Tageszeitung: Γερμανία, ο εσωτερικός τύραννος της Ευρώπης

ΠΗΓΗ: tageszeitung via ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/04/2012

Η Ευρώπη έχει έναν νέο θηριοδαμαστή. Το όνομα αυτού είναι Γερμανία και δεν είναι καθόλου ωραίος. Επειδή οι ελβετικές διωκτικές αρχές έκαναν τη δουλειά τους, και άρχισαν έρευνες εναντίον τριών Γερμανών εφοριακών που κατηγορούνται ότι απέκτησαν με παράνομο τρόπο στοιχεία τραπεζικών λογαριασμών, τώρα το μαστίγιο του θηριοδαμαστή εγκατέλειψε για λίγο τους Έλληνες ως προσφιλές αντικείμενο της προσοχής του και στράφηκε στους Ελβετούς. Λες και οι νόμοι του ελβετικού κράτους και οι κανόνες λειτουργίας των Ελβετών αστυνομικών, όπως άλλωστε και η δημοκρατική βούληση των Ελλήνων ψηφοφόρων δεν έχουν καμία ισχύ και αξία.

Μένει, λοιπόν, να δούμε εάν θα φορτωθούν πρώτοι οι Έλληνες έναν επίτροπο λιτότητας, όπως τον θέλει η Άγγελα Μέρκελ, ή οι Ελβετοί έναν επίτροπο των τραπεζών. Φυσικά δεν είναι το ίδιο να κυνηγάει κανείς, έστω με παράνομο τρόπο, τους Τσουμβίνκελ (σ.σ.: πρόκειται για έναν διαβόητο Γερμανό μάνατζερ με εξαιρετικές επιδόσεις στη φοροδιαφυγή μέσω Ελβετίας) και τους φίλους του και να στερεί από τους Έλληνες συνταξιούχους το ψωμί τους. Όμως η λογική πίσω από αυτές τις πιέσεις είναι η ίδια και στο μεταξύ αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής, μαζί με τη μετριόφρονα επισήμανση, ότι δεν πρέπει να κανείς να υπερτιμά τον νέο ρόλο της Γερμανίας ως παγκόσμια δύναμη.

Ο φασισμός του κ. Βενιζέλου

πηγή: Αυγή

του Γ. Μηλιού

«Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο εκφασισμού», δήλωσε στις 4.4.12 ο Ευ. Βενιζέλος απευθυνόμενος προς τους «ανθρώπους των Γραμμάτων και της Τέχνης», που, ανταποκρινόμενοι στην πρόσκλησή του, είχαν σπεύσει να τον ακούσουν στο Μουσείο Μπενάκη. Την άποψη αυτή δικαιολόγησε με το επιχείρημα ότι «κινδυνεύουμε να έχουμε στο Κοινοβούλιο δυνάμεις εχθρικές προς τον κοινοβουλευτισμό. Οι έρευνες της κοινής γνώμης κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου».

Ο ΣΥΝΕΙΡΜΟΣ είναι εκπληκτικός: Η κατάρρευση της εκλογικής επιρροής των κομμάτων του Μνημονίου υποδηλώνει κίνδυνο εκφασισμού! Κι ας συγκυβέρνησαν με το ακροδεξιό ΛΑΟΣ. Κι ας προσπαθούν να αλλάξουν την πολιτική ατζέντα από τα ζητήματα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής και το ερώτημα «ποιος θα πληρώσει τις επιπτώσεις της κρίσης, οι ολιγαρχίες του πλούτου ή η κοινωνική πλειοψηφία;» στη νεοεθνικιστική αντιμεταναστευτική υστερία, μέσα από την ωμή αστυνομική βία.

Ληγμένοι πολιτικοί

ΠΗΓΗ: Καθημερινή 7/4/2012

Του Νικου Γ. Ξυδακη

Το δικομματικό σύστημα εξουσίας, που σφράγισε τη μεταπολιτευτική περίοδο, αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο της κατάρρευσης, υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης και της αδυναμίας του να τη διαχειριστεί. Η κατάρρευση στοιχειοθετείται αφενός από τις δημοσκοπήσεις της αλαφιασμένης και αμφίβουλης κοινής γνώμης, αλλά και από τη στάση του πολιτικού προσωπικού, ελάχιστες εβδομάδες προ των εκλογών. Ληξιπρόθεσμοι βουλευτές και υπουργοί, οι οποίοι την παρελθούσα διετία νομοθέτησαν το ψαλίδισμα των μελλουσών γενεών, χωρίς να έχουν διαβάσει καν τους νόμους, καταθέτουν στη Βουλή, την υστάτη στιγμή, τροπολογίες χιλιάδων σελίδων για να τακτοποιήσουν εκκρεμότητες της εκλογικής πελατείας. Νυσταγμένοι, βαριεστημένοι, ληγμένοι, νομοθετούν επί των ερειπίων, λίγο προτού βρεθούν στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Παραδόξως, δε, εκτιμούν ότι υπάρχει ακόμη εκλογική πελατεία.

Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιες δεκατρείς. Νίκος Κουνενής

Ενότητα (ες) ναι, σ’ αυτό συμφωνούμε πλέον όλοι (πλην ΚΚΕ, βεβαίως- και δυστυχώς). Οπότε, το μόνο που μας απασχολεί ακόμη είναι το πρωτεύον, και άκρως δυσεπίλυτο, ερώτημα: πώς θα’ ναι ακριβώς η ενότητα; Μετωπική ή Κοινής Δράσης; Ευρεία, στενή, εξ (ιδεολογικοπολιτικού) αίματος ή/και εξ αγχιστείας; Αντιευρωενωσιακή, αντιευρωνομισματική, αντικαπιταλιστική, αντιμπεριαλιστική, αντικατοχική ή σκέτα αντιμνημονιακή; Πατριωτική, διεθνιστική, αντισυστημική, αντισαπιοσυστημική, πραγματικοδημοκρατική, σοσιαλιστική, κομμουνιστική ή κομμουνιστικοαπελευθερωτική; Εκλογική, κινηματική, από τα πάνω, από τα κάτω, ή/και όλα μαζί; Θα σηματοδοτεί την παρουσία της μέσω «ιστορικών» προσώπων, ή όχι; Θα τροφοδοτείται από τις επαναστατικές σταθερές, τις ιδεολογικοπολιτικές τάσεις των πρόσφατων δεκαετιών, τις ιδιαιτερότητες της παρούσας συγκυρίας, ή τις ακατέργαστες απαιτήσεις που ανέδειξε η πλατεία;

  ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ 6/4/2012

του Ν. Κουνενή

Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιες δεκατρείς
(ενωτικές προτάσεις στην Αριστερά)

Τριάντα τόσα χρόνια πριν, ο Γιάννης Ιωάννου δημοσίευσε στο «Αντί» μια  γελοιογραφία, στην οποία παρουσίαζε μια υπαίθρια αγορά, μέσα από τα κιόσκια της οποίας οι συλλογικότητες της Αριστεράς προπαγάνδιζαν τις μοναδικά σωστές προτάσεις τους για ενότητα, προτάσεις που εξορισμού δεν αποτελούσαν τίποτα περισσότερο από προυποθέσεις αποκλεισμού από αυτές όλων των υπολοίπων: «αντιμονοπωλιακή- αντιιμπεριαλιστική», «αντιδικτατορική- δημοκρατική», «ενότητα στη βάση»,  «μαρξιστικολενινιστική» «εργατική- επαναστατική» και άλλες, ων ουκ έστιν αριθμός.

Γκέμπελ: Να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ

ΠΗΓΗ: euro2day

Έξοδο από την Ευρωζώνη συνιστά για την Ελλάδα ο γερμανικός Σύνδεσμος Οικογενειακών Επιχειρήσεων, ενώ λέει ότι «πρέπει να ξεγράψουμε τα δάνεια». Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, σε συνέντευξή του στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Λουτς Γκέμπελ, προβλέπει ότι «η Ελλάδα δεν θα επιβιώσει στην Ευρωζώνη ούτε θα μπορέσει να ορθοποδήσει», τα συνεχώς νέα μέτρα λιτότητας δεν πρόκειται στο τέλος να λειτουργήσουν, ενώ οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας θα αυξηθούν. 

Ο κ. Γκέμπελ εμφανίζεται πεπεισμένος ότι στις προσεχείς εκλογές θα επικρατήσουν «εκείνοι, που είναι κατά των μέτρων λιτότητας και των όρων που έχουν τεθεί» και προτείνει, «για οικονομικούς και κοινωνικούς λόγους», η Ελλάδα να αποφασίσει από μόνη της να εξέλθει της νομισματικής ένωσης. «Οι διασώστες Ευρωπαίοι αναγκάζουν την Ελλάδα να έχει μισθούς 30% χαμηλότερους. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να περάσει ειρηνικά», δηλώνει χαρακτηριστικά και προσθέτει ότι η δραστική μείωση τιμών και μισθών, που θα συμβάλει στην εξυγίανση, μπορεί να επιτευχθεί με κοινωνικό συμβόλαιο εκ των υστέρων μόνον εκτός του ευρώ, καθώς, σύμφωνα με τον κ. Γκέμπελ, μετά την επιστροφή στη δραχμή και μια σίγουρα δύσκολη υποτίμηση, τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν πάλι φθηνότερα και θα μπορούν να εξάγονται.

Τι εστί Τράπεζα σήμερον

ΠΗΓΗ: protagon.gr

του Γ. Βαρουφάκη

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχαν ιδιωτικές τράπεζες που λειτουργούσαν ως κανονικές επιχειρήσεις. Που έπαιρναν δηλαδή ρίσκο και είτε, εφόσον τους «έβγαινε», κέρδιζαν είτε, όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν «κατ’ ευχήν», διακινδύνευαν την ύπαρξή τους. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.

Τέτοιες τράπεζες σήμερα δεν υπάρχουν. Σήμερα οι «ιδιωτικές» τράπεζες, παγκοσμίως, αποτελούν έναν παραπλανητικό ευφημισμό. Ιδίως μετά το Κραχ του 2008, οι τράπεζες λειτουργούν ως μορφώματα που συνδυάζουν τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, αποτελώντας έτσι βαρίδια που τραβάνε τις κοινωνίες και τις αγορές μαζί τους στον πυθμένα ενός ωκεανού ζημιών και χρέους.

Αυτές τις μέρες, που μια υπό προθεσμία (και υπό αμφιλεγόμενη νομιμοποίηση) κυβέρνηση «διαπραγματεύεται» την λεγόμενη επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καλό είναι να θυμηθούμε τι εστί τράπεζα την σήμερον. Για να το θυμηθούμε όμως αυτό, χρειαζόμαστε μια αναδρομή στο ιστορικό του πώς φτάσαμε εδώ που είμαστε.

Kώστας Λαπαβίτσας: «Δεν υπάρχει διέξοδος για την Ελλάδα χωρίς κόστος» – στον Αδάμ Γιαννίκο

ΠΗΓΗ: ΜΟΝΟ #5

«Θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση στην ιστορία της οικονομικής θεωρίας και της οικονομικής εξέλιξης των χωρών να λέγαμε ότι έχουμε τρεις διαφορετικές κρίσεις αυτού του μεγέθους, οι οποίες συνέπεσαν χρονικά, είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά και ήταν όλες μέσα στο σύστημα του ευρώ, αλλά δεν είχαν σχέση με το ευρώ. Θα επρόκειτο για μία από τις μεγαλύτερες συμπτώσεις και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ανάλυσης για τους οικονομικούς ιστορικούς»

«Το ευρώ με τη σημερινή του μορφή δεν θα διατηρηθεί”

«Θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση στην ιστορία της οικονομικής θεωρίας και της οικονομικής εξέλιξης των χωρών να λέγαμε ότι έχουμε τρεις διαφορετικές κρίσεις αυτού του μεγέθους, οι οποίες συνέπεσαν χρονικά, είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά και ήταν όλες μέσα στο σύστημα του ευρώ, αλλά δεν είχαν σχέση με το ευρώ. Θα επρόκειτο για μία από τις μεγαλύτερες συμπτώσεις και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ανάλυσης για τους οικονομικούς ιστορικούς»

«Το νερό που έχει χυθεί δεν γυρίζει στο δοχείο», λέει μια παλιά ιαπωνική παροιμία. Διανύοντας τον πέμπτο χρόνο ύφεσης η οικονομία της Ελλάδας αναζητεί τον τρόπο που θα την ξαναβάλει στην κοίτη της ανάπτυξης. «Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω», λέει η αντίστοιχη ελληνική παροιμία. Σε ποιο χρόνο θα γυρίσει η Ελλάδα μετά τις αποφάσεις για την εφαρμογή του νέου μνημονίου; Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι καθηγητής Οικονομικών στη διεθνούς φήμης Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Μελετών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της μαρξιστικής πολιτικής οικονομίας στον αγγλοσαξονικό ακαδημαϊκό κόσμο. Έχει διδάξει μεταξύ άλλων σε πανεπιστήμια της Ιαπωνίας και της Τουρκίας, μελέτες του έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά, ενώ ο ίδιος μιλάει και γράφει ιαπωνικά.

Ανάπτυξη με Εργασιακά Κάτεργα

            

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

του Σπ. Κότσια

Το στρατηγικό μας σχέδιο στη Βόρεια Αμερική είναι να εστιάσουμε την προσοχή μας όσο το δυνατόν περισσότερο στη διαχείριση του επωνυμίου μας, την εμπορική μας εκμετάλλευση και το σχεδιασμό των προϊόντων, ως έναν τρόπο να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις και τις ανάγκες των καταναλωτών. Η μετακίνηση ενός σημαντικού τμήματος της βιομηχανικής μας παραγωγής  από την αγορά των ΗΠΑ και του Καναδά σε εργολήπτες σε ολόκληρο τον κόσμο θα προσδώσει στην εταιρεία μας μεγαλύτερη ευελιξία, προκειμένου να κατανείμουμε καλύτερα τους πόρους και το κεφάλαιό μας. Αυτά είναι κρίσιμα βήματα, αν θέλουμε να παραμείνουμε ανταγωνιστικοί.

Αυτά έλεγε ο Τζον Ερμάτινγκερ πρόεδρος του αμερικανικού τμήματος της Levis Strauss και εξηγεί την απόφαση της εταιρείας να κλείσει 22 εργοστάσια και να απολύσει 13000 Αμερικανούς εργαζόμενους . Φεβρουάριος 1999.

Οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες της βόρειας Αμερικής, του Καναδά, αλλά και της Ευρώπης θέλοντας να δημιουργήσουν ισχυρά επωνύμια με βαθύτερα εσωτερικά νοήματα βρίσκονται σε μια διαδικασία υπέρβασης της ανάγκης να ταυτίζονται με τα υλικά προϊόντα που κατασκευάζουν.

Αποχαιρετισμός στο Δημήτρη Χριστούλα- Πολιτικό διάβημα υπογεγραμμένο με αίμα – Σταύροs Λυγερός

Εφημ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6.4.12 (via contramee)

Οποια γνώμη κι αν έχει κανείς για το περιεχόμενο του μηνύματος που άφησε ο αυτόχειρας συνταξιούχος φαρμακοποιός Δημήτρης Χριστούλας, θα συμφωνήσει ότι το τραγικό διάβημά του διαπέρασε την ελληνική κοινωνία. Δεν είναι μόνο ότι το υπέγραψε με το αίμα του και μάλιστα κατά τρόπο τελετουργικό. Ούτε είναι μόνο η ξεκάθαρη και δεδηλωμένη πολιτική πρόθεση του αυτόχειρα. Είναι κυρίως το γεγονός ότι οι Ελληνες, στη μεγάλη πλειονότητά τους, αναγνώρισαν σ’ αυτό το δραματικό και οργισμένο σημείωμα μια πραγματικότητα ή μια απειλή για το δικό τους βίο, όταν τα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια συνεχώς πολλαπλασιάζονται.

GUARDIAN: Greek mourners: it was not suicide, it was financial murder

• Ross Domoney
• guardian.co.uk, 
• Thursday 5 April 2012

Athenians gather in the spot where a 77-year-old man shot himself dead over debts on Wednesday and a woman reads the man's suicide letter to the crowd. Later in the evening the vigil turns to chaos when riot police use teargas on protesters. Mourners say the police attacks were unprovoked

Tsolakoglou

ΠΗΓΗ:  thenextrecession

by michael roberts I know many have already commented on what happened last week outside the Greek parliament building in Athens.  But it's difficult not to express a feeling of anguish and anger together.  A cash-strapped Greek pensioner shot and killed himself outside parliament in Athens on Wednesday. Dimitris Christoulas was a retired chemist, with a wife and a daughter, who had sold his pharmacy in 1994.   In a suicide note found by police, he said: "This Tsolakoglou government has annihilated all traces for my survival, which was based on a very dignified pension that I alone paid for 35 years with no help from the state.  If one Greek had taken a Kalashnikov into his hands, I might have followed him and done the same but because I am of an age that makes it impossible for me to take strong action on my own, I see no other solution than this dignified end to my life, so I don't find myself fishing through garbage cans for my sustenance."

Aνθρωπιστική κρίση στο Πέραμα – BBC & Guardian

ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΟ ΡΕΚΟΡ Η ΑΝΕΡΓΙΑ.

KAΘΗΜΕΡΙΝΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ!

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ BBC

http://dai.ly/H8CkDr

Την απελπιστική κατάσταση των κατοίκων του Περάματος κατέγραψε το BBC, το οποίο δημιούργησε ένα βίντεο για την πολύπαθη περιοχή που μαστίζεται από την φτώχεια και την ανεργία.

Σύμφωνα με το BBC, μετά από τρία χρόνια περικοπών και λιτότητας, στο παλιό λιμάνι, η κατάσταση είναι τόσο κακή, που οι άνθρωποι κάνουν πλέον λόγο για “ανθρωπιστική κρίση”.

Περίπου το 60% των 25.000 κατοίκων του Περάματος, είναι άνεργοι και πολλοί από αυτούς καταφέρνουν να επιβιώσουν χάρη στα επιδόματα και την φιλανθρωπία, καθώς βασίζονται στην “καλοσύνη των ξένων” για να αγοράσουν τρόφιμα και να έχουν πρόσβαση σε φάρμακα.

Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΣΤΗ ... ΒΑΪΜΑΡΗ

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης 6/4/2012
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι ο άνθρωπος που «μεγαλούργησε» ως αντιπρόεδρος μιας κυβέρνησης που σχηματίστηκε με τη

σύμπραξη του ΛΑ.Ο.Σ.

*

Με τη σύμπραξη, δηλαδή, του κόμματος - υμνητή του δικτάτορα Μεταξά, των «χιτών» του Γρίβα, των Μακρονησιών και των συνταγματαρχών.

Του κόμματος που ο ιδρυτής του, ο Καρατζαφέρης, στις νομαρχιακές του 2002 είχε τεθεί επικεφαλής ενός ψηφοδελτίου που συμπεριλάμβανε στη σύνθεσή του

4 πρωτοπαλίκαρα της νεοναζιστικής «Χρυσής Αυγής»...

*

Ο Βενιζέλος, ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπανδρέου και ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπαδήμου, είναι ένας εξ αυτών που άνοιξαν το δρόμο και που θέλησαν να «εξοικειώσουν» την κοινή γνώμη με την παρουσία στο υπουργικό συμβούλιο

τεσσάρων πατενταρισμένων ακροδεξιών.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ, Πέμπτη 05-04-2012  στο πλαίσιο της έρευνας «Η Αριστερά μπροστά στις κάλπες»

 της Νάντιας Βαλαβάνη

                                                

 Εδώ και δυο χρόνια η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε πρότυπο πειραματικό εργαστήρι κοινωνικής μηχανικής της Τρόικας. Για  τη σύνθεση του κατάλληλου «μίγματος»  πολιτικών μόνιμης λιτότητας και βίαιης «υποτίμησης» της ζωής των ανθρώπων σε ολόκληρη την Ευρώπη και αποτελεσματικής χειραγώγησης της εργαζόμενης πλειοψηφίας των κοινωνιών της. Για να συντελεστεί, εν μέσω κρίσης,  μια πρωτοφανής στην ιστορία αναδιανομή αξίας: Από τους «κάτω»  στους «πάνω». Από όλες τις σφαίρες της οικονομίας προς τις χρηματοπιστωτικές «αγορές». Από τις ασθενέστερες οικονομικά χώρες της ευρωπεριφέρειας προς τις ισχυρότερες, ιδιαίτερα τη Γερμανία. Κι ενώ η ακολουθούμενη πολιτική, με τη στήριξη  του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ. κι’  ενός αστερισμού μικρότερων κομμάτων, εξακολουθεί να εμφανίζεται ως «μονόδρομος», το κεντρικό προς απάντηση ερώτημα είναι: Μπορεί ν΄ ανατραπεί αυτή η πολιτική; Γιατί τίποτα λιγότερο από την ανατροπή της δεν είναι σε θέση να σταματήσει το κοινωνικό ολοκαύτωμα της χώρας και των ανθρώπων της. Και ακόμα παραπέρα: Με ποιους όρους μπορεί να γίνει αυτό πραγματικότητα;

Κεφαλονιά: Ένας ακόμα νεκρός στον πόλεμο των τραπεζών δεν είναι πια είδηση

ΠΗΓΗ: ithacanet

Είναι χιλιάδες οι νεκροί, αλλά σταμάτησαν την καταμέτρηση. Ίσως είναι καλύτερα έτσι. Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί.

Μου το είπαν οι κόρες μου. Ήξεραν τα παιδιά του, ήταν γνωστός άνθρωπος των οικοδομικών εργασιών.

Μου τόπε και η μάνα μου. Τόπαν και δυο παιδιά σ' ένα φίλο μου.

ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΠΑΝ ΟΙ "ΕΙΔΗΣΕΙΣ".

Το πιο πιθανό είναι να μην είναι πια είδηση για αυτούς, που γράφουν πόσα κρουαζιερόπλοια μπαίνουν στο λιμάνι, που τους νοιάζουν τα έργα και οι μέρες των κρατούντων (δίχως τη λεηλασία και τη διακίνηση ναρκωτικών), που ενδιαφέρονται για  το ποιος είναι υποψήφιος με ποιον ή για τον κωμικοτραγικό καβγά των Νικολάδων στο Λιθόστρωτο. Ίσως, και να παράπεσε η είδηση, δηλ. ο θάνατος, και να τους αδικώ. Όταν ο θάνατος γίνεται "είδηση" και όχι "βίωση", τότε είμαστε κι εμείς νεκροί.

Κρεμάστηκε. Αφού είχε διαλυθεί οικονομικά, κοινωνικά και οικογενειακά. Κρεμάστηκε από ένα σχοινί, καμωμένο από χρέη, σκοτάδι, απελπισία.

ΜΚΟ – Υπ.Εξ.: Όταν ο Ρόντος χρηματοδοτούσε τον… Ρόντο

ΠΗΓΗ: avanti popolo

Όποιο έγγραφο και να σηκώσεις στο Υπ.Εξ. βρίσκεις από πίσω τον Άλεξ Ρόντο! Τον πολυπράγμονα σύμβουλο και στενότατο συνεργάτη του Γ. Παπανδρέου, που τώρα βρίσκεται σε αποστολή της Ε.Ε. στο Σουδάν (το οποίο απέκτησε στρατηγική αξία από τη μέρα που βρέθηκαν πετρέλαια...

Από το έγγραφο που δημοσιεύουμε σήμερα με Αρ. Πρωτ. ΑΣ32628/28-12-2011, προκύπτει ότι δεσμεύεται πίστωση 601.707,26 ευρώ για να καλυφθούν δαπάνες υποχρεώσεων της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) παρελθόντων ετών έναντι ΜΚΟ (ερώτηση: ποιών παρελθόντων ετών; Δεν αναφέρεται στην απόφαση του  Γεν. Γραμματέα Ιωάννη Αλέξιου Ζέπου).

Μία ΜΚΟ που παίρνει χρήματα είναι το ΙΣΤΑΜΕ, που εκτός από ερευνητικό κέντρο του ΠΑΣΟΚ, είναι και ΜΚΟ του ΠΑΣΟΚ! Συγκεκριμένα δίνονται στο ΙΣΤΑΜΕ 47.011,10 ευρώ, προκειμένου να πληρωθεί η τρίτη δόση (από πόσες δόσεις;) του προγράμματος του για την αναδιάρθρωση της Βουλής της Γεωργίας (πρόγραμμα του 2002).

Ο ΠΑΡΑΣΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ

ΠΗΓΗ: eparistera
του Γ. Τριανταφυλλόπουλου

Ο ΠΑΡΑΣΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ

Να μη συνηθίσουμε...

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Καρτερός Θανάσης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 05/04/2012

Τώρα οι στυλοβάτες της εθνικής αθλιότητας που βάφτισαν εθνική σωτηρία δηλώνουν συγκλονισμένοι για την αυτοκτονία του συνταξιούχου. Ο ένας μιλάει για εθνική κατάθλιψη, ο άλλος εκφράζει τη λύπη του, ο τρίτος αναλύει πολιτικά την πορεία της σφαίρας, ο τέταρτος -καλό κουμάσι κι αυτός- αφήνει κίτρινα υπονοούμενα για τον νεκρό. Όλοι νίπτουν τας χείρας, καθένας με τον τρόπο του, καθένας με τη μίζερη πόζα του, καθένας με τη δειλία που εμφανίζει ως γενναιότητα και με τον πολιτικαντισμό που εμφανίζει ως θλίψη.

Κι εμείς τι να ψάξουμε και πού; Τι περιμένουμε; Τον ξέρουμε τον ένοχο κι είναι γνωστή η αιτία. Το ζούμε το καθεστώς που έχει μετατρέψει την αυτοκτονία σε πράξη αξιοπρέπειας. Την ψηλαφούμε καθημερινά την απόγνωση που οδήγησε στο τελευταίο σημείωμα: Δεν μπορώ να βρω άλλο τρόπο αντίδρασης εκτός από ένα αξιοπρεπές τέλος, πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για να επιβιώσω και γίνω βάρος στο παιδί μου... Και τους ανεχόμαστε ακόμα τους υπεύθυνους να υπόσχονται λιμάνια στην έρημο και να μας κουνούν το δάχτυλο.

Απειλή για την Άνγκελα

ΠΗΓΗ: Το Ποντικι

Η Ισπανία αναδεικνύεται η μεγαλύτερη απειλή για την ισορροπία της ευρωζώνης, αλλά και για την πολιτική που έχει επιβάλει στην Ευρώπη η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ!

Οι διαπιστώσεις των οίκων αξιολόγησης συγκλίνουν στο ότι η χώρα, η τέταρτη οικονομία της Ευρώπης, κινδυνεύει πολύ περισσότερο από κάθε άλλη να χρεοκοπήσει. Βέβαια, και στην Ισπανία δεν λείπουν οι θεωρίες συνωμοσίας κι έτσι πολλοί θεωρούν ότι οι Αγγλοσάξονες, αλλά και οι Γερμανοί, τα έχουν βάλει με την Ισπανία γιατί τη ζηλεύουν και δεν μπορούν να δεχθούν τις εκπληκτικές οικονομικές επιτυχίες της τα τελευταία 25 χρόνια…

Άλλοι, όμως, σοβαρότεροι, επισημαίνουν ότι πράγματι η Ισπανία είχε την ίδια ασθένεια με τη Βρετανία, δηλαδή μια κατασκευαστική φούσκα, η οποία έσκασε, αφήνοντας πίσω της έναν υπερχρεωμένο ιδιωτικό τομέα. Σε αντίθεση, όμως, με τη Βρετανία ή τις ΗΠΑ, η Ισπανία δεν μπορεί να δανειστεί παρά μόνο ευρώ, το οποίο μετέτρεψε αναπτυγμένες οικονομίες - όπως της Ισπανίας και της Ιταλίας - σε αναπτυσσόμενες. Αλλιώς θα μπορούσε να υποτιμήσει το νόμισμά της και να αυξήσει την ανταγωνιστικότητά της. Τώρα όμως είναι υποχρεωμένη να συμμορφωθεί με τις συνταγές της Γερμανίας και να μην έχει ανάπτυξη, μπαίνοντας στον βίαιο φαύλο κύκλο στον οποίο έχει μπει από καιρό η Ελλάδα!...

ECONOMY ITALY Crisis fatal for small businessmen

πηγή: 5 April 2012 LINKIESTA MILAN

Niels Bojesen

Since the crisis began in 2008 at least fifty artisans and business owners have committed suicide in the region that was the engine of Italy’s economic miracle of the 1990s. Those who have been unable to adapt to new circumstances have seen the collapse of the model that built a prosperity they thought would never end.

Leonardo Bianchi

Laura Tamiozzo's eyes are glued to the laptop screen, and her voice, soft but determined, resonates in the parish hall of the San Sebastiano Centre. in Vigonza, a village near Padua. Behind her is a poster of the FILCA-CISL union (Veneto), which has organised the public meeting.

The poster shows rows of graves and 25 names of long-established companies that have closed their doors, amid general indifference. “Dear Flavia, it has not been easy for me to write this letter, but I wanted to tell you that the tragedy that struck your family is also the one that hit my own.”

Laura Tiamozzo reads out the letter that she sent on Jan. 22 to Flavia Schiavon, 35, who is sitting next to her. The Great Crisis took away their fathers. Both were building contractors, and both committed suicide.

Οι συνέπειες του ευρώ.

ΠΗΓΗ: veriorama

Περισιανίδης Ευθύμιος

Το κείμενο αυτό αναφέρεται εκ πρώτης σε αυτούς που είναι κατά του μνημονίου. Σε δεύτερο επίπεδο σε αυτούς που είναι σκεπτικιστές απέναντι στο ευρώ αλλά πιστεύουν ότι πλέον δε μας συμφέρει να φύγουμε και να επιστρέψουμε στο εθνικό μας νόμισμα.

Αρχικά να εξηγήσουμε τι σημαίνει ευρώ. Το ευρώ είναι ξένο νόμισμα. Ξένο νόμισμα σημαίνει πως το νόμισμα που κυκλοφορεί στη χώρα δεν εκδίδεται από το δικό σου κράτος. Το εκδίδει κάποια άλλη κεντρική εξουσία, (η Ευρωπαϊκή Κεντρική τράπεζα για παράδειγμα) και το τροφοδοτεί ως δάνειο στις δικές σου τράπεζες. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, η κεντρική αυτή εξουσία, η οποία σου επιβάλλει και τα μνημόνια συμπτωματικά, ρυθμίζει το πόσο χρήμα θα κυκλοφορεί στην οικονομία σου, τα επιτόκια καταθέσεων, τα επιτόκια δανεισμού και την πολιτική που θα ακολουθήσουν σε πολλούς τομείς οι τράπεζές και η οικονομία σου. Επιπρόσθετα, αλλά όχι άνευ σημασίας, χρησιμοποιώντας ξένο νόμισμα δεν μπορεί η χώρα να καθορίσει την εξωτερική ισοτιμία του νομίσματος, δηλαδή την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών της.

Παρακάτω θα προσπαθήσω να εξηγήσω τι συνέπειες είχαν όλα αυτά τα τελευταία 10 χρόνια στην οικονομία μας. Επειδή όμως, πιθανό να πιστεύετε πως πλέον δε μας συμφέρει να φύγουμε από το ευρώ, θα προσεγγίσουμε και τις συνέπειες που θα έχει η παραμονή μας τα επόμενα χρόνια. Εξετάζουμε δηλαδή το παρελθόν και το μέλλον του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος.

Προσεχώς μισθοί Βουλγαρίας;

ΠΗΓΗ: mega tv 

ΕΡΕΥΝΑ

Τίτλος: Πρέπει να φτάσουμε τους μισθούς Βουλγαρίας για να βγούμε από την κρίση;

Περίληψη: Η «'Ερευνα» με τον Παύλο Τσίμα  διαπιστώνει και παρουσιάζει τη σημερινή κατάσταση της εργασίας στην Ελλάδα και τον τρόπο που διαμορφώνονται πλέον οι μισθοί στη χώρα.

Η κ. Λαγκάρντ, ο κ. Τόμσεν και πολλοί άλλοι επιμένουν ότι  για να βγει η  Ελλάδα από την κρίση, πρέπει  να μειώσει το μισθολογικό της κόστος στα επίπεδα γειτονικών βαλκανικών χωρών.  'Εχουν δίκιο ή άδικο;

Παράλληλα, η εκπομπή «ταξιδεύει» στην  γειτονική Βουλγαρία, για να «ανακαλύψει» το μέλλον μας.  Εργαζόμενοι στους καίριους κλάδους της οικονομίας  μιλάνε για το εισόδημά τους και  περιγράφουν  το πώς τα βγάζει πέρα η οικογένειά τους  στις σημερινές συνθήκες.

Σπύρος Ραυτόπουλος: Αυτοκυβέρνηση και καθεστώς ετερονομίας

Τοποθέτηση του Σπύρου Ραυτόπουλου, συνθέτη και συγγραφέα, στην εκδήλωση-συζήτηση: Άμεση δημοκρατία, αυτοδιαχείριση, αλληλέγγυα συνεργατική οικονομία, που διοργάνωσε η εργατική εφημερίδα ΔΡΑΣΗ στο Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα, στις 29 Μαρτίου 2012.

Πηγή: εφημερίδα ΔΡΑΣΗ (via Διακυβέρνηση και πολιτική)

Πώς θα σταματήσουμε τους φασίστες; Σπύρος Μαρκέτος

 ΠΗΓΗ: contramee

Εφημημερίδα Χρονικά ,5 Απριλίου 2012

Συνέντευξη με τον Σπύρο Μαρκέτο*

Υπάρχουν ιστορικά παραδείγματα για το τι σημαίνει φασιστική απειλή σε καιρούς κρίσης;

Όλος ο κόσμος ξέρει το πιο πρόχειρο τέτοιο παράδειγμα, τη ναζιστική Γερμανία. Όταν οι καπιταλιστές της χτυπήθηκαν από το κραχ του 1929, καταστροφικό όσο και η σημερινή κρίση στην Ελλάδα, για να κρατήσουν τα προνόμιά τους έδωσαν την εξουσία στον Χίτλερ. Η αριστερά, απορροφημένη από τις διαιρέσεις της, δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα τον κίνδυνο. Μόλις δυνάμωσαν οι ναζί την τσάκισαν, κι έστησαν το απάνθρωπο καθεστώς τους. Εξαπέλυσαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ώσπου εντέλει κατέστρεψαν κι εκείνους που τους είχαν φτιάξει……

Δεν υπάρχει μεγαλύτερο λάθος από το να υποτιμάς τον φασισμό. Οι ηγέτες του αρχικά φαίνονται γελοίοι, ο Χίτλερ και ο Μουσσολίνι ακριβώς έτσι έμοιαζαν στους συγχρόνους τους, αλλά είναι επικίνδυνοι. Δεν πρέπει να τους δώσουμε καμιά ευκαιρία να δυναμώσουν.

Μια θεωρία λέει ότι διαφημίζεις τους νεοναζί όταν μιλάς γι’ αυτούς, και είναι καλύτερο να τους αγνοείς. Ποια η γνώμη σου;

Ο «ελληνικός» φοβος της Ευρώπης...

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Από το Δουβλίνο και το Λονδίνο μέχρι την Μαδρίτη και την Ρώμη ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη: Μην γίνουν σαν την Ελλάδα... Δεν πρόκειται για υπερβολή. Μπορεί στην Αθήνα η πολιτική ελίτ να προσποιείται πως όλα πάνε μέλι γάλα, ωστόσο η συνταγή της λιτότητας αμφισβητείται σχεδόν παντού, με πιθανή εξαίρεση την Μέκκα των προγραμμάτων λιτότητας την Φρανκφούρτη όπου έχει την έδρα της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Βερολίνο που διατηρεί το γενικό πρόσταγμα...

Στην Ιταλία, τα προγράμματα λιτότητας, που ξεκίνησαν πολύ πριν αναλάβει καθήκοντα ο τεχνοκράτης Μάριο Μόντι τον Νοέμβριο του 2011, η υποψία είναι πως παρά την πρόοδο που επιφέρουν στην μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος η στασιμότητα που δημιουργούν στην οικονομία υποθηκεύει τα μελλοντικά δημόσια έσοδα και οδηγεί σε έκρηξη μακροπρόθεσμα το δημόσιο χρέος. Εξ ου και το ξέσπασμα του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι: "Η ασθένεια που η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επιβάλει για τη χώρα μας είναι αυτή που έχει ήδη προκαλέσει καταστροφή στην Ελλάδα κι αρχίζει να κάνει το ίδιο στην Ισπανία" τόνισε σε ομιλία του στο πλαίσιο συνέδριο του κόμματός του στη Ρώμη. Πολύ πιο διακριτικές εξ ίσου όμως σαφείς αμφιβολίες διατυπώθηκαν κι από την εφημερίδα Wall Street Journal από την πρώτη της σελίδα μάλιστα την Τετάρτη 4 Απριλίου: "Το σενάριο που ξεδιπλώνεται τώρα στην Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία - θα αφήσει τις προβληματικές χώρες της ευρωζώνης με υψηλότερους λόγους δημόσιου χρέους παρά τις επώδυνες προσπάθειες τους να το μειώσουν. Αυτό με τη σειρά του θα αφήσει τη νομισματική ένωση ως σύνολο ευπρόσβλητη σε περαιτέρω εντάσεις".