Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2011

ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΕΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ;


ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ
Mε βάση τα ερωτήματα που έθεσε η «Εποχή» την προηγούμενη εβδομάδα στον Ν. Σεβαστάκη (τα υπενθυμίζω εν τάχει: γιατί η κρίση έγινε κρίση της Αριστεράς; Είναι ανυπέρβλητες οι ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης ριζοσπαστικής αριστεράς; Ευνοούν οι συνθήκες μια νέα σύνθεση τύπου ΣΥΡΙΖΑ;) επέλεξα με το κείμενο αυτό μια συνέντευξη στον εαυτό μου. Άλλωστε, και οι μονόλογοι αποτελούν ένα είδος διαλόγου, συχνά πιο παραγωγικού, μια και δεν υπάρχει πρόβλημα κώδικα επικοινωνίας. Κατά κανόνα συμφωνούμε τουλάχιστον με τον εαυτό μας ως προς το τι αυτός εννοεί.

Του
Γιάννη Κιμπουρόπουλου
Με το πλεονέκτημα του «άστεγου» αριστερού (αυτό, στην παρούσα συγκυρία, έχει γίνει ένα είδος πλεονεκτήματος, αν κι έχω υπάρξει «στεγασμένος» για πολλά χρόνια) καταθέτω εκ προοιμίου τη θεμελιώδη απαισιοδοξία μου. Απαισιοδοξία και στη σκέψη και στην πράξη. Στον αντίποδα αυτού που συνιστούσε ο Γκράμσι ως οδηγό επιβίωσης ριζοσπαστών. Η διαίσθησή μου είναι ότι θα ζήσουμε ήττα ιστορικών διαστάσεων. Ίσως σημαντικότερη από το σοκ του 1989 και τον διασυρμό της κομμουνιστικής επαγγελίας. Αλλά οι διαισθήσεις, ευτυχώς, συχνά διαψεύδονται.

Επιμήκυνση χρέους, ή… σωτήρια πτώχευση;

 
ΠΗΓΗ: Sofokleous 10
Το σενάριο της επιμήκυνσης χρέους και προς τους ιδιώτες πιστωτές της χώρας, που πάσχιζε –χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία- να διαψεύσει ο Γ. Παπακωνσταντίνου, επανέφερε χθες στη δημόσια συζήτηση ο Θ. Πάγκαλος. Την ίδια ώρα, αίσθηση έχουν προκαλέσει διεθνώς οι  προτάσεις του περιοδικού “Economist” για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους για έξοδο της ευρωζώνης από την κρίση χρέους με «βαθύ κούρεμα» των ιδιωτών πιστωτών, που υπολογίζεται από το περιοδικό ότι στην περίπτωση της Ελλάδας θα πρέπει να φθάσει το 50%! 

Eurogroup ,ολα η τίποτα

ΦΩΤΟ Περικλής Αντωνίου
Του Γιάννη Αγγέλη 
Η μετάθεση των αποφάσεων για το Μάρτιο από την χθεσινή συνάντηση του Eurogroup αναμένεται να προκαλέσει νέο κύκλο αντιδράσεων από τις αγορές κεφαλαίου με ιδιαίτερη έμφαση στην αγορά ομολόγων.

Κατά τη χθεσινοβραδινή συνάντηση κυριάρχησε η απαίτηση της Γερμανίας να διατηρηθεί προς το παρόν ως έχει το Ταμείο διάσωσης (EFSF) τόσο ως προς το μέγεθός του, όσο και ως προς την μη δυνατότητά του να αγοράζει κρατικά ομόλογα.

Ο κ. Σόϊμπλε επέμεινε ότι δεν υπάρχει ακόμα λόγος για αλλαγές και υποστήριξε ότι αυτές θα πρέπει να είναι μέρος ενός ευρύτερου πακέτου της αποκαλούμενης "συνολικής λύσης" η οποία θα περιλαμβάνει εξαιρετικά αυστηρότερους όρους οικονομικής διακυβέρνησης, αυτοματοποιημένες διαδικασίες λήψης δημοσιονομικών μέτρων στις προβληματικές οικονομίες, ανεξάρτητα και πέρα από τα εθνικά κοινοβούλια και μόνο στην περίπτωση αυτή θα συζητηθεί η αύξηση των πόρων του ταμείου διάσωσης όπως και η μεταφορά σε αυτό της δυνατότητας να αγοράζει κρατικά ομόλογα.

Λύση για την ΕΕ η de facto δημοσιονομική ένωση


Πηγή: euro2day
By Wolfgang Münchau
Πριν από λίγο καιρό, ο ευρωπαϊκός μηχανισμός χρηματοοικονομικής σταθερότητας (EFSF) είχε χαρακτηριστεί ευρωπαϊκή στρατηγική "σοκ και δέους" για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους. Σήμερα, το ίδιο ταμείο χαρακτηρίζεται πολύ μικρό, καθώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και κάποια κράτη-μέλη δήλωσαν ότι θέλουν τα κεφάλαια που διαθέτει να επεκταθούν.

Με την υπάρχουσα κατάσταση το EFSF μπορεί να δώσει πίστωση μόνο σε εθνικές κυβερνήσεις. Δεν μπορεί να δώσει δάνεια στον ιδιωτικό τομέα, δεν μπορεί να αγοράσει κρατικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά και τα επιτόκια που χρεώνει είναι πολύ υψηλά.
Το ερώτημα είναι εάν η κρίση θα αντιμετωπιζόταν δίνοντας στο EFSF περισσότερα κεφάλαια και αρμοδιότητες. Η απάντηση εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο θα διεξαχθεί αυτή η πολιτική.

Ελληνικές τράπεζες παγιδευμένες στα συντρίμμια των «junk bonds»



ZEZA ZHKOY
Εγκλωβισμένοι λαοί στα βρώμικα παιχνίδια των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s, Standard & Poor’s και Fitch –που και οι ίδιες εν πολλοίς είναι υπεύθυνες για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση όταν εξέδιδαν με την πάσα ευκολία τα άριστα ratings για τα «τοξικά» ομόλογα των αμερικανικών τραπεζών– έχουν γίνει έρμαια της υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας των οικονομιών τους.
Και εγκλωβισμένες τράπεζες στα συντρίμμια των ελληνικών ομολόγων. Αναπόφευκτα, χθες, στην υποβάθμιση των αξιολογήσεων πέντε ελληνικών τραπεζών προχώρησε η Fitch Ratings, ως συνέχεια της υποβάθμισης στην κατηγορία «σκουπίδια» (junk bonds) – των ελληνικών ομολόγων την Παρασκευή. Πρόκειται για τις τράπεζες Εθνική, Alpha, Eurobank, Πειραιώς και Αγροτική. Ο οίκος υποβάθμισε τη μακροπρόθεσμη πιστοληπτική αξιολόγηση των τραπεζών σε «BB+», από «BBB-» και τη βραχυπρόθεσμη σε «B», από «F3» πριν.

Από την καθοδήγηση του Ρήγα στην καθοδήγηση των ελίτ


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ*
(φωτο του Περικλή Αντωνίου)

Δεν είναι εύκολος ο διάλογος με διανοούμενους που ανήκαν κάποτε στην Aριστερά και που τώρα αισθάνεσαι ότι ασκούν δριμεία, συχνά άδικη, κριτική στις θέσεις των αριστερών. Ειδικά όταν αυτή ασκείται από τις σελίδες μιας εφημερίδας που διεκδικεί την υψηλή καθοδήγηση του συστήματος εξουσίας. Ο εύκολος δρόμος είναι η ανάδειξη αποκλίσεων μεταξύ παλαιότερων και νεότερων απόψεων. Αλλά μια και οι συνθήκες αλλάζουν και τα άτομα δικαιούνται να αλλάξουν απόψεις, μια τέτοια προσέγγιση σπανίως αναδεικνύει με γόνιμο τρόπο τη φύση των τωρινών διαφωνιών. Επιπλέον, παραβλέπει ότι μπορεί να υπάρχει μια σημαντική συνέχεια στις τωρινές απόψεις σε σχέση με τις παλαιότερες. Κάτι τέτοιο νομίζω ισχύει και στην περίπτωση του Γιάννη Βούλγαρη. Οι απόψεις που έχει διατυπώσει στα Νέα1 όλη την προηγούμενη περίοδο για μια εθνική στρατηγική εξόδου από την κρίση εμπεριέχουν στοιχεία συνέχειας καθώς και ρήξης με παλαιότερες δικές του προσεγγίσεις, αλλά και με αυτές του τμήματος της ανανεωτικής Αριστεράς που συνεχίζει να αντιπροσωπεύει.