ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΜΕΤΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Πρόσκληση

Κυριακή 17 Οκτωβρίου στις 10 π.μ. στον Κινηματογράφο Ααβόρα, Ιπποκράτους 180.

Εμείς που υπογράφουμε το κάλεσμα «Για τη συγκρότηση μετώπου για τη σωτηρία του λαού και την αναγέννηση της χώρας» καλούμε σε σύσκεψη για τη συγκρότηση πρωτοβουλίας πολιτών με στόχο τον συντονισμό της πάλης και των δραστηριοτήτων κατά τόπους και χώρους.

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να ζυμώσει πλατιά και να αναδείξει τα βασικά αιτήματα πάνω στα οποία μπορεί να συγκροτηθεί ένα αυθεντικό μέτωπο του λαού:

·         Την ανατροπή του καθεστώτος κατοχής της χώρας από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ.

·         Την μη αναγνώριση και την άρνηση της πληρωμής του χρέους εδώ και τώρα,

·         Την έξοδο από το ευρώ και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος,

·         Την εθνικοποίηση των μεγάλων τραπεζών με στόχο τον έλεγχο της οικονομίας και της κίνησης των κεφαλαίων,

·         Την ανάδειξη του κράτους σε βασικό μοχλό της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης,

·         Την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας που θα στηρίζεται στις ανάγκες και στο εισόδημα των εργαζομένων και στην πρωτοβουλία των ζωντανών παραγωγικών δυνάμεων του τόπου,

·         Την απαλλαγή της χώρας από τα δεσμά που της έχουν επιβληθεί.

Η διάσωση της χώρας και του λαού απαιτεί την κατάκτηση της δημοκρατίας μέσα από την αυθεντική κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας.

Το νοικοκύρεμα των νοικοκυραίων: Τα μισόλογα ως φωτοσκιάσεις, 1946-2010

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Τείνει να ξεχνιέται, ακόμα και από (πρώην) αριστερούς, αλλά δεν παύει να υφίσταται, ως ιστορικά διακριβωμένο και δραματικά επίκαιρο, το εξής φαινόμενο: Σε περιόδους κατά τις οποίες τίθεται ως κεντρικό επίδικο η εντατικοποίηση της συσσώρευσης, όπως και η αναπαραγωγή της ταξικής εξουσίας με όχημα τις δομικές και θεσμικές αναπροσαρμογές της οργάνωσής της, κάθε παραλλαγή και έκφανση του αυταρχικού τεχνοκρατικού εκσυγχρονισμού επενδύει, μεταξύ άλλων, στην ιδιότυπη "λαϊκοποίηση" συστημικών ιδεολογημάτων κοινωνικού ρατσισμού και πολιτικής μισαλλοδοξίας.

Η αντιστροφή της πραγματικότητας ενσωματώνεται σε μια ιερατική αντίληψη που υποθάλπει την πλαστοποίηση των δεδομένων, ανάγοντας κάθε κρίσιμο πρόβλημα σε ασφυκτικά "υπέρ" ή "κατά", τα οποία ανατροφοδοτούν, ως υπόρρητη ή ανοιχτή βία, την αντιστροφή της πραγματικότητας. Η προκατάληψη, που κάποτε διακινούσε η εθνικόφρων εφημερίδα και σήμερα καλλιεργείται από το "μεγάλο κανάλι", υποδαυλίζει τον κοινωνικό κατακερματισμό και διευκολύνει τη νομιμοποίηση της αντεστραμμένης πραγματικότητας με την επιβολή διλημμάτων του τύπου: "Είσαι υπέρ ή κατά του πελατειακού κράτους;".

Πνεύμα και ηθική

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 12/10/2010

Του Θανάση Καρτερού

Τι αποκάλυψε ο Γιούνγκερ τελικώς; Ότι τα νυχτοπερπατήματα της ελληνικής οικονομίας τα ήξεραν εδώ και καιρό και οι Γάλλοι και οι Γερμανοί και ο Τρισέ και το eurogroup και όλος ο καλός ο κόσμος στα μεγάλα ευρωπαϊκά σαλόνια. Κι αντί να ανακαλέσουν στοn δρόμο της ηθικής την αμαρτωλή, αυτό που έκαναν ήταν να εκμεταλλευτούν την ελαφρότητά της με όλους τους δυνατούς τρόπους. Εκ των οποίων ο εντιμότερος υπήρξε ο τρόπος του Χριστοφοράκου και του Μαντέλη.

Ύστερα -αυτό δεν το λέει ο Γιούνγκερ αλλά το ζούμε- αφού κατάντησαν όπως κατάντησαν την ουτιδανή και κέρδισαν όσα κέρδισαν από τον κατήφορό της, αποφάσισαν κάποια στιγμή να της επιβάλουν πνεύμα και ηθική. Να την επαναφέρουν από τον κατήφορο της αμαρτίας στον ανήφορο της αρετής. Να την αναμορφώσουν, να αποκαταστήσουν την τιμή της, να της βρουν και ένα καλό γαμπρό, που λέει ο λόγος. Με όρους και επιτόκια όμως που πάλι βγάζουν κερδισμένους τους ίδιους Φαρισαίους. Και με δικά μας έξοδα.

Οι Ευρωπαίοι τα ήξεραν όλα

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ

Ανατρέπει εκ βάθρων το πολιτικό τοπίο εντός του οποίου οδηγήθηκε η Ελλάδα στο καθεστώς του Μνημονίου, η δημόσια αποκάλυψη από τον Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, τον επικεφαλής της Ευρωζώνης, ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες γνώριζαν από δεκαετίες την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας. Και όχι μόνο αυτό, αλλά την απέκρυπταν και κυρίως δεν έκαναν τίποτα για να διορθωθεί επειδή η Γερμανία και η Γαλλία κέρδιζαν πάρα πολλά μέσω των εξαγωγών τους προς την Ελλάδα, ακριβώς εξαιτίας της υφιστάμενης κατάστασης!

Αλλο να το υποθέτει, να το υποπτεύεται ή να το εκτιμά κανείς αυτό και εντελώς άλλο να το επιβεβαιώνει ένα από τα πλέον αρμόδια πρόσωπα που το γνωρίζει από πρώτο χέρι, όπως ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου εδώ και 15 συνεχή χρόνια, από το 1995.

Σε κατάληψη πάνω από 150 σχολεία

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Στον αγώνα, δείχνοντας το δρόμο στους μεγαλύτερους, βρίσκονται χιλιάδες μαθητές στα γυμνάσια και τα λύκεια της χώρας διεκδικώντας καλύτερο επίπεδο εκπαίδευσης σε μια εποχή που οι αριθμοί και η τρόικα είναι αυτοί που καθορίζουν την εκπαιδευτική κλίμακα.

Η εντατικοποίηση από τις πρώτες ημέρες του μαθητή στο δημοτικό σχολείο η οποία προωθείται με το «νέο σχολείο» της κ. Διαμαντοπούλου τόσο στο γυμνάσιο όσο και στο λύκειο, ήταν η αρχική αφορμή που ανάγκαζε τους μαθητές να κλείσουν τα σχολεία τους, προχωρώντας σε καταλήψεις.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, τουλάχιστον 150 σχολεία σε 5 μεγάλους νομούς της χώρας τελούν υπό κατάληψη (Αττική, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο και Γιάννενα) χωρίς να μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια ο αριθμός σε πανελλαδικό επίπεδο. Το βέβαιο είναι πως η καταλήψεις θα πολλαπλασιάζονται όσο το υπουργείο θα κλείνει τα αυτιά του στα αιτήματα μαθητών και καθηγητών. Επιπροσθέτως, η μείωση της χρηματοδότησης κατά 75%, είναι αυτή που βάζει τέλος στην ομαλή λειτουργία του σχολείου, αφού όπως αναφέρουν στο Δρόμο καθηγητές, σε λίγο καιρό, δεν θα υπάρχει η δυνατότητα αγοράς πετρελαίου για θέρμανση στα σχολικά συγκροτήματα.

Πώς οι ΗΠΑ στήριξαν τη διάσωση της Ελλάδας

ΠΗΓΗ: Euro2day

By Tony Barber

Δημοσιεύθηκε: 09:55 - 11/10/10

Το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας αλλά και της ευρωζώνης καθοδηγήθηκε εν μέρει από την ενισχυμένη ανησυχία των ΗΠΑ για τη σταθερότητα του διεθνούς χρηματοοικονομικού συστήματος και τη βραδύτητα ανάληψης δράσης από την Ε.Ε., σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στις συζητήσεις. 

Οι "Financial Times" αποκαλύπτουν ότι ανώτεροι αξιωματούχοι από την Ε.Ε., τις ΗΠΑ και το ΔΝΤ είχαν δύο κρίσιμες συναντήσεις στην Ουάσιγκτον, στα τέλη Απριλίου, όπου τέθηκε το πλαίσιο του σχεδίου διάσωσης.

 

"Οι Αμερικανοί ήταν όλο και πιο εκνευρισμένοι", δήλωσε στους "F.T." ο κ. Alistair Darling, υπουργός Οικονομικών τότε της Βρετανίας, και συμπλήρωσε: "Με απλά λόγια, άρχισαν να λένε: 'Τι γίνεται, επιτέλους, εκεί; Είστε απίστευτα εφησυχασμένοι'". 

Τα λεγόμενά του επιβεβαιώθηκαν από τον Έλληνα υπουργό Οικονομικών, κ. Γ.Παπακωνσταντίνου, ο οποίος δήλωσε στους "F.T.": "Είναι μία δίκαιη εκτίμηση ότι η αμερικανική κινητοποίηση συνέβαλε στο να προχωρήσουν τα πράγματα".

Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Τα κοινωνικά προβλήματα της χώρας μας, οι πολιτικές λύσεις, η σημερινή μας κυβέρνηση, η ελληνική οικονομική πραγματικότητα, η συνετή ελαχιστοποίηση του δημοσίου χρέους και οι δυνατότητες ανάπτυξης της Ελλάδας

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Β. Βιλιάρδος

Υπάρχει εναλλακτική πολιτική ανάπτυξης και αντιμετώπισης της κρίσης, ή μήπως είναι μονόδρομος (ο οποίος πιθανότατα οδηγεί σε αδιέξοδο), η σημερινή πολιτική της (σκιώδους) κυβέρνησης - του «περιοδικά ανανεώσιμου μνημονίου» καλύτερα, το οποίο υπογράφηκε χωρίς την πλειοψηφία των 180 μελών του Ελληνικού κοινοβουλίου; Υπάρχει κάποιος ρεαλιστικός τρόπος, ο οποίος να μας επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία τα τεράστια οικονομικά προβλήματα της χώρας μας;

Υπάρχει ελπίδα δηλαδή, έστω με μεγάλες θυσίες εκ μέρους μας, να μηδενίσουμε τα τεράστια ελλείμματα, να ξεφύγουμε από την παγίδα του δημοσίου χρέους, να μην ξεπουλήσουμε τη δημόσια περιουσία, να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία την ύφεση, να καταπολεμήσουμε την ανεργία και να αναδιανέμουμε ορθολογικά τα εισοδήματα; Μπορούμε να ανεξαρτητοποιηθούμε από το ΔΝΤ, να επανακτήσουμε την Εθνική μας κυριαρχία, να μην υποταχθούμε στις οδηγίες του Καρτέλ, να μην «αποικιοκρατηθούμε» από κανέναν ισχυρό (Η.Π.Α., Γερμανία, Κίνα κλπ), καθώς επίσης να επιλύσουμε όλες τις υπόλοιπες «χρόνιες ασθένειες» της Ελλάδας, οι οποίες δεν είναι μόνο οικονομικές, αλλά επίσης πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές;

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ  ΕΔΩ

ΑΛΕΝ ΚΡΙΒΙΝ, Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα Γαλλίας

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

 Με πρωταγωνιστική παρουσία στα γεγονότα του Μάη του ’68, ο Αλέν Κριβίν υπήρξε ιστορικό στέλεχος της Επαναστατικής Κομμουνιστικής Ένωσης (LCR) και εκ των συνιδρυτών του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (ΝΡΑ), της ισχυρότερης οργάνωσης στο χώρο της γαλλικής, αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Την ερχόμενη εβδομάδα θα βρεθεί στην Αθήνα, όπου θα πάρει μέρος στην τελική, πολιτική συζήτηση της διήμερης, διεθνούς διάσκεψης που οργανώνει στις 15 και 16 Οκτωβρίου, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, το Αριστερό Βήμα Διαλόγου και Κοινής Δράσης εναντίον του μνημονίου κυβέρνησης, Ε.Ε. και ΔΝΤ. Με αφορμή την εν λόγω εκδήλωση, ο Αλέν Κριβίν παραχώρησε στο “ΠΡΙΝ” τη συνέντευξη που ακολουθεί.

Συνέντευξη Αλ. Χρύση: Γόνιμη σύνδεση με αριστερές δυνάμεις

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Συνέντευξη στον Νίκο Ταυρή, εφημερίδα "Δρόμος", Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010 Ποιος είναι ο σκοπός της διεθνούς διάσκεψης που οργανώνει το «Αριστερό Βήμα», η οποία είναι η πρώτη τέτοιου είδους που γίνεται, και μάλιστα σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο στην οποία είναι ορατή η ανάγκη της πιο ευρείας αντίστασης εκ μέρους της Αριστεράς στον κοινωνικό μεσαίωνα που προοιωνίζεται η πολιτική της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ.; Η διεθνής διάσκεψη εναντίον του μνημονίου και της πολιτικής της κυβέρνησης, του ΔΝΤ και της ΕΕ, που διοργανώνει το «Αριστερό Βήμα» σε συνεργασία με την Πρωτοβουλία καλλιτεχνών, αποτελεί ουσιαστικά μια πρώτη οργανωμένη παρέμβασή μας στην κρίσιμη οικονομική και κοινωνική συγκυρία, όπως αυτή διαμορφώνεται στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς. Αποτελεί την πρώτη προσπάθειά μας να συνδεθούμε γόνιμα με αριστερές δυνάμεις της εργασίας, των κοινωνικών κινημάτων, της επιστήμης, του πολιτισμού και της πολιτικής, δυνάμεων που μάχονται σε εθνικό, αλλά και διεθνές επίπεδο, να αναχαιτίσουν την καπιταλιστική επέλαση κατά των εργαζομένων, της νεολαίας, αλλά και των ανθρώπων της λεγόμενης τρίτης ηλικίας. Απευθυνθήκαμε στο ευρύτερο δυνατό φάσμα των αντικαπιταλιστικών/ αντισυστημικών δυνάμεων της Αριστεράς, επιχειρώντας ταυτόχρονα να εξασφαλίσουμε την παρουσία όσο το δυνατόν περισσότερων αποχρώσεων μέσα σε αυτό το ιδεολογικό, επιστημονικό και πολιτικό πλαίσιο, που προκύπτει άλλωστε και από την ιδρυτική μας διακήρυξη.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ ΑΠΟ ΤΗ VPRC

*Αποδοκιμασία της κυβερνητικής πολιτικής

και κατακερματισμός πολιτικών συμπεριφορών, τα δύο μηνύματα των εκλογών

 ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

Αν είχαμε συμπαράταξη της αριστεράς, θα είχαμε και ανατροπή του πολιτικού σκηνικού

Τη συνέντευξη πήρε

ο Πάνος Λάμπρου

Μίλαγαν πολλοί, από το χώρο της αριστεράς, για θερμό φθινόπωρο. Σε αντίθεση, όμως, με τη Γαλλία, στην Ελλάδα, το φθινόπωρο, κοινωνικά είναι μάλλον ψυχρό.

Και στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη κοινωνική ένταση, αλλά ο χρόνος που θα εκδηλωθεί δεν είναι εύκολα προβλέψιμος. Υπάρχει κοινωνική ένταση, αλλά αυτή τη στιγμή δεν εκφράζεται με τη μορφή κινητοποιήσεων. 

Πώς εκφράζεται; Μήπως εκφράζεται με απομάκρυνση από τις πολιτικές διεργασίες;

Μπορεί να υπάρξει έκρηξη από μια ασήμαντη αφορμή. Υπάρχει, βέβαια και απογοήτευση ως προς την αποτελεσματικότητα των κοινωνικών εκρήξεων. Σήμερα, παρότι η κατάσταση έχει επιδεινωθεί, η αναζήτηση ατομικών λύσεων είναι έντονη. Ως προς την πολιτική συμπεριφορά, παγιώνεται μια σχέση 6 προς 4. Έξι στους δέκα είναι εκτός εκλογικού σώματος, δηλαδή δεν θα πάνε να ψηφίσουν ή θα ψηφίσουν λευκό ή άκυρο. Μόλις 4 θα πάνε να ψηφίσουν και βέβαια θα ψηφίσουν οτιδήποτε. Εδώ και έξι μήνες αυτή η σχέση είναι παγιωμένη. Δεν θα εκφραστεί απόλυτα σε επίπεδο δημοτικών εκλογών, γιατί αυτές έχουν το προσωπικό στοιχείο έντονο. Είναι θεσμός περισσότερος συμμετοχικός. Θα το δούμε, όμως, πιο έντονα στις περιφερειακές εκλογές, κυρίως στο δεύτερο γύρο και φυσικά στις επόμενες βουλευτικές.

Η τυραννία των ειδικών

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΤου ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΠΑ

Στους απολογισμούς που γίνονται εν θερμώ τα στρατόπεδα είναι δεδομένα: από τη μια οι προφήτες της καταστροφής (σύσσωμη η αντιπολίτευση) και από την άλλη οι ντελάληδες φανταστικών θριάμβων (η κυβέρνηση και οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της).

Τα μανιχαϊκά σχήματα είναι η προσφιλής ερμηνευτική μέθοδος της τρέχουσας πολιτικής και υπηρετούν κομματικές σκοπιμότητες.

Η αλήθεια σ' αυτές τις περιπτώσεις βρίσκεται κάπου στη μέση και έτσι αντιλαμβάνονται τα πράγματα και οι υποψιασμένοι πολίτες, προσπερνώντας τις βαρύγδουπες αναλύσεις που προσεγγίζουν την πραγματικότητα με όρους Αποκάλυψης ή με πρόθεση αποθέωσης. Χρήσιμο είναι ωστόσο να σταθούμε σε δύο πλευρές της κυβερνητικής πρακτικής οι οποίες δείχνουν σε μεγάλο βαθμό τη νοοτροπία της ηγετικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος. Η μία έχει να κάνει με τη λαγνεία απέναντι στους ξένους ειδικούς, με ιδιαίτερη προτίμηση σ' αυτούς που προέρχονται από τον αγγλοσαξονικό χώρο, και η άλλη με τη φετιχοποίηση των βιογραφικών.

Η δεύτερη φάση της ελληνικής κρίσης

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 10/10/2010

του Κώστα Λαπαβίτσα*

Τις τελευταίες εβδομάδες έχει εμφανιστεί δειλά-δειλά μια αλλαγή στην «επίσημη» ανάλυση της κρίσης. Η κυρίαρχη θέση μέχρι πρόσφατα ήταν ότι φταίει το κράτος, που είναι σπάταλο, διεφθαρμένο και ούτω καθεξής. Το Μνημόνιο είναι οδυνηρό μεν, ευεργετικό δε, διότι αναγκάζει την Ελλάδα να συμμαζέψει το δημόσιο. Αναρίθμητοι δημοσιογράφοι και πανεπιστημιακοί έβαλαν το πετραδάκι τους για να στηθεί αυτό το ιδεολόγημα. Ακόμη και μέσα στην Αριστερά ακούστηκαν τέτοιες απόψεις.

Σταδιακά παρατηρείται μετάβαση σε άλλα επιχειρήματα, που συμβαδίζουν με τις πραγματικές εξελίξεις μετά την υιοθέτηση του Μνημονίου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πρόσφατη έκθεση του ΙΟΒΕ που εστιάζει την προσοχή της στα δομικά αίτια της κρίσης, όπως η υποχώρηση της ανταγωνιστικότητας, το διεθνές έλλειμμα και η κατάρρευση της αποταμίευσης. Το δημόσιο παραμένει μεν προβληματικό, αλλά και η υπόλοιπη οικονομία φέρεται να πάσχει. Το συμπέρασμα του ΙΟΒΕ δεν εκπλήσσει: απαιτείται απελευθέρωση των αγορών, την οποία το Μνημόνιο έτσι κι αλλιώς επιβάλλει, αλλά και ολοσχερής αναδιάταξη του ιδιωτικού τομέα. Παράλληλα, άλλες πηγές διατυπώνουν πλέον ανοιχτά την άποψη ότι, όση επιτυχία και να έχει η δημοσιονομική σύσφιξη, είναι απαραίτητο να μειωθεί τάχιστα ο όγκος του χρέους. Όπερ σημαίνει αναδιάρθρωση με τη συναίνεση της ΕΕ.

Η αναδιάρθρωση του εξωτερικού χρέους της Ελλάδας, υπό το φως της διεθνούς πρακτικής

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/10/2010

Του Αντώνη Μπρεδήμα*

Η εφαρμογή των όρων του Μνημονίου, παράλληλα με την καταρράκωση της οικονομικής θέσης ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων --σίγουρα, εξαιτίας και αυτού-- φαίνεται να μην οδηγεί στα προβλεπόμενα από το Μνημόνιο αποτελέσματα. Είναι συμφυής με τη στρατηγική του ΔΝΤ η αντίληψη ότι, βραχυπρόθεσμα, θα υπάρξει επιδείνωση του επιπέδου ζωής των κοινωνικών αυτών στρωμάτων, ενώ η κατάσταση θα αλλάξει μεσοπρόθεσμα, με αποτέλεσμα η χώρα-οφειλέτης να επανεισέλθει στην τροχιά ανάπτυξης. Όμως, αυτή η προοπτική δεν φαίνεται να βρίσκει πεδίο εφαρμογής στην Ελλάδα --όπως εξάλλου και σε άλλες χώρες που «συνεργάζονται» με το ΔΝΤ--, έστω και αν ορισμένα μεγέθη, όπως αυτό του δημοσιονομικού ελλείμματος, βελτιωθούν.

***

Μεταβατικό πρόγραμμα και αριστερή στρατηγική

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 10/10/2010

του Στάθη Κουβελάκη*

Με τα δύο πολύ ουσιαστικά κείμενα του Ευκλείδη Τσακαλώτου (ΕΤ) στα «Ενθέματα» (5.9 και 26.9.2010), η συζήτηση για τα θέματα της εξόδου από την ευρωζώνη και της στάσης πληρωμών, χωρίς να χάνει τη γείωσή της στην οικονομία, επικεντρώνεται πλέον σε θέματα πολιτικής στρατηγικής. Τα βασικά ερωτήματα που θέτει ο ΕΤ είναι τα εξής:

-- Αν και οι δύο αιχμές της πρότασης (έξοδος από το ευρώ, στάση πληρωμών) δεν ισοδυναμούν από μόνες τους με σοσιαλιστικά αιτήματα, η ριζοσπαστικοποίηση στην οποία μοιραία οδηγεί η εφαρμογή τους «αποτελεί απολύτως ένα σοσιαλιστικό αίτημα». Ένα τέτοιο αίτημα παραμένει όμως μετέωρο στον βαθμό που (αν καταλαβαίνω ορθά) αυτή η πρόταση δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι σε μια τέτοια πορεία θα ηγεμονεύσουν δυνάμεις με σοσιαλιστικό προσανατολισμό, και όχι αυτές που στοχεύουν σε μια εθνική ανασυγκρότηση σε καπιταλιστικές βάσεις της χώρας. Στην ουσία πρόκειται για «στρατηγική που εισάγει τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό από την πίσω πόρτα».

Η καρικατούρα της πολιτιστικής επανάστασης

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ Συγγραφέας, καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς nkotzias@otenet.gr

Η κυβέρνηση μαζί με τα «πιστόλια» της διαπλοκής κάνει άλλη μία φορά ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα και τα εισοδήματα των εργαζομένων.

Με τις νεοφιλελεύθερες πρακτικές της εξασφάλισε τη βίαιη ανακατανομή πλούτου και εισοδήματος εις βάρος των εργαζομένων και πριν από όλα των μισθωτών. Η ανακατανομή αυτή διεκπεραιώθηκε κάτω από το μανδύα του κινδύνου χρεοκοπίας της χώρας. Σήμερα ετοιμάζεται για μια δεύτερη επίθεση στο βιοτικό επίπεδο των μισθωτών, ιδιαίτερα εκείνων του Δημοσίου, με στόχο να μεταφέρει την κοινωνική αντιπαράθεση εντός των μισθωτών. Από εκείνο, δηλαδή, της αντιπαράθεσης πλούσιων και φτωχών, κατεχόντων και μη, κεφαλαίου και εργασίας, στην «κοινωνική πάλη» στο εσωτερικό της μισθωτής εργασίας.

Οι εξελίξεις στο διεθνές μέτωπο

ΠΗΓΗ: Techie Chan

Για αρχή έχουμε έναν ρούμπο στην πλευρά ΤΙΝΑ (There Is No Alternative), αυτή τη φορά για τη Λετονία. Ο,τι και να λέει το άρθρο, το ζήτημα είναι πως οι νεοφιλελεύθεροι φεουδάρχες κέρδισαν και οι Λετονοί θα μάθουν με ακόμα καλύτερο τρόπο τι θα πει αναπροσαρμογή (η λετονία είναι ήδη στο -20% όσον αφορά το ΑΕΠ). Ήδη μεγάλο μέρος της χώρας είναι υποθηκευμένο σε σουηδικές (κυρίως) τράπεζες. Και τα δάνεια της ΕΕ πηγαίνουν στις ευρωπαϊκές τράπεζες απαγορεύεται να κατευθυνθούν προς την ενίσχυση των εξαγωγών (γιατί λέει είναι παράνομες επιδοτήσεις

Δεύτερος ρούμπος για την Ισλανδία. Γι’ αυτή τη μικρή χώρα σας υπόσχομαι μια καλύτερη εικόνα μέσα στον επόμενο μήνα, για αρχή κρατήστε πως παρά τις σαρωτικές αλλαγές στις εκλογές, η κυβέρνηση συνεργασίας σοσιαλδημοκρατών και πράσινων λειτουργεί σε μια λογική business (allmost) as usual. Ήδη προχώρησαν στην πώληση μια εταιρίας ηλεκτρικής ενέργειας σε καναδικά συμφέροντα (ο ηλεκτρισμός στην ισλανδία λόγω των γεωθερμικών πηγών είναι φθηνός και εν πολλοίς κρατικά ελεγχόμενος). Ήδη ξεκίνησαν να βρίσκουν αποδιοπομπαίους τράγους στο πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού, μήπως και ξεπλυθεί και το υπόλοιπο μαγαζί από την οργή του κόσμου. Όμως σε μια τόσο μικρή χώρα (300.000 κάτοικοι) , οι περισσότεροι υπεύθυνοι για την κρίση, συνεχίζουν να βρίσκονται στις θέσεις τους.

«Κέντρα ευζωίας» τα ελληνικά νησιά

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Του Δημήτρη Καζάκη

οικονομολόγου - αναλυτή

Η Ελλάδα εξέρχεται από την κρίση δανεισμού, ισχυρίζονται οι γνωστοί για τη φιλαλήθειά τους κυβερνώντες. Η πατρίς, κύριοι, εσώθη διά μίαν εισέτι φοράν. Ήρθε η ώρα της υπέρτατης δικαίωσης τουενδόξου αυτού τέκνου της, του Γεωργίου Α. Παπανδρέου. «Παρέμεινες Υπερήφανος, συνειδησιακά Ελεύθερος, ιδεολογικά Αδούλωτος, στους πλατείς καθαρούς ουρανούς, διότι εκεί ανεγνώριζες τον φυσικό σου χώρο», όπως διακήρυττε το 1999 ο πατήρ του γνωστού Μίχαλου(υπουργός παρά τω πρωθυπουργώ στη χούντα) για ένα ακόμη άξιο τέκνο της ημετέρας πατρίδος, τον Γεώργιο Χ. Παπαδόπουλο.

Με τα ίδια περίπου λόγια και ο πρόεδρος της Deutsche Bank, ο Γιόζεφ Άκερμαν, μέγας φιλάνθρωπος και φιλέλλην – γνωστός στους διεθνείς τραπεζικούς κύκλους για την αδυναμία που τρέφει για όλα τα πλάσματα της φύσης, ιδίως τα κατοικίδια – παρέδωσε στο Βερολίνο το βραβείο Quadriga (τέθριππο) στον κ. Γ. Παπανδρέου με σκοπό να τον τιμήσει για τη θεσπέσια δουλειά που κάνει στην Ελλάδα. Κι ο τιμηθείς, με νοτισμένα τα μάτια από τη συγκίνηση, αναφώνησε σαν άλλη Βούλα Πατουλίδου: «Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο»... Και αφιέρωσε το βραβείο στους Έλληνες, όπως ακριβώς κάνουν οι ντίβες των Όσκαρ όταν απευθύνονται στους κομπάρσους...