«Στάση πληρωμών επιτέλους!», του Σπύρου Μαρκέτου

Πηγή: tvxs

Σ. Μαρκέτος  8-5-2010

Η συμφωνία κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Επιτροπής ψηφίστηκε καταρχήν από τη βουλή, αλλά δεν δίνει λύση. Οι επαΐοντες δεν έχουν αμφιβολία γι’ αυτό, ούτε και οι ‘αγορές’ άλλωστε, που ανεβάζουν ακατάπαυστα τα σπρεντ. «Είναι μια λύση για το τραπεζικό σύστημα», επισημαίνει ένας ξένος σχολιαστής, «όχι για τα προβλήματα της Ελλάδας. Πράγμα που δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά εγώ τουλάχιστον δεν καταλαβαίνω γιατί θα έπρεπε κυρίως η Ελλάδα να πληρώσει τον λογαριασμό μιας τέτοιας λύσης. Θα ήταν τεράστια ντροπή, αν η Ελλάδα αναγκαζόταν τώρα να βασανιστεί, και σε δυο ή τρία χρόνια κατέληγε σε χειρότερη θέση απ’ ό,τι σήμερα. Να υποφέρεις για κάποιον τελικά επωφελή σκοπό είναι αρκετά δύσκολο· να υποφέρεις χωρίς καμιά προοπτική βελτίωσης είναι κάτι άλλο, και οι έλληνες ή οποιοσδήποτε άλλος ολότελα δίκαια θα το απέρριπταν».

Vprc: απαξίωση του πολιτικού συστήματος, γκρίζο και βίαιο μέλλον

Σοκ για το πολιτικό σύστημα συνιστούν τα ευρήματα της μεγάλης έρευνας της εταιρείας Vprc για τις πολιτικές και κοινωνικές τάσεις που διαμορφώνονται με την υιοθέτηση του τρίτου πακέτου οικονομικών μέτρων. Η μεγάλη πλειοψηφία των ερωτηθέντων δεν εμπιστεύεται κανένα από τα κόμματα ή τους θεσμούς για την έξοδο από την κρίση, προβλέποντας βίαιες εξεγέρσεις, κύμα μετανάστευσης και αυξηση της εγκληματικότητας. Από όλα τα πολιτικά κόμματα, η εμπιστοσύνη προς την ΝΔ βρίσκεται στο ναδίρ, επιρεασμένη ίσως και από τις πρόσφατες εξελίξεις στο εσωτερικό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Εμφανής είναι επίσης η ριζοσπαστικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας καθώς η πλειοψηφία όχι μόνο δηλώνει ότι είναι πρόθυμη να συμμετάσχει σε δυναμικές κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της αλλά πρότείνει δραστικές και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες λύσεις για την επίλυση του οικονομικού προβλήματος της χώρας, από την αναδιαπραγμάτευση του χρέους μέχρι την φορολόγηση της εκκλησίας και την δραστική μείωση των εξοπλισμών.

Ολα αυτά μέσα σε συνθήκες απογοήτευσης και απαισιοδοξίας για το μέλλον,που επίσης καταγράφει η έρευνα με τις απαντήσεις στα βασικά ερωτήματα που ακολουθούν.

Click στη φωτογραφία για μεγέθυνση

Click στη φωτογραφία για μεγέθυνση

Click στη φωτογραφία για μεγέθυνση

Το πολιτικό σύστημα και η αντιμετώπιση της κρίσης.

Είναι τέτοια η απαξίωση του πολιτικού συστήματος ώστε η δημοσκόπηση δεν μπόρεσε να συναγάγει συμπεράσματα για την πρόθεση ψήφου, καθώς πάνω από το 50% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι δεν ξέρει ποιό κόμμα θα ψήφιζε σήμερα στις εκλογές!!
Στην ερώτηση για την εμπιστοσύνη προς κόμματα και θεσμούς, το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει ποσοστό 24%(72% δεν το εμπιστεύονται) που είναι το καλύτερο αποτέλεσμα σε σύγκριση με αυτό του Κοινοβουλίου(19%) των συνδικάτων και της τοπικής αυτοδιοίκησης(16%), του ΣΥΡΙΖΑ(12%) της ΝΔ(11%)του ΚΚΕ(10) και του ΛΑΟΣ(9%).

Click στη φωτογραφία για μεγέθυνση

Μόνο σημείο μερικής συμφωνίας: τα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων.

Αλληλεγγύη (για να κερδίσουμε τον πόλεμο)

Πηγή:k2 

«Είμαστε σε πόλεμο», είπε ο πρωθυπουργός. Το πρόβλημα όμως είναι ότι ο πόλεμος δεν διεξάγεται με όπλα και πυρομαχικά και κυρίως ότι ο εχθρός είναι αόρατος. Επίσης είναι δύσκολο να κατανοηθεί τι προκάλεσε αυτό τον πόλεμο και πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί ο εχθρός. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο πρωθυπουργός μπορεί να δηλώνει πως η κυβέρνησή του πολεμάει ενώ στην πραγματικότητα συνθηκολογεί, κι εμείς οι υπόλοιποι κινδυνεύουμε να αναγνωρίσουμε τον εχθρό ο ένας στο πρόσωπο του άλλου και να αλληλοσκοτωθούμε από φίλια πυρά, αφήνοντας τον πραγματικό εχθρό ανενόχλητο. Ταυτόχρονα τίθεται ακόμα και το ερώτημα «ποιοι είμαστε εμείς».

Video: ΣΥΝΤΑΓΜΑ 6-5-2010 (ΜΑΤ χτυπάνε κόσμο)

Πηγή: Indymedia

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ!

Πηγή: "Ελευθεροτυπία",  7-5-2010

Απόσπασμα από το άρθρο "Βουλή: μέσα μέτρα, έξω αμέτρητη αγανάκτηση"

Των ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΦΩΤΟΓΡ.: ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ, ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

"...Ενωσαν τα χέρια μπροστά στο Κοινοβούλιο. Οταν χθες το βράδυ η μεγάλη πορεία του ΠΑΜΕ έφθανε στη Βουλή, οι συγκεντρωμένοι από τα συνδικάτα και τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ τους υποδέχθηκαν μ' ένα θερμό χειροκρότημα. Εκαναν ένα βήμα μπρός κι ενώθηκαν μαζί τους.

«Ξεσηκωμός να μην πτωχεύσει ο λαός»: Το σύνθημα που από την ντουντούκα του ΠΑΜΕ επαναλάμβαναν με δυνατή φωνή οι μέχρι χθες «απέναντι». «Οι καπιταλιστές έχουν ενωθεί. Εμείς δεν θα ενωθούμε ποτέ;», φώναζε η Χριστίνα από τη ΔΕΑ. «Το έχουμε ανάγκη» πρόσθεσε ένας συνδικαλιστής. Παρέμειναν όλοι μαζί μπροστά στη Βουλή για αρκετή ώρα. Φωνάζοντας όλοι μαζί, το ίδιο σύνθημα «Θα ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες στιγμές».

Παλιοί σύντροφοι χαιρετήθηκαν με συγκίνηση.

Η πλατεία Ομονοίας και οι γύρω δρόμοι, χθες στις 6 το απόγευμα, ήταν γεμάτοι. Με ανθρώπους κάθε ηλικίας. Για πρώτη φορά υπερτερούσαν τόσο πολύ αριθμητικά οι μεσήλικες εργαζόμενοι..."

Πραξικόπημα Παπακωνσταντίνου

Eurokinissi

Ένταση στη Βουλή με αφορμή τροποποίηση στο ν/σ του μηχανισμού στήριξης

Ο υπουργός Οικονομικών στη Βουλή

Αθήνα

Σφοδρές αντιδράσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης προκάλεσε η απόφαση του υπουργού Οικονομικών να παρέχεται στον εκάστοτε υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το ελληνικό Δημόσιο και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού διμερή ή πολυμερή με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα του μηχανισμού στήριξης. Βάσει του νόμου που ψήφισε η Βουλή, τα μνημόνια και οι συμφωνίες αυτές έπρεπε να εισάγονται στη Βουλή για κύρωση. Όπως μετέδωσε το Mega, o κ. Παπακωνσταντίνου τροποποίησε τη λέξη κύρωση με τη φράση συζήτηση και ενημέρωση. Τα μνημόνια δε και οι συμφωνίες θα ισχύουν και θα εκτελούνται από την υπογραφή τους. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης μιλούν για κοινοβουλευτικό πραξικόπημα αφού είναι άλλο να ψηφίζει η Βουλή και άλλο να αποφασίζει μόνος του ο υπουργός. Έντονη ήταν η αντίδραση των κομμάτων της Αριστεράς. Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιούν παράσταση διαμαρτυρίας στη Βουλή. Σε ανακοίνωσή του το ΚΚΕ σημειώνει, μεταξύ άλλων: «Αποτελεί προσβολή, όχι προς το Κοινοβούλιο, αλλά προς το λαό η πραξικοπηματική ενέργεια της κυβέρνησης να καταθέσει την τελευταία στιγμή και να ψηφίσει τροπολογία στο νομοσχέδιο με την οποία εξουσιοδοτείται ο υπουργός Οικονομικών να υπογράφει συμφωνίες και συμβάσεις με την ΕΕ και το ΔΝΤ, χωρίς την ψήφισή τους στη Βουλή αλλά μόνο με ενημέρωση.» Την ουσιαστική ακύρωση του Κοινοβουλίου και της λαϊκής κυριαρχίας, καταγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ. «Με αυτή την τροπολογία αφαιρείται η καθοριστική αρμοδιότητα του Κοινοβουλίου, να επικυρώνει οποιοδήποτε μνημόνιο, συμφωνία και σύμβαση που θα υπογράφει πλέον ΕΝ ΛΕΥΚΩ ο Υπουργός των Οικονομικών με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΔΝΤ και ΕΚΤ.» Newsroom ΔΟΛ

Εκεί στον νότο…

Πηγή: sofokleous10

Πάνος Παναγιώτου

Παρασκευή, 07 Μάιος 2010

Την ώρα που σύσσωμη η πολιτική ηγεσίας της Ευρώπης δε σταματά να επαναλαμβάνει πως η κρίση έχει σφραγίδα ελληνική και πως η Ελλάδα αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση, στη χρηματιστηριακή οικονομία λαμβάνουν χώρα ιστορικές εξελίξεις που αποτυπώνουν μία πολύ διαφορετική πραγματικότητα.

Την Πέμπτη, τα ασφάλιστρα χρέους της Πορτογαλίας (CDS) απογειώθηκαν στις 449,98 μονάδες με τις πιθανότητες για πτώχευση της χώρας  να υπολογίζονται (με βάση αυτά) στο 32,16%, φέρνοντας την στην 6η θέση στη λίστα με τις πιο πιθανές προς πτώχευση χώρες στον κόσμο, πάνω από το Ιράκ και τη Λετονία. Την ίδια στιγμή το επιτόκιο του 10ετούς της ομολόγου διαμορφώνονταν στο 6,47% επιβεβαιώνοντας με τον πλέον σαφή τρόπο πως η Πορτογαλία δε μπορεί, πλέον, να στραφεί στην αγορά ομολόγων προκειμένου να αναχρηματοδοτήσει τις ανάγκες της καθώς το κόστος δανεισμού είναι απαγορευτικό. Έτσι, με διαφορά λίγων εβδομάδων από την Ελλάδα, η Πορτογαλία έφτασε στη χρηματοπιστωτική πτώχευση και στο σημείο να εξαρτάται, πια, από την Ευρώπη για να αποφύγει να μπει στο μονοπάτι και για την οικονομική πτώχευση.

Οι εξελίξεις στη χρηματιστηριακή οικονομία, ωστόσο, δεν τελειώνουν εδώ καθώς την Πέμπτη η Ιταλία είδε τα CDS της να καταγράφουν τη μεγαλύτερη ημερήσια αύξηση στον κόσμο, κατά 16,57% ή 30,94 μονάδες βάσης, με την πιθανότητα για πτώχευση της να υπολογίζεται στο 17,27%, δηλαδή εκεί που ήταν η Ελλάδα πριν λίγους μήνες. Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη καθώς δεύτερα σε αύξηση στον κόσμο ήταν τα CDS της Ισπανίας με την πιθανότητα πτώχευσης της, με βάση αυτά, να υπολογίζεται στο 21% όσο, δηλαδή και της Ιρλανδίας. Επιπλέον, στη δημοπρασία ομολόγων της Πέμπτης, η Ισπανία αναγκάστηκε να πληρώσει το υψηλότερο επιτόκιο των τελευταίων 2,5 ετών προκειμένου να προσελκύσει αγοραστές.

Οπερα μπούφα=Σαμαράς κατά ΔΝΤ

     απο  ''Ροΐδη Εμμονές''

«άφετε αυτούς, οδηγοί εισίν τυφλοί τυφλών, τυφλός δε τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθυνον πεσούνται».
Ματθ. 15,14

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος
Kύριε Ροΐδη,

Ο κ. Σαμαράς δεν συμφωνεί με την υπαγωγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ. Έχοντας εξασφαλίσει πως αυτό θα γίνει, αντιδρά εκ του ασφαλούς για να μπορέσει αύριο να αποτελέσει την εναλλακτική λύση όταν αποχωρήσει ο ΓΑΠ. Ο τελευταίος τον διευκολύνει αρνούμενος να δεχτεί πως η ψήφιση μιας τόσο κεφαλαιώδους σύμβασης που εκχωρεί εθνική κυριαρχία σε ξένες δυνάμεις δεν μπορεί να κυρωθεί με 151 ψήφους σαν νυκτερινή τροπολογία στο νομοσχέδιο περί προστασίας των εγχωρίων οπωρολαχανικών.

Ο ίδιος ο κ. Σαμαράς κοπτόμενος υποτίθεται για τη μη ψήφιση της σύμβασης δεν θέτει θέμα αυξημένης πλειοψηφίας όπως προβλέπει το Σύνταγμα. Έχουμε λοιπόν μια υποκριτικά κοινωνική και πατριωτική Δεξιά, σοσιαλιστικότερη από το ΠΑΣΟΚ, που ενώ θέλει το ΔΝΤ για να διασώσει το τραπεζιτικό σύστημα στο οποίο ολόψυχα ανήκει, κάνει πως δεν το θέλει. Η Δεξιά των κ.κ. Ψωμιάδη, Μανώλη, Καμμένου, κόκκινου Πάνου και Σαμαρά, πείθει μόνο τους ηλίθιους και τους υποκριτές.

οικονομική κρίση και αριστερά: μια συνέντευξη του μπλογκ aformi με τον γιάννη μηλιό και τον σπύρο λαπατσιώρα

Πατώντας το πλήκτρο play μετά από λίγα δευτερόλεπτα (10΄΄-20΄΄) ξεκινάει το βίντεο. Μεταφέρεστε σε πλήρη οθόνη (full screen) κάνοντας κλικ στο εικονίδιο με τα λευκά βελάκια που βρίσκεται στο κάτω δεξιά μέρος του player. Επιστρέφεται σε κανονική απεικόνιση πατώντας το πλήκτρο escape (Esc).

Πηγή: Aformi blog

Αρχίζουμε σήμερα στην «αφορμή» μια προσπάθεια να παρουσιάσουμε με βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις τις θέσεις της Αριστεράς για την οικονομική κρίση και για το ποια θα πρέπει να είναι η απάντηση του κόσμου της εργασίας στην επίθεση που δέχεται από το κεφάλαιο.

Η σειρά συνεντεύξεων ξεκινάει με δυο γνωστά στελέχη της Αριστεράς: τον Γιάννη Μηλιό (συγγραφέα, διδάσκει Πολιτική Οικονομία στο ΕΜΠ) και τον Σπύρο Λαπατσιώρα (συγγραφέα, διδάσκει Πολιτική Οικονομία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης).

Η συνέντευξη δεν περιορίστηκε σε μια «τεχνοκρατική» ανάλυση της οικονομικής κρίσης αλλά η συζήτηση επεκτάθηκε και για τις παρεμβάσεις της Αριστεράς στην παρούσα κρίση. Και, ασφαλώς, στο ζήτημα αν η Αριστερά έχει να κάνει «εποικοδομητικές» προτάσεις εξόδου από την κρίση. Για παράδειγμα, αν θα έπρεπε να αποτελεί αίτημα για το εργατικό κίνημα η απαίτηση της εφαρμογής κεϋνσιανών πολιτικών.

Συνέντευξη Μίκη Θεοδωράκη: (6-5-2010)

Μίκης Θεοδωράκης

«ΝΙΩΘΩ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ τους ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΕΥΤΕΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ»

6-5-2010

Πηγή: Περιοδικο "επικαιρα" 

Συνέντευξη ΣΤΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ  

Με την εφηβική ζωντάνια που διαθέτει, τον αμείωτο πατριωτισμό του, μαζί με το κοφτερό μυαλό του που έχει την ικανότητα να διεισδύει στις αληθινές αιτίες των γεγονότων, ο Μίκης Θεοδωράκης παρακολουθεί όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα του σήμερα, ανησυχεί βαθιά και δηλώνει αφοπλιστικά «παρών». Πρωτομαγιά 2010, εν αναμονή των νέων σκληρών μέτρων που επέβαλε η κυβέρνηση, ο κορυφαίος Έλληνας συνθέτης παραχώρησε στα «Επίκαιρα» μια συνέντευξη εφ’ όλης της πολιτικής ύλης.

«Η ντροπή που νιώθω είναι απέραντη όχι μόνο γιατί δεν μπορώ να αντιδράσω, αλλά πιο πολύ γιατί βλέπω γύρω μου όλους αυτούς τους διαμορφωμένους από τους πολιτικούς μου αντιπάλους να δέχονται αδιαμαρτύρητα τον ευτελισμό της χώρας μας, φτύνοντας έτσι πάνω στις θυσίες και στο αίμα που έχυσε η γενιά μου για μια Πατρίδα Ελεύθερη, Ανεξάρτητη και Υπερήφανη». Λόγια του μεγάλου μας Μίκη, ο οποίος στην Ελλάδα του σήμερα αισθάνεται, όπως ο ίδιος δηλώνει, «σαν ένα αιχμάλωτο θηρίο μέσα σε κλουβί». Στη συζήτηση που ακολουθεί, ο Μίκης Θεοδωράκης μίλησε για την εξωτερική και εσωτερική πολιτική, για τους πολιτικούς του σήμερα και του χθες, για τους ακέραιους πατριώτες που ευτυχώς εξακολουθούν να υπάρχουν, για τα λάθη μας, για την οικονομία και το πανταχού παρόν Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για τους μετανάστες, για την Ελλάδα που ξημερώνει.

Κύριε Θεοδωράκη, για τους περισσότερους Έλληνες έχετε μπει πια στο χώρο του μύθου. Υπάρχουν όμως και μερικοί που προσπαθούν να ροκανίσουν τον πατριωτισμό σας – Δραγώνα, και άλλοι. Τι λέτε γι’ αυτό;

Το βρίσκω εντελώς φυσικό. Μην ξεχνάτε ότι ο Αναξαγόρας διέγνωσε ότι το Σύμπαν είναι δημιούργημα των Αντιθέτων. Φαντάζεστε μήπως μια κοινωνία όπου όλοι θα συμφωνούσαν σε όλα; Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν μόνο τερατώδες, αλλά και βαρετό. Γι’ αυτό κι εγώ κάποτε έγραψα: «Αν δεν έχεις εχθρούς, τότε να φροντίσεις να αποκτήσεις…».

Η ελληνική πτώχευση και η διάλυση της Ευρωζώνης

Πηγή: Sofokleous10


Την ώρα που 150.000 Έλληνες διαδηλωτές έλεγαν «όχι» στο διεθνές σχέδιο «διάσωσης» της χώρας, σε μια μαζική διαδήλωση με θλιβερή κατάληξη τον τραγικό θάνατο τριών υπαλλήλων της Marfin Egnatia Bank, επιφανείς οικονομολόγοι λένε το δικό τους «όχι» στα… μαθηματικά του σχεδίου διάσωσης, υποστηρίζοντας ότι οδηγεί αναπόφευκτα τη χώρα σε χρεοκοπία και την Ευρωζώνη σε ισχυρές διαλυτικές πιέσεις. 

Οι Γερμανοί τραπεζίτες λένε από την πλευρά τους το δικό τους «όχι» σε σενάρια παρέμβασης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με μέτρα που θα ισοδυναμούν με μαζική εκτύπωση χρήματος για την έξοδο της Ευρωζώνης από την παρούσα κρίση υπερχρέωσης, παρότι αυτήν ακριβώς την οδό ακολουθούν εδώ και πολύ καιρό η Fed και η Τράπεζα της Αγγλίας.

Ο Άξελ Βέμπερ, εκπρόσωπος της Μπούντεσμπανκ στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ και πιθανότερος διάδοχος του Ζαν Κλωντ Τρισέ, δήλωσε χθες σε ομιλία του στην Στουτγκάρδη, ότι «η θεμιτή επιδίωξη της αποφυγής φαινομένων μετάδοσης της κρίσης στο ευρωπαϊκό οικονομικό σύστημα δεν δικαιολογεί τη χρήση όλων των μέσων πολιτικής. Μέτρα που καταστρέφουν τις θεμελιώδεις αρχές της νομισματικής ένωσης και την εμπιστοσύνη των πολιτών θα ήταν εσφαλμένα και μακροπρόθεσμα θα είχαν υψηλότερο κόστος για την οικονομία».

Αυτή ήταν η δογματική απάντηση των Γερμανών τραπεζιτών στο όλο και πιεστικότερο αίτημα αρκετών παραγόντων της αγοράς, να παρέμβει η ΕΚΤ με μαζικές αγορές ελληνικών και άλλων περιφερειακών ομολόγων της Ευρωζώνης, προκειμένου να σταθεροποιήσει το σύστημα, όπως έχουν κάνει ήδη η Τράπεζα της Αγγλίας και η Fed, που δεν έχουν τις ίδιες ιδεολογικές εμμονές κατά των μέτρων μείωσης του χρέους μέσω γενναίων δόσεων πληθωρισμού, όπως έχουν για ιστορικούς λόγους οι Γερμανοί ομόλογοί τους, επειδή η Γερμανία είχε στη διάρκεια του 20ου αιώνα δύο επώδυνα επεισόδια υπερπληθωρισμού.

ΕΚΤΑΚΤΩΣ η ψηφοφορία σήμερα στις 2.30.μμ

ΕΠΕΙΓΟΝ-ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΙΣ 2,30-ΨΗΦΙΖΟΝΤΑΙ ΕΚΤΑΚΤΩΣ ΤΑ ΜΕΤΡΑ!

Συγκέντρωση στις 6μμ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ. 

ΕΒΑΛΑΝ  ΕΚΤΑΚΤΩΣ την ψηφοφορία στις 2.30.μμ

Κάτω η χούντα Ε.Ε-ΔΝΤ 

Ολοι στους δρόμους

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΣΟΕΕ ΑΝΑΒΑΛΕΤΑΙ


ΟΜΩΣ


Θα ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ 
το ΣΑΒΒΑΤΟ 8 Μαίου
στις 11:30 το πρωί


στον ίδιο χώρο

Η Ελλάδα σε ελεύθερη πτώση

Δημήτρης Καζάκης

Πηγή: Το Ποντίκι

Ακόμη μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης. Η χώρα και ο λαός της μπαίνει στο γύψο για τουλάχιστον μια τριετία προκειμένου να σωθεί! Της επιβάλλεται ένα ακόμη πιο σκληρό πακέτο μέτρων μονόπλευρης λιτότητας, το τρίτο μετά την κατάθεση του περιβόητου «προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης» τον περασμένο Ιανουάριο. Ο κ. Παπανδρέου με το σύνηθες ύφος του, σαν να μην έχει συμβεί τίποτε, σαν να μην έχει διαψευστεί σε τίποτε, συνεχίζει τον ίδιο μονότονο χαβά:

«Πρώτο μας μέλημα ήταν να ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας απέναντι στους πολίτες. Από την πρώτη στιγμή είπαμε όλη την αλήθεια στον Ελληνικό λαό. Δεύτερος στόχος μας, να ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας διεθνώς και κυρίως στην Ευρώπη. Γιατί τον Οκτώβριο του 2009 δεν μας άκουγε κανείς. Δεν μας πίστευε κανείς. Κάναμε αυτό τον αγώνα, γιατί ξέραμε ότι χωρίς αξιοπιστία δεν θα βρίσκαμε καμία κατανόηση, πόσο μάλλον και υποστήριξη. Θα ήμασταν στο πουθενά, θα παλεύαμε εγκαταλελειμμένοι στα πελώρια χρέη. Χρέη δικά μας. Μόνοι απέναντι στους πιστωτές μας, μόνοι απέναντι και σε κερδοσκόπους… Τη μάχη της αξιοπιστίας τη δώσαμε και την κερδίσαμε και παρουσιάσαμε σχέδιο για μια διαφορετική Ελλάδα, για να πείσουμε ότι δεν ήταν μόνο λόγια, προωθώντας άμεσα μέτρα έκτακτης ανάγκης… Με αυτή τη μάχη ανάκτησης της αξιοπιστίας μας, καταφέραμε να δώσει σημασία η Διεθνής Κοινότητα στις θαρραλέες προσπάθειες του Ελληνικού λαού. Καταφέραμε να πείσουμε τους εταίρους μας, πως το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι μόνο δικό μας, αφορά και στο πώς λειτουργούν οι αγορές, αφορά στην προστασία του ίδιου του ευρώ. Έτσι, αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Ένωση να στήσει ένα τελείως καινούργιο μηχανισμό για να στηρίξει την Ελλάδα… Σκεφτείτε σήμερα πού θα ήμασταν. Χωρίς αυτό τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, τα προβλήματά μας θα ήταν ανυπέρβλητα. Ελπίζαμε ειλικρινά, τόσο εμείς, όσο και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, πως η ύπαρξη αυτού του μηχανισμού θα ήταν από μόνη της αρκετή για να διευκολύνει τις συνθήκες δανεισμού της Ελλάδας. Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε.»

Ελλάδα, Τέλος Παιχνιδιού

by Paul Krugman   May 5, 2010

Many commentators now believe that Greece will end up restructuring its debt — a euphemism for partial repudiation. I agree. But the reasoning seems to stop there, which is wrong. In effect, the consensus that Greece will end up defaulting is probably too optimistic. 

I’m growing increasingly convinced that Greece will end up leaving the euro, too.

I’ve basically laid out the logic already: even with a debt restructuring, Greece will be in deep trouble, forced to engage in severe austerity — and provoke a deep slump — just to close the primary, non-interest deficit.

The only thing that could reduce that need for austerity would be something that helped the economy expand, or at least not contract as much. This would reduce the economic pain; it would also increase revenues, reducing the needed amount of fiscal austerity.

But the only route to economic expansion is higher exports — which can only be achieved if Greek costs and prices fall sharply relative to the rest of Europe.

If Greece were a highly cohesive society with collective wage-setting, a sort of Aegean Austria, it might be possible to do this via a collectively agreed reduction in wages across the board –an “internal devaluation.” But as today’s grim events show, it isn’t.

The alternative is a devaluation — which means leaving the euro.

Any announcement of plans to leave the euro would, as Eichengreen points out, trigger disastrous bank runs. By the same token, any suggestion by outside players, like the ECB, that the option exists would amount to invoking a speculative attack on Greek banks, and therefore can’t be made. The whole thing is effectively undiscussable.

But that doesn’t mean it can’t happen. Greece is already starting to look like Argentina 2001.

Again, this isn’t an alternative to debt restructuring; it’s what might be needed in addition to debt restructuring to make the fiscal adjustment possible.

I hope that somewhere, deep in the bowels of the ECB and the Greek Ministry of Finance, people are thinking about the unthinkable. Because this awful outcome is starting to look better than the alternatives.

5/5 – έξω / τί είδα εκεί έξω:

Πηγή: Το Βυτίο

τί είδα εκεί έξω:

*

Κατεβήκαμε στο πανεπιστήμιο την ώρα που το ΠΑΜΕ περπατάει στη Σταδίου. Απ’ τα μεγάφωνα κλασσικά Ξυλούρης. Ο κόσμος είναι πάρα πολύς. Βλέπεις αρκετά μετά το Σύνταγμα τους πρώτους, οι τελευταίοι ακόμη δεν έχουν ξεκινήσει από την Ομόνοια.

*

Λίγα μέτρα παραπέρα αρχίζει η άλλη πορεία. Πρωτοβάθμια σωματεία και λοιποί. Οι τελευταίοι, μου λέει απ’ το τηλέφωνο ο Γ., είναι μετά την ΑΣΟΕΕ, ενώ κάποιοι είναι στην Αλεξάνδρας. Μετά την ανακοίνωση των μέτρων για τη μη κατάργηση του 13 και 14 μισθού στον ιδιωτικό τομέα, πίστεψα ότι ο κόσμος στην απεργία θα ήταν αρκετός, αλλά όχι ιδιαίτερα πολύς. Έκανα λάθος. Στις συζητήσεις άκουγες συγκρίσεις και υπολογισμούς. Ακόμη δεν μπορούσα να χωνέψω το μέγεθος του πλήθους.

*

Περπατώντας σημειωτόν παρατηρείς μερικά πράγματα. Τα μπλοκ είναι πυκνά, όχι η συνηθισμένη εικόνα με τους διαδηλωτές να περπατάνε αραιά. Δεν μπορούσες να προχωρήσεις μπρος πίσω, για να δεις πόσος κόσμος υπήρχε πίσω. Παρόλο που απ’ την αρχή της Σταδίου εμφανίστηκαν τα ΜΑΤ με τις γνωστές χημικές διαθέσεις, τα γνωστά συνθήματα «μπα – γου – δο» ακούστηκαν λιγότερο από ποτέ. Η κουβέντα που σερνόταν στα στόματα και έδινε τον παλμό ήταν το «να καεί το μπουρδέλο η βουλή». Η ένταση ήταν πρωτοφανής, νομίζω. Αν θεωρούμε ότι ο προπέρσινος Δεκέμβρης είχε οργή, ας το ξανασκεφτούμε. Στο σημείο εκείνο, λίγο μετά την κορυφή των πρωτοβάθμιων σωματείων, στη Σταδίου, τα ΜΑΤ ξεκίνησαν να πετάνε τα πρώτα χημικά.

*

Ενδεικτικό της κατάστασης ότι με την Ι. επαναλήφθηκε τουλάχιστον τέσσερις φορές ο διάλογος:

Ι: «Πάμε λίγο πιο γρήγορα, εδώ έχει μαύρους».

Moi: «Πού μωρέ; Δεν είναι αυτοί, καμία σχέση».

Μπροστά μας παιδιά χωρίς κουκούλες, τριαντάρηδες και ακόμη μεγαλύτεροι πετάνε μπουκάλια ή και πέτρες στα ΜΑΤ. Δεν έχουν σχέση με αυτούς που σπάνε συστηματικά ή που είναι οργανωμένοι. Πάνω απ’ τα νέφη, πάνω απ’ τον καπνό έχει κατακάτσει μια τρομερή αγανάκτηση.

*