Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010

Κοινωνική «έκρηξη» φοβάται το ΔΝΤ


πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


 Η χειρότερη εργασιακή κρίση από τη δεκαετία του 1930 δημιουργεί τον κίνδυνο κοινωνικής «έκρηξης» σε Ευρώπη και Αμερική, προειδοποιεί το ΔΝΤ.


Σε «επικίνδυνα νερά» βρίσκεται η αγορά εργασίας, καθώς η ύφεση έχει αφήσει πίσω μία «έρημο ανεργίας», είπε ο Ντομινίκ Στρος Καν, επικεφαλής του ΔΝΤ, μιλώντας σε συνδιάσκεψη στο Όσλο σχετικά με την κατάσταση της αγοράς εργασίας διεθνώς, την οποία το ΔΝΤ είχε διοργανώσει μαζί με τη Διεθνή Οργανισμό Εργασίας (ILO).
Κατά τον Στρος Καν, μία νέα ύφεση είναι μάλλον απίθανη, αλλά παρόλα αυτά ο κόσμος δεν έχει γλιτώσει ακόμη από τον κίνδυνο μίας βαθύτερης, κοινωνικού χαρακτήρα αυτή τη φορά, κρίσης. Συγκεκριμένα, χαρακτήρισε «τεράστιο λάθος» το να θεωρεί κανείς ότι η Δύση είναι ασφαλής ξανά, έχοντας φτάσει κυριολεκτικά στο χείλος του γκρεμού μόλις τον προηγούμενο χρόνο. «Δεν είμαστε ασφαλείς» επεσήμανε.

Έκθεση Ιδεών : Πως περνώ το καλοκαίρι μου


Μάθημα : Έκθεση Ιδεών
Θέμα : Πως περνώ το καλοκαίρι μου
Του Μαθητή:  Αδιόριστου* Εκπαιδευτικού
Τάξη:
Τόσα χρόνια στο σχολείο κάθε χρόνο άλλο θρανίο
μια ζωή στην ίδια τάξη θεωρία μα και πράξη
……………………………………………………
Σαν γαϊδούρι που παλιώνει μα περπατησιά δεν στρώνει
έμεινα στην ίδια τάξη θεωρία μα και πράξη

( Στίχοι-Μουσική Γιώργος Ζήκας)
Τα καλοκαίρια μου τα τελευταία 10-15 χρόνια είναι πολύ προβλεπόμενα, αναμενόμενα και επαναλαμβανόμενα. Τίποτε το εξαιρετικό, τίποτε το καινούριο. Έχουν όμως ( κάθε χρόνο) πολύ σασπένς! Κάτι σα να παρακολουθείς θρίλερ σε θερινό κινηματογράφο!Γίνεται να είναι κάτι ταυτόχρονα συνηθισμένο και να έχει σασπένς; Γίνεται, όταν εμπλέκεται το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας!

Δυτικά μοντέλα: Από τη δημοκρατία στο φασισμό



ΠΗΓΗ: "ΔΡΟΜΟΣ"
του Στ. Ελληνιάδη
Αν η ποιότητα της δημοκρατίας ορίζεται από το βαθμό εξασφάλισης των δικαιωμάτων των μειοψηφιών, των μειονοτήτων και των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων, τότε το επίπεδό της στις καπιταλιστικές μητροπόλεις και τις περιφερειακές τους χώρες πέφτει συνεχώς υπό την ισχυρή επήρεια του αναδυόμενου νεοφασισμού. Τρία επίκαιρα παραδείγματα είναι αρκετά για να καταδείξουν το γεγονός: Γαλλία, ΗΠΑ, Ισραήλ.
Γαλλία: επιστροφή στα ναζιστικά πρότυπα

Στη Γαλλία, ο Σαρκοζί και η κυβέρνησή του με τη δεύτερη νομοθετική απαγόρευση ενέτειναν την επίθεσή τους εναντίον των μουσουλμάνων γυναικών που ντύνονται σύμφωνα με τα δικά τους ήθη και έθιμα, στέλνοντας ένας σαφές εκφοβιστικό μήνυμα σε όλους τους πολίτες που έχουν άλλη κουλτούρα και ιδιαιτέρως στους αλλόθρησκους που προέρχονται από τις πρώην αποικίες στην Ασία και την Αφρική.

Ο κατασκευαστικός καπιταλισμός στην εποχή της κρίσης και του Μνημονίου




ΠΗΓΗ: "Δρόμος"
Του Ανέστη Ταρπάγκου.
Η χρυσή 10ετία (1995-2004)
Στο συνολικό πλαίσιο καπιταλιστικής ανάπτυξης που αναδείχθηκε στην 12ετία 1996-2007, καταγράφηκε και η αντίστοιχη κατασκευαστική έκρηξη, τόσο στο επίπεδο των μεγάλων έργων της περιόδου, όσο και στο επίπεδο των ιδιωτικών οικοδομικών έργων, σε σημείο που η 10ετία 1995-2004 να μπορεί εύλογα να χαρακτηριστεί ως η «χρυσή 10ετία» του ελληνικού κατασκευαστικού κεφαλαίου. Πρόκειται για την περίοδο που τροφοδοτήθηκε η κατασκευή των μεγάλων έργων τεχνικής υποδομής κύρια στο επίπεδο των συγκοινωνιακών έργων , αλλά και άλλων υδραυλικών έργων, έργων διαχείρισης αποβλήτων, λιμενικών κ.λπ., στη βάση των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων του 2ου και του 3ου ΚΠΣ, αλλά και των αντίστοιχων εθνικών πόρων. 

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

Πώς βλέπει ο ΓΑΠ τον ΓΑΠ

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
του Θ. Καρτερού

Έχει ενδιαφέρον, πολιτικό και ψυχολογικό, ο τρόπος που ο Γιώργος Παπανδρέου κατανοεί τον εαυτό του και όσα συμβαίνουν γύρω του. Γιατί, σε ένα σύστημα στο οποίο πάρα πολλά εξαρτώνται από τον πρωθυπουργό, ο τρόπος που αυτός σκέφτεται και συλλαμβάνει την πραγματικότητα επηρεάζει τους πάντες και τα πάντα. Τι προκύπτει λοιπόν από την αυτοπροσωπογραφία που μας παρουσίασε στη ΔΕΘ;

Πρώτον, ο ΓΑΠ αντιλαμβάνεται τον ΓΑΠ ως ανυποχώρητο μαχητή. Μ’ έχετε δει να φυγομαχώ ποτέ; αναρωτήθηκε, για να προσθέσει ότι δεν θα δειλιάσω να αντιμετωπίσω τα δύσκολα, εκεί έχω ταχθεί κι εκεί θα μείνω.
Δεύτερον, ο ΓΑΠ αντιλαμβάνεται τον ΓΑΠ ως ιστορικά μοναδικό μεταρρυθμιστή, σχεδόν επαναστάτη. Τα ψέματα τελείωσαν, το μεγάλο έργο για την αναμόρφωση της Ελλάδας έχει ξεκινήσει, η επανάσταση του αυτονόητου έχει αρχίσει, καταφέραμε το ακατόρθωτο!
Τρίτον, ο ΓΑΠ αντιλαμβάνεται τον ΓΑΠ ως έξοχο πατριώτη, που δίνει μια μεγάλη μάχη για την Ελλάδα. Είμαστε έτοιμοι να συγκρουστούμε με όλες τις κακές πρακτικές και αντιλήψεις για να πάει η χώρα μπροστά.... για το πατριωτικό συμφέρον.

Τα Βurberry της οργής


Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ


του Αντώνη Καρακούση



Η σύγχυση δεν έλειψε ποτέ απ΄ τη χώρα μας. Στη δημόσια σφαίρα περίσσευε πάντα. 

Οσοι εκφέρουν δημόσιο λόγο διακρίνονται από μια διαρκή ταλάντευση, αντίστοιχη του εκκρεμούς. 

Για να μη μιλήσουμε για τη δημοσιογραφία, και ιδιαίτερα για την τηλεοπτική, η οποία κατά περίπτωση ομιλεί και τοποθετείται. 
Τελευταίως οι αστέρες της ΤVδιάττοντες και μη- είναι αλαφιασμένοι. 

Αλλοτε υπερασπίζονται μετά πάθους την καταστολή και είναι έτοιμοι να ενδυθούν την αστυνομική στολή προκειμένου να προστατεύσουν τη γαλήνη και την τάξη και την επομένη είναι ικανοί να τα σπάσουν οι ίδιοι, ωθούμενοι απλώς από το άγχος της τηλεθέασης. 

Ειδικά στο θέμα της κρίσης η στάση τους δεν περιγράφεται. 


Η ομοιοπαθητική της διαφθοράς



Πηγή: ΠΟΝΤΙΚΙ
Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Χαράς ευαγγέλια για κυβέρνηση και ΜΜΕ! Μετά το κολοσσιαίο θέμα του «ιπτάμενου παπουτσιού» και τα τηλεοπτικά δικαστήρια που στήθηκαν στο άψε - σβήσε, λίγο πριν βρομίσει το πτώμα και δεν το αντέχουν ούτε τα δελτία ειδήσεων, άνοιξε πάλι το θέμα των φορτηγατζήδων. Επιτέλους!
● Άλλη μια κοινωνική ομάδα – ανεξαρτήτως του βαθμού δικαίου ή αδίκου, το οποίο άλλωστε κανείς δεν θα ψάξει – αποκομμένη από τις υπόλοιπες θα συγκεντρώσει την μήνιν και τα διασταυρούμενα πυρά παραδομένη στη χλεύη της κοινωνίας.
● Άλλη μια «επικοινωνιακή» νίκη θα προστεθεί στον τιτάνιο κυβερνητικό αγώνα κατά της διαφθοράς, της οπισθοδρόμησης, των συντεχνιών.
● Άλλη μία ευκαιρία ενεργοποίησης του «κοινωνικού αυτοματισμού»: ολόκληρη η κοινωνία εναντίον κάθε μέρους της το οποίο αποκόπτεται και δίνεται βορά στον πολιτικό και «ενημερωτικό» κανιβαλισμό.
Φυσικά κανείς δεν πρόκειται να συζητήσει το είδος της επιχειρούμενης αλλαγής:

Fast track στην απασχόληση






πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Tης Χριστινας Κοψινη

Από τον Ιούνιο προσπαθεί ο ΟΑΕΔ να τονώσει, κάπως, την αγορά εργασίας με προγράμματα που χρηματοδοτεί το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Τα σχέδια είναι έτοιμα. Οι περιοχές παρεμβάσεων εντοπισμένες. Οι πελατειακές δράσεις, του ένδοξου παρελθόντος του ΟΑΕΔ, σχετικά περιορισμένες. Αλλά τα προγράμματα για τη διάσωση θέσεων εργασίας δεν προχωράνε. Εχουν κολλήσει στην οριστικοποίηση των υπουργικών αποφάσεων και στη συνεννόηση των οικονομικών υπουργείων με το Εργασίας, που επί 4 μήνες είναι σε μια διαρκή διαδικασία συνεννόησης...

Ο ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ: Β! ΜΕΡΟΣ


Συνέχεια....

Πηγή: Sofokleous10
του Β. Βιλιάρδου
Η πρόταση του οικονομολόγου φαίνεται εν πρώτοις ενδιαφέρουσα (αν και με «σφάλμα», αφού θα έπρεπε να εξαιρέσει εκείνα τα περιουσιακά στοιχεία, τα οποία είναι επιβαρυμένα με δάνεια – τουλάχιστον κατά το ύψος των δανείων), επειδή η εξόφληση του χρέους θα ελάφρυνε τον προϋπολογισμό κατά τα 60 δις € των ετησίων τόκων, με αποτέλεσμα να μειωθούν τόσο οι φόροι, όσο και οι κρατήσεις. Βέβαια, θεωρείται μάλλον «σοσιαλιστική» και μη συμβατή με τις καπιταλιστικές αρχές - αφού «επιτίθεται» αναμφίβολα στο καθεστώς της ιδιοκτησίας, τη βασική αρχή δηλαδή της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς.

Ο ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ: Α! ΜΕΡΟΣ



ΠΗΓΗ: Sofokleous 10
του Β. Βιλιάρδου
Οι κίνδυνοι κοινωνικών αναταραχών, η πιστωτική παγίδα, οι μέθοδοι αποφυγής της, ο «δύσδρομος» που βαδίζει η Ελλάδα, οι δυνατότητες αντιμετώπισης της υπερχρέωσης, ο περιορισμός και η εξόφληση του δημοσίου μας χρέους

“Αν και το κράτος μας έχει εισπράξει ενδιάμεσα (μετά την «εισβολή» του ΔΝΤ) περί τα 30 δις $ από ιδιωτικοποιήσεις, έχουμε σήμερα το υψηλότερο δημόσιο χρέος από την ίδρυση της Δημοκρατίας…...Είμαστε εναντίον του «αχαλίνωτου» καπιταλισμού. Ποιος κερδίζει από τη σημερινή ανάπτυξη της χώρας μας; Οι εισοδηματικές ανισορροπίες στην Τουρκία είναι πλέον τεράστιες. Ταυτόχρονα, παρά την ανάπτυξη του ΑΕΠ μας, η απασχόληση παραμένει υποτονική. Αυτό το φαινόμενο μου ήταν καινούργιο μέχρι σήμερα: η οικονομία αναπτύσσεται, παράλληλα με την αύξηση της ανεργίας” (K.Kilicdaroglu, πρόεδρος του κόμματος της αντιπολίτευσης CHP).  

Η συνέχεια στην πηγή...

Κ. Λαπαβίτσας: Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΘΕΤΗΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ 
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  ΤΥΠΟΥ – ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ 

Την Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου στις 7.00 το απόγευμα, ο Κώστας Λαπαβίτσας (καθηγητής Οικονομικών στο Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου), θα παρουσιάσει στην αίθουσα του Οικονομικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών (Ευριπίδου 14) το νέο κείμενο εργασίας του RMF, με τίτλο: 

Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ  ΚΑΙ ΑΘΕΤΗΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ 

Συμμετέχουν: Γιώργος Μανιάτης, Γιάννης Τόλιος, Λεωνίδας Βατικιώτης
Διοργανωτές: Research on Money and Finance, Βήμα διαλόγου για την κοινή δράση της Αριστεράς, Πρωτοβουλία Καλλιτεχνών και Διανοουμένων ενάντια στο ΔΝΤ 

      Η εκδήλωση – συνέντευξη Τύπου θα μεταδοθεί ζωντανά από τις ακόλουθες ιστοσελίδες και μπλογκ:
       Το  κείμενο εργασίας του Research on Money and Finance είναι αναρτημένο στην διεύθυνση: http://www.researchonmoneyandfinance.org/


Περίληψη

Οι αιτίες του χρέους των χωρών της περιφέρειας:
Συμμετοχή στην ΟΝΕ και ελλείμματα του ιδιωτικού τομέα
  1. Η αναταραχή στην Ευρωζώνη οφείλεται στην παγκόσμια κρίση χρηματιστικοποίησης η οποία ξέσπασε το 2007. Αλλά οφείλεται επίσης και στον στρεβλό χαρακτήρα της ευρωπαϊκής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ). Η συστηματική πίεση επί της εργασίας έχει εντείνει τις διαφορές στην ανταγωνιστικότητα μεταξύ των μελών της Ευρωζώνης, διαχωρίζοντας την Ευρωζώνη σε κέντρο και περιφέρεια.

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Οι Πιλάτοι ενδεδυμένοι ρύπους ουδετερότητας

Ο τίτλος από: Χριστίνα Μπάρτζη, «Περί προβάτων»
Ηθεωρία (ή το πρόσχημα) της «υπαρκτής πολιτικής», που ισοπεδώνει το παρόν στο όνομα του παρελθόντος, που δημιουργεί νέους κοινωνικούς μύθους (όπως την ειρηνική συμβίωση/συνύπαρξη αποξενωμένων ανθρώπων), που προωθεί υποπροϊόντα μονοδρομικών ψευδαισθήσεων και απομιμήσεων, στην ουσία δολοφονεί τα όνειρα των πολιτών με το στιλέτο μιας κατασκευασμένης πραγματικότητας.
ΣΤΙΣ κοινωνίες της κρίσης δεν διαμορφώνονται ζωντανά δίκτυα συνανθρώπων, αλλά παρα-πολιτικοειδή αόρατα κυκλώματα, δεν καλλιεργούνται σταθερές θεσμικές αξίες αλλά ανομικές υποκουλτούρες, δεν ενθαρρύνονται νέες ιδέες αλλά διατιμώνται ποσοτικά προγραμματικές «φούσκες».
ΣΤΗΝ κλειστή παρέα των κατεχόντων και κυβερνώντων, οι οποίοι κατέχουν άλλωστε την απόλυτη αλήθεια, έχουν προστεθεί αυτοκλήτως και οι διανοούμενοι της συναίνεσης (που κατέχουν άλλωστε την απόλυτη γνώση).

Συνηγορία της πολλαπλής Αριστεράς


ΠΗΓΗ: LLS

«Στην σύλληψη της Μπραζίλια ,και σχεδόν σε όλα τα projects του Niemeyer ,υπάρχει μια δυναμική αποτύπωση των κωδίκων ,που επιμετρά την γη και τον ουρανό. Είμαι πάντα εντυπωσιασμένος από τους Ελληνικούς Ναούς ,από αυτήν την επιθυμία να διαχειριστεί ως ίσα τον ορίζοντα, το υψόμετρο , τον αέρα και τον άνεμο. Πάνω από όλα ο Παρθενώνας του οποίου η προσαρμογή στο τοπίο , η γήινη ακρίβεια του , πραγματικά κόβει την ανάσα. Ο Niemeyer είναι σαν «Έλληνας» κομμουνιστής .Σαν τον Πλάτωνα .»
«Τι είναι κομμουνισμός; Το πολιτικό όνομα του προτάγματος ισότητας στις αλήθειες»
Alain Badiou “Logic of Words” p 536, 537

Δεν υπάρχει πιο ριζοσπάστης πολιτικός φιλόσοφος σήμερα εντός αριστεράς όσο ο Α.Badiou. Κινείται σε αυτό που συμβατικά θα χαρτογραφούσαμε ως «άκρα αριστερά» , αλλά θεμελιώνει την δράση του σε μια συγκλονιστική «ιδεαλιστική» διάσταση, πρωτοποριακή ευρηματική, δημιουργική. Η κριτική του για την πιο «συμβατική» αριστερά είναι θεμελιακή. Ωστόσο αν τον κοιτάξουμε προσεκτικά και μακριά από προκαταλήψεις, και κυρίως εκτός ενός Μπαντουισμού , μας ανοίγει διαδρόμους και όψεις πολύ ενδιαφέρουσες. Θα επανέλθουμε στο θέμα σύντομα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΜΙΧΑΛΗ ΣΠΟΥΡΔΑΛΑΚΗ



ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

Χωρίς κοινωνικές συμμαχίες


αναζητά στήριξη από δυνάμεις,


που θα του είναι χρήσιμες την επόμενη ημέρα

Τη συνέντευξη πήρε


ο Πάνος Λάμπρου

Συμπληρώθηκαν 36 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ. Από το αρχικό σχήμα του 1974 μέχρι το ΠΑΣΟΚ του 2010 υπάρχει τεράστια απόσταση. Ή μήπως μας φαίνεται σήμερα έτσι;


Υπάρχει συνέχεια, υπάρχουν και μεγάλες διαφορές. Όταν το ΠΑΣΟΚ ξεκινάει την πορεία του, έχει τέσσερα θεμελιώδη συνθήματα, που εγγράφονται στο γενετικό του υλικό. Τα συνθήματα της λαϊκής κυριαρχίας, εθνικής ανεξαρτησίας, κοινωνικής δικαιοσύνης, δημοκρατικής διαδικασίας, που ήταν μεν γενικόλογα, συγκροτούσαν όμως, ένα εν δυνάμει αριστερό κίνημα. Αριστερό και μάλιστα της ανανεωτικής αριστεράς, με την έννοια ότι έθετε το ζήτημα της συμμετοχής...



Λέγανε μάλιστα τότε ότι ο Παπανδρέου έκλεβε τα συνθήματα του ΚΚΕ Εσωτερικού.