Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012

Greece's austerity: democracy tested to destruction


Editorial
The Guardian, Thursday 8 November 2012 

In the heart of Europe, a democracy now teeters on the edge

In spring 2010, as Athens wrangled with the IMF and the rest of Europe for what would turn out to be a €110bn emergency loan, a revealing, chilling phrase slipped out. When Greece's then-premier, George Papandreou, begged for easier borrowing terms, he was told by Angela Merkel that the deal had to hurt. According to a well-sourced report in the Wall Street Journal, the German chancellor said: "We want to make sure nobody else will want this."

She certainly made good on her side of the deal: Greece has spent the past two years on a financial life-support that has kept its government ticking over, but which has destroyed its economy and pushed its entire democracy to the brink of collapse. This week, Athens re-enacted what has become a traditional ritual. Under duress from its troika of creditors (the IMF, the European commission and the European Central Bank), the government identified more areas for cuts and deregulation: another 8,000 civil servants to be sacked by next Christmas, yet more slashing of pensions and wages and of the minimum wage. Meanwhile, the country went on a general strike and petrol bombs were lobbed at the Vouli, the parliament, even as MPs voted through the package. If the government also passes its 2013 budget this Sunday, it will get another chunk of cash to keep paying salaries and other bills.

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012

US Set to Restage Greek Tragedy


πηγή: SPIEGEL
By David Böcking

The US has more in common with heavily indebted southern European countries than it might like to admit. And if the country doesn't reach agreement on deficit reduction measures soon, the similarities could become impossible to ignore. The fiscal cliff looms in the near future, and its not just the US that is under threat.


The US has finally voted and the dark visions of America's future broadcast on television screens across the country -- and most intensively in battleground states -- have come to an end. Supporters of both Barack Obama and Mitt Romney had developed doomsday scenarios for what would happen if their candidate's opponent were to win. Four more years of Obama, the ads warned, would result in pure socialism. A Romney presidency would see the middle and lower classes brutally exploited.

But following Obama's re-election, Americans are now facing a different, much more real horror scenario: In just a few weeks time, thousands of children could be denied vaccinations, federally funded school programs could screech to a halt, adults may be forced to forego HIV tests and subsidized housing vouchers would dry up. Even the work of air-traffic controllers, the FBI, border officials and the military could be drastically curtailed.

Νοσηρός κοινοβουλευτισμός



Του Δημήτρη Μπελαντή
 ΠΗΓΗ: Rednotebook
                            
Τα όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στο ελληνικό κοινοβούλιο μαρτυρούν μια ριζική καμπή στο ιστορικό πρότυπο του κοινοβουλευτισμού, σε ελληνική ιδίως, αλλά και σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Πρέπει να τα αξιολογήσουμε τόσο σε σχέση με το ουσιαστικό περιεχόμενο των αποφάσεων που λαμβάνονται, όσο και σε σχέση με  την διαδικασία που τηρείται. 

Γνωρίζουμε καλά ότι η μετάβαση από τον ολιγαρχικό φιλελεύθερο κοινοβουλευτισμό του 18ου και 19ου αιώνα στον μαζικοδημοκρατικό κοινοβουλευτισμό του 20ου αιώνα σήμανε μια πραγματική μετατόπιση του κέντρου χάραξης των αστικών πολιτικών από το κοινοβούλιο  προς την εκτελεστική εξουσία και την διοικητική γραφειοκρατία (Λουίτζι Φεραγιόλι, Πουλαντζάς). Όπως έχει δείξει, επίσης,  το «λαμπρό παιδί» του γερμανικού 1968, ο Γιοχάνες Ανιόλι, σε όλα τα χρόνια της φορντιστικής καπιταλιστικής κυριαρχίας (ιδίως 1945-1980), τα κοινοβούλια λειτούργησαν περισσότερο ως ιμάντες μεταβίβασης  και νομιμοποίησης των πολιτικών της διοίκησης, η οποία κρατά και την βασική σχέση με τους μονοπωλιακούς και καπιταλιστικούς ομίλους και συμφέροντα. Την ίδια στιγμή αλλοιώνεται ο πολιτικός  λόγος που εκφέρεται στο κοινοβούλιο και ο νόμος που ψηφίζεται από αυτό, μεταβαίνοντας από το γενικό, αφηρημένο και καθολικό στις τεχνικές, συγκεκριμένες και συγκυριακές ανάγκες μιας σύνθετης δράσης της εκτελεστικής εξουσίας, η οποία ενσωματώνει και διαχειρίζεται αντιμαχόμενα αλλά και κατακερματιζόμενα συμφέροντα. Οι βουλευτές διαχωρίζονται σε «ηγέτες» και «υπεύθυνους», εκλεκτούς της εκτελεστικής εξουσίας  και σε «πεζικάριους των πίσω εδράνων» (“Hinterbaenkler”), οι οποίοι μηχανικά  επικυρώνουν τις γραφειοκρατικές πολιτικές. Σε ένα επόμενο στάδιο, οι βουλευτές των πίσω εδράνων γίνονται απλώς manager της ατομικής τους προβολής και ευημερίας.  

Νέα μέτρα και ρήτρες ζητά η τρόικα


Πηγή:www.capital.gr
Της Δήμητρας Καδδά 


Πριν καν στεγνώσει το μελάνι στο πολυνομοσχέδιο των Prior Actions που απαιτούνται για την καταβολή της επόμενης δόσης, το οποίο οριακά υπερψηφίστηκε αργά χθες το βράδυ, αρχίζει νέος διπλωματικός μαραθώνιος για να αποφευχθούν νέα μέτρα, εδώ και τώρα. Πληροφορίες αναφέρουν η τρόικα βλέπει «κενά» στο πολυνομοσχέδιο και ζητά "διορθωτικές κινήσεις". 

Τα στελέχη της περιμένουν μεταφράσεις του νόμου στα αγγλικά. Θέλουν να «τσεκάρουν» αν όλα τα «προαπαιτούμενα» που υπάρχουν στο 3ο Μνημόνιο -που οριστικοποιείται στις δύο πλευρές του Ατλαντικού- έχουν νομοθετηθεί. 

Πληροφορίες κάνουν λόγο για πιέσεις σε δύο πεδία: 

- Δια νόμου αποσαφήνιση της ρήτρας αυτόματης λήψης νέων μέτρων σε περίπτωση δημοσιονομικής απόκλισης (θεωρητικά και αυτόματης περικοπής των μέτρων αν η οικονομία πάει καλύτερα) αλλά και ειδικού λογαριασμού που θα διαχειρίζεται τη δόση. 

- Νέες μικρές δημοσιονομικές «προσαρμογές» για το 2013 αλλά και προσθήκες σε φορολογικές παρεμβάσεις (στις διατάξεις για τον ΚΒΣ και τον Ειδικό Γραμματέα Εσόδων). 

Ως κέντρο πίεσης για νέες παρεμβάσεις φέρονται συγκεκριμένα κράτη-μέλη και πλευρές της τρόικας. Πάντως, κοινοτικές πηγές αναφέρουν ότι κατανοούν τις πιθανές πολιτικές επιπτώσεις και ότι ασκούνται ήδη διπλωματικές πιέσεις να αποφευχθούν -προς το παρόν τουλάχιστον- οι νέες αυτές παρεμβάσεις δια νόμου. 

Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2012

Το Άρθρο 2 που ξεπουλάει τη χώρα


ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Ανυπολόγιστης αξίας οι δημόσιες επιχειρήσεις που βγαίνουν μέσω ΤΑΙΠΕΔ στο σφυρί. Επιμέλεια: Μαίρη Ευθυμιάτου

Mε ισχνή πλειοψηφία πέρασε τελικά την προηγούμενη Τετάρτη, το άρθρο 2 του νομοσχεδίου που αφορούσε την ιδιωτικοποίηση στρατηγικών επιχειρήσεων, μέσω της ένταξής τους στο ΤΑΙΠΕΔ. Ο ασθμαίνων τρικομματικός θίασος έφερε εις πέρας την εντολή της Άνγκ. Μέρκελ, προκειμένου να ξεπουλήσει άνευ όρων όλους τους επικερδείς δημόσιους Οργανισμούς.
Τι προβλέπει το περιβόητο Άρθρο 2; Σύμφωνα και με το επίσημο κείμενο, την «Κύρωση της κατάργησης του ελάχιστου ποσοστού του δημοσίου σε ΕΛΠΕ, ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, ΟΔΙΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛΤΑ, Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς, Θεσσαλονίκης, Αλεξανδρούπολης, Βόλου, Ελευσίνας, Ηγουμενίτσας, Ηρακλείου, Καβάλας, Κέρκυρας, Λαυρίου, Πατρών και Ραφήνας».
Το ελληνικό κράτος ξεπουλιέται άνευ όρων με πρώτο σταθμό το τέλος του έτους (και έπεται συνέχεια). Αυτό απαιτούν οι δανειστές, αυτό ορίζουν οι συμφωνίες -φανερές και κρυφές- μεταξύ των… αφεντικών και της ελληνικής κυβέρνησης. Ο στόχος σαφής και οι οδηγίες αυστηρές: η Ελλάδα θα πρέπει να αντλήσει 8,8 δισ. ευρώ από τις ιδιωτικοποιήσεις έως τα τέλη του 2015 και συνολικά 50 δισ. ευρώ έως το 2020.

Σαμίρ Αμίν: "Ο καπιταλισμός εισήλθε στη γεροντική του φάση "



ΠΗΓΗ: Το Περγάδι

"Η νεοκλασική οικονομική σκέψη είναι ένα ανάθεμα για τον σύγχρονο κόσμο." Ο Samir Amin, 81 ετών, δεν μασάει τα λόγια του όταν αναφέρετε σε πολλούς συναδέλφους του οικονομολόγους. Και ακόμα λιγότερο στην πολιτική των κυβερνήσεων. " Λιτότητα για να μειωθεί το χρέος; Ψεύδονται ασύστολα". "Ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος; Φράσεις κενές περιεχομένου." 
 
του RubenRamboer
 
Ξεχάστε το Nouriel Roubini, γνωστό  και ως Δρ Doom, τον Αμερικανό οικονομολόγο που έγινε διάσημος επειδή το 2005 προέβλεψε το τσουνάμι, του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ο  Samir Amin, ήταν αυτός που είχε ανακοινώσει την κρίση στις αρχές της δεκαετίας του 1970. "Εκείνη την εποχή, οικονομολόγοι όπως ο Frank, ο Arrighi, ο Wallerstein, ο Magdoff, ο Sweezy και εγώ, είχαμε πει ότι η νέα Μεγάλη Ύφεση είχε ήδη αρχίσει. Η Μεγάλη. Όχι κάποια συνηθισμένη με τις ταλαντώσεις της, όπως τόσες πολλές μέχρι τότε, θυμάται ο  Samir Amin, Επίτιμος Καθηγητής, Διευθυντής του Φόρουμ του Τρίτου Κόσμου στο Ντακάρ και συγγραφέας πολλών βιβλίων μεταφρασμένα σε όλο τον κόσμο. "Μας πέρασαν για ανόητους. Ή για κομμουνιστές που επιθυμούσαν να γίνει κάτι τέτοιο. Όλα πήγαιναν κατ’ευχή, κυρία Μαρκησία του ... Αλλά η Μεγάλη Ύφεση άρχισε πραγματικά εκείνη την περίοδο και η πρώτη φάση της κράτησε  από το 1972-73 μέχρι το 1980. "

Μιλάμε για την κρίση των τελευταίων πέντε χρόνων. Ή μάλλον τις κρίσεις: των ενυπόθηκων δανείων χαμηλής αξιοπιστίας, την πιστωτική, την κρίση χρέους, την οικονομική, του ευρώ ... Σε ποιο σημείο βρισκόμαστε;
Samir Amin. Όταν το 2007 με την κρίση των ενυπόθηκων δανείων χαμηλής αξιοπιστίας τα πάντα τινάχτηκαν στον αέρα, οι πάντες έκαναν πως δεν έβλεπαν. Οι Ευρωπαίοι σκεφτόντουσαν ότι: "Η κρίση έρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, θα την απορροφήσουμε γρήγορα." Αλλά αν η κρίση δεν είχε έρθει από εκεί, θα είχε αρχίσει από αλλού. Το ναυάγιο του συστήματος αυτού ήταν προδιαγεγραμμένο και μάλιστα από τη δεκαετία του 1970. Οι αντικειμενικές συνθήκες μιας συστημικής κρίσης υπήρχαν παντού. Οι κρίσεις είναι εγγενείς στον καπιταλισμό, που τις γεννά, περιοδικά, και κάθε φορά βαθύτερες. Τις κρίσεις δεν θα πρέπει να τις εξετάζουμε  ξεχωριστά, αλλά συνολικά.

Κρεμμυδόνες Υ Παέγια και ο αγώνας τώρα δικαιώνεται


Πηγή: Techie Chan
Αν προσπαθήσει κανείς να αποτραβηχτεί και να ξεφύγει από τις κρίσεις ημέρας που του σερβίρουν τα ΜΜΕ, είναι εμφανές πως ολόκληρο το ντόπιο μελόδραμα της συγκυβέρνησης είναι μια τρικυμία στο φλυτζανάκι του τσαγιού που λένε και οι αγγλοσάξωνες. Όχι γιατί τα μέτρα που θέλει να ψηφίσει η κυβέρνηση δεν είναι καταστροφικά, αλλά διότι είναι παντελώς αδιάφορα. Τόσο γιατί δεν πρόκειται να διορθώσουν μισό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, όσο και γιατί κανείς στην ευρώπη δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για το αν τα μέτρα στην ελλάδα θα είναι 12-15-18δις.
Η ευρωζώνη πήρε μια σημαντική απόφαση τον ιούνη -πάνω από το πτώμα των γερμανών- να αντιγράψει την αμερικάνικη και βρετανική λύση, δηλαδή να τυπώσει υπερ των πλουσίων ομολογιούχων. Μια λύση που όπως και στις ΗΠΑ δεν θα λύσει το πρόβλημα της κρίσης φυσικά, αλλά τουλάχιστον θα μας απαλλάξει από αυτό το κατασκευασμένο μελόδραμα της κρίσης χρεών των κρατών του ευρώ. Γιατί κατασκευασμένο? Διότι καμία χώρα που το χρέος της είναι αποτυπωμένο στο νόμισμά της δεν μπορεί να χρεοκοπήσει. Η βρετανία λόγου χάρη, δεν είναι λιγότερο χρεοκοπημένη από την ισπανία, κι όμως η πρώτη εμφανίζεται να σκάει από υγεία σε σχέση με τη δεύτερη που δείχνει να βρίσκεται πολύ κοντά στα όρια της πιστωτικής ασφυξίας.

BLOOMBERG: If You Want to Save Greece, Stop Lending It Money


ΠΗΓΗ: BLOOMBERG
By Klaus Adam 

The Greek rescue program is seriously derailed. By the end of this year, the economy will be a fifth smaller than it was five years ago, and the government is forecasting another 4.5 percent decline in 2013. This figure may once again prove overly optimistic.
The collapse helps to explain the high drama involved this week, as the Greek government tries to drive through parliament a double dose of austerity in the teeth of recession, and the country’s international creditors worry over whether to give the country its next 31 billion euros ($40 billion) of life support, rather than let it default on debt repayments later this month and crash out of the euro.
Given such a desperate situation, it’s all the more surprising that Greece continues to borrow abroad at a stunning rate. The current account deficit, a measure of external borrowing for the country as a whole, was 21 billion euros in 2011, or about 10 percent of gross domestic product. While it slowed somewhat in 2012, Greek borrowing still ran at an annualized rate of 14 billion euros in the first half of the year.
The continued borrowing is often overlooked in the debates over how to rescue Greece, and it indicates that the effort to avoid default is doomed.

Permanent Slowdown

Heavy foreign borrowing is sensible when a country is faced with a temporary fall in growth. It can help to cushion the effects on domestic consumption. But Greece is not suffering from a temporary slowdown in the economic cycle. In a situation where the decline in activity is more permanent, large-scale borrowing to sustain consumption only increases the pain down the road. It requires cutting back consumption to fall in line with lower production levels, as well as additional reductions to service the accumulated external debt.

Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012

ΣΥΡΙΖΑ: Οι τράπεζες δεν θα "ρίξουν" ούτε ένα ευρώ από τα 25 δισ. στην αγορά Πηγή:www.capital.gr


ΠΗΓΗ: www.capital.gr

"Στις σημερινές συνθήκες βαθιάς ύφεσης και ενώ το σύνολο των μισθωτών και συνταξιούχων βλέπουν να εξανεμίζεται το εισόδημά τους και φθάνουν στο σημείο να μη μπορούν να εξασφαλίσουν την επιβίωσή τους, οι τραπεζίτες έχουν ήδη εισπράξει 25 δις από το ΤΧΣ και με την αναμενόμενη δόση των 31,5 δις περιμένουν να εισπράξουν τα υπόλοιπα για την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών τους, διατηρώντας παράλληλα και το management, αφοί οι όροι που θα τεθούν θα είναι ευνοϊκοί". Αυτο αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωση που εξέδωσε.

Σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, οι εκπρόσωποι της εσωτερικής τρόικας στις εμφανίσεις τους στα ΜΜΕ υπερασπίζονται τα δικαιώματα των τραπεζιτών, προβάλλοντας ως δικαιολογία ότι δεν είναι υπαίτιοι οι ίδιοι για την κατάρρευση των τραπεζών τους αλλά η πτώχευση της ελληνικής οικονομίας, που προκάλεσε την υποβάθμιση των τραπεζών με αποτέλεσμα αυτές να αποκλειστούν από τις διεθνείς αγορές χρήματος και κεφαλαίων. Ακόμη υποστηρίζουν ότι τα κεφάλαια, που θα μπουν στο τραπεζικό σύστημα από αυτή τη διαδικασία, θα ενισχύσουν την τελείως « στεγνή» εσωτερική αγορά, και έτσι θα έχει θετική επίπτωση στην εξέλιξη της οικονομικής κατάστασης. 

Βαρουφάκης: Για να μην πάει χαμένη


Πηγή: protagon gr
του Γ. Βαρουφάκη



Τι θα γίνει με την επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών αν ενστερνιστεί η κυβέρνηση την πρόταση για αλλαγή πορείας που κατέθεσα εδώ το Σάββατο; Προφανώς η επανακεφαλαιοποίηση της τάξης των 23 με 30 δις που θα χρηματοδοτούνταν από την επόμενη δόση, εφόσον ψηφιστούν τα μέτρα, θα αναβληθεί επ’ αόριστον (συγκεκριμένα μέχρι να ολοκληρωθεί μια νέα συμφωνία με την ΕΕ στο πλαίσιο της οποίας η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών να γίνει άμεσα από την Ευρώπη, όπως προβλέπει η Σύνοδος Κορυφής του Ιουνίου).

«Δεν είναι τραγικό αυτό;», ρωτούν πολλοί. Όχι, δεν είναι. Για την ακρίβεια, παρόλο που η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είναι απαραίτητη, δεν πρέπει επ’ ουδενί να γίνει από τα χρήματα και με τους όρους της επόμενης δόσης. Αν γίνει έτσι, θα πάει χαμένη. Θα οδηγήσει σε περισσότερα προβλήματα από εκείνα που θα λύσει.

Έστω ότι τα μέτρα περνάνε από την Βουλή (όπως μάλλον θα συμβεί) και η δόση καταβάλλεται, αν και κουτσουρεμένη, ώστε να δοθούν πάνω από 20 δις στις τράπεζες (και τα υπόλοιπα να χρησιμοποιηθούν για αποπληρωμή παλαιών ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ συν κάποια ψίχουλα για τις ανάγκες του Δημοσίου). Η κυβέρνηση μας λέει ότι αυτά τα νέα κεφάλαια θα βρουν τον δρόμο τους, υπό την μορφή δανείων, προς τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Μακάρι να ήταν έτσι. Δεν είναι όμως.

Το γεγονός ότι τα κεφάλαια αυτά θα προστεθούν στο ήδη μη βιώσιμο δημόσιο χρέος, σημαίνει ότι οι επενδυτές (έλληνες και ξένοι) θα αποφύγουν να αγοράσουν μετοχές των τραπεζών. Ποιός επενδυτής αγοράζει μετοχές τραπεζών που εδρεύουν σε ένα κράτος το οποίο τελεί, και πάλι, υπό προσεχή πτώχευση; Το ίδιο και οι καταθέτες. Γιατί να φέρουν πίσω τα ξενητεμένα χρήματά τους όσο βλέπουν και διαβάζουν ότι το δημόσιο χρέος βρίσκεται σε εκρηκτική πορεία (δεδομένης μάλιστα της κοινής γνώσης ότι οι τράπεζές μας επιβιώνουν λόγω της γενναιοδωρίας του εν λόγω, υπό πτώχευση, κράτους);

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΦΩΤΗ ? (δείτε το προεκλογικό spot της ΔΗΜΑΡ στις πρόσφατες εκλογές του 2012)



ΠΗΓΗ: Για την Κοινωνική Αριστερά


" Οι προϋποθέσεις που θέτουμε (για κυβέρνηση συνεργασίας) είναι:
- Σύμπτωση σε προοδευτικό πρόγραμμα.
- Φερέγγυες πολιτικές και αξιόπιστα πρόσωπα για την εφαρμογή του.
Την πρότασή μας αυτή την απευθύνουμε σε όλες τις δυνάμεις του προοδευτικού χώρου."







Ο κόσμος των πολυεθνικών “εκ των έσω”




του Νίκου Προγούλη

Όσο οι μνήμες μου είναι ακόμη ξεκάθαρες, θα ήθελα να καταγράψω με συνοπτικό τρόπο εμπειρίες και σκέψεις από τη 17ετή θητεία μου σε πολυεθνικές εταιρείες. Υπάρχουν φυσικά αναρίθμητοι “πολυεθνικάριοι” με πολύ πιο πλούσιες εμπειρίες από εμένα. Αυτοί θα θεωρήσουν κοινότοπα και καθημερινά τα όσα αναφέρω. Εδώ, απευθύνομαι κυρίως σε όσους αγνοούν τον εσωτερικό κόσμο των πολυεθνικών, αλλά και σε εκείνους που, χωρίς να τον αγνοούν, δεν τον είδαν απ΄τη δική μου σκοπιά.
Χωρίζω το κειμενάκι αυτό σε 5 μικρές ενότητες:

1. Ένα σύντομο προσωπικό ιστορικό, και ένας προβληματισμός: Τι σημαίνει “πολυεθνική” εταιρεία;
2. Μια ειδική κατηγορία πολυεθνικάριων: Οι πολίτες του κόσμου
3. Η αποτελεσματικότητα των πολυεθνικών
4. Εταιρικός πατριωτισμός και πλύση εγκεφάλου
5. Η αντιστροφή της ηθικής


1. Ένα σύντομο προσωπικό ιστορικό, και ένας προβληματισμός: Τι σημαίνει “πολυεθνική” εταιρεία;
Η πρώτη μου επαφή με πολυεθνική εταιρεία ήταν στις αρχές της 10ετίας του ΄90, όταν εργάστηκα στη Γερμανία για μια αμερικανική εταιρεία hardware εισηγμένη στον NASDAQ. Από τις ΗΠΑ προέρχονταν τα κεφάλαια, εκεί βρισκόταν η ανώτατη διοίκηση κι εκεί γινόταν η έρευνα. Η παραγωγή γινόταν εν μέρει στις ΗΠΑ και, κυρίως την Κίνα. Οι πωλήσεις της δικής μας θυγατρικής γινόταν μόνο στη Γερμανία. Ήμουν ο μοναδικός Έλληνας σε μια εταιρεία όπου οι περισσότεροι συνάδελφοι ήταν Γερμανοί αλλά υπήρχαν και άλλοι από Τσεχία, Πολωνία, Κροατία, και Ολλανδία. Για την επικοινωνία στο εσωτερικό της εταιρείας ήταν απαραίτητη, (και αρκούσε), η γερμανική γλώσσα. Ορισμένες από τις αναφορές μου πήγαιναν σε ΗΠΑ και ΗΒ, και ήταν στα αγγλικά, όπως στα αγγλικά, φυσικά, επικοινωνούσα και με κάποιους Κινέζους.

Τότε είχα την αίσθηση ότι δούλευα σε μια πολυεθνική εταιρεία.

Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012

Λαπαβίτσας - Τσακαλώτος - Ιωακείμογλου: Βίντεο από την εκδήλωση περί εναλλακτικών πολιτικών απέναντι στο μνημόνιο



ΠΗΓΗ: The Press Project


Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία την Πέμπτη 1 Νοεμβρίου η εκδήλωση συζήτηση της Αυτόνομης Παρέμβασης με θέμα: Η ανάγκη διατύπωσης ενός εναλλακτικού σχεδίου από τα συνδικάτα απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές. (Με αφορμή την έκθεση του ΙΝΕ ΓΣΕΕ για την Οικονομία).

Στην κατάμεστη αίθουσα του Ξενοδοχείου Τιτάνια πάνω από 450 άτομα παρακολούθησαν τις παρεμβάσεις των τριών εισηγητών και συγκεκριμένα κατά τη σειρά των τοποθετήσεων, του καθηγητή του Πανεπιστημίου του Λονδίνου Κώστα Λαπαβίτσα, του οικονομολόγου Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ευκλείδη Τσακαλώτου και του οικονομολόγου επιστημονικού συνεργάτη του ΙΝΕ ΓΣΕΕ Ηλία Ιωακείμογλου.

Τον συντονισμό της συζήτησης είχε η αναπληρώτρια Γραματέας της Αυτόνομης Παρέμβασης Δέσποινα Σπανού ενώ το άνοιγμα έκανε ο Γραμματέας της Αυτόνομης Παρέμβασης Γιώργος Γαβρίλης.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Π. Λαφαζάνης, οι Βουλευτές Δ. Στρατούλης, Ν. Βαλαβάνη, Μ. Μπόλαρη, Θ. Φωτίου, Θ. Πετράκος, Α. Αλεξόπουλος, αρκετά μέλη της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, ο καθηγητής Πανεπιστημίου Ε. Μπιτσάκης, ο νέος πρέσβης της Βενεζουέλας στην Ελλάδα, συνδικαλιστικά στελέχη και εργαζόμενοι από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα καθώς και άνθρωποι από τα κοινωνικά κινήματα.



Δείτε τα σχετικά βίντεο με τις παρεμβάσεις των εισηγητών





Ο γρίφος του ελληνικού χρέους


ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ
Αγγ. Αθανασόπουλος

Την ώρα που στην Ελλάδα η κυβέρνηση Σαμαρά θα προσπαθεί να περάσει από τη Βουλή άλλο ένα πακέτο επώδυνων μέτρων, οι εταίροι και πιστωτές της θα αναζητούν για άλλη μία φορά λύση για τη βιωσιμότητα του χρέους της. Χωρίς αυτή, οποιοδήποτε πακέτο βοήθειας κινδυνεύει να είναι χρήματα πεταμένα σε ένα «βαρέλι χωρίς πάτο».

Τίποτα δεν αποδεικνύει του λόγου το αληθές καλύτερα από τις προβλέψεις για το ελληνικό δημόσιο χρέος. Στον προϋπολογισμό που κατέθεσε στο Κοινοβούλιο ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Στουρνάρας, το χρέος προβλέπεται να ανέλθει στο 189% του ΑΕΠ το 2013 (περίπου 346 δισεκατομμύρια ευρώ) και στο 192% το 2014, όταν μόλις στις αρχές Οκτωβρίου η πρόβλεψη ήταν για χρέος 179,3% του ΑΕΠ για την επόμενη χρονιά. Όλα αυτά ξεπερνούν ακόμη και το πλέον απαισιόδοξο σενάριο που είχε παρουσιάσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) τον περασμένο Μάρτιο για 171% του ΑΕΠ.

Στην τηλεδιάσκεψη του Eurogroup την περασμένη Τετάρτη, οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης άρχισαν για πρώτη φορά να συζητούν με συγκεκριμένο τρόπο σενάρια για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, προϋπόθεση απαραίτητη όχι μόνο για να βρεθεί η χρηματοδότηση της διετούς επιμήκυνσης του προγράμματος προσαρμογής από το 2014 στο 2016. Αυτή θα πρέπει ουσιαστικά να θεωρείται ειλημμένη απόφαση, για να υλοποιηθεί όμως θα απαιτηθούν περίπου 30 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον, όπως προβλέπει και η ενδιάμεση έκθεση που παρουσίασε το Ταμείο πρόσφατα.

Θεατές μιας Γενοκτονίας




«Για να αποφύγουν να τους κλέβουν, οι μεγαλύτεροι κλέφτες βάλανε νόμους. Αυτοί που τους σέβονται…Δεν ξέρουν πως οι νόμοι είναι ψεύτικοι, πως οι κλέφτες τους έχουν κλέψει πολύ προτού να γεννηθούν.» (Λιού-Κιάνγκ-Τσέου.)

Το ανυπόληπτο πολιτικό σύστημα της χώρας σε συνεργασία με τους πυρομανείς του ΔΝΤ, το διευθυντήριο της ΕΚΤ και τις ορντολιμπεραλιστικές κυβερνήσεις της ΕΕ, οδηγεί την χώρα σε πλήρη γεωοικονομική και γεωπολιτική υποβάθμιση, ταυτόχρονα με μιαν ανελέητη επίθεση προς τα λαϊκά στρώματα. Η περιβόητη «ανάπτυξη» δεν είναι παρά η οδός προς την πλήρη υπανάπτυξη. 
Η χώρα μετατρέπεται σε αποικία-προτεκτοράτο του γερμανικού κεφαλαίου, ενώ τα αποτελέσματα της άγριας οικονομικής γενοκτονίας είναι η ανθρωπιστική κρίση που θα γίνεται εντονότερη και θα παίρνει την μορφή βιολογικής γενοκτονίας. Ωφελημένη από αυτή την απροκάλυπτη δολοφονική διαδικασία που δεν αφήνει ορατά ίχνη στα χέρια των δολοφόνων, είναι η λεγόμενη αστική τάξη της χώρας, που προσδοκά κέρδη από το ξεπούλημά της και την εξαθλίωση των εργαζομένων. 

Ιδού ο εφιάλτης!




ΠΗΓΗ: http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=17954&pos=4&cat_id=48


Την ώρα που η προπαγάνδα των ΜΜΕ ασχολείται με τις καντρίλιες του Κουβέλη, του Βενιζέλου και των βουλευτών του, ενώ στο παρασκήνιο τα κομματικά επιτελεία μαζεύουν τα «κουκιά» τους για να ψηφίσουν, με διαδικασίες-εξπρές ενός διήμερου το νέο εφιαλτικό «πακέτο», κανένας τους δεν ασχολείται με το ίδιο το «πακέτο». Διαβάστε προσεκτικά τον διπλανό πίνακα. Είναι από τον προϋπολογισμό, που κατατέθηκε την Τρίτη στη Βουλή και πέρασε ασχολίαστος. Μπορεί να μη γνωρίζουμε ακριβώς τα μέτρα, γνωρίζουμε όμως, πλέον, τους αριθμούς. Γνωρίζουμε τι καλείται να πληρώσει ο ελληνικός λαός με τα νέα μέτρα.

Κι αυτοί είναι αριθμοί ακριβείς. Οταν λένε «τόσα θα κόψουμε από μισθούς, συντάξεις, κοινωνικά επιδόματα», υπολογίζουν ακριβώς. Δεν είναι σαν την ύφεση, που στις αρχές του χρόνου την υποβαθμίζουν κι ύστερα φουντώνει. Οπως κάνουν για παράδειγμα με την ύφεση του 2012, που μέσα στην ίδια την εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού την υπολογίζουν πότε 7% και πότε 6,5% (τους ξέφυγε κάποιος πίνακας και δεν τον διόρθωσαν). ‘Η όπως κάνουν με την ύφεση του 2013, που πριν από δυο βδομάδες την υπολόγιζαν στο 3,8% και τώρα την πήγαν στο 4,5%, ενώ ξέρουμε πολύ καλά ότι θα είναι κατά πολύ βαθύτερη (όπως γίνεται κάθε χρόνο, άλλωστε).

Greece flirts with tyranny and Europe looks away


ΠΗΓΗ: GUARDIAN


Nick Cohen
The Observer, Sunday 4 November 2012



When those madcap Scandinavian satirists awarded the Nobel peace prize to the European Union, they let everyone in on the joke by praising its commitment to "reconciliation, democracy and human rights". If the committee's 2012 citation were anything other than a spoof, you would have read denunciations of the rise of oppressive state power and neo-Nazism in Greece from concerned Euro commissioners long before now.

The EU denounces threats to freedom of speech in Viktor Orbán's Hungary with vigour. European politicians worry with good reason about the fate of independent institutions that stand in the way of the rabble-rousing regime. They notice the fascistic element in the new Hungarian right's flirtations with antisemitic and anti-Roma hatreds and its willingness to indulge the revanchist fantasy that Hungary can regain the lands it lost after the First World War. On the fate of Greek democracy there is silence, however, although there is much that Europe's leaders might talk about.

You spot the pressure points of a failing state by looking at what it censors. In the case of Greece, the authorities' prosecution last week of Kostas Vaxevanis showed that he had hit a pressure point with the accuracy of a doctor sticking a needle into a nerve. While Greeks live with austerity without end, while Greek GDP has shrunk by 4.5% in 2010 and 6.9% in 2011, and will shrink by a predicted 6.5% this year and 4.5% in 2013, the list of the names of 2,000 Greeks with bank accounts in Switzerland Vaxevanis published, suggested that the well-connected were escaping the burdens that fall on the masses.

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012

Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012

Πώς η τραπεζική κρίση μετατράπηκε σε δημοσιονομική


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
του Σταθη Στασινού

Τα πρώτα σημάδια της κρίσης ήταν φυσικά στις ΗΠΑ, με την κρίση των τραπεζών και τα διάφορα καζινοεργαλεία στις αρχές του 2007. Τότε, βεβαίως, κανείς δεν μιλούσε γι' αυτά και η Ελλάδα βρισκόταν σε εποχές φούσκας και “ασφαλών” δομημένων ομολόγων. Φτάσαμε στον χειμώνα του 2008 με τη χρεωκοπία της Bear Sterns, μίας από τις πέντε μεγαλύτερες επενδυτικές τράπεζες των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα πάλι δεν μάθαμε τίποτε, διότι οι τράπεζες συνέχιζαν να δανείζουν σαν μεθυσμένοι ναύτες, στην ουσία συνέχιζαν να πληθωρίζουν διάφορες αξίες, κάτι που με διάφορα ταχυδακτυλουργικά τα ονομάζαμε ανάπτυξη.

Χρειάστηκε να φτάσουμε στον περίφημο Σεπτέμβριο του 2008, τότε δηλαδή που μέσα σε μία εβδομάδα εξαφανίστηκαν από τον χάρτη άλλες δύο από τις μεγαλύτερες επενδυτικές τράπεζες των ΗΠΑ (η Lehman Brothers και η Merill Lynch) και η διατραπεζική αγορά πάγωσε μια για πάντα. Στην Ελλάδα βεβαίως επέμεναν πως δεν υπάρχει πρόβλημα. Η κυβέρνηση του "καταλληλότερου" απάντησε στην κρίση με το περίφημο πακέτο των 28 δισ., που οι ελληνικές τράπεζες “δεν είχαν ανάγκη” (αλλά ευχαρίστως βούτηξαν τα λεφτά).

Μετά ήρθε ο ΓΑΠ, που από την αρχή μάς έλεγε ότι είδε την κρίση ως ευκαιρία, δεν εξήγησε πως ήθελε να την αλλάξει παρέα με τον Ντομινίκ του ΔΝΤ, με τον οποίο τα είχαν μιλήσει και συμφωνήσει, όπως άλλωστε μας διαβεβαίωσαν και ο Ντομινίκ και ο Ραντανπλάν Σαχινίδης.

Amid the Echoes of an Economic Crash, the Sounds of Greek Society Being Torn




ATHENS — The cafes are full, the night life vibrant and the tourists still visiting in droves, but beneath the veneer of normalcy hereGreece is unraveling. In good times, money papered over some of the problems. As the economic crisis grinds along, austerity is fraying the bonds of civility, forcing long-submerged divisions to the surface.
Members of the neo-Nazi Golden Dawn party, who are widely seen to have the support of the police, clash violently with leftists and immigrants, raising fears of the precariousness of the rule of law. But the discord is not confined to them.
Lawmakers, increasingly mired in corruption scandals that alienate the public, curse one another in Parliament. Friends fall out, disagreeing over how deep the country’s troubles run and who is to blame.
The divisions are not only political. With unemployment at 25 percent, and exceeding 50 percent for young people, tensions are rising between generations, public- and private-sector workers, haves and have-nots.
“In Greece today, there are people with nothing to lose, and they’re dangerous,” said a popular blogger, Pitsirikos, as he sat in a cafe here. “If something happened, it would be like pouring gasoline on a fire. From moment to moment, things change completely. It’s not stable.”

Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2012

ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ

ΠΗΓΗ: eparistera
του Γ. Τριανταφυλλόπουλου

ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ


Χιλιάδες διαδηλώνουν στο Λονδίνο κατά της λιτότητας - «Από την Αθήνα στη Λονδίνο, τσακίστε τον καπιταλισμό»




ΠΗΓΗ: redfly planet

«Από την Αθήνα στη Λονδίνο, τσακίστε τον καπιταλισμό» 
γράφει το πλακάτ  
Σκέψεις για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων

Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κατέβηκαν σε διαδήλωση το Σάββατο στο κέντρο του Λονδίνου, της Γλασκόβης και του Μπέλφαστ, για να διαμαρτυρηθούν κατά των μέτρων λιτότητας που έχει υιοθετήσει η βρετανική κυβέρνηση. Πυροσβέστες, νοσοκόμες, εκπαιδευτικοί μαζί με πολλούς άνεργους, αλλά και βουλευτές της αντιπολίτευσης βγήκαν στο κέντρο της βρετανικής πρωτεύουσας με σφυρίχτρες, κρατώντας μπαλόνια και πανό που γράφουν «Όχι στις περικοπές». Στην διαδήλωση κατέβηκαν ακόμη, πέρα από τα συνδικάτα, σωματεία κατά του πολέμου και άλλοι ακτιβιστές.

Περισσότερα από 250 λεωφορεία ναυλώθηκαν για να μεταφέρουν τους διαδηλωτές στο Λονδίνο, από την Ουαλία ναυλώθηκε μάλιστα ολόκληρο τρένο, αναφέρει το BBC. 
Τα συνθήματα στα πανό στρέφονται κατά του πρωθυπουργού Κάμερον («Ο Κάμερον σφαγίασε τη Βρετανία») και συνεργατών του όπως το «Πληβείοι σε διαδήλωση» που αναφέρεται στις προσβλητικές αναφορές του παραιτηθέντα συνεργάτη του Κάμερον, Άντριου Μίτσελ.

Το πολιτικό ίδρυμα του κόμματος της Μέρκελ εκπαιδεύει Έλληνες δημοσιογράφους στην Αθήνα


της Β. Σιούτη

Σεμινάρια εκπαίδευσης ελλήνων δημοσιογράφων πραγματοποιεί από την περασμένη Παρασκευή στην Αθήνα το πολιτικό ίδρυμα KAS (Konrad – Adenauer Stiftung) του κόμματος της γερμανίδας καγκελάριου Ανγκελας Μέρκελ (CDU).

Βασικοί εκπαιδευτές («trainern» αναφέρονται στο επίσημο πρόγραμμα) των δημοσιογράφων, είναι ο γερμανός πρέσβης Wolfgang Dold, το μέλος της Task Force Jens Bastian, ο συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ Γιώργος Τζογόπουλος και ο δημοσιογράφος της «Καθημερινής» και του «Σκάι» Τάσος Τέλογλου.
Τα σεμινάρια αυτά φανερώνουν το αυξημένο ενδιαφέρον της Γερμανίας για την Ελλάδα , καθώς εδώ και καιρό, εκτός από την πολιτική, ενδιαφέρονται εντόνως και για τη λεγόμενη «τέταρτη» εξουσία, τα ΜΜΕ. Μέχρι τώρα η σχέση του ιδρύματος (καθώς και της γερμανικής πρεσβείας) περιοριζόταν στη στενή επαφή που είχε με δυο τρεις γνωστούς δημοσιογράφους, αλλά τελευταία ενδιαφέρεται και για τη νέα γενιά των ελλήνων δημοσιογράφων .

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ: Πρωτοβουλία “Ένα Καράβι για τη Γάζα”



ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ


Πρωτοβουλία “Ένα Καράβι για τη Γάζα”
Νοταρά 6, Εξάρχεια
Τηλ.             210-3800933      
www.shiptogaza.gr

Προς άμεση δημοσίευση


Θέμα: Επίθεση στο ιστιοφόρο Estelle σε διεθνή ύδατα

Αθήνα, 20 Οκτωβρίου 2012 – 14:00

Λίγο μετά τις 11:15 το πρωί και καθώς το Estelle έπλεε σε διεθνή ύδατα 17 ναυτικά μίλια βόρεια του Al Arish της Αιγύπτου και 30 ν.μ. από τις ακτές της Γάζας, σύμφωνα με το τελευταίο στίγμα του ιστιοφόρου, πλοία του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού περικύκλωσαν το σκάφος και λίγο αργότερα ταχύπλοα με μασκοφόρους στρατιώτες κατέλαβαν το ιστιοφόρο ESTELLE. Από τις 11:40, οπότε και υπήρξε η τελευταία επικοινωνία με τον εκπρόσωπο Dror Feiler, κάθε επικοινωνία είναι αδύνατη και έχει διακοπει. Πληροφορίες από το Ισραήλ αναφέρουν ότι το Estelle αυτή τη στιγμή ρυμουλκείται προς το Ashdod και αναμένεται να φθάσει στις 4 μμ τοπική ώρα. Η ελληνική πρεσβεία εκεί έχει ενημερωθεί και εκπρόσωπος της μετακινείται στο Ashdod.

Η Πρωτοβουλία “Ένα Καράβι για τη Γάζα”, ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ την παράνομη ισραηλινή επίθεση και κατάληψη του ESTELLE στα διεθνή ύδατα, όπου για άλλη μια φορά το Ισραήλ επιβεβαιώνει τον ρόλο του ως τραμπούκου και χωροφύλακα της περιοχής. Η πράξη διεθνούς πειρατείας ενάντια σε πολίτες από 8 χώρες, που μετέφεραν ανθρωπιστικό υλικό στην πολιορκημένη Γάζα, δείχνει για άλλη μια φορά το αληθινό πρόσωπο του σιωνιστικού απαρτχάιντ.

 Στο πλοίο επιβαίνουν συνολικά 30 άτομα, εκ των οποίων 5 Έλληνες:

ñ  Βασίλης Διαμαντόπουλος (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ)
ñ  Δημήτρης Κοδέλας (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ)
ñ  Βαγγέλης Πισσίας (συντονιστής αποστολής)
ñ  Λουκάς Σταμέλλος (μέλος Γραμματείας “Ένα Καράβι για τη Γάζα”)
ñ  Μιχάλης Τικτόπουλος (μέλος Γραμματείας “Ένα Καράβι για τη Γάζα”)

Συνολικά 5 ενεργά μέλη εθνικών Κοινοβουλίων επιβαίνουν στο Estelle (Ελλάδα (2), Νορβηγία, Ισπανία, Σουηδία) καθώς και ένα τέως μέλος του Καναδικού κοινοβουλίου.


Πρωτοβουλία “Ένα Καράβι για τη Γάζα”

Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2012

ΤΕΛΟΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΜΕΣΩ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ


ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ
του ΝΙΚΟΥ ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ
Η Βουλή καλείται να κυρώσει αυτές τις μέρες μια ΠΝΠ (Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου) που επιταχύνει το πωλητήριο σημαντικότατων επιχειρήσεων όπως ηΔΕΗ, τα ΕΛΠΕ, ο ΟΠΑΠ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, Οργανισμοί Λιμένων κλπ, στις οποίες, ως σήμερα, τον έλεγχο ασκούσε, στον ένα ή άλλο βαθμό, το Δημόσιο.

Η κύρωση αυτή στοχεύει στην παράκαμψη κάθε εμποδίου που τυχόν μπορεί να βρεθεί, στην επιτάχυνση της πλήρους παράδοσης τους στους ιδιώτες και σηματοδοτεί εκ νέου την υποταγή στην Τρόϊκα,
Όπως είναι κατανοητό σε όλες αυτές τις επιχειρήσεις που περιλαμβάνονται στην ΠΝΠ, δεν θα υπάρχει δυνατότητα παρέμβασης μέσω κοινοβουλίου στη έγκριση των διοικήσεων, γενικά σε κοινοβουλευτικό έλεγχο, σε ασκούμενες πολιτικές(πχ τιμολόγια)στην αξιοποίηση της περιουσίας τους που είναι δημόσια κλπ.
Η ακολουθούμενη διαδικασία της θέσπισης και κύρωσης ΠΝΠ είναι ουσιαστικά πραξικοπηματική και κινείται στη λογική «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» δηλαδή στην υλοποίηση των κατευθύνσεων της Τρόϊκας. Γι αυτό, επείγει να γίνει αντιληπτή σήμερα η ουσία   που είναι η παράδοση των πάντων στους ιδιώτες, η εγκατάλειψη κάθε εργαλείου παρέμβασης και άσκησης κοινωνικής και αναπτυξιακής πολιτικής. Πρέπει να συμβάλλουμε ώστε να κατανοηθεί από το λαό το μέγεθος του εγκλήματος που συντελείται ώστε να αντιδράσει με όποιο τρόπο μπορεί, καθώς κοινοβουλευτικά η «Τρόϊκα εσωτερικού» υλοποιεί σήμερα απαρέγκλιτα τις εντολές της Τρόϊκας εξωτερικού, παρά τις περί του αντιθέτου προεκλογικές εξαγγελίες.
Τι θα προκαλέσει αυτή η εξέλιξη; H αυριανή κυβέρνηση της Αριστεράς θα απωλέσει σημαντικούς φορείς και εργαλεία άσκησης πολιτικής για βασικά δημόσια αγαθά και υπηρεσίες (π.χ. ηλεκτρικό ρεύμα, καύσιμα, νερό) και θα έχει μεγάλες δυσκολίες ωσότου επανακτήσει τον έλεγχό τους.
Με το διαμορφωνόμενο πλέον status, αν στο παρελθόν υπήρχαν παρεμβατικές πολιτικές που συγκρατούσαν τα τιμολόγια των κοινωφελών φορέων για αναπτυξιακούς λόγους, για κοινωνικούς λόγους ή για συγκράτηση του πληθωρισμού, αυτή η δυνατότητα εγκαταλείπεται ολοκληρωτικά. Το προβλέπει αυτό το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα (πχ για τις μεταφορές, την ηλεκτρική ενέργεια κλπ) αλλά είναι σαφές αυτό και από τα κυβερνητικά σχέδια που έρχονται στο φως της δημοσιότητας.