Παιχνίδια στο Ελληνικό

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Ένα νέο βεγγαλικό, με έντονη προεκλογική λάμψη, έσκασε το απόγευμα της Τρίτης με την ανακοίνωση εννέα συμμετοχών ενδιαφέροντος για την πρώτη φάση της διαδικασίας για την αξιοποίηση του Ελληνικού.

Τα ονόματα θα διευκρινιστούν αργότερα, αλλά αυτό δεν απέτρεψε τους αρμόδιους από το να μιλήσουν για «έντονο ενδιαφέρον, υψηλό ανταγωνισμό και επιβράβευση των προσπαθειών». Έτσι, για μία ακόμη φορά, φάνηκε πως για το περιβόητο αυτό έργο θα πρέπει να κρατάμε πολύ μικρό καλάθι.

Πίσω από τον θριαμβευτικό τόνο που επιχείρησε να δώσει το ΤΑΙΠΕΔ και ο αρμόδιος υπουργός ΠΕΚΑ Γιώργος Παπακωνσταντίνιου (που, ας μην ξεχνάμε, εκεί κοντά πολιτεύεται) τα πραγματικά δεδομένα δίνουν μια διαφορετική εικόνα για την πρώτη αυτή φάση. Στην πραγματικότητα, η διαδικασία ολοκληρώθηκε χωρίς κανέναν δεσμευτικό όρο συμμετοχής. Δηλαδή οι ενδιαφερόμενοι δεν πλήρωσαν ούτε ένα ευρώ για να συμμετάσχουν. Και βέβαια, δεν παρέλαβαν καν τον επενδυτικό φάκελο, ενώ δεν εξέφρασαν καμία δέσμευση σε ό,τι αφορά την περαιτέρω εμπλοκή τους.

Κρίση πολιτικής νομιμότητας στην Ευρώπη

foto: http://www.lukasvasilikos.com/

Πηγή: FT (via Euro2day)

by Tony Barber (London)

Η καθησυχαστική σκέψη που έκανε η Ευρώπη για το χρηματοπιστωτικό κραχ του 2008 ήταν πως επρόκειτο για μια κρίση που εισήχθη από τις ΗΠΑ, τη χώρα των ασύδοτων πανίσχυρων τραπεζιτών και των ανάξιων δανειοληπτών. 

Ο μύθος του άχρηστου και επικίνδυνου "Άλλου" στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού εξυπηρετούσε τον προφανή στόχο της ευρωπαϊκής ελίτ να χτίσει μια ενιαία, υπερεθνική ταυτότητα. 

Αλίμονο για την Ευρώπη, αυτός ο μύθος δεν έμελλε να κουκουλώσει για πολύ την πολιτική και οικονομική πραγματικότητα. Και η σημερινή πραγματικότητα είναι ότι η χρηματοπιστωτική κρίση, ανεξάρτητα από την προέλευσή της, προκαλεί μια ίσως πολύ βαθιά κρίση νομιμότητας στο πολιτικό σύστημα της Ευρώπης. 

Sinn του Ifo: Πιο ανταγωνιστική η Ελλάδα εκτός ευρώ

φωτο:  http://bleeps.gr

Πηγή: www.capital.gr

Η ικανότητα της Ελλάδας να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητα της θα περιοριστεί σημαντικά αν συνεχίσει να χρησιμοποιεί το ευρώ, σημειώνει ο επικεφαλής του γερμανικού ινστιτούτου Ifo ενώ εκτιμά ότι και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης θα αντιμετωπίσουν τα ίδια προβλήματα. 

"Προσωπικά πιστεύω ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα η Ελλάδα να γίνει ανταγωνιστική όσο θα είναι στην Ευρωζώνη", δήλωσε ο Hans-Werner Sinn, πρόεδρος του Ifo σε ομιλία του στη Νέα Υόρκη. 

"Εάν η Ελλάδα μείνει στην Ευρωζώνη θα υπάρχει συνεχιζόμενη και μαζική ανεργία. Ωστόσο, αν  βγει θα γνωρίσει μια απότομη ανάκαμψη" καθώς οι χαμηλότερες τιμές θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της, εκτίμησε όπως αναφέρει το Reuters. 

Προειδοποίησε ότι μεγάλους κινδύνους αντιμετωπίζουν και άλλες υπερχρεωμένες χώρες της Ευρωζώνης που είναι υποχρεωμένες να μειώσουν τις δαπάνες και να αυξήσουν τους φόρους. 

"Οι περικοπές στους μισθούς και τις τιμές στο βαθμό που χρειάζεται σε ορισμένες από τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου είναι κάτι που είναι αδύνατο, ότι και να λένε οι πολιτικού", δήλωσε ο Sinn και πρόσθεσε: "Η πολιτική δεν μπορεί να ξεπεράσει τους νόμους των οικονομικών".

Πηγή:www.capital.gr

Γ. Αυγερόπουλος: “Περισσότεροι οι ναυαγοί, παρά οι ναυτικοί”

φωτο:http://bleeps.gr

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ 22/4/2012

Τα ντοκιμαντέρ του Εξάντα, ψυχή του οποίου είναι ο Γιώργος Αυγερόπουλος (δημιουργός ντοκιμαντέρ και δημοσιογράφος), από την Αργεντινή και τη Γουατεμάλα, μέχρι την Ιρλανδία και την Ισλανδία, έφεραν στις οθόνες μας όψεις της αντίστασης, έδειξαν το κόστος της «ανάπτυξης» και τους υπαίτιους της κρίσης και ότι τα Μνημόνια δεν αποτελούν μονόδρομο. Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε καταθέτει την εμπειρία του για τον άγριο καπιταλισμό της εποχής μας.

– Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ για την Γουατεμάλα, Υπέροχη μακροοικονομία, ξεχείλιζε ειρωνεία. Ποια αντίθεση θέλατε να υπογραμμίσετε επιλέγοντας αυτό τον τίτλο;

– Νομίζω πως ο όρος «ανάπτυξη» θα πρέπει να επανεξεταστεί από τη διεθνή κοινότητα. Ζούμε στη μαγική εποχή όπου τα νούμερα δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική ζωή. Δεν είναι δυνατόν να μιλάς για «ανάπτυξη» και ο πληθυσμός να λιμοκτονεί ή να ζει σε άθλιες συνθήκες. Στην περίπτωση της Γουατεμάλας, η κυβέρνηση δηλώνει περήφανη για μια ανάπτυξη που φτάνει το 4% και την ίδια στιγμή το 50% των παιδιών κάτω των 5 ετών υποσιτίζονται. Να τη βράσω λοιπόν τέτοια «ανάπτυξη»! Νομίζω πως μια ανάπτυξη που δεν καταμετρά κοινωνικούς παράγοντες και περιβαλλοντικούς παράγοντες μεταξύ άλλων, είναι ψεύτικα νούμερα σε ένα χαρτί χωρίς καμιά αξία απολύτως.

Ρίχνει κυβερνήσεις η λιτότητα...

ΠΗΓΗ: sofokleous 10

Δεν είναι μόνο η Ελλάδα που οδηγείται σε δύο εβδομάδες σε πρόωρες εκλογές, οι οποίες μετά βεβαιότητας θα είναι η πιο απρόβλεπτες της μεταπολίτευσης. Σε τουλάχιστον δύο χώρες ακόμη οι περικοπές κοινωνικών δαπανών από τον κρατικό προϋπολογισμό αποτέλεσαν την σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, μετατρέποντας σε κομμάτια και θρύψαλα τις εύθραυστες κυβερνητικές πλειοψηφίες. Αφορμή για την κορύφωση που δέχονται οι πολιτικές αντιπαραθέσεις σχετικά με την λιτότητα είναι η προθεσμία την οποία έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την επόμενη Δευτέρα, στις 30 Απριλίου, οπότε πρέπει τα κράτη – μέλη να παραδώσουν τα σχέδια περικοπών που έχουν ζητήσει οι Βρυξέλλες.

Η πρώτη χώρα που δοκιμάζεται λόγω της λιτότητας είναι η Τσεχία, που μετά την αναγγελία περικοπών στον κρατικό προϋπολογισμό ύψους 3 δις. δολ. και αυξήσεων στους φόρους γνώρισε τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στην Πράγα από το 1989 και την λεγόμενη Βελούδινη Επανάσταση. Τα πανό των συγκεντρωμένων όμως τώρα έγραφαν «όχι στη λιτότητα» και επίσης «κάτω οι κλέφτες». Οι διαδηλωτές, ειδικότερα, ζητούν να απομακρυνθεί από την κυβέρνηση συμμαχίας, ένα από τα τρία κεντροδεξιά κόμματα, με την επωνυμία «Δημόσιες Υποθέσεις», του οποίου ηγείται ένας ζάπλουτος επιχειρηματίας , ο οποίος κατηγορείται για κατάχρηση δημόσιου χρήματος. Οι τριγμοί που σημειώθηκαν στο συγκεκριμένο κόμμα οδήγησαν τον πρωθυπουργό Πετρ Νέκας να απειλήσει με πρόωρες εκλογές τον Ιούνιο στην περίπτωση που χάσει την δεδηλωμένη

Ποιος Χρηματοδοτούσε τον Χίτλερ-Ξένες μεγάλες τράπεζες χρηματοδότες των ναζί

ΠΗΓΗ: Η Οικονομία με άλλο μάτι

του Μωυσή Λίτση

Τόνοι χαρτιού έχουν γραφτεί για το πώς και γιατί της ανόδου του Χίτλερ στην Γερμανία του Μεσοπολέμου, που έφερε τους ναζί στην εξουσία προκαλώντας την μεγαλύτερη ανθρώπινη φρίκη του 20ο αιώνα.

 Πέρα όμως από τα πολιτικά, κοινωνικά και άλλα αίτια, ο Χίτλερ και οι ναζί δεν θα αποκτούσαν ίσως τόσο μεγάλη στρατιωτική δύναμη αν κάποιος δεν τους χρηματοδοτούσε. Και δεν ήταν μόνο οι Γερμανοί τραπεζίτες και βιομήχανοι.

 Μέρες που είναι με την άνοδο της Χρυσής Αυγής και το αυγό του φιδιού να εκκολάπτεται επικίνδυνα σε μία Ευρώπη που ζει καταστάσεις ανάλογες με αυτές της Μεγάλης Κρίσης του ’30, βρήκαμε ενδιαφέροντα στοιχεία για το ρόλο ξένων τραπεζών στη χρηματοδότηση του Χίτλερ.

 Στην κορυφή μάλιστα φιγουράρει η και σήμερα «τράπεζα των τραπεζών», η ελβετική Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, η οποία δημιουργήθηκε το 1930 από τον τότε διοικητή της τράπεζας της Αγγλίας Montagu Norman και τον Γερμανό ομολόγο του Hjalmar Schacht που έγινε αργότερα υπουργός Οικονομικών του Χίτλερ. Αρχικός στόχος της τράπεζας ήταν να διευκολύνει την καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων που είχαν επιβληθεί στην Γερμανία με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών μετά το τέλος του  A’ Παγκοσμίου Πολέμου.

High Frequency Economics: Δύσκολα θα δεχτούν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις την ελληνική συνταγή λιτότητας – Τα αδιέξοδα από την επιμονή της Γερμανίας θα απειλήσουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα το καλοκαίρι

foto: http://www.lukasvasilikos.com/

www.bankingnews.gr

Καλοκαίρι αναταραχών και κλιμάκωσης της κρίσης προβλέπουν μπροστά οι αναλυτές για την Ευρώπη, παρά το γεγονός ότι οι πολιτικοί της ευρωζώνης κάνουν σημαντικές προσπάθειες να βρουν λύση στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους.

Οι κινήσεις της ΕΚΤ, με το 1 τρισ. ευρώ στον τραπεζικό κλάδο, η αύξηση της δύναμης πυρός του μηχανισμού στήριξης της ευρωζώνης, καθώς και η αύξηση των πόρων του ΔΝΤ, φαίνεται ότι δεν είναι αρκετά για να μπορέσει να ανακοπεί η μετάδοση της κρίσης από την Ελλάδα στις υπόλοιπες αδύναμες χώρες της Ζώνης. 

Το κόστος δεκαετούς δανεισμού της ισπανικής κυβέρνησης είναι τώρα στο 6% ενώ ο IBEX 35 στη Μαδρίτη έχει δει την τεράστια πτώση καθώς οι επενδυτές αμφισβητούν τη βιωσιμότητα των ισπανικών τιμών των κατοικιών και το κρατικό χρέος που κατέχουν οι τράπεζες.

"Γίνεται όλο και πιο πιθανό το σενάριο να υπάρξει κάποιου είδους προγράμματος στήριξης για την Ισπανία", δήλωσε ο Carl Weinberg, επικεφαλής οικονομολόγος της High Frequency Economics. «Η απόδοση στα 10ετή ισπανικά ομόλογα είναι αποσταθεροποιητική, με τους Ευρωπαίους να δείχνουν σημαντική απροθυμία να εφαρμόσουν την γερμανική συνταγή λιτότητας που εφαρμόζεται στην Ελλάδα.

Ποιος ορίζει τον ορθολογισμό;

foto: http://www.lukasvasilikos.com/

ΠΗΓΗ: Καθημερινή 23/4/2012

Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Τώρα δίνεται η μάχη των δυνάμεων της αλλαγής, των μεταρρυθμίσεων, του ορθολογισμού, εναντίον των δυνάμεων του θυμού, της ανυπακοής και της αδράνειας. Ο φίλος μού περιέγραφε αυτή τη μάχη με πάθος, με πίστη. Μιλήσαμε πολλή ώρα, διαφωνώντας και συμφωνώντας, για το πού βρίσκεται η Ελλάδα σήμερα, πού βρίσκεται η Ευρώπη, τι είδους μετασχηματισμοί συμβαίνουν, πώς φανταζόμαστε το μέλλον, τι συμβαίνει στη γειτονιά του, τον Αγιο Παντελεήμονα. Δεν με έπεισε, δεν τον έπεισα, άλλωστε δεν θέλαμε να πειστούμε, να συναντηθούμε θέλαμε, σαν φίλοι από παλιά, και να αναγνωρίσουμε πάλι κοινά καταγωγικά ίχνη, διαβάσματα, αναζητήσεις. Μείναμε αρκετά στο δίπολο «θυμός–νηφαλιότητα». Με συμβούλεψε να μην έχω θυμό. Δεν είχα, εκείνη την ώρα τουλάχιστον. Είχα όμως πολλά ερωτήματα, αμφιβολίες, απορίες, που μου προκαλούσαν δυσφορία· θα προτιμούσα να μπορώ να αποδεχτώ ένα σχήμα που τα εξηγεί όλα, όπως αυτό το διπολικό «ορθολογισμός εναντίον θυμικού» ή «μεταρρυθμίσεις εναντίον αδράνειας». Ενστικτωδώς, όμως, διακρίνω σε αυτά τα διπολικά σχήματα μια τεράστια αυθαιρεσία κατά τον ορισμό των πόλων, αφενός, και κατά το γέμισμά τους με περιεχόμενο, με υποκείμενα, αφετέρου.

Αυτοί που δεν χρηματίστηκαν από την Ιστορία

foto: http://www.lukasvasilikos.com/
ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

του Δ. Σεβαστάκη

Ζεις έναν ισχυρό και παρόντα πόνο, που δεν σε αφήνει να θρηνήσεις. Η επέτειος της 21ης Απριλίου είναι μια ανεπίδοτη ιστορική επιστολή που δημιουργεί μια δεύτερη ορφάνια στους πολιτικά ορφανούς. Ο σκοτεινός στρατοπεδικός όρμος της Λέρου, το ιταλικό υπόλειμμα που αντισταθμίστηκε από τους ενωμοτάρχες και τους στρατιωτικούς, παραμένει 45 χρόνια από την ίδρυσή του, πολιτικά, ανενεργό. Σα να μην κληροδότησε τίποτα. Σαν να έφερε ένα τίποτα στη χαμηλή πολιτική ποιότητα που συγκροτεί τη σημερινή σκηνή. Αλήθεια, πόσο διαφορετικός θα ήταν ο τόπος αν η Αριστερά -σύμπασα, παρ' όλες τις φανατικές διαφορές- δεν εισήγαγε τον θεσμό της πεισματικής αντίστασης, της κουζουλής άρνησης για υπογραφή ή μετάνοια, της αξιοπρεπούς στενοκεφαλιάς, του ολέθρια επικού ανορθολογισμού; Τί θα πάθαινε η πραγματικότητα της γλοιώδους αυθαίρετης δόμησης, της ύψιστης δουλοπρέπειας προς τον κομματάρχη ή τον ηγεμόνα της τοπικής οργάνωσης ή τον λαμόγιο του ευρωπαϊκού προγράμματος και της «άκρης», αν ο αριστερός γυρνούσε σπίτι το ίδιο βράδυ που τον συνέλαβαν; Αν η Καίτη πίεζε τον σύντροφό της να υποχωρήσει γιατί «έχει τρία παιδιά»; Αν κάθε αριστερός ζύγιζε και μέτραγε και αποτιμούσε με τους όρους της μικροαστικής αυτοσυντήρησης; Τι θα στοίχιζε στην Ελλάδα αν δεν υπήρχε η παρένθεση της αντίστασης, αν δεν υπήρχε ο παράδρομος της υπεράσπισης ενός βουνίσιου, αντάρτικου, ανορθόδοξου μηδέν; Πόσο χειρότερη θα ήταν η πραγματικότητα αν στο μάτι του καριερίστα κομματικού δεν στέκονταν σαν λεκές ο «τρελός» του κινήματος, ο λάτρης της απότομης πλαγιάς, ο μαύρος και αχρημάτιστος της Ιστορίας;

Ούτε τώρα είναι αλλιώς: Περί της αποτυχίας των νομισματικών ενώσεων

foto: http://www.lukasvasilikos.com/

ΠΗΓΗ: Καθημερινή 22/4/2012

Του Ιασονα Mανωλοπουλου*

Η πολιτική των στελεχών των μεγάλων κομμάτων εστιάζεται στην παραμονή στο ευρώ. Ευγενής βραχυπρόθεσμος στόχος, πλην όμως άσχετος με τις μακροπρόθεσμες οικονομικές επιδόσεις. Η Ελλάδα θα έπρεπε να δίνει προτεραιότητα στην αναζωογόνηση της παραγωγικής της οικονομίας· όμως, της έχει γίνει εμμονή η παραμονή σε μια προσωρινή νομισματική ένωση. Οι νομισματικές ενώσεις έρχονται και παρέρχονται: Στη νεότερη ιστορία της η Ελλάδα έχει διατελέσει μέλος διαφόρων τέτοιων ενώσεων - το 1865 εντάχθηκε στη Λατινική Νομισματική Ενωση. Απ’ όπου εκδιώχθηκε το 1908.

Για την Ελλάδα η πρόκληση είναι να αναπτύξει τον επιχειρηματικό και εξαγωγικό της τομέα. Για την Ευρώπη η πρόκληση είναι ακόμα μεγαλύτερη. Πρέπει να έρθει αντιμέτωπη με το γεγονός ότι χωρίς πολιτική ένωση όλες, ανεξαιρέτως, οι νομισματικές ενώσεις διαλύονται. Προκειμένου να επιβιώσει, ένα νόμισμα χρειάζεται ισχυρό κράτος, που διαθέτει τη βούληση να ενσταλάξει την απαραίτητη πειθαρχία. Αυτό μας έχουν διδάξει τα νομίσματα που άντεξαν στον χρόνο, όπως η στερλίνα στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Βρετανική Αυτοκρατορία, το δολάριο στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, και το μάρκο στην ενοποιημένη Γερμανία - όπως και οι προσπάθειες που απέτυχαν, παραδείγματος χάριν η Σκανδιναβική και η Λατινική Νομισματική Ενωση, που αμφότερες διήρκεσαν από τα τέλη του 19ου έως τις αρχές του 20ού αιώνα.

Διάλογος: Για ποια Ευρώπη;Κώστας Λαπαβίτσας- Μισέλ Ισόν (β΄)

foto: http://www.lukasvasilikos.com/

ΠΗΓΗ: contramee

Μια αριστερή στρατηγική για την Ευρώπη[1]

Απάντηση  στον Μισέλ Ισόν 

Του Κώστα Λαπαβίτσα*

1. Κρίση και λιτότητα

 Οι ρίζες της αναταραχής   στην Ευρώπη βρίσκονται  στην παγκόσμια κρίση που άρχισε το 2007. Για να το θέσουμε συνοπτικά, η πτώχευση της Lehman Brothers το Σεπτέμβρη του 2008 δημιούργησε  μια τραπεζική κρίση, που οδήγησε σε παγκόσμια  ύφεση.  Οι Ευρωπαϊκές οικονομίες χτυπήθηκαν  από τις εξαγωγές που κατέρρεαν  και την σύναψη πιστωτικών συμβάσεων.   Το χειρότερο απεφεύχθη μέσω της κρατικής παρέμβασης, εν μέρει με τη στήριξη των τραπεζών, εν μέρει με την διατήρηση  της συνολικής ζήτησης . Αλλά η κρατική παρέμβαση οδήγησε στο επόμενο και σοβαρότερο στάδιο της κρίσης, αυτό του δημόσιου χρέους. Και όσο η κρίση του δημοσίου χρέους γίνονταν βαθύτερη, τόσο απειλούσε με την αναθέρμανση της τραπεζικής κρίσης.

Δε μπορεί να μην τονισθεί , ωστόσο, ότι ο συγκεκριμένος χαρακτήρας και η αγριότητα της  Ευρωπαϊκής αναταραχής  οφείλονται  στην νομισματική ένωση . Το ευρώ έδρασε σαν διαμεσολαβητής  για την παγκόσμια κρίση στην Ευρώπη. Από την σκοπιά της Μαρξιστικής θεωρίας, αυτό δεν είναι έκπληξη, μια και το ευρώ είναι μια μορφή παγκόσμιου χρήματος και όχι μόνο ένα κοινό  νόμισμα . Το ευρώ είναι σχεδιασμένο να ενεργεί σαν μέσο πληρωμής και σαν απόθεμα στην παγκόσμια αγορά , ή, στην τρέχουσα γλώσσα των επίσημων οικονομικών, σαν εφεδρικό νόμισμα.  Εξυπηρετεί τα συμφέροντα των σημαντικότερων κρατών  που το ελέγχουν, εξίσου καλά με τις ευρύτερες οικονομικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις που  το προωθούν  διεθνώς. Αλλά, με το  ίδιο σκεπτικό, το ευρώ αποκρυσταλλώνει τις τάσεις  και ανισορροπίες του Ευρωπαϊκού καπιταλισμού, δρώντας σαν επίκεντρο της κρίσης. Αυτό αποτελεί  κλασσικό χαρακτηριστικό  του παγκόσμιου χρήματος, από τότε που ο χρυσός έπαιζε αυτό το ρόλο και υπαγόρευε  το ρυθμό  της κρίσεων μέσα απ’ το δικό του απόθεμα εισροής και εκροής κεφαλαίων.

Διάλογος: Για ποια Ευρώπη; Μισέλ Ισόν-Κώστας Λαπαβίτσας (α΄)

foto: http://www.lukasvasilikos.com/

ΠΗΓΗ: Contramee

Ο Μισέλ Ισόν παίρνει μέρος στο διάλογο για τον τρόπο με τον οποίο η ευρωπαϊκή Αριστερά πρέπει να απαντήσει στην οικονομική κρίση και υποστηρίζει ότι η εγκατάλειψη του ευρώ στην παρούσα συγκυρία δεν αποτελεί ορθή επιλογή για τις χώρες της ευρωζώνης

 Του Μισέλ Ισόν*

Οι συνέπειες της παγκόσμιας κρίσης επιδεινώθηκαν λόγω των εξελίξεων στην Ευρώπη. Επί τριάντα χρόνια, ο καπιταλισμός ξεπερνούσε τις αντιφάσεις του μέσω μιας τεράστιας συσσώρευσης ανύπαρκτων δικαιωμάτων επί της παραγόμενης υπεραξίας. Η κρίση απείλησε να τα καταστρέψει και γι’ αυτό οι αστικές κυβερνήσεις αποφάσισαν να τα υπερασπιστούν, ισχυριζόμενες ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να σώσουμε τις τράπεζες. Ανέλαβαν, λοιπόν, τα χρέη των τραπεζών χωρίς να ζητήσουν απολύτως τίποτα σε αντάλλαγμα, ενώ αυτό που θα μπορούσαν να κάνουν ήταν να θέσουν συγκεκριμένους όρους για τη διάσωσή τους. Θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να καταργήσουν τα κερδοσκοπικά εργαλεία του χρηματοπιστωτικού τομέα και να κλείσουν τα παραθυράκια των φοροαπαλλαγών. Θα μπορούσαν, επίσης, να είχαν υποχρεώσει τις τράπεζες να αναλάβουν την ευθύνη για ένα μέρος του δημόσιου χρέους που δημιουργήθηκε λόγω της διάσωσής τους.

Δείτε πώς αυγάτισε η περιουσία του Βενιζέλου μέσα σε 13 χρόνια

foto: http://www.lukasvasilikos.com/
ΠΗΓΗ: alfavita

1996: 3 γραφεία, 1 εξοχικό, 2 οικόπεδα, περίπου 130.000 ευρώ καταθέσεις και εισόδημα 55.000 ευρώ.

Ο υπουργός δικαιοσύνης έχει ένα γραφείο και ένα οικόπεδο στη Θεσσαλονίκη, και ένα... αγροτεμάχιο στη Χαλκιδική καθώς και ένα Ι.Χ. 1.400 κυβικά. Από κοινού με τη σύζυγό του έχουν 12 εκατομμύρια δρχ. 1.500 δολάρια Ηνωμένων Πολιτειών και 2.000 γαλλικά φράγκα.

Η σύζυγος του κ. Βενιζέλου έχει δύο γραφεία και μία εξοχική κατοικία και σε κοινό λογαριασμό με την κόρη της 6,5 εκατομμύρια δρχ. και 142.000 γερμανικά μάρκα. Ο κ. Βενιζέλος δήλωσε εισόδημα 18.788.190 δρχ.

2009: 17 ακίνητα, 2,7 εκ ευρώ καταθέσεις, 130.000 μετοχές και εισόδημα 106.000 αυτός και 74.000 η σύζυγος

Οι τράπεζες φαλίρισαν, εθνικοποιήστε τις!

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

Σοκ και δέος προκαλούν τα πρώτα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα την Παρασκευή το μεσημέρι (κι αφού έκλεισε το Xρηματιστήριο...) για το μέγεθος των ζημιών του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, εξαιτίας της συμμετοχής του στο πρόγραμμα ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων. Αθροιστικά, οι ζημιές πέντε μόνο τραπεζών (Εθνική, Άλφα, Πειραιώς, Γιούρομπανκ και Άτικα) υπερβαίνουν τα 28 δισ. ευρώ! Ειδικότερα, οι ζημιές των Άλφα και Γιούρομπανκ (9,3 δισ. ευρώ αθροιστικά) είναι δέκα φορές μεγαλύτερες από τη χρηματιστηριακή τους αξία. Πρακτικά το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι νεκρό

! Οι ελληνικές τράπεζες έχουν φαλιρίσει και το επόμενο μάλιστα διάστημα οι ζημιές τους θα μεγαλώσουν ακόμη περισσότερο, καθώς οι πελάτες τους (επιχειρήσεις και νοικοκυριά) θα αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους λόγω της κρίσης.

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΜΑΚΡΥ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ (21/4/2012)

Του ΛΕΩΝΙΔΑ ΣΑΚΛΑΜΠΑΝΗ

Παρακράτος, κρυφές χρηματοδοτήσεις και πολλά άλλα συνθέτουν το παζλ του νεοναζιστικού μορφώματος.

''Και φυσικά είναι σύμπτωση ότι θα παρουσιάσουμε τα ψηφοδέλτιά μας την 21η Απριλίου. Όλες τις εκδηλώσεις μας τις κάνουμε το Σάββατο, έτσι έτυχε και η συγκεκριμένη μέρα έπεσε Σάββατο. Δεν έχω πρόβλημα και δεν θα το κρύψω, συμφωνούμε σε πολλά με την 21η Απριλίου''.(Νίκος Μιχαλολιάκος, στον τηλεοπτικό σταθμό Κόντρα, Πέμπτη 19 Απριλίου 2012)

Τον Γενάρη του 2011 η Χρυσή Αυγή καταλαμβάνει, για πρώτη φορά στην ιστορία της, μία θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου της Αθήνας. Ο «φίρερ» της, όπως τον αποκαλούν οι φίλοι και «συναγωνιστές του», από τις πρώτες μέρες προκαλεί. Σε μία αντιπαράθεσή του σηκώνεται και γεμάτος τιμή και καμάρι χαιρετά ναζιστικά μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου. Το νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής μέχρι και το 2010 παρέμενε στο εκλογικό περιθώριο. Τα αστικά ακροδεξιά κόμματα με τον «στρογγυλεμένο» λόγο ήταν αυτά που έπαιρναν το πλειοψηφικό μέρος των συντηρητικών-εθνικιστικών ψήφων.

Το σχεδιάγραμμα της αποτυχίας του Μνημονίου 2

foto: http://www.lukasvasilikos.com/
ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

του Γ. Σταθάκη

Το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και το πρόγραμμα πλεονασματικού προϋπολογισμού είναι αδύνατον να εξυπηρετήσουν το δημόσιο χρέος. Τα νούμερα είναι φανταστικά. Το ίδιο και η επάνοδος της ελληνικής οικονομίας σε τροχιά ανάπτυξης το 2013 και με ρυθμούς 3,5-4% τον χρόνο μέχρι το 2020. Το δημόσιο χρέος το 2020 θα πλησιάζει το 200% του ΑΕΠ, ενώ θα έχει προηγηθεί νέα αναχρηματοδότηση και αναδιάρθρωσή του.

Η τελευταία Έκθεση του ΔΝΤ για την Ελλάδα προετοιμάζει τους αποδέκτες του για την πιθανή αποτυχία του ελληνικού προγράμματος. Οι συμπερασματικές διατυπώσεις είναι αποκαλυπτικές. “Το ελληνικό πρόγραμμα υπόκειται σε υψηλούς κινδύνους”. “Με το χρέος να παραμένει υψηλό για πολύ καιρό, η Ελλάδα θα παραμένει 'επιρρεπής σε ατυχήματα'”. “Οι διαδοχικές επισκοπήσεις της κατάστασης της οικονομίας στο μέλλον,[...] μπορεί να οδηγήσουν σε νέα επιπρόσθετη βοήθεια από τους Ευρωπαίους εταίρους, με όρους ακόμα πιο ευνοϊκούς από αυτούς που προβλέπονται τώρα και/ή με μία ακόμα αναδιάρθρωση του χρέους” (IMF, Country Report, no 12/57, March 2012).

10 χαράτσια έρχονται μετά τις κάλπες

foto: http://www.lukasvasilikos.com/
ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

του Θ. Παναγόπουλου

Ούτε ένα ούτε δύο, αλλά συνολικά 10 διαφορετικά φορολογικά χαράτσια θα κληθούν να πληρώσουν μετά τις εκλογές περίπου 5,5 εκατομμύρια Έλληνες φορολογούμενοι. Η προεκλογική... “περίοδος χάριτος” παραχωρεί τη θέση της στις έκτακτες εισφορές, στο τέλος επιτηδεύματος, στον φόρο εισοδήματος και έτσι, αντί για την παραδοσιακή μετεκλογική “ευφορία” προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων, από την 7η Μαΐου ξεκινά η μετεκλογική... “εφορία”.

Τα χαράτσια που θα κληθούν να πληρώσουν από τις επόμενες ημέρες των εκλογών τα ελληνικά νοικοκυριά είναι απόρροια των δύο Μνημονίων που έχει υπογράψει ως τώρα η κυβέρνηση με την τρόικα και αναμένεται να πλήξουν όλα τα εισοδήματα ακόμη και αν πρόκειται για οικογένειες είτε των μισθωτών είτε των συνταξιούχων είτε των αυτοαπασχολούμενων είτε των αγροτών.

VIDEO από την εαρινή σύναξη του ΔΝΤ. Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία

Reza Moghadam, Director, European Department
Poul Thomsen, Deputy Director, European Department
Abebe Selassie, Assistant Director, European Department
Ajai Chopra, Deputy Director, European Department
Mark Flanagan, Advisor, European Department

«Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974», ένα ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Π. Βούλγαρη

ΠΗΓΗ: Γιωργος Σαρρής

Επτά «πέτρινα» χρόνια μέσα από την κάμερα του Π. Βούλγαρη

Το 37λεπτο ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Παντελή Βούλγαρη «Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974». ταινία, η οποία περιέχει πολύτιμο αρχειακό υλικό· από την κηδεία των Γεωργίου Παπανδρέου και Γιώργου Σεφέρη ως τις δίκες του Αλέκου Παναγούλη και άλλων αγωνιστών.

« Σε αυτό το φιλμ υπάρχει ό,τι καταφέραμε εμείς που μείναμε στον τόπο » είπε ο σκηνοθέτης, ο οποίος θυμήθηκε ότι την ώρα του πραξικοπήματος του 1967 ο ίδιος συμμετείχε στα γυρίσματα της ταινίας «Κιέριον» του Δήμου Θέου. « Συμμετείχαν όλοι» είπε συγκινημένος. « O Αγγελόπουλος, η Μαρκετάκη, ο Φέρρης, ο Βαλτινός. Ήταν μια ταινία όμως που άρχισε να φθίνει,γιατί άλλους τους συνελάμβαναν και άλλοι φεύγανε».

Λαοκράτης Βάσσης: «Μια Αριστερά που δεν πατάει γερά στον τόπο της είναι μια καθ’ όλα άτοπη Αριστερά» – στον Κώστα Καραβίδα,

ΠΗΓΗ: ΜΟΝΟ#6

Ο Λαοκράτης Βάσσης δεν δίνει συχνά συνεντεύξεις. Εδώ και πολλά χρόνια ταυτισμένος με την υπόθεση της Αριστεράς, κρατούσε για τον εαυτό του ρόλο πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά πάντα στον πυρήνα της παραγωγής πολιτικής σκέψης. Προσωπικότητα της Αριστεράς με μακρά θητεία στο μετερίζι της, υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, από το οποίο γρήγορα διαγράφτηκε (το 1975) μαζί με συντρόφους και φίλους του όπως ο Σάκης Καράγιωργας, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο Γεράσιμος Νοταράς, ο Στέλιος Νέστορας κ.ά.

Για πολλά χρόνια παρέμεινε ανένταχτος αριστερός, εργαζόμενος παράλληλα σ’ ένα από τα καλύτερα φροντιστήρια της Αθήνας, την «Παιδεία» και διδάσκοντας με απαράμιλλο τρόπο στις γενιές της Μεταπολίτευσης την έκθεση ιδεών. Το 1989 συνέβαλε στη δημιουργία του ενιαίου Συνασπισμού, στην Π.Γ του οποίου παρέμεινε μέχρι το 2000. Από τότε είναι απλό μέλος του ΣΥΝ και ταυτόχρονα συγγραφέας σημαντικών βιβλίων που αναζητούν τα αίτια της κακοδαιμονίας της χώρας και της Αριστεράς στη Μεταπολίτευση. Η ματιά του είναι αιρετική, ο κριτικός του λόγος αυστηρός και κοφτερός. Μια συζήτηση μαζί του για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς έχει πάντα απρόσμενο ενδιαφέρον.

Ο Γκουρού και ο Εκτελεστής (Μυστικά και ψέματα των καθεστωτικών οικονομολόγων)

foto: http://www.lukasvasilikos.com/
Πηγή: Η. Ιωακείμογλου

Ο Τόμσεν και τα «άλλα παιδιά» της Τρόικας (όπως τους αποκαλεί η κ.Τρέμη όταν χάνει τον έλεγχο) δεν χάνουν ευκαιρία να τονίζουν ότι οι μισθοί στην Ελλάδα είναι υψηλοί συγκρινόμενοι με την παραγωγικότητα της εργασίας και συνεπώς, πρέπει να δοθεί έμφαση στις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, για να γίνει πιο ευέλικτη. Περιμένουν, λένε, ότι έτσι θα μειωθούν οι τιμές, θα αυξηθούν οι εξαγωγές, άρα η παραγωγή και η απασχόληση. Δεν αποκλείουν, βεβαίως, και τις νομοθετικές παρεμβάσεις, προκειμένου να μειώσουν απευθείας τους ονομαστικούς μισθούς.

Τα οικονομικά του Τόμσεν συνοψίζονται στα φτωχά ιδεολογήματα που οι μεγαλο-δημοσιογράφοι των καναλιών χρησιμοποιούν ως πρώτη ύλη για την παραγωγή τρομοκρατικών σεναρίων. Θα ήταν, όμως, άδικο να έχουμε μεγαλύτερες απαιτήσεις από τον Τόμσεν που είναι ένας απλός εκτελεστής. Πίσω όμως από τον εκτελεστή βρίσκεται ο γκουρού, ο επικεφαλής των οικονομολόγων του ΔΝΤ Ολιβιέ Μπλανσάρ. Σε άρθρο του στο iMFdirect στις 19 Μαρτίου 2012, ο πολύ γνωστός καθεστωτικός οικονομολόγος επιχειρηματολογεί υπέρ της «λογικής και του δίκαιου χαρακτήρα του ελληνικού προγράμματος» και επαναλαμβάνει όσα ακούμε από τον Τόμσεν –ίσως με λιγότερο βάρβαρες διατυπώσεις. Στην περίπτωση του Μπλανσάρ, με δεδομένες τις δημοσιεύσεις του στα ακαδημαϊκά περιοδικά, είμαστε αναγκασμένοι να αναρωτηθούμε για ποιο λόγο κατεβαίνει στο επίπεδο του εκτελεστή και των τηλεοπτικών αστέρων της δημοσιογραφίας.

Το ελληνικό πείραμα διαψεύδει την καθεστωτική θεωρία

foto: http://www.lukasvasilikos.com/
Πηγή: Η. Ιωακείμογλου

Ο Τόμσεν, ο καθοδηγητής του και τα άλλα παιδιά της τρόικας θα πρέπει να βρίσκονται σε μια κάπως άβολη θέση: τι θα συμβεί εάν οι θεωρίες τους δεν επαληθεύονται ακόμη και όταν επιβάλλονται δια της βίας οι πιο σκληρές "διαρθρωτικές αλλαγές στην αγορά εργασίας"; Πόσο πειστικό θα παραμείνει, τότε, το εγχείρημα της οικοδόμησης της νομισματικής ένωσης της Ευρώπης με τους τρέχοντες όρους; Πόσο γυμνό, από ιδεολογική άποψη, μπορεί να παραμένει, και για πόσο καιρό, το καθεστώς; 

Καθημερινά, πλέον, ο Τόμσεν και τα "άλλα παιδιά" της τρόικας προκαλούν με τις δηλώσεις τους για την περαιτέρω μείωση των μισθών, την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και την εξάλειψη των θεσμών που προστατεύουν τους εργαζόμενους. Τα ταξικά κίνητρα αυτών των παρεμβάσεων είναι πλέον διαφανή.

Πέρα όμως από τα ταξικά επίδικα αντικείμενα, διακυβεύεται στην Ελλάδα και το γόητρο της οικονομικής θεωρίας επί της οποίας οικοδομήθηκε η Οικονομική και Νομισματική Ένωση. 

«Ρήτρα δραχμής» ζητεί η ΕΤΕπ για τις νέες συμβάσεις δανείων

foto: http://www.lukasvasilikos.com/

ΠΗΓΗ: Καθημερινή 21/4/2012

Δύο νέους όρους θέτει η τράπεζα για την περίπτωση εξόδου από την Eυρωζώνη

Tης Xρυσας Λιαγγου

Eξασφαλίσεις για την περίπτωση εξόδου από την Eυρωζώνη, ζητεί για τις νέες δανειακές συμβάσεις με ελληνικές επιχειρήσεις η Eυρωπαϊκή Tράπεζα Eπενδύσεων. H αρχή έγινε με τη ΔEH, όταν προ 15νθημέρου η διοίκηση της επιχείρησης ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με την ETEπ για την υπογραφή ενός δανείου ύψους 70 εκατ. ευρώ για τη χρηματοδότηση του νέου σταθμού φυσικού αερίου στη Mεγαλόπολη. H πλευρά της ETEπ έθεσε για πρώτη φορά στη διοίκηση της ΔEH δύο νέους όρους για τη σύναψη του δανείου. O πρώτος αφορούσε την πρόβλεψη για επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης σε περίπτωση αλλαγής νομίσματος με το επιχείρημα είτε της αποχώρησης της χώρας από την Eυρωζώνη είτε της διάλυσης της Eυρωζώνης και ο δεύτερος την υπαγωγή της στο αγγλικό δίκαιο για την περίπτωση αθέτησης της αποπληρωμής. H διοίκηση της ΔEH παρέπεμψε το θέμα στο υπουργείο Oικονομικών, το οποίο και ανέλαβε να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις με την ETEπ, αφού διαπιστώθηκε ότι οι νέοι αυτοί όροι δεν αφορούν μόνο το δάνειο της ΔEH αλλά συνολικά την πιστωτική πολιτική της Tράπεζας προς τη χώρα μας.

Γιατί οι γαλλικές εκλογές μας αφορούν όλους!

ΠΗΓΗ: Stratfor (via euro2day)

Ο α΄ γύρος των προεδρικών εκλογών 2012 στην Γαλλία, το αποτέλεσμα των οποίων θα επηρεάσει όλη την Ευρώπη –και όχι μόνο- αρχίζει στις 22 Απριλίου και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Πρόεδρος Nicolas Sarkozy και ο υποψήφιος του Σοσιαλιστικού Κόμματος François Hollande θα αναμετρηθούν στον β΄ γύρο, που έχει προγραμματιστεί για τις 6 Μαΐου, καθώς κανένας από τους δύο δεν θα εξασφαλίσει επαρκή πλειοψηφία ώστε να κερδίσει το χρίσμα από τον πρώτο γύρο. 

Όπως τονίζει το ινστιτούτο γεωπολιτικών ερευνών Stratfor, όποιος εξασφαλίσει την προεδρία θα κληθεί να πλοηγήσει την Γαλλία μέσα από μια σειρά πολιτικές και οικονομικές κρίσεις και, ακόμη σημαντικότερο, μέσα από ερωτήματα και αμφιβολίες που αφορούν την ταυτότητα της Γαλλίας σε σχέση με την Γερμανία και την Ευρώπη. Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν θα καθορίσει τόσο την πορεία της Γαλλίας, όσο το χρονοδιάγραμμα της αναπόφευκτης διαμάχης της με την Γερμανία. Και αυτός ο παράγοντας θα είναι ο σημαντικότερος για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς θα καθορίσει το καθεστώς την καίριας ευρωπαϊκής συμμαχίας ανάμεσα στην Γαλλία και την Γερμανία. 

Παράθυρο για ελαστικότητα στα μέτρα λιτότητας;

Πηγή: capital.gr

Της Δήμητρας Καδδά

Οι ενδείξεις ότι το γαλλογερμανικό μέτωπο λιτότητας έχει διαρραγεί,  αλλά και η διαφοροποίηση του ΔΝΤ από την «σκληρή» γραμμή των μέτρων λιτότητας χωρίς αναπτυξιακό αντίβαρο, θεωρείται κατ΄ αρχάς θετική από  κυβερνητικά και κοινοτικά στελέχη τα οποία παρακολουθούν στενά το Μνημόνιο. Ωστόσο εκτιμούν ότι στις διαδοχικές δηλώσεις και εκθέσεις για το ζήτημα έχουν αρχίσει να καταγράφονται και τα ανταλλάγματα: μεγαλύτερες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις με έμφαση στην αγορά εργασίας και ειδικά στους μισθούς.

Εξηγούν ότι τα μέτρα του Ιουνίου (νέα περικοπή δαπανών 11,7 δισ. ευρώ) δεν θα βρεθούν καθόλου εύκολα: θα πρέπει υπό συνθήκες ύφεσης οι περικοπές να φτάσουν στο μεδούλι του δημοσίου, σε μισθούς, συντάξεις, επιδόματα, λουκέτα, ακόμη και σε απολύσεις με νέου τύπου αποζημιώσεις.