Η ποινικοποίηση κάθε μορφής αντίδρασης

Του Δημήτρη Καζάκη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010, εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Λάρισας

Η δίωξη μαθητών με τις διατάξεις του «αντιτρομοκρατικού νόμου» δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός ήσσονος σημασίας. Συνιστά ένα ακόμη σύμπτωμα της συστηματικής κατάλυσης όχι μόνο βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, αλλά της ίδιας της δημοκρατίας. Στο πρόσωπο των νεαρών μαθητών επιχειρείται να καταδικαστεί κάθε έννοια κοινωνικής και πολιτικής διαμαρτυρίας, κάθε έννοια οργανωμένης κοινωνικής αντίδρασης. Με τις διατάξεις του «αντιτρομοκρατικού νόμου» επιχειρούν να τρομοκρατήσουν μια ολόκληρη γενιά, τη νέα γενιά, και να στιγματίσουν με τη διαδικασία του «δεδικασμένου» τις διαδηλώσεις, τις συγκεντρώσεις και τις άλλες μορφές μαζικής αντίστασης ως «τρομοκρατία χαμηλής έντασης». Σύμφωνα πάντα με τις γνωστές «υποδείξεις» από κέντρα έξωθεν και άνωθεν.

Χρεοκώσταινα...

Πηγή: Ελευθεροτυπία

του Στάθη

«Κρατίστην είναι δημοκρατίαν την μήτε πλουσίους άγαν, μήτε πένητας έχουσαν πολίτας.»

.........................................

Σανσκριτικά είναι, δεν μεταφράζονται...

Η κρίση δεν είναι κρίση. Είναι η ίδια η φύση του συστήματος και η τελευταία λέξη της στρατηγικής του.

Οταν ο Ομπάμα ακόμα δήλωνε «ναι μπορούμε» έβγαζε στη φόρα καταγγελίες όπως αυτή: «Υπάρχει ένα κτήριο στα νησιά Κέιμαν που στεγάζει 12.000 αμερικανικές εταιρείες. Είτε είναι το μεγαλύτερο κτήριο του κόσμου, είτε είναι η μεγαλύτερη φοροαπάτη».

Τώρα ο Ομπάμα υποκύπτει στα λάθη του, που λάθη όμως δεν είναι. Είναι η υπαγορευμένη (facio) πολιτική του συστήματος.

«Σήμερα στην Αμερική», γράφουν οι New York Times, «το 10% ελέγχει το 70% του πλούτου. Οι πλούσιοι δεν νοιάζονται παρά μόνον για τον εαυτό τους. Το αποτέλεσμα είναι έθνη χωρίς κοινωνική συνοχή, ή αίσθηση εθνικής ενότητας.

Η τεράστια συγκέντρωση πλούτου στα χέρια λίγων διαβρώνει την ψυχή όλων των εθνών».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟ

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

Ο οικονομικός πόλεμος εντείνεται, το ρήγμα διευρύνεται

Γίναμε πλέον πολλοί στην από εδώ πλευρά, αυτήν της Ελλάδας: Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, ίσως και Ιταλία. Η κρίση στην ευρωζώνη οξύνεται και επεκτείνεται. Όμως, η οικονομική πολιτική που την παράγει δεν αλλάζει. Και μετά την αποτυχία της σύσκεψης των G20, τα ρήγματα στις διεθνείς σχέσεις είναι βαθιά. Ο οικονομικός πόλεμος είναι παρών, διακρίνονται σκοτεινές προοπτικές.

Τη συνέντευξη πήρε

ο Παύλος Κλαυδιανός

Παρακολουθούμε τα διαδραματιζόμενα αυτές τις μέρες στην Ιρλανδία. Εκεί η κυβέρνηση εμφανίζεται να αντιστέκεται, διαπραγματεύεται.

Αποκαλύπτεται ότι, όπως και στην Ελλάδα, ο μηχανισμός παρέμβασης που πάει να εφαρμοστεί και στην Ιρλανδία θίγει τα κυριαρχικά δικαιώματα της «βοηθούμενης» χώρας. Ακόμη και το πιο απλό πράγμα, η επιβολή φόρων χρειάζεται να τους επιβάλλει κάποιος που διαθέτει την εθνική κυριαρχία, όχι ένας ξένος. Στην Ιρλανδία, λοιπόν, ο δεξιός Πρωθυπουργός προβάλλει: «εμείς χύσαμε ποταμούς αίματος για να αποκτήσουμε την ανεξαρτησία μας, δεν μπορούμε να την εκχωρήσουμε σε ξένους». Διότι το πρόγραμμα που τους προτείνουν περιλαμβάνει άγρια φορολόγηση των εισοδημάτων, των συναλλαγών (Φ.Π.Α.), δηλαδή την αναδόμηση του ίδιου του κρατικού Προϋπολογισμού. Αλλά αυτό εντάσσεται στις δικαιοδοσίες της λαϊκής, εθνικής και κρατικής κυριαρχίας.

Προς ΣΕΒ: Λίγο πιο σεμνά και μετρημένα θα ωφελούσε τη χώρα

Πηγή: epirusgate

via sibilla

N. Kοτζιάς

1. Κακοί επιχειρηματίες επιθυμούν απολύσεις

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ κήρυξε πόλεμο στη μισθωτή εργασία και στο δημόσιο, ιδιαίτερα στον δημόσιο υπάλληλο. Με ότι τρόπο βρίσκει δηλώνει ότι το ελληνικό δημόσιο παρενοχλεί “το ισχυρό οικονομικό του έργο”. Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι τα λέει αυτά διότι ετοιμάζει μεγάλες επενδύσεις.

 Προγραμματίζει να εισάγει νέες τεχνολογίες στην ελληνική βιομηχανία και άλλες επιχειρήσεις. Σχεδιάζει να ιδρύσει νέα ερευνητικά κέντρα στήριξης της ανάπτυξης της χώρας. Ότι σε λίγο, όλη η Ευρώπη έκθαμβη θα μελετά τα νέα οργανωτικά και αποτελεσματικά σχήματα διεύθυνσης. Όλοι μας πια, θα μαθαίνουμε από τις βαθιές αναλύσεις του για το διεθνές γίγνεσθαι και του πώς πρέπει να δρα η Ελλάδα. 

Μειώνεται η φορολόγηση μερισμάτων

Πηγή: banks' news

Του Στέλιου Κράλογλου 

-- Τη μείωση του φόρου διανεμόμενων κερδών από 40% στο 25% φαίνεται να εξετάζει το υπουργείο Οικονομικών σε μια προσπάθεια να ανακόψει την φυγή κεφαλαίων και επενδύσεων από την χώρα.

Στο οικονομικό επιτελείο κερδίζει έδαφος η ιδέα να προχωρήσουν σε μείωση του συντελεστή φορολόγησης των μερισμάτων -για όλες τις ανώνυμες εταιρίες που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας- παρακολουθώντας την τάση που διαμορφώνεται από τους συντελεστές φορολόγησης κυρίως σε γειτονικά "ανταγωνιστικά" προς την Ελλάδα κράτη (Βουλγαρία, Κύπρο, Τουρκία κλπ) όπου η φορολόγηση κυμαίνεται έως το 30%. Είναι μάλιστα πιθανό η ρύθμιση αυτή να ενταχθεί στο νέο φορολογικός νομοσχέδιο που αναμένεται να κατατεθεί στην Βουλή την ερχόμενη εβδομάδα. 

Στο φως ο γερμανικός μηχανισμός χρεοκοπίας!

Πηγή: Sofokleous 10

Την ώρα που ο Γ. Παπακωνσταντίνου διαπραγματευόταν ατέλειωτες ώρες με τους εκπροσώπους της τρόικας για την… ανάσταση του μνημονίου, που φαίνεται πλέον ότι οδηγεί τη χώρα με μαθηματική βεβαιότητα σε αδιέξοδο, η γερμανική κυβέρνηση άφηνε να διαρρεύσει στοSpiegel η πρότασή της για ελεγχόμενες χρεοκοπίες στην Ευρωζώνη, το οποίο θυμίζει… θάλαμο βασανιστηρίων για τους χρεοκοπημένους της Ευρωζώνης και, αν ποτέ εφαρμοσθεί για την Ελλάδα, εγγυάται τον εγκλωβισμό της χώρας σε μια «παγίδα» υπερχρέωσης και φτώχειας αόριστης χρονικής διάρκειας!

Γιάννης Κουζής: Στόχος η διάβρωση της έννοιας του κατώτατου μισθού

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

Ο Γιάννης Κουζής, αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο και επιστημονικός συνεργάτης του ΙΝΕ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, μιλά για τους στόχους κυβέρνησης και τρόικας και θεωρεί άνευ περιεχομένου τις συζητήσεις για την κατίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών και της γενικής ΣΣΕ, αφού η απόκλιση προβλέπεται από το νόμο που έχει ήδη ψηφιστεί.

Συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο.

Πλέον καταγράφουμε πρωτιές στις απολύσεις, στις χαμένες θέσεις εργασίας. Ποιο είναι το σκηνικό που διαμορφώνεται στο χώρο της εργασίας;
Εάν μιλούσαμε πριν από δύο χρόνια για εργασιακό μεσαίωνα, η εξέλιξη που έχουμε το τελευταίο διάστημα και κυρίως από την αρχή του χρόνου, από τον Μάρτιο και μετά, θέτει ένα καινούριο ερώτημα για το πώς θα πρέπει να χαρακτηρίσουμε το περιεχόμενο της εργασίας σήμερα. Αν, για παράδειγμα, μιλούσαμε για γενιά των 700 ευρώ πριν από δύο-τρία χρόνια, είναι προφανές ότι, όπως διαμορφώνονται οι αμοιβές σήμερα, η εργασία με 700 ευρώ θεωρείται προνομιούχος.
Και πόσο μάλλον που δεν αναφερόμαστε σε γενιά, αλλά σε ένα ηλικιακό φάσμα που δεν αφορά μόνο τους νέους. Αυτό που θα πρέπει να επισημάνουμε είναι ότι βρίσκονται σε επίπεδα ρεκόρ η ανεργία στην Ελλάδα, οι ρυθμοί αύξησής της και οι χαμένες θέσεις εργασίας. 

Εξοικονόμηση πόρων με μείωση στρατιωτικών δαπανών

Πηγή: Αυγή

Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/11/2010

Του Νίκου Γεωργακάκη*

Η κυβέρνηση, για να ενισχύσει τη θεωρία της για μονόδρομο στην πολιτική της, μόνιμα προκαλεί τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, ότι τάχα, δεν δίνουν εναλλακτική λύση για την εξασφάλιση οικονομικών πόρων. Ο ΣΥΝ έχει επανειλημμένα δώσει εναλλακτικές πηγές για την εξασφάλιση πόρων. Συγκεκριμένα, μόνο μέσα από μία άλλη φορολογική πολιτική που δεν θα χαρίζει τεράστια ποσά στους έχοντες και κατέχοντες και μια άλλη πολιτική στρατιωτικών, εξοπλιστικών δαπανών θα μπορούσαν να εξασφαλιστούν σημαντικότατοι πόροι.

Πτώχευση, η καλύτερη λύση για την Ελλάδα;

Ενώ οι εξελίξεις στην Ιρλανδία έχουν βάλει σε νέα δοκιμασία την Ε.Ε. και το ευρώ, τα βλέμματα συνεχίζουν να είναι στραμμένα και προς την Ελλάδα που επέλεξε την πιο επώδυνη λύση, γράφουν οι εφημερίδες. Ακόμη πιο καθαρά, οι Financial Times επισημαίνουν πως η επίτευξη των στόχων του τρίτους Προγράμματος Σταθερότητας αποτελεί καταστροφή...

Πηγή: tvxs

«Δημόσιο χρέος: δεν είναι ντροπή να κηρύξεις στάση πληρωμών», είναι ο τίτλος δημοσιεύματος της εφημερίδας Le Temps, όπου υπογραμμίζεται πως «Η Αθήνα επέλεξε την πιο επώδυνη λύση που γλιτώνει τη χώρα από την πτώχευση». Σύμφωνα με την εφημερίδα, η Ελλάδα και άλλες χώρες όπως η Ισπανία η Πορτογαλία και η Ιρλανδία, των οποίων το χρέος υπερβαίνει το 100% του ΑΕΠ, θα πρέπει να προβούν σε στάση πληρωμών. «Αν συνεχίζουν (οι χώρες αυτές) να θέτουν ως ζήτημα τιμής την ικανότητα τους να εξοφλήσουν τα δάνεια τους, για να σώσουν και την εμπιστοσύνη στο ευρώ, θα εισέλθουν σίγουρα σε έναν φαύλο κύκλο από τον οποίο δεν θα είναι εύκολο να εξέλθουν».

Δ. Καζάκης: Η διαδικασία γενικευμένης εκποίησης της Ελλάδας

 Πηγή: Hellenic NEXUS, τ. 46 Nοέμβριος 2010

Του Δημήτρη Καζάκη

Πριν ένα μήνα ο Πολ Τόμσεν, δηλαδή ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην τρόικα, παραδέχτηκε εμμέσως ότι το Ταμείο είχε θέσει λάθος προτεραιότητες στην περίπτωση της Ελλάδας, σύμφωνα με την Ελευθεροτυπία (16/9/2010) Ο κ. Τόμσεν, που συνόδευσε τον υπουργό Οικονομικών στην περιοδεία του στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, μιλώντας σε θεσμικούς επενδυτές του Λονδίνου, ιεράρχησε στις προτεραιότητες του ΔΝΤ, όχι τόσο τη σχολαστική μείωση του ελλείμματος και του χρέους, αλλά κυρίως τις μεταρρυθμίσεις, με τις οποίες εν τέλει άλλαξε άρδην ο εργασιακός και ασφαλιστικός χάρτης της χώρας. Παραδέχτηκε μάλιστα ότι «το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν τόσο το δημόσιο χρέος αλλά οι διαρθρωτικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας».

Προϋπολογισμός: μειώνουν φόρους για επιχειρήσεις, 44 δισ. για εξυπηρέτηση του χρέους!

Πηγή: ΠΡΙΝ

του Λ. Βατικιώτη

Συνθλίβονται τα τελευταία υπολείμματα του κράτους πρόνοιας

Ποτέ άλλοτε στη μεταπολεμική ιστορία δεν καταστρώθηκε ένας τόσο κανιβαλικά αντιλαϊκός προϋπολογισμός, όπως αυτός που έδωσε στη δημοσιότητα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την προηγούμενη εβδομάδα. Είναι ένας προϋπολογισμός εξόφθαλμα ληστρικός που αν τυχόν και εφαρμοστεί θα βάλει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του ανελλιπούς και βαθιά προβληματικού κράτους πρόνοιας που χτίστηκε στην Ελλάδα.

Επίσης θα βυθίσει στη φτώχεια τη λαϊκή πλειοψηφία, καθώς θα πυροδοτήσει μέσω της αύξησης του ΦΠΑ ένα νέο σαρωτικό κύμα ακρίβειας σε είδη καθημερινής ανάγκης από τρόφιμα και πετρέλαιο μέχρι τους λογαριασμούς της ΔΕΗ και το νερό.

Ευρωπαϊσμός ή διεθνισμός;

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

Του 

Στάθη Κουβελάκη

Υπάρχουν φορές που οι διαφωνίες δεν αφορούν τόσο τις απαντήσεις που δίνονται σε ένα ερώτημα αλλά το ίδιο το ερώτημα. Κάτι παρόμοιο πιστεύω ότι συμβαίνει με την περίπτωση του φίλου και συντρόφου Τάκη Μαστρογιαννόπουλου (ΤΜ) στο άρθρο του με τίτλο «Οι εθνικές και διεθνείς πλευρές της κοινωνικής ανατροπής» («Εποχή», 7 Νοεμβρίου 2010). Απαντώντας σε προηγούμενο κείμενό μου στα «Ενθέματα» («Αυγή», 10 Οκτώβρη 2010), ο ΤΜ αναφέρει ως «φλέγοντα και επίδικα ζητήματα της συγκυρίας», το «μεταβατικό πρόγραμμα, τη στάση πληρωμών και την έξοδο από το ευρώ», και, τέλος, το «ιδιαίτερα σημαντικό» θέμα της «σχέσης του εθνικού με το διεθνές». Και διευκρινίζει αμέσως ότι «εξάλλου με αυτό το τελευταίο θα ασχοληθώ». Μπορούμε όμως να έχουμε σήμερα, εντός της Αριστεράς, μια πολιτική, και όχι αφηρημένα ακαδημαϊκή, συζήτηση για τη σχέση του εθνικού με το διεθνές, χωρίς να δίνουμε κεντρική θέση ακριβώς σ’ αυτά τα «φλέγοντα και επίδικα ζητήματα της συγκυρίας», όπως τα χαρακτηρίζει ο ΤΜ, που είναι το χρέος, ο ρόλος της ΕΕ, η λειτουργία της ευρωζώνης;

Το βρώμικο μυστικό της Ευρώπης

Πηγή: Βαθύ Κόκκινο

Αναδημοσίευση - μετάφραση του ciaoant1 από το World Socialist Web Site

Σε μια αποκαλυπτική τους παραδοχή σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των καπιταλιστικών κυβερνήσεων και των διεθνών οικονομικών συμφερόντων, οι Financial Times, αναφέρθηκαν σε άρθρο τους την Τρίτη στο «βρώμικο μυστικό της Ευρώπης».

Το συγκεκριμένο άρθρο ήταν εναντίον του σχεδίου της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ να δανείσουν στην Ιρλανδία δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ προκειμένου να διασφαλιστούν πλήρως οι επενδύσεις των διεθνών τραπεζιτών και των διάφορων επενδυτών, στο υπό καθεστώς χρεωκοπίας ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα.

Γ. Βαρουφάκης: Μία πρόταση για την Κρίση

Πηγή: protagon gr

του Γ. Βαρουφάκη

Όταν το σπίτι μας καίγεται, κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε την ερμηνεία του φαινομένου και να καταπιαστούμε με την πυρόσβεση. Ο αναγνώστης που θεωρεί ότι ο μηχανισμός στήριξης της ελληνικής οικονομίας έχει περιθώρια να αποδώσει επιθυμητά αποτελέσματα, ας σταματήσει την ανάγνωση εδώ. Όποιος ακόμα πιστεύει πως η Κρίση μπορεί να αντιμετωπιστεί σε εθνικό επίπεδο, μέσα από τον συνδυασμό περιορισμού του κράτους, αύξησης φόρων, καταπολέμησης της διαφθοράς και διαρθρωτικών αλλαγών, θα έπρεπε να έχει ήδη σταματήσει να διαβάζει. Το άρθρο αυτό έχει γραφτεί για εσάς που έχετε πλέον πειστεί, ίσως μετά το ξέσπασμα της Ιρλανδικής κρίσης, ότι όλη η Ευρώπη αρμενίζει στραβά. Ότι ναι μεν η Ελλάδα κουβαλάει από καιρό τα δικά της, ιδιαίτερα, αμαρτήματα αλλά ότι η παρούσα Κρίση μόνο σε Ευρωπαϊκό επίπεδο μπορεί να αντιμετωπιστεί. Στις αράδες που ακολουθούν προτείνω δύο εφικτές τομές που θα έβγαζαν την Ευρώπη από την Κρίση και θα έδιναν στην Ελλάδα τις ανάσες που χρειάζεται για να κάνει τις μεταρρυθμίσεις που τόση ανάγκη έχουμε.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ, ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΙΝΑΣ!

Πηγή: Iskra

ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ COSCO ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ!

ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: ΙΔΙΟΜΟΡΦΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΜΕ ΜΙΣΟ ΜΙΣΘΟ!

Η απαγόρευση του συνδικαλισμού, οι μισθοί και οι εργασιακές σχέσεις που θα προσεγγίζουν τα Κινέζικα πρότυπα άρχισαν να εφαρμόζονται και στην Ελλάδα!

Έχουν εγκαινιαστεί από την Cosco στο λιμάνι του Πειραιά και συγκεκριμένα στην προβλήτα των εμπορευματοκιβωτίων που ελέγχει η Κινέζικη εταιρεία!

Συγκεκριμένα η Cosco δεν δέχεται να συνομολογήσει για τους εκατοντάδες εργαζόμενους στην εταιρεία κανονισμό Εργασίας(!), δεν επιτρέπει την δημιουργία Σωματείου (!), δεν αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία του Εργατικού Κέντρου (!), δεν πληρώνει υπερωρίες τις οποίες θεωρεί προσφορά στην εταιρεία, υποχρεώνει τους εργαζόμενους να υπογράφουν μεσαιωνικές ατομικές συμβάσεις, όσοι δουλεύουν εκ περιτροπής εργασία υπογράφουν συμβάσεις μιας μέρας (!) και όλοι παίρνουν μισθούς πείνας.

Λαπαβίτσας: Η χώρα μπαίνει σε τροχιά αυτοκτονίας

«Όσο αυξάνεται η ανεργία και χειροτερεύουν οι τραπεζικές πιστώσεις, τόσο χειρότερα θα γίνονται τα πράγματα για τις επενδύσεις. Υπάρχει κίνδυνος να λιμνάσει η ελληνική οικονομία για χρόνια», δηλώνει ο καθηγητής οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, Κώστας Λαπαβίτσας, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ελευθερία» και στον Αποστόλη Ζώη. Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη.

Πηγή: tvxs

του Κ. Λαπαβίτσα

Ποιοί οι λόγοι για τους οποίους οδηγούμαστε σε νέα μέτρα;

“Ο κυριότερος λόγος είναι ότι ναυάγησε η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου. Η λιτότητα έφερε βαθειά ύφεση, δηλαδή μείωση του ΑΕΠ κατά 4.5% το τελευταίο τρίμηνο, ανεργία 12.2% τον Αύγουστο με παράλληλη συρρίκνωση της απασχόλησης, σημαντική πτώση των εξαγωγών τον Σεπτέμβριο, αδυναμία της κατανάλωσης, αδυναμία των επενδύσεων, υποχώρηση των πιστώσεων, αλλά και πληθωρισμό στο 5.2%. Οι εκτιμήσεις των ειδικών του Μνημονίου αποδεικνύονται τελείως λανθασμένες.

Η κυβέρνηση δεν μπόρεσε καν να πετύχει το στόχο μείωσης του ελλείμματος. Τα έσοδα υπολείπονται, πρώτον, λόγω της ύφεσης που έχει περιορίσει την αποδοτικότητα των έμμεσων φόρων και, δεύτερον, λόγω της υποτονικής λειτουργίας του φοροσυλλεκτικού μηχανισμού, ο οποίος αντιδρά στις μισθολογικές περικοπές, αλλά και στο διασυρμό που έχει υποστεί. Η αναθεώρηση των στοιχείων από τη Γιούροστατ έφερε το έλλειμμα στο 9.4% για το 2010, τελείως πέρα από τις προβλέψεις του Μνημονίου.