούστατα αρνήθηκαν να την αναγνωρίσουν. Δεν υπήρχε καμιά κρίση ισχυρίστηκαν. Ήταν απλώς μια σειρά από κακοτυχίες που θα τελείωναν τόσο γρήγορα όσο είχαν αρχίσει. Σε μερικές βδομάδες, φυσικά, η ένταση της κρίσης εξαφάνισε κάθε αξιοπιστία που θα μπορούσε να έχει αυτός ο ισχυρισμός και οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι υιοθέτησαν μια νέα θέση: Η κρίση οφειλόταν στην απληστία, στους κερδοσκόπους και στην ανεύθυνη και παράλογη συμπεριφορά των χρηματοπιστωτικών αγορών. Η Γερμανία ηγήθηκε αυτής της επίθεσης, και πολλοί αξιωματούχοι προσέθεσαν ένα τρίτο επιχείρημα, επισημαίνοντας την ανεύθυνη πολιτική της Ελλάδας και της Ιρλανδίας μεταξύ άλλων χωρών.

Forbes: Greece Could Default Outright, Maybe it Should, For it Now Has a Primary Surplus

foto: by Constantinople

Πηγή: Forbes

Tim Worstall

The Greek debt negotiations are getting into a very interesting phase indeed. Interesting as in, if you’re not scared about what might happen then you’ve not been paying attention.

OK, so we all know that Greece has to cut its debt burden. There’s going to be a haircut for some groups that hold the bonds. The information for public consumption is that it will only be the private sector holders who have to take the loss. The inside word is that this isn’t enough, some of the public sector holders are going to need to take one too otherwise Greek total debt won’t fall enough to be sustainable.

However, there are two new points which make the resolution of all of this much more difficult: exciting if you like. The first is this absolutely astonishing demand the FT says is being made of Greece:

Debate: Λαπαβίτσας-Ρουμπινί (Αθήνα 21/2/2012)

"Greece Should default on its debt and leave the Euro"

"Η Ελλάδα οφείλει να χρεοκοπήσει και να φύγει από το Ευρ

Ομιλητές υπέρ της πρότασης

• 
  Nouriel Roubini
  Professor of Economics and International Business, Stern Business School, NYU
• 
  Κώστας Λαπαβίτσας (Costas Lapavitsas)
  Professor of Economics and Finance, SOAS

Συντονιστής

• 
  Zeinab Badawi
  Δημοσιογράφος BBC World News (BBC World News journalist)

ώ"

21 Φεβρουαρίου 2012, 19.30-21.30

EVENT INFO

"Η Ελλάδα οφείλει να χρεοκοπήσει και να φύγει από το Ευρώ" 

Η κλιμάκωση του Ελληνικού εθνικού χρέους σηματοδοτεί την πρώτη μεγάλη κρίση της Ευρωπαϊκής οικονομίας από όταν τέθηκε σε κυκλοφορία το ενιαίο νόμισμα το 2002. 

Μέσα σε λίγους μήνες, η Ελλάδα έπαψε να είναι μια χώρα στο περιθώριο της ευρωζώνης και έγινε η πηγή των μεγαλύτερων φόβων των Ευρωπαίων ηγετών. Παρά τα πακέτα διάσωσης της Τρόικα και τα αυστηρά μέτρα λιτότητας, δεν φαίνεται να υπάρχει φως στο τούνελ. Όλο και περισσότεροι, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, αρχίζουν να υποστηρίζουν μια λύση που έμοιαζε αδιανόητη πριν από λίγο καιρό: ότι η Ελλάδα οφείλει να χρεοκοπήσει και να επιστρέψει στη δραχμή. 

Ανθρωπιστική κρίση χωρίς προηγούμενο στην Ελλάδα

της Σόνιας  Μητραλιά*

Σχεδόν δύο χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας-σοκ που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο απολογισμός της είναι καταστροφικός, εξοργιστικός και απάνθρωπος.

Κατ’αρχήν, ακόμη και οι εμπνευστές  αυτών των πολιτικών παραδέχονται τώρα ανοιχτά όχι μόνο την παταγώδη αποτυχία τους, αλλά και ότι οι συνταγές τους  ήταν από την αρχή εντελώς λαθεμένες, εξωπραγματικές, αναποτελεσματικές ή ακόμα και αντιπαραγωγικές. Και ιδού ένα παράδειγμα που αφορά όχι σε ένα  δευτερεύον ζήτημα, αλλά στην καρδιά του προβλήματος, δηλαδή στο ίδιο το ελληνικό δημόσιο χρέος. Σύμφωνα με όλους τους υπεύθυνους της ελληνικής καταστροφής, αν οι πολιτικές τους (κάτι περισσότερο από δρακόντειας λιτότητας) αποδεικνύονταν   100% αποτελεσματικές, κάτι που είναι επίσης εντελώς ουτοπικό, το δημόσιο χρέος θα μειωνόταν το 2020 στο 120% του ΑΕΠ , δηλαδή  στο ποσοστό που είχε... το 2009, όταν άρχισε όλο αυτό το μακελειό! Με λίγα λόγια, αυτό που μας λένε τώρα κυνικά είναι ότι κατέστρεψαν μια ολάκερη ευρωπαϊκή κοινωνία …για το τίποτα!

"Πείτε μας Ναζί, αν αυτό σάς χαροποιεί"

ΠΗΓΗ: CYNICAL

Ας δούμε ξανά το κείμενο (non paper) που τεχνηέντως διέρρευσε η Γερμανία σχετικά με τις νέες εκβιαστικές δεσμεύσεις που ζητάει από την Ελλάδα σαν αντάλλαγμα του νέου πακέτου των 130 δις.

1. Η Ελλάδα θα πρέπει να δεσμευτεί νομικά ώστε να δίνει απόλυτη προτεραιότητα στην μελλοντική εξυπηρέτηση του χρέους.

2. Όλα τα κρατικά έσοδα θα πρέπει να πηγαίνουν πρώτα στην αποπληρωμή των τοκοχρεολυσίων, πριν οποιοδήποτε σεντ δοθεί στις δημόσιες υπηρεσίες.

3. Η Ελληνική κυβέρνηση απαγορεύεται να απειλεί ότι θα χρεοκοπήσει.

4. Σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής, θα πρέπει να αποδεχτεί τις συνέπειες επιπλέον περικοπών.

5. Οι Γερμανοί επιθυμούν την επίβλεψη του εθνικού προυπολογισμού από την Ευρωζώνη κάτω από ένα αυστηρό σύστημα ελέγχου.

6. Το σχέδιο είναι η ΕΖ να διορίσει προς τούτο επίτροπο επί των δημοσιονομικών, με δυνατότητα άσκησης βέτο σε αποφάσεις που έρχονται σε αντίθεση με τους δημοσιονομικούς στόχους.

7. Το νέο αυτό σύστημα εξωτερικού ελέγχου θα πρέπει να κατοχυρωθεί σε εθνικό νόμο ή στο Σύνταγμα.

Ο «αμυντικός» Πολ Τόμσεν ανεβάζει επικίνδυνα... στροφές

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Και οι μάσκες έπεσαν. Σας το γράφαμε από την προηγούμενη εβδομάδα ότι ο - εκ πρώτης όψεως - «χαλαρός» Πολ Τόμσεν άρχισε την επιθετική πολιτική κατά της χώρας μας, σε σημείο που στο παρά πέντε μπλοκάρει όλες τις συμφωνίες που πάει να κλείσει η κυβέρνηση, τόσο με την τρόικα όσο και με τους ιδιώτες επενδυτές για το PSI.

Τα τελευταία δύο χρόνια το ΔΝΤ και ο Τόμσεν προσωπικά έπαιζαν άμυνα και εμφανίζονταν, μέσω διαρροών, να επικρίνουν την «ξεροκέφαλη» Ε.Ε. που επέμενε στη δημοσιονομική προσαρμογή, στην περικοπή μισθών και συντάξεων και στην αύξηση φόρων.

Επί της ουσίας όμως αυτό ήθελε το ΔΝΤ: Μια βαριά υφεσιακή χώρα, χωρίς μέλλον και διέξοδο πλην της τελικής και συνολικής πτώχευσης. Τις τελευταίες εβδομάδες, όταν η Ε.Ε. άρχισε να δηλώνει ότι ίσως το δημοσιονομικό μοντέλο προκάλεσε ασφυξία στη χώρα μας παρά ανάσα, το ΔΝΤ φανέρωσε το πραγματικό του πρόσωπο.

Όπως είναι σε θέση να αποκαλύψει το «Π», οι σχέσεις του Τόμσεν με τον Λουκά Παπαδήμο είναι από ψυχρές έως κάκιστες. Και αυτό διότι ο Παπαδήμος άρχισε να ρίχνει γέφυρες με την ΕΚΤ και τους Αμερικανούς εκπροσώπους στο ΔΝΤ παρακάμπτοντας τον αγαπητό Τόμσεν, που μετά την παραίτηση του διευθυντή του έχει βλέψεις για πολύ ψηλά. Και επειδή τα νέα συμφέροντα που επικρατούν στο Ταμείο είναι υπέρ της πτώχευσης της Ελλάδας, ο Τόμσεν έβγαλε δόντια.

Sueddeutsche Zeitung: Πώς μπορεί να σωθεί ακόμη και τώρα η Ελλάδα

Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/02/2012

Είμαι τσιτωμένη με την αντίδραση των Ελλήνων... Σκίτσο του Tomicek (Γερμανία) από την ιστοσελίδα του

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Η Ελλάδα δεν είναι μια επιχείρηση με κακό μάνατζμεντ. Το σχέδιο να απολυθεί ουσιαστικά η κυβέρνησή της, να εξορθολογιστεί το μαγαζί, να σταματήσουν κάποιες δραστηριότητες και να αμείβονται τόσο λίγο οι εργαζόμενοι που θα απομείνουν, ώστε να μην μπορούν πια να ζουν από τον μισθό τους, έχει αποτύχει σε όλα τα επίπεδα. Γι' αυτή την καταστροφή έχει μια ιδιαίτερη ευθύνη η γερμανική κυβέρνηση. Τώρα χρειάζονται εντελώς διαφορετικές λύσεις -και μια από αυτές είναι: όλα για όλα κι όχι μικρά βήματα.

Της Κέρστιν Γκάμελιν

Δεν μπορεί να κρύψει κανείς πια τίποτε από την πικρή αλήθεια. Δυο χρόνια μετά την πρώτη σύνοδο κορυφής για την ελληνική κρίση είναι σαφές: Δεν σώζεται με αυτόν τον τρόπο αυτή η χώρα της Ευρωζώνης, αντίθετα βυθίζεται κάθε μέρα στο τίποτε. Η συνταγή των σωτήρων να αντιμετωπίσουν μια δημοκρατική χώρα σα να είναι επιχείρηση με κακό μάνατζμεντ, να υποκαταστήσουν ουσιαστικά την κυβέρνησή της και μετά να προσπαθήσουν να την εξυγιάνουν με καθαρά οικονομικά κριτήρια, έχει αποτύχει παταγωδώς.

The Financial Times: Η άγνοιά μας θα προκαλέσει περισσότερες καπιταλιστικές κρίσεις

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Του Κένεθ Ρόγκοφ*

Τις προηγούμενες τρεις εβδομάδες οι σχολιαστές των "Financial Τimes" μπήκαν σε μία διαδικασία αντιπαράθεσης για τις αρετές του σύγχρονου καπιταλισμού. Επιχειρηματίες που έχουν κερδίσει δισεκατομμύρια, ηγέτες που έχουν ξοδέψει εκατομμύρια, δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί, ακόμη και μέλη του κινήματος "Καταλάβατε" έχουν συνεισφέρει. Μερικά σαφή θέματα έχουν ανακύψει, που θέτουν σημεία στα οποία άλλοι συμφωνούν και άλλοι διαφωνούν.

Σχεδόν οι πάντες υπερασπίζονται το σύστημα της αγοράς, μερικοί με περισσότερο ενθουσιασμό από άλλους. Δίνεται έμφαση στην αποτυχία ρύθμισης του χρηματοπιστωτικού τομέα, του τομέα περιβαλλοντικής και καταναλωτικής προστασίας και κυρίως στη ρύθμιση της κατανομής του εισοδήματος. Ο Μπιλ Κλίντον, πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, σωστά επισημαίνει πως μπορούμε να κάνουμε τις αγορές να λειτουργήσουν καλύτερα σε ό,τι αφορά τον τομέα τόσο της φιλανθρωπίας όσο και της παραγωγής. Ο οικονομολόγος Τζέφρι Σακς μιλά για την εθιστική καταναλωτική συμπεριφορά θεωρώντας την βασικό ψεγάδι στη σημερινή δυναμική της ανάπτυξης, σημείο στο οποίο συμφωνώ. Το "Καταλάβατε το Λονδίνο" υποστηρίζει πως, ανεξάρτητα από το επίπεδο εισοδήματος, όσο μεγαλύτερη είναι η ανισότητα τόσο περισσότερα είναι τα κοινωνικά προβλήματα, μία πολύ εύλογη εικασία. Αλλά κανείς δεν επιχειρηματολογεί σοβαρά κατά των αγορών, μόνο για την πιο λειτουργική και πιο δίκαιη ρύθμισή τους

Επανέρχεται το Plan B ενδιάμεσου δανείου €15 δισ.

ΠΗΓΗ: capital.gr

Της Δήμητρας Καδδά

Προσωρινό δάνειο 15 δισ. ευρώ που θα καλύψει μόνο τα λεφτά για τις λήξεις ομολόγων του Μαρτίου συζητείται, αν υπάρξει εμπλοκή στη συμφωνία μεταξύ των κομμάτων αλλά και των  δανειστών.

Με εντατικούς ρυθμούς  θα συνεχιστούν και σήμερα οι διαπραγματεύσεις εντός και εκτός Ελλάδος για το PSI αλλά και το νέο δάνειο. Στελέχη που μετέχουν στο πολύ δύσκολο εγχείρημα επιχειρούν να διατηρήσουν συγκρατημένη αισιοδοξία για την έκβασή του. 

Εξηγούν ότι, η πρώτη δόση (των 89 δισ. ευρώ του δανείου και των 30 δισ. ευρώ του PSI) είναι πολύ μεγάλη για να διατηρηθούν οι πολιτικές διαφωνίες.  Ωστόσο, καθώς οι προθεσμίες είναι πλέον πολύ ασφυκτικές, κάποια από αυτά σιγοψιθυρίζουν ξανά το «σχέδιο Β» ενός ενδιάμεσου δανείου που θα  έχει ως στόχο να αποτραπεί η  χρεοκοπία σε περίπτωση «ατυχήματος».  

Όπωςέγραψε χθες το Capital.gr το χρονοδιάγραμμα είναι πάρα πολύ αυστηρό: πρέπει να υπογραφούν έως την Κυριακή  η συμφωνία για το PSI, το κείμενο του προσωρινού μνημονίου, αλλά και  του δεύτερου μνημονίου, οι προαπαιτούμενες παρεμφάσεις και οι επιστολές των πολιτικών αρχηγών. Εν συνεχεία, θα πρέπει έως τις  13 Φεβρουαρίου να εγκριθούν τα κείμενα από 2 συνεχόμενα Eurogroup, από όλα τα κράτη – μέλη, αλλά και να διευκρινιστεί το φλέγον ζήτημα της συμμετοχής του επίσημου τομέα (OSI) με άγνωστο «Χ» το ρόλο της ΕΚΤ. 

Θέσεις για το σύγχρονο «κράτος έκτακτης ανάγκης»

ΠΗΓΗ: rednotebook.gr Του Δημήτρη Μπελαντή

* Το σύγχρονο «Κράτος Έκτακτης Ανάγκης» αποτελεί μια οξυμένη μορφή της μεταδημοκρατικής-νεοφιλελεύθερης μορφής κράτους (Κόλιν Κράουτς, 2006)  ως ειδικότερης εκδήλωσης του μονοπωλιακού αστικού κράτους. Ήδη στην μεταδημοκρατική μορφή κράτους (από το 1980 μέχρι και σήμερα), παύουν να διακρίνονται τα προγράμματα των αστικών κομμάτων εξουσίας ως καθαρές εναλλακτικές των μορφών ενσωμάτωσης των λαϊκών και μικροαστικών στρωμάτων στον αστικό συνασπισμό εξουσίας - με την έννοια ενός πιο νεοφιλελεύθερου πόλου από τη μια, και ενός πιο φιλοκοινωνικού-σοσιαλδημοκρατικού πόλου από την άλλη. Πρόκειται  πλέον για μια μεταηγεμονική μορφή. Στην μεταδημοκρατική μορφή κράτους παύει, επίσης, να λειτουργεί η ηγεμονία μέσα από την παραχώρηση «δικαιωμάτων» και ικανοποίηση άμεσων συμφερόντων των λαϊκών τάξεων. Η μεταδημοκρατική μορφή αρχίζει στις αρχές της δεκαετίας 1980 (στην Ελλάδα μετά το 1989). Παύουν, λοιπόν, να υφίστανται κλασικές προγραμματικές διαφορές των κομμάτων εξουσίας, σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε στην κλασική κεϋνσιανή-φορντιστική περίοδο. * Παρ’όλα αυτά, στην μεταδημοκρατική περίοδο, και ως την όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης (2008), λειτουργούν ακόμη δευτερεύουσες διαφορές διαχείρισης της συναίνεσης, με την έννοια των επιμέρους παραχωρήσεων σε τμήματα των λαϊκών τάξεων και της επιβράδυνσης, σε ορισμένες φάσεις, της αναδιάρθρωσης των καπιταλιστικών σχέσεων (νεοφιλελεύθερος κορπορατισμός).

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

ΝΑ ΜΑΤΑΙΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΒΡΩΜΙΚΟ ΠΑΚΕΤΟ "PSI - 2o MNHMONIO - 2η ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ!

ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ ΤΗΝ «ΤΕΛΙΚΗ ΛΥΣΗ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ!

Είμαστε ένα βήμα πριν την «τελική λύση»που θα επιφέρει το «ολοκαύτωμα» μιας ιστορικής χώρας και ενός ολόκληρου λαού!

Το λεγόμενο PSI είναι το άθλιο δηλητηριώδες «κερασάκι στην τούρτα»προκειμένου να περάσουν «πακέτο» το νέο δρακόντειο μνημόνιο, την νέα «αποικιακή» δανειακή σύμβαση και την εκποίηση της χώρας.

Μας λένε ότι με το PSI θα χάσουν οι τράπεζες και θα δοθεί «λύση» στο πρόβλημα του ελληνικού χρέους.

Ψεύδος και απάτη.

Τα ομόλογα που θα «κουρέψουν» οι τράπεζες έχουν «κουρευτεί» ήδη στη ζωή, αφού τα ελληνικά ομόλογα έχουν καταστεί «σκουπίδια»! Οι τράπεζες, με την ανταλλαγή ομολόγων στο 50% του ονομαστικού κεφαλαίου τους, δεν χάνουν ούτε ένα ευρώ παραπάνω απ' ότι έχουν χάσει μέχρι τώρα.Αντίθετα βγαίνουν ωφελημένες!

«ΕΥΡΩ – ΔΡΑΧΜΗ», ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ, δρ οικονομικών επιστημών

Η βαθιά και παρατεταμένη κρίση της ελληνικής οικονομίας με αιχμή την κρίση δημόσιου χρέους, εκτός από τις ενδογενείς αιτίες του ελληνικού καπιταλισμού, συμπυκνώνει και τις συνέπειες της κρίσης της ευρωζώνης και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής σε διεθνές επίπεδο. Στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ (30.1.12), οι επικεφαλής 25 κυβερνήσεων σε σύνολο 27 (εκτός Αγγλίας και Τσεχίας), συμφώνησαν στην εφαρμογή σειράς μέτρων που οδηγούν ουσιαστικά σε μια νέα ευρωζώνη προς αντιλαϊκότερη - αντιδημοκρατικότερη κατεύθυνση.

Ειδικότερα το νέο «δημοσιονομικό σύμφωνο» θέτει ως δέσμευση τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και το «διαρθρωτικό έλλειμμα» (στη διάρκεια ενός οικονομικού κύκλου με περιόδους ύφεσης και ανόδου) να μην ξεπερνά το 0,5% του ΑΕΠ και το ετήσιο το 3%, ενώ το δημόσιο χρέος θα πρέπει να μειωθεί στο 60% του ΑΕΠ (με ετήσιο ρυθμό 5%). Σε περίπτωση αποκλίσεων θα επιβάλλονται πρόστιμα από 0,1-0,2% του ΑΕΠ. Από την άλλη το πρόβλημα της κεφαλαιακής επάρκειας του Μηχανισμού Στήριξης «ESM» για τη δανειακή στήριξη των χωρών με υψηλό χρέος παραμένει άλυτο, ενώ για την ανάπτυξη και την απασχόληση διατίθενται ελάχιστα κονδύλια (κυρίως τα αδιάθετα του προϋπολογισμού της ΕΕ της περιόδου 2007-13, ύψους 20 δις €). Τέλος η νέα συμφωνία θα οριστικοποιηθεί το Μάρτιο' 12, χωρίς να υπάρχει διαδικασία δημοψηφισμάτων για έκκριση από τους ευρωπαϊκούς λαούς.