Η πλάνη του "καλού ευρώ"

του Ηλία Ιωακείμογλου

Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη στον Σύριζα, όσον αφορά την απάντηση της Αριστεράς στην κρίση, θα πρέπει στο μέλλον να αγωνιστούμε για την δημοκρατική και προοδευτική μεταρρύθμιση της νομισματικής ένωσης της Ευρώπης ώστε να οδηγηθούμε, κάποτε, στο "καλό ευρώ", δηλαδή σε μια ΟΝΕ που δεν θα έχει τα σκληρά, αντεργατικά και νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά που έχει σήμερα.

Η έννοια, όμως, του "καλού ευρώ" είναι αντίφαση εν τοις όροις. Το ευρώ δεν είναι "καλό" ή "κακό" ανάλογα με τους θεσμούς που συνοδεύουν την ύπαρξή του, ανάλογα με το καταστατικό και τον χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ή ανάλογα με την ύπαρξη ευρωπαϊκού προϋπολογισμού που θα μεταφέρει πόρους από τις περιοχές υψηλής ανταγωνιστικότητας στις περιοχές χαμηλής ανταγωνιστικότητας κλπ. Το ευρώ είναι εκ φύσεως "κακό" διότι επιβάλλει σε κάθε οικονομία της νομισματικής ένωσης να αντιμετωπίζει τις μακροοικονομικές της ανισορροπίες με "εσωτερική υποτίμηση", δηλαδή με τρόπο που στρέφεται ευθέως κατά των εργαζόμενων τάξεων και των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων. Το ευρώ επιβάλλει την εσωτερική υποτίμηση ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα του Συμφώνου Σταθερότητας, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των άλλων θεσμών της νομισματικής ένωσης. Το ευρώ είναι η αναγκαία και ικανή συνθήκη της εσωτερικής υποτίμησης, είναι η θεσμοθετημένη μορφή της.

Δύο μύθοι για το χρέος

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/06/2010

TOY ΝΙΚΟΥ ΠΑΠΠΑ

Τα δύο τελευταία χρόνια ο αριθμός των ανέργων στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 150.000. Από 450.000 τον Μάρτιο 2008, προσέγγισε τις 600.000 τον Μάρτιο του 2010. Η ανεργία είναι στο 12%, ενώ η ανεργία των νέων στο 30%. Για να επανέλθουμε στην προτέρα κατάσταση, δηλαδή ένα ποσοστό ανεργίας γύρω στο 8% (για πλήρη απασχόληση ούτε λόγος), θα πρέπει να υπάρξει μια νέα δημόσια παρέμβαση, μια και το κεφάλαιο θα συνεχίσει τη δική του απεργία, η οποία δεν πρόκειται να κριθεί παράνομη και καταχρηστική από κανένα δικαστήριο.

Όμως, μια νέα δημόσια παρέμβαση είναι κακό πράγμα και, κυρίως, σκοντάφτει στο Μνημόνιο, στο Σύμφωνο Σταθερότητας και στις εξυπνάδες του κ. Παπακωνσταντίνου και του κ. Λοβέρδου. Αντιθέτως, είναι καλό να κόψουμε 30% από το Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων, να διαλύσουμε το ασφαλιστικό, να έχουμε απλήρωτους τους καθηγητές και τους νοσηλευτές. Γιατί; Γιατί υπάρχουν δύο απαράβατοι κανόνες, μας λένε.

Τα παρανοϊκά της «κοινής λογικής»

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/06/2010

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ

Έχω βαρεθεί να διαβάζω τα περίφημα άρθρα των οπαδών της «κοινής λογικής», όπως σποραδικά τα εκφράζει ο διευθυντής της «Καθημερινής», συστηματικά ο Πάσχος και τελευταία ο φίλος μου ο Τασούλης (της οικειότητας ο χαρακτηρισμός). Σημειώνει για παράδειγμα ο κ. Παπαχελάς στο κυριακάτικο άρθρο του. «Πώς είναι δυνατόν μια μικρή μειοψηφία να μπορεί να μπλοκάρει ένα λιμάνι ή να κλείνει ένα ξενοδοχείο σε μια τέτοια περίοδο κρίσης;».

ΜΠΟΥΡΔΕΣ όπως θα έλεγε ο Γιάννης Πρετεντέρης.  Οι παραβιάσεις του νόμου, όχι μόνο σε πολιτικό επίπεδο, αλλά σε όλα κυριολεκτικά τα μήκη και πλάτη της ελληνικής κοινωνίας, αυξάνονται και πληθύνονται επειδή αυτοί που έχουν, την δια όρκου συνταγματική ευθύνη να τον τηρούν, ουδόλως ενδιαφέρονται για τους νόμους, αν η εφαρμογή τους έχει εκλογικό κόστος και θέτει εν αμφιβόλω την πολιτική τους εξουσία. Τα τελευταία 30 χρόνια, κανείς δεν κυβέρνησε για να σώσει την Ελλάδα. Άλλωστε, σε στιγμές εκνευρισμού, οι δύο, πριν τον Γεώργιο Παπανδρέου πρωθυπουργοί, το έχουν δηλώσει ορθά κοφτά μέσα στη Βουλή. «Αυτή είναι η Ελλάδα, τι να κάνουμε;» Και επειδή αυτή είναι η Ελλάδα και δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα, είπαν να απολαύσουν την πολιτική εξουσία, όση τουλάχιστον δεν είχαν παραχωρήσει στο οικονομικό κατεστημένο και τις σύμμαχες συντεχνίες την ημέρα και στα παραοικονομικά ποινικά κυκλώματα, τη νύχτα, αμάρτησαν τελικά για τη φουκαριάρα τη μάνα τους και πολλοί εξήλθαν της πολιτικής ζάπλουτοι.

Για τη Σύγχρονη Οικονομική Κρίση

Πηγη: πΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ οΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ - ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ

ΤΟΥ ΘΑΝaΣΗ ΜΑΝΙaΤΗ

Η πρόσφατη οικονομική κρίση δεν ήταν ένα ανεξάρτητο και απρόσμενο φαινόμενο. Τα αίτια, η φύση και τα χαρακτηριστικά της συνδέονται με την όλη ιστορία της μεταπολεμικής διαδικασίας συσσώρευσης του κεφαλαίου στον ανεπτυγμένο καπιταλισμό και συγκεκριμένα τη «χρυσή εποχή» της συσσώρευσης του κεφαλαίου, την κρίση της δεκαετίας του 1970, τον τρόπο με τον οποίο «λύθηκε» ή αντιμετωπίστηκε η κρίση αυτή, την εμπειρία της «νεοφιλελεύθερης» περιόδου και ιδίως της τελευταίας της φάσης όταν και εντάθηκε το φαινόμενο της χρηματιστικοποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας. 

Πριν ακόμη από την ολοκληρωμένη εκδήλωση της σύγχρονης κρίσης μπορούσε κανείς να διακρίνει στο θεωρητικό χώρο της μαρξιστικής πολιτικής οικονομίας δύο τάσεις για την αποτίμηση της συγκυρίας. Η πρώτη υποστήριζε τη θέση ότι μετά την τελευταλια κρίση της δεκαετίας του 1970 είχε επιτευχθεί μερική μόνο ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, και την άποψη ότι η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία αγκομαχούσε σε μια τροχιά στασιμότητας με το ρυθμό συσσώρευσης κεφαλαίου και την αύξηση του ρυθμού παραγωγικότητας σε χαμηλά επίπεδα και συνακόλουθα το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας του πληθυσμού στάσιμο ή και μειούμενο. Η άλλη τάση ισχυριζόταν είτε ότι η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία είχε μπει σε τροχιά πλήρους ανάκαμψης (από την άποψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου  και της μεγέθυνσης του προϊόντος) δηλαδή στην ανοδική φάση ενός «μακρού κύματος καπιταλιστικής συσσώρευσης», είτε ότι η  κερδοφορία είχε μεν  ανακάμψει αλλά δεν είχε επηρεάσει θετικά τη συσσώρευση κεφαλαίου καθώς τα κέρδη προέρχονταν κυρίως από το χρηματοπιστωτικό τομέα είχαν κερδοσκοπική προέλευση και δεν κατευθύνονταν σε επενδύσεις στο χώρο της παραγωγής.

O δύο αφηγήσεις για την εξοδο απο την κρίση και το πολιτικό κενό

Της Βαγγελιώς Σωτηροπούλου
απο Πρωτοβουλια για την αντισυστημική Αριστερά

Aπό τις συζητήσεις που αναπτύσσονται στην αριστερά όσον αφορά τη διέξοδο από την κρίση προς όφελος των «κάτω» διαφαίνονται 2 αφηγήσεις :

Η μία (α) θέτει ως κύριο στόχο την αλλαγή των συσχετισμών εντός της ΕΕ, το «καλό -μαλακό ευρώ», την αναδιανομή πόρων εντός της ΕΕ από τις χώρες με πλεονάσματα προς τις χώρες με ελλείμματα, την δημιουργία ευρωπαϊκών μηχανισμών ελέγχου του τραπεζικού κεφαλαίου, την αντικατάσταση του Συμφώνου Σταθερότητας από ένα Σύμφωνο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. Στην αφήγηση αυτή, η ιδιομορφία της Ελλάδας ως αδύναμου κρίκου της ΟΝΕ είναι πολιτικά αδιάφορη. Θεωρεί ότι η έξοδος από την κρίση προς όφελος των κάτω, μπορεί να είναι συνέπεια μόνον μιας συνολικής αλλαγής τοπίου στην Ευρώπη και θεωρεί επικίνδυνη την χάραξη μιας πολιτικής παραγωγικής ανασυγκρότησης της εθνικής οικονομίας σε ρήξη με την ΟΝΕ και τον ισχύοντα καταμερισμό εργασίας στην ΕΕ.

Δεν αποφασίζουν, απλώς διατάζουν

Πηγή: Καθημερινή

Του Παντελη Μπουκαλα

Στην Ισπανία οι κυβερνώντες επέβαλαν με βασιλικά διατάγματα τα σκληρά μέτρα τους. Στην Αγγλία την ανάγκη της λιτότητας την κήρυξε, στο τελετουργικό που έχει κληροδοτήσει η εκεί παράδοση, η βασίλισσα, για τη μεγαλειότητα της οποίας, προφανώς, όσα διάβαζε ήταν άδεια από οποιοδήποτε απτό νόημα. Για τον ηγεμόνα Μπερλουσκόνι και τον αυτοκρατορικών φαντασιώσεων Σαρκοζί δεν τίθεται πρόβλημα: η αγωνία τους αφορά αποκλειστικά τις συνέπειες των εξαγγελιών τους στη δημοτικότητά τους, άρα και τα νέα επικοινωνιακά τεχνάσματα που οφείλουν να επινοήσουν.

Εμείς όμως εδώ, και μολονότι ορισμένοι κακεντρεχείς επιμένουν πως η δημοκρατία μας τείνει να εκφυλιστεί σε ονομαστικώς κληρονομική, ούτε βασιλιά ή βασίλισσα διαθέτουμε ούτε καβαλιέρε ή κατά φαντασίαν αυτοκράτορα. Εμείς είμαστε η χώρα της «ανοιχτής διακυβέρνησης» (και δη της ηλεκτρονικής, για την οποία συστήσαμε ολόκληρο υπουργείο, προς αποθέωση της νεωτερικότητας του φαίνεσθαι). Είμαστε η χώρα του «κοινωνικού διαλόγου», αφού παρέχουμε στους αδύναμους «εταίρους» το δικαίωμα να συμφωνήσουν ή κατά 99% με τις προτάσεις μας ή κατά 100%.

"Νοικιάστε την ελληνική γη"

Πηγή: euro2day

Μπορεί η ιδέα της πώλησης ελληνικών νησιών να απορρίφθηκε ως… προβληματική, ωστόσο μια καλή λύση για τα οικονομικά προβλήματα της χώρας θα μπορούσε να έρθει με την… ενοικίαση εδαφών της! 

Σε άρθρο του στην "International Herald Tribune", ο διδάσκων γεωπολιτικής του Κέντρου Διπλωματικών και Στρατηγικών Σπουδών του Παρισιού, κ. Michael J. Strauss, εκτιμά πως η ενοικίαση ελληνικού εδάφους θα μπορούσε να αποτελέσει έναν τρόπο ώστε να σωθεί η Ελλάδα. 

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, "τα κράτη ορισμένες φορές ενοικιάζουν εδάφη τους το ένα στο άλλο και το αποτέλεσμα συνήθως εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές: η μία διευρύνει την περιοχή που μπορεί να χρησιμοποιήσει και η άλλη αποζημιώνεται οικονομικά, πολιτικά ή αλλιώς". 

Οι μεταμορφώσεις της Ακρας Δεξιάς

Πηγή: Αποσπερίτης

via Πόντος και Αριστερά

Γιατί ψηφίζουν τόσοι πολλοί την Άκρα Δεξιά στην Ευρώπη; Τα κόμματα της άκρας δεξιάς ψηφίζονται από «θύματα και χαμένους» των κοινωνικοοικονομικών εξελίξεων. Όμως η σταθεροποίηση του ακροδεξιού χώρου μάλλον οφείλεται σε μια κοινή ατζέντα εναντίωσης στην μετανάστευση καθώς και στο σύστημα συναινετικής, διακυβέρνησης.

Όσο περισσότερο απαξιώνονται στα μάτια τους οι θεσμοί , τόσο ενισχύονται τα κόμματα που βρίσκονται στα άκρα των ιδεολογικών πόλων. Σε τέτοια συγκυρία οι δυνάμεις του δεξιού άκρου είναι οι περισσότερο ωφελημένες ισχυρίζεται η Βασιλική Γεωργιάδου, συγγραφέας του ογκώδους βιβλίου για την Ακροδεξιά στην Ευρώπη. Πέρα από τo πολύτιμο εμπειρικό υλικό, αποτέλεσμα μιας ενδελεχούς έρευνας σε έξι χώρες της Ευρώπης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα συμπεράσματα της για τα χαρακτηριστικά του Νέου Ακροδεξιού Χώρου.

Μονόδρομος ο βιασμός;

Πηγή: "Ελευθεροτυπία", 22-6-2010Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ*

Οι ισοπεδωτικές αλλαγές που επιφέρουν ο πρόσφατος νόμος 3845/2010 και τα Προεδρικά Διατάγματα για την εφαρμογή του διαβόητου μνημονίου δεν προσβάλλουν απλώς τα δικαιώματα των εργαζομένων, και μάλιστα των πιο ευάλωτων από αυτούς.

Απειλούν να ισοπεδώσουν το κοινωνικό κράτος και να απορρυθμίσουν πλήρως την αγορά εργασίας. Ο βιασμός αυτός αναγγέλλεται ως αναπόφευκτος μονόδρομος, προφανώς για να χαλαρώσουμε και αδιαμαρτύρητα να τον αποδεχθούμε. (ΤΙΝΑ ήταν, άλλωστε, το προσωνύμιο της βαρόνης Θάτσερ, από τα αρχικά του ίδιου επιχειρήματος: There Is Νο Alternative, δεν υπάρχει εναλλακτική λύση).

Ο βιασμός όμως αυτός συνιστά ασέλγεια και προς το Σύνταγμα. Η ύπαρξη ενός ελάχιστου νόμιμου μισθού, σε στοιχειώδη ανταπόκριση με τις ανάγκες μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης, επιβάλλεται από την αρχή του κοινωνικού κράτους και το άρθρο 22 παρ. 1 του Συντάγματος. Και όμως, σύμφωνα με τον νόμο, οι κλαδικές και οι ομοιοεπαγγελματικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) μπορεί να προβλέπουν μικρότερους μισθούς.

Για ενα κοινωνικο και πολιτικό μετωπο-Πρόσκληση της ΚΟΕ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

24/6/2010

Υπάρχουν ημερομηνίες τυπωμένες στα βιβλία της ιστορίας σαν ορόσημα, σαν σημεία τομής. Η 5/5/2010 θα αποτελέσει την ημερομηνία μιας νέας κατάστασης –πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά– για την ιστορία της Ελλάδας και ίσως και της Ευρώπης. Θα μιλάμε διαφορετικά για το πριν και το μετά από αυτή την ημερομηνία

Το ΔΝΤ και η ΕΕ σχηματίζουν ένα νέο «καθεστώς» καταργώντας τη λαϊκή κυριαρχία. Η νέα συνθήκη-πολυνόμος, δηλαδή το αμετάφραστο κείμενο του ΔΝΤ και της ΕΕ, ψηφίστηκε μέσα σε λίγες ώρες από μία –στα όρια της νομιμότητας– κυβέρνηση, που έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια τους ψηφοφόρους της και τις προεκλογικές δεσμεύσεις και υποσχέσεις της, όπως και από ένα ακροδεξιό κόμμα.

7 προτάσεις του Die Linke για τη χρηματοπιστωτική κρίση της Ελλάδας

Πηγή: ΑΥΓΗ

Ζαγάρας Κ.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/06/2010

Πρόταση ψηφίσματος σχετικά με τη χορήγηση εγγυήσεων για τη διατήρηση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελληνικής Δημοκρατίας απαραίτητης για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην Νομισματική Ένωση, κατέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος της αριστεράς στη Γερμανία Die Linke και οι βουλευτές Δρ. Barbara Höll, Δρ. Axel Troost, Δρ. Gesine Lötzsch, Δρ. Dietmar Bartsch, Steffen Bockhahn, Roland Claus, Michael Leutert. Στην πρόταση ψηφίσματος υπογραμμίζεται ότι η οικονομική βοήθεια της Ευρωζώνης, του ΔΝΤ και "τα υπερβολικά υψηλά επιτόκια, δεν ενδείκνυνται για την υπέρβαση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα".

"Όποιος θέλει να υπερασπιστεί την Ελλάδα ενάντια στις χρηματοπιστωτικές αγορές, οφείλει να περιορίσει αποτελεσματικά την κερδοσκοπία".

Συγκεκριμένα στην πρόταση ψηφίσματος αναφέρεται πως "οι προϋποθέσεις για την οικονομική βοήθεια από πλευράς της Ευρωζώνης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, και κυρίως τα υπερβολικά υψηλά επιτόκια, δεν ενδείκνυνται για την υπέρβαση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα και τον περιορισμό του χρέους". Παράλληλα σημειώνουν η μεγάλη ευθύνη που φέρει η Μέρκελ, υπογραμμίζοντας πως "οι κερδοσκόποι εκμεταλλεύτηκαν την παρελκυστική στάση της καγκελαρίου στοιχηματίζοντας στην πτώχευση της Ελλάδας.

Ταυτόχρονα τονίζεται ότι "η ανισορροπία των εξωτερικών οικονομικών σχέσεων έναντι της Ελλάδας οφείλεται σε σημαντικό βαθμό και στις γερμανικές εξαγωγές στρατιωτικών εξοπλισμών προς την Ελλάδα". Επίσης αναφέρεται πως "όποιος θέλει να υπερασπίσει την Δημοκρατία -της Ελλάδας- ενάντια στις χρηματοπιστωτικές αγορές, οφείλει να περιορίσει αποτελεσματικά την κερδοσκοπία.

Μεγάλες οι διαφορές στις δομές και την ανάπτυξη στις χώρες της Ε.Ε.

Πηγή: ΑΥΓΗ, 20-6-2010

ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*

Ένα από το σοβαρότερα προβλήματα της δομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) είναι οι μεγάλες διαφορές στις δομές και στην ανάπτυξη των οικονομιών των κρατών-μελών της. Εξαιτίας των διαφορών αυτών διαφορετικές είναι και οι επιπτώσεις της διεθνούς οικονομικής κρίσης στα κράτη αυτά. Όλη η προσπάθεια που καταβάλλουν τα κράτη - μέλη της Ε.Ε. είναι η μείωση του δημόσιου ελλείμματος με τη λήψη σκληρών μέτρων που θίγουν μεγάλα κοινωνικά στρώματα και προκαλούν επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία. Και στις επιπτώσεις, όμως, αυτές υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στα κράτη - μέλη εξαιτίας των διαφορών στις οικονομίες τους.

«Τρόικα» με δικαίωμα κατάσχεσης στο Δημόσιο

Πηγή: sofokleous10

22-6-2010

Ειδικά προνόμια που καθιστούν απαγορευτική κάθε σκέψη της ελληνικής κυβέρνησης για στάση πληρωμών και επιβολή νέων όρων εξυπηρέτησης του χρέους παρέχει στην «τρόικα» η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε με το Ελληνικό Δημόσιο: η αλληλεγγύη του ΔΝΤ και των κρατών της Ευρωζώνης στην Ελλάδα, με τη χορήγηση του δανείου των 110 δις. ευρώ, εκδηλώνεται υπό τον όρο, ότι θα έχουν το δικαίωμα κατάσχεσης δημόσιας περιουσίας σε κάθε περίπτωση αθέτησης πληρωμών από την Ελλάδα.

Ουσιαστικά, το Δημόσιο παίρνει ένα δάνειο, το οποίο θα δεσμεύει το ελληνικό κράτος όπως περίπου δεσμεύεται ένας ιδιώτης, όταν λαμβάνει δάνειο από μια τράπεζα: αν δεν εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις του, η τράπεζα έχει το δικαίωμα να ζητήσει την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων, για να εξοφληθεί το χρέος. Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση του διεθνούς δανείου των 110 δις. ευρώ, αλλά με έναν ακόμη χειρότερο όρο: η διαδικασία κατασχέσεων δημόσιας περιουσίας μπορεί να ενεργοποιηθεί ακόμη και αν η Ελλάδα φανεί ασυνεπής στις πληρωμές της σε ιδιώτες πιστωτές και όχι προς τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης και ΔΝΤ.

VIDEO: Συζήτηση για την κρίση με τον Δημήτρη Πατέλη

Συζήτηση για την κρίση με τον Δημήτρη Πατέλη (επίκουρο καθηγητή φιλοσοφίας στο Πολυτεχνείο Κρήτης, και μέλος της Διεθνούς σχολής «Λογική της Ιστορίας») στον όμιλο μελέτης της Επαναστατικής Θεωρίας Θεσσαλονίκης (12/06/2010):

Συζήτηση με τον Δημήτρη Πατέλη  part 1 from OmilosThes on Vimeo.

Συζήτηση με τον Δημήτρη Πατέλη part 2 from OmilosThess2 on Vimeo.

Το μανιφέστο του τζάμπα

Πηγή: Radical Desire

1. Η αρχή έγινε στη δεκαετία του 90, περίοδο έκρηξης της "ιδιωτικής" ενημέρωσης, δηλαδή, εκτός εισαγωγικών, της ιδιωτικοποίησης της ενημέρωσης. Δωρεάν cd, dvd, βιβλία, t-shirt, εγκυκλοπαίδειες, χύτρες, κατσαρόλες, τηγάνια, συνταγολόγια, λεξικά, παρεό, φρίσμπι, μπρελόκ, μπάλες θαλάσσης, μπρατσάκια, σωσίβια, μαγιό, κρέμες ενυδατώσεως, κρέμες μαυρίσματος. Ποτέ πριν δεν έμοιαζαν τόσο φτηνά τα καταναλωτικά είδη. Ποτέ άλλοτε δεν έμοιαζε τόσο φυσική η συγκατοίκηση Ίνγκμαρ Μπέργκμαν και λαχανί τάγκα, Ζοζέ Σαραμάγκου και μίνι αποσμητικών Axe. Μία χαρούμενη ισοπέδωση των πάντων, ο εγκλωβισμός του κόσμου πίσω από αεροστεγείς συσκευασίες σελοφάν.

Η πορεία προς το τέλειο εγκλημα κατα της εργασίας

ΑΥΓΗ 20/6/2010
Του Γιάννη Κουζή*

Τα τελευταία μέτρα που υιοθετούνται στο Π.Δ. για τα εργασιακά και αποτελούν τις μεγαλύτερες ανατροπές στο πεδίο των ατομικών και συλλογικών εργασιακών σχέσεων που έχουν ιστορικά καταγραφεί στον ελληνικό χώρο, δεν είναι δυστυχώς κεραυνός εν αιθρία. Είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς και μεθοδικά συντονισμένης πορείας για αλλαγές στο περιεχόμενο του εργασιακού προτύπου στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, με αυτουργούς και συνεργούς πολυσύνθετους διεθνείς και γηγενείς κύκλους. Αποσκοπούν στην πλήρη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων κατεδαφίζοντας δύο βασικούς πυλώνες του ατομικού (προστασία από τις απολύσεις) και του συλλογικού εργατικού δικαίου (συλλογικές συμβάσεις).

Στις περιφερειακές εκλογές της Αττικής μπορει να καταγραφεί ο νέος πολιτικός χάρτης-Α.Αλαβάνος στην ΑΥΓΗ

ΑΥΓΗ 20/6/2010

“Θα πέσουν πολλοί σπόροι - και από τυχοδιώκτες και από υπηρέτες αφεντικών”, τονίζει ο Αλέκος Αλαβάνος στην “Αυγή της Κυριακής” διαβλέποντας ότι από την πολιτική κρίση μπορεί η αριστερά να αναδειχθεί σε “ηγετική δύναμη της χώρας, που σημαίνει ικανότητα για πλατύτατη μετωπική δράση”. Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής αποτελεί την κεντρική πολιτική αναφορά του. Υποστηρίζει ότι το Μέτωπο “υπερβαίνει κατά πολύ τον ΣΥΡΙΖΑ”, για τον οποίο διαπιστώνει “πολιτικό και ηγετικό έλλειμμα”.

Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του ότι “το Μέτωπο επιμένει πως στις περιφερειακές εκλογές στην Αττική είναι δυνατό να καταγραφεί ο νέος πολιτικός χάρτης της χώρας” και προτείνει να μην πάρει η μάχη αυτή “νόημα κομματικής αναμέτρησης”, αλλά “χαρακτήρα δημοψηφίσματος”. Αν και αποφεύγει να επαναλάβει το αίτημά του για βουλευτικές εκλογές, αναφέρει ότι “ο μόνος λόγος για πρόωρες εκλογές είναι να μη φύγει ο Παπανδρέου με ελικόπτερο”.

Για την ευρωπαϊκή κρίση ο Αλ. Αλαβάνος ξεκαθαρίζει ότι για τον ίδιο δεν τίθεται θέμα αποδέσμευσης της Ελλάδας από την Ε.Ε., ωστόσο εκτιμά ότι “μια λαϊκή κυβέρνηση μεθαύριο οφείλει να θέσει με σαφήνεια το δίλημμα μεταξύ ευρώ και κοινωνικού κράτους”, προσθέτοντας ότι “η ευρωζώνη θα δώσει την απάντηση”.

 
ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  ΕΔΩ

Η Ισπανία και ο νέος κύκλος της ευρωπαικής κρίσης

ΑΥΓΗ 20/6/2010
Του Γιώργου Σταθάκη*

Στα 110 δισ. που δανείζεται η Ελλάδα είναι πολύ πιθανόν να προστεθούν 250 δισ. για την Ισπανία. Μία ακόμα χώρα θα αρχίσει να δανείζεται “εκτός των διεθνών αγορών”, από τη νέα “απομονωμένη αγορά” δανειακών κεφαλαίων. Οι Βρυξέλλες και το ΔΝΤ, όπως και στην περίπτωση της Ελλάδας, θα προσφέρουν για ένα διάστημα δανειακούς πόρους.

Η Ισπανία δεν έχει πρόβλημα δημόσιου χρέους. Είναι μόλις 50% του ΑΕΠ, ενώ έχει λογικό έλλειμμα προϋπολογισμού (8%). Όποτε και τα μέτρα περικοπών είναι ανούσια. Έχει πρόβλημα ιδιωτικού χρέους. Τα στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια μπορεί να φθάνουν το 120% του ΑΕΠ. Το χειρότερο είναι ότι περίπου 29% του ΑΕΠ είναι τα επιχειρηματικά δάνεια, τα οποία έχουν δοθεί για την κατασκευή παραθεριστικών και άλλων κατοικιών που έμειναν ημιτελείς ή παραμένουν απούλητες. Η κατασκευή τους έχει χρηματοδοτηθεί από ειδικευμένες τοπικές ισπανικές τράπεζες -συνεταιριστικές συνήθως- που ελέγχονται από τα κόμματα και τις τοπικές ελίτ.

Πληθαίνουν οι αντιστάσεις σε ολη την Ελλάδα

Απο το you pay your crisis δημοσιεύονται ολες οι αναγγελίες πρωτοβουλιών που παίρνουν πολιτες ενάντια στα μετρα της κυβέρνησης. Επισης στη δεξιά μπάρα του blog άναρτώνται τα links ομάδων,κινημάτων,σωματείων,ετσι ωστε οι αναγνώστες του να βρίσκουν αυτο που τους ενδιαφερει και να ενημερώνονται για τη δράση τους

Επειδή νομιζουμε πως ειναι χρήσιμο να πληροφορούμαστε όλοι για τη  συνέχεια αυτων των πρωτοβουλιών,πανελλαδικά,αναδημοσιεύουμε  σχετικο ρεπορτάζ απο την εφημερίδα ''ΔΡΟΜΟΣ''.

και καλουμε ομάδες,πολιτες,κινήσεις να μας δίνουν το δικο τους ΄΄ρεπορτάζ''  για το αποτέλεσμα των πρωτοβουλιών τους,τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αλλά και τις πρωτότυπες ιδέες τους που ισως ειναι χρήσιμες και σε άλλους.

ευχαριστούμε

Εκ της Κεντρικής Επιτροπής του "you pay your crisis"

Απο το ''ΔΡΟΜΟ'',19/6/2010

Ρεπορτάζ: Μάριος Διονέλλης.

Το πιο δυνατό μήνυμα αντίστασης και ελπίδας στέλνουν, αυτή την περίοδο, οι επιτροπές αγώνα και οι πρωτοβουλίες πολιτών, που στήνονται τόσο στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη όσο και σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Άνθρωποι κάθε ηλικίας βρίσκονται σε πάρκα και πλατείες και αποφασίζουν κοινή δράση ενάντια στα μέτρα του ΔΝΤ και της κυβέρνησης. Κατεβάζουν ιδέες για πρωτότυπες κινητοποιήσεις. Αποκτούν κοινή συνείδηση, ότι σε αυτή τη συγκυρία απαιτείται συντονισμός για να αποτραπεί η επίθεση εις βάρος της ζωής και του μέλλοντός τους.

Ο Δρόμος επιχειρεί μια κατά το δυνατόν αναλυτική καταγραφή όλων των επιτροπών και κινήσεων ανά τη χώρα καθώς και των δραστηριοτήτων που αυτές αναπτύσσουν ή προγραμματίζουν. Μιλά με τους ανθρώπους που ρίχνουν τον πρώτο σπόρο και αναζητά τους πρώτους καρπούς. Είναι βέβαιο πως από την καταγραφή αυτή ξεχάστηκαν πολλά. Είναι φυσικό, όμως, και θετικό, αφού εκ των πραγμάτων η οργή και η αγωνία των ανθρώπων ποτέ δεν περιορίστηκε στους αριθμούς των λέξεων που επιβάλλει το κασέ μιας εφημερίδας.

Η υποβάθμιση τεκμήριο αποτυχίας των μέτρων ΔΝΤ-ΕΕ-ΠΑΣΟΚ

Πηγή: ΠΡΙΝ, 20-6-2010

του Λ. Βατικιώτη 

(http://leonidasvatikiotis.wordpress.com/2010/06/20/η-υποβάθμιση-τεκμήριο-αποτυχίας-των-μ/)

Τα χειρότερα για την ελληνική οικονομία προοιωνίζεται η απόφαση της αμερικανικής Μούντι’ς 

Την γνωστή κινηματογραφική ατάκα, «αν είναι τόσο έξυπνος γιατί είναι νεκρός;», θύμισε η άτυπη διαβεβαίωση των ελεγκτών της τρόικας για την καλή πορεία της ελληνικής οικονομίας κατά την επίσκεψή τους την προηγούμενη εβδομάδα, μετά την ανακοίνωση της υποβάθμισης της από τον οίκο αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Μούντι’ς. Η απόφαση του αμερικανικού οίκου να υποβαθμίσει την ελληνική οικονομία κατά τέσσερις ολόκληρες κατηγορίες, που ισοδυναμεί με κατακρήμνιση, δεν έχει πρόσφατο προηγούμενο σε καμιά άλλη χώρα. Κι ούτε φυσικά μπορεί να αποδοθεί στην υστέρηση των στοιχείων με τα οποία έγινε η αξιολόγηση, όπως έσπευσε να δηλώσει το υπουργείο Οικονομικών, υποβαθμίζοντας την σημασία της εξέλιξης. Η πραγματικότητα είναι πως η ανακοίνωση των Μούντι’ς υπογραμμίζει με τον πιο επίσημο και αδιάψευστο τρόπο την αποτυχία της οικονομικής πολιτικής που επέβαλε το μνημόνιο συνεργασίας της κυβέρνησης με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Αρκεί να θυμηθούμε τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού ότι η υπαγωγή στον μηχανισμό ΔΝΤ – ΕΕ θα θωρακίσει την Ελλάδα από τις κερδοσκοπικές επιθέσεις, δημιουργώντας κλίμα σταθερότητας και αισιοδοξίας στις διεθνείς αγορές. Με τέτοιες αερολογίες δεν χρύσωναν το χάπι του ΔΝΤ;

Στην Ελλάδα γεννιέται πρόβλημα δημοκρατίας

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ Συγγραφέας, καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιά nkotzias@otenet.gr

Πηγή: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 20-6-2010

Παλαιότερα, σε άλλες εποχές, οι εξουσιαστές εμφανίζονταν ως να κυβερνούν στο όνομα ανώτερων δυνάμεων που τους παρέχουν είτε εντολές (όπως στον Μωυσή ο Θεός), είτε τα φώτα τους (όπως οι αυταρχικές μοναρχίες που κυβερνούσαν στο όνομα του Θεού).

Η Αθηναϊκή Δημοκρατία κατέχει εξέχουσα θέση στην ιστορία χάρη στο γεγονός ότι υπερέβη τον μύθο ότι οι θεσμοί και οι νόμοι έρχονται από δυνάμεις εκτός της κοινωνίας.

Από τη στιγμή που κατανοήθηκε ότι οι θεσμοί μπορούν να αλλάξουν, αρκεί να οργανώσουν τη βούλησή τους οι ίδιοι οι πολίτες και να δράσουν ως κοινωνία, γεννήθηκε η διαδικασία συνειδητής αυτοθέσμισης της κοινωνίας. Εκείνη επέλεγε θεσμούς και διά των θεσμών, δικαιούτο να τους αλλάξει.

Η πολυτέλεια της μισθωτής δουλείας

Πηγή: enet
Του Περικλή Κοροβέση

Την εποχή όπου η δουλεία ήταν νόμιμος και αποδεκτός θεσμός, ο δούλος είχε μια αξία.

Ο κύριός του για να τον αποκτήσει είχε καταβάλει ένα αντίτιμο και ήταν ένα πολύτιμο τμήμα της περιουσίας του. Και για να αβγατίσει κάποιος την περιουσία του, πρέπει να την προσέχει και να τη φροντίζει. Και ο δούλος είχε πάντα στέγη, τροφή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

 Ηταν ένα είδος ζώου και απολάμβανε όλα τα δικαιώματα του ζώου. Αυτό που έλειπε από τον δούλο ήταν η ελευθερία του. Δεν μπορούσε να ορίσει τη ζωή του. Θα έκανε όποια δουλειά και να του λέγανε και θα έμενε σαν φυλακισμένος στον τόπο που του είχαν επιβάλει άλλοι.

Ερχεται η πρώτη πανευρωπαική απεργία

Πηγή: ΒΗΜΑ
Κυριακή 20 Ιουνίου 2010

Η Ευρώπη δεν απαρτίζεται μόνο από τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και της ΕΚΤ. Η Σχολή του Σικάγου και οι πολιτικοί εφαρμοστές των θεωριών της είχαν πάντα ένα βασικό πρόβλημα: με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους διαφωνούσαν, ανέκαθεν, οι πλειοψηφίες των πολιτών που τις υφίσταντο.

Αυτό βλέπουμε και σήμερα, με τα εργατικά συνδικάτα να έχουν πάρει «θέση μάχης» και να προκηρύσσουν μαχητικές διαδηλώσεις κατά των μέτρων λιτότητας σε ολόκληρη την ήπειρο.

Γενική απεργία προκηρύχθηκε στη Γαλλία για τις 24 Ιουνίου, και στην Ιταλία για τις 25/6.

Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο με... βουβουζέλες οργανώνεται μεθαύριο στη Βρετανία. Οι κινητοποιήσεις για τα εξοντωτικά μέτρα είναι καθημερινές. Θα κορυφωθούν με την πανευρωπαϊκή - πανεργατική απεργία που τα συνδικάτα πραγματοποιούν στις 29 Σεπτεμβρίου.

Τι αίτημα είναι η άρνηση του χρέους; Ένα αποκαλυπτικό «ταξίδι» από το ι8ο αιώνα μέχρι τη θηλιά ΔΝΤ-Ε.Ε.

Πηγή: Εφημ. ΔΡΟΜΟΣ, 19-6-2010

Του Δημήτρη Kαζάκη

Ο κ. Παπακωνσταντίνου κάλεσε σε τηλεοπτική συνέντευξη του όλους τουςδημοσιογράφους και τους σώφρο νες πολιτικούς όλων των κομμάτων να «εξηγήσουν» στον αφελή λαό τι καταστροφή θα ήταν αν τολμούσε η Ελλάδα να αρνηθεί το χρέος και να φύγει από το ευρώ. Κάποιοι στην Αριστερά φάνηκαν ιδιαιτέρως πρόθυμοι να αναλάβουν τη δουλειά: Η άρνηση του χρέους και η έξοδος από το ευρώ αν δεν είναι «διαχειριστικά αιτήματα», προϋποθέτουν τουλάχιστον επανάσταση για να επιβληθούν. Γι' αυτό κι ο λαός μπορεί ελεύθερα να εξεγείρεται, να κάνει πόλεμο, να κατεβαίνει στους δρόμους και να οργίζεται γι' αυτό που του επιβάλουν, αρκεί να μην θέτει αιτήματα που ενοχλούν το σύστημα.Ολόκληρος ο μικροαστισμός της γραφειοκρατίας των κομμάτων της Αριστεράς επί σκηνής. Αυτά τα αιτήματα, λένε, είναι πολύ επαναστατικά για την υγεία του λαού και της εργατικής τάξης. Λείπουν οι συνθήκες, δεν είναι έτοιμος ο λαός. Και τέλος πάντων, αφήστε πρώτα να έρθει η δευτέρα παρουσία μιας πανευρωπαϊκής αναγέννη σης, ή έστω κάποιο είδος σοσι­αλισμού και ύστερα βλέπουμε. Τώρα, αν μέχρι τότε ο ελληνικός λαός υποστεί μια από τις χειρότερες καταστροφές στην ιστορία του, δεν έχει καμιά σημασία. Οι κύριοι αυτοί είναι αρκετά επανα στάτες και «διεθνιστές», ώστε να το αντέξουν. Αρκεί να διασωθεί η θεσούλα τους στον κομματικό μηχανισμό, η πολιτική αργομισθία που έχουν εξασφαλίσει και φυσι κά οι ιδεοληψίες που δικαιώνουν την ύπαρξη τους. Όλα τα άλλα θα τα φορτωθεί ο λαουτζίκος γιανα μπορούν να του πουν, όπως πάντα, «είδες που είχαμε δίκιο, ο καπιταλισμός είναι πολύ κακό πράγμα!».

Από αίτημα της ανερχόμενης φιλελεύθερης αστικής τάξης...

Ο φασισμός των αγορών

ΠΗΓΗ:  ΚΙΜΠΙ

(19/06/2010)

Ας κάνουμε μια μικρή ανακεφαλαίωση, μπας και καταλάβουμε τι μας γίνεται. Το 2007 ξέσπασε στις ΗΠΑ η χρηματοπιστωτική κρίση, με επίκεντρο την αγορά στεγαστικών δανείων. Από τότε, οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο έδωσαν ένα σκασμό λεφτά (πάνω από 12 τρισ. δολάρια) των φορολογουμένων για να σώσουν τις τράπεζες. Οι πολιτικές ηγεσίες, ακολουθώντας τα κελεύσματα αυτών που προκάλεσαν την πρώτη κρίση, δημιούργησαν μια δεύτερη, πολύ σοβαρότερη. Την κρίση του δημόσιου χρέους, που απειλεί με χρεοκοπία πρώτα απ’ όλα τους αδύναμους κρίκους της αδύναμης Ευρωζώνης. Τώρα, επιχειρούν να λύσουν αυτή τη δεύτερη κρίση δίνοντας κι άλλα λεφτά των φορολογουμένων στους ίδιους που δημιούργησαν και την πρώτη και τη δεύτερη: στις τράπεζες. Οι χώρες της Ευρωζώνης έχουν δρομολογήσει πολυετή προγράμματα εξουθενωτικής δημοσιονομικής λιτότητας. Οι περικοπές κρατικών δαπανών που έχουν ανακοινωθεί στις βασικές χώρες της νομισματικής ένωσης υπερβαίνουν τα 200 δισ. ευρώ. Δίπλα σ’ αυτό υπάρχει και το «ταμείο» των 750 δισ. του μηχανισμού στήριξης για χώρες που τυχόν θα βρεθούν στο χείλος της χρεοκοπίας. Πού θα καταλήξει αυτό το 1 τρισ. ευρώ, στον βαθμό που χρησιμοποιηθεί; Στο μεγαλύτερο μέρος του θα καταλήξει στις τράπεζες (κυρίως ευρωπαϊκές) που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους κρατικά ομόλογα. Είναι μια σπάνια περίπτωση ανταμοιβής του συλληφθέντος ληστή με τα κλοπιμαία που βρέθηκαν στα χέρια του και κάτι παραπάνω...