Σάββατο, 20 Μαρτίου 2010

Πού το πάει η Γερμανία;



20/03/2010

Του ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ*

      Η Γερμανία έχει αντιμετωπίσει δριμεία κριτική για τη σκληρή της στάση σε σχέση με το ελληνικό πρόβλημα ακόμα και από άτομα με απόλυτα διαπιστωμένες νεοφιλελεύθερες αρχές, όπως ο Martin Wolf των Financial Times. Δεν είναι μόνο ότι αρνείται να πάρει μέτρα για τις πιο αδύνατες οικονομίες, αλλά ότι οι προτάσεις της -για το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, για παράδειγμα- προκρίνουν μια ακόμη πιο σκληρή εκδοχή του status quo. Το ζητούμενο για τη Γερμανία είναι να κλειδώσει τις υπάρχουσες οικονομικές πολιτικές και όχι να εξετάσει αν η κρίση απαιτεί νέες προσεγγίσεις.


Θα είναι η Ελλάδα το τέλος της ΕΕ;



Σάββατο, 20 Μάρτιος 2010



Πριν από είκοσι χρόνια, άρτι ενοποιηθείσα η Γερμανία, στην πρώτη πράξη «στρατηγικής ενηλικίωσής» της, «αποτέλειωσε» την πολυεθνική, ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία, επιβάλλοντας στους εταίρους της την αναγνώριση των Δημοκρατιών. Το αποτέλεσμα ήταν, πρώτον, μια αλυσίδα πολέμων που κατέστρεψαν τη Βαλκανική χωρίς να λύσουν κανένα της πρόβλημα, δεύτερον, ο θάνατος, εν τη γενέσει της, της κοινής εξωτερικής – αμυντικής πολιτικής της Ευρώπης και, τρίτον, η πανηγυρική επιστροφή των ΗΠΑ σε ρόλο απολύτου κυρίαρχου στη Νοτιανατολική Ευρώπη.

Δύσκολη η Ζωή στα PIGS: Προσωπικές Ιστορίες


Hardship in Europe's PIGS countries

The unflattering acronym PIGS has been coined to refer to the eurozone's most financially troubled and debt-laden countries - Portugal, the Irish Republic, Greece and Spain.
Here four people from those countries describe their experiences.
IOANNIS MATZAVRAKOS, 25, NETWORK ENGINEER, ATHENS, GREECE
The situation in Greece is pretty bleak and seems to deteriorate by the month.
Ioannis Matzavrakos
 The salaries here are not nearly enough to get by if you want to pay all your debt 
Ioannis Matzavrakos
I earn a salary of approximately 13,500 euros and I fear that in the future the austerity measures for civil servants will expand to all business sectors, including private firms such as mine.
This is a common fear for many people my age here. If it happens, I will have to start planning my emigration to another country, inside or outside the EU.
The salaries here are not nearly enough to get by if you want to pay all your debts - I have student debt which will eat up a third of my income for the next five years.
The wages in Greece are also too low to have a car loan or a mortgage - let alone think about having a family.
Prices are going up, taxes are going up but wages are staying the same and for many in the public sector especially, they threaten to go down.
Because of the austerity measures planned for 2011, 2012, and beyond, it promises to be a horrid three-year period.
So there is a lot of frustration and people are finding it hard to plan for the future.
The EU bailout plan will hopefully do some good, but the view here is generally pessimistic.
The only tangible solution is for everyone who can get out of this country to rush and do so.
Greece is a wonderful place to visit, but I would not currently recommended living here on a permanent basis.
VERONICA WALKER VADILLO, 31, STUDENT, ALCALA DE HENARES, SPAIN

Το Τέλος της Μεταπολίτευσης


Συντάκτης: Άγγελος Κ.
15/3/2010











Το τέλος της μεταπολίτευσης
Τις μέρες αυτές βιώνουμε, χωρίς αμφιβολία, τη μεγαλύτερη επίθεση στο βιοτικό επίπεδο που έχουν δεχθεί οι εργαζόμενοι από την εποχή της μεταπολίτευσης. Για τους εργαζόμενους η επίθεση αυτή σηματοδοτεί το «τέλος της μεταπολίτευσης».
Μετά τη μεταπολίτευση το 1974, οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους είχαν κατορθώσει να κερδίσουν δικαιώματα (όπως το δικαίωμα στο συνδικαλισμό) και έβλεπαν το βιοτικό τους επίπεδο να βελτιώνεται χρόνο με το χρόνο τουλάχιστον μέχρι το «σταθεροποιητικό πρόγραμμα» Σημίτη του 1985. Αλλά ακόμα και αργότερα, με τη νεοφιλελεύθερη στροφή του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 1990 και τις ιδιωτικοποιήσεις των δημόσιων οργανισμών, ποτέ η επίθεση στους εργαζόμενους δεν πήρε τη μορφή μιας άμεσης χιονοστιβάδας μέτρων που απειλούν όλα τα «κεκτημένα» των αγώνων της μεταπολίτευσης. Η πρώτη κυβέρνηση που επιχείρησε να εφαρμόσει με συνέπεια ακραία νεοφιλελεύθερα μέτρα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη (1990-1993), αποδείχθηκε απλά μια παρένθεση. Σήμερα το ΠΑΣΟΚ, για δεύτερη φορά μετά τη μεταπολίτευση, προωθεί ανοικτά θατσερικού τύπου οικονομικά μέτρα.