ΣΤΡΕΣ ΤΕΣΤ: Η αντοχή των τραπεζών, της υποκρισίας, των ιδιωτικοποιήσεων

ΠΗΓΗ: "ΠΡΙΝ" (25/7/2010)

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ακίνητος πρέπει να ήταν ο διάδρομος όση ώρα έτρεχαν πάνω του οι 91 ευρωπαϊκές τράπεζες υπό το βλέμμα των εποπτικών αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να ελεγχθούν οι αντοχές τους. Δεν εξηγείται διαφορετικά τέτοια επιτυχία.

 Διαψεύδοντας όλες σχεδόν τις προβλέψεις, μόνο επτά τελικά τράπεζες φάνηκαν να αντιμετωπίζουν πρόβλημα, εκ των οποίων οι πέντε προέρχονταν από την Ισπανία, μία από την Γερμανία και μία από την Ελλάδα, η Αγροτική. Η αξιοπιστία των «ασκήσεων προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων» όπως χαρακτηρίστηκαν από την Τράπεζα της Ελλάδας τα «στρες τεστ» στα οποία υποβλήθηκαν οι ευρωπαϊκές τράπεζες, αμφισβητήθηκε πριν καν δοθούν στη δημοσιότητα τα αποτελέσματά τους. Πολύ φυσιολογικά, στο βαθμό που επρόκειτο, όπως αποδείχθηκε, για μια άσκηση δημοσίων σχέσεων. Προς επίρρωση το γεγονός ότι οι υποθέσεις υπό τις οποίες ελέγχθηκαν παρέμειναν επτασφράγιστο μυστικό. Επίσης η απροθυμία των αρχών να συμπεριλάβουν στα κριτήρια πιθανό «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους. Την πιθανότητα να αναγκαστεί δηλαδή η κυβέρνηση να προβεί σε αναδιάρθρωση του χρέους, ενδεχόμενο που κάθε άλλο παρά μακρινό φαντάζει, προχωρώντας σε μια οριζόντια υποτίμηση των ομολόγων της τάξης του 20%, 30% ακόμη και 50%. Δεδομένου ότι πολλές γερμανικές και γαλλικές τράπεζες έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους ασυνήθιστα υψηλές τοποθετήσεις σε ελληνικά ομόλογα αξίας πολλών δισ. ευρώ – λόγω των ελκυστικότατων αποδόσεών τους – ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα αποδείκνυε ότι οι περισσότερες τράπεζες στηρίζονται σε πήλινα πόδια και είναι αναξιόχρεες.

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Πηγή: Sofokleous10

Β. Βιλιάρδος

Κυριακή, 25 Ιούλιος 2010 

Το κεντρικό χαρακτηριστικό της Δημοκρατίας, οι «αντίπαλοι» της, η υποχρέωση ελέγχου των κυβερνώντων, η σημασία των θεσμών και οι τεράστιες ευθύνες επιβολής των νόμων, εκ μέρους των κυβερνωμένων Όπως έχουμε ήδη αναφέρει η «πολιτική δύναμη», η πρωτοκαθεδρία της πολιτικής στο δημόσιο βίο δηλαδή, αποτελεί το «κλειδί» της προστασίας μας, απέναντι στις προσπάθειες της οικονομικής μας υποδούλωσης. Επομένως, η λύση των προβλημάτων μας είναι η πολιτική δύναμη και ο έλεγχος της - αφού κανένας δεν επιθυμεί την κυριαρχία της οικονομικής δύναμης. Εάν χρειασθεί λοιπόν, η οικονομική δύναμη οφείλει να καταπολεμηθεί, έτσι ώστε να τεθεί κάτω από τον απόλυτο έλεγχο της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας (άρθρο μας: Η ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ: Οι σκιώδεις κυβερνήσεις, οι ιδιωτικές λέσχες τύπου Bilderberg, η απώλεια της πρωτοκαθεδρίας της Πολιτικής, οι ιδιαιτερότητες της δύναμης και οι προσπάθειες ιδιωτικοποίησης των κρατών  26/6/2010).    

Κατ’ επέκταση, το κεντρικό πρόβλημα των ανθρωπίνων κοινωνιών είναι ο έλεγχος της πολιτικής εξουσίας, η οποία είναι η μόνη που μπορεί να ελέγξει την οικονομική δύναμη. Από τη στιγμή λοιπόν που θα καταφέρουμε να βρούμε τις μεθόδους ελέγχου της πολιτικής δύναμης, όλα τα υπόλοιπα προβλήματα της κοινωνικής ζωής είναι πολύ πιο εύκολο να επιλυθούν. Τότε, δεν θα υπάρχει πλέον λόγος να κατηγορούμε κανέναν άλλο – ούτε να «κραυγάζουμε» εναντίον των κακών οικονομικών διαβόλων, οι οποίοι δρουν στο «παραπέτασμα».

Η λογική του μονόδρομου και η Αριστερά (Μέρος 1ο)

του Κ. Καλλωνιάτη

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ (25/7/2010), αλλά με περικοπές και χωρίς τα διαγράμματα.

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ έχει ως εξής:

Κάθε μονόδρομος έχει δύο άκρα. Στην περίπτωση της ελληνικής οικονομικής κρίσης η κυβέρνηση βρίσκεται στο δεξί άκρο που υποστηρίζει το αναπόφευκτο της υποταγής στη Τρόϊκα και το Μνημόνιο για να αποτραπεί η χρεοκοπία της χώρας. Στο αριστερό άκρο βρίσκεται η ‘Πρωτοβουλία Οικονομολόγων και Πανεπιστημιακών’ μαζί με το ΚΚΕ που θεωρούν αναπότρεπτη την παύση πληρωμών, τη παραγραφή του χρέους και την έξοδο από το ευρώ. Ενδιάμεση εναλλακτική λύση δεν υπάρχει για τις δύο αυτές πλευρές. Τόσο απλά και καθαρά είναι τα πράγματα. Μαύρο ή άσπρο. Και όποιος προτείνει τρίτη λύση, εξισώνεται με το αντίπαλο δέος.

Στις 4/7/2010 (ΑΥΓΗ) άσκησα κριτική στις απόψεις της ‘Πρωτοβουλίας’ επιχειρηματολογώντας υπέρ της μερικής διαγραφής του χρέους εντός της ΟΝΕ. Για τις απόψεις αυτές ο καθηγητής κ. Κ. Λαπαβίτσας μου έκανε τη τιμή να απαντήσει σε δύο συνέχειες (11/7 και 13/7 στην ΑΥΓΗ) σε άρθρο με τίτλο «Το χρέος, το ευρώ και οι θέσεις της αριστεράς». Πρόκειται για κείμενο που συμβάλλει στο δημόσιο διάλογο για την έξοδο από τη κρίση και το οποίο μου επιτρέπει να εστιάσω καλύτερα στα σημεία σύγκλισης και διαφωνίας μου τα οποία και καταθέτω εδώ.

Με τον κ. Λαπαβίτσα, λοιπόν, συμφωνούμε στην ανάγκη βαθιάς παραγραφής του χρέους για να ανασάνει ο μέσος έλληνας και να πάρει μπρος η οικονομία. Συμφωνούμε, επίσης, ότι χρειάζεται πρωτοβουλία από τα κάτω για να ενισχυθεί διαπραγματευτικά η θέση της χώρας και πως υπάρχουν τα σχετικά περιθώρια γι’ αυτό. Έχουμε, όμως, μία στρατηγική διαφωνία : για το αν, δηλαδή, πρέπει να επιδιωχθεί αυτό εντός ή εκτός Ευρωζώνης. Από εκεί απορρέουν και οι παρακάτω κριτικές επισημάνσεις μου :

Γερμανική λιτότητα-γαλλική διακυβέρνηση

πηγή Ημερησία
του Γιώργου Καπόπουλου

Τρεις σημαντικές εξελίξεις που καταγράφηκαν την περασμένη βδομάδα δείχνουν ότι βρισκόμαστε μπροστά στην προσπάθεια διαμόρφωσης ενός νέου τοπίου στην Ευρωζώνη και στην Ε.Ε ως προς τη διαχείριση της εξόδου από την Κρίση με άξονα αναφοράς την προσπάθεια της Γαλλίας να συνομολογήσει έναν συνολικό συμβιβασμό με τη Γερμανία μεσοπρόθεσμης διάρκειας με ζητούμενο μια ανακωχή που θα περιθωριοποιήσει στον Ευρωσκεπτικισμό ?Απομονωτισμό στο Βερολίνο και θα θωρακίσει τους αδύναμους κρίκους της Ευρωζώνης ?Ιβηρική Χερσόνησο και Ιταλία- από νέες πιέσεις και επιθέσεις των Αγορών και των Κερδοσκόπων.

Το άρθρο του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Τρισέ στους Financial Times της Παρασκευής, η Ετησία Εκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την Οικονομία της Ευρωζώνης που δόθηκε στην δημοσιότητα την Τετάρτη, αλλά και η κοινή επιστολή των υπουργών Οικονομικών Γαλλίας και Γερμανίας Σόιμπλε και Λαγκάρντ προς τον πρόεδρο του Ευρωπαικού Συμβουλίου Βαν Ρομπέι δίνουν αθροιστικά την αίσθηση ότι επιχειρείται μετά τον σεισμό της Δημοσιονομικής Κρίσης στην Ευρωζώνη που οδήγησε σε υπαρξιακούς προβληματισμούς για το μέλλον του Κοινού Νομίσματος και της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης συνολικά η διαμόρφωση μιάς σταθερότητας και προβλεψιμότητας με μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

Γιώργος Μανιάτης:Δεν πρόκειται να γίνουμε άλλο ενα κόμμα της Αριστεράς

πηγή: ΑΥΓΗ 25/7/2010
συνέντευξη στον Κ.Ζαγάρα

"Ούτε είμαστε, ούτε πρόκειται να γίνουμε άλλο ένα κόμμα της αριστεράς, ούτε έχουμε βλέψεις για οποιαδήποτε μορφή παραγοντισμού", υπογραμμίζει στην "Αυγή" της Κυριακής ο καθηγητής πανεπιστημίου και από τους πρωταγωνιστές στη συγκρότηση του "Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς" Γιώργος Μανιάτης.

 Ο Γ. Μανιάτης σημειώνει πως το "Αριστερό Βήμα ανταποκρίνεται σε μια ανάγκη του κόσμου της αριστεράς" και θέτει ως στόχο της πρωτοβουλίας την κοινή δράση για την ανατροπή των μέτρων της Ε.Ε., του ΔΝΤ και της κυβέρνησης. Παράλληλα μιλάει για τις πρωτοβουλίες και τις δράσεις του "Αριστερού Βήματος", ενώ για την ανταπόκριση της ηγεσίας του ΚΚΕ στον διάλογο αναφέρει πως "περιμέναμε μια καλοπροαίρετη ανταπόκριση και επιζητούμε τη συμμετοχή της στον διάλογο".

Δυναμική του χρέους, Διεθνής Ανταγωνιστικότητα και Οικονομική Πολιτική στην Ελλάδα

του Θεόδωρου Μαριόλη, Αν.Καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας 
Πηγή: http://mpra.ub.uni-muenchen.de/23173/

Σύνοψη των Συμπερασμάτων Μελέτης του ‘Study Group on Sraffian Economics’ του Παντείου Πανεπιστημίου.

Μέχρι στιγμής, η παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία ξέσπασε στα τέλη του 2008, εκδηλώθηκε στην Ελλάδα – κυρίως – με τη μορφή της «κρίσης των οικονομικών του κράτους», γεγονός το οποίο προκάλεσε, ως γνωστόν, σημαντικές εξελίξεις, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στη Ζώνη του Ευρώ. Από τη διερεύνηση αυτής της διαδικασίας καταλήξαμε στα ακόλουθα συμπεράσματα (για τις αποδείξεις, βλ. τη μελέτη μας, η οποία είναι διαθέσιμη στη διεύθυνση: http://mpra.ub.uni-muenchen.de/23173/):

1. Ο περιορισμός ή, έστω, η μακροχρόνια σταθεροποίηση του ελληνικού δημοσίου χρέους, ως ποσοστό του ΑΕΠ, είναι μάλλον απίθανα σενάρια. Επειδή, κυρίως, απαιτούνται εξωπραγματικοί ρυθμοί αύξησης του ΑΕΠ ή/και σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα στον κρατικό προϋπολογισμό, τα οποία ενδέχεται να έχουν ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις τόσο στην ενεργό ζήτηση (άρα, στο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ και, κατ’ επέκταση, στην εξέλιξη του δημοσίου χρέους) όσο και στην κοινωνική συνοχή. Ας σημειωθεί ότι, πριν το ξέσπασμα της διεθνούς κρίσης, κάτω από το λεγόμενο «όριο της φτώχειας» βρίσκονταν, ήδη, το 20% των ελληνικών νοικοκυριών, το 13% των εργαζομένων, το 25% των συνταξιούχων, το 33% των ανέργων και το 41% των μονογονεϊκών οικογενειών με ένα τουλάχιστον εξαρτώμενο παιδί.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ! Μιλούν οι ΄΄εγκέφαλοι''της ''Τρόικα''

πηγή iskra
25/7/2010

Ο Βέλγος κ. Σερβάζ Ντερόουζ ήταν αυτός που διαπραγματεύτηκε για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των κρατών μελών της Ευρωζώνης το (νεοαποικιοκρατικό) Μνημόνιο Συνεννόησης με την κυβέρνηση και το ΔΝΤ.

Ο κ. Πόουλ Τόμσεν είναι αναπληρωτής διευθυντής του ΔΝΤ για την Ευρώπη, ηγείται των αποστολών του Ταμείου στην Αθήνα και διαπραγματεύτηκε εκ μέρους του ΔΝΤ το Μνημόνιο με την κυβέρνηση.

Ο κ. Μπομπ Τραα είναι Ολλανδός και απεσταλμένος του ΔΝΤ, που ανήκει στη σκληρή ομάδα των βορειοευρωπαίων οικονομολόγων, που θεωρεί ότι ο ελληνικός λαός έκανε «πάρτι» με τα δανεικά των υπολοίπων και ο οποίος πρόκειται να εγκατασταθεί μόνιμα στη χώρα μας, ως επιτόπιος τοποτηρητής!



Και οι τρείς αυτοί τεχνοκράτες, πυρήνας της «νεοαποικιακής» εξουσίας της σημερινής Ελλάδας, μίλησαν στην «Κυριακάτικη Καθημερινή» και είναι αλήθεια ότι ήσαν μάλλον κυνικά ειλικρινείς κα πολύ αποκαλυπτικοί!

Συγκεκριμένες κρίσεις,αφηρημένες αναλύσεις

πηγή: ΑΥΓΗ 25/07/2010
του Κώστα Λαπαβίτσα

Οι προτάσεις της αριστεράς στη συγκυρία που διανύουμε είναι απαραίτητο να στηρίζονται στην ανάλυση των αιτίων της κρίσης. Αν δεν προσδιορίσουμε τη φύση του προβλήματος, θα βρεθούμε εκτός θέματος. Δεν φτάνει βεβαίως να ειπωθεί ότι οι κρίσεις πηγάζουν από τις αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος και ότι θα εκλείψουν μόνο με την ανατροπή του. Αυτό είναι απλώς το σημείο εκκίνησης της μαρξιστικής ανάλυσης. Όπως μας έμαθε ο Λένιν, απαιτείται συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κρίσης. Τότε μόνο οι προτάσεις της αριστεράς θα έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο. Η παρούσα κρίση έχει καταφανέστατο δημοσιονομικό και χρηματοπιστωτικό χαρακτήρα. Είναι συνέχεια της παγκόσμιας αναταραχής του 2007-9, που πήρε μορφή οξύτατης κρίσης δημόσιου χρέους στην Ευρωζώνη, φέρνοντας την Ελλάδα στο χείλος της χρεοκοπίας. Η προσωρινή αποφυγή της χρεοκοπίας έγινε με δανεισμό του οποίου το τίμημα ήταν εφιαλτική λιτότητα. Οι προτάσεις της αριστεράς θα πρέπει να ερμηνεύουν αυτά τα φαινόμενα, δίνοντας λύσεις και ωθώντας παράλληλα την κοινωνία προς την κατεύθυνση του σοσιαλισμού.

Αναδιάρθρωση και διαγραφή χρέους-οι προυποθέσεις για μια αριστερή πρόταση

πηγή: ΕΠΟΧΗ 24/7/2010
Των Σπύρου Λαπατσιώρα και Γιάννη Μηλιού

Στο «Spiegel» (12/7/2010) δημοσιεύτηκε άρθρο το οποίο αναφερόταν σε –ανεπιβεβαίωτα μέχρι στιγμής– σχέδια της γερμανικής κυβέρνησης για αναδιαπραγμάτευση του χρέους των κρατών-μελών της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα εξυπηρέτησής του. Το σχέδιο προβλέπει μέτρα όπως την παράταση της προθεσμίας εξόφλησης των κρατικών ομολόγων, τη μείωση των τόκων, ή το «κούρεμα» του χρέους, δηλαδή την παραγραφή τμήματος του χρέους.

Εδώ δεν μπορούμε να καταπιαστούμε με όλα τα ζητήματα που αναδύονται από τα υπό συζήτηση σχέδια. Αρκούμαστε να θέσουμε κάποια γενικά σημεία που προκύπτουν από αυτή τη συζήτηση.

Κατ’ αρχάς, δεν πρέπει να προκαλούν έκπληξη τέτοιες συζητήσεις, οι οποίες διεξάγονται εδώ και καιρό. Μπορεί οι κυβερνήσεις να αρνούνται αυτήν την προοπτική, αλλά θα πρέπει να αποδώσουμε σε αυτήν την άρνηση τη σημασία που έχει: Φοβούνται κάθε δημόσια διαβούλευση για παραγραφή χρέους γιατί, σε τελευταία ανάλυση, θέτει στη δημόσια ατζέντα το ζήτημα «ποιος πληρώνει για την κρίση». Εντούτοις, οι σχετικές συζητήσεις πηγάζουν από την τάση αύξησης του δημόσιου χρέους που παρατηρείται σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης για τα επόμενα χρόνια. Πιο συγκεκριμένα, από το γεγονός ότι τα κράτη λόγω της κρίσης μετέτρεψαν σε δημόσιο μέρος του ιδιωτικού χρέους (για παράδειγμα των τραπεζών που πήραν δημόσια χρηματοδότηση από τα «πακέτα διάσωσης») και από την πεποίθηση ότι οι αναιμικοί ρυθμοί μεγέθυνσης των οικονομιών αυξάνουν τις πιθανότητες αδυναμίας αποπληρωμής για αρκετά κράτη-μέλη στα επόμενα χρόνια. Η Ελλάδα αποτέλεσε την αφορμή για να εστιάσουν οι ιθύνουσες τάξεις της Ευρώπης στο πρόβλημα του δημόσιου χρέους.

Oι πολυεθνικές φεύγουν,οι Έλληνες εκβιάζουν

πηγή: enet 25/7/2010
του Β.Γεώργα

ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ, ΚΑΘΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΟ ΚΥΜΑ ΦΥΓΗΣ

ΤΑ ΑΠΟΝΕΡΑ των σκληρών κυβερνητικών μέτρων που επέβαλε το ΔΝΤ για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας, με κυρίαρχο αυτό της υπερφορολόγησης πολιτών και επιχειρήσεων, προκαλούν πλέον αλλεπάλληλα κύματα άμεσων ξένων... αποχωρήσεων πολυεθνικών ομίλων από τη χώρα, σε μια περίοδο μάλιστα που η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ το ξένο κεφάλαιο αλλά και τις θέσεις εργασίας που χάνονται κατά χιλιάδες.

Οι επαναλαμβανόμενες απειλές επιφανών ελλήνων επιχειρηματιών ότι «θα τα μαζέψουν να φύγουν από την Ελλάδα», σε συνδυασμό με τα τελευταία ηχηρά κρούσματα στο λιανεμπόριο με πρωταγωνιστές τη γερμανική αλυσίδα σουπερμάρκετ Aldi που αποσύρεται από την Ελλάδα, την Dixons που διέκοψε τη λειτουργία Electroworld, την ενσωμάτωση της DIA στην Carrefour - Μαρινόπουλος και πρόσφατα την αποχώρηση της Fnac από την ελληνική αγορά έχουν θορυβήσει την κυβέρνηση, που στην πιο κρίσιμη καμπή για το μέλλον χώρας καλείται να σταματήσει τον κατήφορο της οικονομίας συγκεράζοντας τις απαιτήσεις της τρόικας με την ανάγκη για αναπτυξιακές πρωτοβουλίες στον επιχειρηματικό τομέα και την απαίτηση για μέτρα στήριξης των ευπαθών κοινωνικά ομάδων.

Αρμοδιότητος Λοβέρδου και ο ιστορικός χρόνος;

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

του Θανάση Καρτερού

Ο Ανδρέας Λοβέρδος βρήκε εκτός ιστορικού χρόνου τις απειροελάχιστες αυξήσεις στις οποίες κατάληξε η διαιτησία για κάποιους κλάδους εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Όταν λέμε πάγωμα, εννοούμε πάγωμα! Δεν βρήκε όμως καθόλου εκτός ιστορικού χρόνου τη νεκρανάσταση, μετά από 25 χρόνια, πράξης νομοθετικού περιεχομένου του 1985, με την οποία ο Ανδρέας Παπανδρέου πάγωσε τους μισθούς για τη διετία 1985-1987.

Μικρή σημασία έχουν στη συγκεκριμένη περίπτωση τα περί τραγωδίας ή φάρσας. Το βέβαιο είναι ότι η πόρνη η ιστορία έχει το συνήθειο να επαναλαμβάνεται, όταν πρόκειται για την επιβολή της βαρβαρότητας. Η καταστολή γίνεται τότε αναγκαία και οι κυβερνήσεις φτάνουν να ξεχνούν ακόμα και ό,τι έχουν με πολύ κόπο φιλοτεχνήσει (το πολύτιμο δημοκρατικό τους πρόσωπο ή προσωπείο κατ’ άλλους), για να περάσουν ό,τι έχουν ταχθεί να περάσουν.

17% έως 40% η πραγματική ανεργία σε Μακεδονία, Θράκη

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΜΠΑΜΠΗ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Η μερική και εκ περιτροπής εργασία σε βιοτεχνίες, βιομηχανίες και εμπορικά καταστήματα κερδίζει ολοένα και περισσότερο, οδηγώντας σε πλήρη ανατροπή των μέχρι τώρα εργασιακών σχέσεων που επικρατούσαν στην αγορά.

Οι νέες ελαστικές μορφές εργασίας δεν αφορούν μόνο τις νέες προσλήψεις, αλλά και τις παλιές, καθώς πληθαίνουν οι καταγγελίες εργαζομένων σε Εργατικά Κέντρα και σωματεία για πιέσεις που δέχονται από τα αφεντικά τους για αλλαγή των συμβάσεων εργασίας.

Οι περισσότερες περιπτώσεις εντοπίζονται στη Θεσσαλονίκη και στη γύρω περιοχή, αλλά το φαινόμενο βρίσκεται σε ...άνθηση και σε άλλους νομούς της Μακεδονίας και λιγότερο της Θράκης. Πάντως, σύμφωνα και με την έκθεση των Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ), το 50% της αύξησης που εμφανίζεται στη μετατροπή των συμβάσεων σε όλη τη χώρα, διαπιστώνεται στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα, Θεσσαλονίκη και Αττική.

Η σφαγή των δημόσιων αμνών

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤου ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ

Αυτή η ξαφνική απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων και μάλιστα κατακαλόκαιρο και υπό καύσωνα με έβαλε σε πολλές σκέψεις.

Επιπλέον είχε και ένα στοιχείο εκβιασμού. Οποιος δεν αυτοαπογραφηθεί μέχρι τις 23 Ιουλίου, δεν θα πληρωθεί τον Αύγουστο. Ποια είναι η χρησιμότητα αυτής της απογραφής δεν είναι ξεκάθαρο. Οι προσωπάρχες δεν ξέρουν τι υπαλλήλους έχουν; Δεν θα αρκούσε μια εγκύκλιος προς αυτούς και να συντάξουν οι ίδιοι μια λίστα με το προσωπικό τους; Ακούμε να λένε για διπλοπληρωμές, για μισθούς σε νεκρούς και άλλα τέτοια. Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως ένα μεγάλο μέρος της δημόσιας διοίκησης είναι διεφθαρμένο. Πώς δικαιολογείται ένας δημόσιος υπάλληλος π.χ. στην Εφορία, στην Πολεοδομία, στην Αστυνομία ή στον Στρατό να ζει σαν μεγιστάνας;

Αν αυτή η καταγραφή ήταν για την πάταξη της διαφθοράς, τότε θα αρκούσε ένα ξαναμελετημένο «Πόθεν Εσχες» και στη δημοτική βέβαια, που θα μπορούσε να είχε ένα προσωρινό τίτλο «Πες μας από πού τα άρπαξες». Και, αν αυτός ο τίτλος είναι προκλητικός και μονόπλευρος, έχω και μια δεύτερη εναλλακτική πρόταση λίγο σεξπιρική: «Τα άρπαξες ή δεν τα άρπαξες; Ιδού η απορία». Τότε θα βλέπαμε ένα νόημα. Η καλή εβδομαδιαία εφημερίδα της Αριστεράς, η «Εποχή», την περασμένη Κυριακή μάς υπενθύμισε πως τον ίδιο μήνα του 1956, επί εθνάρχη Καραμανλή, είχε γίνει μια απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων με τις ίδιες προϋποθέσεις, τους ίδιους όρους και τα ίδια ζητήματα. Μετά την απογραφή, μπήκε το θέμα της άρσης της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.

Τα stress tests …της πλακας!

Πηγή: Sofokleous10

Ακόμη και η Αγροτική που «κόπηκε» θα χρειασθεί μόνο 242,6 εκατ. ευρώ νέων κεφαλαίων – Έκτακτη αύξηση κεφαλαίου από την Εθνική με ομόλογα μειωμένης εξασφάλισης 450 εκατ. ευρώ – Σε slow motion η εξέταση όλων των εναλλακτικών σεναρίων από την κυβέρνηση: στο τραπέζι αποκρατικοποιήσεις, αλλά και το σενάριο της «Νέας Εθνικής Τράπεζας» με τετραπλή συγχώνευση ΑΤΕ-Τ.Τ.- Παρακαταθηκών και Τρ. Αττικής

Τελικά, τα stress tests, που αναμένονταν με αγωνία από τις αγορές, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, αποδείχθηκε χθες βράδυ ότι ήταν… φαρσοκωμωδία: από τις ελληνικές τράπεζες είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο η ATEbank πέρασε κάτω από τον πήχη του 6%, αλλά ακόμη και αυτή έχει στη χειρότερη περίπτωση ένα «έλλειμμα» κεφαλαίων μόνο 242,6 εκατ. ευρώ! Ύστερα από αυτά τα αποτελέσματα είναι πολύ αμφίβολο αν θα αποκατασταθεί, έστω και ελάχιστα, η αξιοπιστία του ευρωπαϊκού –και του ελληνικού- τραπεζικού συστήματος, ώστε να αρχίσει και πάλι να λειτουργεί ομαλά η διατραπεζική, ενώ τα σενάρια για «γάμους» μεταξύ ελληνικών τραπεζών μπαίνουν σε… αργή κίνηση.

Europe’s Gap

Πηγή: NY Times Blogs

του Paul Krugman

Listening to the comments of Jean-Claude Trichet and others, you might have the impression that Europe is well on the way to recovering from its slump. So I took a look at the actual numbers, and even though I sort of knew what they said, it was a bit of a shock.

In the figure below, I show an index of eurozone real GDP, from Eurostat, with 2007 fourth quarter — a quarter in which Europe was doing OK, but certainly not experiencing inflationary overheating — set at 100. And I compared it with a trend assuming 2 percent annual growth in potential output, a fairly conservative assumption even for Europe. Here’s what it looks like:

το θαύμα τού καπιταλισμού: Ο δεσμός της συνενοχής

Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς

Αυτή η σκηνοθεσία, κυρίως μετά τον πόλεμο, στηρίζεται σε κάτι το οποίο έχει να κάνει με την ευρύτερη κοινωνία. Αυτό το κάτι είναι ο δεσμός της συνενοχής. Έχει σκεφτεί κανείς τι σημαίνει η αντιπαροχή; Αντιπαροχή είναι ο συνενοχικότερος θεσμός που γέννησαν οι αιώνες και πάνω σ’ αυτό το θεσμό θεμελιώνεται η μεταπολεμική Ελλάδα.

Είναι σαν να ερχόμαστε και να λέμε, από κοινού συμφέροντος ορμώμενοι, με αναφορά στο ιδιωτικό συμφέρον, απαλλοτριώνουμε δημόσιο χώρο, προκειμένου να βάλουμε ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας και μετά αρχίζουν όλα τα άλλα με τη σπέκουλα πάνω στη γη και την καταστροφή του περιβάλλοντος. Όταν εμπλέκεις σ’ αυτή τη διαδικασία την ίδια την κοινωνία, τότε η κατάσταση θυμίζει μια σχέση αμοιβαίου επιβητορισμού μεταξύ κράτους και κοινωνίας. Βάζεις στο παιχνίδι της συνενοχής μεγάλα κοινωνικά στρώματα, μέσα απ’ τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων, μέσα απ’ τη νομιμοποίηση της συναλλαγής με το φακελάκι, διοχετεύοντας και παράγοντας ένα απίστευτο ποσό βίας, ήπιας βίας, που εσωτερικεύει ο κάθε Έλληνας, μέσα απ’ την ασχήμια του περιβάλλοντος, μέσα από το φακελάκι που πρέπει να δώσει για να κάνει τη δουλειά του αλά ελληνικά... Αυτά συσσωρεύονται, με αποτέλεσμα την εξουθένωση κάθε δημιουργικής ικμάδας και, βεβαίως, το μηδενισμό κάθε βάσης προοπτικής.

«Οχι» στα διόδια και με εξώδικα στα υπουργεία

Πηγή: ΕΝΕΤ

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΟΥΤΣΩΝΗ

Δυναμώνει το κίνημα πολιτών ενάντια στην καταβολή διοδίων στους αυτοκινητόδρομους της χώρας.

Οι κάτοικοι της βορειοανατολικής Αττικής, ειδικότερα, αποφάσισαν να κινηθούν νομικά (αποστέλλοντας εξώδικα) ενάντια στο υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, το οποίο, σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν, προσπάθησε να προστατεύσει τα συμφέροντα της εταιρείας «Νέα Οδός». Η κίνηση πολιτών της περιοχής μάλιστα προτρέπει τους οδηγούς που χρησιμοποιούν τους εθνικούς δρόμους να μην πληρώνουν διόδια, αφού η ελεύθερη διέλευση δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα και τυχόν κυρώσεις (πρόστιμα κ.λπ.) δεν έχουν επιβληθεί έως σήμερα. 

Τα παραπάνω τονίστηκαν σε συνέντευξη Τύπου της συντονιστικής επιτροπής φορέων και κατοίκων ΒΑ Αττικής σε αίθουσα της ΕΣΗΕΑ χθες το πρωί. «Νιώθουμε πως έχει χτιστεί ένας φράχτης έξω από τα σπίτια μας», ανέφερε ο πρόεδρος της Μαλακάσας Κώστας Λίτσας. «Οχι μόνο τα επιβατικά αυτοκίνητα, αλλά και τα απορριμματοφόρα των δήμων καταβάλλουν το χαράτσι των διοδίων καθημερινά», συμπλήρωσε. Ο πολιτικός μηχανικός και μέλος της κίνησης, Χρήστος Παναγής, έκανε λόγο για «τρελό πάρτι εκατομμυρίων» που έχει στηθεί στις εθνικές οδούς, αποκαλύπτοντας πως μια οικογένεια που κατοικεί στην περιοχή και χρησιμοποιεί δύο Ι.Χ., καταβάλλει περίπου 2.500 ευρώ τον χρόνο, όταν η εταιρεία, όπως αναφέρθηκε, εισπράττει από τον σταθμό Αφιδνών σχεδόν 300.000 ευρώ ημερησίως από τα 40.000 οχήματα που διέρχονται από το σημείο. 

Η δημοσιογραφία της φέτας

Πηγή: ΑΝemos

22 Ιουλίου 2010

Πριν λίγες ημέρες δημοσιεύτηκε αυτό το άρθρο: Εδώ είναι Ελλάδα...

Τι έλεγε;

Πως η ΑΤΕ έχει αγοράσει μεταξύ άλλων ζημιογόνων επιχειρήσεων και την "Δωδώνη" και οτι εξ' αυτής "μπαίνει μέσα", θέλοντας να στηρίξει έτσι την άποψη πως "τι δημόσιο τραπεζικό πυλώνα μας λέτε όταν γίνονται τέτοια αισχρά πράματα".

Γράφει ο συντάκτης:

ΕΧΟΥΜΕ, ΔΗΛΑΔΗ, μια έξοχη περίπτωση «δημόσιου τραπεζικού πυλώνα» με όλη τη φαυλότητα που η έννοια του «δημόσιου» περιέχει στην Ελλάδα: οι δραστηριότητες ενός χρηματοπιστωτικού ιδρύματος εξυπηρετούν τη σκοπιμότητα της εκάστοτε κυβέρνησης, όταν δεν τελούν υπό τη διαμεσολάβηση ακόμη και των τοπικών βουλευτών.

ΑΛΛΑ Η ΦΑΥΛΟΤΗΤΑ δεν εξαντλείται εκεί. Εχει και συνέχεια. Διότι οι ίδιοι που απαξιώνουν την τράπεζα με όλα αυτά τα τερτίπια, έρχονται μετά να μιλήσουν για «ευτελές τίμημα» όταν πρόκειται να πουληθεί.

Οι γειτονιές κόντρα στην κρίση

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΤης ΕΛΙΖΑΜΠΕΤΤΑΣ ΚΑΖΑΛΟΤΤΙ

Αποφάσισαν να μην παραμείνουν με τα χέρια σταυρωμένα απέναντι στην πρωτόγνωρη οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα και την κοινωνική εξαθλίωση, στην οποία οδηγούν τα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης.

Δηλώνουν έτοιμοι να αγωνιστούν, ξεκινώντας την κοινωνική τους αντίσταση από τις ίδιες της γειτονιές τους. Ο λόγος για κατοίκους της Αθήνας και της επαρχίας που τον τελευταίο καιρό όλο και πιο συχνά οργανώνονται σε αυθόρμητες Πρωτοβουλίες Πολιτών.

Με αφορμή την κρίση οι Ελληνες ανακαλύπτουν ξανά τη γειτονιά τους και τα αισθήματα απέναντι στους ανθρώπους της διπλανής πόρτας, που έμοιαζαν τα τελευταία χρόνια ξεχασμένα. Οι κάτοικοι των γειτονιών της Αθήνας αποφασίζουν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους και να υπερασπιστούν τις κοινωνικές τους κατακτήσεις με όπλο την κοινωνική αλληλεγγύη.

Πρωτοπόρος υπήρξε η γειτονιά του Νέου Κόσμου στην Αθήνα, ακολούθησαν Θησείο και Πετράλωνα, ενώ σήμερα είναι δεκάδες οι Πρωτοβουλίες Πολιτών ενάντια στην κρίση και καλύπτουν γεωγραφικά τις περισσότερες περιοχές της Αττικής. Ετσι από τον Κορυδαλλό ώς το Χαλάνδρι, από τον Αλιμο ώς τον Καρέα, από τα Εξάρχεια ώς του Παπάγου, κάτοικοι όλων των ηλικιών και πολιτικών πεποιθήσεων συναντιούνται, συζητάνε μαζί, εκφράζουν απόψεις και προβληματισμούς και προτείνουν κοινές δράσεις στις γειτονιές τους. Οι συνελεύσεις, συνήθως, ολοκληρώνονται με στιγμές χαλάρωσης, αφού αυτοσχέδια τσιμπούσια οργανώνονται από τους κατοίκους με ρεφενέ.

Πού οδηγεί την ΕΕ το Βερολίνο;

Πηγή: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ

Δραματικές είναι οι αλλαγές που συντελούνται στη φύση και στον χαρακτήρα της ΕΕ τους τελευταίους μήνες. Με αιτία αλλά και πρόσχημα την οικονομική κρίση προωθούνται με ταχύτατους ρυθμούς βαθύτατες αλλαγές χωρίς καμία σοβαρή συζήτηση και χωρίς την παραμικρή συμμετοχή των Ευρωπαίων πολιτών προς τους οποίους οι ηγέτες τους επιδεικνύουν πρωτοφανή αλλά και επιδεικτικά εμφανή περιφρόνηση. Το ερώτημα «προς τα πού βαδίζει η ΕΕ;» αποκτά επείγοντα χαρακτήρα, καθώς οι αλλαγές που προωθούνται ντε φάκτο και εκβιαστικά, συνεχώς με πρωτοβουλία και ασφυκτική πίεση του Βερολίνου, αλλοιώνουν θεαματικά το οικοδόμημα της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Η Γερμανία και η Γαλλία απηύθυναν προχθές κοινό έγγραφο στον μόνιμο πρόεδρο του συμβουλίου της ΕΕ Χέρμαν Βαν Ρομπέι με προτάσεις για την περαιτέρω αυστηροποίηση του συμφώνου σταθερότητας. Οι θέσεις του Βερολίνου και του Παρισιού είναι κυριολεκτικά απαράδεκτες.

Συνήθεις άνθρωποι και πυραμιδωτές παγίδες

Πηγή: Καθημερινή
Tου Παντελη Μπουκαλα


Αν είναι στα τριάντα του ή στα σαράντα, δεν είναι εύκολο να το συμπεράνεις· και τρία χρόνια, αν είναι βαριά, μετρούν για δέκα, έτσι όπως σκάβουν τη μορφή. Αδυνατισμένος, βασανισμένο πρόσωπο, σκυμμένο βλέμμα. Στέκεται στην είσοδο του σταθμού του μετρό· πιο κάτω, στις αποβάθρες, δεν επιτρέπονται τέτοια πράγματα, το επιβεβλημένο λούστρο δεν τα συγχωρεί. Κρατάει μια πρόχειρη πινακιδούλα, ένα κομμάτι από χαρτόκουτο: «Είμαι άνεργος και άστεγος. Χρειάζομαι τη βοήθειά σας». Κεφαλαιογράμματη η έκκλησή του, μήπως και τυπωθεί βαθύτερα στο βλέμμα των βιαστικών περαστικών. Ενστικτώδης η σκέψη την πρώτη φορά που τον βλέπεις, αλλά και κάπως αυτοπροστατευτική είναι η αλήθεια: «Μπα, τίποτα κακό δεν του συνέβη. Απλώς επαιτεί, αν δεν είναι και τεμπέλης».

Τα ψέματα της κυβέρνησης δεν έχουν τέλος...

Πηγή: Greek Rider

1ο ψέμα: "Οι τράπεζες είναι ισχυρές, απόδειξη ότι κάνουν προσφορές για αγορές και συγχωνεύσεις όπως αυτή της Πειραιώς"........ Τι να πούμε όταν ακούμε τέτοιες βλακείες; Η αλήθεια είναι ότι αν οι τράπεζες ήταν ισχυρές δεν θα χρειαζόταν να εξαγοράσουν την Αγροτική τράπεζα ή το ΤΤ ούτε να προχωρήσουν εσπευσμένως σε συγχωνεύσεις καθώς πλησιάζουν τα stress tests. Εδώ δεν περνάει τα στρες τεστ η ΗYPO θα τα περάσουν οι δικές μας; Οι τράπεζες μας είναι καρά χρεοκοπημένες και πάνε κάθε τέλος του μήνα για χρηματοδότηση στην Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα σαν επαίτες με απλωμένο χέρι. Ταυτόχρονα ψάχνουν πώς θα συγχωνευτούν με υγιείς δημόσιες τράπεζες (ναι καλά ακούσατε, υγιείς δημόσιες τράπεζες όπως το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο) για να απομυζήσουν τα κεφάλαιά τους και να ρεφάρουν.... Και όλα αυτά μετά από τεράστιες χρηματοδοτήσεις που πήραν από το κράτος, χρηματοδοτήσεις οι οποίες θα έφταναν για να εξαγοράσει το κράτος όλες τις τράπεζες δύο και 3 φορές, αλλά παραδόξως αντί να τις εξαγοράσει τους χαρίζει ακόμη περισσότερα (βλέπε ΤΤ). Οι ελληνικές κυβερνήσεις ήδη θα έπρεπε να είναι ποινικά υπόλογες.

Τα παιδιά του Πειραιά

Πηγή: grsail

Θαυμάστε τους:

Προβόπουλος ο κύριος Τ+10 έχει 225.701 μετοχέςτης Πειραιώς που αγόρασε αντί 4.289.713 € και σήμερα αξίζουν 735.785€

ζημιά: 3,55 εκ. €

Πανταλάκης ο Δούρειος Ίππος στην Αγροτική Τράπεζα έχει 296.972 μετοχές της Πειραιώς που αγόρασε αντί 4.606.689 € και σήμερα αξίζουν 968.129€

ζημιά: 3,64 εκ. €

Γεωργανάς ή Jack the Knife έχει 506.755 μετοχές της Πειραιώς που αγόρασε αντί 7.781.188 € και σήμερα αξίζουν 1.652.021€

ζημιά: 6,13 εκ. €

Λυσιμάχου ο άνθρωπος του Σημίτη έχει 99.902 μετοχές της Πειραιώς που αγόρασε αντί 1.888.311 € και σήμερα αξίζουν 325.680€!!

ζημιά: 1,56 εκ.€

Τέλος ο Ιωάννης Β. Βαρδινογιάννης ο συμμαθητής και φίλος του Παπακωνσταντίνου έχει άγνωστο αριθμό μετοχών της Πειραιώς που τον Οκτώβριο άξιζαν Χ x 13,45€ και τώρα αξίζουν X x 3,26€

ζημιά 75%....

Συνολικά τα τελευταία χρόνια 133 στελέχη της Πειραιώς αγόρασαν 15.193.488 μετοχές της Πειραιώς αντί 236 εκ €. Απ΄αυτές πούλησαν 2.480.985 μετοχές αντί 39 εκ. €. Μετά τον Οκτώβριο τους έμειναν στα χέρια 12.712.503 μετοχές που τους είχαν κοστίσει 196.960.272 €. Αυτές οι μετοχές άξιζαν τον Οκτώβριο (13,45€) 171 εκ.€ και σήμερα αξίζουν 41 εκ. €

ζημιά: 155 εκ.€

Έχουν ξεμείνει από ρευστό και δεν μπορούν να κάνουν τα παιχνίδια τους!!! Έτσι λοιπόν με τόσα δικά τους παιδιά σε καίριες θέσεις άλλων Τραπεζών είναι δυνατόν να μην ψάχνονται όλοι αυτοί να ρεφάρουν ή έστω να απεγκλωβιστούν;

ΥΓ. Όλα τα στοιχεία είναι από τη σελίδα του www.capital.gr που αρχειοθετεί όλες τις ανακοινώσεις αγοράς μετοχών από στελέχη εταιριών. Οι αγορές μετοχών από στελέχη εταιριών πρέπει να ανακοινώνονται στο ΧΑΑ για να αποφευχθούν παιχνίδια με τις τιμές των μετοχών... λέμε τώρα...

.

Αυθαιρεσία, συνταγματικά ξεκρέμαστη, ωμή βία

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΤου ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Πυρά κατά των εξαγγελιών Λοβέρδου ότι θα καταργήσει αναδρομικά με νόμο όλες τις διαιτητικές αποφάσεις που έδωσαν στους εργαζομένους αυξήσεις μεγαλύτερες από εκείνες που προβλέπει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, εξαπολύουν οι εργατολόγοι.

Και αυτό γιατί όπως εξηγούν, ειδικά στις περιπτώσεις που έχουν καταβληθεί τα οριζόμενα ποσά των αυξήσεων, υπάρχει προσβολή αποκτηθέντος περιουσιακού δικαιώματος, όπως δέχονται ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια. Κάποιοι μάλιστα (Αρις Καζάκος) μιλούν για «αυθαίρετη και ωμή βία» της κυβέρνησης σε βάρος των εργαζομένων.

Ο υπουργός Εργασίας Ανδ. Λοβέρδος επιμένει ωστόσο ότι είναι συνταγματική η κατάργηση των διαιτητικών αποφάσεων που έχουν εκδοθεί, παρά το «πάγωμα» μισθών που επιβάλλει το Μνημόνιο. Επικαλείται μάλιστα ως «πρότυπο» την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που υπέγραψε πρόσφατα η ΓΣΕΕ με τις εργοδοτικές οργανώσεις.

Δύο εβδομάδες νωρίτερα ο υπουργός απέσυρε διάταξη στο Ασφαλιστικό, με την οποία καταργούνταν η μονομερής προσφυγή στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ). Αυτή τη στιγμή εκκρεμούν ενώπιόν του για έκδοση απόφασης 36 υποθέσεις κλαδικών συμβάσεων εργασίας.