Όλα του γάμου δύσκολα... για την ΕΕ

Πηγή: FT (via euro2day)

by Martin Wolf

«Παντρέψου γρήγορα, για να έχεις όλο τον καιρό να το μετανιώσεις με την ησυχία σου» λέει μία ρήση. Πριν από δύο δεκαετίες, οι εταίροι της Γερμανίας με ορμητικό πάθος παρέσυραν -ορισμένοι λένε ότι την εκβίασαν- την πιο ισχυρή οικονομία της Γηραιάς Ηπείρου να θυσιάσει τη νομισματική της ανεξαρτησία. Όπως, όμως, σημειώνει και ο Giuseppe di Lampedusa στον «Γατόπαρδο» στον δικό του άρρητο γάμο, «η φωτιά και οι φλόγες κρατούν για έναν χρόνο. Οι στάχτες για μία τριακονταετία». Τώρα είναι η περίοδος της στάχτης για την ευρωζώνη. 

Οι επικεφαλής των κυβερνήσεων των 20 ισχυρότερων κρατών που δεν προέρχονται από την ευρωζώνη πρέπει να νιώθουν σαν σύμβουλοι γάμου που προσπαθούν να συμφιλιώσουν ένα ζευγάρι με εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες και αξίες σε μία ευτυχή συμβίωση. Οαπρόσεκτος δανεισμός προ του 2007 επέτεινε τον κίνδυνο. Αυτή η απροσεξία, σε συνδυασμό με την αντίληψη ότι στο γάμο όλοι είναι ίσοι, κατέστησε την κρίση ακόμη δυσχερέστερη. 

Όσοι πέτυχαν έναν τρόπο ζωής πιο ακριβό από όσο μπορούσαν να αντέξουν μέσω του δανεισμού αναγκάζονται τώρα να αποδεχθούν μία απότομη βουτιά στη φτώχια. Και βεβαίως αντιδρούν σε αυτήν την αλλαγή. 

Can the rest of Europe stand up to Germany?

Πηγή: REUTERS

by  Anatole Kaletsky

As financial markets slide toward disaster, scarcely pausing to celebrate the “success” of the Greek election or the deal to recapitalize Spanish banks, the euro project is finally revealing its fatal flaw. One country poses an existential threat to Europe – and it is not Greece, Italy or Spain. Every serious proposal to resolve the euro crisis since 2009 – haircuts for bank bondholders, more realistic fiscal consolidation targets, jointly guaranteed eurobonds, a pan-European bailout fund, quantitative easing by the European Central Bank – has been vetoed by Germany, and this pattern looks likely to be repeated next week.

Nobody should be surprised that Germany has become the greatest threat to Europe. After all, this has happened twice before since 1914. To state this unmentionable fact is not to impugn Germans with original sin, but merely to note Germany’s unusual geopolitical situation. Germany is too big and powerful to coexist comfortably with its European neighbors in any political structure ruled purely by national interests. Yet it isn’t big and powerful enough to dominate its neighbors decisively, as the U.S. dominates North America or China will dominate the Far East.

Η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ μπορεί να κριθεί στις επόμενες 45 ημέρες. Του Πάνου Παναγιώτου

ΠΗΓΗ: tvxs.gr
Παν. Παναγιώτου

Μετά από τρεις και πλέον μήνες προεκλογικής περιόδου και ύστερα από δύο εκλογικές αναμετρήσεις οι εκλογές, επιτέλους, ολοκληρώθηκαν. Τα προβλήματα στο διάστημα αυτό, όμως, μεγάλωσαν και μόνο στην αγορά εργασίας προστέθηκαν περίπου 50 χιλιάδες νέοι άνεργοι.

Το δίλημμα ευρώ ή δραχμή απαντήθηκε για άλλη μια φορά, με τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων να κλίνουν προς το ενιαίο νόμισμα. Στο δίλημμα, καταγγελία ή αναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου η ψήφος μοιράστηκε. Περίπου το 55% των Ελλήνων ψήφισαν για αναδιαπραγμάτευση με το 45% να ψηφίζει καταγγελία.

Τα ποσοστά αυτά είναι τόσο κοντά που μπορούν πολύ εύκολα να εξισωθούν ή και να ανατραπούν προς τη θέση της καταγγελίας. Αυτό, ιδιαίτερα αν η αναδιαπραγμάτευση μείνει στα λόγια και δεν πάρει ποτέ σάρκα και οστά.

Η φαινομενικά αδιάλλακτη θέση της Γερμανίας θα αποτελέσει το μεγαλύτερο πρόβλημα στην όποια προσπάθεια αναδιαπραγμάτευσης. Η σκληρή Γερμανική Κεντρική Τράπεζα και το λόμπι της δεν επιθυμούν να γίνει καμία απολύτως υποχώρηση προς την Ελλάδα ενώ με το 80% των Γερμανών πολιτών να θέλουν τη χώρα έξω απ΄ το ευρώ φαίνεται πολύ δελεαστικό, πολιτικά, για τη Μέρκελ να διατηρήσει τη σκληρή της στάση παρά τις πιέσεις που δέχεται διεθνώς για το αντίθετο.

Το Μετεκλογικό Ιδεολογικό Τοπίο

Πηγή: Μωρίας Εγκώμιον

Σουλτάνης Γρ. 

Ο σχηματισμός κυβέρνησης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, θα διαθέτει βέβαια την τυπική νομιμότητα που προέρχεται από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Εντούτοις, η έλλειψη νομιμοποίησης που ενυπάρχει στη δομή αυτού του ενδεχόμενου κυβερνητικού μορφώματος το καθιστά άκρως βραχύβιο. Η ανατροπή του θα είναι ζήτημα μερικών μηνών. Η μόνη σανίδα σωτηρίας, θα είναι η διάλυση της ευρωζώνης, αν αυτό συμπέσει με την χρεοκοπία της χώρας. Αντίθετα, αν η χρεοκοπία συντελεστεί νωρίτερα, θα σημάνει την τελειωτική ήττα των κομμάτων καρτέλ και των νέων κομμάτων α λα καρτ που φτιάχτηκαν για να περισώσουν το σύστημα. Ακόμη όμως και αν η ευρωζώνη τραβήξει χρονικά, σε μια κατάσταση προθανάτιου σπασμού, και η χρεοκοπία της χώρας αναβληθεί επί αόριστον, η εφαρμογή των μέτρων του μνημονίου, η πλασματική μείωση του ελλείμματος και η συνεχής διόγκωση του χρέους, θα οδηγήσει σε πλήρη δημοσιονομικό εκτροχιασμό, κατάρρευση των λειτουργιών του κράτους και κοινωνική έκρηξη. 

Γ. Βαρουφάκης: Διαπραγμάτευση ουσίας

Πηγή: Sofokleous 10

του Γ. Βαρουφάκη

Όλοι συμφωνούν. Οι στόχοι του Μνημονίου έχουν αποτύχει ολοκληρωτικά. Την επομένη των εκλογών η νέα κυβέρνηση, όποια και να είναι, θα πρέπει να καλέσει τους ευρωπαίους εταίρους μας σε επαναδιαπραγμάτευση των όρων της δανειακής σύμβασης. Αυτό τουλάχιστον υπόσχονται ότι θα πράξουν οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί, κ.κ. Σαμαράς, Τσίπρας και Βενιζέλος, συνεπικουρούμενοι τουλάχιστον από τον κ. Κουβέλη (αλλά και απότους γερμανικούς Financial Times που προαναγγέλουν ότι και η Ευρώπη είναι έτοιμη για μια τέτοια διαπραγμάτευση). Τα βασικά ερωτήματα που τίθενται αυτομάτως, όπως σε κάθε περίπτωση διαπραγμάτευσης, είναι τα εξής:

(1) Τι θα ζητήσει η νέα κυβέρνηση;

(2) Τι θα προσφέρει ως αντάλλαγμα;

(3) Ποια βήματα θα ανακοινώσει πως θα κάνει στην περίπτωση που δεν προκύψουν κάποια ελάχιστα οφέλη για την χώρα;

(4) Ποια θα είναι αυτά τα ελάχιστα οφέλη που, εφόσον δεν «προκύψουν», η δική μας πλευρά θα προβεί στα βήματα του ερωτήματος (3);

(5) Πως θα προετοιμαστεί η κυβέρνηση για την περίπτωση που αναγκαστεί να κάνει αυτά τα βήματα;

(6) Ποιο γενικότερο πλαίσιο συμφωνίας θα προτείνει που να μεγιστοποιεί τα ερείσματα της χώρας σε όλα τα μήκη και πλάτη της ευρωζώνης, κι έτσι να ενισχύει την διαπραγματευτική της θέση μεσοπρόθεσμα (δεδομένου ότι η διαπραγμάτευση στην ευρωζώνη θα είναι, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, διαρκής);

Eνα όραμα ...''Nα σπάσει ο φαύλος κύκλος ''κατακτώ κάτι λίγο τώρα-το χάνω- και ξανά απ΄την αρχή''- της Αριάδνης Αλαβάνου

'Να σπάσει ο φαύλος κύκλος “κατακτώ κάτι λίγο τώρα- το χάνω- και ξανά απ' την αρχή”'

Γράφει ο Άγγελος Τερζάκης, στο δοκίμιο “Ο Ματωμένος Λυρισμός” (1963), για τη δεκαετία του 1920 :

 ΠΗΓΗ: ΜΑΑ

της Αρ. Αλαβάνου

“Το μέγεθος της εποχής εκείνης είναι κρυφό κι ανυπόκριτο. Σημειώνει μια κρίσιμη στροφή της ελληνικής ζωής από τα έξω στα μέσα. Για πρώτη φορά επικοινωνεί ο τόπος με τα μεγάλα ρεύματα του αιώνα· μέσα στα μουχλιασμένα δημόσια γραφεία στρατολογείται μια νεολαία που θα πιστέψει με πάθος στην κοινωνική δικαιοσύνη, θα στρώσει με τα κορμιά της τους τραγικούς δρόμους της”.

Και στο στοχαστικό άρθρο του “Η Ανώνυμη Ιστορία” (“Το Βήμα” 18/1/1967) για το κλίμα της ίδιας εποχής, με αφορμή την έκδοση του δεύτερου τόμου των Απάντων του Κ. Καρυωτάκη:

”Εμείς ζούσαμε ενδόμυχα, βουβά, την κοσμοθεωρία που είχε γεννηθεί στο ίδιο μαζί μας λίκνο. ... Οι μακριές θεωρίες της προσφυγιάς περνούσαν κάθε μέρα αργά, πένθιμα, έξω από τα θολά τζάμια των καφενείων όπου ξαγρυπνούσαμε σ' ατελείωτες συζητήσεις, πασχίζοντας να βρούμε έναν προσανατολισμό στον κόσμο, ένα έρμα στη ζωή. ... Αναθυμάμαι όχι μόνο τους ποιητές μας. Αναθυμάμαι τους στρατευμένους στην κοινωνική επανάσταση: Ήταν θεωρητικά αισιόδοξοι, ψυχικά όμως, δίχως να το ξέρουν, απεγνωσμένοι της αισιοδοξίας. Δε δίνεις τη ζωή σου, τα νιάτα σου, την υγειά σου, όταν όλα τα βλέπεις ωραία. Χρειάζεται μια τραγική προδιάθεση για να γίνεις παρανάλωμα ενός ονείρου. Και το τραγικό πνεύμα μπορεί να είναι λυτρωμένο, δεν είναι όμως ποτέ μακάριο.

Germany surrenders over eurozone bailout fund

Πηγή: Guardian

by Larry Elliott

If the stories coming out of Los Cabos are correct, the Germans have surrendered. Angela Merkel, it appears, has agreed that Europe's bailout fund should be used to buy up Spanish bonds. This is precisely the show of "shock and awe" that the markets have been demanding, and the immediate response will undoubtedly be positive. All the financial firepower that Europe can muster will be used in an attempt to drive down Spain's borrowing costs from the 7%-plus level they have reached this week.

That, at least, is the talk. It is worth noting from the outset that Europe has failed to deliver on its fine-sounding rhetoric in the past. The detail of this deal may prove less impressive than the behind-the-scenes briefing, in which case the market reaction will be swift and brutal.

But let's assume that this is for real. Why would Germany be prepared to play fast and loose with the tough conditions that Berlin itself insisted on when the European Financial Stability Facility and its successor were created.

The rules say that the bailout funds should not take on the risks associated with buying up the debt of a member country unless it is part of an official European Union-International Monetary Fund programme. Although details are sketchy, this appears to be the sort of no-strings attached deal that Merkel has always steadfastly opposed.

So why is this happening? Not because Germany has come under fire at the G20 summit, although it has. Not because Merkel has changed her mind about the potential costs of such an arrangement for her own taxpayers. Rather, it is because the events of the past few weeks have left Germany with a binary choice: support emergency action to prop up the eurozone's fourth biggest economy or watch monetary union slide into the abyss. Berlin does not want to be blamed for destroying theeuro "project", and recognises that a crisis involving Spain (with Italy waiting in the wings) is of a whole different order or magnitude to one affecting Greece, Portugal and Ireland.

What this means is that European policymakers have decided to take on the bond vigilantes. The hope is that they can drive 10-year Spanish bond yields out of the danger zone, take the pressure off the creaking Spanish banking system, and thus avoid the need for Madrid to seek formal help from the EU and the IMF.

This, for certain, is a high stakes game. Part of Europe's fighting fund has already been spent on bailing out Greece, Portugal and Ireland. Spain has also pledged funds to the EFSF and ESM, and these clearly cannot be spent buying up the country's own debt. The markets might decide that it is worth taking on Europe in the way that George Soros did in 1992, when he saw the pound as ripe for a killing.

That risk is exacerbated by the dire state of the Spanish economy, which is suffering from a long-lasting hangover after the bubble in its construction and property sectors in the years running up to 2007. With a tough austerity programme in place, the economy is still going backwards and house prices have further to fall. A lot further, in all probability. If the gamble fails, Spain will still need a bailout and Europe will have nothing left in the kitty for Italy. But in the circumstances, Merkel and her fellow eurozone leaders may think it is a gamble they have to take.

Δεν υπογράψαμε την εξαθλίωσή μας

Πηγή: Το Ποντίκι

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Κυβέρνηση, προφανώς, θα έχουμε το ταχύτερο. Και η ανάληψη του έργου της θα είναι επίσης άμεση. Ωστόσο δεν θα βρει δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα – πόσω μάλλον που οι διαθέσεις των «έξω» δεν μοιάζουν πολύ ευνοϊκές. Κάποια «δωράκια» μάλλον θα δοθούν, ώστε να στηριχθεί ημόνη κυβερνητική εκδοχή με την οποία οι δανειστές και η τρόικα μπορούν να «συνεννοηθούν» προς όφελος της «σταθερότητας». Όχι όμως χωρίς επώδυνα ανταλλάγματα.

Ένα πρώτο βήμα φαίνεται να είναι το «ξεπάγωμα» της καθυστερούμενης δόσης του 1 δισ. ευρώ που παρακρατήθηκε από την δόση των 5,2 δισ. ευρώ του EFSF τον Ιούνιο.

Πέραν αυτού – το έχουμε σημειώσει και προεκλογικά – κάποιες αποφάσεις είναι ήδη ειλημμένες σε επίπεδο ευρωζώνης και συνδέονται με έναν βασικό όρο: «επιμήκυνση».

Αυτή η επιμήκυνση θα συνδέεται με τη μετάθεση της προθεσμίας επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων κατά δύο περίπου χρόνια, ίσως και τρία, αν και αυτή η εξέλιξη δεν σημαίνει κατ' ανάγκην χαλάρωση των «μνημονιακών» όρων σε επίπεδο φορολογικών και άλλων εισπρακτικών μέτρων. Οι στόχοι παραμένουν οιίδιοι.

Ο γόρδιος δεσμός που απειλεί το ευρώ

Πηγή: FT (via euro2day)

W. Munchau

Η Bundesbank δήλωσε ότι δεν θα υπάρξει τραπεζική ενοποίηση μέχρις ότου υπάρξει δημοσιονομική ενοποίηση. Η Angela Merkel δήλωσε ότι δεν θα υπάρξει δημοσιονομική ενοποίηση χωρίς πολιτική ενοποίηση. Και ο Francois Hollande δήλωσε ότι δεν θα υπάρξει πολιτική ενοποίηση χωρίς τραπεζική. Και έχουν μόλις 10 ημέρες να λύσουν αυτόν τον γρίφο. 

Το ενδιαφέρον είναι ότι κατά κάποιον τρόπο όλες αυτές οι δηλώσεις είναι σωστές, αλλά μόνο ο Γάλλος πρόεδρος προτείνει κάποια συγκεκριμένη πρακτική λύση: Χωρίς αντιμετώπιση της κρίσης δεν μπορεί να υπάρξει πολιτική ενοποίηση. Ο κ. Hollande κατέθεσε συγκεκριμένη πρόταση, βάσει της οποίας θα επιτραπεί στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας να προχωρήσει σε απεριόριστες ενέσεις ρευστότητας στις τράπεζες, θα του επιτραπεί η αναχρηματοδότηση μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και θα επιτραπεί στην ΕΚΤ να εποπτεύσει τους 25 μεγαλύτερους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Η Γερμανίδα καγκελάριος απάντησε αντιστοίχως, Nein, Nein και Ja. 

Μερικές δεύτερες σκέψεις για το εκλογικό αποτέλεσμα

Πηγή: αριστερό blog

του Παν. Μαυροειδή

Όταν στις 6 Μάη ο ΣΥΡΙΖΑ ερχόταν δεύτερος, η αριστερά έπαιρνε συνολικά 27% και η  ΑΝΤΑΡΣΥΑ έπαιρνε το διόλου ευκαταφρόνητο 1,2% και 75.000 ψήφους, λίγοι  επέμεναν να επισημαίνουν την δυναμική εμφάνιση της φασιστικής Χρυσής Αυγής. ‘’Ο κόσμος δεν ξέρει τι λένε …αν ήξερε δεν θα τους ψήφιζε …κατά βάση ψηφίζονται για διαμαρτυρία’’, ήταν οι συνήθεις απαντήσεις προς τους δύστροπους ανησυχούντες που δυσκολεύονταν να χαρούν.

Είναι αυτό το χρόνιο άγχος  εκείνης της αριστεράς, που έχοντας ενσωματώσει το σύνδρομο της ήττας, θέλει  να βλέπει παντού νίκες. Είναι εκείνο  το κόμπλεξ μήπως βρεθεί με τους ‘’χαμένους’’, λες και το συναίσθημα της ήττας και της ανημπόριας  δεν είναι ο ‘’μαύρος αδερφός’’ τόσων και τόσων φτωχών, ανυπεράσπιστων  και ανέργων.

Είναι  η εθελοτυφλία της μικροαστικής   αριστεράς να βλέπει  το μαγαζί της και όχι τη συνολική διάταξη των πολιτικών συσχετισμών.

Είναι, ακόμη χειρότερα,  η βαριά παράδοση της κρατικοποίησης της αριστεράς ειδικά μετά την μεταπολίτευση. Ο  εθισμός των αριστερών της κυρίαρχης αριστεράς, παρά τα αντιθέτως δηλούμενα, να μετράνε τα πάντα με βάση τα κοινοβουλευτικά ποσοστά και την αναγνώριση της μέσης κοινής γνώμης και να αδιαφορούν για τον ιδεολογικό αξιακό συσχετισμό που κυοφορείται κάθε φορά.

Varoufakis Y: Greek Election Result: An Assessment

Πηγή: Social Europe Journal

του Γ. Βαρουφάκη

Greek voters gave their contradictory verdict: While 55% voted for parties that stood explicitly against the ‘bailout’ terms and conditions, a pro-’bailout’ government is about to be formed – such is the nature of Greece’s electoral system (which rewards the largest party with a bonus of 50 additional MPs in the 300 seat chamber). The New Democracy party will lead the government even though it is utterly clear that at least one in three of the voters who backed it think very little of the party and its leader but felt they had no option but to vote for them simple because the alternative, a Syriza government, might bring upon the nation the combined wrath of Berlin, Frankfurt and Brussels. This is as inauspicious a beginning for a new government with a mountain range of challenges as one could have imagined.

So, what next? Setting aside the shenanigans of the next few days (that will be necessary before the degenerate socialist party, PASOK, finds the ‘narrative’ which will allow it to explain to itself its support to the New Democracy-led government), the main ‘feature’ to look forward to is the upcoming EU Council meeting, on 28^th and 29^th June where a Greek Bailout Mk3 will no doubt be shaped. For despite Germany’s protestations (that Greece must stick to the terms and conditions of Bailout Mk2), reality has overtaken and effectively annulled Bailout Mk2. To put it simply, all the underlying hypotheses (primarily regarding Greece’s recession and the related tax revenue projections) have been violated by the facts on the ground. Bailout Mk3 is an inevitability, since a Grexit would be tantamount to the instant dismantling of the Eurozone.

Δημήτρης Β. Παπαδημητρίου: Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι μια αναπτυξιακή δημόσια πολιτική

Πηγή: ΑΥΓΗ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΠΟΥΛΑΚΙΔΑ

Είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον κ. Δημήτρη Β. Παπαδημητρίου, πρόεδρο του Ινστιτούτου Οικονομικών Levy του Bard College και εκτελεστικό αντιπρόεδρο και καθηγητή Οικονομικών στην έδρα «Jerome Levy» στο Bard College. Οι γνώσεις και η εμπειρία του στα θέματα της οικονομικής κρίσης που επιμένει να συνεχίζεται στην Ευρώπη, καθώς και η ελληνική καταγωγή του, δημιούργησαν το κίνητρο για αυτή την τόσο επίκαιρη συνέντευξη, λίγες ώρες πριν οι Έλληνες πολίτες αποφασίσουν από ποιον και με ποια πολιτική θέλουν να κυβερνηθούν. Μιλήσαμε για την εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ στις ΗΠΑ, το πολιτικό του πρόγραμμα, τη διασύνδεση της κρίσης Ελλάδας - Ε.Ε. τα μέτρα και τις πολιτικές που απαιτούνται για να ξεπεράσει η Ελλάδα τις χρόνιες διοικητικές και οικονομικές αδυναμίες της.

* Η Ελλάδα ίσως βρίσκεται στα πρόθυρα μιας μεγάλης πολιτικής ανατροπής, καθώς ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) φαίνεται να είναι έτοιμος για μια ιστορική νίκη παρά τις άγριες επιθέσεις προπαγάνδας που έχει δεχθεί, το τελευταίο κυρίως διάστημα, από το εγχώριο πολιτικό κατεστημένο και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ποια είναι η επικρατούσα αντίληψη για τον ΣΥΡΙΖΑ στις Ηνωμένες Πολιτείες, και ποια πιστεύετε ότι θα είναι η στάση της Ε.Ε. απέναντί του, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί διακαώς την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, αλλά θεωρεί ταυτόχρονα αναγκαία την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου;

Τρόμον έδωκας… τρόμο θα λάβεις

Πηγή: Γαλαξιάρχης (via tvxs.gr)

Ο Αντώνης Σαμαράς βάλθηκε να αποδείξει για μία ακόμη φορά ότι είναι ο αιώνιος “loser” της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Δεν έμαθε ποτέ ότι τρόμος και κάλπη δεν συμβαδίζουν. Διότι, όσο καταπραϋντική κι αν είναι η δράση της αντιπροσώπευσης, η κίνηση της τοποθέτησης του φακέλου στη σχισμή συνοδεύεται πάντα από ελπίδα. Ακόμη και στις πιο ζοφερές περιόδους της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Ο Αντώνης έχει χάσει ακόμη κι αν γίνει πρωθυπουργός αύριο. Για δύο βασικούς λόγους: η εμμονή του σε εγκληματικά διλήμματα του τύπου “ευρώ ή θάνατος”, αφενός μεν αφορά το φοβικό τμήμα της κοινωνίας που δεν μπορεί να αποτελέσει εκ των πραγμάτων σοβαρό στήριγμα για την επιβολή της νεοδημοκρατικής εξουσίας, αφετέρου δε έδωσε όλα τα όπλα στους δανειστές να τον λιανίσουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, όπου -ας μην γελιόμαστε- το πιο πιθανό είναι να μη βρεθεί ποτέ.

Ten Questions to Guillermo Nielsen. Europe crisis.

Πηγή: βλέμμα

Ten Questions

Guillermo Nielsen, former Argentine State Secretary of Finance, negotiator of the debt restructuring of 2005, former Argentine Ambassador in Germany.

El Economista–Buenos Aires,  15 th June, 2012.

1. Late in 2009, Europe was gradually recovering from the Great Recession and Greece faced an incipient debt crisis. Presently, the European economy has fallen back in recession and the debt crisis has extended to many other countries. Was this an inevitable outcome or is this a case of financial malpractice?

There was malpractice. At the end of 2009 and the beginning of 2010, I happened to live the Greek crisis from Berlin and interact with the most important German government officials, from the President of the Bundesbank to the Finance Minister. They had a completely naïve vision. They believed that Greece, because of being a European country, should not restructure. Besides, the role played by the IMF was quite unfortunate. During the Greek crisis, I remember attending a lunch together with many other ambassadors and the President of the Bundesbank, Axel Weber. He delivered an extremely hard and orthodox speech stating that the Greek financial rescue would amount to 32,000 million euros, which meant practically nothing. On leaving that lunch, press agencies reported that Dominique Strauss- Kahn (who was by then the Managing Director of the IMF) that was visiting Berlin, had said that the rescue would rise to 110,000 million euros. They were completely misguided.

Robert D. Kaplan: Ανήκει η Ελλάδα στην Ευρώπη;

Πηγή: Stratfor (via euro2day)

H Ελλάδα βρίσκεται εκεί που τελειώνει και εκεί που αρχίζει η Δύση, γράφει ο Robert D. Κaplan σε άρθρο του στο Stratfor, στο οποίο παρουσιάζει τις αντιθέσεις στην γεωγραφική και γεωπολιτική ταυτότητα της χώρας από την εποχή της αρχαίας Αθήνας μέχρι σήμερα και πως αυτές επηρέασαν την οικονομική και πολιτική της εξέλιξη. 

Από τη μία πλευρά, η έννοια της Δύσης ως ουμανιστικό ιδεώδες ξεκίνησε από την αρχαία Αθήνα, όταν ο σεβασμός του ατόμου αντικατέστησε τη βιαιότητα των γειτονικών πολιτισμών της Μεσοποταμίας και της Αιγύπτου. Ενώ και η ίδια η διάκριση μεταξύ Ανατολής και Δύσης, εγκαθιδρύθηκε με τον Περσικό πόλεμο τον 5 π.Χ.

Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα είναι μια χώρα Ορθόδοξη με πνευματικούς δεσμούς με τη Ρωσία και για πάνω από χίλια χρόνια υπήρξε το παιδί του Βυζαντίου και της Τουρκίας. 

Πάνω σε αυτή την διχασμένη κληρονομία, εξελίσσεται και η νεότερη ιστορία της Ελλάδας. Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος οδήγησε στην ανταλλαγή πληθυσμών με την Τουρκία, όπου πάνω από 1 εκατομμύριο Έλληνες εγκαταστάθηκαν από τη Μικρά Ασία στην Ελλάδα. Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος είχε ως συνέχεια ένα αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, η τελική έκβαση του οποίου κρίθηκε και πάλι από την ασταθή γεωγραφική θέση της χώρας μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

«Τυράκι» από ΕΕ για τη νέα κυβέρνηση στην Αθήνα

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

By Joshua Chaffin (Βρυξέλλες), Peter Spiegel (Βερολίνο)

Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ετοιμάζονται να δελεάσουν με ένα πακέτο από κίνητρα την νέα ελληνική κυβέρνηση για να την πείσουν να παραμείνει στην συμφωνία διάσωσης μετά τις κρίσιμες εκλογές της Κυριακής. 

Το πακέτο που θα «κουνήσουν μπροστά» στην νέα κυβέρνηση για να την γλυκάνουν, θα περιλαμβάνει περαιτέρω μειώσεις των επιτοκίων και παράταση στις περιόδους αποπληρωμών των δανείων διάσωσης, καθώς και ευρωπαϊκά κεφάλαια για να γίνουν επενδύσεις σε προγράμματα δημοσίων έργων στην Ελλάδα μέσα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. 

Το δέλεαρ προβλέπεται μέχρι στιγμής να δοθεί σε μια νέα κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Αντώνη Σαμαρά, του ηγέτη της κεντροδεξιάς Νέας Δημοκρατίας. 

Η διαφορά στις δημοσκοπήσεις της ΝΔ με το αριστερό κόμμα ΣΥΡΙΖΑ, που έχει πει ότι θα καταργήσει το ισχύον μνημόνιο είναι πολύ μικρή. 

Χαιρετιστήριο Κάλεσμα στην Τρίτη Ηλικία. Ενάντια στο ΦΟΒΟ και το ψέμα των Μνημονιακών

Δρ. Βασίλειος Θ. Θωμαΐδης

Άμισθος Καθηγητής – Συνταξιούχος Ιατρός

vasileiosthomaidis@hotmail.com

thomaidis.blogspot.com

Αγαπητοί, φίλες και φίλοι, συμμαθητές και συμμαθήτριες.

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές στον αγώνα της καθημερινότητας και της ζωής.

Σας προσκαλώ να διαβάσετε τις σκέψεις ενός φίλου καθημερινού, συνομηλίκου σας, που δεν ανήκει σε κανένα κόμμα και δεν υπηρετεί καμία σκοπιμότητα. Ενός συνομηλίκου σας που παίζατε μαζί στην αλάνα μιας φτωχογειτονιάς της Θεσσαλονίκης, που πήγατε μαζί του στο Σχολείο, πολλοί και στο Πανεπιστήμιο. Που αγωνιστήκατε μαζί στην καθημερινότητα, τίμια μακριά από δολοπλοκίες, παράνομες μεσολαβήσεις «πολιτικών» και κάθε είδους συμμετοχή σε βρώμικα κυκλώματα απάτης της πελατειακής «πολιτικής».

Οι μεγαλύτεροι από εμάς, στους οποίους και ανήκω, νιώσαμε στο πετσί μας το απαίσιο άγγιγμα της ναζιστικής γερμανικής κατοχής και όλοι μας, ποιος λίγο, ποιος πολύ, κρατούμε μνήμες και από τον αδελφοσπαραγμό της μετακατοχικής αιματοβαμμένης λευτεριάς. 

Οι Έλληνες πληρώνουν φόρους και με το παραπάνω!

Πηγή: (Επίκαιρα, 7.6.2012)

του Λ. Βατικιώτη

Αυθαιρεσίες οι αφορισμοί της Λαγκάρντ

Από θράσος και υποκρισία ξεχείλιζε η οργισμένη, δήθεν, αναφορά της γενικής διευθύντριας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, στην βρετανική εφημερίδα Guardian όπου δήλωσε ότι θρέφει μεγαλύτερη συμπάθεια για τους υποσιτιζόμενους της υπο-σαχάριας Αφρικής παρά για τους Έλληνες που δεν πληρώνουν τους φόρους τους! Η επικεφαλής του ΔΝΤ πολύ σύντομα διαπίστωσε ότι υπέπεσε σε γκάφα. Άλλο τι νιώθουμε (όχι μόνο αδιαφορία αλλά και μίσος για τους λαούς, ειδικότερα όσους δεν σκύβουν το κεφάλι) κι άλλο τι λέμε δημόσια κι ειδικά στον Τύπο… Έτσι, μετά από λίγες ώρες, κι αφού πρώτα η σελίδα της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δέχθηκε δεκάδες χιλιάδες «αναφορές» κι απαντήσεις από την Ελλάδα, προέβη σε διορθωτική δήλωση επιχειρώντας να διασκεδάσει τις αλγεινές εντυπώσεις που δημιούργησε.

Εις μάτην! Η Κριστίν Λαγκάρντ αποδείχθηκε όχι μόνο εμπαθής, αλλά επιπλέον υποκρίτρια και άσχετη! Υποκρίτρια επειδή η ίδια αμοίβεται με 468.000 δολάρια τον χρόνο (ενώ απολαμβάνει άπειρα προνόμια στις μετακινήσεις και την διαμονή της που δεν τα διανοείται ο νους ενός καθημερινού ανθρώπου) χωρίς να πληρώνει καν φόρους γι’ αυτό το μυθικό ποσό. Ακόμη κι αν καλύπτεται πίσω από ένα σταθερό συμβόλαιο που συνοδεύει την συγκεκριμένη θέση (ενδεικτικό κι αυτό των σκανδαλωδών προνομίων με τα οποία έχουν θωρακιστεί οι μανδαρίνοι των διεθνών οργανισμών) η Κριστίν Λαγκάρντ όφειλε να πληρώνει φόρους. Δεν μπορεί ένας γάλλος μισθωτός να πληρώνει περισσότερους φόρους από την διευθύντρια του ΔΝΤ κι αυτό να θεωρείται φυσιολογικό και να έχει μάλιστα το θράσος η Λαγκάρντ να κάνει και μαθήματα φορολογικής υπευθυνότητας στους Έλληνες, που έχουν οδηγηθεί σε κοινωνική γενοκτονία, εφαρμόζοντας τις καταστρεπτικές οδηγίες του οργανσιμού του οποίου προΐσταται.

Νεκραναστάσεις!

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

της Τζίνας Πολίτη*

Παρακολουθώντας τα εκλογικά και μετεκλογικά μαραθώνια talk shows στην τηλεόραση, το αφυπνισμένο πλέον τηλεοπτικό κοινό διαπιστώνει με κατάπληξη ότι η επικοινωνιακή τακτική την οποία είχε υιοθετήσει το Παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ (και με κάποια καθυστέρηση είχε μιμηθεί και η Ν.Δ), σε πείσμα της σημερινής πραγματικότητας νεκραναστήθηκε και επέστρεψε δριμύτερη, έχοντας πλέον αποβάλει και το όποιο ίχνος ευρωπαϊκού «λούστρου» που προσπάθησε να της προσδώσει το ΠΑΣΟΚ του κ. Σημίτη. 

Σε τι συνίστατο η επικοινωνιακή αυτή τακτική; Σε γενικές γραμμές θα μπορούσαμε να πούμε πως ήταν η μεταφορά, στο επίπεδο του λόγου, του ποδοσφαιρικού κώδικα: ο Πασόκος έπρεπε, πάση θυσία, να βρίσκεται διαρκώς σε θέση επίθεσης στη σέντρα (δηλαδή να μιλάει ασταμάτητα), να στριμώχνει τον αντίπαλο και να μην τον αφήνει στιγμή να παίξει «μπάλα» (δηλαδή να μιλάει), καθιστώντας τον έτσι έναν άβουλο, αμήχανο, παθητικό παίκτη. Με λαϊκούς όρους, που αναπόφευκτα παραπέμπουν σε «σεξουαλικά» υπονοούμενα, στο συμβολικό επίπεδο η επικοινωνιακή αυτή τακτική συνοψιζόταν στη φράση: «Σε πηδάω ρε!»

“Μνημόνιο ή πτώχευση“, “Ευρωζώνη ή χάος“, “Ευρώ η θάνατος“.

 Πηγή: ΜΑΑ

του Γαλαξιάρχη

Τα διλήμματα τρομοκρατικού τύπου των αυτοαποκαλούμενων “δυνάμεων της ευθύνης και του ευρωπαϊκού προσανατολισμού” πολλαπλασιάζονται μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, όσο πλησιάζουμε στην κάλπη. Επειδή οι λέξεις πρέπει κάποια στιγμή να αποκτήσουν αξία, και η υπευθυνότητα του καθενός να αποδεικνύεται στην πράξη απαιτώ από τους ηγέτες των κομμάτων που δηλώνουν ότι “η παραμονή στο ευρώ είναι ζωτική προτεραιότητα για τη χώρα” να υπογράψουν την παραπάνω υπεύθυνη δήλωση, με γνώση των συνεπειών του νόμου.

Προτείνω στην κοινότητα να προωθήσει το αίτημα στα γραφεία των Ευάγγελου Βενιζέλου, Αντώνη Σαμαρά και Φώτη Κουβέλη, οι οποίοι δηλώνουν ευθαρσώς ότι κάθε εναλλακτική διακυβέρνηση, εκτός της δικής τους, θα οδηγήσει τη χώρα στη δραχμή.

Για να τελειώνει η σπέκουλα στο πτώμα της ελληνικής κοινωνίας, από κάθε λογής ανευθυνοϋπεύθυνους, ζητείται έμπρακτη απόδειξη των λεγομένων κάθε ενός ξεχωριστά.

Τολμάτε κύριοι; Απόδειξη!

Ζaphod

Υ.Γ. Προσωπικά αδιαφορώ για το νόμισμα που (δεν) βρίσκεται στο πορτοφόλι μου, αλλά για την ουσία της οικονομικής πολιτικής και την κοινωνική δικαιοσύνη. Πέρα όμως από τις ιδεολογικές πεποιθήσεις, δεν ανέχομαι την κοροϊδία.

Costas Lapavitsas answers your questions on Greece and the eurozone crisis

ΠΗΓΗ: GUARDIAN

Who is responsible for the eurozone crisis? Can Germany fix it? Is a Grexit inevitable? What will happen after the election? You asked the questions and Greek economist Costas Lapavitsas responded

Why is Greece in such a catastrophic state? Who, between Brussels, the bankers, the politicians and the people, is really responsible? What's the least worst option: staying in the euro, or Grexiting?

For three years now, Greece's plight – and the international response to it – has dominated headlines. An estimated one-third of the Greek population now lives below the poverty line. Plummeting salaries and pensions, never-ending tax hikes and ever-deeper spending cuts have pushed the country to the brink of economic and social collapse.

Queues for the soup kitchens are lengthening; the numbers of homeless people are mounting daily; critical medicines are in increasingly short supply. Many Greek people are suffering as they have not suffered outside of wartime. Yet how much do we really understand of the reasons for this crisis – and the possible solutions to it?

Special Report: How a Greek bank infected Cyprus

By Stephen Grey, Michele Kambas and Nikolas Leontopoulos

ATHENS/NICOSSIA | Wed Jun 13, 2012 

(Reuters) - 

Like many Greek tycoons these days, Andreas Vgenopoulos is in trouble.

The self-made businessman built one of Greece's leading corporate empires over the past two decades. Among its jewels was a major bank in the nearby Mediterranean island nation of Cyprus. Then it all started to unravel.

In 2010, Marfin Investment Group (MIG), the firm Vgenopoulos managed which has stakes in everything from privatized national carrier Olympic Air to food giant Vivartia, lost 1.8 billion euros ($2.2 billion). The loss, largely made up of write-downs on goodwill, was the biggest ever for a Greek company to that point. There is a joke in Athens that MIG's initials stand for "Money Is Gone."

Meantime the Marfin Popular Bank was a major lender to an order of Greek monks who received swathes of prime state-owned land in sweetheart deals, and who in turn bought shares in MIG. A Greek parliamentary inquiry alleged serious "conflicts of interest" in how bank loans were issued to finance MIG's wider activities.

Ε.Βενιζέλος: "Ποια Χρυσή Αυγή; Η Αριστερά έφερε τη βία", Καμαρώστε τον!

Τμήμα ειδήσεων defencenet

Αφοριστικός ο Ε.Βενιζέλος κατά της Αριστεράς και της πολιτικής βίας που έχει φέρει στη ζωή του τόπου, πολύ πριν αρχίσουν να εφαρμόζονται οι αντισυμβατικές μέθοδοι της Χρυσής Αυγής: Ας δούμε τι δήλωσε στην σχετική συνέντευξη στο protothema.gr:

 -   Γ. Αντύπας: Πρόβλημα εθνικού διχασμού υπάρχει κ. Πρόεδρε;

·    Ευ. Βενιζέλος: Υπάρχει, είναι προφανές. Εδώ αναπτύχθηκε τις προηγούμενες εβδομάδες ένα φαινόμενο διάχυτης βίας στην κοινωνία, έντασης.

·    Γ. Αντύπας: Κινδυνεύει η Ελλάδα;

·    Ευ. Βενιζέλος: Κινδυνεύει η Ελλάδα από τον εαυτό της.

·    Γ. Αντύπας: Από τη Χρυσή Αυγή;

·    Ευ. Βενιζέλος: Ποια Χρυσή Αυγή; Τη βία την πολιτική, την ένταση, το προπηλακισμό, τις αντισυγκεντρώσεις, δεν τα έφερε στην πολιτική ζωή ο κ. Μιχαλολιάκος ούτε ο κ. Κασιδιάρης. Τον έχουν φέρει από τ’ αριστερά. Μια συγκεκριμένη ριζοσπαστική λαϊκιστική αντίληψη.

135.000 ΙΣΠΑΝΟΙ ΖΗΤΟΥΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΑΝΚΙΑ

Πηγή: tvxs.gr

ΣΕ ΑΦΥΠΝΙΣΗ Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!

Σχεδόν 135.000 πολίτες υπέγραψαν αίτημα για σχηματισμό κοινοβουλευτικής ερευνητικής επιτροπής για την υπόθεση της Bankia. Η διάσωση ύψους 23,5 δισ. ευρώ προκάλεσε οικονομική κρίση στη χώρα. Το αίτημα των πολιτών εστάλη την Τρίτη στον Ισπανό πρωθυπουργό Μ. Ραχόι.

«Από τον πρωθυπουργό Ραχόι ζητούμε να λάβει άμεσα μέτρα για [...] τη σύσταση κοινοβουλευτικής εξεταστικής επιτροπής για την υπόθεση της Bankia που θα αποδώσει ευθύνες με μια δημόσια και διαφανή συζήτηση», αναφέρεται στο αίτημα.

«Μπροστά στην πλήρη απώλεια της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την κυβέρνηση, είναι ζωτικής σημασίας να ανταποκριθεί στη βούληση της πλειοψηφίας των Ισπανών πραγματοποιώντας αυτές τις έρευνες και θέτοντας το δημόσιο συμφέρον πάνω από αυτό των τραπεζιτών και των πολιτικών υπευθύνων για την κατάρρευση της Bankia» προστίθεται.

ΜΕΡΚΕΛ: ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΑΛΛΑ Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ!

ΠΗΓΗ: Πηγή: www.tvxs.gr, www.in.gr, ΙΣΚΡΑ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ!

Ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ!

Την απόλυτη επιμονή της στην τήρηση των μέτρων που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα δήλωσε και πάλι η καγκελάριος της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ, διαχωρίζοντας μάλιστα την περίπτωση της Ισπανίας όπου το πρόβλημα εντοπίζεται μόνον στον τραπεζικό τομέα και όχι στο σύνολο της κρατικής λειτουργίας.

Η λιτότητα που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα, είπε χαρακτηριστικά η καγκελάριος είναι «αναγκαία καθώς εκτός των άλλων αποτελεί και το παράδειγμα για όλη την Ευρωζώνη.»

Και συμπλήρωσε χαρακτηριστικά: «Το ερώτημα εάν η Ελλάδα θα φέρει σε πέρας το οικονομικό πρόγραμμά της δεν είναι απλά το ερώτημα εάν το πρόγραμμα θα έχει, ή όχι, επιτυχία, είναι μάλλον το ερώτημα εάν οι υποχρεώσεις στη μελλοντική Ευρώπη θα τηρούνται».

*** Στον αντίποδα των δηλώσεων αυτών της Α. Μέρκελ βρίσκονται δύο άρθρα της Liberation και των Financial Times της Γερμανίας: