Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012

Η πρόταση για το PSI+….Haircut 60%, κουπόνι 5% με 5,3% και παράθυρο για ρήτρες συλλογικής δράσης – Αν ενεργοποιηθούν θα περιληφθούν και τα ομόλογα της ΕΚΤ και των ιδιωτών – Αν αποτύχει η προσπάθεια χρεοκοπία τον Μάρτιο….



Πηγή: bankingnews.gr
του Π. Λεωτσάκου
Αποκλειστικό….Το www.bankingnews.gr  παρουσιάζει το σχέδιο για το PSI+ με βάση τελευταίες πληροφορίες που προέρχονται από κύκλους που εμπλέκονται άμεσα και ενεργά στις διαπραγματεύσεις του σχεδίου εμπλοκής των ιδιωτών στην αναδιάταξη του ελληνικού χρέους.
Αν το σχέδιο προχωρήσει και αυτό θα εξαρτηθεί από την συμμετοχή στο PSI+ δεν θα ενεργοποιηθούν οι ρήτρες συλλογικής δράσης. Αν ενεργοποιηθούν τότε η διαδικασία καθίσταται υποχρεωτική και η χώρα επίσημα χρεοκοπεί τον Μάρτιο συντεταγμένα πιθανότητα εντός του ευρώ.

Ποιο είναι το σχέδιο

1)Προς τις 20 Ιανουαρίου θα ανακοινωθούν οι οριστικές πτυχές του πολυθρύλητου PSI+.
2)To PSI+ θα περιλαμβάνει haircut 60% δεν είναι 100% βέβαιο αν θα είναι ακριβώς 60% ή 58% ή 61% αλλά μεσοσταθμικά θα είναι περίπου 60%. 

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012

Πούλησαν 4 Airbus σε τιμές σκραπ!



ΠΗΓΗ: Κοntra News

Τέσσερα αεροπλάνα Airbus A340-300, αγορασμένα προς 560 εκατ. ευρώ, πουλήθηκαν προς 40,4 εκατ. δολάρια, ήτοι προς 31 εκατ. ευρώ περίπου (στο 5,5% της τιμής αγοράς τους!), από τη συγκυβέρνηση Παπαδήμου. Την απόφαση πήρε η διυπουργική επιτροπή ιδιωτικοποιήσεων και φέρει τις υπογραφές των Βενιζέλου, Χρυσοχοΐδη, Παπακωνσταντίνου, Βορίδη και Κουτρουμάνη.
 
Τέσσερα αεροπλάνα, τα μοντέλα των οποίων στην αγορά πουλιούνται μεταξύ 25 και 35 εκατ. ευρώ το ένα, πουλήθηκαν όλα μαζί για 31 εκατ. ευρώ! Πουλήθηκαν, δηλαδή, σαν παλιοσίδερα. Το αν ήταν ή όχι σκραπ φαίνεται από την εταιρία που τ’ αγόρασε, την αμερικάνικη Apollo Aviation Group, η οποία ασχολείται με ενοικιάσεις αεροσκαφών. Η εταιρία αυτή θα πάρει τα τέσσερα Airbus, θα κάνει τη συντήρηση που χρειάζονται και θα τα ενοικιάσει σε άλλες αεροπορικές εταιρίες ή εταιρίες που οργανώνουν πτήση τσάρτερ. Δεν τα παίρνει για να τα κάνει ανταλλακτικά.

Σχεδιάζουν την «ελεγχόμενη χρεοκοπία» της Ελλάδος εντός του ευρώ….Θα τεθεί το ιστορικό δίλημμα ή θεραπεία σοκ με θυσίες από την κοινωνία ή επιστροφή στην δραχμή και καταστροφή



ΠΗΓΗ: bankingnews.gr

Ένα ευρύτερο σχέδιο φαίνεται ότι επεξεργάζονται, πολιτικοί, αξιωματούχοι, τρόικα, νομικοί κύκλοι και θεσμικοί για την Ελλάδα που περιλαμβάνει χρεοκοπία εντός του ευρώ σε ελεγχόμενη σε συντεταγμένη μορφή. 
Όλα θα εξαρτηθούν από την πορεία του PSI+. 

To IIF το διεθνές χρηματοοικονομικό ινστιτούτο εκτιμά ότι θα υπάρξει συμφωνία στο σχέδιο αναδιάταξης του ελληνικού χρέους με haircut 50% και μέσα στις επόμενες μέρες ίσως να υπάρξει συμφωνία. 
Όμως το βασικό πρόβλημα του PSI+ θα είναι η συμμετοχή.
Όπως έχει τονιστεί το αρχικό σχέδιο προέβλεπε να μειωθεί κατά 100 δις το χρέος μέσω του haircut και από 365 δις ευρώ το χρέος να μειωθεί σε 265 δις ευρώ. 
Λαμβάνοντας υπόψη όλες τις παραδοχές η συμμετοχή των ιδιωτών  θα περιοριστεί στα 65 με 70 δις ευρώ. 
Αν προστεθούν σε αυτά και τα 30 δις ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (να υποτεθεί ότι θα χρησιμοποιηθούν τα 20 δισ) τότε το καθαρό όφελος στο χρέος θα είναι 45 με 50 δις ευρώ.

In Greece’s Sour Economy, Some Shops Are Thriving



Πηγή: ΝΥΤ


ATHENS — With all the contraction in the Greek economy, with employees laid off en masse and one in four small businesses forced to close, it might seem odd that new shops are springing up like mushrooms in Athens and other cities.
But the stores — pawnshops and gold dealers — are thriving as Greeks who are short of cash give up jewelry and other valuables to make ends meet and pay new taxes. The authorities reported a veritable explosion in the sector, with 90 percent of the nation’s 224 officially registered pawnshops having opened in the past year.
While these entrepreneurs insist that their services are legitimate, the Greek authorities contend that many of the shops are concealing a rapidly expanding illicit trade in gold, and that much of it is being smuggled out of the debt-racked country, confounding efforts to curb rampant tax evasion.

Εκλογές, δόσεις και δημοκρατία με δόσεις …




Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου * 

Γιατί δεν έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα γενικές εκλογές, παρά την εμφανή διάσταση βουλής και λαϊκής βούλησης, τις συναφείς απειλές του κ. Παπανδρέου, την από καιρού σε καιρό έκφραση σχετικού αιτήματος από όλους τους πολιτικούς φορείς και την αδυναμία των κυβερνητικών μορφωμάτων να αντιμετωπίσουν, έστω και στοιχειωδώς, τα κοινωνικά αποτελέσματα της κρίσης – τα οποία ασφαλώς είναι προϊόν κυβερνητικής πρακτικής; Μα, διότι αν κάναμε εκλογές δεν θα παίρναμε την «δόση» μας από την τρόικα και θα αναγκαζόταν το κράτος να προβεί σε στάση πληρωμών, δείχνει να συμφωνούν όλοι όσοι στηρίζουν την σημερινή κυβέρνηση και όσοι υποστηρίζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τους συγκυβερνώντες. Δηλαδή, η ανάγκη των δόσεων σχετικοποιεί την διαπιστωμένη ανάγκη διεξαγωγής εκλογών, ώστε η οικονομική κρίση, που έχει λάβει δραματικές κοινωνικές διαστάσεις, να αποτελέσει αντικείμενο διαχείρισης μιας λαϊκά νομιμοποιημένης βουλής που θα αναδείξει μια κυβέρνηση, η οποία σε κάθε περίπτωση θα είναι προϊόν κοινωνικής συνειδητοποίησης της κρίσιμης συγκυρίας και όχι αυτής που έδωσε την προηγούμενη κυβέρνηση υπό το παραπλανητικό σύνθημα «λεφτά υπάρχουν»!

Δέσμευση Χρυσοχοϊδη μετά το ρεπορτάζ για την καταστροφή των αρχείων



Ενεργοποίηση του νόμου της ΝΔ του 2009 που αποφάσισε την καταστροφή του ιστορικού αρχείου του υπουργείου Ανάπτυξης (πρώην Οικονομίας) προτείνουν και προωθούν παράγοντες του υπουργείου αλλά και συνδικαλιστές με το πρόσχημα ότι έχει ρυπανθεί από την επικίνδυνη ουσία κλοφέν.
Δεσμεύεται πως δεν θα καταστραφούν τα αρχεία ο υπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Μιχ. Χρυσοχοϊδης.
Καταστρέφουν τα αρχεία των σκανδάλων στο υπουργείο Ανάπτυξης (Νίκης 5)
Ένα σκάνδαλο συγκάλυψης σκανδάλων θα ολοκληρωθεί τις επόμενες ημέρες σε κτίριο του υπουργείου Ανάπτυξης. Με πολιτική απόφαση της ΝΔ και με συνοπτικές πρακτικές των σημερινών στελεχών του υπουργείου, τα αρχεία του υπουργείου Οικονομίας (και αυτά του πρώην Συντονισμού) που στεγάζονται σε κτίριο του υπουργείου Ανάπτυξης στην οδό Νίκης 5 οδηγούνται στην καταστροφή. Το επιχείρημα είναι πως έχουν ρυπανθεί από διαρροή της επικίνδυνης ουσίας κλοφέν το 2003. Το επιχείρημα όμως δεν έχει καμιά σχέση με την αλήθεια, αφού τα αρχεία θα καταστραφούν με συμβατικές μεθόδους και όχι με ειδική θερμοκαταστροφή σε χώρα του εξωτερικού, πράγμα το οποίο θα συνέβαινε αν είχαν πραγματικά κλοφέν.

Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2012

Ρεκόρ στο σορτάρισμα κατά του ευρώ



ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)
Δημοσιεύθηκε: 07:51 - 03/01/12

Οι τοποθετήσεις των hedge funds εναντίον του ευρώ ανήλθαν σε επίπεδα-ρεκόρ την τελευταία εβδομάδα του 2011, αυξάνοντας τις πιέσεις στο καταπονημένο ευρωπαϊκό νόμισμα, καθώς εισέρχεται στη δεύτερη δεκαετία του αντιμετωπίζοντας την πιο δύσκολη χρονιά της Ιστορίας του. 

Πολλά hedge funds έχασαν λεφτά στοιχηματίζοντας εναντίον του ευρώ στο μεγαλύτερο τμήμα του περσινού έτους, καθώς το νόμισμα παρέμεινε ανέλπιστα ισχυρό, παρά τη διαρκώς επιδεινούμενη κρίση χρεών στην ευρωζώνη. 

Ωστόσο, το ευρώ υπέστη απώλειες τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο κι έκλεισε τον χρόνο ως το «μεγάλο» νόμισμα με τις χειρότερες απώλειες, υποχωρώντας σε χαμηλό 10 ετών έναντι του γεν και ενός έτους έναντι του δολαρίου. 

ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΨΕΙ ΝΟΜΙΜΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΗΣ!



ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

Η Ελλάδα θα μπορούσε να μην εισέλθει καθόλου στημνημονιακή παγίδα, στην οποία εισήλθε από το Μάιο του2010, καταστρέφοντας και λεηλατώντας τη χώρα.
Σε πείσμα όλων όσων, ακόμα και τώρα, διατείνονται δογματικά ότι η χώρα τότε δεν είχε άλλη επιλογή, σήμερα επιβεβαιώνεται περίτρανα ότι η Ελλάδα είχε πολλές, χίλιες φορές προτιμότερες εναλλακτικές επιλογές.
Και αυτό επιβεβαιώνεται όχι απλώς από τις ρεαλιστικές και επιχειρηματολογημένες θέσεις κάποιων δυνάμεων της Αριστεράςαλλά και από έγκυρους νομικούς κύκλους, οι οποίοι, μάλλον, μπορούν να θεωρηθούν  ότι κατέχουν περίοπτη θέση στο παγκόσμιο νομικό κατεστημένο με εξειδίκευση στα θέματα του χρέους.

Αποχαιρετώντας το 2011: Η Πέτρα του Χρόνου



ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Του Νικόλα Σεβαστάκη*

Η σκληρότητα των καιρών ή, για να μη μιλάμε ως μετεωρολόγοι, συγκεκριμένες πράξεις και αποφάσεις, έχουν βάλει σε δεινή δοκιμασία τις αντοχές των ανθρώπων. Πόσων η ζωή δεν τραυματίστηκε από τις ριπές των μέτρων και τις ζοφερές προειδοποιήσεις για όσα θα επακολουθήσουν την άλλη εβδομάδα, τον ερχόμενο μήνα, την προσεχή πενταετία, το επόμενο μέλλον; Και, στο έλεος των περιβόητων «διευκρινιστικών εγκυκλίων», ευτέλεια και γελοιότητα, ηχηρές αποτυχίες και δογματικές εμμονές έγιναν ένα και το αυτό.
Αλλά καμιά πέτρινη επιφάνεια δεν υπάρχει χωρίς ρωγμές και μικρά, έστω, περάσματα του αέρα. Πρόσφατος φρέσκος αέρας: οι εργάτες της Χαλυβουργίας και ο υπέροχος αγώνας αντοχής τους, τα δείγματα της καθημερινής αλληλεγγύης που αρχίζουν να φτιάχνουν αληθινούς θεσμούς όπως τα κοινωνικά ιατρεία. Αθέατες για τη «μεγάλη σκηνή της δημοσιότητας» πρακτικές του βίου που επιβεβαιώνουν ότι παράγεται κοινωνικό νόημα πέρα από τη κωμικοτραγική κουστωδία δελφίνων και υποψήφιων θεσιθήρων της εθνικής μας σωτηρίας. Και σε μια άλλη, πιο διανοητική πλευρά: Πως να μη καλωσορίσει κανείς την ευφρόσυνη κινητικότητα στο χώρο των ιδεών και της κριτικής παρεμβατικής άποψης; Με νέες έντυπες και ηλεκτρονικές προσπάθειες που γίνονται όλο και πιο ώριμες και απαιτητικές δημοσιογραφικά, με συζητήσεις μεστές και αγωνιώδεις σε όλες σχεδόν τις πόλεις της χώρας για βιβλία και στιγμές από την ιστορία, τη φιλοσοφία, τις επιστήμες του ανθρώπου.

Greater productivity, and the eight-hour day




ΠΗΓΗ: What About Marx
του ciaoant1 

I received a comment from one of my readers in yesterday's post, asking me to translate in English some of my older articles about the monetary system and gold (i have been blogging in Greek for 5 years now). However, before we get there, we must first explore some issues that are much more important, despite the fact that they are not discussed as much as gold, or the fall of the dollar-centric monetary system we have today.

Here's something from the Keynesian economist Joseph Stiglitz (source: Vanity Fair):
[...] The argument has been made that the Fed caused the [1929] Depression by tightening money, and if only the Fed back then had increased the money supply—in other words, had done what the Fed has done today—a full-blown Depression would likely have been averted. In economics, it’s difficult to test hypotheses with controlled experiments of the kind the hard sciences can conduct. But the inability of the monetary expansion to counteract this current recession should forever lay to rest the idea that monetary policy was the prime culprit in the 1930s. The problem today, as it was then, is something else. The problem today is the so-called real economy. It’s a problem rooted in the kinds of jobs we have, the kind we need, and the kind we’re losing, and rooted as well in the kind of workers we want and the kind we don’t know what to do with. The real economy has been in a state of wrenching transition for decades, and its dislocations have never been squarely faced. A crisis of the real economy lies behind the Long Slump, just as it lay behind the Great Depression.

Στην αυγή του 2012...




Το 2011 έφυγε, το 2012 ήδη μπήκε. Αξίζει ίσως να προσπαθήσουμε να βγάλουμε ένα-δύο συμπεράσματα και να καταθέσουμε ορισμένες σκέψεις για τις προκλήσεις που έρχονται. Όχι ότι δεν έχουν γίνει τέτοιες αναλύσεις μέχρι ώρας. Νομίζουμε όμως ότι σήμερα είναι μια καλή στιγμή να δούμε εκ νέου ορισμένα ζητήματα.

Ας δούμε όμως τα πράγματα με μια ορισμένη σειρά.Κατά τη γνώμη μας μπορούμε να χωρίσουμε τη μέχρι τώρα κατάσταση σε τρεις μεγάλες υποπεριόδους:

Η πρώτη περίοδος είναι εκείνη η δύσκολη αρχή όπου η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εκίνησε τη διαδικασία παραχώρησης της χώρας και του λαού φέρνοντας στη χώρα το ΔΝΤ και τους επίτροπους της Μέρκελ. Τα μέτρα και τα μνημόνια ερχόταν το ένα μετά το άλλο φέρνοντας πόνο, δυστυχία και αγανάκτηση ενώ η κυβέρνηση δυνητικά έχανε κάθε μέρα την κοινωνική στήριξη και αποδοχή. Την περίοδο αυτή φάνηκαν τα όρια του λαϊκού κινήματος στην μέχρι σήμερα μορφή του και με την τροπή που είχε πάρει το συνδικαλιστικό κίνημα και η αριστερά στη χώρα μας. Κατέστη εν τέλει σαφές ότι έτσι δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα να τα καταφέρουμε απέναντι στη σαρωτική επίθεση του διεθνούς κατεστημένου Δεν κρίνουμε ορθή μια λογική αφορισμού του ότι υπήρξε μέχρι τώρα στο συνδικαλιστικό κίνημα ή στην αριστερά γενικά. Δεν μπορούμε όμως να μην παραδεχτούμε ότι έγινε επταφάνερη η ανεπάρκεια του. Κάτι καινούργιο έπρεπε να γεννηθεί.

Κόμμα Πειρατών Ελλάδας



Πηγή: Κόμμα Πειρατών Ελλάδας

Το κόμμα Πειρατών Ελλάδας βρίσκεται ένα βήμα πριν την επίσημη αναγνώρισή του ως πολιτικό κόμμα και στην Ελλάδα, δίπλα σε 56 ιδρυμένα και 21 επισήμως αναγνωρισμένα Κόμματα Πειρατών σε όλον τον κόσμο.
Μετά από δυο συναντήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, τέσσερις μήνες συζητήσεων και επαφές με τη διοικούσα επιτροπή του Pirate Party International, το Καταστατικό και η Ιδρυτική Διακήρυξη έχουν φτάσει στην τελική τους μορφή. Στόχος είναι τα πάντα να έχουν ολοκληρωθεί πριν τα τέλη του Ιανουαρίου 2012.
Μέχρι  τότε μπορείς να συμμετάσχεις στο forum, να διαβάσεις ποιοι είμαστε, να δεις Άρθρα, να ακολουθήσεις το @piratepartyGR στο twitter και να δεις Πώς μπορείς να συμμετάσχεις στην προσπάθεια. Αν ενδιαφέρεσαι για τα διαδικαστικά, μπορείς να διαβάσεις το Καταστατικό.

«Οι ηγέτες της χώρας έχουν καταντήσει γελοίοι»


Του Σταύρου Χριστακόπουλου
«Ευρώ με θυσίες ή δραχμή και καταστροφή». Το μόνιμο«δίλημμα», ελλείψει άλλου που να πείθει έστω και μωρά, επιστρέφει συνεχώς. Επιστρατεύεται όλο και συχνότερα, κάθε φορά που βρίσκεται μπροστά μας ένα νέο «πακέτο» σκληρών υφεσιακών και καταστροφικών της οικονομίας μέτρων, εν όψει ενός ακόμη σκληρότερου «μνημονίου», εν όψει της άνευ όρωναποδοχής της ελεγχόμενης πτώχευσης. Θα επανέρχεταιδιαρκώς. Μέχρι που να μην πείθει πια κανέναν.
Οι περισσότεροι το εκλαμβάνουν ως έναν εκβιασμό που καθηλώνει την κοινωνία. Μόνο που τελευταία δεν μοιάζει τόσο με εκβιασμό όσο με παιχνίδι απόδοσης ή μετάθεσης ευθυνών.
Έτσι λοιπόν για τη σχεδιαζόμενη πτώχευση δεν θα φταίνε όσοι μας πέταξαν στον γκρεμό, αλλά οι «διαρθρωτικές αδυναμίες», η «μεταρρυθμιστική» απροθυμία, οι κοινωνικές αντιδράσεις και όλα όσα παρόμοια ακούμε και διαβάζουμε τόσο καιρό. Όλα και όλοι εκτός από τους αυτουργούς του εγκλήματος. Και ιδού τα... πειστήρια:

Χέρι-χέρι ακροδεξιά και Αλαφούζος



ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ
του Μιχ. Σιάχου

ΛΑΟΣ και Σκάι επιτίθενται εναντίον των εργαζομένων και της ΕΣΗΕΑ
«...Κλείνοντας κ. πρόεδρε να σας πω, πως ακούγεται η φωνή της λογικής από εσάς και τα στελέχη του κόμματός σας».
(6/11/2011, ο Α. Πορτοσάλτε μιλώντας στον αέρα του ρ.σ. Σκάι σε έκτακτη εκπομπή στην κοινή προσπάθεια για τη συγκυβέρνηση)

«Κύριε Πορτοσάλτε, να ανταποδώσω αυτή την εκμυστήρευση. Αν σήμερα υπάρχει αυτό το κλίμα, είναι γιατί εχθές ο Σκάι έκανε τις συνεχείς πολιτικές αναμεταδόσεις. Σας διαβεβαιώνω ότι το συνάντησα σε κάθε μου βήμα».
(Γ. Καρατζαφέρης, απαντώντας στη φιλοφρόνηση του διευθυντή ειδήσεων του ρ.σ. Σκάι)

Την αλλαγή των σχέσεων αγάπης και... αυτοεκτίμησης ανάμεσα στο ακροδεξιό ΛΑΟΣ και τη ναυαρχίδα του μνημονιακού αγώνα, Σκάι, επικυρώνει η πρόσφατη ερώτηση του Αθανάσιου Πλεύρη κατά των συνδικάτων και των εργαζομένων του ομίλου, οι οποίοι τόλμησαν να... απεργήσουν. 

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012

Merkel-Sarkozy: Η Κυρία και ο Μπάτλερ (video)

Merkel the Mistress and Sarkozy the Butler A screenshot from the German parody of the famous 'Dinner for One'


Zoom
DPA
Merkel the Mistress and Sarkozy the Butler A screenshot from the German parody of the famous 'Dinner for One'
Πηγή: Spiegel

Angela Merkel is the lady of the manor and Nicolas Sarkozy her fawning butler. A German video clip has become a YouTube hit by parodying the roles of the two leaders in the euro crisis. It's a spoof version of the 1963 comedy sketch "Dinner for One," which is broadcast each year as a bizarre part of the German New Year's Eve ritual.

The sketch "Dinner for One," recorded in 1963 by two little-known British comedy actors, is virtually unheard of in Britain but has Germans in stitches once a year when it is broadcast on TV as part of the staple New Year's Eve schedule.empty table for a grand 90th birthday banquet with imaginary, long-dead guests who each have to be played by the hapless butler James. He gets steadily more drunk because he has to join her in toasts in his various roles as the dinner progresses.

That's the joke, plus a bit of slapstick as James keeps tripping over the head of a tiger skin. This year, though, the sketch has been reinvigorated with topical satire thanks to a digitally doctored version featuring Chancellor Angela Merkel as Miss Sophie barking orders at a sycophantic James in the form of French President Nicolas Sarkozy.

ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ! ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΖΗΤΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑ!



Πηγή: ΙΣΚΡΑ
ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΝ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ! 
Σε μια ξεχωριστή εκδήλωση αλληλεγγύης, δεκάδες άνρθωποι υποβάλουν αίτηση στις κατά τόπους πρεσβείες της Ελλάδας για να αποκτήσουν και την ελληνική υπηκοότητα, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα τη «δικτατορία των αγορών».
Η ιδέα για τη μαζική υποβολή αιτήσεων αποτυπώνεται σε ένα κείμενο που κυκλοφορεί στοδιαδίκτυο και έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες. Κοινό αίτημα, ως κατάληξη, είναι η επιθυμία Ευρωπαίων πολιτών να λάβουν και την ελληνική υπηκοότητα ως μια έμπρακτη, συμβολική, συμπαράσταση στα δεινά των Ελλήνων που βρίσκονται στην καρδιά της χρηματοπιστωτικής και δημοσιονομικής κρίσης.

Προς μία Πολιτική Οικονομία του κινδύνου: ένα σχέδιο έρευνας για το σύγχρονο καπιταλισμό



ΠΗΓΗ: redNotebook

Η χρηματοπιστωτική σφαίρα σε σχέση με την κατηγορία του κινδύνου
 
Των Γιάννη Μηλιού και Δημήτρη Σωτηρόπουλου

Αναδημοσίευση από το βιβλίο «Ιμπεριαλισμός, χρηματοπιστωτικές αγορές, κρίση», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Νήσος».

Είδαμε παραπάνω ότι η διαδικασία της κεφαλαιοποίησης προϋποθέτει κάποιον προσδιορισμό του κινδύνου. Γα να μπορέσουν να τιμολογηθούν τα χρεόγραφα διαφόρων τύπων, οι χρηματαγορές μετατρέπονται σε πεδία εντός των οποίων κάθε παράγοντας αποκτά ένα προφίλ κινδύνουπου είναι υπεύθυνο για την τιμολόγηση κάθε μελλοντικής εισοδηματικής απαίτησης επάνω σε αυτόν. Η χρηματοπιστωτική σφαίρα είναι το πεδίο εντός του οποίου διαμορφώνονται διαφορετικά προφίλ κινδύνων. Με τον τρόπο αυτό, οι χρηματαγορές κανονικοποιούν στη βάση του κινδύνου: στα όρια της εμβέλειάς των χρηματαγορών οι κίνδυνοι προσδιορίζονται και διασπείρονται. Στο πλαίσιο αυτής της κανονικοποίησης, οι χρηματαγορές αναπαριστούν την καπιταλιστική πραγματικότητα και τις μελλοντικές τάσεις αυτής.

Η «νεκρανάσταση» της Ισλανδίας



ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Τρία χρόνια μετά την οικονομική κατάρρευση, η χώρα απέκτησε ξανά τον έλεγχο της οικονομίας της. Η κυβέρνηση ενδιαφέρεται για κοινοτική ένταξη και είσοδο στη νομισματική ένωση, ωστόσο πολλοί Ισλανδοί είναι υπερχρεωμένοι σε βαθμό απελπιστικό.
ΟΓκέιρ Χάαρντε ήταν πρωθυπουργός όταν η Ισλανδία είχε ένα είδος «επιθανάτιας εμπειρίας» πριν από τρία χρόνια -μέσα σε λίγες ημέρες κατέρρευσαν οι τρεις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας, η αξία της κορόνας έπεσε κατακόρυφα, η πτώχευση βρισκόταν προ των πυλών. Ο Γκ. Χάαρντε κάθεται στο εδώλιο για τις τότε ευθύνες του, μια πρωτιά σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Το ισλανδικό Σύνταγμα του 1905 επιτρέπει την καταδίκη πολιτικών εκπροσώπων, σε περίπτωση που αυτοί δεν ενήργησαν καταλλήλως ή καθυστέρησαν ν' αντιδράσουν σε καταστάσεις καθ' οιονδήποτε τρόπο επικίνδυνες για τη χώρα. Ο Χάαρντε αντιμετωπίζει έως και δύο χρόνων φυλάκιση. Ο ίδιος παραδέχεται πως «σήμερα θα έκανε διαφορετικές κινήσεις», αλλά θεωρεί εαυτόν και «αποδιοπομπαίο τράγο».

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! (ΜΕ) ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΓΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!


ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟ 2012 ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΕΛΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

ΜΠΟΡΕΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ;
Ο ελληνικός λαός, σχεδόν, στο σύνολο τουγνωρίζει ότι το 2012, με τις επιλογές της τρόικαςκαι των μνημονίων, τις οποίες υπηρετεί οτρικομματικός συνεταιρισμός ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ, θα είναι πολύ χειρότερο από το 2011 και ίσως αποδειχθεί μοιραίος χρόνος για τον τόπο.
Αυτό που εναγώνια αναζητούν σύσσωμοι σχεδόν οι πολίτες, άνδρες και γυναίκες, νέοι και νέες, είναι να «πιαστούν» από κάπου. Αναζητούν την ελπίδα!

Μεσόγειος, η κοιτίδα στην εποχή της αγανάκτησης


Πηγή: FT (via euro2day)


Εχουν περάσει πολλοί αιώνες από τότε που η Μεσόγειος Θάλασσα ήταν η κοιτίδα του πολιτισμού. Όμως το 2011 η λεκάνη της Μεσογείου επέστρεψε στο επίκεντρο -όχι μόνο των τουριστικών προορισμών- αλλά και των παγκόσμιων υποθέσεων. Ήταν η χρονιά της παγκόσμιας αγανάκτησης, από το κίνημα Occupy Wall Street μέχρι τις εκλογικές διαδηλώσεις στην Μόσχα και τις αντιδράσεις σε επαρχίες της Κίνας. Και τον τόνο του 2011 έδωσαν οι λαϊκές διαδηλώσεις στις δύο όχθες της Μεσογείου: Στην πλατεία Ταχρίρ στο Κάιρο και την πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα. 

Οι επαναστάσεις στην Αίγυπτο και την Τυνησία στις αρχές του έτους προκάλεσαν την «Αραβική Άνοιξη» έναν πολιτικό σεισμό του οποίου οι δονήσεις έφτασαν μέχρι την Μόσχα και το Πεκίνο. Στην άλλη όχθη της Mare Nostrum, η ευρωπαϊκή κρίση χρεών μεταδόθηκε από την Ελλάδα στην Πορτογαλία και στην συνέχεια στην Ιταλία και την Ισπανία. Μέχρι το τέλος του έτους, η μοίρα της παγκόσμιας οικονομίας έμοιαζε να κρέμεται από την δυνατότητα της νοτίου Ευρώπης να εξυπηρετήσει τα χρέη της. 

Η Τραγωδία του ευρώ και πως έφτασε η Ελλάδα ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία - Τα τρία σενάρια για το μέλλον της Ελλάδας και του ευρώ



ΠΗΓΗ: bankingnews.gr
Το χρονικό της ανόδου και της πτώσης του ευρώ ακτινογραφεί ο  καθηγητής οικονομικών Philipp Bagus, του πανεπιστημίου Universidad Rey Juan Carlos της Μαδρίτης στο νέο του βιβλίο “Η Τραγωδία του Ευρώ” (The tragedy of the Euro), στο οποίο και ξηγεί τους λόγους της βραδείας κατάρρευσης της ευρωζώνης αλλά και της πιθανής διάλυσης της Ε.Ε. όπως την γνωρίσαμε μέχρι τώρα. Ο συγγραφέας είναι της άποψης ότι η  διάσωση της Ελλάδας τελικά μπορεί να μην ήταν οικονομικά βιώσιμη, αναλύοντας το δρόμο τον οποίο ακολούθησαν οι ηγέτες φτάνοντας ως εδώ.
Η περίπτωση της Ελλάδας

Οι δημοσιονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα είναι ένα παράδειγμα της τραγωδίας του ευρώ και των κινήτρων της. Όταν η Ελλάδα εισήλθε στην ΟΝΕ, τρεις παράγοντες συνδυάστηκαν για να δημιουργήσουν τα υπερβολικά ελλείμματα. Πρώτον, η Ελλάδα έγινε δεκτή με πολύ υψηλή συναλλαγματική ισοτιμία. Με αυτή την ισοτιμία και τους μισθούς που επικρατούσαν, πολλοί εργαζόμενοι ήταν μη ανταγωνιστικοί σε σύγκριση με τους υψηλά κεφαλαιοποιημένους εργαζόμενους των βορείων χωρών. Για να αμβλυνθεί αυτό το πρόβλημα, οι εναλλακτικές ήταν (1) μείωση των μισθώνγια την αύξηση της παραγωγικότητας, (2) αύξηση των κυβερνητικών δαπανών για την επιδότηση της ανεργίας (με επιδόματα ανεργίας ή πρόωρη συνταξιοδότηση) ή(3) πρόσληψη των μη ανταγωνιστικών εργατών απευθείας ως δημόσιους υπάλληλους.