Πέμπτη 26 Απριλίου 2012

WSJ: «Η Ευρώπη παλεύει σκληρά με επώδυνες δημοσιονομικές θεραπείες».



ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ 25/4

Η Wall Street Journal τάσσεται συνήθως υπέρ της «λογικής των αγορών», έχοντας κατά καιρούς υποστηρίξει την ανάγκη εξυγίανσης των δημοσιονομικών κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Σε σημερινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της, ωστόσο, η αμερικανική εφημερίδα επισημαίνει τα οικονομικά και πολιτικά δεινά που έχει επιφέρει η σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή σε χώρες της Ευρωζώνης, αποκαλύπτοντας ότι σε κύκλους των Βρυξελλών διεξάγονται ήδη «πολιτικώς ευαίσθητες συζητήσεις» για το πώς μπορεί αναθεωρηθεί ο στόχος της «επιστροφής» στους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας έως το 2013- συζητήσεις, οι οποίες προσκροούν στην αντίθεση της Γερμανίας. 

«Η δέσμευση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να επαναφέρουν τα φουσκωμένα δημοσιονομικά τους σε όσα επιτάσουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες έως τα τέλη του 2013, προκαλεί οικονομικά δεινά και πολιτική δυσαρέσκεια σε όλη την Ευρώπη», τονίζει η εφημερίδα. «Ο στόχος του 2009 (σ.σ. εξυγίανσης και προσαρμογής στους ευρωπαϊκούς κανόνες ως το 2013) εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική ένδειξη ότι τα δημοσιονομικά δεν θα εκτροχιαστούν όπως συνέβη στο παρελθόν». «Ο στόχος ωστόσο για την επίτευξη των δεσμεύσεων έως το 2013 (που για τις περισσότερες χώρες σημαίνει έλλειμμα που δεν θα ξεπερνά το 3% επί του ΑΕΠ) συνεπάγεται επιπλέον περικοπές των δαπανών, αλλά και αύξηση της φορολογίας», «μέτρα τα οποία θα έρθουν σε μία οικονομία ήδη παραπαίουσα από τη λιτότητα και την κρίση δημοσιονομικού χρέους». «Ηδη η Ευρωζώνη ισορροπεί στο χείλος της ύφεσης και η ανεργία σημειώνει ρεκόρ», επισημαίνει η εφημερίδα. 

Η τελευταία και πιο δυσάρεστη λύση για την ευρωζώνη



ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Οι ειδικοί σταδιακά συμφωνούν για το ποιο πρέπει να είναι το πρώτο βήμα για την επίλυση της κρίσης στην ευρωζώνη: ένα σύστημα που να περιλαμβάνει όλη τη ζώνη του ευρώ και να διαχειρίζεται από κοινού την εξυγίανση των τραπεζών, την προληπτική εποπτεία και να εγγυάται συγχρόνως την ασφάλεια των καταθέσεων. Η ιδέα είναι κατ' ουσίαν, να αφαιρεθεί οποιαδήποτε δικαιοδοσία από τις χώρες μέλη όσον αφορά τις τράπεζες και να τεθεί η ευρωζώνη - ή η Ευρωπαϊκή Ένωση – συνολικά αρμόδια. Η έννοια μιας ισπανικής τράπεζας για παράδειγμα δε θα υφίσταται καν.

Είναι από πολλές απόψεις μια πολύ προφανής λύση για ένα μεγάλο μέρος της κρίσης - η αδυναμία των τραπεζών της ευρωζώνης και η τοξική σχέση τους με τις εθνικές κυβερνήσεις. Η ευρωζώνη χρειάζεται και πρόσθετες λύσεις αναφορικά με την αποκλίνουσα ανταγωνιστικότητα της αλλά και τους χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Αλλά αυτό θα αποτελούσε σαφώς ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα.

Όσοι πιστοί προσέλθετε… στο "κλαμπ του ευρώ"




ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)
by Stephen King

Ο αρθρογράφος είναι ανώτατος οικονομολόγος της HSBC Group και μέλος του Financial Times Economists’ Forum. 


Οι νομισματικές ενώσεις επιτυγχάνουν κυρίως όταν είναι ταυτόχρονα και δημοσιονομικές και, τολμώ να πω, πολιτικές ενώσεις. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, το Ηνωμένο Βασίλειο (παρότι οι Σκοτσέζοι εθνικιστές θα προτιμούσαν μια διαφορετική συμφωνία) ή τις ΗΠΑ. Η ευρωζώνη δεν απολαμβάνει ακόμη αυτά τα πλεονεκτήματα. 

Με την εμπειρία των ανενεργών πλέον νομισματικών ενώσεων της Λατινικής Αμερικής και της Σκανδιναβικής Χερσονήσου -και από αυτήν την άποψη της ένωσης του ρουβλίου μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης-, η έλλειψη αυτή απειλεί να γίνει το μοιραίο σφάλμα. Το ζήτημα δεν αφορά πλέον μόνο την περιφέρεια. Με τη Γαλλία και την Ολλανδία να παραμένουν υπό πίεση, ορισμένοι επενδυτές αρχίζουν να αναρωτιούνται μήπως η ευρωζώνη είναι σάπια μέχρι την καρδιά. 

My name is Spyros and I am a MALAKAS! (HELLENE??)



Τετάρτη 25 Απριλίου 2012

Γαλλία: Εάν πρέπει να φύγουμε από το ευρώ… Jacques Sapir



ΠΗΓΗ: contramee

”Το ευρώ είναι ένας θεσμός που – νομικά – είναι ελάσσονος σημασίας για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Εξάλλου 11 χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης (ΕΕ) δεν συμμετέχουν στη ζώνη του ευρώ. Δε θα απειλούσε λοιπόν η έκρηξή του το κοινοτικό οικοδόμημα. Από την άλλη πλευρά, αν η έξοδος μίας ή περισσότερων χωρών από αυτή τη ζώνη θα ήταν ικανή να γκρεμίσει τα θεμέλια της ΕΕ, θα έπρεπε τότε οι θιασώτες του ευρώ ν’ ανησυχούν σοβαρά για τη σταθερότητά της και να αναγνωρίσουν ότι αυτή έχει υπονομευθεί από μία κρίση που ξεπερνάει κατά πολύ το απλό ζήτημα της νομισματικής ένωσης.”

Και στη Γαλλία συζητούν την έξοδο από τη ευρωζώνη

Μήπως είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθεί μία διεθνής ομάδα επιστημόνων- μελετητών , που συμμερίζονται τις ίδιες απόψεις;

Σας παρουσιάζουμε, συνοπτικά, τη σημαντική μελέτη του Jacques Sapir*με τίτλο: S’il faut sortir de l’euro…

Στο τέλος, θα βρείτε τη μελέτη στα γαλλικά καθώς  και αρθρογραφία του γάλλου διανοητή.

Πώς οι ξένες κυβερνήσεις θα πάρουν τα σπίτια μας!



foto: http://www.lukasvasilikos.com/
ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/04/2012
Οι ξένες κυβερνήσεις, και όχι οι κομμουνιστές, θα μας πάρουν τα σπίτια! Θα μπορούσε να ήταν σύνθημα της Αριστεράς, σαν αυτά τα εμφυλιοπολεμικά της Δεξιάς, αλλά τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά. Είναι ο κίνδυνος μέσω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, τα σπίτια των Ελλήνων να καταλήξουν ως περιουσία σε ξένες κυβερνήσεις!
Ιδού πώς λειτουργεί το σύστημα: οι τράπεζες προχωρούν στην ανακεφαλαιοποίησή τους και εντάσσονται στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Με την ένταξη των τραπεζών στο ΤΧΣ όλες οι περιουσιακές αξίες των τραπεζών, τα λεγόμενα assets, περιέρχονται στο ΤΧΣ, δηλαδή στο κράτος (απαραίτητη διευκρίνιση: στα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων και τα δάνεια και οι υποθήκες πάνω στα δάνεια). Ταυτόχρονα όμως τα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών περιέρχονται πια, εκτός από το ΤΧΣ, και στη δικαιοδοσία του αγγλικού δικαίου που διέπει τη νέα δανειακή σύμβαση και το PSI.

Γιάννης Δραγασάκης: Να αποτρέψουμε το μεγάλο σκάνδαλο της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών σε βάρος της κοινωνίας



ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Το θέμα της ανακεφαλαιοποίησις των ελληνικών τραπεζών τείνει να εξελιχθεί σε μείζον εθνικό σκάνδαλο μεταφοράς νέων βαρών στην κοινωνία. Για την ώρα η παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ διά του Αλ. Τσίπρα στον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο εμπόδιζε τις αδιαφανείς και περίεργες μεθοδεύσεις τόνισε με έμφαση στην κατάμεστη από 500 άτομα αίθουσα του ξενοδοχείου “Τιτάνια” ο Γιάννης Δραγασάκης, εισηγητής στην χτεσινή ημερίδα που διοργάνωσε η επιτροπή του Χρηματοπιστωτικού τομέα του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα κυριότερα σημεία της εισήγησης Δραγασάκη ήταν: Αν τα 50 δισ. ευρώ που χρεώνεται το ελληνικό δημόσιο για να καλύψει τις ζημιές του εγχώριου τραπεζικού συστήματος, εξαιρώντας χωρίς εξηγήσεις μέχρι στιγμής την Αγροτική και το Τ.Τ., δεν γίνουν κοινές μετοχές με δικαίωμα ψήφου, όπως δεσμεύονταν δημοσίως μέσα στη Βουλή τόσο ο πρωθυπουργός όσο και ο κ. Βενιζέλος, από τα 50 δισ. διεκδικήσιμα για επιστροφή θα είναι μόνον τα 16! Με λίγα λόγια, οι τράπεζες που φέρουν τεράστια ευθύνη για την οικονομική κρίση και τις φούσκες που δημιουργήθηκαν, σώζονται επειδή οι ιδιοκτήτες και οι μέτοχοι δεν έχουν χρήματα για τις αυξήσεις κεφαλαίων ή δεν θέλουν να ρισκάρουν τις δικές τους περιουσίες, φορτώνοντας επιπλέον βάρη στο κοινωνικό σύνολο.

Φόβοι ενώπιον των εκλογών



foto:  http://www.lukasvasilikos.com/ 
ΠΗΓΗ: Καθημερινή 24/4
Tου Νίκου Γ. Ξυδάκη
Δεκατρείς ημέρες προ των εκλογών, η ατζέντα χρωματίζεται, μεταξύ πολλών άλλων, από δύο φόβους: τον φόβο της ακροδεξιάς και τον φόβο της ακυβερνησίας. Και οι δύο φόβοι έχουν πραγματική βάση, αλλά, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, υπερτονίζονται καθυστερημένα και υστερόβουλα, χωρίς να αναδεικνύονται οι γενεσιουργές αιτίες και χωρίς να εντοπίζονται οι συνέπειες στις πραγματικές διαστάσεις.
Ως προς την ακυβερνησία: τα δύο μεγάλα κόμματα που έχουν ακεραία την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας επί 38ετία, άρα και την κύρια ευθύνη για το σημερινό ναυάγιο, ζητούν ψήφο για να ξανακυβερνήσουν, με τα ίδια πρόσωπα, με ίδιες δομές, ίδιες πρακτικές. Ο κατεδαφιστής είναι ο πιο άξιος οικοδόμος, λένε, και ψελλίζουν συμπληρωματικά και μια συγγνώμη. Παράδοξο; Οχι. Δυστυχώς, οι άνθρωποι αυτοί, κατά τεκμήριο ανεπαρκείς και λιπόψυχοι, δεν μπορούν να εννοήσουν τη ζωή τους εκτός εξουσίας. Ακόμη και η νομή των ερειπίων είναι λόγος ύπαρξης γι’ αυτούς.

Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΛΙΤΟΤΗΤΑΣ



ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ 25/4
Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Κανένας τους δεν θα γλιτώσει! Κανένας ηγέτης χώρας-μέλους της ΕΕ που εφαρμόζει τις πολιτικές εξουθενωτικής λιτότητας που υπαγορεύουν οι Γερμανοί μέσω Βρυξελλών δεν κατορθώνει να αποτρέψει την ανατροπή της κυβέρνησης της οποίας ηγείται! Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε είναι ο... δέκατος τρίτος (!) πρωθυπουργός κράτους της ΕΕ που παραιτείται ή ανατρέπεται την τελευταία διετία - και μάλιστα ο δεύτερος Ολλανδός πρωθυπουργός που πέφτει στο διάστημα αυτό, καθώς ο προηγούμενος έπεσε το 2010Ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί θα είναι σε δέκα μέρες ο 14ος ηγέτης που θα ηττηθεί, ενώ ήδη παραπαίει και ο πρωθυπουργός της Τσεχίας Πετρ Νέτσας και ίσως αποδειχθεί θέμα ημερών μόνο να γίνει το 15ο «θύμα» της ευρωλιτότητας.
Ποτέ άλλοτε η πολιτική της ΕΕ δεν είχε αποδειχθεί τόσο «θανατηφόρα» για τις κυβερνήσεις που την εφαρμόζουν. Ούτε... πολιτική πανούκλα να ήταν!

The Eurozone Recession: Are There Alternatives?






CEPR Co-Director Mark Weisbrot recently debated Mahmood Pradhan, Deputy Director of the IMF’s European Department, on the eurozone crisis and strategies for its resolution. While Pradhan argued for strategies that would lower labor costs, Mark argued that the European authorities, including the European Central Bank, should reverse course, intervene to lower long-term interest rates, and support stimulus programs for economic recovery; and that some governments should consider leaving the euro if the authorities insist on continued austerity and high unemployment. A video of the event is available below or after the jump

Τι σημαίνουν για τις καταθέσεις οι ζημιές σοκ των τραπεζών ύψους 28 δισ. ευρώ



foto: http://www.lukasvasilikos.com/
ΠΗΓΗ: Banks' News

Άμεσα συνδεδεμένη με την πορεία ανακεφαλαιοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι η ασφάλεια των καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες, καθώς αν κάτι «στραβώσει» υπάρχει κίνδυνος επεισοδίου.
Οι τέσσερις μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες (Εθνική Τράπεζα, Alpha Bank, Eurobank, Τράπεζα Πειραιώς) λόγω των απομειώσεων από το PSI που έφτασαν τα 25 δισ. ευρώ, εμφάνισαν το 2011 ζημιές συνολικού ύψους 28 δισ. ευρώ.
Παρά το γεγονός ότι τα ίδια κεφάλαιά τους εξανεμίστηκαν, το συστημικό επεισόδιο αποσοβήθηκε μετά την παρέμβαση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), το οποίο εγγυήθηκε την αναπλήρωση των 18 δισ. ευρώ που ήταν αναγκαία.
Προσωρινή στήριξη
Η στήριξη που παρασχέθηκε στην παρούσα φάση με αυτόν τον τρόπο είναι προσωρινή, καθώς απομένουν να διευκρινιστούν μία σειρά από ζητήματα, από τα οποία θα καθοριστούν οι τελικές ανάγκες σε κεφάλαια έως και τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.
Οι πρώτες εκτιμήσεις της αγοράς κάνουν λόγο για ένα έλλειμμα κεφαλαίων της τάξης των 25 δισ. ευρώ, το οποίο θα πρέπει να καλύψουν οι τέσσερις μεγαλύτεροι τραπεζικοί όμιλοι.
Τα κεφάλαια αυτά θα εισφερθούν κατά πάσα πιθανότητα κατά 90% από το ΤΧΣ και κατά 10% από τους ιδιώτες μετόχους.

Eurostat: Και όμως η Ελλάδα έχει φθηνό κόστος εργασίας!


ΠΗΓΗ: avanti popolo

Αλλος ένας μύθος καταρρέει (και οι μυθοπλάστες κρύβονται).


Μας έχουν πιπιλίσει το μυαλό ότι έχουμε υψηλότερο κατώτατο μισθό από την Ισπανία και την Πορτογαλία – μας το είπαν τόσες φορές που το έμαθε μέχρι και η Λαγκάρντ και το χρησιμοποιεί στις συνεντεύξεις της. Βέβαια χρησιμοποιούν ότι τους συμφέρει και δεν λένε ότι ο μέσος μισθός στην Ελλάδα είναι πιο χαμηλός από της Ισπανίας και της Πορτογαλίας…

Τώρα έρχεται η Eurostat για να αποκαλύψει ότι το 2010 (δηλαδή πριν από τις μειώσεις του 2011 και του 2012) στην Ελλάδα το μέσο ωριαίο κόστος εργασίας είναι κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο! Δηλαδή είμαστε ήδη μία φθηνή χώρα, αλλά και πάλι δεν επενδύουν.

Με βάση τα επίσημα στοιχεία της Eurostat το 2010 το μέσο ωριαίο κόστος εργασίας στην Ε.Ε. των 27 ήταν 22,5 ευρώ και στην Ευρωζώνη στα 26,9 ευρώ. Την ίδια ώρα στην Ελλάδα το μέσο κόστος εργασίας ανά ώρα απασχόλησης ήταν στα 17,5 ευρώ.

Αλλά και το 2011 η απόσταση Ελλάδα – Ε.Ε. διευρύνθηκε καθώς το μέσο ωριαίο κόστος εργασίας στην Ε.Ε. διαμορφώθηκε στα 23,1 ευρώ και στην Ευρωζώνη στα 27,6 ευρώ, ενώ στην Ελλάδα μειώθηκε λόγω των περικοπών στους μισθούς.

AvantiPopoloGR 

Stiglitz: Η πολιτική είναι η ρίζα του προβλήματος



ΠΗΓΗ: euro2day

Οι πολιτικές λιτότητας οδηγούν σε διπλή ύφεση, προειδοποιεί ο Αμερικανός οικονομολόγος Joseph Stiglitz, μιλώντας στο περιοδικό The European. Ο ίδιος κάνει λόγο για παραλογισμό σε ό,τι αφορά τις περικοπές στην κοινωνική προστασία, ενώ προβλέπει και τη δημιουργία νέων κινημάτων διαμαρτυρίας. 

Σύμφωνα με τον ίδιο, η λιτότητα από μόνη της «είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα είναι καταστροφική», καθώς οδηγεί σε διπλή ύφεση, η οποία θα μπορούσε να είναι πολύ σοβαρή. «Πιθανότατα θα κάνει την ευρωπαϊκή κρίση χειρότερη», τονίζει, συμπληρώνοντας πως «οι βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις θα είναι πολύ κακές για την Ευρώπη». 

Ωστόσο, όπως εκτιμά, το ευρύτερο θέμα αφορά το «γερμανικό μοντέλο». Όπως υποστηρίζει, αυτό το μοντέλο έχει πολλές πτυχές -μεταξύ των οποίων και το κοινωνικό μοντέλο-, που δίνουν τη δυνατότητα στη Γερμανία να αντέξει πολύ μεγάλη πτώση του ΑΕΠ της προσφέροντας υψηλά επίπεδα κοινωνικής προστασίας. 

Μετά τα spreads, CDS, μνημόνια, επιλεκτική χρεοκοπία, credit event ποιο θα είναι το επόμενο επεισόδιο στο ελληνικό δράμα; ….Το διπλό νόμισμα στην Ελλάδα αυτό προετοιμάζουν μεθοδικά



Foto: http://www.lukasvasilikos.com/
ΠΗΓΗ: bankingnews.gr
Π. Λεωτσάκος

Ο ελληνικός λαός παρακολουθεί ένα δράμα με ιδιαίτερη πλοκή με επίκεντρο την τύχη της ελληνικής οικονομίας.
Η Ελλάδα για να φθάσει στο σήμερα παρακολούθησε πολλά επεισόδια της τραγωδίας που συντελέστηκε. 
Παρακολούθησε προς τα spreads από τις 21 μονάδες βάσης έναντι των γερμανικών έφθασαν στις 6-7 χιλ μονάδες βάσης πρόσφατα. 

Τότε το πολιτικό σύστημα εξήγησε στην κοινωνία  ότι «οι κακοί κερδοσκόποι φταίνε»
Παρακολούθησε τα spreads από τις 150 μονάδες βάσης στις 7800 μονάδες βάσης. 
Τότε το πολιτικό σύστημα εξήγησε στην κοινωνία ότι «οι κακοί κερδοσκόποι και η αδύναμη οικονομίας μας» τα οδήγησαν στα ύψη. 
Η ελληνική κοινωνία παρακολούθησε τα μνημόνια. Παρακολούθησε μια κυβέρνηση που παρέδωσε την χώρα σε μηχανισμούς στήριξης το ονόμασαν «διάσωση της χώρας». 
Τα μνημόνια δεν άλλαξαν στο ελάχιστο την τύχη της χώρας απλά επιδείνωσαν το οικονομικό προφίλ των μακροοικονομικών μεγεθών της χώρας.

Ζίζεκ: Occupy Wall Street: τι άλλο θα ακολουθήσει;




Του Σλαβόι Ζίζεκ, The Guardian 24/4/2012

μετάφραση Αριάδνη Αλαβάνου
“Για τον Μαρξ, το ζήτημα της ελευθερίας δεν θα έπρεπε να τοποθετείται πρωτίστως στην πολιτική σφαίρα. Το κλειδί για την πραγματική ελευθερία βρίσκεται μάλλον στο “απολίτικο” δίκτυο κοινωνικών σχέσεων, από την αγορά μέχρι την οικογένεια, όπου η αλλαγή που χρειάζεται, αν θέλουμε μια πραγματική βελτίωση, δεν είναι μια πολιτική μεταρρύθμιση, αλλά μια αλλαγή στις “απολίτικες” κοινωνικές σχέσεις παραγωγής. Δεν ψηφίζουμε για το ποιος κατέχει τι, για τις σχέσεις στο εργοστάσιο κ.λπ. -- όλα αυτά αφήνονται σε διαδικασίες εκτός της σφαίρας της πολιτικής”.
Τι κάνουμε ως συνέχεια του κινήματος “Κατάληψη της Γουόλ Στριτ” , όταν οι διαδηλώσεις που άρχισαν πολύ μακριά –στη Μ. Ανατολή, την Ελλάδα, την Ισπανία, το Ην. Βασίλειο-- έφτασαν στο κέντρο και τώρα είμαστε πιο δυναμωμένοι και ορατοί από όλο τον κόσμο;
Μιμούμενος το κίνημα Κατάληψη της Γουόλ Στριτ στις 16/10/2011, ένας διαδηλωτής στο Σαν Φρανσίσκο απευθύνθηκε στο πλήθος προσκαλώντας το να συμμετάσχει σαν να ήταν ένα χίπικο γεγονός, του στιλ της δεκαετίας του 1960:
“Μας ρωτούν ποιο είναι το πρόγραμμά μας. Δεν έχουμε πρόγραμμα. Είμαστε εδώ γιατί περνάμε καλά”.

Τρίτη 24 Απριλίου 2012

Παρθένες πολιτικοί



ΠΗΓΗ: Μικρος Φωκιων


(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην κυριακάτικη εφημερίδα ΤΟ ΧΩΝΙ)
Την γκαντεμιά μου μέσα. Τόσα χρόνια διατηρώ τραπεζικό λογαριασμό και ούτε μια φορά δεν έγινε ένα λάθος να γεμίσει με καμιά εκατοσταριά εκατομμύρια.


Ενώ στους λογαριασμούς του Άκη έγιναν τέτοια λάθη.


Αλλά ανθρώπινο είναι. Πας το βιβλιάριο της τράπεζας για μια ενημέρωση. Ε! δεν είναι δύσκολο ο υπάλληλος να πατήσει κατά λάθος ένα πλήκτρο, το 3 ας πούμε και μετά αφηρημένος να αφήσει το δάκτυλο του στο μηδέν και να πατηθεί έξι εφτά φορές. Και να βάλει ο διάολος το ποδάρι του και αυτό το νούμερο να πιστωθεί ως κατάθεση. Καθημερινό φαινόμενο και απόλυτα ανθρώπινο…


Όλοι οι πολίτες της χώρας έλεγαν χρόνια τώρα να μπει ένας πολιτικός στην φυλακή. Και τώρα που, έστω, προφυλακίστηκε ο ωραίος Άκης δεν ικανοποιούνται.

H κόντρα της οικονομίας, Βαρουφάκης vs Παπακωνσταντίνου



Πηγή: protagon.gr

H μεγαλύτερη μεταπολεμική επίθεση ενάντια στους λαούς της Eυρώπης



Του Σήφη Σταυρίδη*

Mε πομπώδεις διακηρύξεις και με απλόχερες υποσχέσεις περί «ισόρροπης και σταθερής οικονομικής προόδου και κοινωνικής συνοχής», επενδύθηκε η δημιουργία της EE, κάτω από τον εφιάλτη των αντιδραστικών Συνθηκών του Mάαστριχτ, του Άμστερνταμ και της Λισαβόνας. Σήμερα, τριάντα ένα χρόνια μετά, εκείνο που περονιάζει μέχρι το μεδούλι όλο αυτό το αντιδραστικό μόρφωμα του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού, είναι η καταπάτηση κάθε έννοιας εργασιακού δικαιώματος, η απαξίωση των εργαζομένων και συνταξιούχων και η απάνθρωπη μεταχείριση των ευρωπαϊκών λαών προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του δυτικοευρωπαϊκού μονοπωλιακού κεφαλαίου.
H ίδια η Eυρωζώνη παρουσιάζει έκδηλα τα σημάδια της ύφεσης. H συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας, σε συνδυασμό με την αύξηση της ανεργίας και την άνοδο των τιμών δημιουργούν μία ζοφερή κατάσταση που επιδεινώνεται από την άρνηση των τραπεζών, ­παρά τα τρισεκατομμύρια ευρώ της χρηματοδότησής του­ς, να εξασφαλίσουν ρευστότητα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που κατά εκατοντάδες καθημερινά αναστέλλουν τις δραστηριότητές τους. H παγκόσμια κρίση έδωσε μία μοναδική ευκαιρία για την παραπέρα μείωση του μισθού εργασίας και τη λεηλασία των εργασιακών δικαιωμάτων από το μεγάλο δυτικοευρωπαϊκό κεφάλαιο. Άλλωστε, όπως διακήρυξαν οι ηγέτες της EE: «... η κρίση τονίζει την ανάγκη για τη συνέχιση και επιτάχυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων». Kαι μόνη η διατύπωση αυτή δίνει το στίγμα του τι πρόκειται να επακολουθήσει στα επόμενα χρόνια. 

Overtveldt: Τα μνημόνια δεν οδηγούν πουθενά



ΠΗΓΗ: Κουτί Πανδώρας

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ AvantiPopolo: Οι Γερμανοί σύμβουλοι της Ελλάδας στην ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών!



ΠΗΓΗ: avanti popolo


Την Deutche Bank AG της Μέρκελ και του Άκερμαν έβαλε η ελληνική κυβέρνηση ως σύμβουλό της για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών! 

Με το έγγραφο που αποκαλύπτει το avantipopolo.gr αποφασίζεται ότι η ανάθεση στηνDeutche Bank AG, με έδρα το Λονδίνο, της παροχής υπηρεσιών συμβούλου του Υπουργείου Οικονομικών με αντικείμενο την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών Τραπεζών.

Απ’ ότι γνωρίζουμε πρόκειται για πρόταση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Ηλία Πλασκοβίτη. Τώρα πώς αποφασίσθηκε να γίνει η συγκεκριμένη πρόταση, από ποιους και γιατί στο Λονδίνο, ο Θεός και η ψυχή τους.
Η Deutche Bank AG θα παρέχει χρηματοοικονομικές συμβουλές και βοήθεια, η οποία μπορεί ενδεχομένως να περιλαμβάνει συμβουλές και βοήθεια για την διάρθρωση, τον προγραμματισμό και την συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις. Η Deutche BankAG θα πληρωθεί με 36.900 ευρώ, αλλά το ενδιαφέρον είναι η εκ των έσω γνώση της κατάστασης των τραπεζών και της ελληνικής οικονομίας που θα αποκομίσει καθώς
-θα διατυπώνει και θα αναλύει τις ενδεχόμενες τραπεζικές δομές ανακεφαλαιοποίησης για την προετοιμασία εκθέσεων σχετικά με τις επιπτώσεις που θα έχουν οι διάφορες δομές ανακεφαλαιοποίησης και οι άλλες παράμετροι που σχετίζονται με την οικονομική θέση της Ελλάδας.
-θα προβαίνει σε συστάσεις στο Υπουργείο Οικονομικών για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των σχεδίων ανακεφαλαιοποίησης.
-θα συνεργάζεται με το Υπουργείο Οικονομικών, το Γραφείο του Πρωθυπουργού, την Τράπεζα της Ελλάδας, την Τρόικα, το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Μια μαρξιστική οπτική για την κρίση του χρέους



ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ
Tου
Γιάννη Μηλιού*

Η παρούσα παγκόσμια κρίση αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες κρίσεις μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, δηλαδή είναι μια βαθιά κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου. Ξεκίνησε από τη χρηματοπιστωτική σφαίρα και σε σύντομο διάστημα έπληξε τις τράπεζες σε ΗΠΑ, Ευρώπη κλπ. Από τη στιγμή που τα κράτη αρχίζουν να δημιουργούν μηχανισμούς προστασίας για τις τράπεζες, η κρίση εξελίσσεται σε κρίση δημόσιου χρέους.
Η κρίση δημόσιου χρέους ξεσπά πρώτα στο Ντουμπάι, μετά στην Ευρωζώνη και μετά σε όλες τις χώρες. Το χρέος εκτινάσσεται. Στην Ιαπωνία είναι πάνω από 200% του ΑΕΠ. Στην Ευρωζώνη αυτό το μεγάλο χρέος (καίτοι μικρότερο της Ιαπωνίας) αρχίζει να εκδηλώνει χαρακτηριστικά χρηματοπιστωτικής αφερεγγυότητας (insolvency). Τι σημαίνει αυτό; Ότι στην Ευρώπη, αυτοί που δανείζουν τα κράτη / τους κρατικούς προϋπολογισμούς, δεν θέλουν πια να δανείσουν. Στην Ιαπωνία δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, και παρά το μέγεθος του χρέους τα επιτόκια παραμένουν πολύ χαμηλά, διότι οι κάθε λογής κάτοχοι χρήματος εξακολουθούν να δανείζουν το ιαπωνικό δημόσιο, και το χρέος παραμένει διαχειρίσιμο.
Διότι στην Ιαπωνία το δημόσιο έχει την αρωγή της Κεντρικής Τράπεζας, η οποία εγγυάται το 100% του κρατικού χρέους και δανείζει στο κράτος τα ποσά που απαιτούνται, έναντι ισόποσης αξίας ομολόγων που εκδίδει. Γιατί δεν συμβαίνει το ίδιο στην Ευρώπη; Διότι η απόλυτα νεοφιλελεύθερη αρχιτεκτονική της ΕΕ, δηλαδή οι συνθήκες του Μάαστριχτ, της Λισαβόνας κλπ., απαιτεί ότι όλα τα προβλήματα σχετικά με το δημόσιο χρέος των κρατών-μελών θα τα επιλύουν άμεσα οι απελευθερωμένες χρηματαγορές, χωρίς την προστατευτική παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Χριστόφορος Βερναρδάκης: Οι εκλογές θα μας βάλουν σε μια νέα ιστορική περίοδο



ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ
Την εκτίμησή του ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα διαιρετική τομή στο πολιτικό σύστημα, για πρώτη φορά τόσο έντονη μετά τον εμφύλιο, εκφράζει ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, επίκουρος καθηγητής πολιτικής επιστήμης και επιστημονικός σύμβουλος της VPRC, μιλώντας στον Δρόμο, επισημαίνοντας ταυτόχρονα την ανάγκη να ηγεμονεύσει ιδεολογικά και πολιτικά η Αριστερά στην αντιμνημονιακή πτέρυγα του πολιτικού σκηνικού. Τέλος, επισημαίνει τη νέα δυναμική που θα δώσει το εκλογικό αποτέλεσμα στην σύμπτυξη των δυνάμεων της Αριστεράς, κάτω από την πίεση της κοινωνικής πραγματικότητας.
Να ξεκινήσουμε με την ρευστοποίηση του πολιτικού συστήματος έτσι όπως το ξέραμε. Ποια είναι η εκτίμησή σας, είμαστε όντως μπροστά σε μια νέα κατάσταση;
Ναι, είμαστε μπροστά σε ρευστοποίηση του κομματικού συστήματος διότι οι βασικές συντεταγμένες που παρήγαγε από το ’74 και μετά, ή τουλάχιστον από το ’77 και μετά, αναθεωρούνται. Είχαμε ένα ισχυρό δικομματισμό, που ήταν το θεμελιακό εργαλείο λειτουργίας αυτού του πολιτικού συστήματος, το οποίο ήταν αποδοτικό για την λειτουργία του μεταπολιτευτικού συστήματος.

Γ. Βαρουφάκης: Η Ευρώπη χρειάζεται σύστημα ανακύκλωσης πλεονασμάτων



ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ 23/4/2012
Συνέντευξη στην εφημερίδα «Die Tageszeitung»
Πρέπει να αλλάξει συθέμελα η αρχιτεκτονική του ευρώ, τονίζει σε συνέντευξή του στην  εφημερίδα «Die Tageszeitung» ο έλληνας οικονομολόγος. Τα σημαντικότερα σημεία της συνέντευξης: 
«Στην τρόικα υπάρχουν δύο παρατάξεις. Η μία αποτελείται από κυνικούς και η άλλη από ανόητους. Οι ανόητοι θεωρούν ότι θα είχαν λύσει πράγματι το πρόβλημα. Οι κυνικοί γνωρίζουν ότι όλα τα πακέτα διάσωσης και τα προγράμματα λιτότητας δεν θα φέρουν λύση, τους έφεραν όμως αυτό που οι ίδιοι ήθελαν, δηλαδή να κερδίσουν χρόνο. Χρόνο προκειμένου να επεξεργαστούν μια λύση. Το πράγμα είναι απλό: εάν κάποιος έχει χρεοκοπήσει, δεν μπορώ εγώ να τον σώσω δίδοντάς του ένα τεράστιο δάνειο υπό όρους που μειώνουν το εισόδημά του. Στις αρχές του 2010 ήταν ξεκάθαρο ότι το ελληνικό κράτος είχε χρεοκοπήσει. Η Ευρώπη είχε μία απλή επιλογή: είτε να επιτρέψει στη χρεοκοπημένη χώρα να κηρύξει χρεοκοπία είτε να κατανοήσει ότι ένα τέτοιου είδους πρόβλημα μίας χώρας της Ευρώπης έχει επιπτώσεις κάπου αλλού στην Ευρώπη. Αυτό δηλαδή σημαίνει ότι, όσο η Ελλάδα αύξανε τα ιδιωτικά και κρατικά χρέη της, κάποια άλλη χώρα, όπως η Γερμανία, λόγω και της πολιτικής των χαμηλών μισθών, ήταν σε θέση να “χτίζει” τον οικονομικό ηγετικό της ρόλο. Σ’ αυτήν την περίπτωση πρέπει κανείς να αλλάξει την αρχιτεκτονική του ευρώ. Δεν έγινε τίποτε από τα δύο». 

ΝΕΟ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΖΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ!



Πηγή: Ναυτεμπορική (via Iskra)

ΑΜΕΙΛΙΚΤΕΣ ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΟΥ 2ΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
ΕΜΠΑΙΖΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ ΜΕ ΨΕΥΔΟ-ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ Α. ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ!
Απολύσεις από το Δημόσιο και νέες μειώσεις αποδοχών για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους-πέραν των ειδικών μισθολογίων- δρομολογούνται αμέσως μετά τις εκλογές, από τον προσεχή Ιούνιο, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος για τις περικοπές ύψους 11,5 δισ. ευρώ, που προβλέπει η νέα δανειακή σύμβαση!
Παρά τις διαβεβαιώσεις, που δίνονται στην προεκλογική περίοδο, η μισθολογική δαπάνη στο δημόσιο τομέα, με οποιοδήποτε τρόπο πρέπει ναμειωθεί κατά 1% του ΑΕΠ ή κατά 2,06 δισ. ευρώ, στη διετία 2013-2014, που σημαίνει ετήσια εξοικονόμηση κατά 1 δισ. ευρώ.
Επιστρέφει η τρόικα
Όπως σημειώνουν αρμόδιοι παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών, που έχουν γνώση των απόψεων της τρόικας, στόχος των ελεγκτών, που επανέρχονται στα μέσα Μαΐου για έλεγχο και διαβουλεύσεις με τη νέα κυβέρνηση, είναι η μείωση της μισθολογικής δαπάνης στο δημόσιο τομέα, που σήμερα καλύπτει το 42% των πρωτογενών δαπανών του προϋπολογισμού, ή το 32,5% των συνολικών δαπανών του προϋπολογισμού (πλην χρεολυσίων).

European turmoil, American collateral




ΠΗΓΗ: Guardian
Robin Wells

For the US, the risk of damage from the eurozone's crises is not primarily economic, but political. But there is opportunity, too


Yet another ugly day in financial markets: around the world stocks fell, the euro weakened, and commodity prices fell on fears that world growth will stall. The source of the problems was, again, Europe.

In the Netherlands, the center-right government of Mark Rutte fell, unable to cobble together a coalition to pass budget cuts required by EU fiscal rules – rules that mandate that eurozone countries run annual deficits no more than 3% of GDP, which would force stringent austerity upon the Dutch to bring down a deficit that is currently projected to be 4.6% of GDP in 2012. Rutte, along with Merkel of Germany, was a hardline advocate of the 3% fiscal discipline rules.