Σάββατο 3 Ιουλίου 2010

ΓΙΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΡΕΝ



πηγή ΤΑ ΝΕΑ 3//7/2010
Της Ειρήνης Δ.Καρανασοπούλου


Με στόχο τη διαπραγμάτευση με την ελληνική κυβέρνηση πρόσθετων μέτρων, ώστε να καλυφθεί η υστέρηση περίπου 1,5% που φαίνεται να παρουσιάζει η μείωση του ελλείμματος σε σχέση με τον στόχο για το 2010, φθάνει στην Αθήνα στα τέλη Ιουλίου ο αρμόδιος για τα οικονομικά επίτροπος Ολι Ρεν, ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα θα συνοδεύεται και από τον Γιούργκεν Σταρκ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ενώ στις διαπραγματεύσεις δεν αποκλείεται να λάβει μέρος και ο κ. Τόμσον του ΔΝΤ. Στα μέτρα που προτείνουν κι έχουν επεξεργασθεί ήδη οι Βρυξέλλες περιλαμβάνονται νέες αυξήσεις σε καύσιμα και τσιγάρα, η κατάργηση υπερωριών στο Δημόσιο, η κατάργηση επιδομάτων αδείας και Χριστουγέννων, και η μείωση των επιδομάτων ανεργίας.

Η επίσκεψη αυτή είναι ανεξάρτητη της επιθεώρησης που ούτως ή άλλως θα πραγματοποιήσει στα τέλη Ιουλίου και έως τις 5 Αυγούστου το κλιμάκιο της τρόικας- και σκοπός της είναι να προσδιοριστούν τα πρόσθετα μέτρα που, κατά τις πρώτες εκτιμήσεις των Βρυξελλών, είναι απαραίτητα για να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι που έχουν τεθεί από το μνημόνιο για το 2010. Ασφαλώς θα γίνει και συνολική εξέταση της πορείας υλοποίησης του προγράμματος που έχει συνάψει η Ελλάδα με Ε.Ε.- ΕΚΤ- ΔΝΤ. Ενδεικτικό της σημασίας που αποδίδει η Κομισιόν στην επίσκεψη του επιτρόπου στην Αθήνα είναι και το γεγονός ότι πρώτη φορά έχει κατ΄ αρχήν αποφασιστεί να συνοδεύεται από εξέχοντες ευρωπαίους δημοσιογράφους, τα έξοδα των οποίων θα καλυφθούν ως επί το πλείστον από την Επιτροπή. Μέχρι τώρα κάτι τέτοιο έχει γίνει μόνο για τον πρόεδρο Ζοζέ Μπαρόζο- κι αυτό μία ή δύο φορές σε όλα τα χρόνια.

Πρωτοβουλία για ενα ενιαίο Αριστερο μέτωπο για ανατροπη του Μνημονίου


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δεκάδες προσωπικότητες της κοινωνικής, πνευματικής και πολιτικής Αριστεράς υπογράφουν έκκληση για κοινή δράση όλων των κομμάτων και οργανώσεων του αριστερού χώρου με στόχο τη διαμόρφωση του ευρύτερου δυνατού λαϊκού ρεύματος ανατροπής του καταστροφικού, για τα λαϊκά συμφέροντα και τη χώρα μνημονίου κυβέρνησης- Ευρωπαϊκής Ένωσης- Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Οι στόχοι της πρωτοβουλίας θα παρουσιασθούν σε συνέντευξη Τύπου την Τρίτη, 6 Ιουλίου, στις 12 το μεσημέρι στην αίθουσα της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ)- Ακαδημίας 20. Θα μιλήσουν οι:

-Γιώργος Μανιάτης, πανεπιστημιακός.
-Ευτύχης Μπιτσάκης, πανεπιστημιακός
-Χρήστος Κορτζίδης, δήμαρχος Ελληνικού
-Κώστας Ήσυχος, συνδικαλιστής

Θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Γιάννης Κιμπουρόπουλος.

TA MME TOY EΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ




Πηγή: ΕΟΣ ΣΥΡΙΖΑ

Έχετε αναρωτηθεί μήπως οι εφοπλιστές μας θα προτιμούσαν η χώρα μας να χρεοκοπήσει, να βγει από το ευρώ και να γίνει η "Αντίγκουα" της Μεσογείου;
Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στο λιμάνι και πως αντιμετωπίστηκαν από τα ΜΜΕ, θα θέλαμε να κάνουμε μερικές επισημάνσεις για το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Τον τελευταίο καιρό έχει γίνει της μόδας η άποψη ότι η αστική τάξη της χώρας μας είναι σχεδόν ανύπαρκτη, δεν έχει "εθνική" στρατηγική και κοιτάει μόνον τα στενά της ταξικά συμφέροντα, έχει υποταχτεί και ξεπουληθεί στους ξένους γι αυτό και είμαστε μια χώρα υπό την κατοχή του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Είναι έτσι τα πράγματα;

Ως γνωστόν, συχνά η πολιτική της χρεωκοπίας μιας χώρας είναι "εθνική" πολιτική των κυρίαρχων τάξεων διότι μέσω αυτής της πολιτικής πραγματοποιείται μια βίαιη αναδιανομή πλούτου συνήθως μέσω του μηχανισμού της υποτίμησης του νομίσματος και του ξεπουλήματος των πλουτοπαραγωγικών πόρων. Επομένως η πολιτική γραμμή της στάσης πληρωμών που θα συνοδεύεται από την έξοδο της χώρας από το ευρώ και την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα που θα υποτιμηθεί άμεσα, είναι μια πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των κυρίαρχων τάξεων. Εξάλλου αυτές οι κοινωνικές τάξεις θα έχουν το πλεονέκτημα να χρησιμοποιούν και τα δύο νομίσματα.

Είναι η Ελλάδα μια νέα Αργεντινή;



Πηγή: Το Ποντίκι (1/6/2010)

του Δ. Καζάκη

«Ελλάδα, μια δεύτερη Αργεντινή;» Με αυτόν τον τίτλο δημοσίευσε ο Χοσέ Μπαριονουέβο στους γερμανικούς Financial Times (20/6) ένα άρθρο σχετικά με το πρόβλημα του δημόσιου χρέους στην Ελλάδα. Ο κύριος αυτός ήταν το 2005 επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος της Barclays Capital, η οποία ήταν μία από τις εταιρείες που διαχειρίστηκε την αναδιάρθρωση του χρέους της Αργεντινής. Σύμφωνα με τον κ. Μπαριονουέβο η Ελλάδα μπορεί να αποφύγει τη χρεοκοπία υπό δυο προϋποθέσεις: Θα πρέπει να προχωρήσει άμεσα σε αναδιάρθρωση του χρέους και να της παρασχεθεί άμεση οικονομική βοήθεια από την ΕΕ. Κατά τη γνώμη του τα προγράμματα στήριξης της ΕΕ και του ΔΝΤ δεν θα βάλουν τέλος στην ελληνική κρίση, καθώς προσφέρουν πολύ περιορισμένα μέσα για να πληρωθούν ληξιπρόθεσμα χρέη της χώρας. «Η υπέρβαση της δημοσιονομικής κρίσης στην Ελλάδα είναι δύσκολη υπόθεση, επειδή ορισμένοι υπεύθυνοι θεωρούν την αναδιάρθρωση πολιτική απόφαση, νομίζοντας ότι έχουν την πολυτέλεια να επιλέξουν. Ωστόσο αυτό είναι αυταπάτη. 


Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010

Προς υπεράσπιση του ΠΑΜΕ στα λιμάνια [1]

«Η στάση του ΠΑΜΕ τους τελευταίους μήνες προκαλεί ζημιά στην πατρίδα… »[Ν. Χατζηνικολάου, δημοσιογράφος]


Γιατί μπορεί να είμαστε άστεγοι της Αριστεράς, άτιμοι συκοφάντες δεν θα γίνουμε ποτέ. Γιατί δεν είναι του γούστου μας η ίδια κακόγουστη και συνεχώς επαναλαμβανόμενη Άρια από όλα τα έντυπα και τηλεοπτικά μέσα. Γιατί η έντεχνα διαμορφωμένη γνώμη της πλειοψηφίας μας κάνει καχύποπτους. Γιατί δεν έχουμε εμπιστοσύνη στη γνώμη που ασπάζεται αβίαστα η πλειοψηφία γενικώς. Γιατί 9 στα 10 bestsellers είναι κακή λογοτεχνία. Γιατί δεν χρειάζεται να συμφωνούμε με όλες τις απόψεις και τακτικές του ΠΑΜΕ για να το αντιμετωπίζουμε με εντιμότητα. Γιατί το ΠΑΜΕ αποδεικνύεται ως το μοναδικό ανάχωμα στη λαίλαπα που σαρώνει αυτήν την εποχή τον τόπο. Γιατί η Δικαιοσύνη στην περίπτωση του ΠΑΜΕ κινείται με ταχύτητα φωτός ενώ με βατοπέδια, ομόλογα, ζήμενς, χρηματιστήρια κ.α. κινήθηκε με τον ρυθμό αγχωμένης διαβητικής χελώνας.

Μας πάνε για χρεοκοπία;


Πηγή: ΕΘΝΟΣ
του Γ. Δελαστίκ
Χωρίς κανένα αντίκρισμα ως προς τον διακηρυσσόμενο στόχο, τη βελτίωση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας στο εξωτερικό, θα αποδειχθεί τελικά αυτή η λαίλαπα μέτρων εξοντωτικής λιτότητας εναντίον του ελληνικού λαού που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση Παπανδρέου σε συμμαχία με το ΔΝΤ και την ΕΕ.
Μπορεί ως διά μαγείας η υστερία των "σπρεντ" να έχει εξαφανιστεί από το προσκήνιο στην Ελλάδα, η πικρή πραγματικότητα όμως είναι ότι εξακολουθούν να βρίσκονται σε αστρονομικά επίπεδα. Απαγορευτικά, εννοείται, για την έκδοση πολυετών ελληνικών ομολόγων με στόχο τη διάθεσή τους στις αγορές του εξωτερικού. Καμιά απολύτως θετική επίπτωση δεν είχαν τα μέτρα του απεχθούς και εξευτελιστικού "Μνημονίου" στον τομέα της δυνατότητας εξασφάλισης δανείων με λογικά επιτόκια από τις αγορές.
Αυτή η αποτυχία όμως είναι το λιγότερο. Το σοβαρότερο είναι ότι από τη στιγμή που η χώρα υπήχθη στο καθεστώς του ΔΝΤ, όλοι οι ξένοι οικονομολόγοι, ακόμη και οι φιλικά διακείμενοι προς την Ελλάδα, θεωρούν πλέον βέβαιη τη... χρεοκοπία της χώρας μας!

Το χρέος με απλά μαθηματικά;


1/28/2010

Επιμέλεια: Γιώτα Ηλιού, Μιχάλης Πολυδώρου


"Οι ωραίοι έχουν χρέη" και οι ωραίοι ως Ελληνες ακόμη περισσότερα. Πλέον μπήκε στη ζωή των νοικοκυριών και το περίφημο σπρέντ. Λίγοι καταλαβαίνουν τι ακριβώς σημαίνει, πολύ περισσότεροι όμως το νιώθουν ή θα το νιώσουν στην τσέπη τους. Το χρέος μας σε χρυσάφι ξεπερνά σε ύψος τον Πύργο του Αϊφελ, αλλά η ελληνική οικονομία μοιάζει με τον Πύργο της Πίζας. Πέφτει, δεν πέφτει, πέφτει, δεν πέφτει!

"Χρωστάμε και της Μιχαλούς", λέει η παροιμία. Ποια είναι όμως η σύγχρονη Μιχαλού; Πόσα χρωστάμε και που; Ποιοι είναι οι δανειστές μας; Τι δόση πληρώνουμε, τι σημαίνει χρεοκοπία, ποιες είναι οι επιπτώσεις σε καταθέσεις και αποταμιεύσεις, ποιός χάνει, ποιός κερδίζει; Απλές ερωτήσεις, δύσκολες απαντήσεις.

   
Τί είναι δημόσιο χρέος;

 Όταν οι ανάγκες μιας χώρας δεν καλύπτονται από το ΑΕΠ (ακαθάριστο εγχώριο προϊόν) αυτή χώρα καταφεύγει στον δανεισμό. Το ποσό που χρωστάει  είναι το δημόσιο χρέος, το οποίο συνήθως εκφράζεται σε ποσοστό του ΑΕΠ.

Χρέος είναι αυτό που χρωστάμε σήμερα συνολικά και προέρχεται από την συσσώρευση των ελλειμμάτων διαχρονικά. Συνήθως το χρέος αυξάνεται πιο γρήγορα από το άθροισμα των ελλειμμάτων, γιατί πολλές φορές τα ελλείμματα δεν περιλαμβάνουν όλες τις δαπάνες. Οι πρόσφατες αναθεωρήσεις, «έστειλαν» το δημόσιο έλλειμμα της χώρας στο 12,7% του ΑΕΠ

 Πόσα χρωστάμε ως χώρα; Πόσο χρεωμένος είναι κάθε πολίτης; Ως χώρα χρωστάμε κάτι παραπάνω από την αξία που έχει όλος ο χρυσός των ΗΠΑ. Σε χρυσάφι, χρωστάμε δύο φορές το ύψος του Πύργου του Άιφελ.
   Πάρτε μολύβι, χαρτί και ...κομπιουτεράκι:


ΔΝΤ-ΘΑ ΧΑΘΟΥΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ 20 ΔΙΣ ΤΟ 2010



πηγή: Banks' News

Ανησυχητική «βουτιά» των καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες προβλέπουν για το 2010 τα στελέχη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην έκθεση που συνέταξαν για την Ελλάδα τον Μάιο, ενόψει της έγκρισης του διεθνούς δανείου διάσωσης της χώρας.

Σύμφωνα με πίνακα που δημοσιεύεται στην 34η σελίδα της έκθεσης, το 2010 οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες αναμένεται να μειωθούν σε πρωτοφανές ποσοστό (-7,8%) και να υποχωρήσουν από τα 250 δις. ευρώ στα τέλη του 2009, στα 230,6 δις. ευρώ. Δηλαδή, προβλέπεται μια εκροή καταθέσεων ύψους 19,4 δις. ευρώ, αρκετή για να δημιουργήσει συνθήκες «συναγερμού» στο τραπεζικό σύστημα.

Τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τα στοιχεία του ίδιου πίνακα, οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες αυξάνονταν με αρκετά εντυπωσιακούς ρυθμούς: από 171,7 δις. ευρώ το 2005, εκτινάχθηκαν σε 250 δις. ευρώ το 2009, με αδιάλειπτη αύξηση, ο ρυθμός της οποίας υποχώρησε πάντως αρκετά το 2009. Με αυτά τα δεδομένα, γίνεται εύκολα αντιληπτό πόσο ισχυρό σοκ δέχεται το σύστημα αυτή την περίοδο, αντιμετωπίζοντας πρωτοφανείς εκροές.

Το παγκόσμιο παιχνίδι που δεν μπορεί να εχει καλό τέλος


πηγή: sofokleous10
 2 /7/2010

Τι ήταν η σύνοδος των 20 πλουσιότερων οικονομιών του κόσμου που έγινε το περασμένο Σαββατοκύριακο στον Καναδά; Ένα βήμα προς την ενίσχυση της διεθνούς συνεργασίας ή ένα πισωγύρισμα στην ασυμφωνία; Και τα δύο. Η έκκληση για “προγράμματα δημοσιονομικής σταθεροποίησης φιλικά στην ανάπτυξη” αποτελεί στην πραγματικότητα ένα πασπαρτού. Και προϋποθέτει κάτι που θα πρέπει να αποδειχτεί: ότι η ταχεία δημοσιονομική σταθεροποίηση θα στηρίξει την ανάπτυξη, και δεν θα την υπονομεύσει.

Αντί να εξετάσω κατά πόσο ισχύει αυτό, θα θέσω ένα ευρύτερο ερώτημα: τι κάνουμε σήμερα; Η κατάσταση με παραπέμπει σε ένα βρετανικό παιδικό παιχνίδι που λέγεται “πέρνα το κουτί”. Το παιχνίδι αυτό παίζεται με ένα κουτί που τυλίγεται με πολλά χαρτιά. Ο ένας παίκτης το περνάει στον άλλον μέχρι να σταματήσει η μουσική. Τότε ο παίκτης ξετυλίγει ένα χαρτί και το παιχνίδι συνεχίζεται. Νικητής είναι ο παίκτης που θα ξετυλίξει το τελευταίο χαρτί και θα κερδίσει το δώρο που είναι μέσα στο κουτί.

Το ενήλικο παιχνίδι “πέρνα το κουτί” είναι πολύ πιο πολύπλοκο. Στην πραγματικότητα λαμβάνουν χώρα 4 παιχνίδια μαζί και υπάρχουν πολλά κουτιά, εκ των οποίων άλλα εμπεριέχουν δώρα και άλλα ποινές. Πώς παίζονται αυτά τα 4 παιχνίδια;

Παύση πληρωμών και έξοδος από το ευρώ





Παύση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ ζητούν με κείμενο υπογραφών 30 Έλληνες οικονομολόγοι και πανεπιστημιακοί. Το κείμενο που μέχρι στιγμής έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 1.050 υπογραφές επισημαίνει ότι "η προσφυγή στο μισητό ΔΝΤ ισοδυναμεί με κοινωνικό όλεθρο, γιατί θα προκαλέσει έκρηξη της φτώχειας και συνεχή μέτρα λιτότητας, καθώς η ύφεση θα οδηγεί σε συνεχή συρρίκνωση τα δημόσια έσοδα". Ο Λεωνίδας Βατικιώτης, Δημοσιογράφος, διδάκτορας του Πάντειου Πανεπιστημίου, μέλος της Συνέλευσης Αντιπροσώπων του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας και της Πρωτοβουλίας Οικονομολόγων και Πανεπιστημιακών για παύση πληρωμών υποστηρίζει ότι το μέλλον θα είναι ζοφερό, όσο η Ελλάδα συνεχίζει να εξυπηρετεί το δημόσιο χρέος.

ΕΜΕΑ: Πώς η ευρωζώνη οδηγήθηκε το 2010 στη μεγαλύτερη κρίση που γνώρισε μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο;


Λ. Βατικιώτης: Η κρίση που ξέσπασε στην ευρωζώνη δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, όσο και αν η προηγούμενη του Κ. Καραμανλή διασκέδαζε τις ανησυχίες μιλώντας για «θωρακισμένη οικονομία» ή η σημερινή κυβέρνηση, όσο ήταν στην αντιπολίτευση, έκανε ότι δεν γνώριζε. Η κρίση στην ευρωζώνη, όπως και σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο, προήλθε από την κατάρρευση της φούσκας της αγοράς ακινήτων στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια πέρασε τον Ατλαντικό υπό τη μορφή της δημοσιονομικής κρίσης. Συνέβη ειδικότερα όταν τα κράτη ανέλαβαν να σώσουν τις τράπεζες, δίνοντάς τους υπό την μορφή εγγυήσεων αλλά και ρευστού πακτωλούς χρημάτων. Η Τράπεζα της Αγγλίας πρόσφατα υπολόγισε ότι ΗΠΑ, Βρετανία και ευρωζώνη έδωσαν στις τράπεζες 14 τρισ. δολ., ποσό που ισούται με το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Στην Ελλάδα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έδωσαν στους τραπεζίτες 28 δισ. ευρώ.



Η πεφωτισμένη δεσποτεία

Οι μέγιστοι των φιλοσόφων, από τον Πλάτωνα ώς τον Χέγκελ και από τους Πυθαγόρειους έως τον κ. Απόστολο Δοξιάδη -αυτόν που χαρακτήρισε τη δολοφονία του νεαρού Γρηγορόπουλου «στατιστική απιθανότητα»- οραματίζονται έναν κόσμο που θα κυβερνάται κατ' αντανάκλαση της υπερουράνιας οικονομίας.
Αυτό το φιλοσοφικό ιδεώδες, η πεφωτισμένη δεσποτεία δηλαδή, ύστερα από τόσους άκαρπους αιώνες μηδενισμού, αμφιβολιών και παλινδρομήσεων, πραγματοποιείται για πρώτη φορά στη χώρα μας από την κυβέρνηση του κ. Γ. Α. Παπανδρέου.
Για να αποδείξουμε ότι ο κ. πρωθυπουργός κυβερνά ως δεσπότης, υπενθυμίζουμε μόνον ότι, αγνοώντας το Σύνταγμα, τη Βουλή, την κυβέρνηση και τα κόμματα, υπογράφει δι' αντιπροσώπου «κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή με την ευρωπαϊκή επιτροπή, τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα». Υπογράφει δηλαδή δεσμεύσεις κατά τις οποίες ούτε ο δανειολήπτης (η Ελληνική Δημοκρατία) ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας.
Και είναι απλούστερο να ισχυριστούμε ότι η δεσποτεία του κ. Παπανδρέου έχει δεχτεί την επιφοίτηση του υπερουράνιου πνεύματος. Μεταξύ τόσων πολιτικών ηγετών, έχει αναδειχθεί πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, υπερνικώντας ακόμα και τον Εχούντ Μπάρακ, τον σοσιαλιστή υπουργό Αμυνας του Ισραήλ, ο οποίος στον διεθνή σοσιαλιστικό οργανισμό περιορίζεται στη θέση του αντιπροέδρου.

Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010

Η εύκολη και η δύσκολη επιλογή


Πηγή: ΑΥΓΗ
Χρήστου Δημήτρης
Ημερομηνία δημοσίευσης: 01/07/2010
«Για να υπάρχει κοινωνικό κράτος πρέπει να υπάρχει ανεξάρτητο κράτος», τόνισε πρόσφατα ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Απόστολος Κακλαμάνης. Ο κ. Κακλαμάνης ένιωσε την ανάγκη να διευκρινίσει, πως αυτά που λέει δεν αποτελούν αντίφαση με τη στάση του ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου τους τελευταίους μήνες. Ευτυχώς που το διευκρίνισε, γιατί εμείς είχαμε παρεξηγήσει τους βουλευτές και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και νομίζαμε, πως όλη αυτή η πολιτική είναι άκρως αντιφατική.
ΛΑΘΟΣ κάναμε και εμείς. Εδώ, δεν υπάρχει καν πολιτική. Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου υπόγραψε την ολοκληρωτική παράδοση της χώρας στους δανειστές μας, αγοράζοντας χρόνο για να κάνει πως κυβερνάει, όταν ο μοναδικός στόχος της στην πραγματικότητα, είναι να μαζεύει τις δόσεις του δανείου και να παραμένει ως διαχειριστική εξουσία με την άδεια των δανειστών μας. Ναι, δεν συμφωνούμε με τα μέτρα, αλλά δεν μπορούμε να ρίξουμε την κυβέρνηση, λένε στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις οι βουλευτές της πλειοψηφίας! Μπορούν να ρίξουν τους Έλληνες στη μιζέρια και τη φτώχεια, μπορούν να οδηγήσουν τη χώρα στην ουσιαστική ολοκληρωτική χρεωκοπία και την πτώχευση. Αυτό το θεωρούν ευκολότερο, από το να ρίξουν την κυβέρνηση.

ΔΗΛΩΣΗ ΑΛΑΒΑΝΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΑ ΟΜΟΛΟΓΑ

 "ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΑ ΟΜΟΛΟΓΑ ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΣΥΛΛΗΠΤΗ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ"


"Η σημερινή πώληση ομολόγων αξίας 3,5 δις ευρώ με επιτόκιο 3,65 % από την Ισπανία - που βρίσκεται σε θέση πίεσης από τις "αγορές" ανάλογη με της Ελλάδας πριν τέσσερις μήνες, αντιμετωπίζει την ανακοίνωση της Moody's ότι θα την υποβαθμίσει και αρνείται να προσφύγει στον Μηχανισμό των ΔΝΤ και ΕΕ - υπογραμμίζει την πλήρη ανικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης ακόμα και στα πλαίσια μιας "ευρωπαϊκής" πολιτικής να αμυνθεί στοιχειωδώς για την ελληνική κοινωνία και οικονομία, με την καταστροφική προσφυγή της στο ΔΝΤ και την ΕΕ.

Αποτέλεσμα αυτής της προσφυγής είναι το Μνημόνιο που οδηγεί σήμερα στην κατακρήμνιση των ασφαλιστικών και εργασιακών κατακτήσεων. Δεν θα πληρώσει ο λαός ούτε τις πολιτικές ούτε την ασύλληπτη ανευθυνότητα της κυβέρνησης Παπανδρέου. Κάθε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ που θα υπερψηφίσει τις νομοθετικές ρυθμίσεις για τα ασφαλιστικά και τα εργασιακά θα είναι συνένοχος χωρίς ελαφρυντικά. Ο λαός έχει ψήφο και δεν ξεχνά".

Aσκηση..χρεοκοπίας για τις ελληνικές τράπεζες


πηγή Βanks news

Ευρωπαϊκό «χαστούκι» δέχονται οι ελληνικές τράπεζες, καθώς η Κομισιόν σχεδιάζει να περιλάβει στα stress tests που αρχίζουν τις επόμενες ημέρες στις μεγαλύτερες τράπεζες της Ευρώπης και το σενάριο της χρεοκοπίας ευρωπαϊκών κρατών, με πρώτη βεβαίως την Ελλάδα, προκειμένου να μετρήσει την αντοχή τους σε αυτό τον κίνδυνο!

Το πρακτορείο Bloomberg αποκάλυψε χθες έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το οποίο θα συζητήσουν σε δύο εβδομάδες (12-13 Ιουλίου) οι υπουργοί Οικονομικών των «27», σύμφωνα με το οποίο τα stress tests που αποφασίσθηκε από τους ηγέτες της Ευρώπης να διεξαχθούν άμεσα θα πρέπει:

Η ταύτιση ταξικής και πολιτικής εξουσίας



Μια σχετικά απλή αλλά τεκμηριωμένη περιγραφή της σύμφυσης οικονομικής (ταξικής) και πολιτικής (διαχειριστικής) εξουσίας του καπιταλισμού, του Β. Βιλιάρδου στο «sofokleous10» με τίτλο «Η ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ», έφερε στην επιφάνεια με υπόκωφο τρόπο τα σημάδια της γοργής παρακμής του συστήματος.

Το άρθρο περιγράφει με αρνητικό τρόπο το πέρασμα της εξουσίας διαχείρισης του συστήματος από τη πολιτική στην οικονομική ολιγαρχία, αρχικά αφανώς και υπόγεια αλλά στη πραγματικότητα άμεσα.

Φυσικά δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα σε αυτό από την Ελλάδα όπου η Τρόικα (και μαζί της τα διεθνή χρηματιστηριακά κονσόρτσιουμ) κυβερνά και η κυβέρνηση εκτελεί, η δε Βουλή ασχολείται με τα αρχαία της τα λούσα.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΟΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ



Το νέο καθεστώς που επιβλήθηκε στη χώρα μας από την τρόικα και εκπροσωπείται από τη δοσίλογη κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να ανακόψει τη λαϊκή οργή. Με την αμέριστη βοήθεια των «μεγάλων» ΜΜΕ των εργολάβων και των εφοπλιστών, αλλά ακόμη και «ανανεωτικών» πολιτικών εγχειρημάτων, επιχειρεί να θέσει εκτός νόμου το δικαίωμα της απεργίας – που είναι πλέον ιερό μόνο όταν... δεν ασκείται.

Η λυσσαλέα επίθεση του μαύρου αυτού μετώπου στα συνδικάτα των ναυτεργατών και στο ΠΑΜΕ εξαιτίας της απεργίας στο λιμάνι είναι χαρακτηριστική της κατρακύλας όχι μόνο των γερμανοτσολιάδων της ΔΝΤ και της ΕΕ, αλλά και των δήθεν ανεξάρτητων σχολιαστών διαφόρων χώρων - από τους υπαλλήλους του κ. Αλαφούζου ως τους εκφραστές μιας «δημοκρατικής αριστεράς» τύπου κ. Α. Νεφελούδη. Ταυτόχρονα, όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος. Όπως στην προχτεσινή γενική απεργία, όπου οι ένστολοι του ΔΝΤ και της ΕΕ άσκησαν και πάλι χημικό-βιολογικό πόλεμο εναντίον των διαδηλωτών, στη δε Ομόνοια έφτασαν να κυνηγούν και να χτυπούν κόσμο δίπλα στις ράγες του μετρό.

Η ανακάλυψη κρυφών χρεών απειλεί την Ελλάδα με απόκλιση απ’ τους στόχους


Πηγή: sofokleous10
Σε παλαιότερο άρθρο είχα παρουσιάσει σε αποκλειστικότητα στοιχεία που έδειχναν πως οι δημοσιονομικοί στόχοι που αναγκάστηκε να θέσει η Ελλάδα, προκειμένου να λάβει το πακέτο στήριξης, ήταν οι πιο δύσκολοι που είχε αναλάβει κράτος στη μοντέρνα οικονομική ιστορία. Δεν υπάρχει κάτι κακό με το να είναι κανείς φιλόδοξος, αρκεί να μην υπάρχουν ρήτρες που να του προκαλούν πρόβλημα στην περίπτωση που οι φιλόδοξοι στόχοι του δεν επαληθευτούν, κάτι που, δυστυχώς, ισχύει στην περίπτωση της Ελλάδας, καθώς κινδυνεύει να θεωρηθεί ότι απέτυχε να υλοποιήσει τους στόχους που έχει θέσει, με αποτέλεσμα να εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ το αν και με ποιους νέους όρους θα συνεχιστεί η παροχή οικονομικής στήριξης.

Ένας κανόνας που έχω μάθει ότι ισχύει στον οικονομικό προγραμματισμό λέει ‘μην προγραμματίζεις τις αυριανές σου κινήσεις με βάση τη σημερινή σου κατάσταση αλλά με βάση αυτήν στην οποία προβλέπεις να βρίσκεσαι αύριο’. Πρόκειται για έναν κανόνα τον οποίο η Ελλάδα δε φαίνεται να έλαβε υπόψη της όταν συμφωνούσε για την υιοθέτηση του βασικού στόχου μείωσης του κρατικού ελλείμματος στο 8% στο 2010, καθώς δεν προέβλεψε την πιθανότητα ‘ανακάλυψης’ νέων ελλειμμάτων και χρεών από το ΔΝΤ αλλά ούτε και το ενδεχόμενο μίας διπλής ύφεσης της διεθνούς οικονομίας.

Αν έχει γίνει κάτι απολύτως φανερό στο ευρύ κοινό, εξαιτίας της ελληνικής κρίσης, είναι πως η λογιστική των κρατών είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, δημιουργική με αυτήν των πολυεθνικών εταιριών. Το κράτος έχει μία σειρά επιλογών για το πώς θα παρουσιάσει, νομίμως, τα οικονομικά του στοιχεία προς τα έξω και μερικές φορές η παρουσίαση μπορεί να παίξει μεγαλύτερο ρόλο στην χρηματοπιστωτική πορεία μίας χώρας απ’ ότι η πραγματική της οικονομική κατάσταση.

Η οικονομική «δυστοπία» της Ευρώπης: Ο δρόμος της «Νέας λιτότητας»


Πηγή:ciaoant1

Δημοσιεύουμε, μεταφρασμένο στα ελληνικά, ένα άρθρο του κεντροαριστερού Michael Hudson, γραμμένο λίγο πριν τη σύνοδο των G20, που λέει πολλές αλήθειες, και αξίζει να διαβαστεί, παρά το αρκετά μεγάλο μέγεθος του:

Η οικονομική «δυστοπία» της Ευρώπης: Ο δρόμος της «Νέας λιτότητας»

Η Ευρώπη διαπράττει οικονομική αυτοκτονία - και δε θα δυσκολευτεί να βρει συμμάχους στη σύνοδο των G-20 αυτό το Σαββατοκύριακο στο Τορόντο. Παρά την όξυνση της Μεγάλης ύφεσης που προχωρά ολοταχώς προς το να γίνει το Μεγάλο Κραχ, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Jean-Claude Trichet και οι πρωθυπουργοί από τον David Cameron της Βρετανίας, τον Γιώργο Παπανδρέου της Ελλάδας (Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς) και τον οικοδεσπότη πρόεδρο του Καναδά, των Συντηρητικών Stephen Harper, ζητούν περικοπές των δημοσίων δαπανών.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες παίζουν έναν διφορούμενο ρόλο. Η κυβέρνηση Obama είναι υπέρ της περικοπής της Κοινωνικής Ασφάλισης και των συντάξεων, που την αποκαλεί "εξισορρόπηση του προϋπολογισμού". Η Wall Street απαιτεί "ρεαλιστικές" αποσβέσεις των κρατικών και τοπικών συντάξεων σύμφωνα με την «ικανότητα πληρωμής» (δηλαδή, της δυνατότητας χρηματοδότησης των συντάξεων χωρίς να υπάρχει φορολόγηση ακίνητης περιουσίας, του χρηματικού κεφαλαίου ή όσων ανήκουν στα ανώτερα εισοδηματικά κλιμάκια). Αυτές οι τοπικές συντάξεις έχουν αφεθεί χωρίς χρηματοδότηση, διότι οι κοινότητες καταργούν το φόρο ακίνητης περιουσίας [που θα μπορούσε να τις χρηματοδοτήσει]. Χωρίς να υπάρξουν ζημιές για τους τραπεζίτες ή άλλους κατόχους υποθηκών, δεν υπάρχει κανένας τρόπος για να μπορέσει να βρεθεί χρηματοδότηση για αυτές τις συντάξεις. 

Nine Myths about State Bankruptcies


Going bust is not always the end of the world. In fact, it has its advantages


Πηγή: IP GLOBAL
by Heribert Dieter | 28.06.2010

Eurozone governments did everything in their power to prevent Greece’s bankruptcy. It remains unclear, though, why Brussels and other capitals are so worried about the default of an E.U. country. Bankruptcy is probably the best way to rescue a national economy from excessive debt. The current discussion is rife with misunderstandings.

One. State bankruptcies are rare

This is not true—unfortunately. Economic history is replete with instances of national bankruptcy. A few countries have even gone bankrupt several times, though others have never had to take this step. Between 1550 and 1800 France declared insolvency eight times, and French kings were fond of solving the problem of excessive debt by beheading their most important creditors. 250 cases of state bankruptcy were recorded for the period 1820–2004. And it was not always the same national economies, either: a total of 106 different states defaulted in this period.
Mexico’s default in 1982 was followed by 70 other national bankruptcies, of which 34 involved African countries and 29 struck states in Latin America. Prior to the Latin American debt crisis, it was commonly believed that states could not become insolvent. In the late 1970s, Walter Wriston, longstanding CEO of Citigroup and one of the most powerful bankers in the world, remarked tersely: “Countries do not go bankrupt.” In formal terms, he was right. States remain solvent if their debts are not denominated in a foreign currency. But after considering whether the political and economic costs are higher for servicing the debt or for defaulting, the political leaders of a country may decide to halt payments of interest and principal. In other words, states can indeed become insolvent. In the midst of a crisis, though, their actions are above all determined by an unwillingness to pay rather than an inability: governments, especially democratically elected ones, are often reluctant to impose new sacrifices on their citizens.

Το ευρώ στην εντατική


πηγή ΝΤΟΙΤΣΕ ΒΕΛΕ

Ευθανασία ή γιατροσόφια από το ιατρείο της γιαγιάς; Πολιτικοί και οικονομολόγοι προβληματίζονται για το ποια συνταγή θα ακολουθήσουν για να βγάλουν το ευρώ από το κώμα
Η γιγαντιαία ομπρέλα σωτηρίας του ευρώ και η αγορά ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα από αδύναμες οικονομικά χώρες της Ευρωζώνης κατάφεραν να σταθεροποιήσουν κάπως την τιμή του κοινού νομίσματος. Δεν επανέφεραν όμως την χαμένη εμπιστοσύνη των χρηματαγορών. Το καπέλο για τα ομόλογα υπερχρεωμένων κρατών συνεχίζει να βρίσκεται σε δυσθεώρητα ύψη. Το ευρώ ασθενεί βαρέως. Πρόκειται για βαριά γρίπη ή για ανίατη ασθένεια; Και ποιο είναι το φάρμακο; Η ευθανασία ή γιατροσόφια που κυκλοφορούν στην αγορά;

«Παραβιάστηκε από τους πολιτικούς»
 Ο ευρωβουλευτής Ελμαρ Μπροκ ασκεί αυτοκριτική.

Η πολιτική της έντασης

του Σπ. Μαρκέτου

Ξεκινώντας το πολύ σημαντικό βιβλίο του, Σφυρηλατώντας τη δημοκρατία. Η ιστορία της αριστεράς στην Ευρώπη, 1850-2000 (Σαβάλλας, Αθήνα 2010), ο ριζοσπάστης ιστορικός Τζεφ Έλυ ανιχνεύει, στην πορεία αυτού του ενάμιση αιώνα, στιγμές σαν τη δική μας:
Σε κάποιες χρονικές περιόδους και περιστάσεις, οι κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις μοιάζουν αδρανείς και παγιωμένες. Η κουλτούρα σημαίνει την προβλέψιμη και αδήριτη αναπαραγωγή αυτού που «είναι». Αξιώνει την αλήθεια της παράδοσης κι εγκρίνει το ένα ή το άλλο γνώριμο μέλλον, που δεν αποτελεί παρά επανάληψη ενός φυσικοποιημένου παρελθόντος («πάντοτε έτσι γινόταν»). Η πολιτική γίνεται μηχανισμός συντήρησης και ρουτίνας. Η εικόνα ενός διαφορετικού μέλλοντος εκτοπίζεται στο χώρο της φαντασίας, ώσπου εύκολα παραμερίζεται. Ρωγμές και σχισμές δεν είναι εύκολο να βρεθούν.

Τετάρτη 30 Ιουνίου 2010

Η χούντα της τρόικας


Πηγή: ΑΥΓΗ  (29-6-2010)
Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ

Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό: Έχουμε δημοκρατία αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα;Ισχύει η αρχή της πλειοψηφίας, κυβερνά η κυβέρνηση που εκλέξαμε, νομοθετεί η Βουλή που αναδείξαμε; Η απάντηση, όσο ευρύς και Ευρωπαίος κι αν θέλει να είναι κανείς, δεν μπορεί παρά να είναι ένα ξεκομμένο όχι. Ή ένα πιο ευγενικό όχι ακριβώς, αν είσαι τέλος πάντων ανανεωτικός. Κι αυτό το υποτιμημένο εκ των πραγμάτων πρόβλημα δημοκρατίας είναι μείζον, τεράστιο, πρωταρχικό.

Αν το καλοσκεφτείτε, αυτό που έγινε πριν από τα μέτρα εξαθλίωσης ήταν η εγκαθίδρυση του νέου καθεστώτος που ανέλαβε να τα επιβάλει. Ενός καθεστώτος που η εξουσία του όχι μόνο δεν υπόκειται στον έλεγχο της Βουλής, αλλά ίσα-ίσα έχει υποτάξει στον δικό του έλεγχο τα πάντα και φυσικά τη Βουλή. Όπως κάθε δικτατορία που σέβεται τον εαυτό της και τον ρόλο της, δηλαδή, και που εγκαθιδρύεται για να κάνει τη βρώμικη δουλειά χωρίς τον φόβο του πολιτικού κόστους.

Υπερβολή; Να το πείτε στη Βάσω, που εξηγούσε πριν από λίγες μέρες στους βουλευτές του κόμματός της ότι δεν έχει καμιά δουλειά η Βουλή να κυρώνει τις συμβάσεις που συνάπτει ο Παπακωνσταντίνου -με την τρόικα πίσω του, εννοείται. Στον Λοβέρδο, που θρηνεί δημοσίως ότι τον έχει πιάσει από τον λαιμό η πανίσχυρη τρόικα. Στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που έστω αργά ανακάλυψαν ότι με το Μνημόνιο σακάτεψαν τη δημοκρατία. Στον Παπανδρέου, τέλος, που δηλώνει πρωθυπουργός μειωμένης κυριαρχίας.

Στο "κόκκινο'' δάνεια και κάρτες

Πηγή: Έθνος
της Εφης Καραγεώργου

Στα 23 δισ. ευρώ υπολογίζονται οι «κόκκινες» οφειλές, με τα νοικοκυριά να μην πληρώνουν δάνεια ύψους 12 δισ. ευρώ, ενώ άλλα 11 δισ. ευρώ είναι τα καθυστερούμενα επιχειρηματικά δάνεια.
Την ίδια ώρα, ουρές σχηματίζονται στις τράπεζες από δανειολήπτες που ζητούν ρυθμίσεις στις οφειλές τους για να μη βρεθούν στο «κόκκινο». Και είναι χαρακτηριστικό ότι το 10% όσων αποπληρώνουν στεγαστικά δάνεια έχουν ζητήσει ρύθμιση του δανείου τους, ενώ το ποσοστό είναι πολύ υψηλότερο στα καταναλωτικά και τις πιστωτικές κάρτες, καθώς φτάνει στο 20%.

Τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι τράπεζες αποτυπώνουν τη δραματική εικόνα που επικρατεί σήμερα για εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες, οι οποίοι βρίσκονται σε οικονομικό αδιέξοδο και αδυνατούν να πληρώσουν τις δόσεις τους στις τράπεζες.

Σύμφωνα και με μελέτη της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών (και με βάση τα στοιχεία των ερευνών που διεξήγαγε η Τράπεζα της Ελλάδος) προκύπτει ότι: Το 20% των δανεισμένων νοικοκυριών, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 480.000 νοικοκυριά, καθυστερεί να πληρώσει τις υποχρεώσεις του από 1 μέχρι και πάνω από 3 μήνες. Σ’ αυτά θα πρέπει να προστεθούν και άλλα 41.000 νοικοκυριά που έχουν σταματήσει να πληρώνουν για διάστημα πάνω από 9 μήνες.

Η πολιτική κρίση μπελάς η ευκαιρία;



Του Ρούντι Ρινάλντι.
απο το ΔΡΟΜΟ

Μπροστά στα μάτια μας ξετυλίγεται η μεγαλύτερη και βαθύτερη πολιτική κρίση από την εποχή της Μεταπολίτευσης (1974). Η συνάντηση της οικονομικής κρίσης με την πολιτική και ιδεολογική κρίση μας οδηγεί σε μια συνολικότερη κρίση, σε μια οργανική κρίση. Ή διαφορετικά σε μια κρίση ηγεμονίας συνολικά της αστικής κυριαρχίας στη χώρα μας.

Σε όλα τα εγχειρίδια που αναφέρονται στην πολιτική επιστήμη θα διαβάσουμε πως η οικονομική κρίση δεν οδηγεί αυτόματα σε πολιτική κρίση, πως η πολιτική κρίση δεν γεννά αυτόματα επαναστατικές καταστάσεις, πως υπάρχουν τύποι και βαθμίδες εκδήλωσης της πολιτικής κρίσης. Επίσης θα διαβάσουμε πως η πολιτική κρίση δεν ταυτίζεται με την κρίση των θεσμών, ούτε με την κρίση του πολιτικού συστήματος.

Η πολιτική κρίση –στις ήπιες εκδοχές της, αν επιτρέπεται αυτός ο χαρακτηρισμός- μπορεί να πάρει τη μορφή κρίσης του συστήματος διακυβέρνησης, π.χ. του δικομματισμού, αλλά όχι συνολικά του πολιτικού συστήματος. Μπορεί να πάρει τη μορφή μια οξύτατης διαμάχης στους κόλπους αστικών μερίδων, αλλά να μην αγκαλιάσει μεγάλα τμήματα υποτελών – κυριαρχούμενων τάξεων και στρωμάτων. Στην περίπτωση αυτή, ο κρατικός μηχανισμός μπορεί να κλυδωνιστεί ή και να τροποποιηθεί σε πλευρές του, αλλά το σύστημα να μην κλυδωνιστεί. Στις ήπιες ακόμη μορφές μπορεί να περιληφθεί και η κρίση εκπροσώπησης, μια διάρρηξη των πελατειακών σχέσεων των μεγάλων διαταξικών κομμάτων εξουσίας. Σε κάθε περίπτωση, ένας σημαντικός παράγοντας για την εκτίμηση του βάθους μιας πολιτικής κρίσης είναι ο βαθμός εμπλοκής και η ενεργητικότητα της εμπλοκής των κυριαρχούμενων τάξεων και στρωμάτων.

Bάζουν μαχαίρι στις κοινοτικές επιδοτήσεις



Του Γιάννη Αγγέλη
απο capital.gr


Νέα έκπληξη σήμερα από την Κομισιόν. Προτείνει τη διακοπή της εκταμίευσης των κοινοτικών επιδοτήσεων που αφορούν σε επιχορηγήσεις για αγρότες, ψαράδες και κατοίκους περιφερειών με χαμηλό κατά κεφαλή εισόδημα (π.χ. Ηπειρος, Μακεδονία, κ.λπ.) για τις χώρες που δεν τηρούν τον κανόνα περιορισμού ελλειμμάτων και χρέους κάτω από τα όρια του 3% και 60% του ΑΕΠ αντίστοιχα.

Η συγκεκριμένη πρόταση περιέχεται στο κείμενο που συζητάει σήμερα το Κολέγιο των Επιτρόπων για να ενσωματωθεί στο σχέδιο οικονομικής διακυβέρνησης της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης που θα καταθέσει τον Οκτώβριο η ομάδα εργασίας του προέδρου της Ε.Ε. Χέρμαν Βαν Ρόμπόϊ.