FT: Η τρόικα αυτοσχεδιάζει, οι τεχνοκράτες είναι ξεπερασμένοι

Έντονη κριτική στην τάση που παρατηρείται στην Ευρώπη υπέρ των κυβερνήσεων τεχνοκρατών ασκεί ο Thomas Fricke σε άρθρο γνώμης στην Financial Times Deutschland. Με τίτλο «Η αυτοδίδακτη τρόικα», ο γερμανός δημοσιόγραφος  και αμφισβητεί ευθέως την αποτελεσματικότητα των πολιτικών που αυτοί εφαρμόζουν.

ΠΗΓΗ: tvxs

Ειδικά σε σχέση με την Ελλάδα, τονίζει με έντονα ειρωνικό τρόπο την ανησυχία σε σχέση με το πιθανό αποτέλεσμα των επερχόμενων εκλογών και την αποτροπή της διεξαγωγής δημοψηφίσματος για την ακολουθούμενη πολιτική. Το μήνυμα που περνά μέσα από όλη αυτή την κατάσταση – γράφει - είναι ότι η δημοκρατία είναι κάτι το ανόητο και ότι οι υπερχρεωμένες χώρες χρειάζονται τώρα σκληρούς μεταρρυθμιστές και αμείλικτη εξυγίανση της οικονομίας.
Το πραγματικά παράλογο της υπόθεσης είναι ότι η «επευφημούμενη εμφάνιση» των ειδικών βρίσκεται σε ακραία αντίθεση με το πόσο λίγο μπορούν οι ίδιοι να εκτιμήσουν την επίδραση των συνταγών που εισηγούνται, ειδικά από την στιγμή που κάποιες οικονομικές πολιτικές έχουν ήδη αποδειχθεί ως αμφίβολης αξίας.

Οι …πιο καλοί οι μαθητές στο δρόμο για την αποτυχία

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Η εγχείριση πέτυχε, ο ασθενής απεβίωσε… ή αλλιώς, πώς οι καλοί μαθητές της τρόικας, Πορτογαλία και Ιρλανδία οδηγούνται στην καταστροφή γιατί εφαρμόζουν πιστά την αδιέξοδη πολιτική σκληρής λιτότητας που έχει επιβάλλει στην Ε.Ε. το Βερολίνο.

Τα στοιχεία για την πορεία των οικονομιών της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, δείχνουν έμπρακτα ότι οι ευρωπαίοι ακολουθούν λάθος πορεία και σπρώχνουν τις παραπάνω χώρες, αλλά και την ευρωζώνη συνολικά, στο γκρεμό, με την καθοδήγηση της Γερμανίας.

Ακόμα κι αν δεχθούμε ότι η περίπτωση της Ελλάδας είναι μοναδική, καθώς η χώρα μας αδυνατούσε να εφαρμόσει κατά γράμμα τα συμφωνηθέντα και να προχωρήσει στις απαραίτητες δομικές μεταρρυθμίσεις, δεν ισχύει το ίδιο για την Πορτογαλία και την Ιρλανδία.

Αντιθέτως οι δύο μνημονιακές χώρες, εφαρμόζουν επακριβώς όσα προβλέπουν οι συμφωνίες, ακολουθούν πιστά τις επιταγές της τρόικας και έχουν δεχθεί τα εύσημα για την προσήλωσή τους.

Που πάμε...

ΠΗΓΗ: ΠΟΝΤΙΚΙ

Του Δημήτρη Μυ

Στη δημοκρατία τα αδιέξοδα οδηγούν στην κάλπη. Μόνο που, κάποιες φορές, το ερώτημα που τίθεται δεν έχει καμία σχέση με το πρόβλημα. Στην προκειμένη – ελληνική – περίπτωση τα ερωτήματα αν ο Σαμαράς θα πάρει γύρω στο 30% και αν ο Βενιζέλος θα συντριβεί ή θα τη γλιτώσει περιγράφουν το πρόβλημά τους, το οποίο δεν είναι υποχρεωτικά και το πρόβλημα της χώρας. Το πρόβλημα της Ελλάδας, δυστυχώς, είναι πολύ μεγαλύτερο...

Έτσι όπως έχουν έρθει, τα πράγματα (το ΠΑΣΟΚ διαλυμένο και η Ν.Δ. πολιτικά χρεοκοπημένη ως συγκυβερνώσα αντιπολίτευση) οδηγούν σε μια σχετικά «σίγουρη» πρόβλεψη: από τις κάλπες θα βγει ο Παπαδήμος ή κάποιο παρόμοιο τεχνοκρατικό αλεξικέραυνο για να συνεχιστεί η διακυβέρνηση της χώρας στη βάση των «συμβολαίων» που έχουν υπογραφεί και υπερψηφιστεί με τα μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις και τους εφαρμοστικούς νόμους.

PORTUGAL Still waiting for better days

Paula Gil during the March 12, 2011 demonstration in Lisbon.

Tiago Figueiredo

ΠΗΓΗ: expresso LISBON  (via pesseurope)

On March 12, 2011, João, Alexandre and Paula helped organise a massive demonstration against job insecurity and unemployment. A year later, with the country once more in the grip of a general strike, their situation hasn’t got better.

Hugo Franco

Little if anything has changed in Lisbon’s historic Alfama district in the year since. That’s where Alexander, Paula and João organised the marches that shook up the early spring of 2011 and drew nearly half a million people into the streets – protests that would go down in history as the “March of the Desperate Generation”. Certainly, their personal lives have seen some changes, and the country is no longer exactly the same either.

The tallest of these three friends has a bohemian look and a sense of irony on the tip of his tongue. Alexandre de Sousa Carvalho, 27, seems unimpressed with his life following March 12, 2011. “What has changed in my life? I have more friends on Facebook and, for a week, I was a celebrity,” he sums up with a sip at his beer, cigarette in hand.

Διαμαρτυρία κατά της ACTA στις 24/3 από το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας

Κόμμα Πειρατών Ελλάδας

Μια νομοθετική ρύθμιση κρυμμένη κάτω από το μανδύα της εμπορικής συμφωνίας μεταξύ κρατών, ετοιμάζεται να μπει στη ζωή μας. Λέγεται ACTA και μετατρέπει τις εταιρείες που παρέχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο σε ιδιωτική αστυνομία, η οποία μας παρακολουθεί όλους και επεμβαίνει χωρίς τη συνδρομή της δικαστικής εξουσίας!

♦ Η ACTA φέρνει μεγάλης κλίμακας και σκληρές ποινικές κυρώσεις, χωρίς να αποσαφηνίζονται το εύρος και ο τρόπος εφαρμογής τους.

♦ Η ACTA μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σταματήσει τη χρήση οικονομικών γενόσημων φαρμάκων, ώστε να προστατευθούν μεγάλες εταιρείες, σε βάρος όλων μας.

♦ Η ACTA παρακάμπτει τη Δημοκρατία και ανοίγει την πόρτα σε μια παράλληλη νομοθετική διαδικασία, την οποία οι Βουλευτές και οι Ευρωβουλευτές μας, ως εκπρόσωπο δικοί μας και όχι μεγάλων εταιρειών, θα έπρεπε να καταδικάσουν.

♦ Τέλος η επιτροπή της ACTA θα μπορεί να μεταβάλλει τη συμφωνία και μετά την υιοθέτησή της, κάτι που την καθιστά μη εκλεγμένο νομοθέτη. Ζητάνε να παραδώσουμε λευκή νομοθετική επιταγή σε ένα αδιαφανές και ελεγχόμενο από ιδιωτικά συμφέροντα σώμα.

Νέο haircut μεταξύ 50% με 70% θα σημειωθεί στο παλαιό και νέο ελληνικό χρέος στο α΄ τρίμηνο του 2013 – Η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα επαναληφθεί…

ΠΗΓΗ: bankingnews

Π. Λεωτσάκος

(upd)Στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε ιστορικών διαστάσεων haircut στο χρέος, ιστορικών διαστάσεων αναδιάρθρωση.
Επικρατεί μια εντύπωση ότι μετά την απομείωση κατά 100 δις των ελληνικών ομολόγων το δημόσιο χρέος μπορεί να καταστεί βιώσιμο.

Όμως η σχεδόν καθολική άποψη των ξένων επενδυτών J P Morgan, UBS, Goldman Sachs, Pimco και πλειάδα αναλυτών στο Λονδίνο υποστηρίζουν ότι «η Ελλάδα μέσα στο επόμενο 10μηνο θα υποχρεωθεί να υλοποιήσει και νέο haircut στο χρέος. Ωστόσο αυτή την φορά θα συμπεριληφθούν τόσο των ιδιωτών όσο και του επίσημου τομέα. Η βασική αιτία που δεν υποχωρούν τα ελληνικά CDS είναι αυτός. Παρ΄ ότι πληρώθηκαν οι κάτοχοι τους θεωρούν ότι θα υπάρξει και δεύτερο κύμα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους στο α΄ τρίμηνο του 2013 δηλαδή τους επόμενους 10-12 μήνες»
Δεν είναι τυχαίο ότι και τα hedge funds όπως το Greylock Capital Management που συμμετείχε εθελοντικά στο ελληνικό PSI+ αναφέρει ότι αν υπάρξει νέο haircut στο ελληνικό χρέος τότε θα πρέπει να πληρώσει ο επίσημος τομέας.
Με όρους ρεαλιστικούς και ελληνικούς η Ελλάδα καλόμαθε με τις αναδιαρθρώσεις χρέους.
Άπαξ και το έπραξε μια φορά δύναται να το επαναλάβει ακόμη μια φορά.
Οι περισσότεροι ξένοι θεωρούν ότι μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου του 2013 θα υπάρξει νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

Europe from the Periphery

ΠΗΓΗ: Social Europe Journal

by PAUL SWEENEY 

These days, Europe appears to be a cold place viewed from the periphery in Ireland. We are being bailed out and supported in many ways by the Troika of the EU, ECB and IMF, but the terms imposed upon citizens largely reflect the liberal economic perspective. We are four long years into austerity. Indicators are no longer falling, but little is rising, particularly green shoots.

At this inauspicious time, a progressive vision for Europe demands a strong focus by progressive parties and organisations on the European Social Model and a clear understanding what is meant by the abused word “competitiveness.” This small western island has been laid low by liberal economics but, with European solidarity and support, rather than punishment and austerity, can rebound as a model member state. As progressives, we also need to consciously set out to restore the wage share in national income to improve equity, social cohesions, personal income distribution, longer term wealth distribution, macroeconomic stability and the composition of aggregate demand.

Πέντε αστικοί μύθοι και πέντε ανατρεπτικές απαντήσεις

ΠΗΓΗ:ΔΡΟΜΟΣ

Είναι καιρός να πούμε το μεγάλο «όχι» στην «εικονική πραγματικότητα» και το «ρεαλισμό» τους. Του Ορέστη Σταμόπουλου

Γιατί πρέπει να δεχόμαστε, ως φυσιολογικό, να μας «προστατεύουν» μεγάλες «φιλελληνικές-εγγυήτριες» δυνάμεις από ιδρύσεως ελληνικού κράτους; 
Μήπως γιατί η Ελλάδα, ως μικρή χώρα, δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνη της, έχοντας να αντιμετωπίσει εγχώριους και ξένους επίβουλους, που απειλούν τη δημοκρατία της; Είναι γνωστό ότι από την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης έως τις μέρες μας, διάφορες δυνάμεις έχουν αναλάβει κατά καιρούς την προστασία μας από πάσης φύσεως εσωτερικές («ληστοσυμμορίτες») και εξωτερικές («επεκτατική πολιτική Τουρκίας») «απειλές». Την περίοδο του νεοσύστατου ελληνικού κράτους ήταν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της εποχής, Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία που μέσω των συνονόματων κομμάτων (αγγλικό, γαλλικό, ρωσικό) ποδηγετούσαν τη λαϊκή βούληση. Στα χρόνια της γερμανικής-ιταλικής Κατοχής και της Απελευθέρωσης, ήταν οι Άγγλοι επικυρίαρχοι. Στα χρόνια του Εμφυλίου πολέμου και του μετεμφυλιακού κράτους τους αντικατέστησαν «επάξια» οι ΗΠΑ. Γνωστός, εξάλλου, υπήρξε ο βρόμικος ρόλος της CIA στην επιβολή της χούντας. Μεταδικτατορικά ήταν η ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ. Σήμερα, είναι η περιώνυμη τρόικα (Ε.Ε., ΔΝΤ, ΕΚΤ) υπό την ηγεσία του Δ’ Ράιχ, που έχει αναλάβει κατά αποκλειστικότητα την «ελληνική διάσωση» από τον κατοπινό «εθνικό εχθρό» ονόματι δημόσιο χρέος. Η έλευση της τρόικας, την εποχή της κυριαρχίας του «φωστήρα του σοσιαλισμού» και πρώην πρωθυπουργού Τζέφρυ Παπανδρέου, σήμανε την αρχή του τέλους για κάθε δημοκρατική και φιλολαϊκή κατάκτηση της μεταπολίτευσης - και όχι μόνο. Το σύνολο των κατακτήσεων που είχε κερδίσει το εγχώριο εργατικό-λαϊκό κίνημα με μαζικούς ηρωικούς αγώνες, εδώ και πάνω από έναν αιώνα, οδηγούνται σταδιακά στην γκιλοτίνα των μνημονίων και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες.

Γελοιότητες..

ΠΗΓΗ: Καθρεφτη Καθρεφτάκι

·         Δεν είσαι γελοίος τώρα, να επιστρέφεις άρον-άρον στο μαντρί, ενώ πριν μόλις από μια βδομάδα απολάμβανες την αίγλη του επαναστάτη, του αντιμνημονιακού κι έβαζες –δήθεν- πάνω απ’ όλα την ..συνείδησή σου;; Δεν είσαι γελοίος, μια βδομάδα πριν να σε διαγράφουν εν ονόματι της κομματικής πειθαρχίας και την Κυριακή να τρέχεις στις κάλπες να ψηφίσεις τον ..Βενιζέλο;;;

·         Δήλωσε η κ. Διαμαντοπούλου πως οι εκλογές θα πρέπει να μας απασχολήσουν μόλις τρεις μέρες, γιατί ‘δεν προλαβαίνουμε ν’ αφήσουμε ούτε τα μολύβια κάτω’ !! Υπονοούμενο πρώτο: Τέτοια δουλευταρού !! Υπονοούμενο δεύτερο: Και μετά τις εκλογές το μολύβι η ίδια θα το κρατά !! Κατά τα άλλα, ποια συγκυβέρνηση καλέ;;…

Το νερό στον κόσμο: Κοινωνικό αγαθό ή εμπόρευμα;

ΠΗΓΗ: Διαλεκτικά

του Κώστα Νικολάου

Ο προσδιορισμός του νερού ως κοινωνικού αγαθού ή ως εμπορεύματος είναι θεμελιώδους σημασίας, διότι υπαγορεύει ευθέως τη δυνατότητα δημόσιας ή ιδιωτικής διαχείρισής του.

Η αντιπαράθεση για την ιδιωτική ή δημόσια διαχείριση του νερού δεν είναι καινούργια. Διεξάγεται εδώ και δεκαετίες σε όλο τον κόσμο. Τα τελευταία όμως χρόνια, αυτή η αντιπαράθεση δεν είναι πλέον μόνο θεωρητική. Υπάρχουν αποτελέσματα ερευνών, που προκύπτουν από συγκεκριμένες εφαρμογές διαφορετικών μοντέλων διαχείρισης σε πολλές και διαφορετικές χώρες του κόσμου.

Ποιά είναι τα αποτελέσματα από την ιδιωτική διαχείριση του νερού, όπου αυτή εφαρμόσθηκε παγκόσμια; Ποιά είναι τα αποτελέσματα από τη δημόσια ή/και κοινοτική διαχείριση του νερού; Τί συμπεράσματα προκύπτουν συγκρίνοντας τα αποτελέσματα αυτών των δύο βασικών μοντέλων διαχείρισης; Αυτά είναι τα βασικά ερωτήματα, που θα επιχειρηθεί να απαντηθούν συνοπτικά στο κείμενο που ακολουθεί.

Stratfor: Η Πορτογαλία μαθαίνει... ελληνικά

ΠΗΓΗ: Stratfor (via euro2day)

Αν και μπορεί να υπάρξει κάποια σύγκριση μεταξύ της Πορτογαλίας και της Ελλάδας, οι δυο χώρες έχουν σημαντικές διαφορές. 

Στην Ελλάδα, η οικονομική απελπισία, η πολιτική σύγχυση και η κοινωνική αναταραχή «κρύβουν» μια εθνική κρίση μοναδική, από την άποψη της πιθανότητας διάχυσής της σε άλλες ευάλωτες χώρες της Ευρώπης. Και η πορτογαλική οικονομία είναι κλονισμένη, ωστόσο σε κοινωνικό επίπεδο η χώρα εμφανίζει μικρότερη αστάθεια σε σχέση με την Ελλάδα. 

Οι διαδηλώσεις δεν είναι συχνές και όταν πραγματοποιούνται είναι σχετικά ειρηνικές. 

Επίσης, η Πορτογαλία έχει πολιτική στήριξη τόσο στο εσωτερικό της όσο και από το εξωτερικό. Αν και η κυβέρνηση τεχνοκρατών επιβλήθηκε στην Αθήνα, οι Πορτογάλοι αντιθέτως εξέλεξαν δημοκρατικά τη νέα τους κυβέρνηση, η οποία μέχρι στιγμής έχει συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του πακέτου στήριξης που έλαβε. Παράλληλα, η τρόικα χαρακτηρίζει την Πορτογαλία ως παράδειγμα πειθαρχίας και υπευθυνότητας.

Θέμα χρόνου η νέα χρεοκοπία

ΠΗΓΗ: (Επίκαιρα, 15 Μαρτίου 2012)

του Λ. Βατικιώτη

Η σκοτεινή πλευρά του προγράμματος ανταλλαγής ομολόγων

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι άμεσα, στην καθημερινή ζωή του έλληνα πολίτη το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων, για την ολοκλήρωση του οποίου θριαμβολογούσε η κυβέρνηση την Παρασκευή, ισοδυναμεί με κοινωνική οπισθοδρόμηση και εθνική ταπείνωση. Το PSI ουδέποτε θα είχε προχωρήσει αν δεν είχε ψηφιστεί το τελευταίο Μνημόνιο που κατάργησε το εργατικό δίκαιο και ισοπέδωσε τις κοινωνικές κατακτήσεις του 20^ου αιώνα. Μειώσεις μισθών ακόμη και 40% (αν δίπλα στην επίσημη μείωση μισθών 22% ή 32% για τους νέους υπολογίσουμε και τα επιδόματα που καταργούνται) μέχρι του σημείου που εργαζόμενοι να μην έχουν να φάνε, εκτίναξη της ανεργίας σε επίπεδα πολύ άνω του 21% όπου βρίσκεται σήμερα, σε σημείο ώστε να δημιουργηθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα κατά την μεταπολεμική περίοδο μια πολυάριθμη υπο-τάξη εξαθλιωμένων που θα στερείται των στοιχειωδών μέσων για την αυτοσυντήρησή της, συμβολικοποίηση των επικουρικών συντάξεων και κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων αποτελούν την κορυφή μόνο του παγόβουνου στο οποίο ήδη προσκρούει η Ελλάδα που ονειρευτήκαμε και επιθυμήσαμε.

Germany's secret? The Protestant leisure ethic

The Germans have at last won over the British. But the workaholics Britain so admires belong to a distant past

• 
• • Philip Oltermann
  • guardian.co.uk, Sunday 18 March 2012 21.30 GMT
  • Article history

German tourists in Mallorca. 'In a 2010 EU report on holidays, Germany came out top, with 40 days a year – compared with 33 in Greece.' Photograph: Jaime Reina/AFP/Getty Images

First, the cheery news: the Brits may finally be getting over the war. A YouGov survey published last week hints that the British view of Germany is less and less defined by sinister men in jackboots. Britain may still be overwhelmingly sceptical about the EU and Germany's role in it, but Brits have developed a serious soft spot for the way Germans run their country – their politicians, banks, schools and hospitals all rated more highly than their British equivalents. In fact, Germany is the second most admired country in Britain, ahead of the US and behind only Sweden.

Εθνοσωτήριος κωλοτούμπα

ΠΗΓΗ: Μικρός Φωκίων

Η συνείδηση κάποιων βολευτών είναι ένα διάλλειμα μιας ψηφοφορίας ανάμεσα από τα προσωπικά τους συμφέροντα.

Είπαμε να σώσουμε την χώρα, αλλά μην το παρακάνουμε. Εκτός μαντριού πώς να σώσεις την χώρα;

Πλέον οι βολευτές αυτοί θα σώζουν την χώρα από τα μέσα. Των εθνοσωτήριων κομμάτων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Μυρίστηκαν συγκυβέρνηση και μοίρασμα καρεκλών και είπαν να μην λείπουν από το πάρτι. Η συνείδηση μπορεί να περιμένει.

Σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο για να σχηματίσουν κυβέρνηση τα υπόδουλα στην τρόικα κόμματα πρέπει να πάρουν συνολικά πάνω από 40% (αν ένα από αυτά τα κόμματα είναι πρώτο σε ψήφους). Οπότε ας το σκεφτούν ξανά όσοι σκέφτονται την αποχή. Είναι στο χέρι τους το 40% να είναι όνειρο απατηλό.

Η νέα δανειακή σύμβαση: ακόμη ένας διασυρμός του Συντάγματος

του Γιώργου Κατρούγκαλου, Καθηγητή ΔΠΘ

Μία από τις παράπλευρες απώλειες των μνημονιακών πολιτικών είναι η ουσιαστική κατάργηση των νομοθετικών αρμοδιοτήτων της Βουλής. Από τη μια μεριά αυτή δεν ασκεί θεμελιώδεις τυπικές αρμοδιότητες που από το Σύνταγμα της επιβάλλονται, όπως η κύρωση των Διεθνών Συνθηκών και από την άλλη το ουσιαστικό έργο της νομοθέτησης ασκείται πλέον συστηματικά από την κυβέρνηση με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) και Πράξεις Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ).

Οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 44 του Συντάγματος αποκλειστικά «σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσες και απρόβλεπτης ανάγκης», έχουν καταστεί ο συνήθης τρόπος νομοθέτησης. Και αυτές, τουλάχιστον, εκδίδονται μεν από το Υπουργικό Συμβούλιο, πρέπει όμως στη συνέχεια να εγκριθούν από τη Βουλή. Οι Πράξεις Υπουργικού Συμβουλίου, αντιθέτως, είναι απολύτως στεγανοποιημένες από τη λαϊκή αντιπροσωπεία. Δεν είναι τίποτα άλλο από κοινές υπουργικές αποφάσεις που υπογράφονται από όλους τους Υπουργούς. Και όμως με αυτές, χωρίς την ύπαρξη συνταγματικά ανεκτών νομοθετικών εξουσιοδοτήσεων, επιχειρείται να καταργηθούν νόμοι δεκαετιών, με τις οποίες κτίστηκε το ελληνικό εργατικό δίκαιο.

Στο ορθολογικό(;) μυαλό του Δασκαλόπουλου

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Από το Μαρικάκι

Ο άνευ αντικειμένου «βιομήχανος» και εκπρόσωπος των βιομηχάνων Δ. Δασκαλόπουλος «ξαναχτύπησε»:

Το διακύβευμα των εκλογών είναι «Ευρώπη ή χάος»!

Ποια τα επιχειρήματα στα οποία βασίζει τη θέση ότι η παραμονή στην Ευρώπη έχει «υπαρξιακό» χαρακτήρα για τη χώρα;

«Μέσα στην Ευρώπη, η δοκιμασία που περνάμε[σ.σ. χαριτωμένος ο πληθυντικός] μπορεί να ξεπεραστεί. Έξω από την Ευρώπη η φτώχεια θα είναι οριστική». Τόσο απλά. Ούτε αριθμοί, ούτε στοιχεία, ούτε ανάλυση, ούτε τίποτα. Απόδειξη; Καμία. Πίστευε και μη ερεύνα. Το λες και κινδυνολογία.

Η μόνη «ανάλυση»;Για το πώς οδηγηθήκαμε ως εδώ: η σταλινική και μηδενιστική αριστερά, που είναι ανεύθυνη και δεν θέλει να κυβερνήσει, που συγκαταλέγεται σε εκείνους που «αγωνίζονται να διατηρήσουν ένα χρεοκοπημένο μοντέλο υπερασπιζόμενοι τα δικά τους παρασιτικά συμφέροντα σε βάρος του λαού». Και άλλα τέτοια ευρηματικότατα: «Οι κερδοσκόποι του λαϊκού θυμικού, οι σπεκουλαδόροι του χάους και της αναρχίας, η οπισθοδρομική κομπανία της εθνικής υποτίμησης και της δραχμής».

The Greek Tragedy, Act II

ΠΗΓΗ: Project Syndicate

Luigi Zingales

Luigi Zingales is the Robert C. McCormack Professor of Entrepreneurship and Finance at the University of Chicago’s Booth School of Business, and serves on the Committee on Capital Markets Regulation. .. Full profile

CHICAGO – A Greek tragedy is typically composed of three acts. The first sets the scene. It is only with the second that the plot reaches its climax. For current-day Greece, the imposition of “voluntary” losses on the country’s private creditors represents just the end of the beginning. The real tragedy has still to unfold.

Illustration by Paul Lachine

On the face of it, the “voluntary” arrangement with creditors might appear to have been a big success. The volume of Greece’s foreign debt has been reduced by more than €100 billion ($130 billion). Greece’s European partners have provided €130 billion in new loans. As a result, Greece has avoided generalized bank failures, and it has been able to continue paying its public employees.

But, despite these trumpeted results, the reality is much harsher. Even with the latest deal, Greece’s debt ratio remains at 120% of last year’s GDP. With a projected drop in GDP of 7% this year and a sustained deficit, the debt ratio would exceed 130% before stabilizing at 120% in 2020.

Ο φόβος του πετρελαίου

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

N. Roubini

Η εύθραυστη παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει σήμερα πολλά ρίσκα: το ρίσκο άλλης μιας έξαρσης της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης, το ρίσκο μιας χειρότερης του αναμενόμενου επιβράδυνσης στην Κίνα και το ρίσκο υποχώρησης της οικονομικής ανάκαμψης των ΗΠΑ.  Αλλά το πιο σοβαρό ρίσκο προέρχεται από την περαιτέρω άνοδο των τιμών πετρελαίου.

Η τιμή του αργού μπρεντ, που το 2011 ήταν κάτω των 100 δολαρίων, άγγιξε πρόσφατα τα 125 δολάρια το βαρέλι. Κι αυτό οφείλεται στο φόβο. Υπάρχουν άφθονα πετρελαϊκά αποθέματα και η ζήτηση στις ΗΠΑ και την Ευρώπη είναι περιορισμένη εξαιτίας του περιορισμού της χρήσης των αυτοκινήτων και την αδύναμη ή και αρνητική οικονομική ανάπτυξη στις ΗΠΑ και την Ευρωζώνη. Για να το πούμε απλά, η αυξημένη ανησυχία για ένοπλη σύρραξη ανάμεσα στο Ισραήλ και το Ιράν έχει δημιουργήσει ένα πρίμιουμ κινδύνου.

Ο Παπαδήμος, οι εκλογές και τα συμφέροντα

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

editorial

Ο Λουκάς Παπαδήμος, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, έπρεπε να δείξει αισιοδοξία για τις προοπτικές της χώρας του στη συνέντευξη που έδωσε στους Financial Times λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες. 

Ο κ. Παπαδήμος ανέλαβε τα ηνία το Νοέμβριο. Είχε ελάχιστο χρόνο στη διάθεσή του για να επιφέρει μεγάλες αλλαγές σε ένα δυσλειτουργικό οικονομικό σύστημα που δημιουργήθηκε εξελικτικά τις τελευταίες δεκαετίες και για το οποίο θα απαιτηθούν δεκαετίες ώστε να επιτευχθεί η μεταμόρφωση που τόσο απεγνωσμένα χρειάζεται. Παρ' όλα αυτά, το κατόρθωμά του είναι ότι διατήρησε μία αποδοτική σχέση με τους εταίρους του στην ευρωζώνη -των οποίων η εμπιστοσύνη προς την Αθήνα είχε φθαρεί πολύ όταν ανέλαβε εκείνος την εξουσία- και οδήγησε στην ασφαλή αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. 

Η πίστη στα μνημόνια ως νέα εθνικοφροσύνη

ΠΗΓΗ: ΜΟΝΟ

της Β. Σιούτη

ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία μπαίνουν χέρι χέρι στην προεκλογική περίοδο, αποσιωπώντας εντελώς ότι πρόκειται για τα κόμματα που μας έφεραν ως εδώ κι ετοιμάζονται να μοιράσουν τα νέα πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων, όπου νομιμόφρονες θα είναι οι «δυνάμεις του ευρώ» που στηρίζουν τα μνημόνια και αντιφρονούντες θα είναι «οι δυνάμεις της δραχμής», όπως θα χαρακτηρίζουν οποιονδήποτε διαφωνεί με την ακολουθούμενη πολιτική, άσχετα εάν είναι πραγματικά υπέρ της δραχμής ή όχι.

Οι εκλογές πλέον, όσο κι αν προσπάθησαν να τις αποφύγουν, είναι αναπόφευκτες, και στην προεκλογική περίοδο που ξεκινά θα δούμε πολλά. Οι μηχανές της προπαγάνδας ζεσταίνονται ήδη από τις δυνάμεις που στηρίζουν τη σημερινή κυβέρνηση και ετοιμάζονται να αναλάβουν τα ηνία της επόμενης, αλλάζοντας απλώς τα ποσοστά συμμετοχής του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.