Θύελλα ανεργίας στη Β. Ελλάδα

ΠΗΓΗ: ΕΝΕΤΤου ΝΙΚΟΥ ΡΟΥΜΠΟΥ

Δραματική αύξηση της ανεργίας στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της Βόρειας Ελλάδας δείχνουν τα στοιχεία των Εργατικών Κέντρων, που παρουσιάστηκαν σε χθεσινή σύσκεψη για την προετοιμασία του συλλαλητηρίου ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΕΚΘ κατά της κυβερνητικής πολιτικής, στις 6 το απόγευμα του Σαββάτου, στο άγαλμα του Βενιζέλου.

Μέχρι το τέλος του χρόνου η ανεργία στη Θεσσαλονίκη θα πλησιάσει το 25% και περισσότερο πλήττονται οι νέοι και οι γυναίκες. Στην Κοζάνη και στη Δράμα η ανεργία είναι 30%, στη Φλώρινα 25%, στον Εβρο 20%, στη βιομηχανική περιοχή Κομοτηνής οι εργαζόμενοι από 17.000 το 2000 μειώθηκαν σε 1.500, στην Καβάλα το 60% των συμβάσεων εργασίας έχουν μετατραπεί σε μερικής απασχόλησης, στις Σέρρες το 50%, στη Χαλκιδική και στην Καστοριά το 50% των εργαζομένων είναι ανασφάλιστοι.

Παράλληλα αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των επιχειρήσεων που μετατρέπουν θέσεις πλήρους απασχόλησης σε μερικής απασχόλησης και στη Θεσσαλονίκη οι δύο στις τρεις νέες θέσεις που δημιουργούνται είναι μερικής απασχόλησης.

Οι Γάλλοι στους δρόμους για το ασφαλιστικό

ΠΗΓΗ: ΕΝΕΤ

Εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές βρίσκονται στους δρόμους της Γαλλίας για να διαμαρτυρηθούν στις μεταρρυθμίσεις τού Νικολά Σαρκοζί στο συνταξιοδοτικό και ασφαλιστικό σύστημα.

Σύμφωνα με αξιωματούχους, περίπου 450.000 άνθρωποι πραγματοποιούν πορείες στις πόλεις της χώρας, πριν ξεκινήσει η πορεία στο Παρίσι. Από τις απεργίες έχουν παραλύσει σιδηρόδρομοι, αεροδρόμια, σχολεία και νοσοκομεία.

Ο γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί θέλει "να είναι αυστηρός" όσον αφορά το "κεντρικό θέμα" της μεταρρύθμισής του, δηλαδή την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 60 στα 62 χρόνια, όμως θεωρεί δυνατό να υπάρξουν ρυθμίσεις σε ορισμένες πλευρές της μεταρρύθμισης, δήλωσε ο ίδιος σε στελέχη του κόμματός του, του UMP, σύμφωνα με ένα εξ αυτών.

Η ελληνική οικονομία στην παγίδα του στασιμοπληθωρισμού

πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

Του  Κώστα Μελά 

Εκατό μέρες μετά την εφαρμογή του Mνημονίου, η ελληνική οικονομία βρίσκεται παγιδευμένη στις δαγκάνες του στασιμοπληθωρισμού. Βαθιά ύφεση και υψηλή ανεργία μαζί με υψηλό πληθωρισμό, αποτελούν τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά της παρούσας φάσης της.

Οι εξελίξεις αυτές, τουλάχιστον ως προς την πλευρά του πληθωρισμού, βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τις προβλέψεις που είχαν διατυπώσει οι συντάκτες του Mνημονίου. Όμως, λίγο-πολύ οι παραπάνω εξελίξεις είναι γνωστές. Εκείνο που έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι να διερευνήσει κανείς τρία ζητήματα που, αναπόφευκτα, αναδύονται από την ήδη διαμορφωθείσα κατάσταση.
Το πρώτο ζήτημα αφορά το ύψος του πληθωρισμού. Πρόκειται για λάθος εκτίμηση ή για συνειδητή επιλογή; Νομίζω ότι με δεδομένη την πραγματικότητα δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία να επιλεγεί μια εκ των δύο απαντήσεων. Ανεξάρτητα των προθέσεων των ασκούντων την οικονομική πολιτική, αυτή αποδεικνύεται λανθασμένη ως προς τους διακηρυγμένους στόχους. Συνεπώς, παρουσιάζεται 

ως αναξιόπιστη και μάλιστα σε σχέση με στόχο που ιεραρχείται ως βασικός για την επίτευξη του συγκεκριμένου προγράμματος. Θα υποστήριζα με βεβαιότητα ότι η όλη ευθύνη θα πρέπει να αποδοθεί στο λανθασμένο τρόπο που το ΔΝΤ-Ε.Ε.-ΕΚΤ «διαβάζουν» την ελληνική οικονομία.  

Υβρις «μνημόνιου υπουργού» και 110 δισ.

πηγή: ENET

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ

Εδειξαν υπουργού του κινέζου αυτοκράτορα Gaodi (206-195 π.Χ.) το φεγγάρι και επέμενε ότι εκείνο δεν έχει τη χάρη της μύτης του.

Του έδειξαν τις μύτες άλλων υπηκόων του, αλλά εκείνος επέμενε ότι μόνο αυτός διέθετε μύτη. Μάλιστα κατηγόρησε όσους τόλμησαν να υποστηρίξουν ότι υπάρχουν και άλλες μύτες, συχνά πιο αποτελεσματικές σε αναπνοή και όσφρηση από τη δική του, ως προδότες του έθνους. Δήλωσε δε, ο εκ Πάρου ορμώμενος υπουργός ότι «όποιος εθνικώς ανεύθυνα λέει κάτι εναντίον του μνημονίου (δηλαδή, της μύτης του) να φέρει πάραυτα 110 δισεκατομμύρια στη χώρα».

Αντίθετα με τον «μνημόνιο υπουργό», η κοινωνία στην παλιά πρωτεύουσα Nanjang της Κίνας γνώριζε αρχές και πολιτικές που εκείνος αγνοούσε.

 Λογικό εξάλλου. Δεν είχε ασχοληθεί με ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ποιοι είναι οι κανόνες διαπραγμάτευσης. Τι διαφορετικό και πολύ πιο θετικό είχαν πετύχει σε ανάλογες συνθήκες χώρες όπως η μακρινή Latvia.

Η Υφεση του 1938 απειλεί εν έτει 2010

πηγή: το ΒΗΜΑ

του Paul Krugman

Ιδού πώς έχει η κατάσταση: Μια χρηματοπιστωτική κρίση έχει γονατίσει την οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι πολιτικές του αμερικανού προέδρου περιόρισαν τη ζημιά, αλλά ήταν υπερβολικά διστακτικές και η ανεργία παραμένει καταστροφικά υψηλή. Είναι ξεκάθαρο ότι απαιτείται περισσότερη δράση. Και όμως, οι πολίτες αγανακτούν με τα κυβερνητικά μέτρα και μοιάζουν διατεθειμένοι να «χαρίσουν» στους Δημοκρατικούς μια βαριά ήττα τον Νοέμβριο στις εκλογές για το Κογκρέσο.

Ο εν λόγω πρόεδρος είναι ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ. Η χρονιά είναι το 1938. Λίγα χρόνια αργότερα η Μεγάλη Υφεση τέλειωσε. Και είναι την ίδια στιγμή τόσο εποικοδομητικό όσο και αποθαρρυντικό να εξετάζει κανείς την κατάσταση των ΗΠΑ γύρω στο 1938: εποικοδομητικό διότι η φύση της ανάκαμψης που ακολούθησε διαψεύδει τα επιχειρήματα που επικρατούν στη σημερινή πολιτική σκηνή, αποθαρρυντικό διότι οι πιθανότητες επανάληψης του θαύματος της δεκαετίας του 1940 φαίνονται ελάχιστες.

Στο δρόμο για τη ΔΕΘ με ανοιχτά διόδια

Πανελλαδικό Συντονιστικό Κατά των Διοδίων

Δελτίο Τύπου

                                                                                                                           Αθήνα, 5/9/2010

Οι επιτροπές αγώνα κατά των διοδίων θα συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις της ΔΕΘ με ξεχωριστό τρόπο. Ξεκινώντας από το σταθμό διοδίων του Ρίου και περνώντας από όλους τους σταθμούς διοδίων του άξονα Πάτρα-Αθήνα-Θεσσαλονίκη, το Σάββατο 11/9 θα φτάσουμε στη Θεσσαλονίκη για να συμμετάσχουμε στην πορεία ενάντια στο Μνημόνιο και τα μέτρα της κυβέρνησης (6:30 Άγαλμα Βενιζέλου). Ο αγώνας κατά των διοδίων και των εταιρειών που λυμαίνονται τους εθνικούς δρόμους γίνεται περισσότερο επίκαιρος την εποχή του Μνημονίου και του ΔΝΤ, για την υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας και του λαϊκού εισοδήματος.

Στη διαδρομή από τις διάφορες πόλεις προς τη Θεσσαλονίκη θα σχηματιστεί αυτοκινητοπομπή η οποία θα ανοίγει όλα τα διόδια που θα συναντά κατά μήκος των Εθνικών Οδών για να διέρχονται οι οδηγοί ελεύθερα. Τα αυτοκίνητα που θα ξεκινήσουν από την Κορινθία, Αργολίδα και Αττική θα συγκεντρωθούν στις 09:00 στο σταθμό διοδίων των Αφιδνών Αττικής. Η αυτοκινητοπομπή θα κατευθυνθεί προς Θεσσαλονίκη περνώντας και ανοίγοντας όλους τους ενδιάμεσους σταθμούς διοδίων ενώ έξω από τη Λάρισα (Σταθμός Μακρυχωρίου) και τη Θεσσαλονίκη (Σταθμός Μαλγάρων) θα συναντηθεί με τους κατοίκους και τις τοπικές επιτροπές που θα ενισχύσουν το κομβόι. 

Οι FT περί του ευρωπαϊκού αξιόχρεου...

ΠΗΓΗ: euro2day

By Wolfgang Münchau

Δημοσιεύθηκε: 07/09/10

Ενώ οι Ευρωπαίοι πανηγυρίζουν τη λήξη της κρίσης, κάτι περίεργο συμβαίνει στις αγορές ομολόγων. Το spread ανάμεσα στα yields των 10ετών ομολόγων των περιφερειακών κρατών της ευρωζώνης και της Γερμανίας αυξάνεται ανησυχητικά και βρίσκεται στα επίπεδα όπου κινούνταν λίγες μέρες πριν αποφασίσει η Ε.Ε. να δημιουργήσει το ταμείο διάσωσης, τον Μάιο. 

Την Παρασκευή τα spreads ήταν 3,4% για την Ιρλανδία, 9,4% για την Ελλάδα, 3,4% για την Πορτογαλία και 1,7% για την Ισπανία. Το γερμανικό yield βρίσκεται σκανδαλωδώς χαμηλά στο 2,3%. Οι αγορές δείχνουν να θεωρούν τη Γερμανία παράδειγμα αρετής, σταθερότητας και καλής διαχείρισης και δεν απαιτούν σχεδόν καμία απόδοση από την επένδυσή τους. Αν επέστρεφαν οι αγορές ομολόγων σε ομαλή κατάσταση και τα spreads επέμεναν, η περιφερειακή Ευρώπη υπό αυτές τις συνθήκες ίσως βρισκόταν φορτωμένη με αβάσταχτα βάρη από τα επιτόκια στην αγορά. 

Αυτή η παρατήρηση εγείρει αυτόματα το ερώτημα αν μπορούν να διατηρήσουν ορισμένες χώρες το αξιόχρεό τους υπό ένα τέτοιο σενάριο. Το αξιόχρεο καθορίζεται από τη δυνατότητα βιώσιμης χρηματοδότησης του χρέους και προσδιορίζεται τόσο από τον όγκο του χρέους όσο και από το μελλοντικό έσοδο για την αποπληρωμή του. 

Οι αστοί τρομάξανε…

Πηγή: Δρόμος

Του  Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Οι επιχειρηματικές ενώσεις βάλλουν ομαδικά κατά του Μνημονίου, αποκαλύπτοντας ενδιαφέροντα, αν και αντιφατικά, ρήγματα στον αστικό χώρο

Το Μνημόνιο -επικαιροποιημένο ή όχι- έχει πλέον μόνον εχθρούς στην Ελλάδα (όπως ο «Άσος» και το τσιγάρο είχε μόνο φίλους). Την ώρα που οι διεθνείς «εταίροι» της χώρας επιδίδονται σε μια εργώδη προσπάθεια πολιτικής στήριξης της ελληνικής κυβέρνησης και του Γ. Παπανδρέου προσωπικά (με κορυφαίο χάπενινγκ τη βράβευσή του με το γερμανικό βραβείο «Quadriga» για την προσφορά του στην αποτροπή της πτώχευσης της χώρας-sic!), οι εγχώριοι «κοινωνικοί εταίροι» κόβουν λάσπη.
Τις τελευταίες δύο εβδομάδες μια ομοβροντία δηλώσεων, ανακοινώσεων, καταγγελιών και αιτημάτων από σχεδόν όλες τις επιχειρηματικές ενώσεις της χώρας στέλνει το Μνημόνιο πιστωτών και κυβέρνησης στο πυρ το εξώτερον. Και η κυβέρνηση που, με ταξική αυταπάρνηση, υπερασπίστηκε κάθε αντεργατικό μέτρο του «ευαγγελίου» της τρόικας απέναντι στις πιέσεις συνδικάτων, τώρα δείχνει διάθεση να βάλει νερό στο κρασί της.
Οι αντιδράσεις που καταγράφονται από τις επιχειρηματικές ενώσεις εμπορίου, υπηρεσιών και βιομηχανίας, στο πλαίσιο των επαφών με υπουργούς της κυβέρνησης ενόψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, ξεφεύγουν από τη συνήθη εθιμοτυπία του Σεπτεμβρίου. Και καταδεικνύουν ότι η διακριτική στήριξη ή ανοχή που προσέφεραν στην κυβέρνηση και στην τρόικα οι επιχειρηματικοί φορείς μέχρι σήμερα -προφανώς επενδύοντας προσδοκίες στις βασικές φιλοεργοδοτικές ρυθμίσεις του Μνημονίου- βαίνει στο τέλος της. Με διακυμάνσεις, ο αστικός χώρος της οικονομίας και της μεγάλης, μεσαίας και μικρής επιχειρηματικότητας επικρίνει με οξύτητα βασικές κατευθύνσεις του Μνημονίου και ζητά τη μερική ή ολική αποδέσμευση από αυτό.

Οι τράπεζες στην Ευρώπη έχουν ξεμείνει από ρευστότητα - Ανησυχίες για χρεοκοπία χώρας

ΠΗΓΗ: banking news

Ανησυχούν οι επενδυτές για τη ρευστότητα των ευρωπαϊκών τραπεζών. Τα τραπεζικά ιδρύματα της Ευρώπης κατέχουν περισσότερα από 134 δισεκατομμύρια ευρώ σε ελληνικά, πορτογαλικά και ισπανικά ομόλογα.

Τα επίπεδα ρευστότητάς τους είναι πολύ χαμηλά. Μπορεί τα ελληνικά ομόλογα να έχουν ανταγωνιστικές -πολύ υψηλές- αποδόσεις, το spread τους όμως από τα αντίστοιχα γερμανικά στριφογυρίζει γύρω από τις 900 μονάδες βάσης. Σε πολύ υψηλά επίπεδα βρίσκονται και τα ασφάλιστρα κινδύνου.

Οι τράπεζες της Ευρώπης έχουν ξεμείνει από διαθέσιμο χρήμα. Προσπαθούν να κάνουν χρήση του δανεισμού με επιτόκιο 1% που τους επιτρέπει η ΕΚΤ ως το τέλος του χρόνου. Οι όροι όμως είναι δυσβάσταχτοι. Η υποχρέωση αποπληρωμής πρέπει να τηρηθεί σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και, συν τοις άλλοις, η ΕΚΤ παρακρατά μεγάλο μέρος των κεφαλαίων τους. Στις 9 Ιουνίου, τα τραπεζικά ιδρύματα της ευρωζώνης κατέθεσαν 369 δισεκατομμύρια ευρώ σε μια μέρα στην ΕΚΤ, ποσό που αποτελεί ρεκόρ και ξεπερνά ακόμα και τα νούμερα της εποχής της κρίσης τον Οκτώβριο του 2008.

Νεκρώνει σήμερα η Γαλλία κατά της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού

ΠΗΓΗ  ΑΥΓΗ

της ΕΛΕΝΗΣ ΤΣΕΡΕΖΟΛΕ

Το "θερμό" φθινόπωρο που έχουν προαναγγείλει συνδικάτα και εργαζόμενοι ενόψει των συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων που προωθεί ο Νικολά Σαρκοζί, ξεκινά σήμερα με τη μεγάλη κινητοποίηση που διοργανώνουν, ενωτικά, όλες οι συνδικαλιστικές οργανώσεις. Έχουν προγραμματιστεί 190 διαδηλώσεις σε όλη τη Γαλλία, καθώς και πολλές απεργίες στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στον δημόσιο τομέα καθώς και στον ιδιωτικό τομέα, κυρίως σε χημικές και αυτοκινητοβιομηχανίες. Σήμερα πρόκειται να κατατεθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος (προβλέπεται αύξηση του ορίου σύνταξης κατά δύο χρόνια).

Τα συνδικάτα αναμένουν ότι δύο ή περισσότερα εκατομμύρια άνθρωποι θα κατέβουν αύριο στους δρόμους. Από την πλευρά του, ο πρόεδρος Σαρκοζί δηλώνει ότι η κυβέρνηση είναι προετοιμασμένη να κάνει κάποιες παραχωρήσεις, αλλά δεν θα υποχωρήσει όσον αφορά τα βασικά σημεία της μεταρρύθμισης, όπως είναι και η αύξηση του ορίου της ηλικίας συνταξιοδότησης στα 62 από τα 60 έτη που είναι σήμερα.

EU austerity policies risk civil war in Greece, warns top German economist Dr Sinn

Greece’s austerity measures cannot prevent default and will lead to a breakdown of the political order if continued for long, a leading German economist has warned.

By Ambrose Evans-Pritchard in Cernobbio, Italy

Published: 9:30PM BST 03 Sep 2010

“This tragedy does not have a solution,” said Hans-Werner Sinn, head of the prestigious IFO Institute in Munich.

“The policy of forced 'internal devaluation', deflation, and depression could risk driving Greece to the edge of a civil war. It is impossible to cut wages and prices by 30pc without major riots,” he said, speaking at the elite European House Ambrosetti forum at Lake Como.

“Greece would have been bankrupt without the rescue measures. All the alternatives are terrible but the least terrible is for the country to get out of the eurozone, even if this kills the Greek banks,” he said.

Dr Sinn said Greece is an entirely different case from Spain and Portugal, which still have manageable public debts and can bring their public finances back into line with higher taxes.

“Greece would have defaulted in the period between April 28 and May 7, had the money not been promised by the European Union,” he said, describing the failure of the EU’s bail-out strategy to include a haircut for the banks as an invitation to moral hazard.

H αλήθεια για το Mνημόνιο

ΠΗΓΗ: Καθημερινή (5/9)

ZEZA ZHKOY

Η καθυστερημένη αλήθεια με μισόλογα για το Μνημόνιο είναι σκληρή: Κυβέρνηση και χώρα έχουν μετατραπεί σε εκτελεστές των μέτρων που έχουν προσδιοριστεί από μη εκλεγμένους από τον ελληνικό λαό ξένους τεχνοκράτες και γραφειοκράτες του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και οι «ρωγμές» στο κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο διευρύνονται ραγδαία. Τώρα, και αυτοί που το υπέγραψαν και αυτοί που το ψήφισαν στη Βουλή φαίνεται ότι αρχίζουν να το «μετανιώνουν» αλλά δεν το ομολογούν.

Oμως, η κοινωνία μας, αυτή η περίφημη «Κοινωνία των Πολιτών», προσπαθεί να αφυπνισθεί... δείχνοντας πως δεν θυμάται την ύπαρξή της μόνο όταν πρόκειται να διεκδικήσει παραχωρήσεις από το κράτος όπως της καταλογίζουν.

Το δίλημμα «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» άνοιξε τον δρόμο... Οι «βάρβαροι» του ΔΝΤ δεν ήταν απλώς «μια κάποια λύσις», ήταν η μοναδική. Πώς, λοιπόν, να περιμένει κάποιος ότι η αντιμετώπιση της οικονομικής κατάρρευσης θα έλθει από πολιτικούς «ρεαλιστές»; Αφού, λοιπόν, επί τριάντα χρόνια το πολιτικό σύστημα δεν μπόρεσε να αναλάβει το πολιτικό κόστος του ρεαλισμού, ας πληρώσει τώρα και το ίδιο.

Τον βραβεύει το ...Ράιχ!

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ 

Τιμή και δόξα στη χώρα μας! Οι Γερμανοί απονέμουν στον πρωθυπουργό μας το βραβείο... «κάμπριο» της ελληνορωμαϊκής εποχής - γιατί αυτό σημαίνει πάνω-κάτω το βραβείο Quadriga («Τέθριππον» στα Ελληνικά) που αποφάσισε να του δώσει το Εργαστήρι της Γερμανίας! Το τέθριππον ήταν μικρή άμαξα με δύο ρόδες που την έσερναν τέσσερα άλογα και μάλιστα συχνά γίνονταν και αρματοδρομίες με τέτοιου είδους άμαξες. Μέχρι και το... Χόλιγουντ έχει απαθανατίσει αγώνες με τέτοιες άμαξες!

Εντάξει, μπορεί το βραβείο αυτό να μην το έχει ξανακούσει ποτέ στη ζωή του κανένας Έλληνας, ούτε άλλωστε και το Εργαστήρι της Γερμανίας, αλλά δεν βρίσκετε κι εσείς ότι θα ήταν σκάνδαλο να έδιναν κατευθείαν στον Γιωργάκη το... Νομπέλ Οικονομίας; Δεν έχει κλείσει καν χρόνο στην εξουσία. Έχει όλο το χρόνο μπροστά του για να προλάβει να πάρει και το Νομπέλ! Εδώ που τα λέμε άλλωστε δεν έχει ξαναγίνει ποτέ να γίνει κάποιος πρωθυπουργός, να οδηγήσει τη χώρα του σε υποτέλεια σε ξένους δυνάστες ισχυριζόμενος ότι δήθεν είναι ουσιαστικά χρεοκοπημένη και γι' αυτό να του δώσουν και ...βραβείο! Κάτι ήξεραν λοιπόν αυτοί των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς της Γερμανίας που αποκάλεσαν τον Γιώργο Παπανδρέου «ο άνθρωπος μας στην Αθήνα». 

Η Ινδία στα χνάρια της Κίνας

πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

του Κ. Μαργιόλη

 ΥΠΑΡΧΕΙ χώρος και για τους δύο, συνηθίζει να λέει ο πρωθυπουργός της Ινδίας Μανμοχάν Σινγκ αναφερόμενος στο διαρκώς αυξανόμενο μερίδιο που καταλαμβάνουν η χώρα του και η Κίνα. Οι δύο ασιατικές υπερδυνάμεις παρουσιάζουν θεαματικά ποσοστά ανάπτυξης τα τελευταία χρόνια, έχοντας καθεμία το δικό της συγκριτικό πλεονέκτημα σε αυτόν τον άτυπο οικονομικό ανταγωνισμό. Διότι παρά τις εδαφικές διαφορές που χωρίζουν τα δύο γειτονικά κράτη, η ανταγωνιστικότητά τους στο οικονομικό πεδίο δεν παρουσιάζει «πολεμικά» χαρακτηριστικά. Κάθε άλλο μάλιστα. Πολλοί είναι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι οι δύο οικονομίες είναι συμπληρωματικές. Αλλά αυτές είναι ανησυχίες Δυτικών. Στο εσωτερικό των δύο χωρών τα φλέγοντα 

ζητήματα είναι η μείωση του ποσοστού της φτώχειας, η ανάπτυξη των υποδομών και η αύξηση των επενδύσεων, προκειμένου να αναβαθμιστεί το βιοτικό επίπεδο των περίπου 2,5 δισ. κατοίκων που αριθμούν αθροιστικά τα δύο πολυπληθέστερα κράτη του πλανήτη. Τα οποία συνοδεύονται ακόμη από τον ευφημισμό «αναπτυσσόμενα» ακριβώς επειδή η πλειονότητα του πληθυσμού διαβιεί σε συνθήκες που απέχουν μακράν από εκείνες των δυτικών χωρών. Συνεπώς, πέραν της αριθμολαγνείας, το ουσιαστικό διακύβευμα είναι η διοργάνωση κοινωνικού κράτους, η εδραίωση των ατομικών και κοινωνικών ελευθεριών και η γεφύρωση του χάσματος μεταξύ των ελαχίστων πλουσίων και των πολλών φτωχών.

Τι συμβαίνει με την «ανάκαμψη»;

ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

Του Πέτρου Λινάρδου-Ρυλμόν

Η προοπτική της ανάκαμψης της οικονομίας εμφανίζεται από πολλές πλευρές ως το αντίπαλο δέος των πολιτικών του Μνημονίου και των αρνητικών τους επιπτώσεων για την οικονομία και την απασχόληση. Τι είναι όμως πραγματικά μια τέτοια προοπτική; Μια πραγματική εναλλακτική στρατηγική; Το φως στην άκρη του τούνελ; Μια δικαιολογία για πολιτικές με οικονομικό και κοινωνικό κόστος, ή για επιχειρηματικά αιτήματα;

Όταν μιλάμε για ανάκαμψη εννοούμε βέβαια την επιστροφή σε θετικούς ρυθμούς αύξησης του Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ), έστω και χαμηλούς. Πώς βλέπει το ζήτημα αυτό η τρόϊκα;

Το σχέδιο της τρόικας

Χοντρικά βλέπει τις εξελίξεις σε δύο στάδια. Το πρώτο είναι η προοδευτική μείωση του δημοσίου ελλείμματος και η μείωση με αυτό τον τρόπο της ζήτησης της οικονομίας, που προκαλεί μια παρατεταμένη ύφεση, τη συνεχή δηλαδή μείωση της οικονομικής δραστηριότητας. Βέβαια η μείωση του ελλείμματος δεν πραγματοποιείται κυρίως με αύξηση των δημοσίων εσόδων, όσο με μείωση των δαπανών και ειδικότερα των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Επειδή τα έσοδα αυξάνονται αργά λόγω ύφεσης, λόγω ανεπάρκειας των εισπρακτικών μηχανισμών και λόγω απεργίας απόδοσης ΦΠΑ των επιχειρηματιών, διαφαίνεται η προοπτική περαιτέρω επιβάρυνσης των δημοσίων δαπανών.

Το δεύτερο στάδιο θα είναι (θεωρητικά) η μείωση του ελλείμματος και η διαμόρφωση ενός πλεονάσματος που θα επιτρέπει την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους χωρίς περαιτέρω αλλαγές στα έσοδα ή τις δαπάνες. Από αυτό το σημείο και μετά είναι δυνατή η «ανάκαμψη». Κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου υπάρχουν μέτρα και πολιτικές που μπορούν να έχουν μικρό αναπτυξιακό αποτέλεσμα χωρίς όμως να οδηγήσουν σε ανάκαμψη: πρόκειται για την ενεργοποίηση του ΕΣΠΑ (ευρωπαϊκοί πόροι), την τόνωση της ρευστότητας των επιχειρήσεων από τις τράπεζες και την αξιοποίηση μιας ανάκαμψης σε ευρωπαϊκό επίπεδο για αύξηση των εξαγωγών. Η τελευταία αυτή εξέλιξη είναι αναιμική και ελάχιστα επηρεάζει την οικονομία. 

Το ΠΑΣΟΚ Σέχτα του Μνημονίου;

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ (5/9)

του Λ. Βατικιώτη

Το ξανασκέφτεται η αστική τάξη;

ΟΛΟΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ;

Ρεσιτάλ υπεράσπισης του μνημονίου και της καταστροφικής, όπως εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται πια, προσφυγής στον μηχανισμό ΔΝΤ – ΕΕ έδωσε «ο άνθρωπος των Γερμανών» στην Ελλάδα, μιλώντας προχθές το βράδυ στις εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ. Στην ομιλία του δεν παρέλειψε να στηλιτεύσει τα «σφάλματα της μεταπολίτευσης», εννοώντας φυσικά τα ψιχία κοινωνικού κράτους που δημιουργήθηκαν κάτω από την πίεση των εργατικών αγώνων, κυρίως όμως να εμφανίσει τις οδηγίες του μνημονίου ως μονόδρομο. Το ίδιο κάνουν όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε κάθε δημόσια εμφάνισή τους. Χαρακτηριστικότερος όλων ο Λοβέρδος, που στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία της προηγούμενης εβδομάδας συνηγορούσε και αυτός στην ανάγκη υπέρβασης του μνημονίου, αφού όμως πρώτα «εκπληρώσουμε στο ακέραιο» τις υποχρεώσεις και τις δεσμεύσεις που απορρέουν από αυτό!

Η εμμονή της κυβέρνησης στην υπεράσπιση του μνημονίου προκαλούν εντύπωση λόγω των αλλαγών που έχουν συντελεστεί το τελευταίο σύντομο χρονικό διάστημα. Ειδικότερα, στους τέσσερις μήνες που μεσολάβησαν από την ψήφιση του κατάπτυστου μνημονίου με το οποίο επιβλήθηκε οικονομική χούντα, η κοινωνική βάση στήριξης των επιλογών της κυβέρνησης έγινε τόσο λεπτή που είναι πλέον σχεδόν… αδιόρατη. Οι δραματικές αλλαγές που έφερε το μνημόνιο, που είναι πλέον είναι μη αντιστρεπτές, οδηγούν το ελληνικό κεφάλαιο στην επανεξέταση της στήριξης που παρέχει στην κυβέρνηση του «ανθρώπου των Γερμανών».

«Πρώτος γύρος» ή «χαμένη άνοιξη»;

ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

Στάθης Κουβελάκης

«Οποιος διαλέγει την άρνηση και τον πεσιμισμό βγαίνει κερδισμένος στις προβλέψεις και χαμένος στη ζωή του»

Στρατής Τσίρκας[1]

Ο απολογισμός της πρώτης φάσης την κινητοποιήσεων εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής και του Μνημονίου είναι το αντικείμενο μιας συζήτησης που έχει ξεκινήσει στο εσωτερικό της Αριστεράς από την αρχή του καλοκαιριού. Σχηματοποιώντας τα επιχειρήματα, μπορούμε να διακρίνουμε δύο θέσεις: σύμφωνα με την πρώτη, οι κινητοποιήσεις μπορεί να μην κατάφεραν να ανέτρεψουν τα μέτρα, σηματοδοτούν όμως την επανεμφάνιση στο προσκήνιο του λαϊκού παράγοντα και την ευρύτατη απόρριψη των κυβερνητικών επιλογών από την κοινωνική πλειοψηφία. Η επιτυχία της κυβέρνησης είναι στην ουσία πύρρειος νίκη, και η κατάσταση θα ήταν πολύ διαφορετική αν οι ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος είχαν δείξει μια πιο μαχητική στάση. Αυτή η φάση ήταν ένας «πρώτος γύρος» προθέρμανσης, το θερμό φθινόπωρο που προμυνήεται θα δώσει μια καινούργια, και καλύτερη, ευκαιρία για τη διαμόρφωση ευνοϊκότερων συσχετισμών για το λαϊκό κίνημα. Σύμφωνα με τη δεύτερη άποψη, η προηγούμενη φάση ισοδυναμεί με καθαρή ήττα, που αναδυκνύει βαθύτερες και μονιμότερες αδυναμίες των λαϊκών δυνάμεων: γραφειοκρατικοίηση του συνδικαλιστικού κινήματος (σ. κ.) και περιορισμένη εμβέλειά του εκτός του δημόσιου τομέα, καθυστέρηση στην κατανόηση των δεδομένων της κρίσης από την πλευρά της Αριστεράς, ιδεολογική ανεπάρκεια και ανυπαρξία αξίοπιστης εναλλακτικής πρότασης.