Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010

H AΡΙΣΤΕΡΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ … ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ!



Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Το ΠΑΣΟΚ τρέμει, πολύ φυσιολογικά, τις περιφερειακές εκλογές. Η βάση του πλήττεται άγρια από την κυβερνητική, δηλαδή την πολιτική της τρόικας, όπου μας παρέδωσε χωρίς καμία διαπραγμάτευση και στρατηγική. Ούτε οι Υπουργοί μπορούν να εξηγήσουν πώς η πολιτική που ασκούν κατ’ επιταγήν των ξένων, θα οδηγήσει τη χώρα σε κάποια διέξοδο, όχι σε μεγαλύτερες καταστροφές. Το μόνο τους επιχείρημα είναι ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, για τη σωτηρία πρέπει πρώτα να πεθάνει ο άρρωστος! Η πολιτική τους κινείται στον αντίποδα του πολιτικού προγράμματος με το οποίο κέρδισαν τις εκλογές, συνιστά υφαρπαγή της λαϊκής εντολής. Στον ελληνικό λαό θάπρεπε, αυτοί που κυβερνούν εν ονόματί του, να δώσουν τουλάχιστο το δικαίωμα να αποφασίσει για την τύχη του!

Ευρωζώνη και αγορές καυγαδίζουν για την Ελλάδα



Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή
Από την εποχή που επιβλήθηκε το μνημόνιο στην Ελλάδα ξεκίνησε μια περίοδοςσιγής στις διεθνείς αγορές σχετικά με τα ελληνικά ομόλογα. Σύμφωνα με τη «Frankfurter Allgemeine Zeitung» (23.8) «οι αποδόσεις στα ελληνικά ομόλογα είναι εδώ και δύο μήνες σταθερές (...). Πριν από μερικούς μήνες τα ελληνικά ομόλογα ήταν στο επίκεντρο της ευρωκρίσης, αλλά από το τέλος Ιουνίου έπεσαν σε ένα είδος θερινής νάρκης». Η κατάσταση αυτή επιβλήθηκε αφού όσοι μπόρεσαν κατόρθωσαν να επανατοποθετηθούν στην αγορά ή νααπαλλάξουν τον εαυτό τους από μεγάλο μέρος των ελληνικών ομολόγων που κατείχαν.
Με την εκτίναξη των επιτοκίων στα ύψη βρέθηκαν αρκετά επενδυτικά κεφάλαια να μην μπορούν να κάνουν τίποτε περισσότερο παρά να κρατήσουν τα ελληνικά ομόλογα, ώστε να μην αναγκαστούν να τα πουλήσουν με μεγάλη ζημιά. Έτσι η αγορά ελληνικών ομολόγων μπήκε σε μια περίοδο σχετικής στασιμότητας, με πολλούς επενδυτές να περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία «εν αναμονή των αποτελεσμάτων του πακέτου εξυγίανσης που εφαρμόζει η ελληνική κυβέρνηση» («Frankfurter Allgemeine Zeitung»).
Αυτά τα «πακέτα ομολόγων» είναι που βρίσκονται πίσω από τις έντονες πιέσεις για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Αν σκεφτεί κανείς ότι στη διάρκεια μόνο του τελευταίου εννεαμήνου το ελληνικό τριετές ομόλογο αναφοράς έχασε πάνω από το 20% της τρέχουσας αξίας του στην αγορά και το 10ετές ομόλογο πάνω από το 35%, τότε ο κάτοχος αυτών των ομολόγων έχει δυοεπιλογές: είτε να πουλήσει τα ομόλογά του στην αγορά χάνοντας σημαντικό μέρος της ονομαστικής τους αξίας είτε να περιμένει και να πιέζει για την αναδιάρθρωση του χρέους.

Νικοτίνη


Πηγή: Ελευθεροτυπία
Ε. Αρανίτσης

Η δυσανάλογη έμφαση που δόθηκε στην εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου ρίχνει άπλετο φως στον παραλογισμό που μαστίζει την πολιτικοκοινωνική μας συγκρότηση, καθώς η τελευταία παραμένει σταθερά ασυμφιλίωτη με τον εαυτό της και πάντοτε διχασμένη.
Γενικά, η ανταπόκριση στις προσταγές υπέρ ενός τρόπου ζωής εισαγόμενου κατευθείαν από την Δύση εκθειάζεται σαν αυτοσκοπός, δίχως οι εισαγωγείς να διερωτηθούν για το κατά πόσον ο συγκεκριμένος τρόπος εναρμονίζεται με την πολιτισμική, ιδιοσυγκρασιακή και κλιματολογική πραγματικότητα της χώρας. Από την άλλη, η λανθάνουσα απέχθεια γι' αυτό τον ξένο τρόπο ζωής εκδικείται δρομολογώντας απειράριθμες μορφές ανυπακοής, όπως θα γίνει, πιθανόν, και με το κάπνισμα.
ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΑΣ, ο εκσυγχρονισμός είναι μόδα, μολονότι κανένας δεν τον επιθυμεί. Ετσι ο λαός καλείται για μια ακόμη φορά σε μια διχαστική κριτική των νομοθετικών νεωτερισμών που υπαγορεύονται από τη δυτικής έμπνευσης φιλοσοφία του «πολιτικά ορθού», για το οποίο έχει την καλύτερη και, συνάμα, τη χειρότερη άποψη. Λόγου χάριν, οι πάντες ξέρουν ότι ο βήχας του καπνιστή είναι οτιδήποτε εκτός από οιωνός μακροζωίας, όμως ταυτόχρονα συνειδητοποιούν πως η απαγόρευση του καπνίσματος στους πελάτες των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης, ιδιαίτερα αυτών με ελληνικό πρόγραμμα, στηρίζεται σε μιαν ελπίδα ολοκληρωτικά γελοία, κι όχι λιγότερο κακόγουστη. Θα ήταν σαν να απαιτούσες απ' τα παιδιά του Γυμνασίου να στερηθούν το κινητό τηλέφωνο.

Σε επίπεδα ρεκόρ και φέτος ο δανεισμός του ελληνικού δημοσίου






Σε επίπεδα ρεκόρ αναμένεται να κινηθεί και φέτος ο δανεισμός του ελληνικού δημοσίου, ξεπερνώντας τα 73 δισ. ευρώ έναντι περίπου 65 δισ. ευρώ που ήταν ο περυσινός δανεισμός. Παρά τα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα που έχουν ληφθεί, οι δανειακές ανάγκες του Δημοσίου είναι τεράστιες, το οποίο στο τέλος Ιουνίου έφτασε στα 317 δισ. Ευρώ.

Το χρέος του ελληνικού δημοσίου αναμένεται να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο, καθώς θα προστεθούν σ’ αυτό άλλα 10 δισ. ευρώ που είναι οι συσσωρευμένες ζημίες του ΟΣΕ. Δεν αποκλείονται μάλιστα περαιτέρω επιβαρύνσεις από δάνεια τα οποία έχουν συναφθεί με την εγγύηση του Δημοσίου από άλλες ΔΕΚΟ και δεν έχουν αποπληρωθεί.

Ο φετινός δανεισμός της χώρας μας θα αποτελέσει ρεκόρ όλων των εποχών. Μέχρι τον Ιούλιο το κράτος δανείστηκε περίπου 55,5 δισ. ευρώ, εάν συνυπολογιστούν και οι εκδόσεις εντόκων γραμματίων ύψους 4,5 δισ. ευρώ, οι οποίες έγιναν μετά την υπογραφή του μνημονίου τον περασμένο Μάιο. Μέχρι το τέλος του χρόνου στον δανεισμό θα προστεθούν οι δύο δόσεις, ύψους 9 δισ. ευρώ έκαστη, από το δάνειο των 110 δισ. ευρώ που μας χορηγούν τμηματικά η ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Στη μέγγενη της ύφεσης


Του Σταυρου Λυγερου

Δεν χρειαζόταν να είναι κανείς σπουδαίος οικονομολόγος για να έχει προβλέψει ότι η θεραπεία-σοκ της τρόικας θα έριχνε την ελληνική οικονομία στον φαύλο κύκλο της ανατροφοδοτούμενης ύφεσης. Υφεση αρκετά μεγαλύτερη από όσο λέγεται. Το «κίνημα των αποδείξεων» ενέταξε στην επίσημη οικονομία ένα σημαντικό τμήμα της παραοικονομίας. Λόγω αυτού, εάν το 2010 είχαμε μηδενική ανάπτυξη του πραγματικού ΑΕΠ, το επίσημο ΑΕΠ θα εμφάνιζε σημαντική άνοδο. Το επίσημο ΑΕΠ, όμως, αναμένεται να μειωθεί περίπου κατά 4%. Αυτό σημαίνει ότι το πραγματικό ΑΕΠ θα μειωθεί αρκετά περισσότερο.

Η υστέρηση των εσόδων οφείλεται κυρίως σ’ αυτή την αιτία, χωρίς να υποτιμώνται τα προβλήματα του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Η συρρίκνωση της πραγματικής οικονομίας δεν περιορίζει μόνο τον όγκο των συναλλαγών. Δημιουργεί κλίμα ασφυξίας σε πολλές επιχειρήσεις και τις εξωθεί να μην αποδίδουν τον ΦΠΑ και να μην πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές. Για μία επιχείρηση που βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη χρεοκοπία, τα πρόστιμα δεν λειτουργούν αποτρεπτικά. Αναμφισβήτητα, τόσο τα δημοσιονομικά όσο και η πραγματική οικονομία ασθενούν βαριά. Χρειάζονταν, λοιπόν, τομές. Το Μνημόνιο περιέχει σειρά μέτρων, τα οποία έπρεπε να έχουν προ πολλού ληφθεί. Συνολικά, όμως, συνιστά λάθος θεραπεία. Και αυτό είναι σοβαρότερο από την κοινωνική σκληρότητά του. Η τρόικα εφαρμόζει την ίδια γνωστή νεοφιλελεύθερη συνταγή με τις κοινωνικά μονόπλευρες γραμμικές παρεμβάσεις, που προκαλούν αναμενόμενες παρενέργειες.

Οι ηγέτες επαναστατούν ή αυτοκτονούν


Πηγή: Αυγή
Του Στέλιου Παππά

Οι ηγέτες όταν υποχρεωθούν να κάνουν πράγματα αντίθετα με την ιδεολογία τους βρίσκονται μπροστά σ’ αυτό το δίλημμα, όσο και αν ακούγεται υπερβολικό.
Τη συγκεκριμένη φράση την ακούσαμε πολλές φορές ακόμα κι από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, αλλά σε μια έκρηξη δήθεν ρεαλισμού και από μια σειρά δεξιούς και αριστερούς πρόθυμους.
Δε θα αναλύσω την αντίφαση που λέει ότι, «άλλα θέλω κι άλλα κάνω», που μας παραπέμπει και σε γνωστό λαϊκό άσμα. Απλά θα πω ότι οι ιδεολογίες δεν είναι κάτι αφηρημένο. Η ιδεολογία μας καθορίζει τις πράξεις μας και οι πράξεις μας προσδιορίζουν την ιδεολογία μας. Με απλά λόγια, ιδεολογία και πράξη έχουν μια σχέση αμφίδρομη και αδιάρρηκτη. Όλα τα άλλα είναι φούμαρα και εκ του πονηρού.

Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010

Δείγμα χρεοκοπίας η άνοδος του spread πάνω από 1.000 μ.β. - Η ανάλυση τρόμου του Cottarelli "δείχνει" Ελλάδα


Πηγή: Bankingnews


Ο Carlo Cottarelli ξαναχτυπά. Μετά το καμπανάκι κινδύνου που έκρουσε στις επτά πλουσιότερες οικονομίες του κόσμου ο επικεφαλής δημοσιονομικών ζητημάτων του ΔΝΤ, τώρα δίνει συνέχεια. Η έκθεσή του με τίτλο “Default in Today's Advanced Economies: Unnecessary, Undesirable, and Unlikely” δείχνει το νέο σενάριο καταστροφής. Σήμα κατατεθέν του, σύμφωνα με τον Cottarelli, η υπέρβαση των 1.000 μονάδων βάσης στα spread των κρατικών ομολόγων. Φυσικά, η πτώχευση σε μια δυτική οικονομία είναι ανεπιθύμητη και αχρείαστη, όπως άλλωστε διατείνεται και ο τίτλος της έκθεσης, δεν είναι όμως κατηγορηματικά απίθανη αν το spread των κρατικών ομολόγων της χώρας εκτιναχθεί σε τετραψήφιο νούμερο. Αυτό θεωρεί ο Carlo Cottarelli ως κριτήριο.

Η Διεθνής των Συμβούλων


Tου Παντελη Μπουκαλα

Μια φορά κι έναν καιρό, η πανάκεια κυκλοφορούσε στην αγορά με την ονομασία «Πολιτική Βούληση», που διαφημιζόταν σαν αποτελεσματικότερη και από την κατά Κοέλιο συνωμοσία του σύμπαντος προς ευόδωση των ονείρων ενός εκάστου. Σε μια χώρα υπό κηδεμονία, ωστόσο, το τελευταίο που θα μπορούσε να παρουσιάσει σαν όπλο της μια κυβέρνηση είναι η ελεύθερη πολιτική της βούληση· έχει και ο αυτοσαρκασμός τα όριά του. Εσχάτως, λοιπόν, και αφού πρώτα αναλάβαμε κάπως δυνάμεις στον μεσοσταθμό της Διαβούλευσης, μετατοπιστήκαμε (ή εκπέσαμε· ο καθείς και το ρήμα του) από την Πολιτική Βούληση στους Συμβούλους. Οι καλοί αυτοί άνθρωποι, παντογνώστες και θαυματουργοί, καθώς θρυλείται, αλλά και θεράποντες ενός φιλελληνισμού νέου τύπου, ανέλαβαν εκθύμως να επικουρήσουν τον πρωθυπουργεύοντα κ. Γ. Παπανδρέου, μήπως και δούμε επιτέλους λίγη από την ευτυχία που τρεις γενιές τώρα μας υπόσχεται η οικογένειά του.

Πόσοι είναι οι σύμβουλοι του πρωθυπουργού δεν είναι εξακριβωμένο· η καταμέτρηση συνεχίζεται. Υπάρχουν πάντως ανάμεσά τους πολεοδόμοι, όπως ο Ισπανός Γιόσεφ Αθεμπίγιο, οικονομολόγοι, όπως ο Ιταλός Τομάζο Πάντοα-Σιόπα, Σουηδοί κληρονόμοι μεγάλου ονόματος, όπως ο υιός Πάλμε, Αμερικανοί και Βρετανοί σοφοί, νομπελίστες κ. ο. κ. Πρόκειται, εν ολίγοις, για μια Διεθνή των Συμβούλων, δουλειά των οποίων, σύμφωνα με τους κυβερνητικούς προπαγανδιστές, είναι να προσφέρουν τεχνογνωσία για τη διαχείριση κρίσεων, την αγορά ομολόγων, τη βελτίωση της εικόνας της χώρας, την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας κ. λπ. κ. λπ.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΙ "ΜΠΟΝΑΜΑΔΕΣ" ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ!


ΠΗΓH:  Iskra
TΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ ΜΕΤΡΑ ΛΑΪΚΗΣ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ!
   Δεν πρόλαβε να περάσει μια εβδομάδα μετά τις δηλώσεις, τη Δευτέρα 30 Αυγούστου, του Προέδρου του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ) κ. Δημήτρη Δασκαλόπουλου, με τις οποίες ζητούσε την μη επιβολή νέων φόρων καθώς και τη μείωση του συντελεστή της φορολογίας στα διανεμόμενα κέρδη των επιχειρήσεων, που σήμερα είναι στο 40% καιέσπευσε η κυβέρνηση να υπερθεματίσει!

Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας την Παρασκευή 3 Σεπτέμβρη, η Κυβέρνηση ετοιμάζεται να ικανοποιήσει και με το παραπάνω τις θέσεις του ΣΕΒ.

Συγκεκριμένα, γίνεται καταρχήν λόγος για μείωση του συντελεστή φορολογίας των διανεμόμενων επιχειρηματικών κερδών από το 40% που είναι σήμερα. Κύριος στόχος της αλλαγής αυτής, είναι η διευκόλυνση της μεταφοράς κερδών, υπό τη μορφή μερισμάτων, από ελληνικές επιχειρήσεις στις μητρικές τους στο εξωτερικό. Μιλάμε με άλλα λόγια, για εξαγωγή κεφαλαίων με ευνοϊκούς όρους!

Ποιός θα ελέγξει τους ελεγκτές;


Πηγή: nomoneynodebt
του Λ. Βατικιώτη

Πλήθος ερωτηματικών δημιουργεί η απόφαση του υπουργείου Οικονομικών να παραδώσει τον λογιστικό έλεγχο των κρατικών νοσοκομείων και των δημόσιων ασφαλιστικών ταμείων, σε πρώτη φάση, στα χέρια πολυεθνικών λογιστικοελεγκτικών εταιρειών. Πρόκειται συγκεκριμένα για τις «τέσσερις μεγάλες», όπως συνηθίζεται να χαρακτηρίζονται στον διεθνή Τύπο: Ernst & Young και Pricewaterhouse Coopers (βρετανικών συμφερόντων), Deloitte & Touche (αμερικανικών συμφερόντων) και KPMG (ολλανδικών συμφερόντων). Μαζί δε με αυτές και η επίσης αμερικανική Grand Thornton. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου εμφάνισε αυτή την κίνηση ως μια ακόμη προσπάθεια στον... άοκνο αγώνα του να βάλει τάξη στα δημόσια οικονομικά καταπολεμώντας φαινόμενα κακοδιαχείρισης και σπατάλης. Άμεσα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, αναμένεται να πιάσουν δουλειά στα νοσοκομεία Ευαγγελισμός, Αττικόν και Γ. Γεννηματάς και στα ταμεία ΙΚΑ, ΟΠΑΔ, ΟΑΑΕΕ και ΟΓΑ. Στη συνέχεια δε στους δήμους και τις ΔΕΚΟ. 

Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010

Προς κατάρρευση η Ιρλανδία



Πηγή: ΈΘΝΟΣ
του Γ. Δελαστίκ
Καταπέλτης ο τίτλος στην πρώτη σελίδα της χθεσινής έκδοσης της αμερικανικής εφημερίδας "Χέραλντ Τρίμπιουν" - δηλαδή της παγκόσμιας έκδοσης των "Τάιμς της Νέας Υόρκης": "Η Αγγλο-ιρλανδική Τράπεζα φέρνει την Ιρλανδία στο χείλος της κατάρρευσης - Οι αξιωματούχοι αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν το πλήγμα υπερβολικών διαστάσεων του δανειακού ξεφαντώματος της τράπεζας!". Από την αρχή της ανάλυσής του ο αρθρογράφος θέτει το ερώτημα χωρίς περιστροφές: "Μπορεί μια τράπεζα να οδηγήσει σε κατάρρευση μια χώρα; Η Αγγλο-ιρλανδική, η μεσαίου μεγέθους τράπεζα που η ασωτία της την κατέστησε σύμβολο των υπερβολών της φούσκας των ακινήτων στην Ιρλανδία, κάνει ό,τι μπορεί περισσότερο για να βρει την απάντηση", γράφει.
Η ερώτηση είναι ρητορική. Από την περίπτωση της Ισλανδίας γνωρίζουμε ήδη ότι τρεις τράπεζες, με βαρύνοντα τον ρόλο μίας εξ αυτών, είναι υπεραρκετές για να χρεοκοπήσουν μια χώρα τόσο μικρή όσο η Ισλανδία, με μόνο 320.000 κατοίκους και ΑΕΠ μόλις 14 δισεκατομμύρια ευρώ. Η Ιρλανδία, που εμφάνιζε ΑΕΠ και πληθυσμό κάπου 13-14 φορές μεγαλύτερο, σίγουρα δεν είναι το ίδιο. Θα αντέξει όμως;

Διχασμός στην τρόικα για την αναδιάρθρωση του χρέους



Του Δημήτρη Καζάκη,
οικονομολόγου - αναλυτή
Ξανά στην επιφάνεια η ιστορία της αναδιάρθρωσης του χρέους. Με το μνημόνιο να βυθίζει την ελληνική οικονομία στη χειρότερη ύφεση της μεταπολεμικής ιστορίας της, με απρόβλεπτη κατάληξη και χρονική διάρκεια, άρχισαν πάλι να βγαίνουν στον αφρό διάφορα σενάρια αναδιάρθρωσης του χρέους της χώρας ως «εναλλακτική λύση» στη σημερινή κατάσταση.
1. Ο ίδιος ο κ. Σαμαράς υιοθέτησε επίσημα αυτή τη λογική προτείνοντας τηνμείωση του δημόσιου χρέους της χώρας έως το 2013 στο 100% του ΑΕΠ από125% που ήταν το 2009. Στην πράξη προτείνει αναδιάρθρωση του χρέους με «κούρεμα» κατά 25% μέσα σε τρία χρόνια. Τις λεπτομέρειες αυτού του σχεδίου ο κ. Σαμαράς τις κρατά για τον εαυτό του και τα συγκεκριμένα κυκλώματα κερδοσκόπων που φαίνεται να έχουν επενδύσει σε μια τέτοιου τύπου αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. Κι όμως, αυτή υποτίθεται ότι αποτελεί εναλλακτική πρόταση σε σχέση με το μνημόνιο.



ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΜΗΔΕΝ


Πηγή: Σοφοκλέους 10
Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η επιμονή της κρίσης, οι σκέψεις δημοσιονομικής ένωσης της ΕΕ ή εξόδου της Γερμανίας από τη ζώνη του Ευρώ, η ανάγκη περιορισμού της Κίνας, η ατυχής σύγκριση των Η.Π.Α. με την Ιαπωνία και οι προοπτικές της Ελλάδας

“Όλοι μας προσβλέπουμε με εμπιστοσύνη και κατανόηση στους «πολιτικούς» των διαφόρων χωρών, πρόθυμοι να τους απονείμουμε κάθε έπαινο, εάν «καταφέρουν να αποφύγουν τον πόλεμο», αγνοώντας το γεγονός ότι, ακριβώς οι πολιτικοί αυτοί είναι εκείνοι που προκαλούν τον πόλεμο - συνήθως όχι τόσο από κακή πρόθεση, αλλά από τον παράλογο χειρισμό των υποθέσεων που τους έχουν ανατεθεί”, γράφει χαρακτηριστικά ο E.From.

“O χειρισμός των δημοσίων υποθέσεων γίνεται κατά κανόνα «ανεξέλεγκτα», κυρίως επειδή δεν είναι υποχρεωτική η τήρηση των προεκλογικών δεσμεύσεων εκ μέρους των πολιτικών – δυστυχώς, με την ανοχή των Πολιτών των χωρών τους”, συμπληρώνουμε εμείς, έχοντας την άποψη ότι, η (προεκλογική) «παραπλάνηση» ενός ολόκληρου λαού, είναι ένα μάλλον σοβαρό αδίκημα. Ο δε Emerson με τη σειρά του πιθανότατα δεν υπερβάλλει, όταν ισχυρίζεται ότι: “Τα πράγματα βρίσκονται στη σέλλα, καβάλα στην ανθρωπότητα”.     


"ΣΤΑΣΗ" ΔΑΝΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΕΣ




ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

 ΤΑ € 78 ΔΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ 1% ΤΗΣ ΕΚΤ ΣΤΙΣ "ΤΣΕΠΕΣ" ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ!


   Όλο και περισσότερο, κλείνουν οι τράπεζες τις στρόφιγγες χρηματοδότησης της οικονομίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε στις 31 Αυγούστου, η Τράπεζα της Ελλάδος, ο ρυθμός πιστωτικής επέκτασης έπεσε στο 2,0% κατά τον μήνα Ιούλιο, από 2,4% τον Ιούνιο και 4,2% το Δεκέμβριο του 2009.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα εμφανίζεται στη βιομηχανία, το εμπόριο, τα καταναλωτικά και τα στεγαστικά δάνεια, όπου ο ρυθμός πιστωτικής επέκτασης «έγραψε» ποσοστά -2,2%, -1,8%, -0,7% και 1,9% αντίστοιχα για το μήνα Ιούλιο.

"ΛΟΥΚΕΤΟ" ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ "ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ


πηγή: ισκρα

ΣΤΟΝ ΚΑΙΑΔΑ ΟΙ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΙ ΕΛΕΩ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
  Τίτλοι τέλους ενδέχεται να πέσουν με το τέλος του έτους στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», το οποίο παρέχεται σε 110.000 χιλιάδες ηλικιωμένους συνανθρώπους μας από τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης της χώρας και προσφέρει ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα, συναισθηματική υποστήριξη και διενέργεια εξωτερικών εργασιών . Αιτία, σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ από την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ της Τετάρτης 1η Σεπτέμβρη, είναι η λήξη της χρηματοδότησης του προγράμματος μέσω των κοινοτικών πλαισίων στήριξης (Β' ΚΠΣ, Γ' ΚΠΣ, ΕΣΠΑ).
 
Τα κοινωνικά προγράμματα πρόνοιας όπως το «Βοήθεια στο Σπίτι», τα Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων (ΚΗΦΗ), η Φύλαξη Παιδιών ΑμεΑ Ανέργων Μητέρων κ.ά. έχουν ενταχθεί εδώ και δεκαετίες στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης χωρίς ποτέ, όμως, να εξασφαλιστεί η διαρκής και σταθερή χρηματοδότησή τους από εθνικούς πόρους. Συγκεκριμένα, από το 2000 η χρηματοδότηση του προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι» εντάχθηκε στο Β' ΚΠΣ, και στη συνέχεια, με συνεχείς επαναδιαπραγματεύσεις και παρατάσεις των χρηματοδοτήσεων μέσω του Γ΄ ΚΠΣ και τελευταία μέσω του ΕΣΠΑ (180 εκατ. ευρώ για το διάστημα 2008-2010) κρατιέται με νύχια και με δόντια σε λειτουργία και κυρίως χάρη στην αυτοθυσία 5.000 εργαζομένων, στην πλειοψηφία τους συμβασιούχων.

Μυστικές διαπραγματεύσεις Ελλάδας-Κίνας;




Μια συνάντηση στο Πεκίνο, την Δευτέρα, που είχε κρατηθεί μυστική και αποκαλύφθηκε ύστερα από περίεργες αλυσιδωτές συμπτώσεις, τροφοδοτεί εκ νέου τη σεναριολογία στα τραπεζικά dealing room για «διακριτικές» διαπραγματεύσεις Ελλάδας-Κίνας, με αντικείμενο την είσοδο κινεζικών κεφαλαίων στην αγορά των ελληνικών ομολόγων, ώστε να διευκολυνθεί η επάνοδος της χώρας στις αγορές από το 2012.
Ο Ιταλός τραπεζίτης και πρώην υπουργός Οικονομικών, κ. Τομάσο Παντόα Σιόπα, αμέσως μόλις ανέλαβε καθήκοντα οικονομικού συμβούλου του Πρωθυπουργού, βρέθηκε στην Κίνα, όπου είχε συνάντηση την Δευτέρα με τον επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της ασιατικής υπερδύναμης.
Η συνάντηση δεν θα είχε αποκαλυφθεί, πιθανότατα, αν δεν είχε κυκλοφορήσει τα τελευταία 24ωρα στις διεθνείς αγορές μια πολύ περίεργη φημολογία, την οποία υποχρεώθηκε να διαψεύσει η κεντρική τράπεζα της Κίνας, δίνοντας στη δημοσιότητα φωτογραφίες από τη συνάντηση του επικεφαλής της, κ. Τσου Ξιαοτσουάν, με τον Ιταλό σύμβουλο του Έλληνα Πρωθυπουργού:

Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010

ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΛΕΙ ΣΕ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Πηγή: ΙΣΚΡΑ
του Σταμάτη Θεοδωρόπουλου

 Πρώτο και ακροτελεύτιο από τα άρθρα του Ελληνικού Συντάγματος

“Θεμέλιο του πολιτεύματος, είναι η λαϊκή κυριαρχία. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα... Η τήρησή του (Συντάγματος) επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο σε όποιον προσπαθεί να το καταλύσει...”

  Το σύνταγμα όμως έγινε κουρελόπανο τους τελευταίους 4 μήνες με αποτέλεσμα η ουσιαστικότητα του ως εφαρμογή και τήρηση των λεγομένων να είναι ήδη υπό αμφισβήτηση από την υπάρχουσα (εκλογικά και όχι ουσιαστικά) φθίνουσα και επικίνδυνη Κυβέρνηση του Γ. Α. Παπανδρέου.

Διπλή ή τριπλή ύφεση;


 Πηγή: Σοφοκλέους 10

Η αισιοδοξία που διέκρινε τα πρώτα στάδια της ανάκαμψης από την παγκόσμια  χρηματοπιστωτική κρίση και τη συνακόλουθη ύφεση έχει δώσει πια τη θέση της σε πιο νηφάλιες εκτιμήσεις των βραχυπρόθεσμων, μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων προκλήσεων που αντιμετωπίζει η παγκόσμια οικονομία και τα επιμέρους κράτη που την αποτελούν.
Σε πολλές χώρες μάλιστα εμφανίζονται φόβοι για μια παρατεταμένη περίοδο αργής και, ενδεχομένως, αρνητικής ανάπτυξης, για ύπαρξη επίμονων εμποδίων στον περιορισμό της ανεργίας και για παρατεταμένη οικονομική δυσπραγία. Ή, στην χειρότερη περίπτωση, εμφανίζονται φόβοι για μια ‘χαμένη δεκαετία’ στα πρότυπα της Ιαπωνίας, με πολλαπλές οικονομικές κάμψεις, ή στην ακόμα χειρότερη περίπτωση, φόβοι για μια πραγματική ύφεση (την οποία επικαλούνται οι πολιτικοί και οι οικονομολόγοι για να δικαιολογήσουν τα επεκτατικά δημοσιονομικά μέτρα).
Είναι όμως άραγε ένα φαινόμενο πολλαπλών υφέσεων τόσο ασυνήθιστο σε περιόδους σοβαρών οικονομικών πιέσεων; Πριν αποφασίσουμε να στηρίξουμε τις οικονομίες  βραχυπρόθεσμα με υψηλού κόστους δημοσιονομικά μέτρα τα οποία μπορούν, εν τούτοις, να επιδεινώσουν τις μακροπρόθεσμες προοπτικές τους, θα ήταν χρήσιμο να γνωρίζουμε την απάντηση.


Το κράτος να μην πληρώσει τα παράνομα χρέη των νοσοκομειακών προμηθειών


ΠΗΓΗ: Capital
Του Γιώργου Λωρίτη



Το γνωστό σκάνδαλο των υπερτιμολογήσεων των προμηθειών των νοσοκομείων που έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν αντιμετωπίσθηκε ποινικά διότι θεωρείται νομότυπο. Θωρείται δε νομότυπο επειδή οι υπερτιμολογημένες τιμές εμπίπτουν εντός του εύρους που ορίζουν οι αντίστοιχες Υπουργικές αποφάσεις ως ανώτατες τιμές. 



Έτσι το θέμα περιορίζεται σε πολιτική και ηθική κριτική και ήδη δρομολογείται νομοθετική τακτοποίηση που θα καταστήσει νόμιμες όσες υπερτιμολογήσεις έχουν ήδη γίνει. Τα δημοσιεύματα μιλούν για χρέη του κράτους προς τους προμηθευτές της τάξεως των 6 περίπου δισεκατομμυρίων ευρώ και για υπερτιμολογήσεις στο πολλαπλάσιο των κανονικών τιμών (ακόμη και οκταπλάσιο κλπ.). Έτσι είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι από το χρέος των 6 δισ. ευρώ μόνο το 1 ή 1,5 δισ. ευρώ είναι κανονικό χρέος, ενώ το υπερβάλλον δηλ. τα 4,5 ή 5  δισ. ευρώ είναι προϊόν υπερτιμολογήσεων. Θεωρείται λοιπόν ότι αυτό το υπερβάλλον ποσό των 5 δισ. ευρώ οφείλει να το καταβάλλει το κράτος στους προμηθευτές ως νόμιμο χρέος διότι δυστυχώς είναι νομότυπο χρέος και άρα έτσι και νόμιμο.