Ρεύμα… φυγής στην Ελβετία

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Εnerga και Hellas Power επιβεβαίωσαν τα πλεονεκτήματα της ελεύθερης αγοράς

Δέκα χρόνια μετά από την υποτιθέμενη απελευθέρωσή της, η ελληνική αγορά ενέργειας έσκασε σαν φούσκα, με το σκάνδαλο που αποκαλύφθηκε ότι έστησαν στις πλάτες των καταναλωτών οι ιδιωτικές Energa και Hellas Power, στέλνοντας στην Ελβετία ακόμη και τα λεφτά που οι καταναλωτές πλήρωναν για το… χαράτσι.
Oι δύο εταιρίες (που έχουν κοινό αφεντικό εδώ και μερικούς μήνες, το ρωσο-αραβικό fund Worldwide Energy Limited), φέσωσαν τη ΔΕΗ με χρέος 120 εκατ. ευρώ, καθώς εισέπρατταν κανονικά τα τέλη των λογαριασμών από τους πελάτες τους, αλλά αντί να τα καταβάλουν ως όφειλαν στο ΔΕΣΜΗΕ, τα… εξήγαγαν σε προσωπικούς λογαριασμούς στην Ελβετία. Ανεξαρτήτως εάν οι εν λόγω… επιχειρηματίες αποδείχθηκαν λαμόγια, η αποκάλυψη του συγκεκριμένου φιάσκου, αναδεικνύει την ανευθυνότητα σε πρώτο επίπεδο και την σκοπιμότητα σε δεύτερο των κυβερνήσεων της προηγούμενης 15ετίας που χειρίστηκαν το θέμα της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας με άκρως πελατειακό τρόπο, από τη μια και από την άλλη πιστοποιεί τις «ευκαιρίες» που φέρνει το περιβόητο άνοιγμα των αγορών.

Μια άλλη Αριστερά είναι εφικτή σε μια Ελλάδα που βουλιάζει;

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

του Στ. Ελληνιάδη

«Η ιστορία όλων των επαναστάσεων που έγιναν στα περασμένα, μας δείχνει ότι τα μεγάλα λαϊκά κινήματα δεν είναι καθόλου ένα αυθαίρετο και ενσυνείδητο δημιούργημα των λεγόμενων «αρχηγών» ή των «κομμάτων», καθώς φαντάζονται οι αστυνομικοί και οι επίσημοι αστοί ιστοριογράφοι, αλλά είναι αυθόρμητα κοινωνικά φαινόμενα, γεννημένα από μια δύναμη φυσική, που πηγάζουν από τον ταξικό χαρακτήρα της σύγχρονης κοινωνίας.»

(Ρόζα Λούξεμπουργκ)

Είναι δυνατόν; Να συνεχίσει η Αριστερά να διασπάται; Και, βέβαια, είναι. Πρόσφατα αποχώρησε από τον Συνασπισμό η ομάδα που έχει επικεφαλής τον Φώτη Κουβέλη. Καραμπινάτη διάσπαση. Και προχτές, οι μισοί σχεδόν του καθοδηγητικού οργάνου της ΚΟΕ (Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας) διαχωρίστηκαν από τους άλλους μισούς. Και να σκεφτεί κανείς ότι ο ΣΥΝ είναι, κατά πολύ, η μεγαλύτερη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ και η ΚΟΕ η καλύτερα οργανωμένη. Φαίνεται δε, ότι δεν έχουμε τελειώσει με τις αναταράξεις. Το Αριστερό Ρεύμα, στον ΣΥΝ, νιώθει άβολα με κάποιες πολιτικές θέσεις του κόμματος και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ (Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή) ακούγονται τριγμοί. Πολλοί δε ελπίζουν ότι το συμπαγές ΚΚΕ κρύβει αντίρροπες εσωτερικές δυνάμεις που αργά ή γρήγορα θα εκδηλωθούν ανοιχτά. Επίσης, έξωθεν κινήσεις, με ερείσματα ή στοχεύσεις στο εσωτερικό κομμάτων και οργανώσεων, ενθαρρύνουν αποσχιστικές τάσεις, με απώτερο σκοπό τη συσπείρωση ικανού αριθμού «δυσαρεστημένων» πέριξ ενός «υγιούς» πυρήνα αριστερών.

Ενόψει ενός νέου ΕΑΜ (Οταν η Καθημερινή χάνει την ψυχραιμία της)

ΠΗΓΗ: Καθημερινή 2/2/2012 Του Κωστα Ιορδανιδη Η απόφαση του κ. Ανδρέα Λοβέρδου να προσχωρήσει στο σύστημα του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου καταδεικνύει σύνεση πολιτική. Το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να συγκεντρώσει το ποσοστό του 25% των εκλογών του 1977, ενώ οι δημοσκοπήσεις φέρουν το κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου να αγωνίζεται για τη διατήρηση της δεύτερης θέσεως. Κατά συνέπεια, ο όποιος νέος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να διαχειρισθεί μία ήττα συντριπτική. Αναστολές αυτής της μορφής δεν φαίνεται να ισχύουν για τον κ. Βενιζέλο, που η πολιτική του βουλιμία έχει καταγραφεί στο παρελθόν και ήταν ο κύριος λόγος που έχασε την αρχηγία το 2007 από τον κ. Παπανδρέου, παρά την υποστήριξη που εκθύμως του παρείχαν η πλειοψηφία των ΜΜΕ, ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κώστας Σημίτης και η εκσυγχρονιστική ομάδα του ΠΑΣΟΚ.

"Ελληνική ρουλέτα"

Το νέο μπαράζ πιέσεων προς την Αθήνα για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων και την επίτευξη ενός χαμηλότερου επιτοκίου στις διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες προβληματίζει τους αναλυτές.

 

ΠΗΓΗ: dw-world

«Δεν είναι παράξενο; Ξαφνικά οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρώπης έγιναν απίστευτα αυστηροί με τους Έλληνες», παρατηρεί ο Ντέτλεφ Φέχτνερ της Börsen- Zeitung στο σχόλιό του με τίτλο «Ελληνική Ρουλέτα». Ο γερμανός αναλυτής διακρίνει τον κίνδυνο από αυτό το παιγνίδι των πιέσεων να χάσουν και οι δύο κύριοι παίκτες: η Ελλάδα και οι πιστωτές. Ο Φέχτνερ αλλά και άλλοι αναλυτές με κύριο αντικείμενο τις εξελίξεις στις αγορές, συμμερίζονται τις επιφυλάξεις που εξέφρασε χθες σε συνέντευξη τύπου στη Ζυρίχη ο Τσαρλς Νταλάρα. Ο γενικός διευθυντής του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου, IFF, και εκπρόσωπος των ιδιωτών πιστωτών στις διαπραγματεύσεις για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (PSI), προειδοποίησε για τις ολέθριες συνέπειες που θα έχει μια αναγκαστική αναδιάρθρωση των δανειακών υποχρεώσεων της Ελλάδας. «Η επιδιωκόμενη απομείωση του ελληνικού χρέους θα πρέπει να διευθετηθεί συντεταγμένα και με την συναίνεση όλων των εμπλεκομένων πλευρών», τόνισε ο κ. Νταλάρα, χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες αναφορικά με το ύψος του επιτοκίου που θα απαιτηθεί από την Αθήνα στην περίπτωση της ανταλλαγής των ομολόγων με άλλα μεγαλύτερης διάρκειας. Είναι, ωστόσο, γνωστό ότι οι πιστωτές ζητούν ένα επιτόκιο κοντά στο 4% για να συμφωνήσουν στην «εθελοντική» αναδιάρθρωση.

Στο 94% το ποσοστό αυτάρκειας της Ελλάδας σε βασικά αγροτικά διατροφικά προϊόντα

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Με τη χαρακτηριστική -και μάλλον υπερβολική- φράση «ακόμα και αν πάμε στη δραχμή οι Έλληνες δε θα πεινάσουμε», ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ, Τζανέτος Καραμίχας, αντέκρουσε τις φήμες που κυκλοφορούν ότι οι αγρότες στη χώρας μας είναι «άχρηστοι» και δεν παράγουν, τονίζοντας μάλιστα, ότι «είναι τρομοκρατία να κυκλοφορούν άσχετοι τέτοιες φήμες, αλλά και αδικία για τους ανθρώπους που κοπιάζουν στα χωράφια».

Ο αγροτικός κλάδος, όπως εξήγησε, είναι ιδιαίτερα δυναμικός και μπορεί να τρέξει ακόμα πιο γοργά εάν υιοθετηθεί και εφαρμοστεί μια σωστή αγροτική πολιτική, που θα κοιτάει μπροστά και δεν θα γυρνάει συνέχεια σε λάθη του παρελθόντος.

Στο πλαίσιο αυτό διευκρίνισε, «δεν αποτελεί πολιτική το καλάθι της περιφέρειας, ούτε και ο θεσμός των δημοπρατηρίων», αφού, όπως τόνισε, αποτελούν πεπαλαιωμένες πρακτικές.

Βάσει μελέτης, που παρουσιάστηκε την Τετάρτη, το ποσοστό αυτάρκειας της χώρας μας σε μια σειρά βασικών αγροτικών, διατροφικών προϊόντων φυτικής και ζωϊκής παραγωγής  διαμορφωνόταν κατά μέσο όρο στο 94% το 2010.

Τα έντεκα βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσει μία χώρα αν θέλει να βγει από το ευρώ...και ως συνήθως όλα γίνονται μέσα στο σαββατοκύριακο

ΠΗΓΗ: bankingnews.gr

Τα 11 βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσει μία κυβέρνηση σε περίπτωση που θα αποφασίσει να βγει από μία νομισματική ένωση, σαν την ευρωζώνη, επισήμαναν οι οικονομολόγοι Jonathan Tepper και John Mauldin, στο βιβλίο "Endgame: The End of the Debt Supercyle…" (το τέλος του παιχνιδιού: το τέλος του κύκλου της υπερχρέωσης). 

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους συγγραφείς, τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθηθούν είναι τα εξής:

1. Να συγκλιθεί ειδική συνεδρίαση του Κοινοβουλίου ημέρα Σάββατο, ώστε να περάσουν όλες οι απαραίτητες τροπολογίες για τη μετάβαση στο νέο νομικό καθεστώς. Αυτή η διαδικασία θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέσα στο σαββατοκύριακο.
2. Να αρχίσει το τύπωμα του νέου νομίσματος, και θα πρέπει να διαμορφωθεί η ισοτιμία. Το νέο νόμισμα θα ήταν καλύτερα να είχε ισοτιμία 1:1.

Από το Γκουαντάναμο στις κυβερνήσεις των τραπεζιτών

ΠΗΓΗ: EΠΙΚΑΙΡΑ  (26/1/2012)

του Λ. Βατικιωτη

Δέκα χρόνια συμπληρώθηκαν απ’ όταν το Γκουαντάναμο, η ναυτική βάση που παράνομα διατηρούν οι ΗΠΑ στο έδαφος της Κούβας, άνοιξε τις πύλες του για να γίνει τόπος κράτησης και βασανιστηρίων εκατοντάδων μουσουλμάνων και αράβων που συνελήφθησαν από τους Αμερικάνους στο πλαίσιο ενός από τους πιο βρόμικους πολέμους του 20^ου αιώνα: του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Ήταν η πλήρης συγκινησιακού φόρτου επίσημη δικαιολογία για να θέσουν οι ΗΠΑ υπό τον έλεγχό τους τα πετρέλαια της κεντρικής Ασίας και της Μέσης Ανατολής. Παρότι όμως η δημιουργία του Γκουαντάναμο συνοδεύτηκε από θύελλα διαμαρτυριών και την εξέγερση του νομικού κόσμου, το Γκουαντάναμο εξακολουθεί να είναι εκεί με 171 κρατούμενους, εκ των οποίων μάλιστα οι 89 παρότι μπορούν να απελευθερωθούν, με τη βούλα της CIA, του FBI, του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας και του αμερικανικού στρατού, παραμένουν στα κελιά τους επειδή οι διώκτες τους δεν έχουν που να τους στείλουν… Η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα συνεχίζει να τους κρατά φυλακισμένους κατά ένα μέρος παγιδευμένη στη νομική μαύρη τρύπα που δημιούργησε, κυρίως όμως αποδεικνύοντας ότι η συνταγματική και νομική οπισθοδρόμηση που έφερε το Γκουαντάναμο δεν ήταν κάτι πρόσκαιρο, αλλά ήρθε για να μείνει.

ESM: Το μεγάλο κόλπο λεηλασίας! (ελληνικοί υπότιτλοι)

Για υπότιτλους: Πατήστε το "cc"

Ireland begins bitter referendum debate

ΠΗΓΗ: Irish Times

Fiscal treaty designed to avoid Irish referendum,” headlines theIrish Times. According to Irish law, all new EU treaties must be put to a national plebiscite. However, an anonymous EU official has told the Dublin daily that the fiscal treaty agreed on Monday January 30 “was specifically crafted” to avoid the scenario of the Lisbon treaty referendum of 2008, which was rejected, thus delaying its coming into force.

Conceding that the decision to hold a vote could well go to the Irish Supreme Court, the official argued that a referendum has “nothing to do with democracy.” The Irish Times notes that –

While it is not absolutely clear which parts of the treaty were written to suit the Government, Irish officials are known to have sought scope to adopt strict new limits to debt and deficits in legislation rather than through the Constitution.

Nevertheless, Irish opposition parties including Fianna Fáil and Sinn Féin are lining up mount a legal challenge to force a vote, writes the Irish Examiner, in a context of increasingly bitter debates in parliament.

3 Χρόνια Σκόρος

Αν αναρωτιέστε πως καταφέρνουμε και κρατάμε ανοικτό ένα «μαγαζί» που δεν πουλάει τίποτα, σας λέμε πως αυτός ο χώρος δεν αποσκοπεί στο κέρδος αλλά στην ενίσχυση των συλλογικών αγαθών και στην καλλιέργεια κοινωνικών αξιών. 

Ο Σκόρος δεν είναι μια απάντηση στην πρόσφατη οικονομική κρίση και τις συνέπειές της, την ανεργία, τη συμπίεση μισθών και συντάξεων, τις καθημερινές χρεοκοπίες επιχειρήσεων κλπ., είναι μια πρακτική αλληλέγγυας οικονομίας, μια πρόταση δημιουργικής αντίστασης, που συναντώντας ανάλογες αντιστάσεις θέλει να θέσει τις βάσεις για μιαν άλλη κοινωνία. 

Ο Σκόρος είναι η δική μας πρόταση απέναντι σε μια καθημερινότητα που παράγει εκμετάλλευση, σπαταλάει ενέργεια, δημιουργεί απόβλητα, αναπαράγει αδικία και βία.

Ορισμός της αποτυχίας: Κάτω οι μισθοί, πάνω οι τιμές

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Διπλό πλήγμα δέχεται η αγοραστική δυνατότητα του μέσου Έλληνα. Δύο φορείς οι οποίοι εντάσσονται σε διαφορετικές σχολές οικονομικής σκέψης, το ΙΟΒΕ και το ΙΝΕ ΓΣΕΕ / ΑΔΕΔΥ, συμφωνούν στη διαπίστωση ότι, παρ’ όλη τη μείωση του περιβόητου εργατικού κόστους, οι τιμές προϊόντων και υπηρεσιών παραμένουν άκαμπτες. Σε ένα μεγάλο βαθμό δίνουν και την ίδια εξήγηση: Η μείωση των μισθών απορροφάται κατά κύριο λόγο από τα περιθώρια κέρδους χωρίς να βελτιώνει ανταγωνιστικά τις τιμές - Η ανεξάντλητη έμμεση φορολόγηση διατηρεί ψηλά το κόστος - Τα κερδοσκοπικά κυκλώματα εξακολουθούν να δρουν ανενόχλητα. Σε αυτό το πλαίσιο, δείχνουν σε τρόικα και κυβέρνηση το «δρόμο» τον οποίο επίμονα παρακάμπτουν:Ενίσχυση της ζήτησης με συντήρηση του μέσου εισοδήματος και αύξηση των δημόσιων επενδύσεων.

Κατά μία έννοια, τα ευρήματα μελετών του ΙΟΒΕ και του ΙΝΕ «τορπιλίζουν» τον πυρήνα του επιχειρήματος της τρόικας ότι η μείωση των μισθών θα καταστήσει στην παρούσα φάση πιο ανταγωνιστική την ελληνική οικονομία. Αυτό συμβαίνει την ώρα που είναι σε εξέλιξη κρίσιμες διαπραγματεύσεις με αντικείμενα εισηγήσεις των δανειστών όπως η μείωση του κατώτατου μισθού και η κατάργηση του 13ου και του 14ου.

Οι Βαλτικές Τίγρεις και η «Επιτυχία» της Εσωτερικής Υποτίμησης

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ 31/1/2012

Του ΓΑΒΡΙΗΛ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗ

Εδώ και καιρό από τους διεθνείς αναλυτές φιλοτεχνείται η εικόνα κάποιων χωρών, στις οποίες επιβλήθηκε με ιδιαίτερη ένταση η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης, ως υποδείγματα επιτυχίας. Οι χώρες της Βαλτικής αποτελούν τα πιο χαρακτηριστικά τέτοια παραδείγματα χωρών, οι οποίες έκαναν υπομονή και αντιμετώπισαν τις πολιτικές εντατικής λιτότητας με στωικότητα και σήμερα είναι έτοιμες να δρέψουν τους καρπούς των κόπων τους. Οι -εντός Ελλάδας- θιασώτες της μνημονιακής πολιτικής αναφέρονται συχνά σε αυτά τα δημοσιεύματα προσπαθώντας να εκμαιεύσουν τη συναίνεση της ελληνικής κοινωνίας, υποσχόμενοι ένα «καλύτερο μέλλον».

Ας δούμε πρώτα την περίπτωση της Λετονίας. Πριν από λίγο καιρό, ένα πολύ σημαντικό think tank του νεοφιλελευθερισμού που ασκεί σημαντική επιρροή στη χάραξη πολιτικών, το Peterson Institute for International Economics, εξέδωσε μία μελέτη με τίτλο “How Latvia came through the Financial Crisis” (ένας εκ των δύο συγγραφέων είναι ο πρωθυπουργός της Λετονίας) στην όποια, η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης παρουσιάζεται ως μία επιτυχία. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, για το 2011 οι ρυθμοί μεγέθυνσης θα πλησιάσουν το 4% ενώ η ανεργία από 20% στις αρχές του 2010, μειώνεται στο 14,4% το 2011. Η επιτυχία βασίζεται, σύμφωνα με τους συγγραφείς στο γεγονός ότι διατηρήθηκε η σύνδεση της ισοτιμίας του λετονικού νομίσματος με το ευρώ και δεν ασκήθηκαν επεκτατικές νομισματικές και δημοσιονομικές πολιτικές που θα προκαλούσαν υποτίμηση, η οποία με τη σειρά θα είχε καταστροφικές συνέπειες στους ισολογισμούς των νοικοκυριών, των επιχειρήσεων και των τραπεζών.

Εύλογη κίνηση ή κατάφορη προσβολή;

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Πολλά είναι τα μέλη της γερμανικής πολιτικής ηγεσίας που θα ήθελαν να οριστεί Ευρωπαίος επίτροπος με αρμοδιότητες βέτο για την εποπτεία του ελληνικού προϋπολογισμού και να υποχρεωθεί η ελληνική κυβέρνηση να θέσει την εξυπηρέτηση του χρέους πριν από όλες τις άλλες δημόσιες δαπάνες. Όμως η οργισμένη αντίδραση της Αθήνας και η έγκληση των περισσότερων Ευρωπαίων πολιτικών, ακόμη και του ηγέτη των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών, για επαναφορά της κυβέρνησης Μέρκελ στη δημοκρατική τάξη τους χάλασε το σχέδιο.

Είχαν ενδιαφέρον ωστόσο οι συζητήσεις και τα σχόλια που προκάλεσε το γερμανικό σχέδιο διεθνούς – δηλαδή ευρωπαϊκού – οικονομικού ελέγχου της Ελλάδας το Σαββατοκύριακο και που βρήκαμε καταγεγραμμένα σε ειδησεογραφικούς τόπους και μπλογκς εντός και εκτός Ελλάδας, με τους σχολιαστές να διακρίνονται κατά βάση σε δύο στρατόπεδα: σε όσους έβλεπαν θετικά τη γερμανική πρόταση και ήταν πρόθυμοι να την προσυπογράψουν στο όνομα των αμαρτιών του ελληνικών πολιτικών κομμάτων – πολύς απλός κόσμος στο εξωτερικό αλλά και Έλληνες εκτός ή εντός της χώρας – και σε όσους την απέρριπταν κατηγορηματικά – κάποιος κόσμος έξω και πολύ περισσότερος εδώ – στο όνομα του ιστορικού παρελθόντος της Γερμανίας που της υπαγορεύει να αποφεύγει τις προκλήσεις.

Η Γηραιά Ήπειρος του αποκλεισμού

 ΠΗΓΗ: sofokleous 10

Mε τίτλο «Η φτώχεια παγιδεύει τη μεσαία τάξη της Ευρώπης», η ισπανική εφημερίδα El Pais κάνει ένα ρεπορτάζ στους Ευρωπαίους που ζουν δύσκολα με χαμηλούς μισθούς ή είναι μακροχρόνια άνεργοι.

Το ρεπορτάζ ξεκινά με έναν 75χρονο Έλληνα, ο οποίος παίρνει σύνταξη 550 ευρώ, από τα οποία τα 150 ευρώ δαπανώνται στα φάρμακα.

Ακολουθεί ο Ισπανός Μανουέλ Χ. -μακροχρόνια άνεργος- που δεν δικαιούται πλέον επίδομα και ζει σε νοικιασμένο σπίτι. Τροφή και ρούχα εξασφαλίζει από ΜΚΟ.

Υπάρχουν επίσης ο Ρομπέρτο και η Μαριλίσα Μαδέρα από τον Ισημερινό, οι οποίοι έχασαν το διαμέρισμα που είχαν αγοράσει στη Μαδρίτη. Με τέσσερα παιδιά και ένα χρέος 100.000 ευρώ, αδυνατούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Η Ευρώπη στην εντατική, με λάθος διάγνωση

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

Martin Wolf

Οι οικονομικοί ρυθμιστές είναι πιο αισιόδοξοι απ’ όσο δυο μήνες πριν. Ο βασικός λόγος είναι η πεποίθηση ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, υπό την αποφασιστική καθοδήγηση του κ. Mario Draghi, έχει αναιρέσει τον κίνδυνο δημοσιονομικής «ανακοπής» στην ευρωζώνη. Όπως άκουσα από τον κεντρικό τραπεζίτη του Καναδά στο World Economic Forum του Νταβός, «Δεν θα γίνει γεγονός τύπου Lehman στην Ευρώπη. Κι αυτό είναι το σημαντικό». 

Σημαίνει αυτό ότι η κρίση στην ευρωζώνη έληξε; Καθόλου. Η ΕΚΤ έσωσε την ευρωζώνη από καρδιακή προσβολή. Αλλά τα μέλη της θα μείνουν για πολύ καιρό στην ανάρρωση, την οποία θα δυσκολεύει η επιμονή ότι η δημοσιονομική ασιτία είναι το σωστό φάρμακο για τον εξασθενημένο ασθενή (…) 

Ανταλλαγή Επιτρόπων τώρα!

ΠΗΓΗ: Το Βημα 31/1

του Αχιλλέα Χεκίμογλου

Η ανάληψη καθηκόντων Επιτρόπου «Ελληνικών υποθέσεων» από κάποιον Κοινοτικό παράγοντα θα ήταν περισσότερο από καλοδεχούμενη, εάν οι χώρες του Νότου και η «αδελφή» Ιρλανδία όριζαν ταυτόχρονα έναν δικό τους Επίτροπο Οικονομίας και Ανάπτυξης στις χώρες του Βορρά, με αρμοδιότητα την εξισορρόπηση των διαχρονικών ασυμμετριών μεταξύ των «εργατικών» Βορείων και «τεμπέληδων» Νοτίων. 

Η ανταλλαγή Επιτρόπων μεταξύ του πλούσιου Βορρά και του (νεό)πτωχου Νότου θα διασφάλιζε ότι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και η εξυπηρέτηση των χρεών της Ελλάδας (και σύντομα των λοιπών PIIGS) θα γίνονταν κατά προτεραιότητα, αλλά και ότι ο Επίτροπος των Νοτίων θα «κούρευε» επενδύσεις, ΑΕΠ, τεχνογνωσία και θέσεις εργασίας από τον πλούσιο Βορρά, διοχετεύοντάς τα υπέρ των πτωχών συγγενών της Μεσογείου - και των εν πτωχεία αδελφών Κελτών.

Σχολικά συσσίτια, μια κοινωνική προσφορά των "αρίστων"

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι 31/1/2012

Από το Μαρικάκι

Συσσίτια... συγνώμη, μικρογεύματα θα προσφέρονται το επόμενο διάστημα σε 18 σχολεία της Αττικής, στο πλαίσιο προγράμματος που θα «τρέξει» το υπουργείο Παιδείας «πιλοτικά» με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ. Αν και τον περασμένο Δεκέμβριο είχε ειπωθεί από την υφυπουργό ότι τα προγράμματα αυτά ουσιαστικά εντάσσονται στις Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας, υπονοώντας περίπου ότι προβλέπονται ούτως ή άλλως στις δράσεις που υπάρχουν στα σχολεία περιοχών με έντονα κοινωνικά προβλήματα, τώρα, η υφυπουργός Παιδείας ομολογεί χωρίς πολλές περιστροφές το πρόβλημα του υποσιτισμού των μαθητών λόγω της όξυνσης των κοινωνικών προβλημάτων. Τώρα, τι και ποιος φταίει γι’ αυτά τα τελευταία...

Η Διαμαντοπούλου ενάμιση μήνα πριν δεν ήθελε ούτε να ακούσει για τα περιστατικά λιποθυμίας μαθητών στα σχολεία και τα διέψευδε, ενώ όταν στις αρχές Οκτωβρίου καταγγέλθηκε το πρώτο σχετικό περιστατικό πιπιλούσε την καραμέλα του «λαϊκισμού». Με την ίδια άνεση που σήμερα πιπιλίζει την καραμέλα της κυβέρνησης αρίστων. Να υποθέσουμε ότι στο μυαλό της Διαμαντοπούλου, συσσίτια υπάρχουν επειδή δεν έχουμε ακόμη κυβέρνηση αρίστων, παρόλο που οι διάφοροι εκ των «αρίστων» τους οποίους εννοεί η υπουργός δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να στηρίζουν αυτή την πολιτική που εξωθεί στη φτώχεια όλο και περισσότερους.

Απολύσεις υπαλλήλων, κλείσιμο ζημιογόνων ΔΕΚΟ, περικοπές σε φαρμακευτικές και αμυντικές δαπάνες προβλέπει το ενδιάμεσο Μνημόνιο

ΠΗΓΗ: bankingnews.gr

Απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, συχγωνεύσεις κρατικών οργανισμών, κλείσιμο ζημιογόνων ΔΕΚΟ, περικοπές σε προνοιακά επιδόματα, αμυντικές και φαρμακευτικές δαπάνες, θα προβλέπει το ενδιάμεσο Μνημόνιο που θα υπογράψει η κυβέρνηση με την Τρόικα έως το τέλος αυτής της εβδομάδας.

Πρόκειται για νέα μέτρα αξίας τουλάχιστον 4,5 - 5 δισ. ευρώ, πάνω από το 2% του ΑΕΠ,   τα οποία ζητεί μετεπιτάσεως η Τρόικα προκειμένου να καλυφθούν οι δημοσιονομικές αποκλίσεις του 2011 αλλά και αυτές που θα προκύψουν φέτος, εξαιτίας της μεγαλύτερης επιβράδυνσης που θα σημειώσει η ελληνική οικονομία. Η ύφεση εκτιμάται ότι το 2012 θα φθάσει τουλάχιστον το 3,5% του ΑΕΠ έναντι 2,5% που είχε εκτιμήσει αρχικά η κυβέρνηση.
Τα νέα μέτρα πρόκειται να παρουσιαστούν στο Eurogroup της επόμενης Δευτέρας ( 6 Φεβρουαρίου) και αποτελούν προϋπόθεση για την ενεργοποίηση του PSI και την καταβολή των 30 δισ. ευρώ από την ΕΕ που προϋποθέτειν η εν λόγω συμφωνία.
Σύμφωνα με αξιωματούχο του υπουργείου Οικονομικών η διαπραγμάτευση με την Τρόικα βρίσκεται σε εξέλιξη τόσο για την τελική αξία των μέτρων όσο και για το περιεχόμενό τους, που προϋποθέτει συμφωνία των τριών πολιτικών κομμάτων που μετέχουν στην κυβέρνηση. 

Το μεγάλο κόλπο της ΕΚΤ μπορεί να δώσει πάνω από 1,5 τρις ευρώ στις τράπεζες

ΠΗΓΗ: Xrimanews.gr

"Οι ευρωπαϊκές τράπεζες κατέχουν "τοξικά" περιουσιακά στοιχεία μερικών τρις ευρώ και το πρόσφατο πακέτο δανείων ύψους 489 δις ευρώ απ' την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τις βοηθά να τα ξεφορτωθούν καταθέτοντας τα ως εγγυήσεις για την παροχή φρέσκου χρήματος μέσω του οποίου κερδοσκοπούν στα ευρωπαϊκά ομόλογα" είπε μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΑNT1 ο Πάνος Παναγιώτου.

"Η ΕΚΤ μείωσε σε τόσο μεγάλο βαθμό τα στάνταρντ της που το μόνο που δεν αποδέχεται ως εγγυήσεις για την παροχή δανείων είναι τα .. έπιπλα, τα παράθυρα και τις πόρτες των τραπεζών" είπε ο χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής σημειώνοντας ότι κατά πάσα πιθανότητα θα υπάρξει και συνέχεια με τις τράπεζες να επιστρέφουν για ακόμη περισσότερα χρήματα στις 29 Φεβρουαρίου, φτάνοντας το τελικό ποσό των δανείων πιθανώς και πάνω από 1,5 τρις ευρώ.

"Με τα χρήματα αυτά οι τράπεζες αγοράζουν βραχυπρόθεσμα ομόλογα κερδοσκοπώντας σε βάρος των Ευρωπαϊων πολιτών οι οποίοι, ιδιαίτερα στην Ιταλία και την Ισπανία, θα κληθούν να πληρώσουν τα τεράστια κέρδη των τραπεζών με αντάλλαγμα τη μείωση των επιτοκίων των κρατικών ομολόγων τους που είχαν απογειωθεί στα ύψη" συμπλήρωσε ο αναλυτής.

XrimaNews.gr

Λ.Βατικιώτης: «Το PSI δικαίωσε την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου»

ΠΗΓΗ: ΕΛΕ

Tο περασμένο Σάββατο (28/1), στην ραδιοφωνική εκπομπή του #rbnews, πήραμε συνέντευξη από τον Λεωνίδα Βατικιώτη, οικονομολόγο, δημοσιογράφο και μέλος της "Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου", με θέμα το PSI και την "επόμενη ημέρα" για την Ελλάδα. Ο κ. Βατικιώτης χαρακτήρισε την εξέλιξη του PSI ως "δικαίωση για την ΕΛΕ" προδιαγράφοντας ένα ζοφερό μέλλον τόσο για την πορεία του χρέους, όσο και των εισοδημάτων των Ελλήνων πολιτών. Παράλληλα, κατέθεσε μία σειρά αιτημάτων αλλά και εναλλακτικών προτάσεων για το προσεχές μέλλον, ενώ απάντησε και σε έναν αριθμό ερωτημάτων με βάση την επιχειρηματολογία των υπέρμαχων της λύσης του Μνημονίου.

Ακούστε όλη τη συνέντευξη, αλλά και διαβάστε τα κύρια σημεία της:

«Λεόντιος συμφωνία υπέρ τραπεζών το PSI»

Ο κ. Βατικιώτης χαρακτηρίζει “λεόντιο συμφωνία υπέρ των τραπεζών και κατά του ελληνικού κράτους” το σχεδιασμό της τρόικας. Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα όμως “δεν θα τη βγάλει καθαρή”, προσθέτει, καθώς πήρε μόνο μία μικρή παράταση ζωής. Σύντομα θα περάσει στα χέρια των μεγάλων τραπεζικών οργανισμών Γερμανίας και Γαλλίας, “με εξαίρεση ίσως την Εθνική Τράπεζα”. Οι τράπεζες ωστόσο “πρέπει να εθνικοποιηθούν”, τονίζει.

Τα παραμύθια του PSI

ΠΗΓΗ: Εργατική Αλληλεγγύη Νο 1003

του Σωτήρη Κοντογιάννη 

Οι συνεδριάσεις διαδέχονται η μια την άλλη αυτές τις μέρες. Την περασμένη βδομάδα οι πρωταγωνιστές του προκλητικού σήριαλ με τον ευγενικό (αλλά παραπλανητικό) τίτλο "Η διάσωση της Ελλάδας" ήταν ο Τσαρλς Νταλάρα, πρόεδρος του IIF και ο Ζαν Λεμιέρ, σύμβουλος της πολυεθνικής τράπεζας BNP Paribas. Ο Νταλάρα εκπροσωπεί το "συνδικάτο" των μεγαλoπιστωτών -την μαφία των διεθνών κερδοσκόπων, δηλαδή, που ειδικεύονται στην απομύζηση των δημόσιων ταμείων μέσα από τις αγοροπωλησίες ομολόγων. Ο Ζαν Λεμιέρ τη μεγαλύτερη (το 2010, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Bloomberg) τράπεζα του κόσμου.

Η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις μαζί τους με στόχο την υπογραφή μιας συμφωνίας ανταλλαγής των παλιών ελληνικών ομολόγων με νέα, μεγαλύτερης διάρκειας (μέχρι και κατά 30 χρόνια) και ονομαστικής αξίας μειωμένης κατά 50%. Από το PSI ("Συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην διάσωσης της Ελλάδας") όπως, κατ' ευφημισμόν, ονομάζεται το πρόγραμμα αυτό, το ελληνικό δημόσιο ελπίζει να μειώσει το χρέος του κατά 100 περίπου δισεκατομμύρια.

Stratfor: Germany's Role in Europe and the European Debt Crisis

ΠΗΓΗ: stratfor

By George Friedman


(Εκτεταμένη παρουσίαση στα ελληνικά, ΕΔΩ)

The German government proposed last week that a European commissioner be appointed to supplant the Greek government. While phrasing the German proposal this way might seem extreme, it is not unreasonable. Under the German proposal, this commissioner would hold power over the Greek national budget and taxation. Since the European Central Bank already controls the Greek currency, the euro, this would effectively transfer control of the Greek government to the European Union, since whoever controls a country's government expenditures, tax rates and monetary policy effectively controls that country. The German proposal therefore would suspend Greek sovereignty and the democratic process as the price of financial aid to Greece.

Though the European Commission rejected the proposal, the concept is far from dead, as it flows directly from the logic of the situation. The Greeks are in the midst of a financial crisis that has made Greece unable to repay money Athens borrowed. Their options are to default on the debt or to negotiate a settlement with their creditors. The International Monetary Fund (IMF) and European Union are managing these negotiations.

Any settlement will have three parts. The first is an agreement by creditors to forego repayment on part of the debt. The second is financial help from the IMF and the European Union to help pay back the remaining debt. The third is an agreement by the Greek government to curtail government spending and increase taxes so that it can avoid future sovereign debt crises and repay at least part of the debt.

Ας κοπιάσουν, του Γιάνη Βαρουφάκη

Το ότι κάποιοι γερμανοί πολιτικοί κατέγραψαν αυτά που σκέφτονταν από καιρό, είναι φυσιολογικό και θεμιτό. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά προτιμώ την ειλικρίνεια από την διγλωσσία. Έτσι κι αλλιώς δεν το κρύβουν εδώ και καιρό. Ας το γράψουν κιόλας. Στο μυαλό τους η Ελλάδα φαντάζει ως ένα δυσβάστακτο, όλο και αυξανόμενο, βάρος. Αν πρέπει να το σηκώνουν, στέλνοντας όλο και περισσότερα δισεκατομμύρια στην Αθήνα (ανεξάρτητα του αν η δική μας κυβέρνηση δικαιούται να τα χρησιμοποιήσει υπέρ της ελληνικής οικονομίας), είναι λογικό να απαιτήσουν, μετά από ένα σημείο, να αποκτήσουν και επίσημα εκτελεστική εξουσία στους κόλπους της ελληνικής κυβέρνησης, του ελληνικού κράτους.

πηγή; protagon.gr (via tvxs.gr)

του Γ. Βαρουφάκη

Το θέμα είναι ότι όταν αυτή η σκέψη καταγράφηκε σε κείμενο, το οποίο κατόπιν διέρρευσε στους Financial Times, έδωσε το πάτημα στους δικούς μας πολιτικούς, στον Υπουργό Οικονομικών συγκεκριμένα, να παρουσιάσουν ένα δικό τουςσπαρακτικό μονόπρακτο με τους ίδιους στον ρόλο των πατριωτών που εξανίστανται για την κατάφορη παραβίαση της εθνικής μας κυριαρχίας.
Ανοησίες! Και από τις δύο μεριές. Τόσο τη δική μας όσο και τη γερμανική. Από την μία, η γερμανική απελπισία δικαιολογείται μόνο ως αναλυτική αποτυχία των πολιτικών που την επιδεικνύουν. Και, από την άλλη, οι θυμωμένες διαμαρτυρίες των δικών μας πολιτικών μόνο ως απόδειξη της καλής τους σχέσης με την υποκρισία μπορεί να ερμηνευτούν.

Εγκώμιο στο Ευρώ

ΠΗΓΗ: aristero blog

του Θ. Μαριόλη

Αν. Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Το παρόν αποτελεί εκδοχή κειμένου επί του οποίου βασίστηκε η ομιλία μου στο «Στέκι Ελευσίνας», την Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012. Ευχαριστώ τις/τους παρευρισκόμενους για ενδιαφέρουσες ερωτήσεις και συζητήσεις. Οι σημειώσεις δηλώνονται με [.], και βρίσκονται στο τέλος του κειμένου.

 

1. Εισαγωγή

Αν και το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει οι κριτικές απέναντι «στο ευρώ», εξακολουθούν να παραμένουν, ιδίως στην Ελλάδα, μάλλον μειοψηφικές. Σε αντίθεση με ό,τι ίσχυε έως τώρα, στο παρόν κείμενο επιθυμώ να συνταχθώ όχι μόνον με τη φαινόμενη πλειοψηφία, αλλά και να συνθέσω ένα μικρό εγκώμιο στο ευρώ. «Εγκώμιο», εκ του «κώμος», σημαίνει: «επαινετικός λόγος, ύμνος σε νικητή, δοξολόγημα» (Δορμπαράκης, 1993, σελ. 217).

Αρχικά αναφέρομαι στο ζήτημα της εθνικής οικονομικής πολιτικής, γενικά. Στη συνέχεια δείχνω τη συνοχή του συστήματος του ευρώ. Τέλος, εκθέτω το όραμα, το οποίο διαπνέει το εν λόγω σύστημα, και αντλώ ορισμένα συμπεράσματα από τη σύνολη συζήτηση.

Μισέλ Αλιετά :«Ο πρώτος χρυσός κανόνας είναι να μη μειωθεί βιαστικά το χρέος»

. Γαλλία: Michel Aglietta :"La première règle d'or est de ne pas réduire précipitamment l'endettement"

LE MONDE 2012/01/29

Μετάφραση: Anne Chardonnay

O Μισέλ Αλιετά, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris-X-Nanterre και επιστημονικός σύμβουλος στο Κέντρο Ερευνών για τη διεθνή οικονομία CEPII και στην Groupama-AM, σχολιάζει  τις προκλήσεις της Ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής της 30ης Ιανουαρίου. Συγγραφέας του βιβλίου Zone euro: éclatement ou fédération [Ευρωζώνη: έκρηξη ή ομοσπονδία] (εκδόσεις Michalon, 188 σελίδες, 15 ευρώ) καταπιάνεται με τα δεινά της ευρωζώνης.

O Αλιετά είναι ο ιδρυτής της ονομαζόμενης « γαλλικής σχολής της ρύθμισης  » (école de la régulation) και ένας από τους πιο γνωστούς οικονομολόγους της χώρας, νέο-κενσυανής και σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης.

Τι προσδοκάτε από τη Σύνοδο Κορυφής της 30ης Ιανουαρίου;

Υποτίθεται ότι θα ασχοληθεί με την ανάπτυξη. Αυτό είναι κάτι καλό, εφόσον δεν έγινε λόγος γι' αυτήν στις δέκα προηγούμενες Συνόδους! Δυστυχώς, δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.  Θα ακούσουμε την Άνγκελα Μέρκελ να παροτρύνει: «Κάντε ό,τι κάνουμε κι εμείς !»  Η ανταγωνιστικότητα τιμών, όμως, που επιθυμεί το Βερολίνο είναι κάτι σχετικό. Εφόσον αντιμετωπίζεται αποκλειστικά μέσα από το πρίσμα  των μισθών, και με δεδομένη την σταθερότητα των συναλλαγματικών ισοτιμιών, η αναζήτηση της ανταγωνιστικότητας μετατρέπεται σε πάλη όλων εναντίον όλων και καταλήγει στον αποπληθωρισμό (μείωση τιμών και μισθών).