Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012

Το «δικαστήριο» της Ιστορίας



thumb

Του Δημήτρη Μυ

Έχει υποστηριχθεί – και όχι άδικα – ότι «οι απόψεις είναι σαν τις... μύτες, όλοι έχουμε από μία».Σεβαστές, λοιπόν, όλες οι... μύτες, ακόμη και αυτές που σηκώνονται μέχρι τα σύννεφα τηςυπεροψίας. Σεβαστές, προφανώς, ακόμη και οι... μύτες που, όταν μυρίζουν μνημόνιο, λιποθυμούν από τον εκσυγχρονιστικό αέρα (κοπανιστό) που αποπνέει.
Κατά τα λοιπά, η πολιτική τοποθέτηση των ανθρώπων διαμορφώνεται από διάφορα κριτήρια, μεταξύ των οποίων το ύψος και η προέλευση των εισοδημάτων τους, τα στιγμιαία ή μακροπρόθεσμα ατομικά ή επαγγελματικά συμφέροντά τους, η ταξική και ιδεολογική τους συνείδηση ή, τέλος, η βλακεία τους, η οποία, ως γνωστόν, είναι ανίκητη.
Περί συνειδήσεως και βλακείας, η συζήτηση δυσκολεύει. Αυτό που αντιλαμβάνεται ο καθένας είναι ο κόσμος του, η πραγματικότητά του, οι ψευδαισθήσεις και τα όνειρά του. Το αυτό ισχύει και για τη βλακεία, ως ακατανίκητο μέγεθος...
Η χειραγώγηση των μαζών, ως πολιτική μεθοδολογία, επικεντρώνεται σε αυτά τα δύο «κοινά» χαρακτηριστικά. Το «σύστημα» πριμοδοτεί τη βλακεία και διαφθείρει τις συνειδήσεις.

Με απειλές IIF και Βενιζέλος προσπαθούν να αυξήσουν τη συμμετοχή στο PSI



ΠΗΓΗ: Sofokleous 10
Μόλις 48 ώρες πριν λήξει ο χρόνος που δόθηκε στους ιδιώτες ομολογιούχους του ελληνικού δημοσίου για να δηλώσουν ‘εθελοντικά’ τη συμμετοχή τους στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, το Διεθνές Ινστιτούτο Χρηματοοικονομικής στο εξωτερικό και η ελληνική κυβέρνηση, ή μάλλον ο Υπουργός Οικονομικών Βαγγέλης Βενιζέλος προσωπικά στο εσωτερικό, επιστρατεύουν κάθε απειλή ή τρόπο εκφοβισμού σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο προκειμένου να εκβιάσουν τη μέγιστη δυνατή συμμετοχή.  
Έτσι σε εμπιστευτική – που λέει ο λόγος… – έκθεσή του την οποία διέρρευσε χτες στο πρακτορείο Ρόιτερ, το Ινστιτούτο προειδοποιεί ότι τυχόν ανεξέλεγκτη χρεοκοπία της Ελλάδας θα επιφέρει πλήγμα ανυπολόγιστων διαστάσεων στην Ευρωζώνη. Σύμφωνα με το έγγραφο, το κόστος μιας άτακτης ελληνικής χρεοκοπίας – που αν και δεν δηλώνεται επισήμως, υπονοείται ότι θα έρθει αν η συμμετοχή των ομολογιούχων στο PSI δεν πλησιάσει το 75% – θα ξεπεράσει το 1 τρις ευρώ για τα κράτη της ΟΝΕ, καθώς, συν τοις άλλοις, θα προκαλέσει εκτεταμένη ‘μόλυνση’ στην ευρωπαϊκή περιφέρεια και θα καταστήσει απαραίτητη την εξωτερική στήριξη της Ισπανίας και της Ιταλίας.

ΨΕΥΤΗΣ «ΗΛΙΟΣ»!



ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ
ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΧΕΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
Στην απεγνωσμένη προσπάθεια των μνημονιακών κυβερνήσεων και της τρόϊκας να δημιουργήσουν κάποιες ελπίδες ανάπτυξης στους Έλληνες που βιώνουν τη μεγαλύτερη πτώση εισοδήματος που υπήρξε στη μεταπολεμική Ευρώπη, μετά το γνωστό φιάσκο της «μεγάλης ενεργειακής επένδυσης στον Αστακό», ανακάλυψαν το «πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ». Ένα συνοπτικό σχόλιο που μπορεί να γίνει για την προσπάθεια αυτή, παραφράζοντας τη λαϊκή σοφία για το πώς δεν βάφονται τα αυγά, είναι ότι «με ψέματα δεν γίνεται ανάπτυξη»

ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ
Για την υλοποίηση του προγράμματος «ΗΛΙΟΣ» με το σχέδιο νόμου ιδρύεται εταιρεία, που θα λειτουργεί κατά τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας. Πρόκειται για μια δημόσια Α.Ε. που θα διοικείται από 5μελές ΔΣ και το μετοχικό της κεφάλαιο θα είναι 1.000.000 ευρώ. Η Εταιρεία μπορεί να αποσπάσει από το δημόσιο έως 5 εργαζόμενους και ν'απασχολεί έως 20 σχετικούς με το αντικείμενο επιστήμονες και έως 5 διοικητικούς. Στις αρμοδιότητές της είναι να εξασφαλίζει τα αναγκαία τεμάχια γης, είτε με παραχώρηση (δημόσια), είτε με απαλλοτρίωση, για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Τρίτη 6 Μαρτίου 2012

Νεοφιλελεύθερος λαϊκισμός για λεπτά αισθήματα




Μετά την κρίση του ’08 η νεοφιλελεύθερη αντίληψη ανα την υφήλιο άρχισε να κλονίζεται. Μεγάλο κομμάτι της σύγχρονης πολιτικής οικονομίας αντιλαμβάνεται την περίοδο που ζούμε τώρα σαν μια αναχώρηση από το νεοφιλελεύθερο status, χωρίς όμως σαφή προορισμό. Η περίοδος κρίνεται  σαν μεταβατική και η πολιτική οικονομία προσπαθεί να μαντέψει το επόμενο βήμα, φοβούμενη έναν αυταρχικό καπιταλισμό από την μία κι ένα κενό θεωρητικής σκέψης από την άλλη (θέμα που θα μας απασχολήσει συντόμως). Η οικονομική θεωρία, προσπαθεί επίσης να εκσυγχρονιστεί στα νέα δεδομένα, μετά την γύμνια, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, των οικονομικών μοντέλων που χρησιμοποιούνταν μέχρι στιγμής, μια προσπάθεια η οποία γίνεται ακόμα και από τις πιο νεοφιλελεύθερες οικονομικές σχολές.
Στην Ευρώπη πάλι, τα greek statistics ξαφνικά μετονομάζονται σε spanish statistics, τα τοξικά χρέη μεταφέρονται σιγά σιγά από τις ιδιωτικές στις κεντρικές τράπεζες, με επίφοβα αποτελέσματα, οι οικονομίες των γουρουνακίων αρχίζουν να έχουν ανταγωνισμό στον κατήφορο από αυτές των φράγκων, ενώ η ΕΚΤ μοιράζει απίστευτες ποσότητες χρήματος, ανατροφοδοτώντας μια φούσκα που μεγαλώνει όλο και περισσότερο, όλο και πιο επικίνδυνα. Μπορεί στο πολιτικό πεδίο η νεοφιλελεύθερη αντίληψη να αντιστέκεται ακόμα, μέχρι τις επόμενες εκλογές σε Παρίσι, Βερολίνο, αλλά στο θεωρητικό τουλάχιστον έχει αρχίσει να σωπαίνει παντού, τουλάχιστον με την μορφή που είχε μέχρι στιγμής.  

Αποκάλυψη-βόμβα από Κουρουμπλή για Τόμσεν και Γεωργίου



Φωτιές άναψε σήμερα στην Εξεταστική Επιτροπή της βουλής για το έλλειμμα του 2009, ο ανεξάρτητος βουλευτής Παναγιώτης Κουρουμπλής.
Ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ παρουσίασε e-mail με αποστολέα τον πρόεδρο της ΕΛ.ΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου και παραλήπτη τον επικεφαλή του κλιμακίου της Τρόικας Πολ Τόμσεν με το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ ο κ. Γεωργίου ζητά την παρέμβαση του κ. Τόμσεν προκειμένου να προωθηθεί τροπολογία στο νομοσχέδιο για την Ελληνική Στατιστική Αρχή που θα ενισχύσει το ρόλο του προέδρου Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής.
Πιο απλά ο κ. Γεωργίου, απευθύνεται στον κ. Τόμσεν σα να πρόκειται για τον κυβερνήτη της χώρας και η Ελλάδα να βρίσκεται υπό κατοχή.
Βέβαια το e-mail φανερώνει οικειότητα μεταξύ των δύο ανδρών, καθώς ο κ. Γεωργίου τον αποκαλεί «Πολ» και υπογράφει ως Ανδρέας, ενώ στο τέλος αναφέρει πως «θα τον πάρει και τηλέφωνο να συζήσουν για το θέμα». Ωστόσο η οικειότητα δεν αναιρεί την υποτακτική συμπεριφορά του κ. Γεωργίου και την παράκαμψη των εν Ελλάδι θεσμικών και εκλεγμένων από τον Ελληνικό λαό πολιτικών προσώπων.
Κατόπιν της παρουσίας του email, ο ανεξάρτητος βουλευτής και μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής Παναγιώτης Κουρουμπλής ζήτησε από τον κ. Γεωργίου να παραιτηθεί.

The Hundred-Billion-Euro Bomb. Euro-Zone Central Bank System Massively Imbalanced



ΠΗΓΗ: SPIEGEL

More than a year ago, German economist Hans-Werner Sinn discovered a gigantic risk on the balance sheets of Germany's central bank. Were the euro zone to collapse, Bundesbank losses could be half a trillion euros -- more than one-and-a-half times the size of the country's annual budget.

The crucial clue came from the same man whose signature once adorned the deutsche mark: Helmut Schlesinger, former president of Germany's central bank, the Bundesbank. He was the one who pointed Hans-Werner Sinn, an economist in Munich, in the direction of a strange entry in the Bundesbank's statistics: In late 2010, records showed claims on other euro-zone central banks totaling over €300 billion ($400 billion). Curious, Sinn began to dig deeper. What he found exceeded his worst expectations.


"In the beginning, all I had was this number, and I didn't really know what it meant," says Sinn, who is president of the Munich-based Ifo Institute for Economic Research. "The Bundesbank told me those were irrelevant balances. But that didn't reassure me."


Sinn spoke with specialists at various central banks and with colleagues in his field. "Each person knew a little bit," Sinn explains, "and I had to fit the pieces of the puzzle together. It was real detective work."

Προς την πτώχευση



Του Θεόδωρου Παπαηλία, καθηγητή ΤΕΙ Πειραιά

1. Η οικονομική εξέλιξη 1950-2002
Η ανάπτυξη της ελληνικής βιομη­χανίας μετά το 1950 στηρίχθηκε στο υπόδειγμα της υποκατάστασης των ει­σαγωγών.
Οι πενιχροί οικονομικοί πόροι, οι κα­θυστερημένες πολιτικές και κοινωνι­κές δομές και ιδιαίτερα η λειτουργία ενός κρατικού μηχανισμού περιορι­σμένης αποτελεσματικότητας, αποτέ­λεσαν το πλαίσιο της μεταπολεμικής Ελλάδος· αντίστοιχο που δεν διέφερε αισθητά εκείνου των κοινωνιών του αυτού επιπέδου ανάπτυξης (Βαλκανι­κές χώρες, Λατινική Αμερική, Τουρκία κ.λπ.). Συνεπώς, η έξοδος από τους «φαύλους κύκλους» της πενίας μέσω της χρήσης του ανταγωνιστικού υπο­δείγματος ανάπτυξης μέσω εξαγωγών φαινόταν σχεδόν αδύνατη.
Η εναλλακτική αυτή λύση σήμαινε υψηλές επενδύσεις σε τεχνολογίες αιχμής, ώστε το προϊόν να είναι αντα­γωνίσιμο στη διεθνή αγορά. Αναγκαίες προϋποθέσεις είναι η ύπαρξη καινο- τόμων επιχειρηματιών κατά πρώτο και κατά δεύτερο εκπαιδευμένου η δυνά­μενου ευκόλως να καταρτισθεί εργα­τικού δυναμικού σε νέες τεχνολογίες. Στη χώρα έλλειπαν και τα κεφάλαια και η επιχειρηματική δομή. Αναπόφευκτα λοιπόν συστάθηκαν μικρές επιχειρή­σεις χαμηλής τεχνολογίας, προστατευ- μένες με δασμούς, στραμμένες στην υποκατάσταση των εισαγωγών.
Μέχρι το 1953 είχαν τεθεί τόσο οι κανόνες (υποτίμηση της δραχμής ένα­ντι του δολαρίου και της λίρας), όσο και το νομικό πλαίσιο για την εισροή ξένου κεφαλαίου. Η Ελλάς, μέχρι την πρώ­τη πετρελαϊκή κρίση (1973), επέτυχε έναν από τους ταχύτερους ρυθμούς ανάπτυξης σε παγκόσμιο επίπεδο με μικρούς κοινωνικούς κραδασμούς.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΟΧΑΜΕΝΤ-ΑΛΙ ΚΑΪΜΠΙΣ


ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 4.00μμ
ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΟΧΑΜΕΝΤ-ΑΛΙ ΚΑΪΜΠΙΣ – ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 6 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Αύριο, Τετάρτη 7 Μαρτίου, στις 4 το απόγευμα, καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας με αίτημα την άμεση απελευθέρωση του Μοχάμεντ-Αλι Καϊμπίς, που θα βρίσκεται στην 30ή μέρα απεργίας πείνας.
Ο Μοχάμεντ-Αλι Καϊμπίς είναι ένας από τους απεργούς πείνας της Υπατίας, με πρωτοπόρα δράση και στην απεργία πείνας και στο μεταναστευτικό κίνημα. Αναγκάζεται να βάλει για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο την υγεία του σε κίνδυνο, πραγματοποιώντας απεργία πείνας μέχρι θανάτου (από τις 6 Φλεβάρη πίνει μόνο νερό!), προκειμένου να γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματά του.
Ο Καϊμπίς συνελήφθη μαζί με τον Μοχάμεντ Μπουγκζίν, επίσης απεργό πείνας της Υπατίας, στην Ηγουμενίτσα. Προσπάθησαν να φύγουν για την Ιταλία, αναζητώντας μια διέξοδο από την ανεργία που μαστίζει και τους μετανάστες που είναι χρόνια εγκατεστημένοι στην Ελλάδα. Το δικαστήριο αναγνώρισε και στους δύο το ελαφρυντικό των μη ταπεινών αιτίων,τους καταδίκασε στην όλως ελαφρά ποινή της φυλάκισης 30 ημερών, με τριετή αναστολή και τους άφησε ελεύθερους, χωρίς καμιά παρεπόμενη ποινή.

Sinn: Η μείωση μισθών και οι απολύσεις δεν αρκούν


ΠΗΓΗ: euro2day


Μπορεί οι μισθοί να πετσοκόβονται και να απολύονται δημόσιοι υπάλληλοι, ωστόσο, εάν δεν υπάρξει πραγματική μείωση τιμών, οι χώρες που πλήττονται από την κρίση δεν θα μπορέσουν να αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητά τους, όπως υποστηρίζει ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Ifo, Hans-Werner Sinn. 

Όπως αναφέρει, μετά τις σημαντικότατες εξωτερικές πιέσεις που δέχθηκαν, οι χώρες της ευρωζώνης που έχουν πληγεί από την κρίση άρχισαν επιτέλους να κάνουν τις απαραίτητες επώδυνες περικοπές στους κρατικούς προϋπολογισμούς τους. Οι μισθοί πετσοκόβονται και οι δημόσιοι υπάλληλοι απολύονται για να μειωθεί ο νέος δανεισμός σε υποφερτά επίπεδα. 

Παρ’ όλ’ αυτά, η ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας και της Πορτογαλίας δεν βελτιώνεται. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat για την εξέλιξη του αποπληθωριστή του ΑΕΠ δεν δείχνουν να υπάρχει καμία τάση στις προβληματικές χώρες προς την επίτευξη πραγματικής υποτίμησης. 

Ένα μανιφέστο για Ψυχοπαθείς



Ayn Rand’s ideas have become the Marxism of the new right.

By George Monbiot, published in the Guardian 6th March 2012.

It has a fair claim to be the ugliest philosophy the post-war world has produced. Selfishness, it contends, is good, altruism evil, empathy and compassion are irrational and destructive. The poor deserve to die; the rich deserve unmediated power. It has already been tested, and has failed spectacularly and catastrophically. Yet the belief system constructed by Ayn Rand, who died 30 years ago today, has never been more popular or influential.

Rand was a Russian from a prosperous family who emigrated to the United States. Through her novels (such as Atlas Shrugged) and her non-fiction (such as The Virtue of Selfishness(1)) she explained a philosophy she called Objectivism. This holds that the only moral course is pure self-interest. We owe nothing, she insists, to anyone, even to members of our own families. She described the poor and weak as “refuse” and “parasites”, and excoriated anyone seeking to assist them. Apart from the police, the courts and the armed forces, there should be no role for government: no social security, no public health or education, no public infrastructure or transport, no fire service, no regulations, no income tax.

Η ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ



ΠΗΓΗ:  Επίκαιρα  2/3/2012


Tου ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ
«Τρεις ήταν οι πρώτες κινήσεις των Γερμανών εισβολέων στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1941. Αρχικά να πάρουν τον ελληνικό χρυσό από τα θησαυροφυλάκια του ελληνικού κράτους. Το δεύτερο ήταν να επιχειρήσουν να κλέψουν ότι αρχαίο θησαυρό υπήρχε. Εμπόδιο όμως στάθηκε η πρωτοβουλία πολλών φυλάκων τότε να καταχωνιάσουν τα αρχαία στη γη και να τα καλύψουν με πέτρες. Η τρίτη τους κίνηση ήταν να επιχειρήσουν να πάρουν στα χέρια τους τα στοιχεία της απογραφής πληθυσμού της τότε στατιστικής υπηρεσίας που στεγαζόταν στο κτίριο του υπουργείου Εμπορίου στην πλατεία Κάνιγγος. Και ξέρετε τι έκαναν οι υπάλληλοι της για να μην πέσουν ποτέ στα χέρια τους αυτά τα πολύτιμα στοιχεία; Τους έβαλαν φωτιά και τα έκαψαν, με αποτέλεσμα ακόμη και σήμερα να υπάρχει μια τρύπα στα στατιστικά στοιχεία της Ελλάδας για εκείνη την περίοδο. Συγκρίνετε την στάση τους τότε με την στάση τους σήμερα»...

Με αυτά τα λόγια ξεκίνησε η συζήτησή μας με την Ζωή Γεωργαντά, καθηγήτρια του τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μέλος από τις 29 Ιουνίου 2010 του επταμελούς διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ).

Τα 2+1 αγκάθια του PSΙ για Ελλάδα και τράπεζες



ΠΗΓΗ: euro2day

«Η αναδιάταξη του ελληνικού χρέους θα ολοκληρωθεί στις αρχές Απριλίου. Μέχρι τότε υπάρχουν σοβαροί κίνδυνοι». 

Η παραπάνω δήλωση στο Euro2day κυβερνητικού στελέχους που παρακολουθεί από κοντά την πορεία του PSI αποτυπώνει την αγωνία πίσω από τις επίσημες δηλώσεις και τις εκτιμήσεις για υψηλή συμμετοχή και ομαλή ολοκλήρωση της ανταλλαγής ομολόγων. 

Αγωνία που αφορά, σύμφωνα με τον ίδιο, δύο βασικά αγκάθια του προγράμματος: το πρώτο έχει να κάνει με την αναγκαία συμμετοχή, ώστε προχωρήσει η ανταλλαγή ομολόγων, και το δεύτερο με τις εφεδρείες που θα ανακληθούν «στα όπλα» για επιτευχθεί πάση θυσία η μείωση του χρέους κατά 107 δισ. ευρώ. 

Όπως είναι γνωστό, η δημόσια προσφορά του ελληνικού δημοσίου για την ανταλλαγή ομολόγων, ύψους 209 δισ. ευρώ, σπάει σε δύο σκέλη: 

Φάρμακα για πολίτες β’ διαλογής



ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Συνειδητή η πολιτική της αυθαιρεσίας και της διάλυσης. Του Γιάννη Τσούτσια
Οι πρόσφατες παρεμβάσεις της κυβέρνησης στο χώρο του φαρμάκου θίγουν έντονα πλευρές της κυκλοφορίας, της επάρκειας, της λειτουργίας και της προσπέλασης ενός κοινωνικού αγαθού κορυφαίας σημασίας, οπότε οι ανησυχίες που κατακλύζουν την κοινή γνώμη να είναι δικαιολογημένες. Όχι μόνο γιατί ενεργοποιούνται φοβικά σύνδρομα, αλλά περισσότερο, γιατί εκφράζονται βαθύτερες αγωνίες για το είδος του μέλλοντος που προετοιμάζεται.
Η κρίση αυτή, μέρος του συνολικότερου προβλήματος της υγείας, αναμένεται σύντομα να οξυνθεί. Επιβάλλεται μια τεράστια μείωση φαρμακευτικών δαπανών για το 2012, (κατά 1 δισ. €, από 4 δισ. € ετησίως, ενώ ήδη βρισκόμαστε στο Μάρτιο) σε σημείο, που εκ των πραγμάτων, αυτή θα καταστεί μη απορροφήσιμη, άδικη, οριζόντια, χωρίς δυνατότητα προσαρμογών και εφαρμογής κάποιων επιλογών. Έτσι, η κατάσταση θα καταλήξει στην αυθαιρεσία («όποιον πάρει ο χάρος»), σε επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού και σε πλήρη στέρηση του φαρμάκου για μεγάλο μέρος του πληθυσμού, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012

Η ανατίναξη του πρωτογενούς τομέα και ο μύθος της αυτάρκειας



ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ
Η ανατίναξη του πρωτογενούς τομέα και ο μύθος της αυτάρκειας. Του Δημήτρη Κοδέλα

Η οικονομική κρίση έχει ήδη αναδείξει ως μια βασική αιτία της το μοντέλο ανάπτυξης που ακολουθήθηκε στην χώρα τις τελευταίες δεκαετίες και το οποίο οδήγησε στην παραγωγική αποδιάρθρωση, στη βύθιση του πρωτογενή τομέα, στην εκτίναξη του εμπορικού ελλείμματος, στην αύξηση της εξάρτησης από τις αυξανόμενες εισαγωγές. Για τη γεωργία το ζήτημα παίρνει ευρύτερες διαστάσεις, αφού αφορά την ικανότητα διατροφής του πληθυσμού, την αποφυγή τελικά μιας επισιτιστικής κρίσης.
Ειδικά το ζήτημα της διατροφικής αυτάρκειας αναδεικνύεται σε μείζον λόγω: α) της διαρκούς οικονομικής αιμορραγίας της χώρας λόγω του ελλείμματος στο ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων, β) της αδυναμίας διαμόρφωσης οποιασδήποτε ανεξάρτητης πολιτικής, αν δεν αντιμετωπιστεί η αγροδιατροφική εξάρτηση, γ) των έντονων διακυμάνσεων των διεθνών τιμών των τροφίμων1 και στις οποίες αδυνατεί μια χώρα να παρέμβει όταν τα εισάγει. Το ζήτημα αυτό το κατανοεί πλέον o περισσότερος κόσμος, όταν αναρωτιέται πώς μπορεί να υπάρχει άλλη πορεία για τη χώρα, χωρίς να είμαστε παραγωγικοί; 

P. Krugman: Economics in the Crisis



ΠΗΓΗ: NYT

Aha — should have done this before. Last week I received an honorary degree in Lisbon; my talk at the ceremony is below the fold.
ECONOMICS IN THE CRISIS
Paul Krugman
For delivery 27 February, 2012

To say the obvious: we’re now in the fourth year of a truly nightmarish economic crisis. I like to think that I was more prepared than most for the possibility that such a thing might happen; developments in Asia in the late 1990s badly shook my faith in the widely accepted proposition that events like those of the 1930s could never happen again. But even pessimists like me, even those who realized that the age of bank runs and liquidity traps was not yet over, failed to realize how bad a crisis was waiting to happen – and how grossly inadequate the policy response would be when it did happen.
And the inadequacy of policy is something that should bother economists greatly – indeed, it should make them ashamed of their profession, which is certainly how I feel. For times of crisis are when economists are most needed. If they cannot get their advice accepted in the clinch – or, worse yet, if they have no useful advice to offer – the whole enterprise of economic scholarship has failed in its most essential duty.
And that is, of course, what has just happened.

Κ.Λαπαβίτσας: Χρέος και Ευρώ, Προοπτικές και Λύσεις σε 5 μέρη

Χωρίς Χρέος Χωρίς Ευρώ



Ιδρυτική διακήρυξη
Από το 2010 ο ελληνικός λαός ζει έναν εφιάλτη χωρίς τέλος. Με πρόσχημα το δημόσιο χρέος και τη δήθεν ανάγκη παραμονής μας στο ευρώ συμμορίες τοκογλύφων και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι αμφισβητούν καθημερινά την αξιοπρέπειά μας, σφυροκοπούν τις δημοκρατικές μας κατακτήσεις και ισοπεδώνουν το βιοτικό μας επίπεδο. Άστεγοι περιπλανιούνται στους δρόμους, σπίτια μένουν χωρίς θέρμανση, η μισή νεολαία αγωνιά άνεργη, ενώ φαινόμενα μαζικής πείνας εμφανίζονται για πρώτη φορά μετά τον Εμφύλιο.
Σε μια χώρα που η παραγωγή της αποσαθρώθηκε τη δεκαετία του ευρώ, οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι, αλλά οι μισθοί των εργαζόμενων τείνουν προς τριτοκοσμικά επίπεδα, η αγορά εργασίας μετατρέπεται σε ζούγκλα και οι συντάξεις λεηλατούνται. Το κοινωνικό κράτος καταστρέφεται· υγεία, παιδεία και πρόνοια βγαίνουν στο σφυρί. Μια νεοφιλελεύθερη μαφία που ελέγχει τα κυβερνητικά κόμματα και τα μέσα ενημέρωσης, αλλά δεν έχει καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση, σπέρνει το φόβο κυβερνώντας με αλλεπάλληλα πραξικοπήματα. Θέλει ν’ αρπάξει τον εθνικό πλούτο, να διαλύσει την κοινωνία, και να μας αναγκάσει να δουλεύουμε γι’ αυτήν με μισθούς πείνας. Ο λαός ωστόσο αντιστέκεται ηρωικά, και η μαχητικότητά του διαρκώς μεγαλώνει. Με τους αγώνες του έχει γίνει παράδειγμα για τους άλλους λαούς της ευρωπαϊκής περιφέρειας και τους προοδευτικούς ανθρώπους του πυρήνα της ευρωζώνης, που δεν έχει ακόμη πληγεί από την καπιταλιστική κρίση. Κινητοποιείται μαζικά, αναζητά νέες μορφές αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, μαθαίνει με εντυπωσιακή ταχύτητα, ονειρεύεται μια διαφορετική ζωή.

Πάνος Παναγιώτου: Mε το νέο Μνημόνιο η Ελλάδα παρέδωσε όλα της τα όπλα!



Συνέντευξη στον Σπύρο Αλεξίου
Πηγή: isotimia.gr

Είχε η ελληνική κυβέρνηση το περιθώριο να διαπραγματευτεί μια καλύτερη συμφωνία διάσωσης; Υπήρξαν ευκαιρίες οι οποίες πήγαν χαμένες; 


Υπάρχουν πάρα πολλά στοιχεία που φανερώνουν ότι μια ανεξέλεγκτη ελληνική πτώχευση κατά τη διάρκεια του 2009, του 2010 ή του 2011 θα προκαλούσε πανευρωπαϊκό τσουνάμι και διεθνές χάος. Αυτό, αν η Ελλάδα παρέμενε εντός ευρώ. Γιατί αν η πτώχευση συνοδευόταν από αποχώρηση από την Ευρωζώνη, ο κόσμος θα κινδύνευε με επιστροφή σε ένα χρηματοοικονομικό Μεσαίωνα. Έτσι, η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να κάνει μια εντελώς διαφορετική διαπραγμάτευση με την τρόικα, αν υποθέσουμε ότι, όντως, διαπραγματεύτηκε έστω και στο ελάχιστο μαζί της. Κάτι το οποίο δεν προκύπτει από τις διαθέσιμες πληροφορίες. 


  Είναι πια κοινό μυστικό ότι τα πακέτα διάσωσης της Ελλάδας σώζουν, στην πραγματικότητα, τις ξένες τράπεζες. Υπάρχει τρόπος, εδώ που είμαστε, να σωθούν από αυτή την κρίση οι Έλληνες;


Το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα είναι τραπεζοκεντρικό και ο ρόλος και η θέση της τραπεζικής ελίτ σε αυτό κάνουν μια ομάδα τραπεζών να είναι τόσο άρρηκτα δεμένη μαζί του και μπολιασμένη μέσα του, που η ίδια η επιβίωση του συστήματος να καταλήγει να συνδέεται και να εξαρτάται από την ευρωστία τους. Είδαμε πρόσφατα τι συνέβη, για παράδειγμα, όταν κατέρρευσε η Lehman Brothers, προκαλώντας διεθνή πανικό, τραπεζική και χρηματιστηριακή κρίση και χρηματοπιστωτική ασφυξία σε χώρες στις πέντε ηπείρους. 

Λαϊκή Ιστορία του Κόσμου



Κρις Χάρμαν

Λαϊκή Ιστορία του Κόσμου
Από την εποχή του λίθου έως και τη νέα χιλιετία
Μετάφραση: Ελένη Αστερίου
Επιμέλεια: Άρης Μαραγκόπουλος

Σελ.: 768 •  Σχήμα: 16X23,5                                                         
ISBN: 978-960-6863-88-2 • Τιμή: 24,90€
1η έκδοση: Μάρτιος 2012 

Η πρώτη ιστορία που εξετάζει την παγκόσμια πορεία του Ανθρώπου από την πλευρά των αδυνάτων. Καμία άλλη παγκόσμια ιστορία δεν πραγματοποιεί αυτόν τον άθλο τόσο συναρπαστικά, τόσο τεκμηριωμένα, και με τόσο πρωτότυπη μέθοδο.
Ο Χάουαρντ Ζιν, συγγραφέας του εμβληματικού Ιστορία του Λαού των ΗΠΑ, διόλου τυχαία επαίνεσε τη Λαϊκή Ιστορία του Κόσμου ορίζοντάς την ως: «Αναντικατάστατο βιβλίο αναφοράς».

[…] Αντίθετα από τον Φράνσις Φουκουγιάμα, σύμβουλο στο υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ που επευφημήθηκε διεθνώς το 1990 όταν υποστήριξε ότι οι μεγάλες κοινωνικές συγκρούσεις και οι μεγάλοι ιδεολογικοί αγώνες ανήκουν στο παρελθόν, ο Χάρμαν θεωρεί ότι η Ιστορία δεν έχει τελειώσει. Γι' αυτό και έγραψε αυτό το βιβλίο. Διότι «η κατανόηση της Ιστορίας είναι βασική για να ανακαλύψουμε εάν και με ποιον τρόπο μπορούμε να αλλάξουμε από εδώ και πέρα τον κόσμο που ζούμε».

UBS: Τώρα είναι η ώρα για την απομυθοποίηση της κατάστασης της Ελλάδας - Η αλήθεια έναντι των μύθων - Η χώρα θα χρεοκοπήσει σύντομα αλλά για την ώρα θα παραμείνει στο ευρώ....



ΠΗΓΗ: www.bankingnews.gr

Τους σύγχρονους μύθους που συνδέονται με την κατάσταση της Ελλάδας και της ελληνικής οικονομίας επιχειρεί να καταρρίψει στην τελευταία έκθεσή της με τίτλο "Debunking the new Greek mythology" (Aπομυθοποιώντας τη σύγχρονη ελληνική μυθολογία) η UBS.
Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο Andreas Höfert, αναλυτής της UBS, οι διαστάσεις που έχει λάβει η ευρωπαϊκή κρίση χρέους έχει επιφέρει μεγάλη κόπωση τόσο στους πολιτικούς, όσο και την κοινή γνώμη. Η κατάσταση μάλιστα, κατά τον ίδιο, έχει γίνει τόσο πολύπλοκη, που η πλειοψηφία αξιωματούχων, αναλυτών και επενδυτών προτιμά να πιστεύει σε ορισμένους απλούς μύθους παρά να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα ως έχει...
Ταξιδεύοντας στη Γερμανία στη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας, ο Höfert, έμεινε έκπληκτος από τη σχιζοφρένεια, όπως αναφέρει, ορισμένων Γερμανών βουλευτών, οι οποίοι αν και εμφανίζονταν υπέρμαχοι της ιδέας περί εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, τελικά ψήφισαν υπέρ της νέας δανειακής σύμβασης των 130 δισ. ευρώ στην κρίσιμη ψηφοφορία της Δευτέρας 27 Φεβρουαρίου στο γερμανικό κοινοβούλιο.
"Προσωπικά ποτέ άλλοτε δεν έγινα μάρτυρας τόσο μεγάλης διάστασης απόψεων των πολιτικών. Η διαφορά ανάμεσα στο τι σκέφτονται και τι πραγματικά πράττουν είναι μεγάλη", σχολιάζει ο αναλυτής της UBS και προσθέτει: "Οι πολιτικοί έχουν την τάση να προχωρούν στην ανάληψη ασφαλών και βολικών μεθόδων, προκειμένου να κάνουν μια κατάσταση να μοιάζει διαχειρίσιμη. Όμως αυτοί οι μύθοι που δημιουργούνται πρέπει να καταρριφθούν, αν πραγματικά όλοι επιθυμούν μια λύση ουσιαστική, μια λύση διαρκείας έναντι στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους".

Feldstein: Πολιτικό λάθος η Ευρώπη της λιτότητας


ΠΗΓΗ: euro2day

Δημοσιεύθηκε: 07:40 - 05/03/12

Η κινητήριος δύναμη της οικονομικής πολιτικής της Ευρώπης είναι το «Ευρωπαϊκό project» της πολιτικής ενοποίησης. Η προσοχή που δίνει τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση στη δημιουργία ενός «δημοσιονομικού συμβολαίου», στο πλαίσιο του οποίου οι χώρες μέλη θα πρέπει να περιλαμβάνουν στο Σύνταγμά τους την δέσμευσή τους για την μη παραβίαση των ανώτατων ορίων ελλειμμάτων, αντανακλά αυτόν τον στόχο. 

Δυστυχώς όμως, όπως εκτιμά ο Martin Feldstein, το «συμβόλαιο» αυτό είναι πολύ πιθανό να αποτελέσει απλώς ένα ακόμα παράδειγμα του πως η οικονομική πραγματικότητα μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, μπροστά στην επιθυμία των πολιτικών να θριαμβολογούν περί της προόδου προς μια «ακόμα πιο στενή ένωση». 

Εργατικά δικαιώματα και ανεξαρτησία σε «κλειστό λογαριασμό»



ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ 4/3
του Λ. Βατικιώτη
Τέλος καλό, όλα καλά! Αυτό είναι το συμπέρασμα της μαφίας του ευρώ από την περιπέτεια του δεύτερου δανείου των 130 δισ. ευρώ μετά την σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έληξε το βράδυ της Παρασκευής. Οι δηλώσεις του δοτού πρωθυπουργού «η Ελλάδα αλλάζει» και «γυρίζω στην Αθήνα περισσότερο αισιόδοξος» από κοινού με τις κενολογίες περί ανάπτυξης που συζητήθηκαν στις Βρυξέλλες έδωσαν την αφορμή ώστε η φιλο-Μνημονιακή δημοσιογραφία να επιχειρήσει τη δική της ρελάνς. Μάθαμε έτσι ότι, επιτέλους, αναγνωρίζονται οι θυσίες του ελληνικού λαού, η κυβέρνηση ανακτά μέρος της χαμένης της αξιοπιστίας, ότι τίθενται οι βάσεις για την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας, κ.α. Η πραγματικότητα, που συνηγορεί στην παραπάνω φιλολογία, είναι ότι τους τελευταίους τρεις μήνες κάτι έχει αλλάξει στο μέτωπο της ευρωπαϊκής οικονομίας, με αποτέλεσμα η εικόνα κρίσης που δέσποζε επί δύο σχεδόν χρόνια στην ευρωζώνη, απειλώντας τη συνοχή της κάθε ώρα και στιγμή, να φαντάζει πολύ μακρινό παρελθόν.