ΔΝΤ: Ίσως να μην αρκεί το κούρεμα 50% για Ελλάδα

Πηγή: euro2day

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προειδοποίησε προσφάτως την ελληνική κυβέρνηση ότι η επιδείνωση του οικονομικού κλίματος υποδεικνύει πως το ελληνικό χρέος ίσως δεν είναι πλέον βιώσιμο, ακόμη και με κούρεμα 50%, όπως αναφέρει η εφημερίδα Wall Street Journal. 

«Το κούρεμα του 50% μπορεί να μην είναι πλέον αρκετό», ώστε να καταστεί βιώσιμο το ελληνικό χρέος σύμφωνα με τις νέες προβλέψεις του ΔΝΤ, δήλωσε ένας αξιωματούχος του Ταμείου. 

Το δημοσίευμα αναφέρει επίσης ότι στελέχη του ΔΝΤ επεξεργάζονται νέες οικονομικές εκτιμήσεις για την Ελλάδα. 

Ένα γράφημα "φωτιά" που δείχνει την "απόκλιση" που υπάρχει στην Ευρώπη

ΠΗΓΗ: xrimanews.gr

Το παραπάνω γράφημα μας δείχνει τι έχει συμβεί σε Ελλάδα, Ιταλία και Γερμανία από το 2001 μέχρι και σήμερα στις καταθέσεις που υπάρχουν σε κάθε χώρα. Από το 2001 που και η Ελλάδα έγινε μέλος της Ευρωζώνης με το κοινό νόμισμα, οι καταθέσεις και στις τρεις χώρες είχαν ανοδική τάση. Από το τέλος του 2009 μέχρι και σήμερα, η Ελλάδα έχει εκροές καταθέσεων που ξεπερνούν τα 63 δις ευρώ και είναι η μεγαλύτερη στην ιστορία του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και την ίδια εικόνα παρατηρούμε να συμβαίνει και στην γειτονική χώρα της Ιταλίας, αλλά σε μικρότερο βαθμό. Αντίθετα, τα τελευταία 2 χρόνια, η Γερμανία δεν έχει καταλάβει τίποτα από την λέξη "κρίση" που επικρατεί στα γειτονικά της κράτη και μέλη της ΕΕ και βλέπει τις καταθέσεις της να συνεχίζουν να αυξάνονται. Οι εμπνευστές του οράματος της Ευρώπης και του ενιαίου νομίσματος βλέπουν πως σε μια περίοδο κρίσης τα ποιο αδύναμα μελή αυτής της ένωσης έχουν τεράστια προβλήματα ( βλέπε Ελλάδα, Ιταλία) και ο ηγέτης της Ευρώπης ( βλέπε Γερμανία) συνεχίζει να  σημειώνει κέρδη,να έχουν θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, να έχει χαμηλή ανεργία, να βλέπει τις καταθέσεις της και τις εισροές κεφαλαίων να έρχονται από όλη τα κράτη της Ευρώπης προς αυτήν με αμείωτους ρυθμούς. Με αυτό όμως τον τρόπο δεν μπορεί να επιτευχθεί η Ευρωπαϊκή σύγκλιση, αλλά η απόκλιση μεταξύ των μελών της.

Οι "συμμορίες" της δραχμής και του ευρώ

Πηγή: Capital.gr  (via Greek Rider)

Του Θεόδωρου Κατσανέβα

 

Η επιστροφή στη δραχμή δαιμονοποιείται από την πλειοψηφία του πολιτικοδημοσιογραφικού συστήματος της χώρας ως ο Εξαποδώ που θα μας γυρίσει στο Μεσαίωνα. Ως «συμμορία της δραχμής» αποκαλούνται όσοι υποστηρίζουν την άποψη αυτή, χωρίς  να προβάλλονται ισχυρά επιχειρήματα, εκτός από ύβρεις και υπονοούμενα για συμφέροντα, για λαϊκισμό, κλπ. Η «συμμορία του ευρώ», αντιπαρέρχεται το καταλυτικό γεγονός ότι, τα τελευταία εκατό χρόνια με το εθνικό μας νόμισμα, τη δραχμή, ποτέ δε ζήσαμε παρόμοια τραγωδία όπως η σημερινή. Και ενώ  η ένταξή μας στην ευρωζώνη το 2001 έγινε για να στηριχθεί και να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Είναι γεγονός ότι, μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη σύγχρονη ελληνική τραγωδία οφείλεται στη φαυλότητα του πολιτικού μας συστήματος, στην κακοδιοίκηση από τις πολιτικές ηγεσίες, που κάποτε πρέπει να λογοδοτήσουν. Αλλά αυτό δεν αρκεί για να δικαιολογήσει την έκταση της πρωτοφανούς κρίσης. Σε οικονομική κατάρρευση βρίσκονται οι περισσότερες  χώρες της ευρωζώνης, σε αντίθεση με όσες δεν έχουν ενταχθεί σε αυτήν. Μια ματιά στα ισοζύγια πληρωμών των χωρών μέσα και έξω από το ευρώ, το αποδεικνύει. Στην κρίση αντέχουν οι περισσότερες χώρες έξω από την ευρωζώνη, αλλά και έξω απο την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Αργεντινή,  ύστερα από την αποσύνδεσή της από το σκληρό Αμερικάνικο δολάριο, σε συνδυασμό με  κούρεμα των χρεών της σε επίπεδα του 70% και υποτίμηση του νομίσματός της, σήμερα αναπτύσσεται με αλματώδεις ρυθμούς. Δεκάδες είναι οι περιπτώσεις χωρών που πτώχευσαν τα τελευταία πενήντα χρόνια και αναστήθηκαν μετά. Η Κίνα, διατηρώντας χαμηλά την ισοτιμία του γουάν, έχει σωρευτικό πλεόνασμα άνω των 3 τρισ. δολαρίων. H απογείωση της ελληνικής οικονομίας έγινε από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, όταν ο «δεξιός» Σπύρος Μαρκεζίνης έκοψε την ισοτιμία της τότε δραχμής με το δολάριο στη μέση. Και η Γερμανία το 1953, έκοψε το 50% των χρεών της, αλλά δεν κατέβαλε πολεμικές αποζημιώσεις.

Res, non verba: επιστροφή στις μάζες

18 November 2011 12:13

ΠΗΓΗ: Ioakeimoglou.net

του Η. Ιωακείμογλου

Η σχέση των οργανωμένων δυνάμεων της Αριστεράς με τους εργαζόμενους είναι σχέση εξωτερική, δεν είναι σχέση οργανική. Σχέση εξωτερική επειδή οι πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς φαντάζονται πως η εργατική τάξη είναι ήδη συγκροτημένη και ότι η απουσία της από την πολιτική σκηνή, όπως εξάλλου και η ιδεολογική της απάθεια, οφείλονται σε ένα «έλλειμμα συνείδησης». Στην φαντασία των οργανωμένων δυνάμεων της Αριστεράς, η εργατική τάξη είναι ένας «κοιμώμενος γίγαντας» του οποίου η αφύπνιση εκκρεμεί. Αναλαμβάνουν λοιπόν, οι οργανώσεις της Αριστεράς, να μεταγγίσουν στις εργαζόμενες μάζες την ταξική συνείδηση που τους λείπει. Να εκφέρουν, επομένως, το «σωστό σύνθημα», να εκπονήσουν το «σωστό πρόγραμμα», να εφεύρουν το κατάλληλο «έναυσμα» που θα αφυπνίσει το ταξικό ένστικτο και θα το μετατρέψει σε ταξική συνείδηση. Από την ίδια αντίληψη των πραγμάτων απορρέει με φυσικό τρόπο και το σύνολο των δράσεων που αναλαμβάνουν οι εν λόγω οργανώσεις: τηλεοπτικές εμφανίσεις, διαφώτιση, αφισοκόλληση, έκδοση αμέτρητων εφημερίδων και περιοδικών, εξόρμηση για πώληση εντύπων και διανομή προκηρύξεων, διαλέξεις και λόγοι στη Βουλή. 

Κι’ έτσι, η ιστορία συνεχίζεται από ήττα σε ήττα όταν οι αντικειμενικές συνθήκες είναι δυσμενείς και με ισχνές νίκες όταν οι αντικειμενικές συνθήκες θα δικαιολογούσαν την εκθετική άνοδο των κινημάτων.

Does Germany want out of the euro?

ΠΗΓΗ: France24

Whatever detractors of the single currency may say, a break-up of the eurozone would not be not in Germany's interest. But more than half of the country openly admits to flirting with the idea of resurrecting the Deutschmark. Others, meanwhile, argue that bringing back the former currency would be catastrophic for Germany, as our correspondents Jessica Saltz and Anne Mailliet found out.

By Anne MAILLIET / Jessica SALTZ

Μία Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου επί του Ιταλικού Χρέους

Πηγή: ελληνική επιτροπή ενάντια στο χρέος

του Guido Viale*

Εφόσον   το ανθρώπινο γένος  επιβιώσει, από την κλιματική κρίση και ο  πολιτισμός , από την οικονομική καταστροφή , τα τελευταία τριάντα χρόνια θα φαίνονται ,στους ιστορικούς του μέλλοντος ,ως αυτά που πραγματικά ήταν: μια περίοδος συσκότισης, δικτατορίας της άγνοιας ,  ηγεμονίας  της ενιαίας φιλελεύθερης σκέψης ,που συνοψίζεται  στη σύνθεση  των ‘’αποφθεγμάτων’’ των δύο  κυριότερων  εκφραστών  της: «Η κοινωνία  δεν υπάρχει. Υπάρχουν μόνο άτομα », δηλαδή τα υποκείμενα  των ανταλλαγών, δηλαδή η αγορά (Margaret Thatcher), και" Η κυβέρνηση δεν είναι η λύση αλλά το πρόβλημα », δηλαδή, πρέπει να κυβερνά  η  αγορά ! (Ronald Reagan). Ο φιλελευθερισμός  έχει πράγματι απαλλάξει    από το βάρος της σκέψης και της δράσης το σύνολο    των μελών του, είτε το συνειδητοποιούν  είτε όχι  . Για την οικονομική και την κοινωνική διακυβέρνηση καθώς και κάποιες  διορθωτικές αλλαγές προνοεί πλέον η αγορά.

The euro crisis deepens

• • 
    

    Aditya Chakrabortty
  • guardian.co.uk, Monday 26 December 2011 18.00 GMT
  • Article history

Demonstrators burn an EU flag in Athens, Greece, as a protest against the government's austerity measures. Photograph: SIMELA PANTZARTZI/epa/Corbis

Europe's leaders have spent most of the euro crisis denying there's a euro crisis. A "specific Greek problem", that they'd give you. Irish and Portuguese aberrations. As for the Spanish, that really was hardmanchego. Wherever disaster struck over the past two years it was always the member's fault, never the club's.

The denialism ended this summer, as the financial bushfire moved to Italy and even began to menace Belgium and France. Sequestered in their conference rooms in northern Europe, policy-makers found it easy to wave away catastrophe in the distant, poorer periphery – but far harder when the second and third-largest economies in the entire bloc were under threat.

If the rhetoric and the not-so-faint snobbery have vanished, to be replaced by panic about "a last wakeup call" and "a crucial crossroads", the actual policy-making is as clueless as ever. At the last major summit, the one where David Cameron pressed the eject button, little was agreed apart from a restatement of Maastricht rules on budget deficits. Markets got excited about the promise of a $200bn loan to the IMF; until it transpired that the figure had been plucked out of thin air and no one knew where it would come from.

Ireland has done what the IMF wanted, but where is the reward?

Πηγή: Guardian

Gavan Titley and John O'Brennan

Austerity policies are now widely regarded as having failed, and this failure is increasingly obvious in the country elected to act as Austerity's Child. The banking collapse, and the legacy bequeathed by the Irish state's extraordinary September 2008 bank guarantee, has seen society in Ireland reshaped as a petri dish for IMF, European commission and ECB experimentation. Successive waves of cuts have been stipulated bythe Troika in return for its loans, but implemented without resistance, and arguably, a degree of enthusiasm, by the two governments of the "post-sovereign" era.

The fiscal adjustment, according to economist Karl Whelan, is the equivalent of "€4,600 per person… the largest budgetary adjustments seen in the advanced economic world in recent times". With annual "adjustments" of €3-4bn flagged until 2015, the euphemism of "purposeful austerity" cannot long camouflage the concerted assault on the – already minimalist – social contract.

Κλεπτοκρατίας και συγκάλυψης γωνία...

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Όταν ο Γ. Παπανδρέου εξευτέλιζε την Ελλάδα διεθνώς μιλώντας για μια χώρα διεφθαρμένη μέχρι το κόκαλο, κάνοντας ακόμη και Ευρωπαίους αξιωματούχους όπως ο Γιούνκερ να βγουν από τα ρούχα τους για την πρωτοφανή – ακόμη και... στα μάτια τους – αθλιότητα, όταν ο («Μαζί τα φάγαμε») Πάγκαλος αναδεικνυόταν σε αρχιστράτηγο κατά της διαφθοράς, ποιος θα περίμενε ότι, μέσα σε λίγο μόλις καιρό, το «σύστημα ΠΑΣΟΚ» θα οδηγούσε στο περιθώριο κάθε έρευνα περί διαφθοράς;

Η χθεσινή παραίτηση των οικονομικών εισαγγελέων (και εισαγγελέων Εφετών!) Σπύρου Μουζακίτη καιΓρηγόρη Πεπόνη, με καταγγελίες για παρεμβάσεις πολιτικών και οικονομικών παραγόντων στη δουλειά τους (αρνούνται, κατά δήλωσή τους, να είναι «εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ' υπαγόρευση»), έρχεται μετά την αποχώρηση μελών του Δ.Σ. της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, κυρίως της Ζωής Γεωργαντά, με καταγγελίες για παραποίηση στοιχείων από την ΕΛΣΤΑΤ ως προς το έλλειμμα του 2009 προκειμένου να επιβληθούν σκληρότερα μέτρα λιτότητας.

Σχεδιάζουν την χρεοκοπία της Ελλάδος εντός ευρώ πιθανότατα τον Μάρτιο – Πως θα χρησιμοποιηθεί το PSI+ για το default της Ελλάδος και γιατί δεν θα ξεπεράσει η συμμετοχή των ιδιωτών το 55% με 60% - Υποχρεωτικό το haircut 58%-60%

ΠΗΓΗ: bankingnews.gr

του Π. Λεωτσάκου

Νέες πτυχές του πολυθρύλητου PSI+ φέρνει στο φως το www.bankingnews.gr.

Με βάση αξιόπιστες πηγές φαίνεται ότι έχει αποφασιστεί η χρεοκοπία της Ελλάδος εντός του ευρώ. Το σχέδιο πιθανότατα θα λάβει χώρα τον Μάρτιο του 2012. 

Το κουτί της Πανδώρας θα το ανοίξει το PSI+ δηλαδή το σχέδιο αναδιάταξης του ελληνικού χρέους με συμμετοχή των ιδιωτών οι οποίοι θα υποστούν haircut. 

Ποια θα είναι η διαδικασία; 

Μέσα στο α΄ 10ήμερο του Ιανουαρίου του 2012 οι εμπλεκόμενες πλευρές δηλαδή ελληνικό δημόσιο, IIF και τράπεζες θα συναποφασίσουν πότε θα υλοποιηθεί η επόμενη τηλεδιάσκεψη. 

Πιθανότατα να υλοποιηθεί 16 με 20 Ιανουαρίου. Στην τηλεδιάσκεψη αυτή που θα είναι καθοριστική θα συναποφασιστεί το πλαίσιο δράσης του PSI+ δηλαδή το ύψος του haircut το οποίο μάλλον δεν θα είναι 50% αλλά 58% με 60% (αυτό αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης και όχι κάτι οριστικό ακόμη), την συμμετοχή, το δίκαιο που θα διέπει τα νέα ομόλογα που θα εκδοθούν και θα είναι σίγουρα βρετανικό και άλλες παραμέτρους. 

Συντριβή της εργασίας και επιβολή λιτότητας: Ο πραγματικός στόχος του Ντράγκι* για την Ευρωζώνη (μετάφραση από το COUNTERPUNCH)

ΠΗΓΗ: για την κοινωνική αριστερα

Crush Labor and Impose Austerity

Draghi’s Real Goal in the Eurozone

Άρθρο του MIKE WHITNEY

Δημοσιεύτηκε στο COUNTERPUNCH 23-25 Δεκεμβρίου 2011 

Η μετάφραση του άρθρου στα Ελληνικά έγινε από το blog "για την κοινωνική αριστερά" 

Φανταστείτε ότι ο τραπεζίτης σας προσφέρεται να σας δανείσει 150.000 δολάρια (στμφ 115.000 €) για να αναπληρώσετε τα χρήματα που είχατε χάσει από το στεγαστικό σας δάνειο με τη φούσκα των ακινήτων που έσκασε το 2006. Και, ας πούμε, συμφώνησε να σας δανείσει τα χρήματα αυτά για 3 χρόνια σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές, μόνο με 1% επιτόκιο, με την προϋπόθεση ότι - ως εξασφάλιση για το δάνειο αυτό – εσείς θα υποθηκεύατε μονάχα ότι αντικείμενο έχετε καταχωνιασμένο στην αποθήκη σας (π.χ. σκουριασμένα ποδήλατα, ένα στραβωμένο στεφάνι μπασκέτας, ένα παλιό κουκλόσπιτο, ποντικοφαγωμένες βαλίτσες…).

Δεν θα σας φαινόταν αυτή μια καλή συμφωνία;

Την Τετάρτη (21 Δεκ 2011), η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έκανε αυτή ακριβώς την προσφορά σε πάνω από εκατό καταχρεωμένες τράπεζες στην Ευρώπη, προσφέροντάς τους 640 δισεκατομμύρια δολάρια (489 δις ευρώ) σε πάμφθηνα 3ετή δάνεια, με αντάλλαγμα κάθε είδους εξασφαλίσεις-σκουπίδια για τις οποίες προς το παρόν δεν υπάρχει αγορά.

Greek economic crisis turns tragic for children abandoned by their families

ΠΗΓΗ: Guardian

Helen Smith

Even before Greece's economic crisis engulfed his own home, Dimitris Gasparinatos found it hard to provide for his six sons and four daughters. His wife, Christina, who was struggling to make ends meet with his salary of €960 (£800) a month and welfare aid of about €460 every two months, was unhappy and desperate.

Deep in debt, the couple owed money to the butcher, baker and grocer – the very people who had kept them going in the port of Patras, west of Athens. In their tiny flat, the family slipped increasingly into a life of squalor.

"Psychologically we were all in a bit of a mess," said Gasparinatos. "We were sleeping on mattresses on the floor, the rent hadn't been paid for months, something had to be done."

Stiglitz: Σπιράλ θανάτου το 2012 σε ΗΠΑ και Ε.Ε.

Πηγή: euro2day

 

Κάποιος είπε πρόσφατα ότι το μόνο καλό του 2011 είναι ότι πιθανότατα θα είναι καλύτερο απ’ ότι το 2012. Με την ίδια λογική, αν και υπήρξε μεγάλη ανησυχία αναφορικά με το πολιτικό αδιέξοδο στις ΗΠΑ, θα μπορούσε να έχει συμβεί κάτι χειρότερο και για την Αμερική –αλλά και για τον κόσμο: θα μπορούσαν οι Ρεπουμπλικάνοι να υπερισχύσουν σε ότι αφορά το πρόγραμμα λιτότητας και αναδιανομής του πλούτου. Αυτόματες περικοπές δεν αναμένονται πριν το 2013, κάτι που σημαίνει ότι η οικονομία το 2012 θα τη γλιτώσει… έστω και παρά τρίχα, σύμφωνα με τον Joseph Stiglitz.

ΑΙΣΧΟΣ! ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΦΟΡΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ «ΜΠΑΝΑΝΙΑ»!

Πηγή: ΙΣΚΡΑ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΥΓΑΤΡΙΚΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ, ΑΘΕΜΙΤΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΟΡΟΛΕΗΛΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΤΟΥΣ!

Ολίγοι γνωρίζουν και όσοι γνωρίζουν στα ανώτατα κλιμάκια σιωπούν, ότι οι άφθονες πολυεθνικές εταιρείες που είναι εγκατεστημένες στη χώρα μας δεν πληρώνουν στην ουσία φόρους στην Ελλάδα! Διαθέτουν μια ιδιόρρυθμη φορολογική ασυλία!

Ο λόγος είναι απλός. Για τις θυγατρικές πολυεθνικών εταιρειών ισχύει ειδικό, περίπου, απαλλακτικό φορολογικό καθεστώς.

Για παράδειγμα, ας πάρουμε τη συμφωνία αποφυγής διπλής φορολογίας μεταξύ Ελβετίας και Ελλάδας που ψηφίστηκε, άρον-άρον, λίγο πριν τα Χριστούγεννα στη Βουλή και διαφημίστηκε, μάλιστα, διότι υποτίθεται δίνει τη δυνατότητα στις ελληνικές αρχές να λαμβάνουν πληροφορίες για τους έλληνες καταθέτες στην Ελβετία.

Το μεταπολεμικό οικονομικό σύστημα

Πηγή: Sofokleous 10

Η αρχιτεκτονική του μεταπολεμικού συστήματος οικονομικών διακρατικών σχέσεων έχει τις πηγές της στα γεγονότα που σημάδεψαν τον Μεσοπόλεμο και ιδιαίτερα τη δεκαετία του 1930. Η προσπάθεια αναβίωσης των διεθνών οικονομικών ανταλλαγών μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1918 διεκόπη από την κρίση του 1929, την κατάρρευση του διεθνούς νομισματικού συστήματος του κανόνα συναλλάγματος-χρυσού και τη Μεγάλη Υφεση της δεκαετίας του 1930, που έλαβε παγκόσμιες διαστάσεις.

Χαρακτηριστική, για το διεθνές εμπόριο, ήταν η επιβολή από τις ΗΠΑ, τον Ιούνιο του 1930, των δασμών Smoot-Hawley που πυροδότησαν αντίστοιχες κινήσεις προστατευτισμού από τα άλλα κράτη. Η δεκαετία του 1930 χαρακτηρίστηκε από περιοριστικές πολιτικές, ανταγωνιστικές υποτιμήσεις των νομισμάτων και αποσταθεροποιητική κερδοσκοπία που δημιουργούσαν ένα αποθαρρυντικό περιβάλλον για το διεθνές εμπόριο. Παράλληλα, η κατάρρευση του διεθνούς νομισματικού συστήματος του κανόνα συναλλάγματος-χρυσού και η προσπάθεια εξοικονόμησης συναλλάγματος οδήγησαν στις διμερείς συμφωνίες συμψηφισμού (clearing) ως στρεβλό υποκατάστατο των διεθνών εμπορικών ανταλλαγών, καθώς βασίζονταν στη διακριτική μεταχείριση μεταξύ των εμπορικών εταίρων και στον κατακερματισμό της διεθνούς αγοράς.

Η ΕΚΤ πήρε το όπλο της (αλλά… αστόχησε). Του Γιάννη Βαρουφάκη

ΠΗΓΗ: tvxs (via protagon.gr)

του Γ. Βαρουφάκη

Πριν ένα μήνα, μετά από πιέσεις των ΗΠΑ, της Ινδίας, της Κίνας και του Καναδά, οι ευρωπαίοι ηγέτες είχαν αφήσει να εννοηθεί ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η ΕΚΤ, θα τύπωνε χρήμα ώστε να χρηματοδοτηθούν τα παραπαίοντα κράτη (με προεξάρχουσα την Ιταλία). Τότε, οι αγορές ηρέμησαν. Δεν πέρασαν όμως παρά μερικές μέρες για να ακουστεί άλλο ένα nein από το Βερολίνο: «Δεν είναι δουλειά της ΕΚΤ να τυπώνει χρήμα για να βοηθούνται οι πτωχευμένοι. Μόνο η λιτότητα και η ασκητική ζωή θα τους βάλει στον χρηστό δρόμο.» Κάτι τέτοιο αποφασίστηκε, λίγο-πολύ, και στην τελευταία (αποτυχημένη) Σύνοδο Κορυφής της 9ης Δεκεμβρίου. Κι έτσι η Κρίση επέστρεψε σε όλο της το μεγαλείο.

Προχτές όμως,εκεί που η Λουθερανική χρηματο-ηθική είχε φανεί να αποκλείει το τύπωμα χρήματος από την ΕΚΤ ως μέθοδο καταπολέμησης της Κρίσης, νά'σου η ανακοίνωση της χρονιάς: €489 δις «δημιουργήθηκαν» εν ριπή οφθαλμού από την ΕΚΤ με τα οποία δάνεισε στις τράπεζες της ευρωζώνης για μια περίοδο, έως και τρία χρόνια, με επιτόκιο 1% ετησίως. Τι συνέβη ξαφνικά; Ξεχάστηκε το γερμανικό nein στο μαζικό τύπωμα χρήματος υπό την πίεση της σήψης της ευρωζώνης; Μόνο φαινομενικά. Στην ουσία τίποτα δεν άλλαξε.

Με ακόμη χειρότερους όρους το κούρεμα του δημόσιου χρέους

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ (24/12/2011)

του Λ.. Βατικιώτη

Αναθεώρηση επί το δυσμενέστερο ακόμη και εκείνων των απεχθών για την Ελλάδα όρων που προβλέπει η συμφωνία της 27^ης Οκτωβρίου η οποία συμφωνήθηκε στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ φέρνουν στην επιφάνεια οι διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές όσο εισέρχονται στην τελική ευθεία. Τρία συγκεκριμένα είναι τα επίμαχα σημεία επί των οποίων επικεντρώνονται οι διαπραγματεύσεις – τις οποίες οι ελληνικές αρχές απλώς παρακολουθούν σαν εξωτερικοί παρατηρητές. Οι λύσεις δε που δρομολογούνται, με την πολιτική ευθύνη της τρικομματικής κυβέρνησης με επικεφαλής τον δοτό πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο προμηνύονται την εξαθλίωση της ελληνικής κοινωνίας και την μετατροπή της σε σύγχρονο προτεκτοράτο, έρμαιο στα σχέδια των τραπεζιτών. Συνιστούν δε στο σύνολό τους μια επί τα χείρω ανατροπή ακόμη κι εκείνης της επαίσχυντης συμφωνίας της 27^ης Οκτωβρίου.

Banks Bunker Hundreds of Billions in Deposits at ECB

Πηγή: Spiegel

Just before Christmas, the European Central Bank flooded the financial markets with 500 billion euros -- a move that may not ultimately have the desired effect of stabilizing banks. Instead of passing that money on in loans to businesses to spur the economy, European banks have redeposited the money with the ECB at low interest rates.

The sum of overnight deposits at the European Central Bank (ECB) is often considered to be an indicator of the level of fear brewing within the financial sector. The greater the degree of distrust between banks, the more money banks tend to deposit on a daily basis with the ECB, where interest rates are low, but deposits more secure. This week has seen the level of deposits at the ECB's overnight facility rise to close to €412 billion ($538.4 billion) -- the greatest amount seen since the euro's introduction, and representing a single overnight increase on Monday of €65 billion.

The previous record had been reached in the summer of 2010, when banks parked around €385 billion at the ECB.

Occupy activists protect US family from bank

Πηγή: aljazeera

Al Jazeera has been meeting families across the world as part of a series about how ordinary people have been affected by some of the biggest events of 2011.

September marked the start of the grassroots Occupy Wall Street protests, which focused attention on the economic struggles facing most Americans.

The movement is helping a family in Minneapolis, Minnesota, hold on to their home. Monique White fell behind on her mortgage payments and the bank foreclosed on her despite efforts to renegotiate the loan.

Al Jazeera's John Terrett reports on how activists are occupying White's house in a bid to prevent the foreclosure.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ...400 ΕΥΡΩ!

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ  27 Δεκεμβρίου (via ISKRA)

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Υπάρχει και η άλλη όψη του γερμανικού «οικονομικού θαύματος» τηςτελευταίας δεκαετίας. Υπάρχουν δηλαδή αυτοί που πλήρωσαν και πληρώνουν το κόστος της «βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας» της γερμανικής οικονομίας. 

Η αποκάλυψη προκαλεί σοκ σε όποιον αγνοεί την ωμή, σκληρή πραγματικότητα του γερμανικού κόσμου της εργασίας: επτά (!) εκατομμύρια Γερμανοί εργαζόμενοι δουλεύουν επισήμως με μηνιαίες αποδοχές κάτω των... 400 (!!!) ευρώ και μάλιστα χωρίς η απασχόληση αυτή να τους δίνει έστω πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας ή να τους επιτρέπει να λάβουν οποιουδήποτε εξευτελιστικού ύψους σύνταξη όταν γεράσουν!

Φαίνεται απίστευτο, αλλά είναι πέρα για πέρα πραγματικό. Η τραγική ειρωνεία μάλιστα είναι ότι αυτού του είδους η εργασιακή απασχόληση εισήχθη όχι από τη Δεξιά, αλλά από τον σοσιαλδημοκράτη καγκελάριοΓκέρχαρτ Σρέντερ προ δεκαετίας, με την περιβόητη «Ατζέντα 2010» που συνέθλιψε τους Γερμανούς εργαζόμενους και αποτέλεσε τη βάση της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της γερμανικής οικονομίας. Το 2003 οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες καθιέρωσαν τη «μίνι απασχόληση», την οποία διαφήμισαν ως«πόρτα εισόδου στον εργασιακό κόσμο» που δήθεν θα διευκόλυνε την εξεύρεση εργασίας από τουςάνεργους και τους νέους.

Στο 58% το haircut στο ελληνικό χρέος με καθαρό κέρδος 50 δισ ευρώ – Πιθανή και η υποχρεωτική συμμετοχή - Στο 5% με 5,10% το νέο επιτόκιο– Γιατί πρέπει να συμμετάσχει και η ΕΚΤ – Τέλη Ιανουαρίου η υποβάθμιση σε Default της Ελλάδος….

ΠΗΓΗ: bankingnews.gr

Π. Λεωτσάκος

Πιθανότατα την δεύτερη εβδομάδα του Ιανουαρίου οι εμπλεκόμενες πλευρές στην διαδικασία αναδιάταξη του ελληνικού χρέους με την συμμετοχή των ιδιωτών το PSI+ δηλαδή ελληνικό κράτος, τράπεζες και πάσης φύσεως θεσμικοί θα έχουν καταλήξει σε μια συμφωνία η οποία θα επιτρέψει να μειωθεί το χρέος κατά 40-50 δις ευρώ.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε ορισμένα βασικά σημεία έχουν υπάρξει σοβαρές συγκλίσεις ωστόσο προκαταβολικά τονίζεται ότι στόχος είναι να μειωθεί το χρέος όχι 100 δις ευρώ που σχεδιαζόταν αλλά περίπου 70 δις ευρώ.
Ωστόσο επειδή θα ανακεφαλαιοποιηθεί το ελληνικό τραπεζικό σύστημα με κεφάλαια που δυνητικά θα φθάσουν έως τα 30 δις ευρώ και προφανώς αυτά θα επηρεάσουν το χρέος το συνολικό καθαρό όφελος από το PSI+ θα είναι 70 δις η απομείωση μείον 30 δις ευρώ τα κεφάλαια του ΤΧΣ άρα καθαρό ποσό και όφελος για το ελληνικό κράτος 40 δις που μπορεί να φθάσει και τα 50 δις αν οι τράπεζες χρησιμοποιήσουν μόνο τα 20 από τα 30 δις ευρώ του ΤΧΣ. 

Αίμα και σπέρμα

ΠΗΓΗ: Techie Chan

Ειλικρινά αντιστεκόμουν σε αυτή τη λαϊκιστική κατρακύλα, αλλά η εκτ δεν με αφήνει να αγιάσω διότι την προηγούμενη βδομάδα προέβη σε μια ακόμα εντυπωσιακή ιδεολογική κίνηση. Πρόσφερε “έκτακτη ρευστότητα” διάρκειας 3 ετών σε όποια τράπεζα το ζητούσε, την ίδια στιγμή που αρνείται να προσφέρει “έκτακτη ρευστότητα” στα κράτη. Ας το κάνουμε όμως ταληράκια προκειμένου να δούμε τι σημαίνει το γεγονός πως η εκτ πρόσφερε το 5% του αεπ της ευρωζώνης σε μια μόλις μέρα στις τράπεζες και τι σημαίνει αυτό για εμάς.

Οι τράπεζες διαθέτουν σε γενικές γραμμές 2 ειδών τρόπους να χρηματοδοτούν τις εργασίες τους. Τη λιανική αγορά χρήματος και τη χονδρική. Η λιανική είναι οι καταθέσεις των πελατών, η χονδρική είναι παίκτες με πολύ μεγαλύτερη πρόσβαση σε κεφάλαια, δηλαδή τα μεγάλα ψάρια. Την τελευταία 10ετία με το φαρ ουέστ που επικρατούσε στην τραπεζική αγορά, η πρόσβαση στη χονδρική έγινε εύκολη και φθηνή και επικράτησαν διάφορες αντιλήψεις (και στην ελλάδα) του τύπου: που να τρέχεις τώρα να μαζεύεις καταθέτες. Μάλιστα θυμάμαι διάφορους διευθυντές να λένε πόσο χαζοί ήταν αυτοί της εθνικής που κράταγαν το ψιλικοκό με τους παππούδες στην ουρά, τη στιγμή που με 3 απλές κινήσεις μπορούσες να μαζέψεις μερικά δις στην χονδρική.

Ο Eric Hobsbawm για το 2011: «Μου θυμίζει το 1848 ...

Πηγή: BBC World Service News 

By Andrew Whitehead 

Μετάφραση : Άννα Κόκκαλη 

Αποσπάσματα από ραδιοφωνική συνέντευξη του Hobsbawm  στον Αndrew Whitehead (BBC, 25.12.2011)

Ο διάσημος ιστορικός Eric Hobsbawm  παρακολούθησε με ενθουσιασμό  τις επαναστάσεις του 2011 - και σημειώνει ότι είναι πλέον η μεσαία τάξη και  όχι η εργατική τάξη, που προκαλεί τις αναταράξεις.

«Ήταν μια τεράστια χαρά να ανακαλύψουμε για άλλη μια φορά ότι είναι δυνατό οι  λαοί να κατεβαίνουν  στους δρόμους, να διαδηλώνουν , να ανατρέπουν κυβερνήσεις", λέει  ο E.J. Hobsbawm με το κλείσιμο ενός έτους  επαναστατικού αναβρασμού στον αραβικό κόσμο.

Έζησε τη ζωή του κάτω από την σκιά, ή τη λάμψη, των επαναστάσεων.

Γεννήθηκε λίγους μήνες πριν από τη ρωσική επανάσταση του 1917, ήταν  κομμουνιστής  για το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του - καθώς και ένας καινοτόμος και σημαντικός συγγραφέας και στοχαστής. Υπήρξε ιστορικός της επανάστασης, και κατά καιρούς υπέρμαχος της επαναστατικής αλλαγής. Τώρα, στα 94 χρόνια του, με άσβεστο το  πάθος του για την πολιτική, κάτι που αντανακλάται στον τίτλο του πιο πρόσφατου βιβλίου του Πώς να Αλλάξουμε τον Κόσμο, αλλά και στο έντονο ενδιαφέρον του για την Αραβική Άνοιξη.