Κυριακή 8 Αυγούστου 2010

Ληστεύουν και ξεπουλάνε




ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ (8/8/2010)
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ 


Η πορτοκαλάδα που εκτοξεύθηκε εναντίον του υπουργού Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδου μπροστά από το Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου δεν βρήκε το στόχο της. Άλλωστε, οι καμιά δεκαπενταριά(!) σωματοφύλακές του είχαν σχηματίσει ισχυρό κλοιό προστασίας.
Η κυβέρνηση της... «πολιτικής συμμορίας του Άβερελ Ντάλντον» που συμμετέχει ως κορυφαίο στέλεχος ο Α. Λοβέρδος δεν έχει τέτοιου είδους ευαισθησίες. Την απασχολούν πολύ πιο «χοντρές» δουλειές. Ολόκληρη χώρα έχει να ξεπουλήσει, με τις γκρίνιες του λαουτζίκου θα ασχολείται και θα χάνει τον πολύτιμο χρόνο της; Εδώ της ζητούν οι δυνάμεις κατοχής του ΔΝΤ και της ΕΕ να ξεπουλήσει τη ΔΕΗ και τον ΟΣΕ έναντι πινακίου φακής και οι «άθλιοι» ΠΑΣΟΚτζήδες συνδικαλιστές των οργανισμών αυτών αρνούνται να συμφωνήσουν με τη... Νέα Μεγάλη Ιδέα του Εθνικού Ξεπουλήματος των Πάντων που προωθεί ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς! 


Ο τσαρλατανισμός του ΙΟΒΕ


Πηγή: Techie Chan


δια της αλάνθαστης μεθόδου “της επιστημονικής δακτυλοσκοπήσεως”.
Υπάρχουν διάφορες στιγμές που νιώθω απελπιστικά καφενόβιος. Ειδικά όταν τσαλαβουτώ σε πράγματα που δεν αποτέλεσαν ποτέ μέρος της εργασιακής μου εμπειρίας. Και πολύ θα ήθελα κάποιον από πάνω, να μου λέει εάν κάτι που γράφω είναι σωστό ή λάθος. Δυστυχώς αυτό δεν γίνεται πάντα και μένεις μ’ ένα συναίσθημα αβεβαιότητας. Που κάποιες στιγμές σε κάνει να παραλύεις.
Κάτι τέτοιες στιγμές, είναι που ανατρέχω στους “καθεστωτικούς” οικονομολόγους για έμπνευση και ενθάρρυνση. Διότι ξανά και ξανά τα τελευταία χρόνια, αυτοί που ορίζουν τις οικονομικές μας τύχες, έχουν αποδειχθεί τσαρλατάνοι. Και όχι δεν είμαι καθόλου υπερβολικός, διότι κάπως έτσι παίρνω κι εγώ το θάρρος να συνεχίσω. Τουλάχιστον είμαι λίγο λιγότερο καραγκιόζης από αυτούς.
Η τελευταία μου τέτοια καταβύθιση έγινε σε μια στιγμή βαρεμάρας στον ήλιο, χαζεύοντας το πάρκο παρέα με μια μπύρα. Από τις αρχές του χρόνου βομβαρδιζόμαστε από τα ΜΜΕ για τις αναπτυξιακές προοπτικές που φέρνει το άνοιγμα των “κλειστών” επαγγελμάτων. Όλοι αναφέρουν μια μελέτη του ΙΟΒΕ (Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών), όπου ισχυρίζεται πως η εθνική οικονομία θα ωφεληθεί κατά 13% στην πενταετία (συγκεκριμένα αύξηση του ΑΕΠ κατά 13,2%). Τα ίδια προπαγανδίζει και η κυβέρνηση. Κι έτσι αναρωτήθηκα κι εγώ. Πως σκατά υπολογίζουν αυτό το 13,2%?

Ανταγωνισμοί




"Η ιστορία όλων των μέχρι σήμερα κοινωνιών είναι ιστορία ταξικών αγώνων"
Καρλ Μαρξ, Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο


Αξίζει νομίζω τον κόπο μια παρατήρηση για την πιο πάνω διάσημη φράση, που παρέθεσα στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση.

Απέναντί της σήμερα, έχω την αίσθηση ότι οι κυρίαρχες προδιαθέσεις είναι δύο: είτε συμφωνεί κανείς με κάτι που εκλαμβάνει ως προφανές (τόσο προφανές που η πρόταση φαίνεται σχεδόν άσκοπα αυταπόδεικτη, χωρίς καμμία ουσιαστική καινοτομία, παρεκτός "για την εποχή της"), είτε διαφωνεί με κάτι που εκλαμβάνει ως απαράδεκτο (ένα σενάριο της φαντασίας κάποιου εμμονικού που έβλεπε τάξεις και ανταγωνισμούς παντού).

Τόσο η μία όσο και η άλλη αντίδραση όμως αποτυγχάνουν να διαβάσουν τη φράση στο φως αυτού το οποίο ανατέμνει, δηλαδή της εμπειρικής αντίληψης της πραγματικότητας.

Τι υπαγορεύει αυτή η εμπειρική αντίληψη σε ό,τι αφορά τους κοινωνικούς ανταγωνισμούς; Ποια είναι η "αυθόρμητη", διαισθητική αντίληψη που καθυπαγορεύει η εμπειρία του καπιταλισμού σε έναν εργαζόμενο;

Οδηγίες φωτιά άφησε πίσω της η τρόικα



Πηγή: ΠΡΙΝ

Νέο μνημόνιο και έκτακτα μέτρα περικοπών από φθινόπωρο

Ποτέ άλλοτε από ιδρύσεως του καπιταλισμού δεν έχει ηγηθεί της οικονομικής μεγέθυνσης κλάδος που να είναι τόσο βαθιά χρεοκοπημένος, τόσο ανήμπορος να πορευτεί από μόνος του χωρίς κρατικά δεκανίκια και τελικά τόσο παρασιτικός όσο οι τράπεζες!
Μάρτυρας τα 25 δισ. που θα λάβουν από την κυβέρνηση μέσω τροπολογίας, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, την Πέμπτη. Αν δε σε αυτά τα χρήματα προσθέσουμε και τα άλλα δώρα που έχουν λάβει μέχρι στιγμής οι τράπεζες (από τη ΝΔ 28 δισ., κι από το ΠΑΣΟΚ 15 δισ. μέσω του «μνημονίου» κι άλλα 10 δισ. μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) τότε το συνολικό ποσό που έχουν πάρει φτάνει τα 78 δισ., που ισοδυναμεί με το ένα τρίτο του ΑΕΠ, της αξίας δηλαδή των προϊόντων και υπηρεσιών που παράγει η χώρα σε μια χρονιά. Από μια άλλη σκοπιά, το ποσό αυτό πλησιάζει τα χρήματα που θα δανειστεί το ελληνικό δημόσιο από το μηχανισμό ΔΝΤ - ΕΕ. Καρατομούνται δηλαδή ένα ένα τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα εργαζομένων, νεολαίας και συνταξιούχων για να βρούν λεφτά οι τράπεζες να καλύψουν τις μαύρες τρύπες.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ.. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΕΟΣ ΠΛΕΟΝ..



Πηγή: vasilliskos

Σήμερα το πρωί έκανα ένα μεγάλο τσακωμό με τους γονείς μου. Η αιτία? Ψάχναμε να βρούμε τι έγινε ένα πενηντάρικο από χτες μέχρι σήμερα. Και ξέρετε όταν δυο άνθρωποι που είναι στα 80 κι ένας άλλος που φτάνει στα 50 και όλοι έχουν δουλέψει όλη τους τη ζωή σαν σκλάβοι και σήμερα πρέπει να ανακαλύψουν τι έγινε ένα πολύτιμο πενηντάρικο δεν είναι και ότι καλύτερο...


Φυσικά το πενηντάρικο εξανεμίστηκε σε δυο βλακείες που κάποιος ένοχος ψώνισε στο σπίτι. Εξανεμίστηκε όπως ο ψωρομισθός μου που κρατάει με το ζόρι μέχρι το πρώτο δεκαήμερο, όπως οι συντάξεις που τσοντάρουν τα γερόντια για να μη πνιγούμε.

Θα μισήσουμε ο ένας τον άλλον. Ερχονται μέρες που τα παιδιά θα μισούν τους γέρους τους γιατί ζουν ακόμα και έχουν έξοδα. Θα ρθουν χειρότερες μέρες που γονείς θα μισήσουν τα παιδιά τους γιατί δεν θα μπορούν να τα ζήσουν. Οι απελπισμένοι θα πλακώνονται στο ξύλο μεταξύ τους ή θα λούζονται με βενζίνη μπροστά στα μάτια των καλοβαλμένων που θα είναι γεμάτα σιχασιά για τα "ανθρωπάκια"...

ΔΕΗ και Ιδιώτες


Πηγή: ciaoant1

Εδώ και χρόνια υπάρχει προσπάθεια περαιτέρω εμπορευματοποίησης του αγαθού της ενέργειας, με την είσοδο ιδιωτών, που όμως εμποδιζόταν από το ότι οι τιμές της ΔΕΗ ήταν [σχετικά] φτηνές, και απέτρεπαν τον ιδιώτη από το να μπει στην "αγορά ενέργειας", διότι δε θα διασφάλιζε μεγάλα-ικανοποιητικά κέρδη.

Κανένα πρόβλημα όμως:

Εδώ και χρόνια οι κυβερνώντες αύξαναν τις τιμές στο ρεύμα προκειμένου να μπορέσουν να διασφαλίσουν ότι αν μπουν ιδιώτες στην 'αγορά ενέργειας", θα έχουν το ποσοστό κέρδους που επιθυμούν.

Θυμίζω εδώ τις δηλώσεις Φώλια (υπουργός ανάπτυξης τότε) το 2007 ότι:

«η ΔΕΗ αυτή τη στιγμή έχει χαμηλές τιμές με αποτέλεσμα να μην μπορεί κανένας ιδιώτης παραγωγός να ανταγωνιστεί κάποιον που πουλάει τόσο φτηνά»


Σάββατο 7 Αυγούστου 2010

Μονά ζυγά, κερδίζουν οι τράπεζες

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 06/08/2010

Χθες ανακοινώθηκε άλλη μία γενναία δόση στήριξης των τραπεζών από δημόσιο χρήμα. Συγκεκριμένα, βρίσκονται σε πρώτη ζήτηση, σε ρευστό ή σε εγγυήσεις, άλλα 25 δισ. ευρώ. Η συνολική προίκα των ελληνικών τραπεζών από την έναρξη της κρίσης ανέρχεται σε 75 δισ. ευρώ.
Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι πρέπει οι τράπεζες να αφεθούν να χρεωκοπήσουν. Δεν είναι δυνατόν, όμως, να μην έχουμε βγάλει συμπεράσματα από τις ευθύνες των τραπεζών στη δημιουργία της κρίσης και γενικότερα για την κρίση του τραπεζοκεντρικού μοντέλου ανάπτυξης. Ολόκληροι τομείς της οικονομίας διαλύθηκαν στη δεκαετία του 2000 και η προσδοκία της ανάπτυξης εστιάστηκε στην τοκογλυφική γιγάντωση των τραπεζών, εντός και εκτός συνόρων.
Η κρίση αποκάλυψε ότι οι τραπεζίτες δεν λειτουργούν μόνο με μειωμένη κοινωνική ευθύνη, αλλά είναι και κακοί διαχειριστές του χρήματος. Τα κράτη ήρθαν σε αρωγή τους, με αποτέλεσμα η κρατική επιδότηση των τραπεζών να παροξύνει τα δημόσια ελλείμματα. Τώρα, οι τράπεζες ζητούν τα ρέστα.

Προετοιμασίες για την πανευρωπαϊκή απεργία


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Με δυναμικές δράσεις θα δώσει το "παρών" η Συμμαχία "Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση σας" στην πρώτη απεργία από την ίδρυση της ΕΟΚ, η οποία μετεξελίχθηκε στη σημερινή Ε.Ε., που αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων (ETUK) για τις 29 Σεπτεμβρίου. Η Συμμαχία, στην οποία συμμετέχουν τα περισσότερα κόμματα και οργανώσεις της γερμανικής αριστεράς και έχει διοργανώσει τις μεγάλες διαδηλώσεις κατά της κρίσης στη Γερμανία, συνεδρίασε προχθές στο Βερολίνο και αποφάσισε πως ανήμερα της πανευρωπαϊκής απεργίας θα προχωρήσει σε συμβολικές καταλήψεις σε τράπεζες, ενώ στις 18.00 τοπική ώρα θα διοργανώσει διαδήλωση.

Κατακρίνοντας τις οικονομικές πολιτικές του ΔΝΤ



Κρύβοντας το πρόβλημα των όρων δανειοδότησης

Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στα Αγγλικά στις 15 Φεβρουαρίου του 2010, και μεταφράστηκε και δημοσιεύθηκε στα Ελληνικά τον Αύγουστος 2010.

Ενώ η πολιτική ατζέντα του ΔΝΤ αναπροσανατολίζεται στην μεταρρύθμιση της διακυβέρνησης και της εντολής του, υπάρχει η αυξανόμενη ανάγκη για την θεμελιώδη επανεξέταση του Ταμείο των νομισματικών και δημοσιονομικών πολιτικών που απαιτεί από τους δανειολήπτες του, εάν το Ταμείο πρόκειται να διατηρήσει την νομιμοποίηση του και να ανανεώσει την εντολή του.
Μια έκθεση του Ιανουαρίου από το Action for Global Health UK και το Stop AIDS Campaign εξετάζει τα προγράμματα του ΔΝΤ σε εννέα χώρες, επιλέγοντάς τες με βάση την υψηλή παρουσία του HIV / AIDS σε αυτές τις χώρες, με σκοπό να αξιολογήσει αν οι απαιτήσεις της πολιτικής του ΔΝΤ δημιουργούν αρκετό περιθώριο για τις χώρες να αναπτύξουν τις κατάλληλες παρεμβάσεις στον τομέα της υγείας.  Ενώ εκθειάζει το πρόγραμμα του ΔΝΤ στην Ουγκάντα για την απαγόρευση του υπουργείου Οικονομικών να αυξήσει τις δημοσιονομικές περικοπές, η μελέτη διαπιστώνει ότι «παρά τη ρητορική της αλλαγής, και την αυξημένη ευελιξία που ισχυρίζεται ότι εφαρμόζει η πολιτική του ΔΝΤ στις χώρες με τα προγράμματά του, εξακολουθεί να καταλήγει σε υπερβολικά αυστηρές μακροοικονομικές πρακτικές που έχουν σοβαρή επίπτωση στην ικανότητα των κυβερνήσεων να επενδύσουν στην δημόσια υγεία».  Μια σειρά από πρόσφατες εκθέσεις έχουν επικρίνει την οικονομική πολιτική του ΔΝΤ ως υπερβολικά αυστηρή, κρίνοντας ότι το ΔΝΤ δείχνει λιγότερη ευελιξία από ό, τι απαιτείται στα προγράμματά του για την αντιμετώπιση των κρίσεων (βλ. Update 68, 67).

...Ανασχηματισμός με Ξένο Άρωμα

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 06 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2010

ΠΗΓΗ: "Το Ποντίκι"

Ένα τσούρμο ακριβοπληρωμένοι από τον ιδρώτα του ελληνικού λαού «περίεργοι» τύποι, χωρίς καμιά λαϊκή νομιμοποίηση ανέλαβαν την διακυβέρνηση της χώρας.

Ο ανασχηματισμός, το έχετε διαβάσει κι αλλού, είναι προ των πυλών, καθώς η κυβέρνηση μετά τη σύγκρουση της με την κοινωνία θέλει... ρεκτιφιέ. Αυτό που δεν έχετε διαβάσει είναι τα ονόματα αυτών που τελικά, και επί της ουσίας, (θα) κυβερνούν αυτόν το τόπο, μαζί βέβαια με τους ελεγκτές τροικάνους. Το «Π» έχει τη χαρά (;) να σας τους παρουσιάσει: 

Τομάζο Πάντοα Σκιόπα: Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (αλλά σε ρόλο πολύ ευρύτερο του Πάγκαλου.Έχει ένα επιπλέον προσόν συγκριτικά με τον Θοδώρα: Στην Ιταλία είχε συγκυβερνήσει με την...Κομμουνιστική Επανίδρυση). 
Τζ. Στίγκλιτς: Υπουργός Οικονομικών (ο νομπελίστας υπάρχουν ελπίδες να τα καταφέρει καλύτερα από τον Γ. Παπακωνσταντίνου). 

Φ Αμαρτία Σεν: Υπουργός Οικονομίας (να ξεκουραστεί και η Λούκα Κατσέλη).

Διδάγματα από το '30 και το κίνημα ανέργων



ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ

Kινητοποιήσεις ενάντια σε κλεισίματα εργοστασίων και κινήματα υπεράσπισης ανέργων διατρέχουν την ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος στη χώρα μας. Ποτέ άλλοτε όμως οι Επιτροπές Ανέργων δεν υπήρξαν η ραχοκοκαλιά ανάπτυξης και ενοποίησης του εργατικού κινήματος όπως συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του 1930, μια εποχή που έχει πολλές ομοιότητες με τη σημερινή.





Η μεγάλη οικονομική κρίση του 1929 είχε ως αποτέλεσμα την εκρηκτική αύξηση της ανεργίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Από το 1930 στην Ελλάδα άρχισαν να κλείνουν επιχειρήσεις. Η βιομηχανική παραγωγή και η οικοδομική δραστηριότητα μειώθηκαν, ενώ πολλά εργοστάσια λειτουργούσαν μόνο για κάποιους μήνες το χρόνο. Δεν ήταν μόνο η μείωση της απασχόλησης, τα χαμηλά μεροκάματα και η έλλειψη οποιασδήποτε πρόνοιας για τους ανέργους από την πλευρά του κράτους, αλλά περισσότερο η ανέχεια και το επιτακτικό ζήτημα επιβίωσης που δημιουργούσαν εκρηκτικές συνθήκες. Όποιος έχανε τη δουλειά του δεν μπορούσε καν να επιβιώσει. Οι φτωχοί άρπαζαν από τους φούρνους καρβέλια και το έβαζαν στα πόδια.

Η... δεξιά Ουγγαρία αντιστέκεται στο ΔΝΤ!



Πηγή:Το Ποντίκι, 5.8.2010
via Ανεμογκάστρι

Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή


Τι συμβαίνει με την Ουγγαρία; Τόλμησε να αγνοήσει το ΔΝΤ και να αψηφήσει τα «αιτήματα» των δανειστών της. Όπως έγραψε ο ανταποκριτής των Times του Λονδίνου (25.7), «οι κραυγές οργής αντηχούν από τις Βρυξέλλες έως την Ουάσιγκτον. Όπως οι πειθήνιοι σκλάβοι στον Πλανήτη των Πιθήκων, η Ουγγαρία ψέλλισε την απαγορευμένη λέξη: Όχι».

Αμέσως μετά τη διακοπή των συνομιλιών ΔΝΤ και Ε.Ε. με την κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, λόγω του ότι ο τελευταίος αρνήθηκε κατηγορηματικά να συνεχίσει την πολιτική λιτότητας που απαιτούσαν οι δανειστές της χώρας του, οι δυσοίωνες προβλέψεις για την Ουγγαρία έδιναν κι έπαιρναν. Οι κατάρες του Υψίστου, οι λιμοί, σεισμοί και καταποντισμοί όλης της Υφηλίου επρόκειτο να επιπέσουν στον άμοιρο τόπο των δύστυχων Μαγυάρων, επειδή – άκουσον, άκουσον – τόλμησε η κυβέρνησή τους να αρνηθεί να υπακούσει στις άνωθεν και έξωθεν εντολές.

Παρασκευή 6 Αυγούστου 2010

Buffett, Gates, Rockefeller and the Conscience of the Very, Very Rich


Πηγή: Counterpunch
By CARL GINSBURG

The Great Marginalization


Of all the farcical notions put forth during this time of high farce, casting America as “broke” places way up there on the list, as trillions of dollars are being stockpiled in the face of a national downsizing and its attendant growth in misery.  Here we sit, a captive national audience to the president’s seemingly daily farce, “We are all in this together”.
Instances of hoarding in U.S. history are many, but the current example stands out for its enduring quality, as Congress reaches deep into corporate pockets, with occasional forays into legislation of the extreme incremental variety.   Profits are up 41 percent since Obama’s election; yet half of American workers have suffered a job loss or a cut in hours or wages over the past 30 months--- hardly the recipe for togetherness.
More farce: that irresponsibility is the root of poverty, a stalwart theme in American political theater, with the latest reminder from Treasury Secretary Geithner in a New York Times op-ed this month, saluting Americans for “saving more” and “borrowing more responsibly”.  These instructions from the government’s top economic point man were imparted in the face of continued wage stagnation, high foreclosure rates and new forms of financial foolery.  

Τρία χρόνια μετά, οι αγορές ξανά κυρίαρχες του παιχνιδιού


Πηγή: Sofokleous 10

Πέρασαν τρία χρόνια από τότε που άρχισε να πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι μας... Και μόλις ενάμιση χρόνος από τότε που οι πιο λιγόψυχοι γέμισαν τις αποθήκες τους με εμφιαλωμένα νερά και κονσέρβες φοβούμενοι ότι η χρηματοπιστωτική καταστροφή θα οδηγούσε σε αναρχία... Και τι έγινε μετά; Πολύ απλά: τίποτα. Ή σχεδόν τίποτα. Οι αγορές (και οι τραπεζίτες) είναι ακόμα κυρίαρχοι του παιχνιδιού.
Ας θυμηθούμε λίγο τις μεγάλες διακηρύξεις των πολιτικών τον καιρό που το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα βρισκόταν στο χείλος της αυτοκαταστροφής του. Οι υποσχέσεις ήρθαν από τα αριστερά, από τα δεξιά και από το κέντρο – από τον Γκόρντον Μπράουν και τον Μπάρακ Ομπάμα, από το Νικολά Σαρκοζί και την Αγγέλα Μέρκελ, από τις κεντρικές τράπεζες και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Πακτωλός δισεκατομμυρίων για τις τράπεζες


ΠΗΓΗ: ΚΟΝΤΡΑ (6-8-2010)

Πόσο μακρινή μοιάζει η εποχή που το ΠΑΣΟΚ κατηγορούσε τη ΝΔ για το «πακέτο» στήριξης των τραπεζών ύψους 28 δισ. ευρώ! Και όμως, δεν έχει περάσει παρά μόνο ενάμισης χρόνος από τότε. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι πως στη διάρκεια αυτού του ενάμιση χρόνου, το κυβερνητικό -πλέον- ΠΑΣΟΚ όχι μόνο διαχειρίστηκε και μοίρασε στους τραπεζίτες το μεγαλύτερο μέρος (τα τρία τέταρτα) του «πακέτου» Αλογοσκούφη, αλλά και τριπλασίασε το ποσό! Ο Αλογοσκούφης μοιάζει ψιλικατζής μπροστά στον Παπακωνσταντίνου και ο Καραμανλής ιδιοκτήτης επαρχιακού μπακάλικου μπροστά στον Παπανδρέου.


Tην Πέμπτη 5 Αυγούστου, ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε ένα ακόμη «πακέτο». Οι τραπεζίτες της Αθήνας θα μοιραστούν επιπλέον 25 δισ. ευρώ σε κρατικές εγγυήσεις. Δηλαδή, το ελληνικό κράτος θα εγγυηθεί τα ομόλογα που θα εκδώσουν οι τράπεζες, οι οποίες στη συνέχεια θα τα «παρκάρουν» στην ΕΚΤ για να πάρουν απ' αυτή ρευστότητα με χαμηλό επιτόκιο, ώστε να μην αναγκαστούν να καταφύγουν στη διατραπεζική αγορά, όπου τα επιτόκια «τσούζουν». Και τι θα γίνει αν οι τράπεζες δεν είναι σε θέση να αποπληρώσουν τα ομόλογά τους στην ΕΚΤ, στην τριετία που είναι κατά κανόνα η λήξη τους; Θα κληθεί να τα πληρώσει το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή ο σκληρά φορολογούμενος ελληνικός λαός! 

Νόμος...αναπτυξιακός για το κεφάλαιο



Πηγή: ΠΡΙΝ (1-8-2010)του Β. Γάτσιου

Δόθηκαν στη δημοσιότητα οι βασικές αρχές του νέου αναπτυξιακού νόμου. Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου που θα κατατεθεί στη βουλή την ερχόμενη εβδομάδα και αναμένεται να ψηφιστεί τέλος Αυγούστου- αρχές Σεπτέμβρη, νέα πρωτοφανή προνόμια δίνονται στο κεφάλαιο.
Συγκεκριμένα: Δικαίωμα ένταξης στο νόμο έχουν επενδυτικά σχέδια με ελάχιστο απαιτούμενο όριο επένδυσης 200.000 ευρώ. Δίνεται πλήρης απαλλαγή φόρου στις επιχειρήσεις για το σύνολο των κερδών μέχρι τη συμπλήρωση του ισόποσου της ενίσχυσης! Αυτό σημαίνει ότι μια επιχείρηση που θα επιδοτηθεί, π.χ. με 5 εκατ. ευρώ, τότε δεν θα πληρώσει φόρο ούτε ένα ευρώ για ισόποσα κέρδη!!!
Επίσης δίνονται και άλλου είδους προνόμια, όπως η επιδότηση του κόστους απασχόλησης των εργαζομένων, η επιδότηση κεφαλαίου, χρηματοδοτικής μίσθωσης και χρεολυσίων μακροπρόθεσμων δανείων. Τα επενδυτικά σχέδια ύψους μέχρι 3 εκ. ευρώ θα εγκρίνονται από τις περιφέρειες, ενώ για επενδύσεις μεγαλύτερου ύψους η έγκριση θα δίνεται από το υπουργείο οικονομικών. Σε ότι αφορά την αξιολόγηση των επενδύσεων σε ποσοστό 50% επί του συνόλου της βαθμολογίας θα υπολογίζεται η συμβολή της επένδυσης στην αύξηση της πολυπόθητης για το κεφάλαιο «ανταγωνιστικότητας», «εξωστρέφειας» και «ποιότητας». Ενώ κατά 30% θα συμβάλλει η «πράσινη επιχειρηματικότητα» και κατά 20% η αύξηση της απασχόλησης και της «ισόρροπης ανάπτυξης». 

«Αυτονόητα» και νεοφιλελεύθερα


Πηγή: Ελευθεροτυπία
του Ν. Κιάου

Η πρώτη φάση της πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση και των μέτρων που επιβάλλει φαίνεται πως πέρασε.
Το πακέτο περιλαμβάνει το Μνημόνιο, τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ενωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, το Ασφαλιστικό και το Εργασιακό. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και συνοψίζεται στη λέξη «κατεδάφιση», διανθισμένο από την περίφημη διακήρυξη του ίδιου του πρωθυπουργού ότι τα μέτρα είναι άδικα αλλά αναγκαία.
Την ίδια ώρα ο ίδιος ο πρωθυπουργός της σοσιαλιστικής κυβέρνησης της χώρας και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς αναλύει στο εξωτερικό και διακηρύσσει μέτρα, «αναγκαία» κι αυτά κατά τη δική του έκφραση, τα οποία όμως κινούνται σε διαφορετική κατεύθυνση, ίσως σοσιαλιστική (!), αλλά αγνοώντας πλήρως την εσωτερική πολιτική του εδώ στην Ελλάδα, παραγνωρίζοντας τα μέτρα που πήρε, ξεπερνώντας τα όλ' αυτά.
Δεν μένει όμως ούτε σ' αυτές τις διακηρύξεις. Εδώ, μέσα στην Ελλάδα, έρχεται και ξεπερνά ή καλύτερα ανατρέπει τη λογική («φιλοσοφία» κατά τον κακόηχο χαρακτηρισμό ή προσδιορισμό) που συνόδευε την πολιτική και τα μέτρα.
Μιλάει για «επανάσταση του αυτονόητου», για έργο αλλαγών και ανατροπών. Και επιδιώκοντας ίσως να κινηθεί πάλι στη λογική τού «αντιεξουσιαστής στην εξουσία», κηρύσσει την επανάσταση των μεταρρυθμίσεών του.

Τα χαμηλά εισοδήματα πλήρωσαν τη μείωση του ελλείμματος


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΟΥΡΟΥ*

Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους η εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού αποτυπώνεται στον πίνακα:

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 1ΟΥ ΕΞΑΜΗΝΟΥ 2009-2010
Τακτικός Προϋπολογισμός6/μηνο 20096/μήνο 2010Μεταβολή 6/μήνου 10/09Ετήσιος στόχος
1. Καθαρά έσοδα (α-β)22.18923.7967,213,7
α. Έσοδα προ επιστροφών φόρων24.63926.0625,812,7
β. Επιστροφές φόρων2.4502.266-7,53,0
2. Δαπάνες (α+β)34.55730.129-12,8-5,5
α. Πρωτογενείς δαπάνες27.94524/398-12,7-5,4
Β. Τόκοι6.6125.731-13,35,6
Π.Δ.Ε
3. Έσοδα642384-40,259,6
4. Δαπάνες6.1403.695-39,8-4,0
5. Έλλειμμα (1-2+3-4)17.8669.645-46,0-39,5
Τα στοιχεία λοιπόν μας δείχνουν ότι για το πρώτο εξάμηνο Ιανουαρίου-Ιουνίου 2010, σε δημοσιονομική βάση, το έλλειμμα διαμορφώθηκε στα 9.645 εκατ. ευρώ από 17.866 εκατ. ευρώ στο αντίστοιχο διάστημα του 2009 και περιορίστηκε κατά 46% έναντι ετήσιου στόχου μείωσης κατά 39,5% με βάση το σύνολο των μέτρων που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής.

Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010

Η παθογένεια και το χρονικό της κρίσης



ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
του Μπάμπη Δρακόπουλου*

Λένε πως η "οργή" είναι ίδιον όσων εκνευρίζονται υπέρ το δέον και μάλιστα ότι από ένα σημείο και ύστερα γίνεται "μπούμεραγκ". Λάθος! Η οργή είναι το αγνότερο των συναισθημάτων. Η οργή είναι το μόνο, ίσως, συναίσθημα που οι άνθρωποι του δίνουν ενίοτε και "μεταφυσικές" διαστάσεις: "Φωνή λαού... οργή Θεού"!, λέει ο λαός μας... Ποιος άραγε μπορεί να αμφιβάλλει πως η οργή είναι το "πρελούντιο" πριν να καταρρεύσουν Βαστίλλες...
Ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Πρέπει επιτέλους να πούμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη!
Διανύουμε την τέταρτη δεκαετία από την κατάρρευση της χούντας των εθνοπροδοτών και το δικομματικό πολιτικό σκηνικό που απεργάστηκαν και επέβαλαν ερήμην του ελληνικού λαού οι αλήστου μνήμης Κωνσταντίνος Καραμανλής - Ανδρέας Παπανδρέου και τα ποικιλώνυμα ντόπια και ξένα κέντρα εξουσίας πνέει τα λοίσθια... Αιτία, οι παθογένειες του συστήματος και του δικομματισμού.
Η συμμαχία της μεγαλοαστικής τάξης με τον λεγόμενο μεσαίο χώρο, πάνω στην οποία στηρίχθηκε το μεταπολιτευτικό κοινωνικό και πολιτικό στάτους, βρίσκεται υπό κατάρρευση. Παρ' όλα αυτά, δεν διστάζουν οι πολιτικοί εκπρόσωποι αυτής της συμμαχίας (Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ και διάφοροι πρόθυμοι...), ακόμη και την τελευταία στιγμή, να προσπαθούν να τη... διασώσουν, έστω και αν χρειαστεί να μετατρέψουν σε ανδράποδα τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.

Ταμπού παραμένει το τεράστιο κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων



ΠΗΓΗ: tvxs
Κυριακή 21/02/2010
Κορυφώθηκε τις τελευταίες μέρες στο δημόσιο διάλογο η ατελείωτη «κολοκυθιά» για τις ευθύνες των διαδοχικών κυβερνήσεων στη σημερινή δημοσιονομική κρίση της χώρας. Ο Ιός του Σαββάτου από την «Ελευθεροτυπία».
Τελευταία αφορμή δόθηκε με την ανακοίνωση της κυβέρνησης ότι θα προτείνει τη συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής που θα διερευνήσει τον τρόπο που δημοσιεύονταν (ή μαγειρεύονταν) τα επίσημα στοιχεία για την ελληνική οικονομία.
Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται για πρώτη φορά και ο τρόπος που μεθοδεύτηκε η είσοδος της Ελλάδας στην ΟΝΕ, κάτι που μέχρι σήμερα απέφευγαν τα δυο μεγάλα κόμματα, θεωρώντας ότι όπως και να 'γινε, καλώς έγινε.
Σ' αυτή την ανταλλαγή επιχειρημάτων ακούγονται περίπου τα πάντα. Και οι πάντες έχουν δίκιο. Γιατί βέβαια έχει δίκιο η κυβέρνηση όταν αποδίδει στις κυβερνήσεις Καραμανλή την παραποίηση των πραγματικών δημοσιοοικονομικών στοιχείων, αλλά από τη μεριά της έχει δίκιο και η Νέα Δημοκρατία όταν θυμίζει τη «δημιουργική λογιστική» των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ που προηγήθηκαν. Από την άλλη, η Νέα Δημοκρατία είναι λίγο δύσκολο να πείσει με το επιχείρημα ότι για «εθνικούς λόγους» δεν θα 'πρεπε να αποκαλυφθεί διεθνώς το πρόσφατο μαγείρεμα, εφόσον το ίδιο είχε κάνει κι εκείνη το 2004 με τη γνωστή απογραφή Αλογοσκούφη. Αλλά και η πρόταση Σαμαρά να αρχίσει ο έλεγχος από το 1981 δεν πείθει για τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει το επιτελείο του αυτή την κρίσιμη κατάσταση.

Η ΑΡΑΧΝΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ


Πηγή: Sofokleous10
του Β. Βιλιάρδου
Τα κέρδη των τραπεζών, οι αποδοχές στελεχών τους, ο μηχανισμός κερδοφορίας, οι γερμανικές συντάξεις, ο πίνακας με τα τεστ κοπώσεως των ιδρυμάτων, οι δυνατότητες της πολιτικής και οι υποχρεώσεις των πολιτών
Όπως έχουμε αναφέρει στο παρελθόν, μία από τις σημαντικότερες αιτίες της χρηματοπιστωτικής κρίσης, ήταν η εμφάνιση του ιού του «ετεροβαρούς ρίσκου» («ηθικός κίνδυνος» στην οικονομική θεωρία - ένας όρος προερχόμενος από τις ασφάλειες), σε μία «εκλεπτυσμένη» του παραλλαγή. Για να γίνει περισσότερο κατανοητή η σημερινή του εξέλιξη, ειδικά στο χώρο των τραπεζών, οφείλουμε να επαναλάβουμε ξανά ένα μέρος της προηγούμενης ανάλυσης μας:

Η έννοια «ετεροβαρές ρίσκο» που χρησιμοποιούμε εμείς εδώ, αναφέρεται σε οποιαδήποτε κατάσταση, στην οποία ένα πρόσωπο αποφασίζει πόσο ρίσκο θα αναλάβει, ενώ κάποιο άλλο πρόσωπο πληρώνει το κόστος,όταν τα πράγματα δεν εξελιχθούν θετικά και καταλήξουν σε ζημίες. 

Απελευθέρωση και δημόσιο συμφέρον


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/08/2010
Η συζήτηση για την απελευθέρωση των επαγγελμάτων γίνεται με ισοπεδωτικό και λαϊκιστικό τρόπο. Αναμφισβήτητα υπάρχουν ορισμένα επαγγέλματα τα οποία λειτουργούν με αναχρονιστικό πλαίσιο. Η γενίκευση, ωστόσο, που επιχειρείται, προσβάλλει το δημόσιο συμφέρον.
Γιατί πρέπει να δημιουργηθούν ακόμη περισσότερα φαρμακεία, όταν η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ε.Ε. σε αναλογία φαρμακείων ανά κάτοικο; Δεν είναι γνωστό ότι η ανεξέλεγκτη ίδρυση φαρμακείων θα οδηγήσει σε νέα εκτόξευση των φαρμακευτικών δαπανών των ταμείων; Ήδη ανάμεσα στις άλλες αιτίες της υπερβολικής κατανάλωσης φαρμάκων είναι ο υπάρχων πληθωρισμός φαρμακείων.
Γιατί πρέπει να καταργηθούν τα γραμμάτια προείσπραξης της δικηγορικής αμοιβής; Δεν είναι γνωστό ότι από τα χρήματα της προείσπραξης συντηρούνται το Ταμείο Νομικών και οι δικηγορικοί σύλλογοι, ενώ το κράτος εισπράττει ένα αξιόλογο ποσό από φόρους, περίπου 40 εκατ. ευρώ ετησίως;

Διώκεται ό,τι αμφισβητεί τα μονοπώλια

Αποκαλυπτικό το σκεπτικό με το οποίο βγαίνουν παράνομες οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων
Την ώρα που οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα και τις ανάγκες τους, στοχοποιείται το ίδιο το δικαίωμα του λαού να αντιστέκεται και να υπερασπίζεται ό,τι έχει κατακτήσει. Μόνο τους τελευταίους μήνες:
  • 10/11/2009: Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά έκρινε παράνομη και καταχρηστική την απεργία των εργαζομένων στο λιμάνι του Πειραιά που αντιδρούσαν στην εισβολή των πολυεθνικών στο λιμάνι. Εγιναν απολύτως δεκτές οι αγωγές που κατέθεσαν τα Εμποροβιομηχανικά Επιμελητήρια Αθήνας, Πειραιά και Μεσσηνίας και 59 ακόμα επιχειρήσεις, αξιώνοντας την ποινικοποίηση του αγώνα. Στο σκεπτικό της δικαστικής απόφασης αναφέρεται ότι «μόνη η ασαφής και αόριστη αναφορά στον κίνδυνο απώλειας εργατικών θέσεων 700 εργαζομένων και η εργασιακή αβεβαιότητα που αυτοί βιώνουν, χωρίς διασύνδεση με ορισμένο συνδικαλιστικής φύσεως αίτημα, δεν αρκεί για τη νομιμοποίηση της επίδικης απεργιακής κινητοποίησης».
Δηλαδή, ουσιαστικά το δικαστήριο χαρακτήριζε μη επαρκή λόγο για να κάνει ένας εργαζόμενος απεργία το ότι χάνει τη δουλειά του. Η απόφαση του Πρωτοδικείου στηρίζεται στην εφετειακή απόφαση με αριθμό 258 του 2008 που είχε εκδοθεί με βάση τη «γραμμή» της κυβέρνησης της ΝΔ και χαρακτήριζε τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων το 2008 παράνομες και καταχρηστικές. Είχε κρίνει τότε το δικαστήριο ότι η ιδιωτικοποίηση δε... βλάπτει τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων και ότι τότε η απεργία τους έθετε «υπό αμφισβήτηση την συνταγματικώς κατοχυρωμένη ελευθερία της εργοδότιδος ΟΛΠ ΑΕ να χαράσσει η ίδια την επιχειρηματική πολιτική». Είχε μάλιστα αποφανθεί ότι η παραχώρηση του ΣΕΜΠΟ ήταν «απολύτως αναγκαία διά την ανάπτυξη και επιβίωση» του ΟΛΠ και η απεργία ήταν καταχρηστική «διότι επιδίωκε να εξαναγκάσει τον ΟΛΠ ΑΕ να εφαρμόσει άλλη επιχειρηματική επιλογή»!