Η επικοινωνία στο απόσπασμα: Κρίση, παραπληροφόρηση, απολύσεις στα ΜΜΕ

Πηγή: Λεωνίδας Βατικιώτης

Ομιλία σε ημερίδα του Πανεπιστημίου Αθηνών με τίτλο «Η επικοινωνία στο απόσπασμα: Κρίση, παραπληροφόρηση, απολύσεις στα ΜΜΕ», Τρίτη 22 Νοέμβρη

Θα ήθελα αρχικά να τονίσω ότι η σημερινή εκδήλωση τιμά τους διοργανωτές της καθώς αποδεικνύει ότι τα πανεπιστήμια δεν μένουν αμέτοχα των εξελίξεων που διαδραματίζονται, αλλά παρεμβαίνουν ενθαρρύνοντας την βαθύτερη διερεύνηση των αλλαγών, την ανταλλαγή ιδεών και την ανάπτυξη της κριτικής.

Οι ραγδαίες μεταβολές που συντελούνται στο χώρο της ενημέρωσης και των ΜΜΕ κατά την τελευταία διετία δεν μπορούν παρά να ειδωθούν κάτω από ένα διπλό πρίσμα: τη λειτουργία τους ως καπιταλιστικές επιχειρήσεις από την μια και από την άλλη το ρόλο τους ως ιδεολογικών μηχανισμών με σημαντικά αναβαθμισμένο ρόλο στην διαμόρφωση, καλύτερα την χειραγώγηση, της κοινωνικής συνείδησης. Πρόκειται φυσικά για δύο πλευρές που αλληλοκαθορίζονται. Ποιος ιδιοκτήτης ΜΜΕ θα αναδείξει ως θέμα την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, όταν και τα δικά του κέρδη προέρχονται κατά μείζονα λόγο από αυτή την πηγή; 

M. El Erian: Η ανατομία της παγκόσμιας κρίσης

ΠΗΓΗ: euro2day

Δημοσιεύθηκε: 08:13 - 21/11/11

Το αίσθημα αβεβαιότητας που επικρατεί στη Δύση είναι πλέον πρόδηλο και αυτό είναι απολύτως κατανοητό. Οι άνθρωποι ανησυχούν για το μέλλον τους και ο αριθμός όσων φοβούνται ότι τα παιδιά τους μπορεί να ζήσουν τελικά χειρότερα από αυτούς έχει φτάσει σε επίπεδα-ρεκόρ. Δυστυχώς, η κατάσταση θα γίνει ακόμα πιο ανησυχητική τους επόμενους μήνες.

Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν δυσκολίες να επαναφέρουν την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης και αύξησης της απασχόλησης. Χιλιάδες άνθρωποι έχουν κατέβει στους δρόμους των αμερικανικών πόλεων και άλλοι τόσοι στην Ευρώπη, απαιτώντας πιο δίκαιο οικονομικό σύστημα. Στην ευρωζώνη, οι οικονομικές κρίσεις έχουν οδηγήσει σε παραίτηση δύο κυβερνήσεις, αντικαθιστώντας δύο εκλεγμένους αντιπροσώπους με διορισμένους τεχνοκράτες και με αποστολή να αποκαταστήσουν την τάξη.

Κάλεσμα για πανελλαδική συνδιάσκεψη Άμεσης Δημοκρατίας

 

Πηγή: Εφημερίδα Δράση

Εμείς οι λαϊκές συνελεύσεις, οι συλλογικότητες και τα άτομα που αποδεχόμαστε το πρόταγμα της άμεσης δημοκρατίας και την ανάγκη συντονισμού της οργάνωσης και της δράσης μας,
– υπερψηφίζουμε επί της αρχής την Πρόταση Διακήρυξης για την Άμεση Δημοκρατία,
– καλούμε ανοιχτά και συνδιοργανώνουμε μια τριήμερη πανελλαδική συνδιάσκεψη που θα γίνει στην Αθήνα στις 16,17 και 18/12/2011.
Προτείνεται το πρόγραμμα της συνδιάσκεψης να περιέχει εργαστήρια και θεματικές ομάδες επί των θεμάτων που ενδιαφέρουν το κίνημα.
Για το σκοπό αυτό ζητείται από τις συνελεύσεις, τις συλλογικότητες και τα άτομα που αποδέχονται επί της αρχής την Πρόταση Διακήρυξης και την συνδιοργάνωση της συνδιάσκεψης να καταθέσουν προτάσεις θεματολογίας έως τις 2/12/2011.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Το μοντέλο της Ισλανδίας δείχνει το δρόμο

ΠΗΓΗ: FT (via Euro2day)

Η Ισλανδία ήταν η πρώτη χώρα που καταστράφηκε από την διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση. Η Lehman Brothers κατέρρευσε 15 Σεπτεμβρίου 2008. Στις 9 Οκτωβρίου οι τρεις μεγάλες τράπεζες της Ισλανδίας - Glitnir, Landesbanki και Kaupthing – είχαν καταρρεύσει. 

Η βρετανική κυβέρνηση κατέσχεσε την Landesbanki UK με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο, ενώ ο τότε πρωθυπουργός Gordon Brown απείλησε με κατάσχεση των ισλανδικών περιουσιακών στοιχείων στην Βρετανία. Στις 24 Οκτωβρίου, η Ισλανδία έκλεισε συμφωνία με το ΔΝΤ. 

Το τι συνέβη στην Ισλανδία είναι ολοφάνερο: Οι τράπεζές της έπαθαν αμόκ. Το 2007 τα ενεργητικά των 3 μεγαλύτερων τραπεζών ήταν 9 φορές μεγαλύτερα από το ΑΕΠ της χώρας. Για τον πλανήτη, αυτές οι τράπεζες δεν ήταν πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν. Για την Ισλανδία ήταν πολύ μεγάλες για να σωθούν. Ο συνδυασμός αυτός είχε ευτυχές αποτέλεσμα. 

ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥ ΟΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΑΔΕΙΑΣΑΝ..

 

Πηγή: Vasiliskos

Τελικά οι εξεγερμένοι - αγανακτισμένοι έλληνες πολίτες φαίνεται πως είχαν συγκεκριμένο πρόβλημα αντιπάθειας στο Γιωργάκη. Τα πράγματα πηγαίνουν προς το χειρότερο. Υπάρχει κυβέρνηση μη εκλεγμένη από το λαό. Οι ενδείξεις για γενικές ανακατατάξεις στην Ευρώπη είναι εμφανείς. Η ανθρωπότητα γενικότερα βρίσκεται σε αναβρασμό. Στην Αίγυπτο οι πλατείες βάφονται πάλι με αίμα. Αλλά οι έλληνες φαίνεται πως είχαν εστιάσει την αγανάκτισή τους στο Γιωργάκη.

Εχω την αίσθηση πως σ΄αυτό το τόπο το ιδεολογικό στίγμα, την κατεύθυνση των εξεγέρσεων τη δίνει το ... τσαντίρι! Περιμένουμε οδηγίες τη Τρίτη το βράδυ να δούμε ποιον πρέπει να κοροιδέψουμε. Μάλλον  το πρόβλημα έγκειται εκεί. Δεν έχει πάρει ξεκάθαρες θέσεις ο Λάκης ακόμα. Πρέπει να διαμαρτυρηθούμε για τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης? Τι γνώμη έχει για το Καρατζαφέρη? Για το Παπαδήμο? Για τον Σαμαρά? Ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος για να γελοιοποιήσουμε? Σημαντικό ερώτημα πλανιέται στην ατμόσφαιρα.

Μεταξύ ευρω-τρομοκρατίας και δραχμο-λαγνείας

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Το ευρώ πεθαίνει. Φυσιολογικά, οι φωνές όσων μας καλούσαν από καιρό να επιστρέψουμε στη δραχμή ενισχύονται. Μήπως, πράγματι, ήρθε η ώρα της επιστροφής στη δραχμή; Στο φλέγον αυτό ερώτημα απαντώ αρνητικά. Το γιατί θα φανεί διερευνώντας δύο υπο-ερωτήματα:

ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ: Τι θα συμβεί στο εσωτερικό της Ελλάδας;

Από τον Ιανουάριο του 2010 επιχειρηματολογώ ότι η στάση πληρωμών ήταν αναπόφευκτη και έπρεπε να έχει γίνει δίχως καθυστέρηση. Γιατί όχι και έξοδος από το ευρώ, όπως έκανε η Αργεντινή (σπάζοντας τη σταθερή ισοτιμία με το δολάριο); Γιατί δεν επιτρέπεται να συγχέουμε (α) ένα σύστημα σταθερής ισοτιμίας δύο ή περισσότερων διαφορετικών νομισμάτων με (β) ένα κοινό νόμισμα. Στην πρώτη περίπτωση το να σπάσεις την σταθερή ισοτιμία (το peg), όπως έκανε η Αργεντινή, είναι απλή υπόθεση. Απλώς ανακοινώνεις ότι η ισοτιμία γίνεται μεταβλητή (βάσει της ζήτησης και της προσφοράς του κάθε, ήδη υπάρχοντος, διαφορετικού νομίσματος). Στην Ελλάδα όμως δεν έχουμε δικό μας νόμισμα σε σταθερή ισοτιμία με κάποιο ξένο αλλά ένα «ξένο» νόμισμα - το ευρώ. Η δημιουργία νέου εθνικού νομίσματος (όσο το ευρώ εξακολουθεί να υπάρχει), σε αυτή την περίπτωση, θα είναι καταστροφική. Γιατί;

Να τυπώσει κανείς ή να μην τυπώσει;

Πηγή: ciaoant1

Τι επιλογές έχει κανείς αν υπάρχουν χρέη που δε μπορούν να αποπληρωθούν, αλλά δε θέλει να "πάρει τα όπλα", ανατρέποντας το καπιταλιστικό σύστημα;

Μπορεί να κάνει στάση πληρωμών, να τυπώσει χρήμα ή να επιβάλλει "λιτότητα".

Η άρχουσα τάξη έχει δαιμονοποιήσει την πρώτη επιλογή, παρότι τα χρέη έχουν "φαγωθεί" με εντελώς άνισο τρόπο, και άρα εμπίπτουν άνετα στην κατηγορία των "απεχθών χρεών", τα οποία είναι νόμιμο να ΜΗΝ αποπληρωθούν. Ο λόγος που η άρχουσα τάξη δε θέλει τη στάση πληρωμών, είναι διότι ουσιαστικά θα ρίξει τα βάρη της κρίσης...στην άρχουσα τάξη, και θα αναγκάσουν τις τράπεζες να δεχτούν μεγάλες απώλειες.

Αντίθετα, η άρχουσα τάξη έχει επιλέξει, με διάφορες παραλλαγές, να εφαρμόσει ένα μείγμα "λιτότητας" και εκτύπωσης πληθωριστικού χρηματος. Αυτή η πολιτική θα συνεχιστεί όσο οι λαοί δεν ανατρέπουν την άρχουσα τάξη και το σύστημα της, διότι:

Με την πλάτη στον τοίχο και η Γερμανία;

Πηγή: Sofokleous 10

Η Ευρώπη περνά την πιο σκληρή δοκιμασία. Η κρίση χρέους έχει χτυπήσει τον πυρήνα της Ευρωζώνης και πλέον στην επιφάνεια έχουν βγει ζοφερά σενάρια για το μέλλον της Ε.Ε.  Η εμμονή της Γερμανίας, που διακατέχεται από το σύνδρομο της Βαϊμάρης, στη σταθερότητα των τιμών κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, ενώ το περιβόητο μπαζούκας του EFSF αποδεικνύεται νεροπίστολο μπροστά στον όγκο του προβλήματος χρέους, καθώς τα κεφάλαια που διαθέτει χωρίς αμφιβολία δεν είναι επαρκή ούτε για την κάλυψη των αναγκών της Ιταλίας, πολύ περισσότερο δε, της Γαλλίας. 

Politicians under the euro: at the wheel but not steering

ΠΗΓΗ: Guardian
Editorial

A novel sight was on display in southern Europe yesterday: voters actually choosing their next prime minister. Over the past month, the Greeks and Italians have seen their leaders tossed out of office and replaced with unelected technocrats. In the case of Spain, which went to the polls yesterday, the leader, socialist José Luis Rodríguez Zapatero, also left – but this time his exit was scheduled well in advance. And Spaniards were actually consulted on who his successor should be. All the indications last night were that they plumped for conservative Mariano Rajoy. Yet although exit polls showed the Popular party had a 13-point lead in the opinion polls over the outgoing socialists, Mr Rajoy and his team are not acting like they are in charge.

Ο Μύθος της οικονομικής πειθαρχίας της Γερμανίας

Myth of German economic discipline

21 November 2011

Der Spiegel

Hamburg

ΠΗΓΗ: SPIEGEL (via presseurop)

Germany is selling itself during the crisis as a haven of stability – and the financial markets even believe it. But, in truth, it’s hardly better off than the others. And its public role of disciplinarian is arrogant and dangerous, writes Spiegel Online.

Stefan Kaiser

Financial market investors and German politicians don’t really have a lot in common. Normally, the former don’t understand why the latter need so much time to implement the decisions they reach at a crisis summit. Conversely, the investors serve the politicians as the scapegoat of choice when it comes to who caused the crisis of the day.
There is one point, however, where both are unusually united: in their view of Germany’s fiscal policy, regarded as solid and a role model for all the southern countries in debt. Even when the facts look very different, it’s a boat no one really wants to rock.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΝΑΛΥΤΗ ΤΗΣ PUBLIC ISSUE, ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΥΡΗ

ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

Κοινωνικό αίτημα οι πρόωρες εκλογές

 

Συζητάμε με τον πολιτικό αναλυτή Γιάννη Μαυρή για την κυβέρνηση Παπαδήμου, το δικομματισμό και τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης. Κατά τον Γ. Μαυρή το ζήτημα διεξαγωγής εκλογών «θ’ αποτελέσει πεδίο σύγκρουσης το επόμενο διάστημα», καθώς «θα υπάρχουν οι δυνάμεις που θα θέλουν να αποτρέψουν τη διεξαγωγή εκλογών, με την ίδια λογική και φοβία που απορρίφθηκε το δημοψήφισμα, γιατί οι εκλογές θα δημιουργούν συνθήκες για να εκφραστεί η κοινωνική δυσαρέσκεια και αποδοκιμασία». 

 

Τη συνέντευξη πήρε
η Ιωάννα Δρόσου

Δεν υπάρχουν απαντήσεις σε λάθος ερωτήσεις

 

Πηγή: Το Ποντίκι

Του Δημήτρη Μυ

Η κρίση στο πολιτικό επίπεδο περιγράφεται στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων. Στην ουσία της η πολιτική κρίση αποτυπώνει την αδυναμία των κομμάτων να δώσουν ικανοποιητικές απαντήσεις - λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας και της χώρας. Ο φαύλος κύκλος της πολιτικής κρίσης θα συνεχίζεται και θα βαθαίνει, όσο οι πολιτικές δυνάμεις αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν τις πραγματικές ερωτήσεις.

Αυτές οι – αναπάντητες από το πολιτικό σύστημα – ερωτήσεις είναι που υπονομεύουν την κοινωνική συνοχή, διαλύουν την οικονομία και εντείνουν τον φαύλο κύκλο στον οποίο περιστρέφεται χωρίς δυνατότητα διεξόδου το μεταπολιτευτικό σύστημα της χώρας.

Αντισταθείτε στους χαμαιλέοντες του Φασισμού!

 

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

του Στ. Ελληνιάδη

Σήμερα, γίνεται εμπράκτως αντιληπτό ότι ο εκφασισμός αποτελεί ισχυρή σύγχρονη τάση του καπιταλισμού, σε φάσεις όξυνσης του ανταγωνισμού για τις αγορές και τις πρώτες ύλες, αλλά και εκμαυλισμού και χειραγώγησης των λαϊκών στρωμάτων.

Γι’ αυτό, να μην μας εκπλήσσει η επίκληση των δημοκρατικών θεσμών από τον Καρατζαφέρη ούτε η χρήση φασιστικών μεθόδων από τους κυβερνητικούς σοσιαλιστές. Αντιθέτως, πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τα χειρότερα.

Σε επιφυλακή,
Γκαούρ
(Περίπτερο Ιδεών, 21/5/11, φ. 66)

Η Αυτοδιοίκηση βάζει πλάτη ενάντια στο χαράτσι

Πηγή: ΑΥΓΗ

Γαλανοπούλου Μ.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/11/2011

Την πραγματική της αποστολή, να στέκεται συμπαραστάτης στους πολίτες στα δύσκολα, εκπληρώνει αυτές τις ημέρες η Αυτοδιοίκηση, χάρη στις πρωτοβουλίες δεκάδων ΟΤΑ από ολόκληρη τη χώρα ενάντια στο "χαράτσι" μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Το κίνημα των δήμων, που βάζουν πλάτη και καλύπτουν νομικά όσους επιλέγουν να μην πληρώσουν είτε γιατί αντικειμενικά δεν μπορούν είτε γιατί θεωρούν το ειδικό τέλος ακινήτων παράνομο, έχει πάρει πρωτοφανείς διαστάσεις αναγκάζοντας ήδη την κυβέρνηση σε μια πρώτη μικρή αναδίπλωση.

Ημερολόγιο αποπληξίας

Του Γιάννη Χάρη

Πηγή: RedNoteBook

1. Η ακροδεξιά στην εξουσία. Ο λαϊκισμός, ο ρατσισμός, ο εθνικισμός, -ισμοί διόλου άγνωστοι και σε άλλους πολιτικούς χώρους, εδώ όμως στην πολύ ειδική συσκευασία και με «προστασία ονομασίας προέλευσης». Με κερασάκι πια στην τούρτα τον ειδικότερο -ισμό, του Άδωνη Γεωργιάδη. Ώστε ο «εξευτελισμός σου να γίνει τέλειος». Αυτό το αυτονόητο, νόμιζα, αυτή την αφόρητα τετριμμένη, νόμιζα, σκέψη έκανα μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας, κι έγραψα δυο γραμμές στο μπλογκ μου. Κι ωστόσο διάβασα σχόλιο που αντιδρούσε, πόσο τάχα χειρότερος είναι ο Άδωνης από τη Φώφη, τον Πάγκαλο, τον Αβραμόπουλο, τον Πολύδωρα… 2. «Η ακροδεξιά στην εξουσία» περίμενα να δω να εκφράζουν τη φρίκη μου, να αποτυπώνουν τη γενική, νόμιζα, φρίκη, οι εφημερίδες την επομένη. Μπα! 20 πρωτοσέλιδα είχε φωτογραφία το frontpages.gr, μόνο σε ένα υπήρχε η λέξη «ακροδεξιά», σε υπότιτλο: «Η Ακροδεξιά υπουργοποιείται για πρώτη φορά από το 1974» έγραφε η Ελευθεροτυπία. Πουθενά, τίποτα, σε καμία άλλη. Ούτε στα Νέα και την Καθημερινή, από τις παραδοσιακά σοβαρές εφημερίδες, ούτε στην Αυγή ή τον Ριζοσπάστη, από τις παραδοσιακά αριστερές εφημερίδες.

Krugman:«Κανείς δεν είναι ασφαλής στην κρίση»

ΠΗΓΗ: FT (via Euro2day)

Συνέντευξη του Paul Krugman, καθηγητή Οικονομίας και Διεθνών Σχέσεων στο Princeton University, που τιμήθηκε με το Νόμπελ οικονομικών 2008.

Ποιος από τους παρακάτω παγκόσμιους κινδύνους είναι ο χειρότερος από την πλευρά του θεσμικού επενδυτή: κατ’ αρχήν οι πληθωριστικές πιέσεις; 
Πιστεύω ότι είναι πάρα πολύ μακρινός κίνδυνος για τις περισσότερες χώρες. Παντού υπάρχει υπερβάλλουσα προσφορά και απλώς δεν πρόκειται να έχουμε πληθωρισμό. Μπορεί να υπάρχουν πιέσεις στις αγορές εμπορευμάτων, αλλά δεν θα μεταδοθούν σε ευρύτερο πληθωρισμό. 

Θα μας πιάσουν ξανά με τις πυτζάμες;

ΠΗΓΗ: Αριστερό blog

του Π. Μαυροειδή

Το κύριο άρθρο, στο φύλλο της βασικής εφημερίδας της αριστεράς  “Αυγή” της 21ης Απριλίου 1967 (που δεν κυκλοφόρησε  φυσικά ποτέ), είχε τίτλο “Η δικτατορία είναι αδύνατος”.

 Η ελληνική αριστερά, ΔΕΝ υποτίμησε απλά το κίνδυνο μιας  μεγάλης αντιδημοκρατικής και αντικοινωνικής τομής από μια στρατιωτική χούντα. Απλούστατα, ΔΕΝ πήρε χαμπάρι και αποκοίμιζε το λαό με παραμύθια.

Φυσικά δεν ήταν οι μόνοι. Ο πρωθυπουργός Π. Κανελλόπουλος ετοίμαζε μέχρι αργά την πρώτη προεκλογική του ομιλία, μέχρι να συλληφθεί. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παραπονέθηκε  ότι οι Γερμανοί που τον συνέλαβαν στην κατοχή δύο φορές νύχτα, τον άφησαν να φορέσει τα ρούχα του. Ο λοχαγός όμως  που μπούκαρε στο διαμέρισμα  τον πήρε όπως τον βρήκε. Με τις πυτζάμες….Ίδιο το σκηνικό με όλο το πολιτικό προσωπικό.

Powergrab at the ECB

Πηγή: counterpunch

by MIKE WHITNEY

“Time is running out fast. I think we have maybe a few months — it could be weeks, it could be days — before there is a material risk of a fundamentally unnecessary default by a country like Spain or Italy which would be a financial catastrophe dragging the European banking system and North America with it. So they have to act now.”

– Willem Buiter, Citi Chief Economist

As the boycott of sovereign bonds in Europe has spread beyond the south to triple-A-rated countries like Finland, the Netherlands and France, it’s become increasingly difficult for banks and corporations to get short-term financing. The cost of swapping euros for dollars is steadily rising while interbank lending has started to break down. As banks hoard more capital (to comply with new regulations) and scale-back their lending, companies will be forced to curtail operations and trim investment. This is how a debt crisis morphs into a credit crunch that slows growth and sends the economy hurtling back into recession.

Τι έχει να πει η ευρωπαϊκή αριστερά για το ευρώ;

• • Nick Cohen
  • The Observer, Sunday 20 November 2011
  • 
    

On Thursday, it was Italy's turn for a day of anger. Rival Marxist factions in Rome began by fighting each other rather than the common enemy, as anyone familiar with leftwing protest could have predicted. Tiring of internecine warfare, the demonstrators then threw eggs at the Italian Senate and denounced Goldman Sachs, which, as well as being the world's most dangerous investment bank, was also once the employer ofMario Monti, who now happens to be Italy's unelected prime minister.

In Palermo, Milan and Turin, the police had to protect financial institutions, while demonstrators chanted: "Save schools, not banks." For all the familiarity of their concerns, the protesters missed a glaring point. Not as glaring as the point the Occupy London movement missed when it set out to close the City and force the vultures of Goldman Sachs to resign and then decided to close St Paul's and force its clergy to resign. But a target that outsiders still find so large it overshadows all others.

ΜΕΡΕΣ ΣΑ ΣΦΗΚΕΣ…

ΠΗΓΗ: Καρτεσιος (via Listonplace)

Μέρες σα σφήκες. Τσιμπάνε και φεύγουν. Άγριες μέρες, αχόρταγες. Επιθετικές. Ξημερώνουν έτοιμες να επιτεθούν. Νυχτώνουν ακούραστες και στις 8 η ώρα πετάνε το κεντρί τους όπου βρουν.

Οι μέλισσες είναι χρήσιμες και όταν τσιμπήσουν μια φορά, πεθαίνουν. Οι σφήκες είναι άσχημες. Σαν λέξεις προπαγάνδας. «Η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα». Αυτά τα ψέματα πετάνε και τσιμπάνε.

Και οι 100 χιλιάδες τόνοι πατάτας που είναι αδιάθετοι στο Κάτω Νευροκόπι, που φύτρωσαν; Ποιο χώμα τις παρήγαγε; Τα Νεφελίμ τις καλλιέργησαν, ανεπρόκοπες σφήκες;

Μονοκαλλιέργεια σε έναν τόπο που ζει 9 μήνες χειμώνα. Σ’ ένα χώμα παγωμένο. Και τώρα οι άνθρωποι βλέπουν το βιος τους να σαπίζει σε αποθήκες. Την ίδια ώρα, οι τάχα μου και δήθεν ειδικοί – σκατά στα μούτρα τους – δηλώνουν από την Εκάλη ότι η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα και γι’ αυτό εξαρτάται από την ευρωζώνη και τους ξένους τραπεζίτες.

Αύξηση φόρων φυσικών προσώπων κατά 29%

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ (20/11/2011)

του Λ. Βατικιώτης

Πολλές δεκαετίες πίσω γυρίζει ο κρατικός προϋπολογισμός του 2012 την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ εργασίας και κεφαλαίου. Ο προϋπολογισμός που δόθηκε στη δημοσιότητα την Παρασκευή δεν είναι ένας προϋπολογισμός κρίσης ή παρακμής. Είναι πρώτα και κύρια ένας προϋπολογισμός βαθιάς ταξικής αναδιανομής, που επιβαρύνει με ληστρικό τρόπο τους εργαζόμενους και την κοινωνία ελαφρύνοντας με σκανδαλώδη τρόπο το κεφάλαιο. Για να εξυπηρετηθεί αυτός ο στόχος αξιοποιείται η οικονομική κρίση, που βαθαίνει και δεν μετριάζεται λόγω αυτής της πολιτικής.

70 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ: Εγχειρήματα λαϊκής αυτό-οργάνωσης

ΠΗΓΗ: ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ (via Η ΛΕΣΧΗ)

ο λαός συγκρατημένος σε ενιαίο σώμα «μεταβάλλεται μέσα στο ειδικό κλίμα της ομάδας, της κοινότητας, του συνόλου, του ΕΜΕΙΣ, αν όχι σε σοφό, … οπωσδήποτε όμως σε ποιο έξυπνο … απ’ όσο είναι στην πραγματικότητα ο καθένας που παίρνει μέρος στην Γενική Συνέλευση»

του Κώστα Παλούκη

Άρης Βελουχιώτης

Οι όροι «άμεση δημοκρατία», «γενική συνέλευση» ή «λαϊκή συνέλευση» επανήλθαν πολύ έντονα στο προσκήνιο την περίοδο του κινήματος των Αγαναχτισμένων Πολιτών. Εάν μέχρι τώρα απέναντι στην αμφισβήτηση και την οφθαλμοφανή χρεοκοπία του μεταπολιτευτικού κοινοβουλευτισμού προβαλλόταν ένα είδος «βοναπαρτισμού», δηλαδή η λύση της αρχής ενός ενάρετου ανδρός, για πρώτη φορά από την περίοδο της έναρξης της κρίσης (και ίσως για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση και έπειτα) αναζητείται, προβάλλεται ή ακόμη και επιχειρείται να εφαρμοστεί μια άλλου τύπου δημοκρατία σε σχέση με την κοινοβουλευτική.  Στα πλαίσια αυτών των συζητήσεων και των πειραματισμών είναι ανάγκη να μελετήσουμε την ιστορία και να διδαχθούμε την από την εμπειρία του ελληνικού χειραφετητικού κινήματος.

Συνέντευξη κόλαφος Δ.Καζάκη στη ομάδα του anti-ntp. (Βίντεο)

ΠΗΓΗ:anti-ntp

Η επιλογή είναι μεταξύ καρκίνου και ανακοπής

Εγκληματικές» χαρακτηρίζει ο επιφανής οικονομολόγος Τζέιμς Κ. Γκαλμπρέιθ τις βίαιες πολιτικές λιτότητας που επιβάλλει η Ε.Ε. και το ΔΝΤ στην Ελλάδα, και ληστρικές τις φοροεπιδρομές. Γιος ενός από τους τιτάνες οικονομολόγους του 20ού αιώνα, ο Τζέιμι, όπως είναι γνωστός σε φίλους και συναδέλφους, δεν έχει συνηθίσει να μασάει τα λόγια του. Η «Κ.Ε.» συνομίλησε μαζί του πρόσφατα για την κρίση στην Ελλάδα και την ευρωζώνη γενικότερα.

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ησασταν σχετικά πρόσφατα στην Ελλάδα, οπότε θα ήθελα τις εκτιμήσεις σας για το τι συμβαίνει στη χώρα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Ελλάδα καταστρέφεται. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Καταστρέφεται εσκεμμένα και μεθοδευμένα. Αυτή είναι η εγκληματική πολιτική της Ε.Ε. και του ΔΝΤ απέναντι σε μια χώρα που έχασε τον έλεγχο της δημοσιονομικής της κατάστασης. Τα μέτρα που εφαρμόζονται δεν στοχεύουν σε μεταρρύθμιση της οικονομίας (αφελής, τουλάχιστον, όποιος πιστεύει σε κάτι τέτοιο) αλλά σε παραδειγματισμό των υπολοίπων χωρών στην Ε.Ε. που αντιμετωπίζουν προβλήματα χρέους, όπως η Ιταλία. Οι δε φοροεπιδρομές είναι ληστρικές και οδηγούν στην εξαθλίωση μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας.

«Η Ελλάδα να κάνει αθέτηση πληρωμών»

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Ζήτημα εβδομάδων θεωρεί τη διάλυση της ευρωζώνης ο καθηγητής Κ. Λαπαβίτσας και προτείνει ως μόνη εναλλακτική λύση την αθέτηση πληρωμών και έξοδο από την ΟΝΕ. Αναλυτικά:

ΕΡΩΤΗΣΗ: Βρισκόμαστε μπροστά στη διάλυση της ευρωζώνης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η διαδικασία διάλυσης είναι ήδη πολύ προχωρημένη. Η ΟΝΕ πάσχει από τεράστιες ανισορροπίες, όπου τα πλεονάσματα του κέντρου, κυρίως της Γερμανίας, αντιστοιχούν με ελλείμματα της περιφέρειας. Το χρέος που πνίγει την περιφέρεια είναι απόρροια αυτών των ανισορροπιών. Η λιτότητα κάνει τα πράγματα χειρότερα γιατί φέρνει ύφεση. Ακόμη και τα κράτη του κέντρου θα έχουν πλέον μεγάλα προβλήματα στην εξυπηρέτηση του χρέους τους. Για το λόγο αυτό οι χρηματοπιστωτικές αγορές ξεφορτώνονται τα ομόλογα άλλων χωρών και αγοράζουν γερμανικά που τα θεωρούν τα μόνα ασφαλή. Τις πρόσφατες μέρες ανέβηκαν τα σπρεντ της Ιταλίας, της Ισπανίας, του Βελγίου, αλλά και της Γαλλίας. Οσο ανεβαίνουν τα σπρεντ, τόσο ευνοείται η κερδοσκοπία και στην ουσία καταρρέει η αγορά κρατικών ομολόγων της Ευρώπης. Αν συνεχιστεί αυτή η πορεία, η διάλυση είναι θέμα εβδομάδων.