Η κρίσιμη καμπή του ευρώ και η Ελλάδα

Πηγή: Καθημερινή (10/6)

Του Ιασονα Μανωλοπουλου*

​​Ενώ σύμφωνα με την επίσημη γραμμή το ευρώ παραμένει ακλόνητο, οι αγορές διαφωνούν. Θεωρούν ήδη δεδομένη μια διάλυση, τουλάχιστον σε δύο μπλοκ. Σε όλη την Ευρώπη παρατηρείται μια σιωπηρή, αλλά μαζική φυγή καταθέσεων. Οι πλουσιότεροι στις χώρες της περιφέρειας αγοράζουν ακίνητα, ή στέλνουν χρήματα σε χώρες που θεωρούνται ασφαλέστερες. Οι καταθέσεις έχουν μειωθεί κατά 7% στην Ιταλία, κατά 16% στην Πορτογαλία και πάνω από 25% στην Ελλάδα.

Γιατί, λοιπόν, δεν έχουμε καταστεί ακόμα μάρτυρες μιας διάλυσης του ευρώ, δεδομένου ότι πολλές από αυτές τις ανισορροπίες και τις πιέσεις ήταν ορατές επί τουλάχιστον δύο χρόνια; Η απάντηση έγκειται σε έναν μηχανισμό που είναι γνωστός ως Target2.

Τα αρχικά TARGET σημαίνουν (Διευρωπαϊκό Αυτοματοποιημένο Σύστημα Ταχείας Μεταφοράς Κεφαλαίων σε Συνεχή Χρόνο). Ως αποτέλεσμα της κρίσης του 2008 οι ευρωπαϊκές τράπεζες άρχισαν να μην αλληλο-εμπιστεύονται, ο διατραπεζικός δανεισμός άρχισε να γίνεται όλο και δυσκολότερος, ώσπου τελικά διακόπηκε εντελώς. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα παρενέβη και υποκατέστησε τον διατραπεζικό δανεισμό μέσω του συστήματος Target 2 που κατέστησε δυνατές τις νομισματικές μεταβιβάσεις στο εσωτερικό της Ευρωζώνης, μέσω της χρέωσης και πίστωσης λογαριασμών που τηρούνται στις εθνικές κεντρικές τράπεζες. Λειτουργεί περίπου ως εξής: ένας Ελληνας εισαγωγέας δίνει παραγγελία για ηλιακούς συλλέκτες σε μια γερμανική εταιρεία. Οι πληρωμές μεταξύ των λογαριασμών του εισαγωγέα και του κατασκευαστή διενεργούνται μέσω των κεντρικών τραπεζών. Γίνεται, λοιπόν, πίστωση του λογαριασμού που τηρεί η τράπεζα της γερμανικής εταιρείας στην Bundesbank, η οποία με τη σειρά της αποκτά μια απαίτηση έναντι της ΕΚΤ, και οι συλλέκτες αποστέλλονται στην Αθήνα. Η τράπεζα του Ελληνα εισαγωγέα δημιουργεί μια οφειλή έναντι της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία με τη σειρά της έχει μια υποχρέωση έναντι της ΕΚΤ.

Ο παραδειγματικός χαρακτήρας της ελληνικής κρίσης

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

του Κ. Τσουκαλά

Από την πρώτη κιόλας μέρα, ένα φάντασμα στοιχειώνει τους Έλληνες: το φάντασμα της ιστορικής τους μοναδικότητας. Η βαριά καταγωγική σφραγίδα τούς αντιδιέστειλε προς τη «βάρβαρη» μουσουλμανική Ανατολή και η ένδοξη ελληνική γλώσσα τούς ξεχώριζε από τους κατά τεκμήριον άξεστους σλαβόφωνους γείτονές της. Την ίδια στιγμή όμως, το υπανάπτυκτο και φτωχό λίκνο του πολιτισμού δεν μπορούσε παρά να παραμένει ριζικά «άλλο» σε σχέση με τον ανεπτυγμένο κόσμο της Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης. Οι συνέπειες υπήρξαν μακροπρόθεσμα καταλυτικές. Σε καμία άλλη χώρα τα πολιτιστικά και πολιτικά διλήμματα δεν υπήρξαν τόσο εγγενή και έμμονα. Ακόμα και σήμερα, το ερώτημα «πού ανήκουμε» εξακολουθεί να ταλανίζει το συλλογικό συνειδητό. Έχοντας υπάρξει ταυτόχρονα τα θύματα, οι αναγκαίοι συνεργοί και οι πρόθυμοι διαμεσολαβητές ενός επείσακτου, διαμεσολαβημένου και κακοχωνεμένου ελληνοκεντρικού οριενταλισμού, οι «ανάδελφοι» Έλληνες δεν έπαψαν σε καμιά στιγμή να κοιτάζονται στον παραμορφωτικό καθρέφτη της φυσιολογικής τους μοναδικότητας. Ίσως, άλλωστε, αυτή να είναι η κοινή μοίρα των λεγόμενων «περιούσιων» λαών. Ενδοσκοπώντας ακατάπαυστα και ψυχαναγκαστικά γύρω από τους ιδρυτικούς τους μύθους, τείνουν να παραβλέψουν ότι, όπως έλεγε ο Καρλ Μαρξ σε σχέση με τους Εβραίους, επιζούν και υπάρχουν όχι εις πείσμα, αλλά λόγω της Ιστορίας, προφανώς δε και της πανουργίας της.

"Οι Ελληνες καλούνται να πληρώσουν για κάτι που δεν προκάλεσαν"

ΠΗΓΗ: capital

"Την πλήρη κατανόησή του για τη δυσθυμία των Ελλήνων, οι οποίοι, όπως αναφέρει, καλούνται τώρα να πληρώσουν για κάτι που δεν προκάλεσαν, εκφράζει ο Αυστριακός πρώην υπουργός Οικονομικών των κυβερνήσεων (1970-1983) του ιστορικού καγκελάριου Μπρούνο Κράισκι και σήμερα κορυφαίος οικονομικός παράγοντας της χώρας, Χάνες Αντρος, σε σημερινή συνέντευξή του στη μεγάλης κυκλοφορίας, αυστριακή εφημερίδα "Εστεραιχ".

Σημειώνοντας πως, όταν ένας δανειστής δανείζει σε μία χώρα 372 δισεκατομμύρια Ευρώ, τότε ο δανειστής είναι εξίσου υπεύθυνος εάν ο δανειολήπτης δεν μπορεί να αποπληρώσει τα δάνεια, ο κ. Αντρος επισημαίνει ότι 170 δισεκατομμύρια Ευρώ δεν έφτασαν ποτέ στην Ελλάδα, αλλά κατέληξαν στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες.

Στη συνέντευξή του, ο θεωρούμενος ως ένας από τους σημαντικότερους υπουργούς Οικονομικών της μεταπολεμικής Αυστρίας, προειδοποιεί ότι, όπως η υπερβολική χρήση ενός φαρμάκου -- "επειδή ένα φάρμακο είναι καλό, δεν σημαίνει ότι το χορηγούμε δέκα φορές την ημέρα " -- μπορεί να εξελιχθεί σε δηλητήριο, ακριβώς αυτό μπορεί να συμβεί και στην περίπτωση της υπερβολικής λιτότητας, προσθέτοντας πως χωρίς ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει έξοδος από την κρίση.

Πού πάνε ευρώ και ΕΕ;

Πηγή: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ

Φαινόμενα αποσύνθεσης εμφανίζονται πλέον όλο και πιο συχνά στην Ευρωζώνη. Τρεις χώρες έχουν ήδη τεθεί υπό καθεστώς μνημονίου - Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία. Δύο ακόμη βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού - η Ισπανία και η Κύπρος. Στο βάθος διαγράφεται η απειλή μνημονίου και για την Ιταλία. Κάτι που αν συμβεί θα σηματοδοτήσει τη διάλυση της Ευρωζώνης και το τέλος του ευρώ - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποκλείεται η κατάρρευση του ενιαίου νομίσματος ακόμη και αν δεν υπαχθεί η Ρώμη σε καθεστώς οικονομικής υποτέλειας. Η προπαγανδιστική ταύτιση εκ μέρους των Ευρωπαίων ηγετών του ευρώ με την εξοντωτική λιτότητα των μνημονίων, οδηγεί φυσικά στην αποξένωση εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών της Ευρώπης από την ασκούμενη πολιτική της ΕΕ.

«Ευρώ ίσον μνημόνιο» διαβεβαιώνουν οι ηγέτες της ΕΕ για να εκβιάσουν τους υπηκόους τους να αποδεχτούν την καταβαράθρωση του βιοτικού τους επιπέδου, αν θέλουν να παραμείνουν στο κοινό νόμισμα. Αποδεικνύεται όμως ότι οι ευρωπαϊκοί λαοί αρνούνται να δεχτούν τη λιτότητα ως υπέρτατη ευρωπαϊκή αξία. Παραμένουν αμετακίνητοι στο «Οχι στο μνημόνιο» παρά τους εκβιασμούς.

Greece and the future of the European project

ΠΗΓΗ: Al Jazeera

του Στ. Γουργουρή

Τhe neoliberal economic experiment with Greece will make or break the European Union as we know it.

New York, NY -  For the survival of the euro zone and global capitalism in general, Greece's elections on June 17 will be even more important than the landmark vote on May 6. 

The May 6 electoral result demonstrated that the majority of the Greek people are refusing to accept the imposed dismantling of their social and economic infrastructure, the flash impoverishment across broad strata of society, the annihilation of the next generation's future, and the vilification of an entire way of life. Even more important, Greek society showed that it will not accept being used as an experiment of global neoliberal economics. As argued in recent article in The Wall Street Journal, this was not merely an economic experiment. German Chancellor Angela Merkel is quoted admitting that, in imposing such painful austerity measures, the troika singled out Greece for punishment as a lesson to any other European societies who might consider resisting its commands.

Nothing surprises us here, least of all the cynicism of both global financial power and the mainstream media in its service. It is, in many ways, an old story. This is not the first time in history where the fate of whole societies was held in the hands of bankers, although it may be dutiful for us to remember that when this is pushed to the extreme, societies unravel in extraordinary violence and international war. Given that the European Union as a political ideal was constituted in order to prevent such unravelling, it is remarkable that its political and economic leadership is most responsible for pursuing this catastrophic course against all sense of prudence and measure.

Ελλάδα, Ισπανία, Γερμανία

Δυστυχώς, σ’αυτό το μάταιο κόσμο που ζούμε, ακόμη και οι καλύτεροι μαθητές του ΔΝΤ και της Ε.Ε. δεν βρίσκουν την ανταμοιβή που θα δικαιούνταν. Χτυπητό παράδειγμα η τραγωδία της Ισπανίας, τέταρτης οικονομίας της Ευρώπης, που απειλεί να παρασύρει στη διάλυση ολόκληρη την ευρωζώνη.

Από το Pressproject 7/6/2012 (via Αριστερό Βήμα)

Ενώ οι εκπρόσωποι του παλιού πολιτικού κόσμου προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τους ψηφοφόρους με το σκιάχτρο της μεγάλης καταστροφής που υποτίθεται ότι θα ακολουθήσει ενδεχόμενη εκλογική νίκη της Αριστεράς, τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών βοούν για την καταστροφή που έχει ήδη επέλθει και επιταχύνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς.

Πρώτο στοιχείο που αξίζει προσοχής: Ενώ το πρωτογενές έλλειμμα (δηλαδή, χωρίς να υπολογίζονται οι τόκοι) σχεδόν μηδενίζεται εξ αιτίας της ασφυκτικής λιτότητας (περιορίστηκε σε μόλις 18 εκ. ευρώ στο πρώτο τετράμηνο, σε σύγκριση με το 1,48 δις το αντίστοιχο περυσινό διάστημα), το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης αυξάνεται κατά πολύ (7,62 δις, από 5,47 δις). Το οικονομικό αυτό «θαύμα» εξηγείται από την αλματώδη αύξηση των δαπανών για αποπληρωμή των δανείων, καθώς οι τόκοι σχεδόν διπλασιάστηκαν (από 3,99 δις πέρυσι σε 7,60 δις φέτος).

Δύσκολοι καιροί για εκδότες (αξέχαστες επιτυχίες 2011)

Πηγή: Techie Chan

Ο περισσότερος κόσμος που δεν έχει ασχοληθεί ενδελεχώς με το μηντιακό σύστημα, αναρωτιέται για ποιο λόγο λυσομανούν τα κανάλια και οι εφημερίδες κατά του σύριζας. Πολύ συχνά θα τους απαντήσουν πως πρόκειται για ιδεολογική διαμάχη. Κάτι που σε γενικές γραμμές είναι αληθές, αν δεν υπήρχε ο ελέφαντας στο σαλόνι. Που δεν είναι άλλος από το γεγονός πως το μηντιακό σύστημα είναι ένας επαγγελματίας αγελαδάρης. Η αγελάδα που αρμέγει είναι φυσικά το κράτος και οι πολίτες ξεχωριστά, αλλά δεν την αρμέγει πάντα για προσωπική του χρήση. Πολύ συχνά διάφοροι που θέλουν να αρμέξουν το κράτος ή τους πολίτες μέσω διάφορων καρτέλ στρέφονται στα μήντια για να διαμορφώσουν κλίμα και να τους κάνουν τη δουλειά. Με το αζημίωτο φυσικά.

Γι’ αυτό το αζημίωτο θα σας μιλήσω με 4 μικρά πινακάκια. Θα αρχίσουμε από το περσινό αγαπημένο, που αφορά τα εταιρικά αποτελέσματα των εκδοτών για το 2010.

Όπως λέγαμε και στις δύο προηγούμενα επεισόδια (μέρος 1ο και 2ο), οι εκδοτικές επιχειρήσεις έχουν δανειστεί χρήματα που είναι αδύνατο να αποπληρώσουν και που θα έκαναν το ελληνικό κρατικό χρέος να φαίνεται μπροστά τους αθώο. Αν ένα κράτος με χρέος 120% του ΑΕΠ δεν μπορεί να δανειστεί από τις αγορές, τότε πως τα καταφέρνουν και συνεχίζουν να λειτουργούν επιχειρήσεις που σε αντίθεση με τα κράτη δεν έχουν τη δυνατότητα να νομοθετούν φόρους?

Goldman Sachs: Προσοχή! Τρία είναι τα γεγονότα του Ιουνίου που θα καθορίσουν το μέλλον της Ευρωζώνης και της Ελλάδας - Προετοιμαστείτε για απογοήτευση...

ΠΗΓΗ: www.bankingnews.gr

Ιδιαίτερα κρίσιμες είναι οι επόμενες εβδομάδες για την Ευρωζώνη και ειδικά για την Ελλάδα, με αποκορύφωμα τη Σύνοδο Κορυφής στις 28- 29 Ιουνίου. Η Goldman Sachs πάντως δεν αισιοδοξεί ότι θα βρεθεί λύση μέσα σε αυτό το διάστημα, αντίθετα προετοιμάζεται να απογοητευτεί...

Ποιες είναι οι τρεις κρίσιμες ημερομηνίες:

- 13 Ιουνίου - Η εσωτερική διαμάχη της Γερμανίας για το δημοσιονομικό σύμφωνο: Ο ''πόλεμος'' ενάντια στην αυστηρή λιτότητα που προωθεί η καγκελάριος Μέρκελ είναι πλέον και 'εσωτερικός'. Η αντιπολίτευση του SPD έχει προειδοποιήσει ότι δεν θα της δώσει την πλειοψηφία για την έγκριση του δημοσιονομικού συμφώνου στη γερμανική Βουλή Bundestag, εκτός κι αν συμπεριληφθούν παράλληλα αναπτυξιακά μέτρα. Το θέμα θα συζητηθεί σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών στις 13 Ιουνίου. Παράλληλα, επί τάπητος θα τεθούν διάφορες προτάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης στην ευρωζώνη.

Soros: The Accidental Empire

ΠΗΓΗ: SJE

by G. Soros

NEW YORK – It is now clear that the main cause of the euro crisis is the member states’ surrender of their right to print money to the European Central Bank. They did not understand just what that surrender entailed – and neither did the European authorities.

CommentsWhen the euro was introduced, regulators allowed banks to buy unlimited amounts of government bonds without setting aside any equity capital, and the ECB discounted all eurozone government bonds on equal terms. Commercial banks found it advantageous to accumulate weaker countries’ bonds to earn a few extra basis points, which caused interest rates to converge across the eurozone. Germany, struggling with the burdens of reunification, undertook structural reforms and became more competitive. Other countries enjoyed housing and consumption booms on the back of cheap credit, making them less competitive.

CommentsThen came the crash of 2008. Governments had to bail out their banks. Some of them found themselves in the position of a developing country that had become heavily indebted in a currency that it did not control. Reflecting the divergence in economic performance, Europe became divided into creditor and debtor countries.

To ιρλανδικό χωριό που αντιστέκεται: Ballyhea protestors go to Frankfurt

Πηγή: Irish Examiner (via presseurop)

Every Sunday, after mass, the citizens of Ballyhea in southern Ireland march silently from one end of their tiny village to the other. Their protest is against the rescue of the country’s banks, which crashed after the Irish property bubble collapsed in 2008. The billions needed to keep these banks afloat, all at the taxpayer’s expense, eventually led the Irish government to seek the €85 billion EU/ECB/IMF bailout of 2010.

66 weeks into a weekly march in a country wracked by austerity budgets, mass unemployment and emigration, their anger took on an international dimension as 15 amongst them flew to Frankfurt with a letter for Mario Draghi, chief of the European Central Bank. According to the Irish Examiner –

The long white document, stuck with blu-tack to the glass doors of the soaring office block that is the European Central Bank, greeted the mandarins of the euro when they arrived for work.

The End of Germany's Illusions

ΠΗΓΗ: SPIEGEL

A Commentary by Stefan Kaiser

Germany's booming economy and plummeting unemployment has long insulated the country from the euro crisis on Europe's periphery. Those times, however, are coming to an end. The German economy is now showing it is vulnerable after all, and Chancellor Merkel will now be forced to make sacrifices.

  

There they are again: the traders with sad eyes and the stock price displays showing jagged lines sloping downward. In the last 10 days, the DAX, Germany's blue-chip stock index, has fallen by 16 percent. On Monday it fell below the 6,000 point benchmark for the first time since January and has continued its plunge on Tuesday. Has the crisis, which for so long seemed to leave Germany untouched, finally reached Europe's largest economy?

The stock slump is a warning signal, just as it was last summer, when the DAX lost 30 percent within just a few weeks, sparking a wave of politicking. One euro summit followed the next, resulting in ever larger bailout funds. Meanwhile, the German government tried to battle the problem by simply banning certain bets on sinking share prices. The widespread belief in Germany was that only the financial markets were acting up.

Αντίστροφη μέτρηση για την επικείμενη αθέτηση πληρωμών της Ελλάδας- Άλαν Σίμπιλς

Συνέντευξη  στο αυστραλιανό δίκτυο Finance News Network , με τον Πρόεδρο του Τμήματος Πολιτικής Οικονομίας στο  Universidad Nacional de General Sarmiento , του Μπουένος Άιρες, καθηγητή Alan Cibils.

ΠΗΓΗ: contramee

Μετάφραση: Anne Chardonnay

Απομαγνητοφωνημένη η  συνέντευξη στη  Lelde Smits

Lelde Smits: Γεια σας είμαι η  Lelde Smits από το δίκτυο Finance News Network  της Αυστραλίας και  έχουμε μαζί μας σήμερα  από την Αργεντινή, τον πρόεδρο του Τμήματος Πολιτικής Οικονομίας στο Universidad Nacional de General Sarmiento , καθηγητή Alan Cibils.

Alan ,σας καλωσορίζω στο FNN. Έχοντας  ζήσει  την οικονομική κρίση στην Αργεντινή εδώ  και  μια δεκαετία , εν συντομία θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε τι συνέβη και γιατί;

Alan Cibils: Η  χρηματοπιστωτική κρίση του 2001/2002  ήταν πραγματικά η λογική συνέχεια των επί δεκαετία εφαρμοζόμενων  νεοφιλελεύθερων πολιτικών, τίποτε διαφορετικό από αυτό που συμβαίνει και σήμερα- του ίδιου είδους  πολιτικές εφαρμόζονται  τώρα στην Ευρώπη. Στην περίπτωση της Αργεντινής, δεν υπήρξε  μια νομισματική ένωση, αλλά είχαμε μια σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία. Η Αργεντινή είχε  συνδεδεμένο το νόμισμά της με το δολάριο, στην περίπτωσή μας δια νόμου, και αυτό εμπόδιζε  ουσιαστικά την κεντρική τράπεζα να ασκήσει ανεξάρτητη νομισματική πολιτική.

Ασφάλειες ζωής και υγείας / Πάρτι πάνω απ’ τους τάφους των ασφαλιστικών ταμείων – Tου Γιάννη Μπαμπούλια

ΠΗΓΗ: ΜΟΝΟ#8

Tου Γιάννη Μπαμπούλια

Επιδοτούμενα από τον κρατικό προϋπολογισμό ή όχι, «ευγενή», ανοιχτά ή κλειστά, τα ασφαλιστικά ταμεία της Ελλάδας του 2012 βρίσκονται στο «κόκκινο». Μέχρι σήμερα εναλλακτικές υπήρχαν, αλλά μάλλον έφτασε η ώρα να αρχίσουμε να ανησυχούμε.

Οι εκλογές θα έχουν ολοκληρωθεί την ώρα που διαβάζετε αυτό το κείμενο, μια νέα κυβέρνηση ίσως να έχει σχηματισθεί και αποφάσεις που αναβλήθηκαν από την τεχνοκρατική κυβέρνηση Παπαδήμου, αν και σκοπό είχε να διεκπεραιώσει ακριβώς αυτά τα ζητήματα, θα πρέπει να παρθούν. Ένα από τα φλέγοντα ζητήματα που θα απασχολήσουν την επόμενη κυβέρνηση είναι το θέμα των ασφαλιστικών ταμείων, που παρά τις διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου, βρίσκονται ένα βήμα πριν την χρεοκοπία. Για του λόγου το αληθές αρκεί να αναφέρουμε ότι το ΙΚΑ απορρόφησε τη μισή από την επιδότηση που δικαιούται για το 2012, βάση του νέου μνημονίου, μόλις στο πρώτο δίμηνο της χρονιάς).

Εξ αυτού προκύπτει και ο λόγος που δύο διαδοχικές κυβερνήσεις, παρά τις σχετικές εξαγγελίες, δεν έκαναν τίποτα για να μειώσουν το πραγματικό εργοδοτικό κόστος, δηλαδή τις εισφορές που αποτελούν τον βραχνά κάθε επιχείρησης και στρέφουν όλο και περισσότερους εργοδότες σε πιο ελαστικές μορφές εργασίας που συνοδεύονται από απόδοση χαμηλότερων εισφορών. Μέτρα που θα οδηγήσουν στη μείωση των εργοδοτικών εισφορών, έχουν εξαγγελθεί και θα εφαρμοστούν εντός του 2012. Είναι όμως ένα ρεαλιστικό σενάριο για την επιβίωση των ταμείων; Μάλλον όχι. Εντός του 2012 η κυβέρνηση θα πρέπει να βρει περαιτέρω πόρους για την επιδότηση των ταμείων ή να προχωρήσει σε ακόμη μια δραστική μείωση των συντάξεων (αυτός είναι και ο λόγος που τώρα ξαφνικά βρέθηκαν αυτοί οι τεράστιοι αριθμοί συνταξιούχων – «μαϊμού»).

Αντιφάσεις και αδιέξοδα της ηγεσίας του ΚΚΕ

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

Του

Στάθη Κουτρουβίδη

Το ΚΚΕ βρίσκεται για πρώτη φορά ίσως στη σύγχρονη ιστορία του, και σίγουρα από την περίοδο της μεταπολίτευσης σε μια τόσο δύσκολη καμπή. Σε περίοδο οικονομικής κρίσης, αμφισβήτησης του καπιταλιστικού συστήματος και πλήρους αποκαθήλωσης του δικομματισμού, δεν αυξάνει παρά ελάχιστα τα εκλογικά του ποσοστά και αυτό γεννά ερωτήματα. Η ηγεσία του σκληραίνει την επίθεσή της προς τον ΣΥΡΙΖΑ και σύμφωνα με τις τελευταίες αναλύσεις, ο κύριος αντίπαλος του κόμματος του Περισσού δεν είναι ο καπιταλισμός, δεν είναι τα μονοπώλια, ακόμα και η ΕΕ, αλλά ο “αφερέγγυος” και “επικίνδυνος” ΣΥΡΙΖΑ. Διότι όπως υποστηρίζουν, ο ΣΥΡΙΖΑ «δημιουργεί αυταπάτες στο λαό», και μόνο το ΚΚΕ είναι σε θέση να τις διαλύσει.

Ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝΑΣ

Πηγή: Σοφοκλεους 10

του Βασ. Βιλιάρδου

Υπάρχουν πάρα πολλές ενδείξεις σχετικά με το ότι, πλησιάζει το τέλος της Ευρωζώνης – ένα ενδεχόμενο που θα ισοδυναμούσε με μία πυρηνική χρηματοπιστωτική έκρηξη, με καταστροφικές, παγκόσμιες συνέπειες

“Μετά το τέλος ενός μεγάλου σεισμού, προσπαθούμε συνήθως να διαπιστώσουμε, εάν ήταν ο κύριος - έτσι ώστε να προετοιμαστούμε για έναν επόμενο, μεγαλύτερο ή όχι. Το βασικό κριτήριο μας, όσον αφορά το συγκεκριμένο φυσικό φαινόμενο, είναι το μέγεθος των μετασεισμικών δονήσεων, οι οποίες ακολουθούν. Εάν αυτές είναι μικρότερης ισχύος, τότε θεωρούμε ότι, αυτό που βιώσαμε ήταν ο κύριος σεισμός - οπότε ησυχάζουμε και παύουμε να ασχολούμαστε.

Η μακροοικονομία μοιάζει σε κάποιο βαθμό με τα φυσικά φαινόμενα - αφού πολλές φορές «υποτάσσεται» σε ανάλογους κανόνες. Στα πλαίσια αυτά, όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με μία σοβαρή οικονομική κρίση, η οποία ουσιαστικά είναι το αντίστοιχο ενός σεισμού, προσπαθούμε να ανακαλύψουμε εάν είναι η κύρια - έτσι ώστε να προετοιμαστούμε κατάλληλα για την επόμενη, να καταπολεμήσουμε έγκαιρα τις αιτίες της, αποφεύγοντας μία καταστροφική μεγαλύτερη και να μην αναλώσουμε τις δυνάμεις μας στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων.

Πραγματική ένωση τραπεζών θα σώσει το ευρώ

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

by W. Munchau

Έχουμε φτάσει σε μια σπάνια στιγμή της κρίσης στην ευρωζώνη: Προσωπικά είμαι μάλλον πιο αισιόδοξος από τις αγορές. Δεν πιστεύω ότι η Ελλάδα θα φύγει από την ευρωζώνη και πιστεύω ότι υπάρχει μια μικρή ελπίδα στην συνεδρίαση της 28ης Ιουνίου το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να καταλήξει σε μια συμφωνία για τραπεζική ένωση αρκετά δυναμική. 

Η ιδέα της τραπεζικής ένωσης έχει κερδίσει πόντους. Ο διοικητή της ΕΚΤ Mario Draghi, είπε την περασμένη εβδομάδα ότι οι αναδιοργανώσεις τραπεζών θα πρέπει να συγκεντρωθούν. Ο κ. Draghi, όπως και ο Ιταλος πρωθυπουργός Mario Monti, ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από την συζήτηση για το θέμα στην πρόσφατη άτυπη σύνοδο κορυφής. 

Η μέχρι πρότινος επιφυλακτική Angela Merkel μοιάζει να έχει γίνει πιο ανοιχτή στην ιδέα, αλλά δεν δείχνει μεγάλο ενθουσιασμό. Ήταν η γερμανίδα Καγκελάριος που το 2008 απέρριψε την ιδέα ενός πανευρωπαϊκού ταμείου που θα αντιμετώπιζε την κατάρρευση της Lehman Brothers. Σε εκείνη την φάση, η ευρωζώνη έλαβε την καταστροφική απόφαση ότι κάθε χώρα πρέπει να σώσει τις δικές της τράπεζες. Εκείνη ήταν η μέρα που ξεκίνησε η κρίση στην ευρωζώνη. 

ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ ΣΤΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ!

ΠΗΓΗ: eparistera
του Γ. Τριανταφυλλόπουλου

ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ ΣΤΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ!

Ανακυβίστηση Βενιζέλου

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

του Κ. Καλλωνιάτη

Είναι ηλίου φαεινότερο πως το ΠΑΣΟΚ πληρώνει στις εκλογές αυτές την πολιτική αδιαπραγμάτευτης αποδοχής του Μνημονίου που έφερε τη χώρα στη δεινή σημερινή κατάσταση. Όμως, ο νέος αρχηγός του, στο όνομα της υπευθυνότητας και του πραγματισμού, επιχειρεί να αποσείσει τις ευθύνες του μνημονιακού ναυαγίου και να προβάλει μία νέα πολιτική εικόνα ανασύνταξης του κόμματος, η οποία, πέραν κάποιων γενικόλογων παραδοχών περί διαχειριστικών λαθών, βασίζεται ουσιαστικά σε δύο σκέλη:

Πρώτον, το ΠΑΣΟΚ παρέλαβε μία χώρα ερείπιο από τη διακυβέρνηση της ΝΔ και "υποχρεώθηκε" να αποδεχθεί το Μνημόνιο 1 για να μην χρεοκοπήσει η χώρα, ενώ "πέτυχε" το Μνημόνιο 2, που σήμανε νέα μεγάλη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση με χαμηλότερο επιτόκιο και σημαντικό κούρεμα χρέους 100 δισ. Δεύτερον, με την εξασφάλιση των παραπάνω δεδομένων και με την αλλαγή του κλίματος στην Ευρώπη, τώρα το ΠΑΣΟΚ μπορεί να προχωρήσει στην "οργανωμένη διαπραγμάτευση" του Μνημονίου αντί της καταστροφικής για την οικονομία καταγγελίας που υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, ο αγώνας κατά του λαϊκισμού που ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. επικαλούνται προβαλλόμενα ως θεματοφύλακες της σοβαρότητας, της υπευθυνότητας και του ρεαλισμού για τη διάσωση της χώρας καθόλου δεν δικαιολογεί την πολιτική ασυνέπεια και ψευδολογία.

Ανθρώπινες «μερίδες ξου»

ΠΗΓΗ: Καθημερινή 3/6/2012 Του Παντελη Mπουκαλα Τις θυμάστε, αγαπητοί, τις «μερίδες ξου», διάσημες κάποτε; Τις είχε ανακαλύψει η κ. Βάσω Παπανδρέου, υπουργός τότε. Οι μερίδες ξου, λοιπόν (το ξου εκ του ξένου), προορίζονταν αποκλειστικά για τους τουρίστες. «Τρεις χωριάτικες ξου» φώναζε ο παραγγελιοδόχος και στην κουζίνα καταλάβαιναν: με ελάχιστη φέτα η χωριάτικη και με δυο-τρεις ελιές για ξεκάρφωμα. «Παπουτσάκια ξου»; Νούμερο είκοσι, αντί για νούμερο τριάντα, που περίμενε προνομιούχες ελληνικές σιαγόνες για να καταναλωθεί. «Μουσακάς ξού»; Ο χθεσινός. Κι αν ξίνιζε ο τουρίστας πληρώνοντας, του κατεβάζαμε ελληνιστί, χαμογελώντας, τα γνωστά καντήλια, να βρει λαδάκι για τη σαλάτα του. Και να που εμφανίστηκαν και οι ανθρώπινες μερίδες ξου. Τους ξένους αφορούν και πάλι. Αλλά τους μετανάστες, όχι τους τουρίστες. Εισηγητής της «ξου» θεωρίας ο κ. Θάνος Τζήμερος, συνιδιοκτήτης του «κοινού νου» από κοινού με τον κ. Μάνο.

ΠΑΛΙ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗ

ΠΗΓΗ:  ΕΘΝΟΣ  Κυριακή 3 Ιουνίου 2012

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Είτε κερδίσει τις εκλογές η ΝΔ είτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ισχυρή κυβέρνηση είναι δύσκολο να υπάρξει, καθώς ο σχηματισμός που θα δημιουργηθεί θα έχει τον μισό τουλάχιστον ελληνικό λαό απέναντί του

Κυβέρνηση θα αποκτήσει οπωσδήποτε η Ελλάδα μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Είτε είναι πρώτο κόμμα η ΝΔ είτε είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, κυβέρνηση θα σχηματιστεί και μάλιστα με την πρώτη κιόλας εντολή που θα δώσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αν κερδίσει η ΝΔ, θα κάνει κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, ίσως και με τη ΔΗΜΑΡ αν κριθεί απαραίτητο. Αν νικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει κυβέρνηση με τη στήριξη τόσο της ΔΗΜΑΡ όσο και του ΠΑΣΟΚ, ενδεχομένως και με την ανοχή των Ανεξάρτητων Ελλήνων του Πάνου Καμμένου. Κυβερνητική λύση θα δώσει ουσιαστικά το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, καθώς βρίσκεται στη φάση της αποσύνθεσής του, θα στηρίξει πρόθυμα τη ΝΔ όσο και τον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να προχωρήσει στη μετάλλαξή του στις καλύτερες δυνατές συνθήκες, ως ελάσσων κυβερνητικός εταίρος.

Ισχυρή κυβέρνηση όμως αποκλείεται να υπάρξει. Το πρώτο κόμμα πιθανότατα δεν θα έχει καν ούτε το ένα τρίτο των ψήφων και παρ' όλο που οποιαδήποτε κυβέρνηση θα στηρίζεται από δύο, τρία ή περισσότερα κόμματα, θα έχει τουλάχιστον τον μισό ελληνικό λαό απέναντί της και απολύτως εχθρικά διακείμενο.

ΣΤΑΘΗΣ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗΣ: ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ Σάββατο 2/6/2012

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

Ερ. Πως βλέπεις το τοπίο που διαμορφώνεται εν όψει των εκλογών της 17 Ιούνη;

Σ.Κ. Η στιγμή που ζούμε είναι η συνέχιση του σεισμού της 6ης Μαϊου, με τη διαφορά ότι δεν πρόκειται για απλές μετασεισμικές δονήσεις αλλά μάλλον για προανάκρουσμα μεγαλύτερου σεισμού. Η εντεινόμενη πόλωση μεταξύ Συριζα και Μνημονιακού μπλοκ, με βασικό πόλο τη Δεξιά, είναι η λογική προέκταση της δυναμικής που αποτυπώθηκε στο αποτέλεσμα των εκλογών. Το πιο εντυπωσιακό ίσως στοιχείο, που δεν έχει τονιστεί επαρκώς πάρα κάποιες πολύ σοβαρές αναλύσεις όπως αυτές των Γιάννη Μαυρή και Χριστόφορου Βερναρδάκη, είναι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της ανόδου του Σύριζα αλλά και αυτά των στρωμάτων και των κοινωνικών χώρων που αντιστέκονται σ'αυτήν την άνοδο της ριζοσπαστικής αριστεράς και που συσπειρώνονται σήμερα κυρίως στη ΝΔ.

Εχουμε λοιπόν, σε αδρές γραμμές, από τη μια πλευρά κυρίως τα εργατικά και λαϊκά στρώματα των μεγάλων αστικών κέντρων, τον κόσμο της μισθωτής εργασίας με την ευρεία έννοια, με το κύριο κέντρο βάρους στις παραγωγικές ηλικίες, και από την άλλη, την ύπαιθρο , τις μεγάλες ηλικίες, τα πιο εύπορα στρώματα της μη-μισθωτής εργασίας. Ο Συριζα κατάφερε επιτέλους αυτό που η αριστερά μάταια κυνηγούσε για δεκαετίες, να διευρύνει την επιρροή της στον κορμό του λαϊκού ΠΑΣΟΚ διατηρώντας και επεκτείνοντας ταυτόχρονα το παραδοσιακό της ακροατήριο, με ιστορικές καταβολές και υψηλό βαθμό πολιτικοποίησης και κοινωνικής δράσης.

Why A Grexit Would Make Lehman Look Like Childs Play

 From Peter Tchir of TF Market Advisors

http://www.zerohedge.com/ 

(via Λαιστρυγονία)

Why A Grexit Would Make Lehman Look Like Childs Play

Maybe I’m wrong, but every time I look at the possibility of a Greek exit right now I see it spiraling out of control and dragging down the entire global economy.  I hear and read the arguments of why it is controllable and they just don’t seem credible.  They either link a Greek devaluation to other devaluations that have little, if anything in common.  They also seem to ignore human nature and how the markets will likely respond.  I think with planning and time, a Greek exit would be manageable but right now it would create chaos, first within Europe and then the globe.

The ECB, EFSF and IMF will take massive losses

The ECB has €50 billion of GGB bonds still on their books.  Those would not get paid at par by Greece if this is an amicable breakup, but this is quickly heading to a pots and pans thrown in the kitchen sort of break-up.  Why would Greece pay the ECB if they feel like the ECB drove them out?  Don’t forget, not for a second, that most of the money Greece now gets goes to pay back the ECB and IMF.  The EFSF is totally out of luck.  The ECB might be able to offer something to a post drachma Greece, but the EFSF offers nothing.  The IMF has more negotiating power, as their direct loans had more protection in the first place and they are likely to provide additional funds post exit, but quite simply Greece won’t be able to pay them in full on existing loans.

The Guardian: H καθοδική κοινωνική κινητικότητα είναι πλέον πραγματικότητα

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ 2/6/2012

του  ΖΙΓΚΜΟΥΝΤ ΜΠΑΟΥΜΑΝ

Κάθε γενιά έχει και το δικό της ποσοστό απόκληρων. Δεν συμβαίνει συχνά η δεινή κατάσταση στην οποία το να είναι κανείς απόκληρος να αφορά σε μια ολόκληρη γενιά. Όμως ακριβώς αυτό ενδέχεται να συμβαίνει τώρα στην Ευρώπη.

Μετά από αρκετές δεκαετίες αυξανόμενων προσδοκιών, αυτοί που εισέρχονται τώρα στην ενήλικη ζωή αντιμετωπίζουν την κατάρρευση των προσδοκιών τους -και μαζί όποια ελπίδα για μια ομαλή κατάβαση. Πλέον υπάρχει ένα σκοτεινό τούνελ πίσω από κάθε φως που τρεμοπαίζει και σβήνει σε μια προσπάθεια να τρυπήσει το σκοτάδι. Η προοπτική της μακροπρόθεσμης ανεργίας και τα μεγάλα διαστήματα "παλιοδουλειών" πολύ κατώτερων των ικανοτήτων και των προσδοκιών τους, χαρακτηρίζουν την πρώτη γενιά μετά τον πόλεμο που αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο καθοδικής κοινωνικής κινητικότητας.

Οι νέοι της γενιάς που μπαίνουν τώρα στη λεγόμενη "αγορά εργασίας" προετοιμάστηκαν να πιστεύουν πως σκοπός της ζωής τους είναι να ξεπεράσουν τις επιτυχημένες διαδρομές των γονιών τους και πως κάτι τέτοιο είναι μέσα στις ικανότητές τους. Όσο μακριά κι αν έφτασαν οι γονείς τους, εκείνοι θα μπορούν πάνε ακόμη πιο πέρα. Τίποτα δεν τους προετοίμασε για την άφιξη του σκληρού και αφιλόξενου κόσμου της απαξίωσης των αποτελεσμάτων, της αξίας που με κόπο κέρδισαν, της αστάθειας των θέσεων εργασίας και της εμμονής της ανεργίας, της παροδικότητας των προοπτικών και μιας μακράς διάρκειας ήττας, των θνησιγενών έργων και της απογοήτευσης και των ανύπαρκτων ευκαιριών. Όσο ψηλότερα στόχευαν τόσο πιο εξαπατημένοι και καταποντισμένοι θα νιώθουν.

The New York Times: Το μεγαλύτερο μέρος της βοήθειας προς την Αθήνα επιστρέφει στην Ευρώπη

Ημερομηνία δημοσίευσης: 02/06/2012

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Σκίτσο του Brian Adcock (Σκωτία)

Τη στιγμή που η συμμετοχή της στη νομισματική ένωση παραμένει αβέβαιη, η Ελλάδα συνεχίζει να λαμβάνει δισεκατομμύρια ευρώ ως έκτακτη βοήθεια από μια αποκαλούμενη τρόικα δανειστών που επιβλέπει τη διάσωσή της. Ωστόσο, ελάχιστα από αυτά τα χρήματα πηγαίνουν στην ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να πληρώσει για ζωτικές δημόσιες υπηρεσίες. Αντιθέτως, διοχετεύονται και πάλι στις τσέπες της τρόικας.

Το ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης των 130 δισεκατομμυρίων ευρώ, που υποτίθεται ότι θα εξασφάλιζε χρόνο στην Ελλάδα, εξυπηρετεί κυρίως τους τόκους του χρέους της χώρας, ενώ η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να παραπαίει. Όλα αυτά δεν βγάζουν νόημα από οικονομική άποψη, αλλά εξυπηρετούν μια συγκεκριμένη λογική του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού τομέα. Σε τελική ανάλυση, τα χρήματα που στέλνει η τρόικα -η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή- προέρχονται από Ευρωπαίους φορολογούμενους, πολλοί από τους οποίους είναι όλο και περισσότερο δύσπιστοι απέναντι στην πολιτική αναστάτωση στην Αθήνα, η οποία σκιάζει το μέλλον της Ευρωζώνης.

High Frequency: Εάν σκάσει η φούσκα των 10ετών γερμανικών ομολόγων τότε η Ευρώπη θα γνωρίσει τραπεζικό κραχ - Άμεσα θα χαθούν 228 δισ. ευρώ - Το αναιμικό τραπεζικό σύστημα της και το υψηλό χρέος παραβλέπονται από τους επενδυτές ομολόγων

ΠΗΓΗ: www.bankingnews.gr

Το γερμανικό ομόλογο θα υποχωρήσει κατά 35% όταν η κρίση στην ευρωζώνη θα φαίνεται να τελειώνει, δήλωσε ο Carl Weinberg, επικεφαλής της High Frequency, προειδοποιώντας ότι η πτώση σε ιστορικά χαμηλά της απόδοσης δημιουργεί ολοένα και περισσότερες ανησυχίες για την ύπαρξη φούσκας.

Η απόδοση του 10ετούς γερμανικού ομολόγου, ωρίμανσης Ιουλίου 2022 υποχωρεί στο 1,162% ενώ η τιμή του είναι στις 105,555 μονάδες. Σύμφωνα με τον Weinberg αυτά τα επίπεδα δεν είναι ρεαλιστικά, ενώ μόλις οι επενδυτές αντιληφθούν την υπερτίμηση των ομολόγων οι εκροές θα αυξηθούν κατακόρυφα. Από την έναρξη της ελληνικής κρίσης η υπερτίμηση φτάνει στο 22%. 

Αναμένουμε τις τιμές του bund να διορθώσουν βίαια όταν ακόμη οι επενδυτές αντιληφθούν ότι η δημοσιονομική κατάσταση της Γερμανίας είναι ευάλωτη και ο τραπεζικός της κλάδος εύθραυστος. Μόλις έλθουν αυτά στην επιφάνεια κανείς δεν θα δίνει στα ομόλογα της χώρας. 

Ο Weinberg ανέφερε ότι τα φυσιολογικά επίπεδα του γερμανικού ομολόγου είναι μεταξύ 2,5-3,5%, ενώ αν λάβουμε υπόψιν μας και τον πληθωρισμό το ποσοστό ανεβαίνει στο 4,5-5%. Επομένως το premium φτάνει τις 300-350 μ.β. Εάν η αγορά διορθώσει τότε θα μιλάμε για πτώση περίπου 35%, ή κεφαλαιακές απώλειες 228 δισ. ευρώ από τα συνολικά 652 δισ. ευρώ που είναι επενδεδυμένα στα γερμανικά ομόλογα. Επομένως, άν αυτή η διόρθωση γίνει βίαια τότε θα γνωρίσουμε ένα ισχυρό κραχ στο τραπεζικό σύστημα, καταλήγει ο Weinberg.

Εύθραυστη η Γερμανία σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ – Το αναιμικό τραπεζικό σύστημα της και το υψηλό χρέος παραβλέπονται από τους επενδυτές ομολόγων

Στο χορό των προειδοποιήσεων για τις καταστροφικές επιπτώσεις πιθανής εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη μπήκαν σήμερα και οι Financial Times, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου ακόμη και για την ίδια τη Γερμανία.

Η Γερμανία είναι αυτή που επωφελήθηκε περισσότερο από κάθε άλλον από την είσοδο στην ευρωζώνη των αδύναμων χωρών, αναφέρουν στην ανάλυση τους οι FT. Η οικονομία της στηρίζεται κατά 40% στις εξαγωγές, ενώ το τραπεζικό της σύστημα μόνο ισχυρό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Το χρέος της ξεπερνά το 80% του ΑΕΠ, καθιστώντας την ευάλωτη, ακόμη και αν αυτό δεν έχει αποτυπωθεί στις αποδόσεις των γερμανικών ομολόγων.

Οι αδυναμίες αυτές, κυρίως δε αυτές του τραπεζικού της συστήματος, μπορεί να αποδειχθούν μοιραίες για τη χώρα, την ώρα μάλιστα που επιμένει σε πολιτικές που οδηγούν την ζώνη σε αδιέξοδα. Αν συνυπολογιστεί η τεράστια έκθεση της Γερμανίας σε χώρες που βρίσκονται στο χείλος της κατάρρευσης, όπως η Ελλάδα αλλά και η Ισπανία, η χώρα μόνο ασφαλές καταφύγιο για τους επενδυτές δεν είναι.

Οι αναλυτές της BofA Merrill Lynch, σε έκθεση τους, υπολόγιζαν ότι η ύφεση στην Ευρωζώνη θα μπορούσε να ανέλθει ακόμα και στο 4%, ποσοστό ανάλογο με τη συρρίκνωση μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008. Επομένως, σύμφωνα με τους FT, μόνο οι απώλειες για το Βερολίνο από μια έξοδο της χώρας μας από το ευρώ, αποτιμώνται σύμφωνα με τον αρθρογράφο σε 90 δισ. ευρώ.

Εν τω μεταξύ, την εκτίμηση ότι ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ασκούσε πιέσεις σε όλες τις αξιολογήσεις των κρατών της περιοχής, ανεβάζοντας το κόστος των διασώσεων για την Γερμανία σε απαγορευτικά επίπεδα.