Εκλογές στην Ιρλανδία - μια ανάλυση

Πηγή: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

του ciaoant1

Χθες είχαμε στην Ιρλανδία εκλογές, και τα βασικά σημεία στα οποία πρέπει να εστιάσουμε είναι δύο:

1) Ο κόσμος "βύθισε" το κυβερνών κόμμα, που κυβερνούσε επί χρόνια στην Ιρλανδία - χαρακτηριστικό είναι πως στο Δουβλίνο, την πρωτεύουσα της χώρας, το κυβερνών κόμμα πήρε μόλις...8%. Εδώ ένα σχετικό απόσπασμα από άρθρο του "Πριν" για τα αποτελέσματα των εκλογών:

Το δεξιό κόμμα Φίανα Φαλ, το οποίο όπως και το ΠΑΣΟΚ υπήγαγε τη χώρα σε καθεστώς Μνημονίου που τσάκισε τον ιρλανδικό λαό, υπέστη εκλογική συντριβή κατακλυσμιαίων διαστάσεων: από 42% που είχε πάρει στις εκλογές του 2007, έπεσε τώρα στο... 15%!!! Στο Δουβλίνο, την πρωτεύσα, το κυβερνών κόμμα πήρε το απίστευτο ποσοστό του... 8%!!! Η υποστήριξη του Μνημονίου βύθισε το κυρίαρχο κόμμα της ιρλανδικής Δεξιάς στο χειρότερο ποσοστό της σχεδόν 90χρονης ιστορίας του.

Πως περνάμε τα διόδια μετά την δημοσίευση της τροπολογίας σε ΦΕΚ. ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ, ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ

http://epitropesdiodiastop.blogspot.com/2011/02/blog-post_8331.html

Ακολουθούν νέες οδηγίες για το πως περνάμε τα διόδια αφού γίνει νόμος η ντροπολογία του Ρέππα. Ακόμη δεν έχει τυπωθεί η τροπολογία σε ΦΕΚ συνεπώς δεν είναι νόμος. Συνεχίζουμε να σπρώχνουμε τις μπάρες μέχρι να τυπωθεί. Όταν τυπωθεί σε ΦΕΚ θα είναι νόμος και ακολουθούμε τις παρακάτω οδηγίες.

Επί πιστώσει απόδειξη που έχει εκδοθεί από την Νέα Οδό.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ - ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΜΕ;

Δηλώνουμε στον υπάλληλο ότι «δεν μπορούμε να πληρώσουμε» δίνοντας τον αριθμό κυκλοφορίας του οχήματός μας. Ζητάμε να εκδοθεί απόδειξη με πίστωση και να ανοίξουν την μπάρα.

Αν καθυστερούν προειδοποιούμε ότι:

α) αν δεν ανοίξουν αμέσως την μπάρα καταστρατηγούν το συνταγματικό μας δικαίωμα για ελεύθερη μετακίνηση και διαπράττουν το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατακράτησης.

β) αν δεν εκδώσουν την απόδειξη διαπράττουν το φορολογικό αδίκημα της άρνησης εκδόσεως επί πιστώσει φορολογικού στοιχείου.

γ) αν αρνηθούν να ανοίξουν διαπράττουν και το αδίκημα της πρόκλησης για εκτέλεση παράνομης πράξης.

Εάν καθυστερεί το άνοιγμα της μπάρας και διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει τροχαία ανοίγουμε την μπάρα με απλή ώθηση προς τα εμπρός και συνεχίζουμε την πορεία μας.

Εάν καθυστερεί το άνοιγμα της μπάρας και υπάρχει τροχαία τότε ζητάμε την συνδρομή του αστυνομικού ώστε να κοπεί πιστωτικό και να ανοίξει η μπάρα.

Αν μας ζητηθεί να συμπληρώσουμε έντυπο αδυναμίας πληρωμής πριν από την υπογραφή μας γράφουμε: «Με επιφύλαξη της νομιμότητας καταβολής του τέλους».

Σε περίπτωση που ο τροχονόμος δηλώσει αναρμόδιος ή αρνούνται να μας ανοίξουν την μπάρα καλούμε την αστυνομία στο 100 και ζητάμε να συλληφθεί ο ταμίας και ο υπεύθυνος των διοδίων και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη με την αυτόφορη διαδικασία για παράνομη κατακράτηση.

ΘΕΣΠΙΖΕΤΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΥΛΙΑ ΣΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ!

ΠΗΓΗ: ISKRA

ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΤΑ ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΜΕΤΟΧΟΥΣ!

Την ώρα που η κυβέρνηση υποβάλλει σε ανελέητη επιδρομή τον ελληνικό λαό χωρίς, μάλιστα, ελπίδα και προοπτική έρχεται και θεσπίζει ανέλπιστα και πρωτοφανή φορολογικά δώρα στις θυγατρικές των πολυεθνικών, αναιρώντας και ακυρώνοντας νόμους που η ίδια ψήφισε, με πανηγυρικούς τόνους, στους πρώτους μήνες της θητείας της.

Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση με τη ρύθμιση του άρθρου 14 στο φορονομοσχέδιο που κατέθεσε, δεν μειώνει μόνο κατά 4 ολόκληρες μονάδες το φόρο στα μη διανεμόμενα κέρδη των επιχειρήσεων, για να τον περιορίσει στο 20%, πράγμα που σημαίνει άμεση ετήσια απώλεια εσόδων για το δημόσιο της τάξης των 300 εκ ευρώ!

 Κάνει στο ίδιο άρθρο του φορονομοσχεδίου κάτι πολύ χειρότερο.

 Πρώτον: απαλλάσσει τις θυγατρικές των ευρωπαϊκών πολυεθνικών επιχειρήσεων  που είναι εγκατεστημένες στη χώρα μας, από κάθε φορολογική επιβάρυνση στα διανεμόμενα στις μητρικές εταιρείες κέρδη τους

Εγκατέλειψαν τα στέκια τους οι πολιτικοί

Πηγή: Το Βήμα

του Ν. Χασαπόπουλου

Oι πολιτικοί βλάπτουν πλέον σοβαρά τη φήμη, την πελατεία και την εικόνα ακόμη και των καλύτερων εστιατορίων. Δύο εστιατόρια στο Κολωνάκι, στα οποία σύχναζε επί δεκαετίες η ελίτ της πολιτικής ζωής του τόπου, έχασαν το 40% της πελατείας τους, Μαζί με τους πελάτες τους έχασαν και τους πολιτικούς. Το μεν εστιατόριο «17», της οδού Λυκαβηττού, αραίωσε από πολιτικούς, στο δε άλλο, στο «18» της οδού Σουηδίας, ο ιδιοκτήτης του αφαίρεσε από τους τοίχους τις φωτογραφίες των πολιτικών και στη θέση τους τοποθέτησε άλλους πίνακες και δικά του... σκίτσα, συνοδευόμενα με χιουμοριστικές λεζάντες. Οι ιδιοκτήτες και των δύο παραδέχονται ότι έτσι όπως πάει η κατάσταση, με τις συχνές πορείες στο κέντρο, τα επεισόδια, τα δακρυγόνα, τους αποκλεισμούς των δρόμων, τους προπηλακισμούς πολιτικών την ώρα που τρώνε, την απαγόρευση του καπνίσματος, πάνε για κλείσιμο. Ή, αν δεν κλείσουν, το σκέφτονται σοβαρά να μετακομίσουν σε άλλη περιοχή, μακριά από το κέντρο. 

Ποια επαναδιαπραγμάτευση χρέους;

Πηγή: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/02/2011

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΛΙΟΥ*

1. Ποιοι διαπραγματεύονται;

Σε κάθε (επανα)διαπραγμάτευση υπάρχει ένα καταστατικό ερώτημα: Ποιος διαπραγματεύεται τι και με ποιον;

Αν κάποιος/α είναι οπαδός της ιδεολογίας από την οποία προκύπτουν τα δελτία των 8.00, δεν θα έχει μάλλον καμία απορία αναφορικά με το ερώτημα: Η διαπραγμάτευση (θα) αφορά τη «χώρα» και τους «πιστωτές» της (ή «εμάς» και τους «πιστωτές μας»), με αντικείμενο το ύψος του δημόσιου χρέους (διαγραφή ενός τμήματός του; με ποια διαδικασία;) ή/και τους τρόπους και χρόνους αποπληρωμής του (μείωση επιτοκίων; παράταση του χρόνου αποπληρωμής;)

Εντούτοις, αν κάποιος/α είναι αριστερός/ή που επιδιώκει να είναι και μαρξιστής/στρια, θα κατανοεί ότι οι παραπάνω απαντήσεις συνιστούν μια παραγνώριση της πραγματικότητας, που απορρέει από την κυριαρχία της αστικής ιδεολογίας. Δεν διαπραγματεύεται η «χώρα», αλλά η ελληνική άρχουσα τάξη, εκπροσωπούμενη δια της κυβέρνησης. Δεν διαπραγματεύεται με «τους πιστωτές» του ελληνικού Δημοσίου, αλλά με (τις) άλλες άρχουσες τάξεις της Ε.Ε. δια των πολιτικών εκπροσώπων τους και με τους εκπροσώπους «θεσμών» διεθνούς χαρακτήρα (ΕΚΤ, ΔΝΤ, κ.λπ.) που εκφράζουν τα κοινά συμφέροντα των ευρωπαϊκών καπιταλισμών ή ευρύτερα των κυρίαρχων καπιταλιστικών δυνάμεων του πλανήτη και τις ρευστές και μεταβαλλόμενες ισορροπίες μεταξύ τους.

Σκανδαλώδεις υπερκοστολογήσεις των δημοσίων έργων κατά 90%

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤης ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ

Χρυσάφι πληρώνει τα δημόσια έργα ο Ελληνας φορολογούμενος. Συμπληρωματικές συμβάσεις και απευθείας αναθέσεις, κυρίως σε οδικά και λιμενικά έργα, αυξάνουν τουλάχιστον κατά 90% το κόστος τους. Τις υπερβάσεις δεν πληρώνουν τα κοινοτικά ταμεία, καθώς θεωρούνται αντικανονικές, και επιβαρύνουν τον κρατικό κορβανά εκτοξεύοντας έλλειμμα και χρέος.

Στο 90% υπολογίζεται η μέση «υπερκοστολόγηση» των έργων της προηγούμενης δεκαετίας, ενώ τουλάχιστον 8-10 χρόνια κάνει να ολοκληρωθεί ένα έργο αντί για 6 το μέγιστο με βάση τον αρχικό σχεδιασμό. Το πρόβλημα αφορά κυρίως οδικά και λιμενικά έργα υποδομής, μικρά και μεγάλα, και πλέον οδηγεί σε αδιέξοδο την κυβέρνηση.

Και τούτο διότι σύμφωνα με το αναθεωρημένο Μνημόνιο, που ανακοινώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, η Ελλάδα καλείται να κόψει εκ νέου το 2012 το πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων στο εθνικό σκέλος του. Μόνο που είναι αυτό το οποίο «τροφοδοτεί» τις απευθείας αναθέσεις και τις συμβάσεις για να ολοκληρωθούν τα μεγάλα έργα υποδομής...

ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ;

ΠΗΓΗ: Iskra

Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ*

*Δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία, 26.02.2011

Η εξαπάτηση του Ελληνικού λαού από τη κοινοβουλευτική χούντα για τα αίτια της μεγαλύτερης μεταπολεμικής κρίσης και τον τρόπο εξόδου από αυτή έχει φθάσει σε όρια που είναι πρωτόγνωρα ακόμη και για την Ελληνική πολιτική σκηνή. Ο λόγος είναι βέβαια η επίσης πρωτόγνωρη (αν εξαιρέσουμε την περίοδο της στρατιωτικής χούντας) παντελής έλλειψη νομιμοποίησης που χαρακτηρίζει σήμερα τα ανδρείκελα των ντόπιων και ξένων ελίτ που παριστάνουν τη κυβέρνηση του τόπου, με την καθοριστική βοήθεια των ΜΜΕ (με επικεφαλής τα κρατικά –που εξαναγκαζόμαστε να τα πληρώνουμε κιόλας-- του «ποιητού»-Υπουργού που τα διαχειρίζεται και δεν έχουν να ζηλέψουν σχεδόν τίποτα απο τα χουντικά της 7ετίας) και των ΜΑΤ στους δρόμους που επιτίθενται να πνίξουν κάθε φωνή διαμαρτυρίας που μπορεί ν ακούσει ο Χουντικός «λόχος» ο οποίος στηρίζει την «κυβέρνηση»....

Έτσι, με απάτη έγινε η υφαρπαγή της ψήφου το 2009. Με απάτη παρουσιάστηκε σαν «μονόδρομος» το καταστροφικό Μνημόνιο. Με απάτη και συνοπτικές διαδικασίες πέρασαν τα κτηνώδη μέτρα για τη Λατινοαμερικανοποίηση της χώρας . Με απάτη έγιναν ψευτο-«διάλογοι» με τις άμεσα πληττόμενες κοινωνικές ομάδες, όταν οι βασικές αποφάσεις ήταν ήδη ειλημμένες. Με την απάτη της δήθεν «αξιοποίησης» θα ξεπουληθεί ο κοινωνικός πλούτος της χώρας. Τέλος, με απάτη θα γίνει απόπειρα νέας υφαρπαγής της ψήφου, η οποία μάλιστα, εάν επιτύχει, θα δώσει δίκαια στη χώρα το παγκόσμιο ρεκόρ...μαζοχισμού,  τη στιγμή που σε όλες τις άλλες χώρες στην Ευρώπη, από την Ουγγαρία και την Ισλανδία μέχρι την Ιρλανδία, τα κόμματα που επέβαλαν αντίστοιχα μέτρα θάφτηκαν κάτω από τη λαϊκή οργή!

ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ κκ. ΛΥΡΙΤΖΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΠΑΔΗΜΗTΡΙΟY

Μια επιστολή- ράπισμα σε γνωστούς δημοσιογράφους απευθύνει η κάτοικος Ωρωπού κ. Ιωάννα Γερμανού, αποκαλυπτική για τα γεγονότα περί των διοδίων.

ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ κκ. ΛΥΡΙΤΖΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΠΑΔΗΜΗTΡΙΟY.

Πανικός στις εταιρίες

Τρόμος στην κυβέρνηση

...Πολλή  δουλειά για τα ΜΜΕ

(Ή πως  λύνονται οι εξισώσεις:

1. Παράνομες  συμβάσεις + άδικη έμμεση φορολογία  υπέρ εταιριών =

πληρώστε  διόδια

2. Καταρρέουν  οι συμβάσεις + πρέπει να πληρώσει  το κράτος τους ιδιώτες =

φταίει το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ)

Αγαπητοί  μου Βασίλη και Δημήτρη, γλυκύτατε  μου Μπάμπη, 

Παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες την αγωνία σας να αποδείξετε πως το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, θα είναι υπεύθυνο για  τη μη ολοκλήρωση των έργων στις εθνικές οδούς λόγω μεγάλων απωλειών εσόδων. Ειλικρινά συμμερίζομαι την  αγωνία σας να αποδείξετε τα αναπόδεικτα. Θα μου επιτρέψετε να σας βοηθήσω.

Ενας άλλος κόσμος

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΤου ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

Από το 18ο αιώνα, ο Βολτέρος (1694-1778) συμβούλευε: «Εάν δείτε Ελβετό τραπεζίτη να πέφτει από παράθυρο, ακολουθήστε τον: κάτι θα κερδίσετε».

Δυόμισι αιώνες αργότερα, όταν ξεσπούσε η κρίση του 2008, η σύσταση έδειχνε ξεπερασμένη, στο μέτρο που πρώτα θύματά της ήσαν τραπεζίτες, χρηματιστές, άνθρωποι του χρήματος. Οσοι από αυτούς επιβίωσαν, το οφείλουν στο υποβολιμαίο επιχείρημα: «Πολύ μεγάλοι, για να αφεθούν να καταρρεύσουν». Αλλά και όσοι έσβησαν, εφρόντισαν να αποκομίσουν πρόσθετο όφελος με εξαγορά από ισχυρότερο. Επειτα από τριετή παρένθεση, τα πράγματα έχουν επανέλθει στην πρότερη συνήθη κατάσταση: αυτοί που έπεφταν από τα παράθυρα το 2008, όπως οι της Λίμαν Μπράδερς, σήμερα έχουν αυξημένα προνόμια, με αναγκαίο τίμημα την περαιτέρω εξάρθρωση της οικονομίας και κοινωνίας, τη βαθύτερη εξουθένωση του ανθρώπου, αλλά επίσης καταλυτικότερη απώλεια ορατότητος. Το τίμημα συμπληρώνεται με αύξουσα κοινωνική ανυποληψία της τάξης του χρήματος, που αναβιώνει εφιαλτικές μνήμες του 1930 και του 1880. Η κρίση δεν ξεπερνιέται, αλλά συνεχίζεται, λόγω αδιαλλαξίας αυτών που την εδημιούργησαν. Σήμερα, η κρίση δεν είναι πρόβλημα, αλλά πρόσχημα, με το οποίο οι ωφελημένοι από αυτήν επωφελούνται ακόμη περισσότερο.

νέα φραγκοκρατία ...

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

του Στάθη

Αυτόπτης μάρτυς. Ενθυμείσθε την «τηλεοπτική εικόνα» του Παπανδρέου να καλεί απ' το πόντιουμ του Βερολινέζικου Πανεπιστημίου τούς αντιλέγοντες φοιτητές να ανέβουν -ένας εκπρόσωπός τους- στο βήμα να μιλήσουν;

Ε, λοιπόν, αυτή η «δυνατή εικόνα», αυτό το «μάθημα δημοκρατικότητας» ήταν πάλι, όπως συχνά συμβαίνει στον εξαρτημένο Τύπο, η «μισή εικόνα», η μισή αλήθεια, δηλαδή ένα ψέμα και μια ακόμα στιγμή ολοκληρωτικής προπαγάνδας.

Διότι, ενώ ο Παπανδρέου καλούσε έναν εκπρόσωπο των φοιτητών να μιλήσει, την ίδια στιγμή οι μπράβοι του απλώς τον εμπόδιζαν να πλησιάσει.

Αυτά από διασταυρωμένες μαρτυρίες αυτοπτών.

Τυνησία και Αίγυπτος: όταν ο άνεμος της Ανατολής σαρώνει την υπεροψία της Δύσης

ΤΟ ΒΗΜΑ- Le Monde 

Του Αλεν Μπαντιού 

Ως πότε η αποκαμωμένη Δύση, η «διεθνής κοινότητα» εκείνων που θεωρούνται άρχοντες του κόσμου, θα συνεχίσει να παραδίδει μαθήματα καλής διακυβέρνησης και συμπεριφοράς σε ολόκληρο τον κόσμο; Δεν είναι αστείο να βλέπουμε μερικούς επαγγελματίες διανοούμενους να προσπαθούν να μάθουν στους εκπληκτικούς λαούς της Αιγύπτου και της Τυνησίας την αλφάβητο της «δημοκρατίας»; Οποία επιμονή αποικιακής υπεροψίας! Εν μέσω της πολιτικής μιζέριας που μας κατακλύζει τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, δεν είναι προφανές ότι εμείς πρέπει να διδαχτούμε τα πάντα από τις τρέχουσες λαϊκές εξεγέρσεις;

Ναι, πρέπει να γίνουμε μαθητές αυτών των κινημάτων και όχι των ηλίθιων καθηγητών τους. Διότι δίνουν ζωή σε ορισμένες πολιτικές αξίες που προσπαθούν από καιρό να μας πείσουν ότι έχουν εξαφανιστεί – κυρίως εκείνη που υπενθύμιζε πάντοτε ο Μαρά: όταν πρόκειται για ελευθερία, ισότητα, χειραφέτηση οφείλουμε τα πάντα στις λαϊκές εξεγέρσεις.

Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου, 32η μέρα απεργία πείνας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου, 32η μέρα απεργία πείνας

 

 Οι 300 μετανάστες απεργοί πείνας, συνεχίζουν για 32η μέρα την απεργία 

 πείνας. Η κατάσταση της υγείας τους μέρα με τη μέρα χειροτερεύει και 

 κάθε μέρα οι απεργοί πείνας διακομίζονται με λιποθυμικά επεισόδια στο 

 νοσοκομεία. Σήμερα δύο απεργοί πείνας διακομίστηκαν στο Ιπποκράτειο 

 Νοσοκομείο (συνολικά έχουν διακομιστεί 13) ενώ άλλοι τρεις 

 νοσηλεύονται στον Αγ. Δημήτριο.

 Σήμερα το πρωί ο Στρατής Πλωμαρίτης, πρόεδρος της ΕΝΙΘ και μέλος της 

 Ιατρικής ομάδας παρακολούθησης των απεργών πείνας, ο απεργός πείνας 

 Ζαουάτ, ο Γάνη εκπρόσωπος των μεταναστών και η Έφη Τελλή, δικηγόρος 

 -μέλος της ομάδας νομικής βοήθειας παραχώρησαν συνέντευξη τύπου για 

 να ενημερώσουν για την κρισιμότητα της κατάστασης της υγείας των 

 απεργών, τα αιτήματά τους και τις εξελίξεις του αγώνα σε νομικό επίπεδο.

 Η Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας θα προχωρήσει το 

 επόμενο διάστημα στις εξής δράσεις:

 Την Τρίτη 1 Μάρτη μηχανοκίνητη πορεία που θα ξεκινήσει στις 6.00 από 

 το Εργατικό Κέντρο και

 Την Πέμπτη 3 Μάρτη διαδήλωση στις 6μ.μ. στο άγαλμα Βενιζέλου 

 (επισυνάπτεται η αφίσα).

 

Διαμαρτυρία χωρίς πολιτική μορφή

Πηγή: βλέμμα

Το πλήθος ήταν μεγάλο προχθές στους δρόμους της Αθήνας, μέρα γενικής απεργίας. Αλλά τα πρόσωπα ήταν σκυθρωπά. Περίσσευε η απογοήτευση, σχεδόν απόγνωση· αυτή έδινε τον τόνο, και όχι η οργή. Και κυριαρχούσαν συντριπτικά άνθρωποι ώριμοι, μεσήλικοι και μεγαλύτεροι, άνθρωποι της εργασίας, κάτω από πανώ επαγγλεματικών ενώσεων και συχνά με στολές εργασίας.

Κάθε ομάδα έχει τα δικά της προβλήματα, δικά της αιτήματα, βιώνει το δικό της βάσανο· οι διαμαρτυρίες τους ακούγονταν παράλληλες, αποσπασμένες η μία από την άλλη, και ως εκ τούτου ελάχιστα δραστικές. Μένουν διαμαρτυρίες, κλαδικές, επαγγελματικές, οικονομικές· εκφράζεται ο φόβος της καταστροφής, εφράζεται η απελπισία, αλλά αυτά δεν μετασχηματίζονται σε πολιτικό αίτημα, σε πολιτικό λόγο. Εξ ου και η διάχυτη αμηχανία. Ο κόσμος της εργασίας εξακολουθεί να κατεβαίνει στο δρόμο, προσπαθώντας να υπερασπιστεί τα παλιά αυτονόητα. Αλλά η ογκούμενη απόγνωση, στα όρια υπαρξιακού αδιεξόδου, αδυνατεί να λάβει πολιτική μορφή. 

"To σκάνδαλο των Ομολόγων" και άλλα τινά

ΠΗΓΗ: epicurus2day

Γεια χαρά σε όλους.

Λάβαμε την ακόλουθη επιστολή, την οποία και παραθέτω αυτούσια. Τα σχόλια επ'αυτής εντός του κειμένου και μετά από αυτό εν συνόλω.

--------------------------------

"Κύριοι,

Θα ήθελα κατ’ αρχήν να σας συγχαρώ για την εξαιρετική ποιότητα και το υψηλό επίπεδο του blog που επιμελείστε.

Εργάζομαι εδώ και αρκετές δεκαετίες στον ευρύτερο χώρο της Κεφαλαιαγοράς και έχω μία ολοκληρωμένη άποψη της ελληνικής πραγματικότητας. Αποφάσισα να σας στείλω ανωνύμως αυτή την επιστολή, αφού σε άλλη περίπτωση θα ήταν βέβαιη η στοχοποίησή μου. Και εξηγούμαι: δυστυχώς η Ελληνική Κεφαλαιαγορά βιώνει σημαντικές παθογένειες, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό οφείλονται στη συγκέντρωση των χρηματοοικονομικών και πιστωτικών εργασιών σε ελάχιστες ισχυρές ελληνικές τράπεζες. 

Συγκεκριμένα, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα:

-     Έχει δανείσει σημαντικού ύψους κεφάλαια στα πολιτικά κόμματα (ενδεικτικά αναφέρω ότι η ΝΔ οφείλει στις τράπεζες περίπου €120 εκατομμύρια και το ΠΑΣΟΚ €114 εκατομμύρια)

-     Έχει τον έλεγχο του Ελληνικού Χρηματιστηρίου (ΕΧΑΕ) ως βασικός μέτοχος.

-     Επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό τις Ενώσεις Εμπόρων και Βιομηχάνων λόγω της άμεσης εξάρτησης των τελευταίων από τον τραπεζικό δανεισμό.

-     Η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών (ΕΕΤ) αποτελεί κυρίαρχο θεσμικό φορέα.

-     Ελέγχει κατά βάση την Ένωση Θεσμικών Επενδυτών (μέσω των εταιριών Αμοιβαίων Κεφαλαίων, Εταιριών Επενδύσεων κ.α.).

-     Ασκεί σημαντική επιρροή στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (ΕΚ), η οποία είναι στελεχωμένη με παλαιά τραπεζικά στελέχη. (ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ: Πρόεδρος: κ.Αναστάσιος Γαβριηλίδης "δικηγόρος, εργάστηκε ως νομικός και οικονομικός σύμβουλος στο ίδρυμα Αλέξανδρος Ωνάσης, στην Εθνική Χρηματιστηριακή Α.Ε. ενώ έως σήμερα ήταν εταίρος στο νομικό γραφείο Τσιμπανούλη & Συνεργάτες.", Α΄ Αντιπρόεδρος: κ. Μαρίνα Σουγιουλτζή πρώην στέλεχος της ηρωικής Lehman Brothers και της Barclays NY, μέλη οι κ.κ Ιωάννης Γούσιος (εκπρόσωπος της Τράπεζας της Ελλάδος), Σωκράτης Λαζαρίδης (εκπρόσωπος ΕΧΑΕ), Παναγιώτης Καβουρόπουλος (της "Ένωσης Θεσμικών Επενδυτών"), Αλέξανδρος Χατζόπουλος("...ένας νεαρός δικηγόρος 33 ετών, που δεν έχει εμπειρία σε θέματα κεφαλαιαγοράς, όπως φαίνεται και από το βιογραφικό, που προβάλλει στο Ιντερνετ. Ο ίδιος όμως είναι αδελφός της Κατερίνας Χατζοπούλου, της διευθύντριας του γραφείου του Παύλου Γερουλάνου" εδώ)

-        Αποτελεί τον αποκλειστικό σχεδόν σύμβουλο των ασφαλιστικών ταμείων, συχνότατα μάλιστα σε άτυπη μορφή (Επικ: αυτό κρατήστε το!)

-     Διενεργεί το μεγαλύτερο όγκο των χρηματιστηριακών συναλλαγών και λοιπών χρηματιστηριακών εργασιών (αναδοχές, αυξήσεις κεφαλαίων, margin accounts κ.α.).

-     Ελέγχει άμεσα το δανεισμό των επιχειρήσεων, των δήμων κ.α., ενώ σε μεγάλο βαθμό καθορίζει την επιτυχή ή όχι έκβαση εκδόσεων ομολόγων (εταιρικών ή δημοτικών).

Δυστυχώς στη χώρα μας, όπου υπεισέρχονται  τα μεγάλα κεφάλαια (και τα μεγάλα συμφέροντα), παύει να ισχύει η ισονομία και η ίση μεταχείριση στους κανόνες του ανταγωνισμού, ή με άλλα λόγια κάποιοι είναι πιο ίσοι από τους υπόλοιπους.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι τράπεζες, κάνοντας ευρεία χρήση μονοπωλιακών πρακτικών, παρεμποδίζουν με κάθε τρόπο την ανάπτυξη οιασδήποτε μορφής ανταγωνισμού.

Η Συνέχεια ΕΔΩ:

Kίνημα Πόρτα-Πόρτα:Έξω απ' τη δική τους πόρτα

Πηγή: Αχινός

Φαντάσου, αυτόν που σου έφαγε τα λεφτά, που σου υποθήκευσε το μέλλον, που σε χρέωσε έως τα δίσέγγονά σου, κρυμμένο πίσω από την κουρτίνα του σπιτιού του. Να κοιτά το πλήθος κάτω από το σπίτι του. Να έρχεται επιτέλους πρόσωπο με πρόσωπο με σένα. Όχι έξω από τη βουλή, από το υπουργείο. Έξω από το σπίτι του. Η δύναμη του νέου κινήματος των εξωποrtistas, διαδίδεται καθημερινά. Είναι πλέον πόλεμος επί συγκεκριμένου. Face to face, χωρίς την ασφάλεια ενός κυβερνητικού κτιρίου. Το σπίτι τους, η ασφάλειά τους, η γειτονιά τους, πρέπει να γίνει τόσο δημόσιος χώρος, όσο η απροκάλυπτη άνεση με την οποία μας δουλεύουν. Δεν ξέρουν μόνοι αυτοί πού μένουμε, με ποιον κάνουμε παρέα και τι είμαστε. Η πρόσβαση είναι αμοιβαία. Όπως αυτοί μπήκαν στη ζωή μας, έτσι και μεις έχουμε το δικαίωμα να μπούμε στην δική τους. Το κίνημα της εξώπορτας, ελληνική πρωτοτυπία, είναι και αυτό που μας ταιριάζει. Στις πορείες οι προβοκάτορές τους, μπορούν να διχάσουν την κοινή γνώμη και στο κάτω κάτω, γιατί να καίμε και να σπάμε την πόλη μας; Δεν φοβάται κανείς τους έτσι, δεν ιδρώνει το αυτί τους. Πρέπει να απειλήσουμε με την παρουσία μας τον ιδιωτικό τους κόσμο, αυτόν που χτίσανε με τα δικά μας λεφτά.
Βρίσκω το κίνημα συγκέντρωσης έξω από τα σπίτια τους εξαιρετικό. Χωρίς βία και ένταση, η παρουσία μας και μόνο εκεί, έξω από την πόρτα τους, θα είναι το μήνυμα για να την κάνουν σιγά-σιγά και έξω από τη ζωή μας.

Οι συνδικαλιστές, τα κόμματα και οι "υποστηρικτές" σου, κόψανε λάσπη. Δεν θα σε υποστηρίξει κανένας εκτός από τον ευατό σου. Καλύτερα να μας φοβούνται, λοιπόν, από το να μας δουλεύουν!
http://witnessfree.blogspot.com

Εργαζόμενοι εναντίον κυβέρνησης

 Πηγή: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ

Διευρύνεται και παγιώνεται το χάσμα στις σχέσεις των εργαζομένων, της νεολαίας, των μικρομεσαίων και των συνταξιούχων με την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Πάνω από 100.000 άτομα διαδήλωσαν πάλι προχθές στην Αθήνα εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής, συμμετέχοντας σε ένα ογκώδες συλλαλητήριο και μια πολύ μεγάλη πορεία, εφάμιλλη εκείνης της 5ης Μαΐου της περυσινής χρονιάς, της πρώτης μετά την υπαγωγή της χώρας στο καθεστώς υποτέλειας του Μνημονίου με την ΕΕ και το ΔΝΤ που αποφάσισε ο πρωθυπουργός.

Είναι προφανές ότι σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο μετά τη λήψη εκείνης της μοιραίας για την Ελλάδα απόφασης από τον Γ. Παπανδρέου, καθόλου δεν έχει καμφθεί η αντίσταση του ελληνικού λαού προς αυτή την επιλογή της κυβέρνησης. Με διαδηλώσεις, πορείες, απεργίες οι εργαζόμενοι και οι νέοι προσπαθούν να πιέσουν την κυβέρνηση να αλλάξει πολιτική, χρησιμοποιώντας τα πιο μαχητικά μέσα που τους παρέχει το δημοκρατικό πολίτευμα. Χωρίς αποτέλεσμα, μέχρι τώρα.

Το «κούρεμα» πλησιάζει: ποιοι χάνουν και πόσα!

Πηγή: Banks'News

Η αναδιάρθρωση του χρέους προβάλει ως όλο και πιθανότερη κατάληξη του «ελληνικού δράματος» και ο Γ. Παπανδρέου παίζει σήμερα στο Βερολίνο το τελευταίο χαρτί της κυβέρνησης, για μια ευνοϊκή ρύθμιση τον Μάρτιο, αλλά με ελάχιστες ελπίδες επιτυχίας. Το «Β» παρουσιάζει σήμερα αναλυτικά τις εκτιμήσεις για τις απώλειες κεφαλαίων των ελληνικών τραπεζών από μια αναδιάρθρωση χρέους με «κούρεμα» της αξίας των ομολόγων κατά 30%.

Τα μηνύματα που φθάνουν στην Αθήνα από τη γερμανική πλευρά είναι απογοητευτικά, καθώς το Βερολίνο όχι μόνο δεν φαίνεται έτοιμο να εγκρίνει τον Μάρτιο το ευνοϊκό για την Ελλάδα σενάριο «ήπιας» αναδιάρθρωσης του χρέους, αλλά υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι θέτει σε αμφισβήτηση ακόμη και την άμεση έγκριση της επιμήκυνσης του δανείου των 110 δις. ευρώ, παρότι έχει συμφωνηθεί επί της αρχής στο Eurogroup!

Καπιταλισμός Ζόμπι: Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και η επικαιρότητα του Μαρξ

Νέα έκδοση από το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο

Καπιταλισμός  Ζόμπι: Η παγκόσμια  καπιταλιστική κρίση  και η επικαιρότητα του Μαρξ

Συγγραφείς: Κρις Χάρμαν
Εκδόσεις: Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο
Σελίδες: 560
Τιμή: 22 €

Αντιμέτωποι με τη χρηματοπιστωτική κρίση  που ξεκίνησε το 2007, κάποιοι οικονομικοί  σχολιαστές άρχισαν να μιλούν για  «τράπεζες ζόμπι»: για χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς που βρίσκονταν σε μια  «απέθαντη» κατάσταση και είναι  ανίκανοι να επιτελέσουν οποιαδήποτε  θετική λειτουργία, αλλά ταυτόχρονα αποτελούν  απειλή για κάθε τι ζωντανό που  υπάρχει στον πλανήτη.

  Όμως, όχι μόνο οι τράπεζες αλλά συνολικά ο καπιταλισμός στον 21ο αιώνα είναι ένα σύστημα  ζόμπι: ένα νεκροζώντανο σύστημα, ανίκανο να ικανοποιήσει οποιαδήποτε ανθρώπινη ανάγκη και συναίσθημα, αλλά ικανό για απότομες εκρήξεις που σπέρνουν παντού το χάος και τη δυστυχία.

  Ο Chris Harman δείχνει το γιατί η αντίληψη του Μαρξ για τον καπιταλισμό αποτελεί τη βάση για κάθε ερμηνεία του κόσμου, όπως αυτός αναδύθηκε και εξελίχθηκε τον τελευταίο ενάμισο αιώνα. Αποδεικνύει γιατί οι ρίζες της σημερινής οικονομικής κρίσης δεν βρίσκονται στη χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία, αλλά πολύ βαθύτερα, στην κρίση κερδοφορίας που τριάντα χρόνια νεοφιλελεύθερης επίθεσης δεν έχουν κατορθώσει να αντιστρέψουν.

Τρία + μισό βέτο για βοήθεια προς την Ελλάδα

Πηγή: euro2day
της Αγγ. Παπαμιλτιάδου

Δεν κατάφερε τελικά ο πρωθυπουργός να αποσπάσει την συναίνεση της Αγγελα Μέρκελ, ώστε να αποσυνδεθεί η επικύρωση της απόφασης για την επιμήκυνση του ελληνικού δανείου, από το συνολικό πακέτο της ευρω-λύσης.


Ετσι η Ελληνική πλευρά εξακολουθεί να αγωνιά για το τι θα γίνει σε περίπτωση που οι 27 δεν καταλήξουν σε αποφάσεις στην σύνοδο του Μαρτίου. Στην συνάντηση του πρωθυπουργού με την γερμανίδα καγκελάριο, η οποία χαρακτηρίστηκε «σκληρή» λόγω των θεμάτων που συζητήθηκαν, η κ. Μέρκελ δεν έχασε χρόνο και έθεσε όρους, ώστε να πει το ναι στην επιμήκυνση του δανείου των 110 δισεκατομμυρίων ευρώ για 7+4 χρόνια, πιθανότατα με ευνοϊκότερο επιτόκιο.
Να υπενθυμίσουμε, ωστόσο, ότι βάση της συμφωνίας του eurogroup του Νοεμβρίου, η απόφαση για την επιμήκυνση έπρεπε να θεωρείται διαδικαστικό θέμα και όχι να γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης και παζαριού.

Πώς θα χρεοκοπούν οι χώρες της Ευρωζώνης

Πηγή: Sofokleous 10

Όχι σε ευρωομόλογο, δημοσιονομικές μεταβιβάσεις, ναι σε ‘κούρεμα’ για τα ελληνικά  ομόλογα και  επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή

Όχι στο ευρωομόλογο, όχι στην ένωση δημοσιονομικών μεταβιβάσεων, όχι σε περαιτέρω ευρωπαϊκή στήριξη της Ελλάδας: αυτό είναι το απόσταγμα της ετήσιας έκθεσης του λεγόμενου European Economic Advisory Group. Η έκθεση υπογράφεται από 7 ακαδημαϊκούς προερχόμενους από 7 διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες: μεταξύ άλλων τον Χανς Βέρνερ Σιν, του Ινστιτούτου Ifo για την Οικονομική Έρευνα του Μονάχου από τη Γερμανία και τον Τζιανκάρλο Κορσέτι του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ από την Ιταλία. Ωστόσο ως προς τις λύσεις που προτείνει, ακολουθεί πλήρως το γερμανικό πνεύμα, συνιστά δε την αναθεώρηση των ευρωπαϊκών συνθηκών προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για τη χρεοκοπία των κρατών μελών της Ευρωζώνης με επιβολή ζημιών στους κατόχους κρατικών ομολόγων, ενώ  προτείνει την εισαγωγή ενός Μηχανισμού Διάσωσης που έχει σαν στόχο την απαλλαγή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας από το ρόλο της ως ‘δανειστή εσχάτου καταφυγίου’.

Το σχέδιο Μέρκελ για την Ελλάδα

Πηγή: Sofokleous 10

«Ταφόπλακα» στις προσδοκίες της κυβέρνησης για οριστικό τέλος του ελληνικού δράματος μέσα στον Μάρτιο έβαλε η Άνγκελα Μέρκελ στις συνομιλίες της με τον Πρωθυπουργό στο Βερολίνο. Η Γερμανίδα καγκελάριος, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του “S10” διαμηνύει στην κυβέρνηση ότι οι ευνοϊκές αποφάσεις για ουσιαστική ελάφρυνση του ελληνικού χρέους θα ληφθούν μόνο όταν ψηφισθεί από τη Βουλή το σχέδιο βαριάς λιτότητας μέχρι και το 2014.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η Μέρκελ ξεκαθάρισε στον Έλληνα πρωθυπουργό, ότι στις δύο Συνόδους Κορυφής του Μαρτίου το μόνο που μπορεί να περιμένει είναι η επιμήκυνση του δανείου των 110 δις. ευρώ και μια μείωση του επιτοκίου δανεισμού, κατά 1-1,5%. Ακόμη και αυτή η ευνοϊκή εξέλιξη, όμως, προϋποθέτει συνολικό συμβιβασμό για τη νέα αρχιτεκτονική της ευρωζώνης, ο οποίος σήμερα δεν φαίνεται καθόλου βέβαιος, λόγω των σφοδρών αντιδράσεων πολλών πρωτευουσών στις γερμανικές προτάσεις για «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας».

Σχεδίασαν τη χρεοκοπία…

Του Δημήτρη Καζάκη

Δημοσιεύτηκε στο Ποντίκι, 23/2/2011

Με τον πρωθυπουργό στη γύρα για μια ακόμη φορά προκειμένου να ξεπουλήσει όσο-όσο ότι έχει απομείνει από την κυριαρχία και την περιουσία της χώρας, συνεχίζονται σε επίπεδο Ε.Ε. οι παρασκηνιακές κινήσεις, τα ποικίλα πάρε-δώσε για την «τελική λύση» τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την ευρωζώνη. Ωστόσο, όποια κι αν είναι αυτή η «τελική λύση», το σίγουρο είναι ότι θα είναι η απαρχή ενός νέου γύρου βαθέματος της κρίσης της ευρωζώνης και της Ε.Ε. Το οικοδόμημα της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» και η «αρχιτεκτονική» του ευρώ πάσχει εκ θεμελίων και επομένως δεν σώζεται με καμιά αλλαγή του εσωτερικού κανονισμού και της εσωτερικής διαρρύθμισης.

Δεν μπορεί η υιοθέτηση ενός ανελαστικού και σκληρού κοινού νομίσματος, όπως και η αναγωγή των πάντων στην πάση θυσία τήρηση των 3 ή 4 κριτηρίων του Μάαστριχτ, να έχει οδηγήσει στη χειρότερη κρίση που έχει αντιμετωπίσει η Ευρώπη τουλάχιστον μεταπολεμικά και οι δημιουργοί όλων αυτών να περιμένουν πώς αν σφίξουν ακόμη περισσότερο τα λουριά θα υπάρξει διέξοδος. Πρόκειται για τον ορισμό του παραλογισμού. Η κρίση θα συνεχίσει να βαθαίνει γιατί οι αρχιτέκτονες του ευρώ κατήργησαν τα βασικά μακροοικονομικά εργαλεία με τα οποία μια εθνική οικονομία μπορούσε να την αντιμετωπίσει. Η ίδια η λογική του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, που δημιουργήθηκε για να υποστηρίζει το ευρώ, αποτέλεσε τον καταλύτη της σημερινής κρίσης και την εγγύηση δεν μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη στο άμεσο μέλλον, τουλάχιστον για τις πιο αδύναμες οικονομίες. 

«Τζαμπατζήδες», πολιτικοί επιστήμονες και ο Αντώνης Κανάκης

Πηγή: Rednotebook
του Στ. Παναγιωτίδη

Έχουμε μπροστά μας τη χρήση μίας εξόχως απολίτικης αντίληψης (με σαφή όμως, εδώ, πολιτική στόχευση) για τη σχέση πολιτών – κομμάτων, που αναπαράγει τους επιφανειακούς τηλεοπτικούς αφορισμούς που εκτοξεύονται από περσόνες τύπου Αντώνη Κανάκη

Τις μέρες της Δεκεμβριανής εξέγερσης του 2008, μετά την περίφημη ανάρτηση στην Ακρόπολη του πανό που έγραφε τη λέξη «Αντίσταση», ο Γιάννης Πρετεντέρης σχολίαζε στο Βήμα σκωπτικά (πώς αλλιώς;) πως η προτροπή αυτή στερούταν νοήματος: «Όταν ο Μανώλης Γλέζος κατέβασε τη σβάστικα από την Ακρόπολη και μας κάλεσε σε αγώνα, η λέξη “αντίσταση” είχε νόημα διότι είχε κόστος. Σήμερα, που η χώρα μας είναι μια ελεύθερη και δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα, δεν καταλαβαίνω απέναντι σε τι πρέπει να αντισταθούμε», έγραφε με επιτηδευμένη αφέλεια. Ο Μανώλης Γλέζος, βεβαίως, είχε επικροτήσει την ενέργεια, αλλά ο Πρετεντέρης φαίνεται πως ήξερε καλύτερα κι από αυτόν!

Έλλειμμα νομιμοποίησης προκαλεί την αντίδραση του «Δεν»

Πηγή: TVXS

Την έννοια κινημάτων όπως το «Δεν πληρώνω» ως δράση «τζαμπατζήδων» αποδόμησαν ομιλητές σε εκδήλωση με θέμα «H αντίδραση του 'Δεν' στην εποχή του ΔΝΤ». Συμμετείχαν ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Δραγασάκης, ο εγκληματολόγος Γιάννης Πανούσης, η δημοσιογράφος Σίλα Αλεξίου, ο ηθοποιούς Δημήτρης Πιατάς και ο υποψήφιος πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Θοδωρής Σχινάς.

«Το κράτος δεν οφείλει μόνο στους πιστωτές, αλλά και σε όλα εκείνα τα τμήματα της κοινωνίας που, ενώ δεν ωφελήθηκαν από την οικονομική άνοδο των περασμένων ετών, σήμερα πρώτα αυτά πλήττονται από την κρίση και την πολιτική της κυβέρνησης, με αποτέλεσμα την εκρηκτική αύξηση της ανεργίας, της φτώχειας και της ανασφάλειας», σημειώσε ο κ. Δραγασάκης, ο οποίος παρατήρησε ότι «η αντίσταση στις αυξήσεις των τιμών και η μάχη για την ελεύθερη πρόσβαση στις δημόσιες υποδομές δεν είναι μια ακόμη εθνική ιδιομορφία, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου κομματικού δακτύλου ούτε είναι έργο κάποιων ‘τζαμπατζήδων’, όπως ορισμένοι υποστηρίζουν μυωπικά».

Ο μύθος περί «αξιοποίησης» της περιουσίας του Δημοσίου

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΤου ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Συζήτηση για το αν η εκποίηση -συγνώμη αξιοποίηση- της δημόσιας περιουσίας βοηθά τα δημοσιονομικά του κράτους δεν έγινε.

Ούτε χρησιμοποιήθηκε η μεγάλη εμπειρία που έχουν πολλά κράτη τα τελευταία χρόνια σε σχέση με την αποτελεσματικότητα αυτής της στρατηγικής. Ως συνήθως, ο δημόσιος διάλογος έμεινε στο επίπεδο της εικόνας που ήθελε η κυβέρνηση να δώσει για την πατριωτική της στάση.

Πολλές φορές επιχειρηματικοί και εκσυγχρονιστικοί κύκλοι παίρνουν ένα «time out», αποσύρονται σε ένα ξενοδοχείο για ένα Σαββατοκύριακο και συζητούν προβληματισμούς και λύσεις για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα. Εχω μια πρόταση για ένα τέτοιο μάζεμα για τους υπεύθυνους οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Να πάρουν μαζί τους το πρόσφατο βιβλίο του John Quiggin «Zombie Economics: How dead ideas still walk among us» (Princeton University Press, 2010) και να εξετάσουν τι έχει να πει ο συγγραφέας περί του θέματος. Θυμίζω ότι τα ζόμπι είναι όντα που όσες φορές και να τα σκοτώσεις, επιστρέφουν δριμύτερα για νέες καταστροφές. Κατά τον Quiggin, η ιδέα ότι η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας βοηθά τα δημοσιονομικά των κρατών είναι μια από τις κυρίαρχες ζόμπι ιδέες της εποχής μας.