Η Αλέκα και ο Σατανάς

Πηγή: ΑΥΓΗ

Καρτερός Θανάσης

Πρώτα η πρόταση για μέτωπο των δυνάμεων που αντιτάσσονται στη σημερινή πολιτική της εξαθλίωσης χαρακτηρίστηκε από την Αλέκα Παπαρήγα ναρκωτικό. Ύστερα πήρε κατά κάποιον τρόπο προαγωγή και αναβαθμίστηκε σε μπλόφα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ναρκωτικό ή μπλόφα, το πολιτικό συμπέρασμα για τη γενική γραμματέα του ΚΚΕ είναι ένα: ύπαγε οπίσω μου Σατανά.
Πάντως -ανάγκα και γενικοί γραμματείς πείθονται- η κυρία Παπαρήγα ξεπέρασε τον φράχτη των χαρακτηρισμών για τον ΣΥΡΙΖΑ και στάθηκε λιγάκι επί της ουσίας στο σχετικό ζήτημα. Για να εξηγήσει ότι δεν στέκει σε καμιά περίπτωση η προοπτική ενός μετώπου, επειδή ανάμεσα στις δυνάμεις της αριστεράς υπάρχουν σοβαρές διαφορές. Όπως διαφορές υπάρχουν και ανάμεσα σε όσους τάσσονται υπέρ της συνεργασίας, της ενότητας -όπως θέλετε πείτε το.

ΒΒC: Η υγεία των Ελλήνων θα επιδεινωθεί λόγω της κρίσης

Πηγή: Ημερησία

Αναφορά στην Ελλάδα κάνει το BBC σε άρθρο με τίτλο «Ευρωπαϊκή κρίση: Γιατί η Ελλάδα είναι ο ασθενής της Ευρώπης».
Το αγγλικό μέσο παραθέτει παραδείγματα Ελλήνων που βρέθηκαν από τη μια μέρα στην άλλη χρεωμένοι και χωρίς δουλειά, ενώ στέκεται ιδιαίτερα στους κινδύνους που εγκυμονούν για τους πολίτες οι «τυφλές» περικοπές στο χώρο της Υγείας.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το BBC, το 15% των Ελλήνων είναι πολύ λιγότερο πιθανό να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια ή υπηρεσίες μετά το ξέσπασμα της κρίσης, ενώ παραθέτει και δήλωση του παιδιάτρου και προέδρου των Γιατρών του Κόσμου Ν. Κανάκη, ο οποίος τονίζει ότι «σε περίοδο κρίσης όμως, οι άνθρωποι αποφεύγουν τους γιατρούς».

ΣΕΝΑΡΙΑ ΔΡΑΧΜΗΣ ΚΑΙ ΜΑΡΚΟΥ

Πηγή: Sofokleous 10
Β. Βιλιάρδος


Η πιθανότητα διάλυσης της Ευρωζώνης αιτιολογείται από το ότι, δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να υπάρχει μία Ευρώπη, στην οποία η μία χώρα εξάγει και κερδίζει, ενώ οι περισσότερες άλλες εισάγουν από αυτήν, καταναλώνουν και χρεώνονται

“Για μία ελλειμματική χώρα, η οποία απολαμβάνει βιοτικό επίπεδο ανώτερο από ότι επιτρέπουν τα μέσα της, τόσο η υποτίμηση του νομίσματος της, όσο και ο αποπληθωρισμός της οικονομίας της, αποτελούν οδυνηρές λύσεις – επειδή η μεν πρώτη συνεπάγεται μείωση του εθνικού εισοδήματος, ενώ η δεύτερη αύξηση της ανεργίας.

Για μία πλεονασματική χώρα, η ανατίμηση του νομίσματος της αποβαίνει οδυνηρή για τις εξαγωγικές βιομηχανίες της ενώ, αντίθετα, ωφελεί τους εισαγωγείς και τους καταναλωτές – από τη άλλη πλευρά όμως, η μακροοικονομική τόνωση της οικονομίας, εγκυμονεί τον κίνδυνο του πληθωρισμού.

Είναι προφανές λοιπόν ότι, η κάθε χώρα θα προτιμούσε να μετακυλίσει το κόστος όσο το δυνατόν περισσότερων προσαρμογών της οικονομίας σε άλλες χώρες, προκειμένου η ίδια να απαλλαγεί από αυτό – κατά προτίμηση, στους εμπορικούς εταίρους της” (R.Gilpin). 

Ανταλλακτική οικονομία

  

Πηγή: ΚΙΜΠΙ

ΈΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ, η προϊστορία παίρνει την εκδίκησή της από την Ιστορία. Και μάλιστα -πώς να το φανταστεί κανείς;- μέσω των Χριστουγέννων. Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Μετά τις γιορτές, η εμπορευματική οικονομία θα κάνει τον απολογισμό της στις χώρες της ύφεσης, των μνημονίων και της λιτότητας. Και θα βρει το ταμείο μείον. Πολύ μείον. Και θα πέσει κλάμα, μεταφορικό και κυριολεκτικό. Διότι αυτή τη φορά η οικονομία του δώρου δεν θα έχει κάνει το θαύμα της. Αυτή η επιβίωση της προϊοστορίας, το δώρο, βασικός τρόπος συναλλαγής των ανθρώπων πριν εδραιωθεί η ανταλλαγή σε είδος ή σε χρήμα, παίρνει την εκδίκησή της από την εμπορευματική οικονομία διά της απουσίας της.

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ ΛΙΓΟ. Υπάρχουν κλάδοι που κάνουν ακόμη και το 50% του ετήσιου τζίρου τους την περίοδο των γιορτών. Ακόμη και θεσμοί του λεγόμενου κοινωνικού κράτους που θεσπίστηκαν με υπόρρητο προορισμό να τονώσουν τον ετήσιο οικονομικό κύκλο, όπως ο 13ος μισθός, τα δώρα φιλοφρόνησης μεταξύ συναλλασσομένων ή από εργοδότες προς υπαλλήλους φέτος θα λάμψουν διά της απουσίας τους.

ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΑΓΟΡΑΣ: Οι Γερμανοί είναι …φίλοι μας

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ 18/12

Λ. Βατικιώτης

Σιγά που θα έμεναν με σταυρωμένα χέρια! Απόφαση να δράσουν και μάλιστα άμεσα πήραν οι Γερμανοί όπως αποκάλυψε στο Βήμα της προηγούμενης Κυριακής ο γκαουλάιτερ Νούμερο 2 που διόρισε η Μέρκελ για την Ελλάδα, Χανς Γιόαχιμ Φούχτελ. Στο στόχαστρό του μπήκαν μάλιστα οι δήμοι – γνωστό εκτροφείο διαφθοράς και σκανδάλων. Το σχέδιο του γκαουλάιτερ δεν περιλαμβάνει μόνο την ανάπτυξη κοινών επιχειρηματικών σχεδίων που ως στόχο θα έχουν το ξεζούμισμα από το Τέταρτο Ράιχ όσων πόρων έχουν ξεμείνει στην τοπική αυτοδιοίκηση. Στον γερμανικό σχεδιασμό περιλαμβάνεται επίσης και η αδελφοποίηση ελληνικών με γερμανικές πόλεις. «Σήμερα υπάρχουν μόνο 30. Ο αντίστοιχος αριθµός µεταξύ γερµανικών και γαλλικών πόλεων είναι 2.000. Εδώ υπάρχει λοιπόν πολύ δυναµικό», δηλώνει στον έλληνα δημοσιογράφο! Στην πραγματικότητα ο ανθύπατος β’ θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει μορφές σύσφιξης των σχέσεων μεταξύ των λαών που αναπτύχθηκαν στην μεταπολεμική περίοδο και στο πλαίσιο της διεθνιστικής αλληλεγγύης για να διευκολύνει την οικονομική άλωση της Ελλάδας! Και μαζί θα μοιράζει δωράκια, όπως τόσο καλά ξέρει να κάνει η Γερμανία για να προωθεί την οικονομική της διείσδυση.

Μια ακόμη έκθεση που «ξεφτίζει» τη χώρα μας

Πηγή: Καθημερινή 22/12

της Ζέζας Ζήκου

Στην 1η θέση των πιο «επικίνδυνων» χωρών για επενδύσεις κατέταξε τη χώρα μας η ελβετική τράπεζα Credit Suisse. Σύμφωνα με την έκθεση που κατήρτισε η CS, η Ελλάδα παίρνει 56 βαθμούς και ακολουθούν η Πορτογαλία με 54,5 βαθμούς, η Ισλανδία με 53,8 βαθμούς, η Ιρλανδία με 49,6 βαθμούς, η Ισπανία με 43,8 βαθμούς, ενώ η Ιταλία «έπιασε» 41,6 βαθμούς.

Εξετάζοντας τα στοιχεία από 50 χώρες ανά τον κόσμο, η ελβετική τράπεζα έθεσε ως βασικό κριτήριο τις επενδύσεις και την πορεία των αποδόσεων, λαμβάνοντας υπόψη τα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών, τον κρατικό προϋπολογισμό, το χρέος και άλλους παράγοντες, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην ιστοσελίδα της.

Στην ένατη θέση βρίσκεται η Αίγυπτος (40 βαθμοί), στην 11η η Πολωνία (39 βαθμοί) και ακολουθούν η Ουκρανία (38,9 βαθμοί), η Λιθουανία (37,5 βαθμοί), η Ινδία (37,5 βαθμοί) και στη 15η θέση βρίσκεται η Τουρκία με 36,7 βαθμούς!

The Greek exodus to Australia

ΠΗΓΗ: Guardian

For young Europeans from crisis stricken states, booming Australia has become a new land of opportunity. This is especially true for a new generation of Greek graduates, joining the largest expatriate Greek community in the world.

Helena Smith

For several months a stream of mostly young men and women, fresh off the plane from Greece, has been knocking at the doors of a large building on Lonsdale Street in the heart of Melbourne. The 1940s block houses the headquarters of Australia's biggest Greek community. In scenes reminiscent of the great gold rush at the turn of the 20th century, the men and women have travelled to the other side of the world in search of a better life. Unlike Greeks of old, however, these new émigrés are noticeably accomplished, with hard-earned degrees won in some of the toughest fields.

Τράπεζες εναντίον κρατών, σημειώστε 1

Πηγή: Sofokleous 10

Με το σπαθί της διεκδικεί από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τον τίτλο του «λόμπι των τραπεζών» η Ευρωπαϊκή Ένωση και δη ο θεματοφύλακας του ευρώ, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Προς επίρρωση, η δυνατότητα χαμηλότοκης δανειοδότησης των εμπορικών τραπεζών τριετούς διάρκειας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που ξεκίνησε την Τετάρτη με αποτέλεσμα να αντλήσουν 489 δισ. ευρώ με επιτόκιο γύρω στο 1%. Η συγκεκριμένη κίνηση ήρθε να επιλύσει τα σημαντικά προβλήματα ρευστότητας που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες ως αποτέλεσμα του διάχυτου φόβου για την ύπαρξη τοξικών ομολόγων στα χαρτοφυλάκιά τους. Άμεση συνέπεια αυτού του γεγονότος είναι η διατραπεζική αγορά να έχει κλείσει ερμητικά για τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Υπό αυτό το βάρος η αγωνία για την πηγή από την οποία θα εξασφαλίσουν τα 725 δις. ευρώ που χρειάζονται το 2012 (εκ των οποίων τα 280 το πρώτο τρίμηνο) ώστε να αποπληρώσουν χρέη που λήγουν άγγιζε το κόκκινο. Μέχρι που ήρθε το μαγικό ραβδί της ΕΚΤ επιλύοντας τα άμεσα προβλήματα ρευστότητας των τραπεζών.

Το ευρώ των 9

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

του Δημήτρη Μυ

Κάποιους ανθρώπους οφείλουμε να τους ακούμε με μεγάλη προσοχή, είτε γιατί οι απόψεις τους είναι τεκμηριωμένες, είτε γιατί έχουν τη δύναμη να τις επιβάλλουν. Με κάθε τρόπο…

Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν επικεφαλής του κολοσσιαίου επενδυτικού fund PIMCO, ο οποίος πρόβλεψε ότι μέσα στο 2012 θα προκύψει η ευρωζώνη των 9 (και όχι των 17) κρατών…

Ο Ελ Εριάν έγινε ευρύτερα γνωστός στο ελληνικό κοινό το Γενάρη του 2010, από την απάντηση που έδωσε στην ερώτηση  γιατί οι αγορές  εκμεταλλεύονται τα αυξημένα Σπρεντ και κερδοσκοπούν σε βάρος της Ελλάδας: «Δουλειά μας, είχε πει  επικεφαλής του PIMCO,  είναι να βγάζουμε λεφτά. Εξάλλου δεν υπάρχει νόμος που να σου απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα».

Έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση: Επιστροφή στις σπηλιές ή μονόδρομος για την επιβίωση του λαού;

Πηγή: aristero blog

Φλώρα Παπαδέδε

Στη σύγκρουση που διεξάγεται σήμερα στην ελληνική κοινωνία για το αν θα διατηρηθεί ή θα ανατραπεί το καθεστώς οικονομικής και πολιτικής κατοχής, η θέση απέναντι στο ευρώ και την ΕΕ αποτελεί κρίσιμη διαχωριστική γραμμή.

Όχι μόνο γιατί το θέτουν με αυτό τον τρόπο οι τράπεζες, η κυβέρνησή τους κι η ίδια η ΕΕ. Αλλά και γιατί η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ- με απόφαση του ελληνικού λαού- είναι σήμερα ο όρος για την επιβίωσή του. Αποτελεί μονόδρομο για να σωθεί η χώρα και να μπορέσει να δοθεί οποιαδήποτε φιλολαϊκή διέξοδος, πόσο μάλλον αντικαπιταλιστική.

Η μετατροπή της χώρας σε τριτοκοσμική αποικία τύπου Ταϊλάνδης, αναγγέλλεται πανηγυρικά πρώτα απ’ όλα από την ελληνική αστική τάξη, που αναγορεύει σε «βαριά βιομηχανία» τον τουρισμό, σε αναπτυξιακή προοπτική τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ), το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου και κάθε δημόσιας υποδομής, την ιδιωτικοποίηση ακόμα και του ίδιου του κράτους.

Το πείραμα του Wörgl – Μια ιστορία σαν παραμύθι

Πηγή:  Ανεξάρτητη ταξική εργατική κίνηση

Μια μεγάλη απόφαση

Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση. Ο Δήμαρχος όμως είχε μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου Silvio Gesell (Σύλβιο Γκέσελ). Ο οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής ολοένα εξαφανίζεται από τα χέρια των εργατών – παραγωγών και μαζεύεται στα χέρια των λίγων που το συσσωρεύουν, εκμεταλλεύονται τους τόκους, και δεν το επιστρέφουν πίσω στην αγορά. Κατ΄ αυτόν δηλαδή, όσο περισσότερο χρήμα είχαν, όσο περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι το κυκλοφορούν συνεχώς, τότε η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία. 

Γιατί πρέπει να μας αφορά το Χριστογεννιάτικο Κούρεμα?

ΠΗΓΗ: waste of time

Σήμερα, μια βδομάδα πριν τα Χριστούγεννα, λένε πως το "κούρεμα" του Χρέους προχωράει καλά.  Και γιορτινές μέρες που είναι, γιατί να τα σκαλιζουμε...?

Εξάλλου, και μια μικρή λεπτομέρεια που απόμενε, λύθηκε: 

- Τα κουρεμένα ομόλογα τελικά θα βγουν στο Αγγλικό Δίκαιο.

- Ε, και?

Ετσι για να έχουμε μια κοινή εικόνα για το τι μιλάμε,
ορίστε μια πολύ *χοντρική* περιγραφή του Χρέους μας σήμερα:
(δεν βαζω παραμπομπές, προσπαθώ να περιγράψω το τι κόβεται, και τα ακριβή ποσά δεν αλλάζουν την ουσία)

Χρέος προς ΔΝΤ+ΕΕ(1)  ~=  80δις (Αγγλικό δίκαιο, εμπράγματες εγγυήσεις, σε ευρώ)
Ομόλογα προς κούρεμα ~= 180δις (Ελληνικό δίκαιο, στο "εθνικό νόμισμα")
Υπόλοιπο Χρέος(2)     ~= 100δις (Ελληνικό δίκαιο, στο "εθνικό νόμισμα")
------------------------------
Σύνολο Χρέους        ~= 360δις

(1) Στα χρέη προς ΔΝΤ+ΕΕ που προέκψυαν από το 1ο Μνημόνιο υπολογίζω την 6η και την ερχόμενη 7η δόση που θα γυρίσει de-facto σε αγγλικό δίκαιο ~20δις ομολόγων που λήγουν από το Δεκέμβριο του 2011 μέχρι το Μάρτιο του '12, οπότε και θα έχει αρχίσει να τρέχει το PSI, αν τα καταλαβαίνω σωστά.
(2) Στο "υπόλοιπο χρέος" περιλαμβάνονται 60δις ομόλογα που έχει αγοράσει η ΕΚΤ, καθώς και 40δις που αποτελείται από εντοκά γραμμάτια,από κάποια άλλα παράξενα χρεόχαρτά πχ swaps, ή από ομόλογα που λήγουν μετά το 2035 (αν υπάρχουν τέτοια), και γενικώς από χρέη που εξαιρέθηκαν από το PSI.

BBC: Η κρίση σκοτώνει κυριολεκτικά τους Έλληνες

Πηγή: XrimaNews.gr

Υπό τον τίτλο «Ευρωπαϊκή Κρίση: Γιατί η Ελλάδα είναι ο ασθενής της Ευρώπης» το BBC αποκαλύπτει πώς η οικονομική κρίση στην Ελλάδα έχει θέσει σε κίνδυνο το δικαίωμα των πολιτών στην κρατική ιατρική περίθαλψη, εξετάζοντας τις επιπτώσεις της κρίσης στο σύστημα υγείας. 

Η ανταπόκριση από την Αθήνα εστιάζεται σε μία γυναίκα από τη Σάμο, την Marina Derdevian, η οποία αφού έχασε τη μικρή επιχείρησή της λόγω χρεών προς τις τράπεζες, υπέστη εγκεφαλικό με αποτέλεσμα να καθηλωθεί σε καροτσάκι. Στη συνέχεια διαγνώστηκε με καρκίνο, αλλά οι γιατροί διέκοψαν τις θεραπείες της λόγω απλήρωτων ασφαλιστικών εισφορών.

Όταν οι κοινωνικές υπηρεσίες ανέλαβαν την υπόθεσή της, την μετέφεραν παρά τη θέλησή της σε γηροκομείο στην Αθήνα, με την ίδια να αναρωτιέται εάν αξίζει να πεθάνει επειδή η χώρα της αντιμετωπίζει οικονομική κρίση και το σύστημα υγείας έχει αποτύχει να καλύψει τις ανάγκες ανθρώπων σαν εκείνη.

'The Euro-Zone Bailout Programs Must Be Stopped'

ΠΗΓΗ: SPIEGEL

How to save the euro? Some believe that the European Central Bank is the key to any solution. Others think that the euro zone should be contracted and the weak members squeezed out. SPIEGEL spoke with two leading German economists about the currency's future. Their one area of agreement? Something must be done quickly.

SPIEGEL: Mr. Starbatty, Mr. Bofinger, can the euro still be saved?

Starbatty: All of the measures that are currently planned take effect in the long term. But rescue measures are needed now. That's why many politicians want to pull out the so-called bazooka and inject money into the market through the European Central Bank (ECB) or introduce euro bonds. Both are deadly sins. It would be better to shrink the monetary union to a hard core that can sustain the euro.

Bofinger: That would be a disaster. But I agree with you that time is of the essence. The highly indebted countries must be able to borrow at moderate interest rates so they don't go bankrupt. This could be achieved with euro bonds. And if they can't be implemented that quickly, the ECB has to stabilize the system. In doing so, it would not create inflation but would in fact avoid deflation.

Ο ευρωπαϊσμός στρατηγική αποτυχία της ελληνικής Αριστεράς

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Ένα στοίχημα που δεν τέθηκε και δεν παλεύτηκε ποτέ. Του Γιώργου Τσίπρα

Ο ευρωπαϊσμός υπήρξε, στο οικονομικό πεδίο, κύρια στρατηγική επιλογή της άρχουσας τάξης στην Ελλάδα. Η εφαρμογή της καθόρισε κομβικά την μεταπολιτευτική πορεία της χώρας. Ο νεοφιλελευθερισμός αλά ελληνικά είχε ως πολιτικό και ιδεολογικό όχημα την E.E. και τον ευρωπαϊσμό. Οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που μεταμόρφωσαν το κοινωνικό τοπίο, η αλλαγή της ταξικής σύνθεσης, ο παραγωγικός προσανατολισμός και εξειδίκευση στο διεθνή καταμερισμό εργασίας, η αποσάθρωση της παραγωγικής βάσης, είχαν ως όχημα και προοπτική τον ευρωπαϊσμό. Σε δυο φάσεις, πριν και μετά το ευρώ. Η δυσμενέστατη για τις υποτελείς τάξεις αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου, η διαμόρφωση μιας δυαδικής κοινωνίας και καταστροφή της, περπάτησαν στο όνομα της ενωμένης Ευρώπης. Η κατάκτηση της ηγεμονίας μέσα στην κοινωνία από τον αστισμό, η συνολική από τη μεταπολίτευση μέχρι το 2009 τροποποίηση του συσχετισμού δύναμης, ιδεολογικού, πολιτικού, κοινωνικού, σφραγίστηκε από την εκπλήρωση και ηγεμόνευση της στρατηγικής επιλογής του ευρωπαϊσμού.

Το ταγκό... της Ελλάδας με την Αργεντινή

 

Της Ζέζας Ζήκου

Πηγή: Καθημερινή 20/12/2011

Το «σενάριο Αργεντινής» ήταν πάντα προσφιλές στον Τζόζεφ Στίγκλιτς. Ηδη από το 2010 ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος έλεγε τα εξής «σπουδαία»: «Η Αργεντινή αποτελεί ένα καλό παράδειγμα. Αφού υποτίμησε το νόμισμά της και αναδιάρθρωσε το χρέος της, πλήρωσε ένα υψηλό τίμημα. Γνώρισε όμως στη συνέχεια έξι χρόνια ανάπτυξης, που της επέτρεψαν να μειώσει το ποσοστό της φτώχειας από 40% σε 13%. Η ανεργία της είναι σήμερα μικρότερη από εκείνη που γνωρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορεί να μη λύθηκαν όλα τα προβλήματά της, αλλά η κατάσταση είναι σήμερα αντικειμενικά καλύτερη από ό, τι πριν. Βγαίνοντας από το ευρώ και αναδιαρθρώνοντας το χρέος τους, η Ελλάδα και η Ισπανία θα ανακτούσαν την ανταγωνιστικότητά τους. Δεν θα είχαν βέβαια πλέον πρόσβαση στις κεφαλαιαγορές, αλλά αυτό συμβαίνει ήδη με την Ελλάδα. Αυτό που τους συμβαίνει σήμερα είναι η χειρότερη δυνατή τιμωρία…».

Europe, prepare for a riotous 2012

Πηγή: Guardian

by Henning Meyer

As 2011 draws to a close, it is fair to say that this year has been one of the most disastrous for the European Union in its history. The eurozone crisis has spread from the periphery to the core and all political and financial rescue packages were too little, too late. Towards the end of the year it felt like EU leaders took longer to agree the latest measures to restore confidence than it took for markets to lose it again.

It was also unfortunate that the little action taken was mostly misguided. This includes austerity policies implemented simultaneously across Europe and the creation of so-called debt brakes, which is basically the constitutionalisation of a failed stability framework. The last summit of the year also brought about the biggest political rift in the union's history, with the UK blocking a treaty change leaving the EU deeply divided and caught up in a silly war of words.

Διαγραφή χρέους. "Oυκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος".

Πηγή: tvxs

O πλανήτης μας κοντεύει να βουλιάξει στα χρέη, που σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις ξεπερνούν κατά δέκα φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ, το οποίο υπολογιζόταν το 2008 σε περίπου 70 τρισεκατομμύρια δολάρια (10.500 δολάρια μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα). Αυτό σημαίνει πως ο κόσμος μας, η παγκόσμια οικονομία, κάθεται πάνω σε μια βόμβα χρεών ύψους τουλάχιστον 700 τρισεκατομμυρίων δολαρίων! Μια βόμβα που, αντί να μικραίνει, μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο.

Όλοι χρωστούν σε όλους. Κάποιοι όμως χρωστούν περισσότερα και κάποιοι άλλοι ζουν πλουσιοπάροχα με τους τόκους των χρημάτων που δάνεισαν σε κάποιους άλλους. Η αγορά χρέους καλά κρατεί. Κράτη χρωστούν ασύλληπτα ποσά σε τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, διεθνείς οργανισμούς, επιχειρήσεις, ιδιώτες προμηθευτές ακόμη και σε άλλα κράτη. Επιχειρήσεις χρωστούν σε κράτη, ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες και σε ιδιώτες προμηθευτές. Ο μεγαλύτερος χρεωμένος στον κόσμο είναι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ με ένα συνολικό χρέος που αγγίζει τα 15 τρισεκατομμύρια δολάρια. Αντίστοιχα ο μεγαλύτερος πιστωτής παγκοσμίως είναι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας: μόνο τα Αμερικανικά Ομόλογα που κατείχε το 2010 έφταναν σε αξία τα 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια. Στο ενδιάμεσο τους υπάρχει ένας ωκεανός από χρεωμένους και δανειστές και λίγο πολύ οι περισσότεροι κάτοικοι του πλανήτη ανήκουν είτε στη μία είτε στην άλλη κατηγορία.

«Υψηλή πολιτική» με τρύπιο παντελόνι

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Με ακροβασίες στο χείλος του γκρεμού συνεχίζονται οι παράλληλες διαπραγματεύσεις γιατην «ανταλλαγή ομολόγων» PSI από την κυβέρνηση Παπαδήμου, για τη χρηματοδότηση του ΔΝΤ από την ευρωζώνη, για τα κεφάλαια του προσωρινού και του μόνιμου μηχανισμού «στήριξής», για τον ρόλο της ΕΚΤ στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους, αλλά καιγια το αν η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει ή όχι κ.λπ. Ακροβασίες και εκβιασμοί από τη μια πλευρά και ουσιαστική ακυβερνησία από την άλλη.

Όπως σημειώναμε χθες: «Τα ίδια καθάρματα επαναφέρουν τους ίδιους εκβιασμούς με μικρές παραλλαγές. Μόνο που αυτή τη φορά δεν εκβιάζουν τον ανίσχυρο και προδομένο από θέση ισχύος, αλλά από θέση αδυναμίας».

Πράγματι δεν είναι δύσκολο να δει κάποιος ότι η αντιμετώπιση της κρίσης από την ευρωζώνη έχει υπάρξει, μέχρι σήμερα, παιδαριώδης και αδιέξοδη. Με τον ίδιο τρόπο που ένας βαρύτατα ασθενής δεν αναγνωρίζει την ασθένειά του, η ζώνη του ευρώ χώνει συνεχώς το κεφάλι στο έδαφος πιστεύοντας ότι κανένας δεν τη βλέπει.

''ΚΑΙΡΟΣ ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ''

ΝΕΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΗ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ ΣΤΗ ΜΑΝΙΑ ΣΤΑΪΚΟΥ*

πηγή: clickatlife.gr

Με την «αίσθηση του επείγοντος» έγραψε η Ιωάννα Καρυστιάνη τις ιστορίες του βιβλίου της «Καιρός σκεπτικός» (εκδ. Καστανιώτη) για να πιάσει τον σφυγμό μιας κοινωνίας σε βαθύτατη κρίση. Γραμμένα σε παπαδιαμαντικούς τόνους, με τρυφερότητα αλλά και με έναν αιχμηρό ρεαλισμό, τα διηγήματα της Καρυστιάνη, αφουγκράζονται οικείους χαρακτήρες που επιζητούν να σπάσουν το φράγμα της μοναξιάς τους, πολιορκημένοι από μια δύσκολη πραγματικότητα.

Ανάμεσα στα εννέα διηγήματα του βιβλίου, θα ανακαλύψουμε μια καλοβαλμένη αστή που αναπολεί τα επαναστατικά σκιρτήματα της νιότης, μια ηλικιωμένη κυρία η οποία παλεύει για να μη βάλει λουκέτο το σουβλατζίδικο της γειτονιάς της, μια περιπλανώμενη παζαριώτισα σε ρόλο Άγιου Βασίλη, έναν εκκεντρικό φίλο του ποδοσφαίρου με μοναδική συντροφιά την αφίσα του Μέσι...Η Καρυστιάνη κοιτάζει πίσω από τη λαμπερή και ανέμελη όψη των Χριστουγέννων, παράλληλα όμως φωτίζει με αναπάντεχο τρόπο το σκοτάδι της οικονομικής κρίσης, υπενθυμίζοντας μας τις συναισθηματικές μας εφεδρείες.

Γιατί το αδύναμο ευρώ είναι η μόνη λύση

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

by Martin Feldstein

Τα μεγάλα ελλείμματα στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών σε Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία μπορούν να μειωθούν χωρίς να χρειαστεί να αποδυναμωθούν τα εισοδήματα στις εν λόγω χώρες, ούτε να απαιτηθεί από την Γερμανία να αποδεχθεί πληθωριστική αύξηση στην εγχώρια ζήτησή της. Το κλειδί για την επέκταση είναι οι καθαρές εξαγωγές στις χώρες εκτός ευρωζώνης. 

Οι ανισορροπίες στα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών είναι το αποτέλεσμα της επιβολής ενός ενιαίου νομίσματος στις 17 χώρες της ευρωζώνης. Εάν υπήρχε ελεύθερη διακύμανση των συναλλαγματικών ισοτιμιών, τότε οι φυσικές πιέσεις των αγορών θα οδηγούσαν σε αποδυνάμωση των νομισμάτων της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Γαλλίας συγκριτικά με το νόμισμα της Γερμανίας, ωθώντας τις εξαγωγές και μειώνοντας τις εισαγωγές, ενώ παράλληλα θα οδηγούσαν και σε συρρίκνωση του εμπορικού πλεονάσματος της Γερμανίας.

Ο Μario Draghi προειδοποιεί για διάσπαση του ευρώ

Πηγή: FT (via euro2day)
By Lionel Barber και Ralph Atkins
Δημοσιεύθηκε: 12:34 - 19/12/11

Mario Draghi: Πρέπει να διακρίνουμε τα δύο στάδια: Πρώτα ήταν η χρηματοοικονομική κρίση με τον αντίκτυπό της στην πραγματική οικονομία. Νομίζω ότι μάθαμε πως χρειαζόμαστε ένα πιο ανθεκτικό χρηματοοικονομικό σύστημα, ένα σύστημα με λιγότερα χρέη και περισσότερα κεφάλαια. Καταγράφεται ουσιαστική πρόοδος στον σχεδιασμό της νέας ρυθμιστικής πολιτικής και κάποια πρόοδος στην εφαρμογή αυτού του νέου σχεδιασμού.
Το δεύτερο στάδιο της κρίσης στην ουσία είναι ένας συνδυασμός μιας πολιτικής φάσης με προκλήσεις -όπου οι ηγέτες της ευρωζώνης αναμορφώνουν αυτό που αποκαλώ δημοσιονομικό συμβόλαιο- και μιας κατάστασης όπου οι τράπεζες και τα κράτη αντιμετωπίζουν σημαντικούς περιορισμούς χρηματοδότησης. Αυτές οι συνθήκες δημιουργούν πλέον σύσφιγξη πίστωσης και έχουν αδιαμφισβήτητα αυξήσει τους πτωτικούς κινδύνους για την οικονομία της ευρωζώνης.

Μεταβιομηχανικές φαντασιώσεις και σύγχρονος καπιταλισμός

ΠΗΓΗ: Aformi

του Αγγ. Καλοδούκα

Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008-2009 έφερε στην επιφάνεια χρόνια προβλήματα που συσσωρεύονταν στην οικονομική βάση των ανεπτυγμένων καπιταλισμών του «δυτικού κόσμου». Διαρκώς αυξανόμενα προβλήματα ανταγωνιστικότητας των οικονομιών τους μέσα σε ένα διεθνές οικονομικό περιβάλλον που το χαρακτήριζε ο οξυμένος ανταγωνισμός τόσο ανάμεσα στις ανεπτυγμένες χώρες όσο και από χώρες «αναπτυσσόμενες» -Κίνα, Ινδία, Βραζιλία, και όχι μόνο.

Μέχρι την κρίση του 2008-2009 τα προβλήματα εμφανιζόντουσαν ως «δευτερεύοντα» γιατί, δήθεν, ο καπιταλισμός «έχει αλλάξει». Ζούμε, υποτίθεται, (στις αναπτυγμένες καπιταλιστικά χώρες) σε «μεταβιομηχανικές κοινωνίες» στις οποίες η βιομηχανική παραγωγή «παρακμάζει» και αυτό είναι «φυσιολογικό». Σύμφωνα με αυτό το ιδεολόγημα, πλέον η «κοινωνία της γνώσης» (η πληροφορική, ο τομέας των υπηρεσιών) έχει τη μεγαλύτερη σημασία και η βιομηχανία «μετακινείται» από τις αναπτυγμένες χώρες στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπως Κίνα και Ινδία. Σε συνέντευξή του ο (συχωρεμένος πλέον…) Στιβ Τζομπς έλεγε ότι «εμείς βάζουμε το μυαλό [sic!] και αυτοί [οι Κινέζοι] τους μυς».

Τα συσσωρευμένα εμπορικά και κρατικά ελλείμματα των ανεπτυγμένων χωρών κατέδειξαν την κενότητα του ιδεολογήματος περί «μεταβιομηχανικών κοινωνιών» -ένα μεγάλο μέρος της «κοινωνίας της πληροφορικής» ήταν απλώς «φούσκα».

Η πτώση της Δύσης: Η φυγή προς τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

«Πιστεύω ότι τα τραπεζικά ιδρύματα είναι πιο επικίνδυνα για τις ελευθερίες μας από τους τακτικούς στρατούς. Αν ο αμερικανικός λαός επιτρέψει στις ιδιωτικές τράπεζες να ελέγξουν την έκδοση του νομίσματός τους, πρώτα μέσω πληθωρισμού, στη συνέχεια μέσου αποπληθωρισμού, οι τράπεζες και οι εταιρείες θα στερήσουν τον λαό από κάθε περιουσία μέχρι να ξυπνήσουν τα παιδιά τους άστεγα στην ήπειρο που οι πατέρες τους είχαν κατέκτησει». Thomas Jefferson, Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Μετά την κατάρρευση της σοβιετικής αυτοκρατορίας, που χαρακτηρίστηκε σαν το «Τέλος της Ιστορίας» από τον Φουκουγιάμα, η «Pax Americana» φαινόταν ότι θα διαρκέσει χίλια χρόνια.

Σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από έλλειψη πρώτων υλών και που το 90% των σπάνιων γαιών βρίσκεται στην Κίνα, η οικονομική κατάρρευση των ΗΠΑ και της Ευρώπης τους οδήγησε να μην ασχοληθούν πια με «αρχές», αλλά να παίρνουν τους πόρους που χρειάζονται με τη βία από τις πιο αδύναμες χώρες, όπως είναι η περίπτωση του Καντάφι που σταυρώθηκε από τη Δύση και να συνεχίζουν να αποσταθεροποιούν τα πάντα με το πρόσχημα μιας μεταμφιεσμένης δημοκρατίας που δεν ξεγελά πλέον κανέναν

Πού "πήγαν" τα λεφτά από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ;

ΠΗΓΗ: bankingnews,gr

Από τα 73 δις ευρώ που έλαβε η χώρα μας από την Τρόικα των δανειστών, το 85,5% αυτού του κεφαλαίου ή 62,4 δις. ευρώ κατευθύνθηκε για την αναχρηματοδότηση του υφιστάμενου χρέους.

Το κομμάτι που έμεινε από αυτό το δάνειο, και το οποίο ανέρχεται σε μόλις 10,6 δις. ευρώ αξιοποιήθηκε κατά το δοκούν από την κυβέρνηση και για διάφορες υποχρεώσεις και ανάγκες που είχε το Δημόσιο. 

Μόλις ένα πολύ μικρό μέρος αυτού του ποσού χρησιμοποιήθηκε για την κάλυψη της μισθοδοσίας των εργαζομένων που υπηρετούν σε Υπουργεία,ΟΤΑ, Υπηρεσίες και Οργανισμούς του Δημοσίου.

Με τα λεφτά της Τρόικας το κράτος πλήρωνε κυρίως συντάξεις,εσωτερικά οφειλές που είχε σε προμηθευτές φαρμάκων, εργολάβους και τεχνικές εταιρίες, ακόμη και επιχορηγήσεις σε ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία και ΔΕΚΟ.