Κι εσείς τι προτείνετε;

ΠΗΓΗ: RedNotebook

Του Γιάννη Αλμπάνη

«Κι εσείς τι προτείνετε;»  Το ερώτημα συνοδεύει σταθερά τις εξ αριστερών κριτικές στο Μνημόνιο και την κοινωνική ερήμωση. Στην πραγματικότητα, δεν το θέτουν μόνοι όσοι ειλικρινά αναζητούν εναλλακτικές προτάσεις, αλλά και όσοι υπονοούν δια της ρητορικής ερώτησης ότι το Μνημόνιο, όσο επώδυνο για είναι, αποτελεί μονόδρομο, δεδομένου ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Το «κι εσείς τι προτείνετε» μπορεί να ηχεί εκνευριστικό όταν διατυπώνεται από τους Ηρακλείς της καθεστωτικής κοινοτοπίας στο Protagon, εντούτοις, αποτελεί το πιο χτυπητό σημάδι της αλλαγής (προς τα αριστερά) της πολιτικής συγκυρίας. Μέχρι πρόσφατα αυτό το ερώτημα δεν διατυπωνόταν ποτέ (ή τουλάχιστον διατυπωνόταν πολύ σπάνια), τόσο γιατί η συντριπτική πλειοψηφία ουδόλως ενδιαφερόταν για το ποιο ακριβώς πρόγραμμα υποστήριζε  η Αριστερά, όσο και γιατί οι νεανικές πρωτοπορίες που εντάσσονταν στο κίνημα, περισσότερο το έπρατταν ορμώμενες από μια ηθική απόρριψη του καπιταλισμού και των ιεραρχικών σχέσεων, παρά από μια καλά θεμελιωμένη ιδεολογική τοποθέτηση. Το «κι εσείς τι προτείνετε» ανταποκρίνεται σε μια συγκυρία όπου ολοένα και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι αυτό που όντως προτείνουν οι καθεστωτικές δυνάμεις είναι η συντεταγμένη πορεία από το κακό στο χειρότερο, πράγμα που έχει σα συνέπεια oλοένα και περισσότεροι να τείνουν ευήκοα ώτα στις αριστερές φωνές.

Για ένα μαζικό ευρωπαϊκό κίνημα αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό και ενεργής αντίστασης στις πολιτικές λιτότητας*

του Γιώργου Μητραλιά

Αθήνα, 13 Μαρτίου 2012

Γιατί τα δεινά του ελληνικού λαού συγκινούν τόσο τη κοινή γνώμη στην Ευρώπη; Και γιατί, μέρα με τη μέρα, αυτή η όλο και πιο διάχυτη και βαθειά συγκίνηση μεταβάλλεται σε θέληση για δράση, για να κάνεις κάτι που να δείχνει την αλληλεγγύη σου στον ελληνικό πληθυσμό; Η απάντηση δεν είναι δύσκολη: το ελληνικό δράμα συγκινεί ή και εξεγείρει τους ανθρώπους επειδή δεν γίνεται αντιληπτό σαν κάτι το εξωτερικό σε σχέση με τις έγνοιες τους, σαν μια ειδική περίπτωση, μια εξαίρεση του κανόνα. Με λίγα λόγια, επειδή αντιμετωπίζεται σαν αυτό που ήταν πάντα, από την αρχή του, μια περίπτωση/τεστ που εφευρέθηκε και επιβλήθηκε με το ζόρι από τους από πάνω  για να πειραματιστούν και να μετρήσουν πάνω στα ελληνικά πειραματόζωα τις αντοχές και τις αντιστάσεις των θυμάτων των πολιτικών τους λίγο πριν τις γενικεύσουν σε ολάκερη την Ευρώπη!

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΟΚ ΑΠΟ UBS: Η ΚΑΘΑΡΗ ΜΕΙΩΣΗ ΧΡΕΟΥΣ, ΠΑΡΑ ΤΟ PSI, ΜΟΛΙΣ 27 ΔΙΣ ΤΟ 2012!

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΗΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ ΟΜΟΛΟΓΙΟΥΧΟΥΣ ΜΟΛΙΣ 8%!

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ 2013!

Σε ενημερωτικό δελτίο της με τίτλο «η συντεταγμένη χρεοκοπία της Ελλάδας, η πρώτη μιας αλληλουχίας» η ελβετική τράπεζα UBS προβλέπει ότι θα υπάρξει πολύ σύντομα και δεύτερη χρεοκοπία της Ελλάδας, καθώς όπως εκτιμά θα χρειαστεί να «κουρευτούν»  εκ νέου τα ομόλογα που εξέδωσε πρόσφατα το ελληνικό κράτος ενώ στη νέα διαδικασία αναδιάρθρωσης θα πρέπει να συμμετάσχει και ο αποκαλούμενος «επίσημος τομέας».

Η τράπεζα εκτιμά ότι «η καθαρή μείωση του χρέους για την Ελλάδα θα ανέλθει μόλις στα 27 δισ. ευρώ το 2012», τονίζοντας ότι το χρέος σε λίγο δε θα μπορεί να εξυπηρετηθεί. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι τα 27 δισ. ευρώ "κούρεμα" των ομολόγων των ιδιωτών, είναι μια σταγονα στον ωκεανό του συνολικού χρέους που φτάνει τα 360 δισ. ευρώ.

Προκαλούν τα golden boys ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.

ΠΗΓΗ: Πρώτο Θέμα

Τη στιγμή που οι μισθοί και οι συντάξεις του ελληνικού λαού έχουν καταβαραθρωθεί, τα δύο μεγάλα κόμματα προκαλούν το δημόσιο αίσθημα με τις υψηλότατες αποδοχές του στενού πυρήνα των ηγετικών ομάδων τους.

Το γεγονός ότι ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία χρωστούν 250 εκατ. ευρώ στις τράπεζες, αναζητώντας κοινοβουλευτική φόρμουλα για την ψήφιση ευνοϊκής ρύθμισης σχετικά με τα δάνεια που πήραν με υποθήκη την κρατική επιχορήγηση μελλοντικών ετών, δεν φαίνεται να αγγίζει τα «πράσινα» και «γαλάζια» golden boys. Με μισθούς που κυμαίνονται από 4.000 έως και 8.000 ευρώ σε μέρες οικονομικής κρίσης και παρά τις πρωτοφανείς μειώσεις των εισοδημάτων του συνόλου των εργαζομένων, η ελίτ των δύο κομμάτων της κυβέρνησης συνεργασίας φαίνεται να βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με την κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία. 

ΠΩΣ ΝΑ ΠΙΑΣΕΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ

Η εξέλιξη του παγκόσμιου συστήματος τον 21ο αιώνα

ΠΗΓΗ: Monthly Review του ΝΙΚΟΛΑΟΥ Λ. ΜΩΡΑΪΤΗ*

Τεύχος Νο 137 Ικανοποιώντας έναν μικρό αριθμό συναδέλφων πανεπιστημιακών, και ενοχλώντας πολλούς, για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια είχα υποστηρίξει ότι με την κρίση του συστήματος, ορισμένες χώρες θα κινηθούν προς άκρως συντηρητικές κατευθύνσεις ενδεχομένως και προς τον φασισμό, ενώ στη συνέχεια ο φασισμός θα ξεπεραστεί από μια γνήσια ισόνομη επανάσταση, που θα είναι και η πρώτη στον κόσμο. Πιστεύω ότι τώρα μπαίνουμε στο αρχικό στάδιο. Αν κάνω λάθος, τότε μάλλον δεν θα βρείτε πολλά χρήσιμα στοιχεία στα γραφόμενά μου. Αν έχω δίκιο, τότε μπορεί να είναι χρήσιμα όταν πρόκειται να καθορίσετε τις προσωπικές σας αντιδράσεις ή συμμετοχή, σε αυτή τη νέα ιστορική πραγματικότητα. Πριν τριάντα χρόνια, στο πλαίσιο των ερευνών μου που αφορούσε στη μεταβατική διεθνή πολιτική του άναρχου παγκοσμίου συστήματος, χρησιμοποιώντας τη θεωρία της σχετικότητας, μελέτησα την κατευθυντήρια δύναμη πίσω από το διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνές σύστημα. Το θέμα αυτό το ερεύνησα, διαλεκτικά, με κριτικό τρόπο, και σε βάθος. Το αποτέλεσμα αυτής της εμπειρικής μελέτης μου κατέδειξε ότι το σύστημα της βιομηχανικής-ελίτ (ο καπιταλισμός) εμφάνιζε μια όλο και περισσότερο δυσλειτουργική δομή, μια κρίση, που γρήγορα θα έφθανε σε ένα νέο ιστορικό στάδιο. Οι απαντήσεις σε αυτή τη μελέτη με οδήγησαν να γράψω, το 1997, το βιβλίο Η Κρίση του Καπιταλισμού τον 21ον αιώνα. Τα αίτια της οικονομικής κρίσης και οι διαστάσεις της.

Αυξήθηκε η θνησιμότητα των Πορτογάλων εξ αιτίας των μέτρων λιτότητας

• Giles Tremlett in Lisbon
• guardian.co.uk, Monday 19 March 2012 18.07 GMT
• Article history

A woman pushes a pram in front of graffiti in Porto announcing Thursday's general strike in Portugal. Photograph: Jose Coelho/EPA

Maria Isabel Martins got up at 5am to catch a bus from the eastern Portuguese country town of Portalegre to see a consultant in Lisbon about her diabetes. It is a 130-mile journey that takes three hours. It used to be free, but not any more.

"This is shameful. Now each visit costs me €44 (£36) and I have to come back in a few weeks," the 53-year-old said, wheezing as she left the consultant's surgery at the Santa Maria hospital.

There is a chart on the wall beside a machine that accepts credit cards. It shows the charges for seeing a doctor in one of western Europe's poorest countries, where opposition politicians blame budget cuts for a thousand extra deaths in February, 20% more than usual.

"They hiked the fees in January," said the receptionist, pointing to the new charges for everything from jabs and ear washes to having stitches removed. "Now a visit to the emergency room costs €20 instead of €9. A consultant costs €7.50. People are angry."

The health service is just one victim of sweeping cuts and increased charges for public services across Portugal. After the €130bn second bailout for Greece was signed off last week, bond markets switched their attention to southern Europe's other failing economy.

Ανήθικα παιχνίδια από ανίκανους πολιτικάντες στην πλάτη του λαού

ΠΗΓΗ: ΑΙΧΜΗ

του Μ. Ιγνατίου

Πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα και στην Ευρώπη ανακουφίστηκαν ακούγοντας την είδηση ότι και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο -μετά την Ευρωπαϊκή Ενωση- συμφώνησε να εγκρίνει τα νέα δάνεια για τη χώρα μας, που αυξάνουν το χρέος σε ασύλληπτα ύψη. Με μία απλή αριθμητική και ανάλυση είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποπληρωθούν. Ανακουφίστηκαν επειδή είχαν πειστεί ότι η χρεωκοπία ήταν προ των πυλών και επειδή οι πάντες την έχουν ταυτίσει με εικόνες από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Υπάρχουν, βεβαίως, και αρκετοί που δεν πείστηκαν από το παιγνίδι των εκβιασμών και των απειλών, που εκπορεύθηκαν από τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον και αναπαρήχθησαν στην Αθήνα. Οι κινδυνολόγοι ανέφεραν πως αν δεν υποκύψουμε στις ορέξεις της Τρόϊκας, η Ελλάδα θα χαθεί. Και πριν αρχίσετε την κριτική, να μου επιτρέψετε να σας υπενθυμίσω πως όλοι αυτοί ΔΕΝ πείθονται, διότι θυμούνται ότι οι εκβιασμοί και οι απειλές ήταν οι ίδιοι ακριβώς και τους μήνες πριν ο κ. Γιώργος Παπανδρέου οδηγήσει την Ελλάδα στα γρανάζια του μηχανισμού της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Και επειδή σιγά-σιγά ανοίγουν στόματα και ο λαός πληροφορείται ότι στην πλάτη του παίχθηκαν ανήθικα παιγνίδια από ανόητους πολιτικάντηδες, δικαιολογημένα πολλοί άνθρωποι είναι πολύ δύσκολο να πειστούν.

Έρευνα-Σοκ για τη Φτώχεια

 wwww.epikaira.gr

Περισσότερα από τρία εκατομμύρια άνθρωποι στην Ελλάδα είναι φτωχοί, αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα εργασίας...     και ζουν με σοβαρές υλικές στερήσεις. Ο αριθμός, μάλιστα, αυτός, των 3.030.900 ανθρώπων που έχουν εμπλακεί στην περιδίνηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, αφορά στη χρονική περίοδο πριν από την άνοιξη του 2010, οπότε η χώρα ενεπλάκη στην περιπέτεια που ξεκίνησε με το πρώτο Μνημόνιο. Ο αριθμός προκύπτει από τα πλέον πρόσφατα στοιχεία που διαθέτουμε από την Ελληνική Στατιστική Αρχή και τη Eurostat.

Τι συνέβη, όμως, από τότε μέχρι τώρα; Η επιστημονική αποτύπωση από το Ινστιτούτο Κοινωνικής Πολιτικής του ΕΚΚΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Ο δείκτης απόγνωσης που πιστοποιεί τον κίνδυνο για χαμηλό ή μηδενικό εισόδημα από μισθωτή εργασία ήταν 0,199. Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν ένα στα πέντε νοικοκυριά μισθωτών βρισκόταν ήδη τότε σε δεινή κατάσταση. Σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, το γ' τρίμηνο 2011, ο δείκτης είχε ανέβει στο 0,272. Δηλαδή, ένα στα τέσσερα νοικοκυριά πλέον ζει το ζόφο του οικονομικού αδιεξόδου. Όταν ο δείκτης φτάσει στη μονάδα, σημαίνει ότι σε ενάμισι εκατομμύριο νοικοκυριά μισθωτών κανένα μέλος δεν θα εργάζεται. «Τότε θα έρθει η κόλαση»…

Πλησιάζει το τέλος της μεταπολεμικής ευρωπαϊκής δομής;

ΠΗΓΗ: Αριστερό Βήμα της Αρ. Αλαβάνου Ενώ η Α. Μέρκελ ετοιμάζεται να τοποθετήσει επικεφαλής του Eurogroup, τον Β. Σόιμπλε, στη θέση του αποχωρούντος τον Μάιο Ζ.-Κ. Γιουνγκέρ,  ψίθυροι αλλά και  πιο ηχηρές συζητήσεις για την υπερβολική ισχύ της Γερμανίας διαχέονται σε όλη την Ευρώπη. Μπορεί η Γερμανία –και άλλοι--να το ξορκίζουν, αλλά η ιστορία έχει αποδείξει ότι η υπερβολική συγκέντρωση ισχύος προκαλεί πάντα αντισυσπειρώσεις εξισορρόπησης. Η στρατηγική που θα ακολουθήσει η γερμανική ηγεσία γίνεται αντικείμενο αναλύσεων και πέραν του Ατλαντικού, όπως φαίνεται από την τελευταία δημοσίευση της αμερικανικής γεωπολιτικής επιθεώρησης Stratfor με τίτλο “Η κατάσταση του κόσμου: η στρατηγική της Γερμανίας”. Οι Γερμανοί ιθύνοντες καλύπτουν αισχυντηλά τη δύναμή τους, φοβούμενοι την ιστορία, υποστηρίζει άρθρο του Guardian ("Germany, Europe΄s reluctant Goliath, is hiding its true strength" 16/3/12), προειδοποιώντας και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους να μην την ξεχάσουν, προκειμένου να μην καταρρεύσει αυτό το θεάρεστο δημιούργημα που λέγεται Ε.Ε, και αναπαράγοντας τον καταστατικό μύθο της: η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δημιουργήθηκε για να κλείσει οριστικά η σελίδα των πολέμων, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι ήταν ένα ηγεμονικό σχέδιο που άνοιξε τη σελίδα του Ψυχρού Πολέμου και πολλών τοπικών θερμών, μεταξύ των οποίων και των Βαλκανικών της δεκαετίας του 1990, των πρώτων ύστερα από πολλές δεκαετίες σε ευρωπαϊκό έδαφος. Τα δύο άρθρα αξίζουν για να δει κανείς τις φυγόκεντρες δυνάμεις που αρχίζουν να εκδηλώνονται και τις αντιδράσεις που προκαλούν.

Tο... καναρίνι της ΕΛΣΤΑΤ

zoom

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Την ηλεκτρονική αλληλογρα­φία μεταξύ του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου και παραγόντων του ΔΝΤ και της Eurostat έχει το «Π» στην κατοχή του και δημοσιεύει σήμερα. Από αυτά τα έγγραφα της ντροπής, που δημοσιεύ­ονταιολόκληρα, δημιουργείται η βάσιμη εντύπωση ότι ο Γεωργίου λειτούργησε κατά κύριο λόγο ως υπάλληλος του ΔΝΤ και της Eurostat και... παρεμπιπτόντως ως επι­κεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Αρ­χής.

Αρχικά παρουσιάζεται η ηλεκτρονική αλληλογραφία τουΓεωργίου με τον Hallgrimur Snorrason (πρό­σωπο επικοινωνίας μεταξύ Εurostat και ΕΛΣΤΑΤ επί τεχνικών θεμάτων). Το ζήτημα που τους απασχολούσε, όπως φαίνεται από τα ηλεκτρονικά μηνύμα­τα που αντάλλαξαν οι Γεωργίου - Snorrason, είχε να κάνει με προτεινόμενες αλλαγές επί του ιδρυτικού της ΕΛΣΤΑΤ Νόμου 3832/2010, με στόχο την κα­τάργηση όλων των αρμοδιοτήτων του αντιπροέδρου και των υπόλοιπων με­λών του Δ.Σ. και τηνενίσχυση των αρ­μοδιοτήτων του προέδρου - δηλαδή του ίδιου του Γεωργίου.

Η αλληλογραφία αρχίζει με μήνυ­μα του Γεωργίου, ο οποίος υποβάλλει «θέματα για προβληματισμό» στον Hallgrimur Snorrason. Ακολουθεί η απάντηση του Ευρωπαίου τεχνοκρά­τη με σαφείς υποδείξεις για τη δημι­ουργία του νέου νόμου. Η προσπά­θεια ολοκληρώνεται με μήνυμα του Γεωργίου προς τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν, από τον οποίο ζη­τά να... βοηθήσει να περάσει ο νέος νόμος.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΙΚ ΧΟΜΠΣΜΠΑΟΥΜ

ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

Με αφορμή την κυκλοφορία του τελευταίου του βιβλίου «Πώς να αλλάξουμε τον κόσμο: Μαρξ και Μαρξισμός, 1840 – 2011» (μεταφράστηκε και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Θεμέλιο), ο γνωστός μαρξιστής ιστορικός Έρικ Χομπσμπάουμ έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό «In these times», στις αρχές του 2012. Σε αυτή είχε την ευκαιρία να μιλήσει όχι μόνο για το παρελθόν, αλλά και για το παρόν των αραβικών εξεγέρσεων και της κρίσης.

Στην παρούσα περίοδο διαθέτουμε δύο οχήματα αλλαγής, την Αραβική Άνοιξη και το Κίνημα Occupy. Τι μπορεί πραγματικά να περιμένει κανείς από αυτά;

Η Αραβική Άνοιξη είναι ενθαρρυντική. Δεν περίμενα να δω στη διάρκεια της ζωής μου μια αυθεντική παλιομοδίτικη επανάσταση, με τους ανθρώπους να βγαίνουν στο δρόμο και να καθαιρούν δικτατορίες, κάτι σαν την επανάσταση του 1848, από όπου πραγματικά προέρχεται το όνομα Αραβική Άνοιξη. Θυμηθείτε ότι το 1848 ονομάστηκε Άνοιξη των Ανθρώπων. Ό,τι και να συμβεί στο μέλλον, το γεγονός αυτό είναι τεράστιας σημασίας. Υπήρξαν και άλλες θετικές εξελίξεις χάρη στην εξαιρετική ευκολία με την οποία είναι μπορούν εξαιτίας της τεχνολογίας να κινητοποιηθούν οι νέοι. Το Κίνημα Occupy είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, όπως και οι πρόσφατες διαδηλώσεις στη Ρωσία. Δεν είναι πλέον δυνατόν να θεωρούμε δεδομένη την παθητικότητα των πολιτών. Υπάρχουν, όμως, και μειονεκτήματα. Οι άνθρωποι που παίρνουν την πρωτοβουλία δεν είναι αντιπροσωπευτική μειοψηφία, αλλά η κινητοποιήσιμη μειοψηφία, αυτό που συνήθιζα να ονομάζω «στρατό του καλού». Σε αυτήν την περίπτωση είναι ο στρατός των φοιτητών και των αντισυμβατικών. Το ζήτημα όμως είναι ότι αν τα πράγματα προχωρήσουν κι άλλο, μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχό τους. Ένας από τους λόγους που ήθελα να γράψω το τελευταίο βιβλίο μου ήταν ότι ήθελα να συνεχίσω να υπενθυμίζω στους νέους ότι είναι δυνατόν να αλλάξουμε τον κόσμο.

69 εκατ. πιστώθηκαν για απόρρητες δαπάνες το 2011!

ΠΗΓΗ:ΑΥΓΗ

Πουλακίδας Κ.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 18/03/2012

Με τα υπουργεία ακόμη να μην έχουν ολοκληρώσει τον απολογισμό για τις απόρρητες δαπάνες τους, προκύπτει ότι σχεδόν 69 εκατ. ευρώ (για την ακρίβεια 68.985.966) εγγράφηκαν ως πιστώσεις το 2011. Σημειώνεται ότι τα χρήματα αυτά διοχετεύθηκαν μόνο από τέσσερα υπουργεία που διαθέτουν στον προϋπολογισμό τους κονδύλια για απόρρητες δαπάνες...

Πρόκειται για τα υπουργεία Εξωτερικών, Προστασίας του Πολίτη, Ανάπτυξης και Άμυνας. Τα στοιχεία για το 2011 και για το 2010 έχουν σταλεί στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, η οποία θα τα επεξεργαστεί. Αποδεικνύεται όμως ότι κάθε χρόνο δεκάδες εκατομμύρια κατευθύνονται προς άγνωστους παραλήπτες - μόνο το 2010 δόθηκαν 124.027.700 ευρώ.

Ειδικότερα το υπουργείο Εξωτερικών το 2011 έχει προβλέψει πίστωση 34.150.000 ευρώ, ενώ το 2010 ήταν η χρονιά της υπέρβασης δαπανών (όπως είχε αποκαλύψει και η "Αυγή" σε παλαιότερα δημοσιεύματά της). Έτσι το ΥΠΕΞ (με υπουργούς τους Γιώργο Παπανδρέου και Δημήτρη Δρούτσα...) έβαλε πίστωση 18.000.000 ευρώ και δαπάνησε 56.073.300 ευρώ! Δηλαδή από το ΥΠΕΞ διοχετεύθηκαν ουσιαστικά το 45% των μυστικών κονδυλίων του κράτους...

There is no Spanish siesta for the eurozone

ΠΗΓΗ: FT

W. Munchau

The markets have concluded that the eurozone crisis has ended. Several politicians said that they, too, believed that the worst was over. Complacency is back. I recall similar utterances in the past. Whenever there is some technical progress – an umbrella, a liquidity injection, a successful debt swap – optimism returns.

If you think the European Central Bank’s policies have “bought time”, you should ask yourself: time for what? Greece’s debt situation is as unsustainable as ever; so is Portugal’s; so is the European banking sector’s and so is Spain’s. Even if the ECB were to provide unlimited cheap finance for the rest of the decade, it would not be enough.

In Spain, most of the toxic debt is held in the private sector. The debt level of the private sector, namely households and non-financial corporations, was 227.3 per cent of gross domestic product at the end of 2010, according to Eurostat. Last year’s data are not out yet, but the number will be down only a little. One of the areas where adjustment is happening is in the housing market. The best index for Spain is the new series by the National Institute of Statistics, which shows the overall index for house prices fell by 11.2 per cent last year alone, but was only down 21.7 per cent from the peak in the third quarter of 2007. We should remember the Spanish bubble was much more extreme than others, but prices have only come down by around a fifth. In the Madrid region the movements have been more vigorous, with a peak-to-trough fall of 29.5 per cent.

Η αμαρτωλή Ελλάδα και η… ενάρετη Ολλανδία

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Δεν είναι λίγες οι φορές που η Ολλανδία «κούνησε το δάχτυλο» στην Ελλάδα, κατηγορώντας την ότι δεν συμμορφώνεται στις υποδείξεις της Ε.Ε. Κι όμως έφτασε η ώρα που οι ίδιοι οι Ολλανδοί αμφισβητούν την σκληρή πολιτική λιτότητας που επιβάλλουν οι «σύμμαχοι» Γερμανοί, καθώς τα δημοσιονομικά τους κινδυνεύουν με εκτροχιασμό!

Το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου στην Ευρώπη,  με τους αναλυτές να εκτιμούν ότι παρά την επιτυχία του PSI, αυτό δεν αρκεί για να γίνει βιώσιμο το ελληνικό χρέος και να έρθει στη χώρα η πολυπόθητη ανάπτυξη.

Την ίδια ώρα πληθαίνουν οι φωνές που εναντιώνονται στη σκληρή δημοσιονομική πειθαρχία και τα μέτρα λιτότητας που επιβάλει η Γερμανία στις χώρες της ευρωζώνης, με τις φωνές της αμφισβήτησης να φτάνουν ακόμη και στην Ολλανδία, χώρα η οποία αποτελεί την μεγαλύτερη σύμμαχο της Γερμανίας στην εφαρμογή της αδιέξοδης αυτής πολιτικής, ωστόσο φαίνεται πως φέτος θα βγει εκτός στόχου για το έλλειμμα, γεγονός που αναιρεί τα όσα υποστήριζε όλο αυτό το διάστημα και την αφήνει ανεπανόρθωτα εκτεθειμένη στους ευρωπαίους εταίρους!

Εμετική κοινοβουλευτική αλητεία σε παροξυσμό

ΠΗΓΗ: Aformi

Οι κοινοβουλευτικές εκλογές πλησιάζουν, η ημερομηνία διεξαγωγής τους, δεν υπάρχει αμφιβολία, είναι πάρα πολύ κοντά. Στην πραγματικότητα η προεκλογική περίοδος έχει ήδη αρχίσει. Με ποιο τρόπο γίνεται αυτό αντιληπτό; Μα… με πολύ απλό τρόπο:

Η κοινοβουλευτική αλητεία βρίσκεται σε παροξυσμό!

Η εποχή των μνημονίων ακύρωσε μια από τις βασικότερες (και επαναλαμβανόμενες) κοινοβουλευτικές ατιμίες: τη δωρεάν παροχολογία στην οποία επιδίδονταν προεκλογικά τα κόμματα εξουσίας. Ήταν μια δωρεάν απάτη. Το κόμμα που κέρδιζε τις εκλογές απλά «ξεχνούσε» τις προεκλογικές υποσχέσεις του. Κανείς δεν μπορούσε να το υποχρεώσει να τις τηρήσει. Το προεκλογικό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ «Λεφτά Υπάρχουν» αποτελεί, με τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που ακολούθησε, το απόλυτο μνημείο κοινοβουλευτικής προστυχιάς. «Άλλο τι λέμε προεκλογικά, άλλο τι κάνουμε μετεκλογικά», αυτό είναι εγγεγραμμένο στο DNA των απατεώνων του κοινοβουλευτισμού.

Ωστόσο, σήμερα και τα δυο κόμματα εξουσίας είναι απολύτως δεσμευμένα στη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα, επομένως, προεκλογική παροχολογία γιοκ.

Ο παλιός είναι αλλιώς

Όμως, σαν τις παλιές πουτάνες στο κουρμπέτι, οι κομματικές γραφειοκρατίες εφευρίσκουν νέους τρόπους εξαπάτησης (ή τουλάχιστον προσπαθούν). Το προεκλογικό έργο που παίζεται από ΠΑΣΟΚ (κυρίως) και ΝΔ σε αυτήν την προεκλογική περίοδο έχει δυο μέρη.

Το πρώτο μέρος του έργου γίνεται με τη συνδρομή των «εταίρων» μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέχρι τώρα η τρόικα ήταν «αυστηρή» με τις ελληνικές κυβερνήσεις για τις, υποτιθέμενες, «καθυστερήσεις» στην επιβολή των πλέον επαχθών νεοφιλελεύθερων μέτρων. Ξαφνικά, τις τελευταίες μέρες, οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας έγιναν ρόδινες. Οι «εταίροι» μας προβλέπουν τώρα, ότι αν εφαρμοστεί με ακρίβεια ο νεοφιλελεύθερος τυφώνας, το δημόσιο χρέος θα βρίσκεται κάτω του 120%, ενδεχομένως και στο 115%, το 2020!

Τρομοκρατημένο όλο το πολιτικό σκηνικό ενόψει της παρέλασης στην 25η Μάρτη

ΠΗΓΗ: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Τρομοκρατημένο όλο το πολιτικό σκηνικό ενόψει της παρέλασης στην 25η Μάρτη, λαμβάνει μέτρα ώστε αυτή να διαξαχθεί σε μια αστυνομοκρατούμενη Αθήνα, στην προσπάθεια του να μην έχει αποδέκτες η λαϊκή οργή και αγανάκτηση το πολιτικό προσωπικό της χώρας.

Απ’ ότι διαβάζουμε στην φυλλάδα του Θέμου Αναστασιάδη, ανεκλήθησαν όλα τα ρεπό και οι άδειες των μπάτσων ώστε πάνω από 7.000 ένστολοι πραιτοριανοί του συστήματος να επιδοθούν «στο κυνήγι αβγών, γιαουρτιών και ντομάτας» όπως γράφει χαρακτηριστικά η φυλλάδα. 

«Ολη την εβδομάδα θα βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού τόσο η Κρατική Ασφάλεια όσο και η Αντιτρομοκρατική, ενώ θα αποκωδικοποιούνται ύποπτα σήματα και πληροφορίες» , σημειώνει η ίδια φυλλάδα, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι σχεδιάζεται μαζική προληπτική προσαγωγή  ατόμων που θα διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο κατά την παρέλαση της 25ης Μάρτη,  σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των μπάτσων.

Τα όσα γράφει το «Βήμα» είναι ενδεικτικά για το πόσο τρομοκρατημένο είναι το αστικό πολιτικό προσωπικό: 

Η ηθογραφία ως δυστοπία

ΠΗΓΗ: Καθημερινή 18/3 Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Παρατηρώ το χτίσιμο: πέτρες δεμένες με πλίνθους και κουρασάνι. Ρωμαϊκό, βυζαντινό. Αγκαλιάζω τη χαρίεσσα φόρμα. Χαμηλώνω το βλέμμα. Στο πεζούλι του βυζαντινού ναού των Αγίων Θεοδώρων, στην πλατεία Κλαυθμώνος, ένας (μία;) μικροπωλητής, συνήθως άφαντος, έχει απλώσει την πραμάτειά του: εικονίτσες, βίους αγίων, την Αγία Μαρκέλα, τον Αγιο Κυπριανό, θρησκευτικά ημερολόγια, λιβάνι, βραχιολάκια, κομπολόγια, ένα CD με Λόγους Μετανοίας. Στην άκρη απιθωμένο ένα πλαστικό κύπελλο του καφέ. Ενας γενειοφόρος Πρόδρομος, νωδός, διαλαλεί ψευδά τα λαχεία του «τι σου ’χω σήμερα, σε γλιτώνω!». Πιο πάνω, άλλος σαλός με άδειο βλέμμα, λευκογενειοφόρος με πατημένα παπούτσια σαν παντόφλες, κουνάει ένα άδειο κουτί «πεινάω» προς παγερά αδιάφορους διαβάτες, είναι αόρατος. Στο πεζοδρόμιο της Αθηνάς, ένας άντρας έχει ανοίξει ένα χαρτόκουτο και επιδεικνύει καρδερίνες, λούγαρους και φλώρια, έχουν μαζευτεί καμιά δεκαριά άντρες σαράντα-πενήντα χρόνων, χαζεύουν και καπνίζουν, ένας σαν κράχτης κάνει ότι ψωνίζει και βάζει σε ένα σακβουαγιάζ ένα πουλάκι. Στις παρυφές της Ερμού, επί της Αρεως, ένας αστυνομικός με μπλε εξάρτυση καλεί έναν Ινδοασιάτη μικροπωλητή για έλεγχο, αυτός κρατάει μια γαλάζια ομπρέλα ανοιχτή και τέσσερις–πέντε κλειστές σε νάιλον, το βάζει στα πόδια, ξεφορτώνεται το εμπόρευμα στο δρόμο, τρέχει με τη γαλάζια ομπρέλα ανοιχτή, ο νεαρός αστυνομικός τον προλαβαίνει, του βάζει τις φωνές, ο Πακιστανός χαμογελάει διαρκώς και στριφογυρίζει ψηλά την ανοιχτή ομπρέλα, κανείς δεν δίνει σημασία, μόνο ένας σκουρόχρωμος σαλεπιτζής παρακολουθεί διακριτικά.

The debt crisis is only the canary in the mine

ΠΗΓΗ: spiked online

Phil Mullan 

Since the Western financial crisis struck in 2008, debt has moved to being the No.1 issue in high-income countries. Many argue that state debt in particular is shaping up to be the next big crash. Greece’s insolvency is seen as the future for all Western countries unless they act on reducing debt now. As a result, curbing government budget deficits is said to be the most important issue facing the US, Japan and Europe, Britain included.

High levels of debt are important for the Western world today, but more as a wake-up call than as a problem in themselves. They tell us that economic restructuring cannot be put off much longer. The trend across history is that debt levels move in the opposite direction to economic vitality. Big debts are a symptom of an economy not doing well. They are the canary in the mine rather than the dangerous gas build-up. Trying to deal with debt directly is as foolish and dangerous as trying to revive the canary when you should be dealing with the gas.

Unlike Greece, most Western governments are still able to borrow on the credit markets to fill their budget gaps, though this facility won’t last forever. The time to act on the underlying source of the debt is now, but so far the focus has been too narrowly, futilely and counterproductively on how quickly, and how much, to cut the deficits. For most countries today, including Britain and the US, a focus on debt in its own terms is misplaced because it is looking too much at one economic consequence rather than the cause of the problem: anaemic economic growth.

Το νέο τοπίο του χρέους μετά το PSI

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 18/03/2012

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΕΥΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ*

Η ολοκλήρωση του PSI διαμορφώνει νέα δεδομένα αναφορικά με το δημόσιο χρέος. Οι αλλαγές αυτές έχουν περισσότερο ποιοτικό χαρακτήρα εφόσον δεν καταγράφεται σημαντική αλλαγή ως προς το ύψος του. Κύρια αποτελέσματα της αναδιάρθρωσης αποτελούν η υπαγωγή του χρέους σε ξένο δίκαιο, η ίδρυση ειδικού λογαριασμού για την κατά προτεραιότητα εξυπηρέτησή του καθώς και η σταδιακή μεταβίβασή του από τον ιδιωτικό στον θεσμικό τομέα.

1. Το PSI

Το συνολικό χρέος ιδιωτών ομολογιούχων που υπάγεται στο PSI ανέρχεται σε 205,6 δισ., εκ των οποίων 177 δισ. υπό ελληνικό δίκαιο και 29 δισ. υπό ξένο. Συνολικά, με την ενεργοποίηση των Ρητρών Συλλογικής Δράσης (CAC) για τα ομόλογα ελληνικού δίκαιου και την εθελοντική συμμετοχή των υπόλοιπων ομολογιούχων, η συμμετοχή στο PSI ανέρχεται στην παρούσα φάση σε 197 δισ., ήτοι 95,6% του αρχικού στόχου.

Οι σωτήρες μας φέσωσαν 247 δισ. ευρώ!

ΠΗΓΗ:ΠΡΙΝ (18 Μαρτίου 2012)

του Λ. Βατικιώτη

Σε παταγώδη αποτυχία εξελίχθηκε η πολυδιαφημισμένη ως επιτυχία συμφωνία αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους. Τα νέα ελληνικά ομόλογα (με διάρκεια αποπληρωμής 11 έως 30 χρόνια) που Ξεκίνησαν από την Δευτέρα να ανταλλάσσονται στις δευτερογενείς αγορές ομολόγων τιμολογούνταν μόλις στο 26% – 22% της νέας ονομαστικής τους αξίας. Μια αποτίμηση που δείχνει με τον πιο αδιάψευστο τρόπο πως οι ίδιες οι αγορές δεν πείσθηκαν ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος έγινε βιώσιμο και διαχειρίσιμο μακροπρόθεσμα, με αποτέλεσμα να θεωρούν θέμα χρόνου μια νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Γι’ αυτό τον λόγο και η αξία των νέων ομολόγων καταποντίστηκε με το …καλημέρα.

Ο Βενιζέλος με γραμμή Σαμαρά

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

του Γιώργου Δελαστίκ 

Πανέτοιμος είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος σήμερα θα εκλεγεί πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αφού προηγουμένως αξιοποίησε το καταστατικό του κόμματος που έφτιαξε ο Γιωργάκης για να αποκλείσει κάθε αντίπαλο (!) εκ των προτέρων, για το νέο του ρόλο ως ...«τσόντα» σε νέα συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Μόνο που αυτή τη φορά η ΝΔ θα κυβερνάει και οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ θα κληθούν να παριστάνουν τους πολιτικούς τουρίστες της εξουσίας, κατά το πρότυπο του Δημήτρη Αβραμόπουλου ή του Σταύρου Δήμα στη σημερινή κυβέρνηση Παπαδήμου.

Αγορά ανθρώπινου κρέατος

του Γ. Κιμπουρόπουλου

(Από τη στήλη "Γράμματα στην κόρη μου", ΜΟΝΟ, 28/2/2012) 

Αγαπημένη Βέρα, 

Σήμερα θα σου μιλήσω περί κρέατος. Κι ας έχουμε μπει στη Σαρακοστή. Πράγμα που για μας δεν έχει και τόση σημασία, ε; Το τιμούμε δεόντως και σ’ αυτό το μεσοδιάστημα, μέχρι να σφαγεί ο αμνός του Θεού. Μυστήριο πράγμα αυτό: όλες οι θρησκείες κι οι μεγάλες μεταφυσικές ιδέες τους ορίζονται συμβολικά γύρω από απαγορεύσεις ή προτροπές κατανάλωσης κρέατος. Λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το σώμα μου… Μακριά από το ακάθαρτο γουρούνι... Κάτω τα χέρια από την ιερή αγελάδα.

Και σκέψου, είναι εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια από τότε που το είδος μας εγκατέλειψε την αποκλειστική φυτοφαγία, άρχισε να χάνει τη μακρά σκωληκοειδή του απόφυση και το ’ριξε στην κρεοφαγία. Ποιος ξέρει τι είδους τύψεις ένιωσε ο πρώτος άνθρωπος που έμπηξε τα δόντια του στη ζεστή σάρκα ενός θηλαστικού; Και γιατί τύψεις; Μήπως κι ο ζουμερός καρπός του δέντρου που πριν έκοβε την πείνα του είχε λιγότερη ζωή απ’ το τρομαγμένο ζώο πριν τη σφαγή του; Ή μήπως το μυστικό της ενοχής είναι αλλού; Στον φόβο ότι κάποια στιγμή, την ίδια λαχτάρα που νιώθει ο άνθρωπος για τη σάρκα ενός γουρουνόπουλου μπορεί να τη νιώσει για το κρέας της γυναίκας που τον συντροφεύει ή του παιδιού που εκπαιδεύει για να γίνει κι αυτό καλός θηρευτής…Κι αυτό το ταμπού γρήγορα το ξεπέρασε, Βέρα μου, ο πρόγονός μας. Η πείνα, που τον συντρόφευσε σε όλα τα άλματα της ευφυΐας του, πολλές φορές εξώθησε το είδος μας στον κανιβαλισμό. 

Βερολίνο 1928: Χίτλερ, ένας «κλόουν» που τον αποθεώνουν τα πλήθη

ΠΗΓΗ: Ενθέματα

του Ντιέγκο Ριβέρα

μετάφραση: Χρήστος Κεφαλής

Τις επόμενες μέρες κυκλοφορεί ο πέμπτος τόμος του περιοδικού Μαρξιστική Σκέψη, με ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον αφιέρωμα στον φασισμό. Προδημοσιεύουμε αποσπάσματα από το κείμενο του μεγάλου μεξικανού ζωγράφου Ντιέγκο Ριβέρα (περιέχεται στο My Art, my Life: an autobiography, Dover 1991), που αναφέρεται στην επίσκεψή του στο Βερολίνο του 1928 και τη «γνωριμία» του με τον Χίτλερ.

***

Ντιέγκο Ριβέρα, Παναμερικάνικη ενότητα, 1940 (απόσπασμα). Ο Χίτλερ, ο Μουσολίνι και ο Στάλιν εικονίζονται μέσα σε ένα αεριώδες δέντρο. Από εκεί βγαίνει το οπλισμένο χέρι του φασισμού, το οποίο προσπαθεί να το συγκρατήσει η ανθρωπότητα. Ο Στάλιν κρατά ένα μαχαίρι και μια αξίνα, βαμμένη κόκκινη -- αλληγορία για τη δολοφονία του Τρότσκι. Ο Χίτλερ δείχνει τον Στάλιν για να δικαιολογήσει την εξαπόλυση της ναζιστικής βαρβαρότητας, ενώ ο «πρακτικός» Μουσολίνι κρατά ένα μπαλτά. Κάτω από τον Στάλιν διασταυρώνονται οι λέξεις GPU και Gestapo. O Τσάρλι Τσάπλιν εμφανίζεται πάνω από έναν πεσμένο στρατιώτη -- αναφορά στον «Μεγάλο Δικτάτορα». Αριστερά, κάτω από τη σβάστικα ο Χίμλερ, στον οποίο έχουν δοθεί όμως και γνωρίσματα αμερικανού ανθρώπου των μήντια.

Μια επιδημία τρέλας είχε εξαπλωθεί στη χώρα. Την αισθάνθηκα σε δύο ξεχωριστές, φαινομενικά άσχετες περιπτώσεις.

Μια νύχτα ο Μίντσενμπεργκ, μερικοί άλλοι φίλοι και εγώ μεταμφιεστήκαμε και, με πλαστά πιστοποιητικά, παρακολουθήσαμε την πιο εκπληκτική τελετή που έχω δει ποτέ. Πραγματοποιήθηκε στο δάσος του Γκρούνβαλντ, κοντά στο Βερολίνο.

Πίσω από μια συστάδα δέντρων, στη μέση του δάσους, εμφανίστηκε μια παράξενη πομπή. Οι πορευόμενοι άνδρες και γυναίκες φορούσαν λευκούς χιτώνες και στεφάνια από ιξό, το τελετουργικό φυτό των δρυίδων. Στα χέρια τους κρατούσαν πράσινα κλαδιά. Ο ρυθμός τους ήταν αργός και τελετουργικός. Πίσω τους, τέσσερις άνδρες μετέφεραν έναν αρχαϊκό θρόνο στον οποίο καθόταν ένας άνθρωπος που αναπαριστούσε το θεό του πολέμου, τον Βόταν. Ο άνθρωπος αυτός δεν ήταν άλλος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πάουλ φον Χίντεμπουργκ! Ντυμένος με αρχαία ενδυμασία, ο Χίντεμπουργκ ύψωσε μια λόγχη στην οποία ήταν χαραγμένα δήθεν μαγικά γράμματα του ρουνικού αλφάβητου. Το κοινό, εξήγησε ο Μίντσενμπεργκ, εκλάμβανε τον Χίντεμπουργκ ως μετενσάρκωση του Βόταν. Πίσω από τον Χίντεμπουργκ εμφανίστηκε ένας άλλος θρόνος, τον οποίο κατείχε ο Στρατάρχης Λούντεντορφ, ο οποίος εκπροσωπούσε τον θεό του κεραυνού, Τορ. Πίσω από τον «θεό» συνωστιζόταν ένας συρμός πιστών που αποτελούνταν από διακεκριμένους χημικούς, μαθηματικούς, βιολόγους, φυσικούς και φιλοσόφους. Όλα τα πεδία της γερμανικής «κουλτούρας» εκπροσωπήθηκε στο Γκρούνβαλντ εκείνο το βράδυ.