Έχει η αριστερά πρόταση;

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

του Θ. Παρασκευόπουλου

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ: Η ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΩΝ

Συνηθίζεται σε δύσκολες περιόδους η πολιτική σύγκρουση να περιορίζεται εκ μέρους της κυβέρνησης και των συμμάχων της στο ερώτημα προς την αντιπολίτευση: «Τι προτείνετε;» και στη μομφή: «Δεν έχετε προτάσεις!» Ερώτημα και μομφή περιέχουν ένα είδος τραμπουκισμού, εννοούν δηλαδή ότι είτε οι προτάσεις σου θα κινηθούν στο γενικό πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής είτε θα τις καταγγείλουν ως ανεδαφικές. Μάλιστα, ερώτημα και μομφή στρέφονται προπάντων προς την αριστερά, επειδή αυτηνής οι προτάσεις συνήθως ξεφεύγουν από την πεπατημένη και τη συναίνεση των αστικών κομμάτων.

Στην πραγματικότητα, τα αστικά κόμματα ίσαμε τώρα δεν έχουν διατυπώσει καμία συνεκτική πρόταση για την τρέχουσα κρίση στην Ελλάδα. Η πρόταση της κυβέρνησης, δηλαδή η κυβερνητική πολιτική, βασίζεται στα σκονάκια που της δίνουν οι εκπρόσωποι της τρόικας και στην αγχώδη προσπάθεια να εξαιρεθεί από τη συζήτηση το αδιέξοδο στο οποίο οδηγεί αυτή η πολιτική? αδιέξοδο που γίνεται εμφανές από τις διαρκείς επιμέρους αποτυχίες: στα δημόσια έσοδα, στο ύψος του ελλείμματος, στο επιτόκιο που ζητούν οι διεθνείς κερδοσκόποι για τα ελληνικά ομόλογα, στην ανεργία. Η αξιωματική αντιπολίτευση από τη μεριά της επιμένει στην πολιτική που οδήγησε στην κρίση, δηλαδή στη συρρίκνωση του Δημοσίου. Η ακροδεξιά ασθμαίνει με τακτικισμούς μεταξύ των δύο.

Με ελικόπτερο...

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

του Γ. Πρετεντέρη

Ο τελευταίος διάσημος Ντομινίκ πριν από τον Ντομινίκ Στρος-Καν του ΔΝΤ που έχει έλθει στην Ελλάδα ήταν πριν από δεκαπέντε χρόνια ο Ντομινίκ Γουίλκινς του Παναθηναϊκού. Οι αντίπαλοι οπαδοί τον υποδέχθηκαν στο γήπεδο με το σύνθημα «ήλθες στην Ελλάδα για πικνίκ, Ντομινίκ, Ντομινίκ» . Λάθος! Διότι ο Ντομινίκ με την Πανάθα πήρε την κούπα στο Παρίσι και το τραγουδάκι το έκαναν γαργάρα. 

Τον Ντομινίκ Στρος-Καν δεν ξέρω με τι τραγουδάκι θα τον υποδεχθούν. Σίγουρα, όμως, θα τον αιφνιδιάσουν. Διότι, αν έχω καταλάβει καλά, ο γενικός διευθυντής του ΔΝΤ νομίζει ότι έρχεται σε μια χώρα όπου ο λαός σε πρόσφατες εκλογές εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για το μνημόνιο και την κυβερνητική πολιτική. Δεν ξέρω ποιος τού τα είπε αλλά κάτι τέτοια δήλωνε στους γάλλους δημοσιογράφους πριν από δύο, τρεις εβδομάδες. 

Ψάχνουν τροφοδότη λογαριασμό για τα υποβρύχια

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Ν. Χασαπόπουλος

Ενας τροφοδότης- όπως χαρακτηρίστηκε- λογαριασμός, σε τράπεζα στην πόλη Εσεν της Γερμανίας, μπήκε στο στόχαστρο του ΣΔΟΕ, αλλά και των εισαγγελικών αρχών, ως ύποπτος για τη διακίνηση μαύρου χρήματος στην υπόθεση της κατασκευής των υποβρυχίων. Ηδη η Αθήνα ζητεί τη γερμανική δικαστική συνδρομή ώστε να ανοιχθεί ο λογαριασμός αυτός, από τον οποίο προβλέπεται ότι θα υπάρξουν ενδιαφέροντα στοιχεία για το αν υπήρξε διακίνηση μαύρου χρήματος για τα υποβρύχια. 

Οπως πληροφορείται «Το Βήμα», ο αριθμός του λογαριασμού βρίσκεται ήδη στα χέρια των ελληνικών δικαστικών αρχών, αποτελείται από 20 ψηφία, αλλά δεν γνωρίζουν ακόμη από ποια συγκεκριμένη γερμανική τράπεζα διακινήθηκε, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ζητήθηκε όχι μόνον η γερμανική συνδρομή αλλά και η συνδρομή της Εurojust. Η διερεύνηση αν έχουν δοθεί μίζες για την προμήθεια υποβρυχίων γερμανικής κατασκευής βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, και στην υπόθεση πλέον έχουν εμπλακεί ενεργά το ΣΔΟΕ και η ειδική υπηρεσία του για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. 

Ο Μ. Λίμποβιτς και η Μ.Χάρνεκερ προσκεκλημένοι του Ινστιτούτου «Ν. Πουλαντζάς» στην Αθήνα

Πηγή: Αυγή

Το Ινστιτούτο «Νίκος Πουλαντζάς» φιλοξενεί στην Ελλάδα δύο διακεκριμένους ακαδημαϊκούς, τον Μάικλ Λίμποβιτς και τη Μάρτα Χάρνεκερ. Ο Μ. Λίμποβιτς είναι Καναδός, μαρξιστής οικονομολόγος, ομότιμος καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Σάιμον Φρέιζερ του Καναδά και συνεργάτης του Διεθνούς Κέντρου Μιράντα της Βενεζουέλας. Η Μ. Χάρνεκερ είναι κοινωνιολόγος, συγγραφέας, σύμβουλος της κυβέρνησης της Βενεζουέλας και από τις πλέον εξέχουσες ερευνήτριες της διαδικασίας κοινωνικού μετασχηματισμού της Λατινικής Αμερικής. Μαθήτρια του Λουί Αλτουσέρ στις αρχές της δεκαετίας του 1960, έχει μεταφράσει έργα του στα ισπανικά. Μετά το πραξικόπημα του Πινοσέτ εξορίστηκε από τη Χιλή. Στα ελληνικά έχουν εκδοθεί τα βιβλία της Βασικές έννοιες του ιστορικού υλισμού και Πραγματοποιώντας το αδύνατο. Η Αριστερά στο κατώφλι του 21ου αιώνα.

Διεθνής επιτροπή λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους: Ένα επιτακτικό αίτημα, του Κ. Λαπαβίτσα

Πηγή; tvxs, Ελευθεροτυπία

του Κ. Λαπαβίτσα

Το δημόσιο χρέος της χώρας μας είναι αδύνατον να αποπληρωθεί στο σύνολό του, όπως πλέον γίνεται παραδεκτό από όλους. Το μέγεθος του προβλήματος επιβάλλει ουσιαστική δημόσια συζήτηση και ρήξη με την τακτική που ακολουθήθηκε από την αρχή της κρίσης. Δηλαδή, να αφήνονται τα αλλεπάλληλα προβλήματα στα χέρια μιάς μικρής ομάδας υποτιθέμενων ειδικών, ενώ παράλληλα να ασκείται παραπληροφόρηση και κατατρομοκράτηση των λαϊκών στρωμάτων από τα ΜΜΕ.

Η προσέγγιση αυτή έχει αποτύχει παταγωδώς. Η χώρα είναι σε απόλυτο αδιέξοδο και είναι απαραίτητη η ευρεία λαϊκή συμμετοχή στη διαδικασία που θα καταλήξει στις αποφάσεις για την αντιμετώπιση του χρέους. Το πρώτο βήμα μπορεί να είναι ο σχηματισμός διεθνούς Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) του δημοσίου χρέους. Και εξηγούμαι.

Ποια παιδεία σε ποια κοινωνία;

Πηγή; ΕλευθεροτυπίαΤου ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΧΡΥΣΗ Αναπληρωτή καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. alex.xrisis@panteion.gr.

Οι σπουδαστικοί αγώνες, που εξελίσσονται το τελευταίο διάστημα στις μητροπόλεις του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, καταδεικνύουν το άδικο όσων είχαν σπεύσει να χαρακτηρίσουν τις εκπαιδευτικές κινητοποιήσεις στη χώρα μας ελληνική ιδιοτυπία.

Ασφαλώς η κρίση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος έχει τις ιδιομορφίες της, όπως ακριβώς και η κρίση του ελληνικού καπιταλισμού σε σχέση με εκείνη άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ωστόσο, η αντιμετώπιση της παιδείας ως εμπορεύματος και η επίταξη των εκπαιδευτικών θεσμών στην υπηρεσία της δομικής αναδιάρθρωσης του κεφαλαιοκρατικού συστήματος θέτει αντιμέτωπους τους λαούς της Ευρώπης με το αμείλικτο ερώτημα: ποια παιδεία για ποια κοινωνία; Οι καλοδιαλεγμένες φράσεις -«κοινωνία της γνώσης», «διά βίου μάθηση», «ευέλικτες εργασιακές σχέσεις»- δεν πείθουν. Ο βασιλιάς είναι ήδη γυμνός.

Το τελειωτικό χτύπημα κατά του πανεπιστημίου

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΤου ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου grousis@ath.forthnet.gr

Ζούμε σε μια εποχή που λόγω της ανάπτυξης των υλικών παραγωγικών δυνάμεων, της αναγωγής της επιστήμης σε άμεση παραγωγική δύναμη και της κυριαρχίας της γενικής διάνοιας στην παραγωγή, απελευθερώνεται όλο και με ταχύτερους ρυθμούς άμεση ζωντανή εργασία, με συνέπεια να αυξάνεται ο χρόνος που θα μπορούσε να αφιερωθεί στην ανάπτυξη της κοινωνικής προσωπικότητας.

Αυτό σημαίνει ότι η ίδια η σύγχρονη παραγωγή προσφέρει τη δυνατότητα μαζικής και μακροχρόνιας εκπαίδευσης.

Σε αντίθεση με αυτή τη δυνατότητα, η ελληνική κυβέρνηση, όπως οι αστικές ανά τον κόσμο κυβερνήσεις, υποκύπτοντας και ως προς αυτό στις ανάγκες της αγοράς, ή της οικονομίας (διάβαζε του κεφαλαίου), αποφάσισε να τελειώνει μια κι έξω με το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Υπάρχουν λύσεις για την κρίση της ευρωζώνης;

Πέντε είναι τα πιθανά όπλα για να λυθεί η κρίση που βιώνει η ευρωζώνη, σύμφωνα με την εφημερίδα Financial Times, η οποία υποστηρίζει ότι η μάχη για την ανάκαμψη της εμπιστοσύνης των αγορών δεν έχει ακόμα χαθεί. Την ίδια στιγμή, σε ντιμπέιτ διεθνών οικονομολόγων σημειώνεται πως η πορεία της ευρωζώνης προβλέπεται αρνητική, ενώ λόγος γίνεται ακόμα και για διάλυσή της.

Πηγή: tvxs

«Παρά το γεγονός ότι η κρίση στην ευρωζώνη κινδυνεύει να ξεφύγει από τον έλεγχο, με το ευρώ να υποχωρεί έναντι των άλλων νομισμάτων και οι αποδόσεις των ομολόγων των πιο αδύναμων οικονομιών της να φθάνουν σε ρεκόρ υψηλά, η μάχη όμως για την ανάκαμψη της εμπιστοσύνης των αγορών δεν έχει ακόμα χαθεί», τονίζουν οι Finanacial Times.

Τα πρώτα βήματα έγιναν το περασμένο Μάιο, οπότε και οι Ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσισαν για το bailout της Ελλάδας ενώ στη συνέχεια συμφώνησαν για τη δημιουργία ενός μόνιμου σχεδίου διάσωσης του ευρώ προκειμένου να αντιμετωπιστούν μελλοντικές κρίσεις στην ευρωζώνη. Επίσης, και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, έσπασε ένα ταμπού και άρχισε να αγοράζει κρατικά ομόλογα.

Τα σενάρια για την επιμήκυνση, τη χρεοκοπία και τη δραχμή

Ποια λύση είναι τελικά η καλύτερη; Οχι για την κυβέρνηση, αλλά για την κοινωνία, την αγορά, τις επιχειρήσεις

Πηγή: ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Συνέντευξη στον Κώστα Σαρρή, ksarris@pegasus.gr

Ποικίλουν τα σενάρια διεξόδου από την κρίση, υπό τη σκιά των διλημμάτων γύρω από τη χρεοκοπία, την επιστροφή στη δραχμή ή τη δημιουργία "νέων ευρώ" διαφορετικών ταχυτήτων. Ο Δημήτρης Λαζόπουλος,Καθηγητής Χρηματοοικονομικής στο Deree εξηγεί τους μύθους και τις αλήθειες πίσω από τα σενάρια μιλώντας στην Η-Online.

Όπως εξελίσσεται το ντόμινο χρέους στην Ευρωζώνη με τα καταστροφικά σενάρια επέκτασης της κρίσης να τρομοκρατούν τις αγορές και τους ανθρώπους με τα προγράμματα λιτότητας, είναι μονόδρομος πλέον για την ΕΚΤη μαζική και απευθείας αγορά κρατικών ομολόγων συντονισμένα με την πιθανή έκδοση ενός νέου ευρωομολόγου και την επέκταση των πιστώσεων προς τις τράπεζες.

Η συντονισμένη επιχείρηση στήριξης της ευρωζώνης πιθανόν να κοστίσει στην ΕΚΤ πάνω από 1 τρισ. ευρώ για να εξευμενιστούν οι αγορές, αλλά πιθανόν να δημιουργήσει άλλες μορφές ανισορροπίας στο μέλλον για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γενικά πάντως η κατάσταση δείχνει ότι είναι στην κόψη του ξυραφιού και ότι δεν θέλει πολύ να επικρατήσει ένα χρηματοοικονομικό χάος, αναφέρει ο ίδιος αναλυτής.

Ο Μίκης, η κρίση και η Δημοκρατία

Πηγή: Καθημερινή

Του Πετρου Παπακωνσταντινου

Oποια γνώμη κι αν έχει κανείς για τις εκάστοτε πολιτικές τοποθετήσεις του Μίκη Θεοδωράκη, ένα πράγμα είναι δύσκολο να του αμφισβητήσει: την ικανότητα να αφουγκράζεται, πίσω από τις αλαζονικές κραυγές των λύκων, την εκκωφαντική σιωπή των αμνών, πίσω από τους ασήμαντους θορύβους της καθημερινότητας, τη μυστική βοή των μελλούμενων. Θυμίζει τον γλάρο που, όπως έλεγαν οι παλιοί ψαράδες, όταν πετάει στα χαμηλά, έξω στη στεριά, αναγγέλλει την επερχόμενη καταιγίδα.

Την περασμένη Τετάρτη, ο Μίκης ένιωσε την ανάγκη για μια καινούργια χαμηλή πτήση πάνω από την έρημο της εθνικής μνημονιακής κατατονίας μας. Απηύθυνε έκκληση για ένα «κίνημα ανεξάρτητων πολιτών», που το ονόμασε «Σπίθα», προφανώς γιατί οσμίζεται ότι κάτω από την παγωμένη επιφάνεια συσσωρεύεται ενέργεια πολλών γκέιζερ. Πέραν των καταγγελιών για τον κοινωνικά εξοντωτικό και εθνικά ταπεινωτικό χαρακτήρα του (επιμηκυνθέντος) Μνημονίου, ο Μίκης Θεοδωράκης έθεσε ζήτημα φαλκίδευσης της ίδιας της Δημοκρατίας: «Η μεν μειοψηφία κυβερνά, η δε πλειοψηφία είναι καταδικασμένη να υφίσταται παθητικά τις αποφάσεις της», δήλωσε στο Ιδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης», θέτοντας υπό αμφισβήτηση αν υπάρχει δημοκρατική νομιμοποίηση της ακολουθούμενης πολιτικής.

Η επιθετικότητα του ΣΕΒ

Πηγή: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ

Υπερβαίνει τα όρια η αλαζονεία που επιδεικνύει εμπράκτως το τελευταίο διάστημα ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος.

Εκτιμώντας -σωστά ομολογουμένως- ότι η υποτονική αντίδραση των εργαζομένων στην καταιγίδα μέτρων της κυβέρνησης που καταλύουν θεμελιώδη δικαιώματά τους συνιστά μοναδική ευκαιρία κατεδάφισης όλων των εργατικών κατακτήσεων του 20ού αιώνα και στον ιδιωτικό τομέα, ο πρόεδρος των βιομηχάνων προχώρησε σε δύο εντυπωσιακές κινήσεις.

Ψάξτε πώς φούσκωσε το χρέος σας και διαγράψτε το

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

«Πιστεύω πως η απάντηση είναι η διαγραφή του χρέους· αλλά το άνοιγμα των βιβλίων είναι μία καλή αρχή!», δηλώνει στην «Ε», ο Καναδός μαρξιστής οικονομολόγος Μάικλ Λίμποβιτς και σύμβουλος, μεταξύ άλλων, της κυβέρνησης Τσάβες στη Βενεζουέλα, απαντώντας σε ερώτηση σχετική με την κρίση χρέους στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Να μιμηθούμε τον Ισημερινό και τη δημιουργία επιτροπής οικονομικού ελέγχου για το εξωτερικό χρέος, προτρέπει ο Καναδός μαρξιστής οικονομολόγος, Μάικλ Λίμποβιτς

Με συνέντευξή του στην «Ε», ο κ. Λίμποβιτς προτρέπει να διδαχτούμε από την εμπειρία του Ισημερινού και τη δημιουργία επιτροπής οικονομικού ελέγχου για το εξωτερικό χρέος, ενώ όσον αφορά την ευρωπαϊκή κρίση, εκτιμά ότι το κεφάλαιο θα βγει πιο ισχυρό λόγω της απουσίας ενός σθεναρού αγώνα για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι το βάρος της επίλυσης ενός προβλήματος, όπως λέει, του κεφαλαίου.

οι πολιτικές της λιτότητας

Πηγή: Aformi Blog

Στο άρθρο που ακολουθεί ο Alex Callinicos περιγράφει το μέγεθος της οικονομικής κρίσης αλλά και των δυνατοτήτων αντίστασης για τους εργαζόμενους και την Αριστερά.

Πάνω από το μισό άρθρο αναφέρεται στην Ελλάδα και στη διαμάχη για την έξοδο ή όχι από το ευρώ και την Ε.Ε.. Ο Callinicos υποστηρίζει ότι η πρόταση για αποχώρηση από το ευρώ δεν είναι «εθνικιστική», αλλά αντίθετα, υπό κάποιες προϋποθέσεις που θέτει στο άρθρο του, μπορεί να πυροδοτήσει ένα κίνημα προς αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Σο κείμενό του ο Callinicos ουσιαστικά υποστηρίζει τις θέσεις του Κώστα Λαπαβίτσα και του RMF. Το άρθρο αξίζει να διαβαστεί προσεκτικά, μιας και το θέμα έχει προκαλέσει διχογνωμίες στην ελληνική Αριστερά.

Η μετάφραση είναι της Έλλης Σ.

Η δημοσιονομική λιτότητα εμπεδώνεται όλο και περισσότερο στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες. Αυτό συμβαίνει, παρά τις ενδείξεις ότι η παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει, στην καλύτερη περίπτωση, μια αδύναμη και ασταθή ανάπτυξη. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, οι χρηματοοικονομικές αγορές αγωνιούσαν για την πιθανότητα μιας διπλής ύφεσης. Αλλά ο Robert Reich, υπουργός εργασίας στην κυβέρνηση του Bill Clinton, συνόψισε την άποψη πολλών οικονομολόγων, από διάφορους πολιτικούς και ιδεολογικούς χώρους, οι οποίοι πιστεύουν ότι τα στοιχεία συνάδουν προς μια πιο ζοφερή πραγματικότητα:

Η ώρα της κρίσης για το ευρώ

Πηγή: (Επίκαιρα, 2-8/12/2010) 

του Λ. Βατικιώτη

Την πρώτη φορά που τέθηκε δημόσια θέμα για την τύχη του ευρώ και συγκεκριμένα για την διάσπαση των 16 χωρών της ευρωζώνης σε δύο ομάδες, μία των βορείων που θα χρησιμοποιεί το neuro και μία των νοτίων που θα χρησιμοποιεί το sudo, η όλη προβληματική παρέπεμπε σε άσκηση επί χάρτου. Όχι γιατί δεν προϋπήρχαν οι αποκλίνουσες δυναμικές, αλλά γιατί ακόμη και τότε (στις 22 Μαρτίου, οπότε και δημοσιεύθηκε με μια ασυνήθιστη καθαρότητα η επίμαχη άποψη στους Financial Times) τα προβλήματα φαινόντουσαν επιλύσιμα και δεν είχαν προσλάβει ακόμη εκρηκτικές διαστάσεις. Επίσης, δεν φαινόταν να υπάρχουν αντίστοιχες προθέσεις από τη μεριά αυτών που κρατούν τα κλειδιά της ευρωζώνης… 

180 νεοείλωτες έβγαλε η επιδρομή επιθεωρητών στα κεντρικά της Eurobank

Πηγή: "Ε"

Χρ. Μέγας

Περισσότεροι από 180 εργαζόμενοι απασχολούνταν παράνομα χθες βράδυ στα κεντρικά γραφεία της Eurobank στη Νέα Ιωνία.

Το θέμα της παράνομης και ανασφάλιστης εργασίας αποκαλύφθηκε έπειτα από έφοδο του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ) σε συνεργασία με την ΟΤΟΕ και την αστυνομία. Σύμφωνα με πληροφορίες, χρειάστηκε αστυνομικά οχήματα να κλείσουν τις εξόδους, προκειμένου να ελεγχθεί ο αριθμός των παρανόμως απασχολουμένων.

Για την παράνομη εργασία -ημεδαπών υπαλλήλων της τράπεζας- χωρίς υπερωριακή αμοιβή, χωρίς καταβολή εισφορών και χωρίς αναφορά στο βιβλίο απασχολουμένων το ΣΕΠΕ συνέταξε έκθεση, η οποία θα διαβιβαστεί στη Δικαιοσύνη.

Ο ΣΕΒντας ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗ!

Πηγή: Iskra

Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ

Είναι σχεδόν ανατριχιαστικός ο εθνικός και κοινωνικός αυτισμός των μεγάλων επιχειρήσεων και των εκπροσώπων τους εν Ελλάδι. Κι αν σε κάτι χρησιμεύουν οι προτάσεις του ΣΕΒ στον διάλογο των «κοινωνικών εταίρων» για τις συλλογικές συμβάσεις, είναι ότι δείχνουν και στον τελευταίο των Ελλήνων, πώς σκέφτονται, πώς δρουν, με ποια ευαισθησία απέναντι στη χώρα τους και στην ελληνική κοινωνία λειτουργούν οι εκπρόσωποι του μεγάλου κεφαλαίου.

 Σιγά την είδηση, αυτά τα είπε ο Μαρξ πριν αιώνες, θα πείτε. Σύμφωνοι, αλλά έχουν πάρει δισεκατομμύρια αφτιά (και εκατομμύρια αγύριστα κεφάλια) από την εποχή εκείνη, για να πείσουν ότι το μεγάλο κεφάλαιο άλλαξε. Ότι έπαθε κι έμαθε να λειτουργεί στις σύγχρονες κοινωνίες με σύγχρονους κανόνες. Δέχεται πια ότι πρέπει να πληρώνει φόρους, να συμβάλλει στην ασφάλιση των εργαζομένων, να συναινεί σε ανθρώπινα ωράρια, να μην επιμένει στη φονική ασυδοσία. Έγινε κοινωνικός εταίρος!

Όλη η αλήθεια για την αναδιάρθρωση του χρέους

Πηγή: Sofokleous 10

Η Γερμανία επέβαλε, με την καθοριστική βοήθεια της Γαλλίας, την αναδιάρθρωση του χρέους ως βασικό στοιχείο της λύση στο πρόβλημα του δανεισμού που θα αντιμετωπίσουν στο μέλλον χώρες της Ευρωζώνης, μαζί με τη χρηματοδότηση που θα εξακολουθήσει να υπάρχει-αλλά προφανώς σε πολύ  μικρότερη έκταση- από την ΕΕ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.  Η αναδιάρθρωση θα αφορά και στα ομόλογα της χώρας που κρατούν ιδιώτες-τράπεζες, συνταξιοδοτικά ταμεία, αμοιβαία κεφάλαια κ.ά.- για να αναλάβουν και αυτοί μέρος του κόστους της δημοσιονομικής προσαρμογής των υπερχρεωμένων χωρών, που είναι απαραίτητη προκειμένου να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

Η κάρα του Αγίου Γλυκερίου

Πηγή: Αυγή

Του Στ. Στασινού

 

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/12/2010

Μετά την περιφορά της κάρας του Αγίου Σουλπικίου, ήρθε η ώρα να βγάλουμε στη φόρα την κάρα του Αγίου Γλυκερίου. Μπορείτε να δείξετε το παρακάτω διάγραμμα (από τον προϋπολογισμό του 2011) σε οποιονδήποτε οικονομολόγο θέλετε και, αν σας απαντήσει πως υπάρχει διέξοδος, σας δίνω το δικαίωμα να τον γιαουρτώσετε.

Τι μας λέει το παραπάνω διάγραμμα; Μας δείχνει τις ημερομηνίες λήξης των ελληνικών ομολόγων. Και τι μαθαίνουμε βλέποντας το παραπάνω διάγραμμα; Πως, ανεξάρτητα από το τι παράταση θα μας δώσει η τρόικα για τα δανεικά του Μνημονίου (που αναστενάζουν από ανακούφιση τα πληρωμένα παπαγαλάκια των καναλιών), αυτά αποτελούν μόλις το 1/3 του χρέους μας. Aπό το 2012 μέχρι το 2015 λήγουν χοντρικά αλλά 80 δισ. σε ομόλογα, τα οποία πρέπει να αναχρηματοδοτήσουμε (συν τα ελλείμματα). Συγκεκριμένα παίρνουμε την γκρι και κόκκινη μπάρα στο διάγραμμα και προσθέτουμε τα ελλείμματα σύμφωνα με το θαυματουργό διάγραμμα της κάρας του Αγίου Σουλπικίου. Έτσι έλαβoν:

Οι ελληνικές τράπεζες στο κυνήγι της ρευστότητας

Πηγή: euro2day

By Kerin Hope & David Oakley 

Οι ελληνικές τράπεζες αναζητούν ρευστότητα εν μέσω φόβων ότι η σοβούσα στην ευρωζώνη κρίση θα παρατείνει την εξαίρεσή τους από τη διεθνή αγορά δανεισμού και θα πυροδοτήσει περαιτέρω μείωση των καταθέσεων. 

Απαντώντας στις τραπεζικές ανησυχίες, το υπουργείο Οικονομικών αυτήν την εβδομάδα δέσμευσε 20 δισεκατομμύρια ευρώ κρατικών εγγυήσεων προκειμένου να χρησιμοποιηθούν γιαχρηματοδότηση από την ΕΚΤ. Κάθε μία από τις τέσσερις μεγάλες ελληνικές τράπεζες (Εθνική,Alpha Bank, Eurobank, Πειραιώς) θα μπορούσε να λάβει 3 - 4 δισ. ευρώ, λένε αναλυτές. 

Η αποσύνθεση του ευρώ

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΤου ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

Η διακύμανση του νομίσματος διευκολύνει την προσαρμογή της οικονομίας, εάν αυτή έχει περιέλθει σε ανισορροπία, που διαπιστώνεται με το αποτέλεσμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και το ύψος απασχόλησης.

Εάν το εξωτερικό έλλειμμα και η ανεργία διατηρούνται, η διολίσθηση του νομίσματος συνιστά διορθωτική κίνηση. Εάν μια χώρα δεν ελέγχει το νόμισμά της, όπως σήμερα στο ευρωσύστημα, βασικό εργαλείο προσαρμογής έχει απολεσθεί. Εφ' όσον η παραίτηση από αυτό αιτιολογείται με την ένταξη στο υπερεθνικό νόμισμα, θα έπρεπε κατ' αρχήν να αντισταθμίζεται με ενισχυμένη αλληλεγγύη από την πλευρά των εταίρων, με στόχο πάντα την προσαρμογή της οικονομίας, τη σταθεροποίηση, την έξοδο από την ύφεση και την ανεργία. Στο ευρωσύστημα, οι εθνικές νομισματικές πολιτικές έχουν φυσικά καταργηθεί, χωρίς όμως παράλληλα να προβλέπονται μηχανισμοί στήριξης από το ευρωπαϊκό σύνολο. Αντίθετα, η Γερμανία έφτασε στο σημείο να προτείνει όχι μόνον την απομόνωση των ελλειμματικών χωρών, αλλά και πρόσθετες κυρώσεις εις βάρος τους, ώστε οι λοιποί εταίροι να μην επιβαρύνονται.

Η «διαβούλευση» ως τεχνική χειραγώγησης

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

του Κ. Ζαχάρου*

Κάθε αλλαγή στους εκπαιδευτικούς θεσμούς, όπως αυτή που προωθείται σήμερα στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, συνδέεται με τη δράση των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που βρίσκονται στην εξουσία, που επιθυμούν να ελέγχουν το χώρο της εκπαίδευσης και να τον προσανατολίζουν στα ειδικότερα συμφέροντά τους.

Η διαδικασία για την εισαγωγή των αλλαγών προβλέπει, συνήθως, μορφές διαπραγμάτευσης με τις διάφορες κοινωνικές ομάδες, με σκοπό να διασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή συναίνεση. Σε συγκεντρωτικά εκπαιδευτικά συστήματα, σαν της χώρας μας, οι διαδικασίες διαπραγμάτευσης έχουν τυπικό και επικοινωνιακό χαρακτήρα, ενώ συνοδεύονται από μια ρητορική που επιδιώκει να πείσει ότι οι προωθούμενες αναδιαρθρώσεις έχουν τη γενικότερη αποδοχή της κοινωνίας. Στην προοπτική χειραγώγησης της κοινής γνώμης και της δημιουργίας ευνοϊκών κοινωνικών συσχετισμών, προκρίνονται ποικίλες μορφές «δημόσιας διαβούλευσης». Μια πρόσφατη μορφή «δημόσιας διαβούλευσης», που περιβάλλεται από τους κυβερνώντες με φετιχιστικές ιδιότητες, είναι η ηλεκτρονική διαβούλευση, όπου οι πολίτες μπορούν να διατυπώσουν ηλεκτρονικά τις απόψεις τους για τις προωθούμενες αλλαγές. 

ΣΕΒ: Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω

Πηγή: euro2day

του Γελαντάλις Μ.

Ξανά "χτύπησε" ο ΣΕΒ βάζοντας ακόμη μία "βόμβα" στα εργασιακά. 

Στο σχετικό θέμα της Αλεξάνδρας Γκίτση σημειώνεται πως σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΕΒ "…η άρση 250 εμποδίων θα πολλαπλασιάσει τη δυνατότητα των ελληνικών επιχειρήσεων να λειτουργούν με ανταγωνιστικότητα και θα μεγιστοποιήσει τη συνεισφορά τους στην αναπτυξιακή προσπάθεια και προοπτική της χώρας". 

Και αν στις 72 σελίδες της έκθεσης του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιώνπεριλαμβάνονται αρκετές χρήσιμες επισημάνσεις και ενδιαφέρουσες προτάσεις (κατά την εκτίμησή μας στις ενότητες 15 - Φορολογία Κεφαλαίου, 23 - Εργοδοτικές και Ασφαλιστικές Εισφορές και 26 - Επιχειρηματικότητα - Ανάπτυξη), δεν μπορεί παρά να θεωρήσει κάποιος το σχετικό πόνημα αφορμή για την υπενθύμιση σειράς παθογενειών της ελληνικής πραγματικότητας. 

Το 2011 το δημόσιο χρέος θα πλησιάσει το όριο που θα το καταστήσει ανεξέλεγκτο

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΤου ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*

Η εφαρμοζόμενη από τη σημερινή κυβέρνηση πολιτική με βάση το Μνημόνιο, που υπέγραψε η ίδια και ψήφισε το κυβερνών κόμμα, οδηγεί την ελληνική οικονομία από το κακό στο χειρότερο, όπως δείχνουν τα αποτελέσματα για το 2010 και οι προβλέψεις για το 2011.

Πιο συγκεκριμένα:

- Το ΑΕΠ της χώρας, μετά τη μείωσή του το 2009, θα μειωθεί τόσο το 2010 όσο και το 2011 όχι μόνο σε σταθερές αλλά και σε τρέχουσες τιμές! Πρόκειται για «επίδοση» πρωτοφανή τα τελευταία 50 χρόνια.

- Η ανεργία αυξήθηκε και θα συνεχίσει να αυξάνει, φτάνοντας και αυτή σε πρωτοφανές ύψος, ενώ ο πληθωρισμός στη χώρα μας θα είναι τριπλάσιος εκείνου της Ε.Ε.

Σκοπός των μέτρων που έχουν ληφθεί και εκείνων που θα ληφθούν είναι, θεωρητικά, η αντιμετώπιση του μέγιστου οικονομικού μας προβλήματος, δηλαδή του δυσθεώρητου δημόσιου χρέους. Δυστυχώς, όμως, η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει «βελτιωμένη και επαυξημένη» την πολιτική όλων των κυβερνήσεων από το 1974 μέχρι το 2009, πολιτική η οποία ευθύνεται για το δυσθεώρητο ύψος στο οποίο έφτασε το δημόσιο χρέος σε ευρώ και ως ποσοστό του ΑΕΠ.