Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Στο δρόμο της Αργεντινής



 
 Πηγή: The Press Project 
  
Του Κώστα Λαπαβίτσα

Όταν υπέγραψε το Μνημόνιο, η κυβέρνηση Παπανδρέου έβαλε την Ελλάδα σε πορεία Αργεντινής. Για να κρατήσει τη χώρα πάση θυσία μέσα στο πλαίσιο του σκληρού νομίσματος, αποδέχτηκε δάνεια με επαχθή επιτόκια και όρους αποπληρωμής. Εκχώρησε μέρος της εθνικής κυριαρχίας στην τρόικα επιβάλλοντας λιτότητα για να εξασφαλιστούν πρωτογενή πλεονάσματα και να μειωθεί σταδιακά το δημόσιο χρέος. Αποδέχτηκε επίσης την ανάγκη για περαιτέρω απελευθέρωση των αγορών και ιδιωτικοποιήσεις. Τέτοια μέτρα χαρακτήρισαν την καταστροφική πορεία της Αργεντινής από το 1998 μέχρι το 2001.

Μόνο που στην Ελλάδα οι εξελίξεις είναι ταχύτερες και βιαιότερες. Η μείωση του ΑΕΠ το 2010-11 θα είναι περίπου 10%. Αν προσθέσουμε και το 2009, η συρρίκνωση θα φτάσει το 12%, ενώ προβλέπεται συνέχεια το 2012. Η κατάσταση θυμίζει τη Μεγάλη Κρίση της δεκαετίας του 1930. Και μεταφράζεται σε τραγωδία για του μισθωτούς, τους συνταξιούχους, αλλά και τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες. Οι εκτιμήσεις του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, που έχουν αποδειχτεί πιό αξιόπιστες από της τρόικας, λένε ότι η ανεργία θα ξεπεράσει το 1200000. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, από την άλλη, κλείνουν με πρωτοφανείς ρυθμούς.

Crisis as Capitalist Opportunity




Ursula Huws is, amongst other things, the director of the social and economic research consultancy Analytica. As part of NLP’s series of pieces around this year’s Socialist Register The Crisis and the Left – Huws spoke to NLP's Ed Lewis about her contribution to the volume, 'Crisis as capitalist opportunity: new accumulation through public service commodification'.
Could you give us an overview of the argument you give in the article?
I think the left, certainly the British left, has very much focused on seeing the financial crisis as something to do with banks and something to do with financialisation and the finance economy. All the political action that we've seen recently - including the Occupy movement, whom I support absolutely – is all focused on how the banks are the baddies, how to change the banking system, how to make it responsible etc, etc. There has been very little focus on what's been happening in what one might call the 'real economy'. That's a complicated phrase to use: people used to talk about finance capital and industrial capital, as if they were two quite distinct things, which they probably were 100 years ago, but the reality is that industrial capital behaves more and more like finance capital. We've got transnational companies with parent companies in tax havens, creating an internal global space around which they move their profits, not paying any tax whatsoever, and behaving increasingly like banks.

Nα διχοτομηθεί η Ευρωζώνη, του Hans–Olaf Henkel


Πηγή: tvxs
Στην ανάγκη δημιουργίας μιας ευρωζώνης δυο ταχυτήτων αναφέρεται ο Hans–Olaf Henkel, πρώην Πρόεδρος του Συνδέσμου Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI). Σε συνέντευξη στο Focus online, με τον τίτλο «Το Ευρώ είναι ένας ιός», ο γερμανός βιομήχανος κάνει μια σύγκριση Ελλάδας-Τουρκίας που αποδεικνύει -όπως υποστηρίζει- ότι το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα έχει προκαλέσει τεράστια ζημιά στην οικονομία της Ελλάδας.
Ο Hans–Olaf Henkel, ο οποίος δηλώνει απογοητευμένος από την έλλειψη φιλελευθερισμού στα γερμανικά κόμματα, διεξάγει συζητήσεις για ένα κίνημα που θα καλύψει αυτό το κενό. Οι Γερμανοί είναι ενθουσιασμένοι με την Ευρώπη, αλλά το Ευρώ υπονομεύει αυτόν τον ενθουσιασμό και μάλιστα σε αυξανόμενο βαθμό, διαπιστώνει.
Ο Henkel τάσσεται υπέρ της διχοτόμησης της Ευρωζώνης, σε ζώνη του Βορρά και σε ζώνη του Νότου, και υποστηρίζει ότι η πολιτική που ακολουθείται σήμερα οδηγεί σε διάσπαση:
«Κατ’ αρχάς, έχουμε ολοένα και μεγαλύτερη σύγκρουση μεταξύ δανειστών και δανειζομένων στις χώρες της Ευρωζώνης. Οι Γερμανοί ήταν στην Ελλάδα ο πιο αγαπητός λαός πριν την ύφεση. Σήμερα είμαστε ο πιο μισητός λαός. Οι διαδηλωτές σε Αθήνα, Μαδρίτη και Λισσαβώνα δεν διαδηλώνουν μόνο κατά των πακέτων λιτότητας των κυβερνήσεών τους, αλλά και κατά της Angela Merkel».

Περιμένοντας το UNFOLLOW



Το πρώτο τεύχος κυκλοφορεί την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011 και το βρίσκετε στα περίπτερα σε όλη την Ελλάδα. (Εικ. Λεπτομέρεια από το εξώφυλλο.)

UNFOLLOW θα πει αναζητάμε την αλήθεια απ΄ όπου κι αν προέρχεται. Αυτό τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις προθέσεις των συντακτών του νέου περιοδικού με το μικρό σχήμα και την ιδιαίτερη σχεδιαστική αντίληψη. Την Τετάρτη θα βρίσκεται στα περίπτερα το πρώτο τεύχος. Θα το διαβάσετε, θα το διαβάσουμε, και θα το κρίνουμε. Όπως θα δείτε, στη συντακτική ομάδα συμμετέχουν και δημοσιογράφοι που στήριξαν από την αρχή την προσπάθεια του Αριστερού Βήματος. Δεν είναι όμως αυτός ο λόγος που το προτείνουμε. Έχουμε την αίσθηση ότι το περιοδικό φέρνει πραγματικά κάτι καινούργιο, κάτι καλύτερο στον Τύπο. Διαβάστε το παρακάτω ιδρυτικό κείμενο, και εδώ θα είμαστε να τα ξαναπούμε.
Π.Φ.

Πρόγραμμα εκδηλώσεων Δεκεμβρίου στη Λέσχη «Εκτός Γραμμής»

 

Πηγή: RedNotebook
Σε συνέχεια του πλούσιου προγράμματος του Νοεμβρίου, η Λέσχη «Εκτός Γραμμής» (Στρατηγοπούλου 7 και Μαυρικίου, Νεάπολη Εξαρχείων) οργανώνει και το Δεκέμβριο σειρά προβολών, εκδηλώσεων και σεμιναρίων
 

Σεμινάρια

Τετάρτη 14.12
Καπιταλιστική ανάπτυξη και εργατική τάξη στον Μεσοπόλεμο

Η ανακοπή της επεκτατικής εξόρμησης του ελληνικού κράτους στρέφει το ελληνικό κεφάλαιο πρωτίστως προς το εθνικό κέντρο. Η ραγδαία οικονομική ανάπτυξη των χρόνων 1923-29 στηρίζεται στην άγρια εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, που ζει στα όρια της εξαθλίωσης. Επιπλέον, σε συνθήκη πλήρους κυριαρχίας των καπιταλιστικών σχέσεων, η εργατική τάξη βρίσκεται αντιμέτωπη και με τα προβλήματα που προκαλεί η διαφοροποίηση γηγενών-προσφύγων, αντρών-γυναικών κ.ά., που τα ξεπερνάει την περίοδο της οικονομικής κρίσης και τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Γκρίζες ζώνες στο «δημοσιονομικό συμβόλαιο»



Πηγή: FT (via euro2day)
by Wolfgang Munchau

Η Ευρωπαϊκή Ένωση την περασμένη εβδομάδα κατέρριψε την ψευδαίσθηση ότι η ευρωζώνη και η Βρετανία θα μπορούσαν να συνυπάρξουν ευτυχισμένα εντός της Ε.Ε. Αυτό ίσως την κατέστησε μια σύνοδο με ιστορική σημασία. Αλλά η απόφαση να δημιουργηθεί μια δημοσιονομική ένωση εκτός των συμφώνων της Ευρώπης, δεν θα καταφέρει σε κάθε περίπτωση να επιλύσει την κρίση χρεών της ευρωζώνης. 

Υπάρχουν ποικίλες αντιλήψεις για την δημοσιονομική ένωση –κάποιες πιο σφιχτές, άλλες λιγότερο, κάποιες παθιασμένες με την δημοσιονομική πειθαρχία, άλλες διανθισμένες με μια χαρούμενη αλληλεγγύη. Όμως όποια κι αν προτιμάτε, δεν θα πρέπει να την δοκιμάσετε εκτός των ευρωπαϊκών συνθηκών. Οι υπάρχουσες συμφωνίες δημιουργούν την νομική βάση για όλο το συντονισμό της στρατηγικής της νομισματικής ένωσης. Θα προκληθεί φοβερό μπέρδεμα αν προσπαθήσεις να τις παρακάμψεις. 

Αυξάνεται ο κίνδυνος βίαιου πιστωτικού γεγονότος στην Ελλάδα και default - Στην Αθήνα ο Dallara του IIF καθώς τα σύννεφα για το PSI+ πυκνώνουν



Πηγή: bankingnews.gr
του Π. Λεωτσάκου

Αυξάνεται ο κίνδυνος βίαιου πιστωτικού γεγονότος στην  Ελλάδα με επίκεντρο την αναδιάταξη του χρέους με την συμμετοχή των ιδιωτών.
Τα μαύρα σύννεφα εμπλοκής πυκνώνουν και η παρουσία του Γενικού Διευθυντή του IIF του Διεθνούς Χρηματοοικονομικού Ινστιτούτου  Ch. Dallara στην Αθήνα αυτό έχει ως σκοπό.
Να καθοριστούν οι όροι της αναδιάταξης του χρέους με τρόπο ώστε να είναι αποδεκτός και από τις τράπεζες που εκπροσωπεί το IIF.
Μάλιστα ανακοινώθηκε ότι τα Ελληνικά Χρηματιστήρια σε συνεργασία με την εταιρία Bondholder Communication θα αναλάβουν να βρουν τους κατόχους των ελληνικών ομολόγων, εξετάζοντας κυρίως τους θεματοφύλακες.

Ευρώ ή δραχμή; Ο δρόμος της διεκδίκησης


Η Ε.Ε. αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες.
Ακόμα μεγαλύτερες αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Το γεγονός αυτό οδηγεί σειρά από παίκτες στην πολιτική σκηνή να υποστηρίζουν την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Σε αυτούς συγκαταλέγονται νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, όπως και ισχυρές μερίδες του ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Δυνάμεις που θεωρούν ότι με αυτό τον τρόπο θα ξεφορτωθούν την Ελλάδα με ευκολία. Σε αυτή τη γραμμή πλέουν, επίσης, εθνικιστικοί κύκλοι, καθώς και έλληνες επιχειρηματίες που έχουν λάβει μεγάλα δάνεια. Οι τελευταίοι ελπίζουν ότι με μια έξοδο από το ευρώ θα τακτοποιηθούν οι εκκρεμότητές τους.
Υπάρχουν αρκετοί που κατασκευάζουν το γνωστό, πλέον, δίλημμα, ή υποταγή στο διευθυντήριο ή έξοδο από την ευρωζώνη. Κατηγορούν, μάλιστα, όποιον κάνει κριτική στην ακολουθούμενη πολιτική ως αντιευρωπαϊστή και υποστηρικτή της «επιστροφής στη δραχμή». Ουσιαστικά υποστηρίζουν κάθε πολιτική γραμμή του νέου ραγιαδισμού, που οδηγεί στην υποταγή της χώρας στο διευθυντήριο της Ε.Ε., πριν από όλα στη Γερμανία.

Έλεος πια με το λαϊκισμό!



ΠΗΓΗ: pitsirikos.net
Συσσίτια, με τη μορφή μικρογευμάτων, θα προσφέρονται από τη νέα χρονιά σε αρκετά σχολεία της χώρας επειδή παρουσιάζονται κρούσματα ασιτίας των μαθητών. Αρχικά, το υπουργείο Παιδείας θα μοιράζει το συσσίτιο σε cd και DVD, όπως έκανε και με τα σχολικά βιβλία. Η είδηση για τις λιποθυμίες μαθητών και τα κρούσματα ασιτίας δημοσιεύτηκε στην κομμουνιστική εφημερίδα «Το Βήμα».

Όπως είναι φυσικό, το δημοσίευμα του κομμουνιστικού «Βήματος» για τα συσσίτια στα σχολεία προκάλεσε την χλεύη της έγκυρης εφημερίδας «Καθημερινή», μιας και όλοι οι συντάκτες της τρώνε χαβιάρι, πίνουν σαμπάνια και παίζουν μπριτζ.

Η «χάρτινη τίγρη...»



ΠΗΓΗ: Καθημερινή 11/12/2011

Της Ζέζας Ζήκου

«Αν δεν θέλουμε να έρθει η στιγμή όπου, σ' αυτή την κοινωνία της αφθονίας, οι αποκλεισμένοι θα βρεθούν στα οδοφράγματα, οφείλουμε να πολεμήσουμε τους μηχανισμούς κοινωνικού αποκλεισμού». Η μαχητική αυτή κραυγή προέρχεται από το βιβλίο «Το Κεφάλαιο», του Μαρξ, που έγινε μπεστ σέλερ στη Γερμανία. Μόνο που δεν πρόκειται για το κλασικό «Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ, αλλά για το ομώνυμο έργο του... Καθολικού επισκόπου Μονάχου, Ράινχαρντ Μαρξ. Το βιβλίο του υποτιτλίζεται «Εκκληση για τον Ανθρωπο» και αποτελεί χαρακτηριστικό σύμπτωμα μιας τάσης που φαίνεται να έχει μέλλον: Καθώς η χριστιανοδημοκρατία της Μέρκελ συνθηκολογεί άνευ όρων με τους άρχοντες του χρήματος, οι Εκκλησίες επιχειρούν να επωφεληθούν, απορροφώντας την κοινωνική διαμαρτυρία.