Europe's leaders are playing with fire if they follow the Latvian example

ΠΗΓΗ: Guardian

by M. Weisbrot

In recent months some advocates of Europe's austerity policies have been touting Latvia as a success story that shows how "internal devaluation" can work. This was the theme of a book published earlier this year by the Peterson Institute for International Economics, one of Washington's most influential think tanks. The book was co-authored by the Institute's Anders Aslund and Latvia's prime minister Valdis Dombrovskis.

The case study is relevant to Europe because there are important similarities between Latvia's economic strategy since 2008 and that which is now being promoted by the European authorities – the European Commission, the European Central Bank, and the International Monetary Fund (IMF), otherwise known as "the troika".

At first glance it might seem ridiculous to call an economic strategy a success if a country loses 24% of its output – the worst in the world for the crash of 2008-2009 – and official unemployment shoots up from 5.3% in 2007 to more than 20% in early 2010.

The cause of this recession? Economic pundits ignoring history's voice

Simon Jenkins
guardian.co.uk, Thursday 15 December 2011 22.00 GM

Illustration by Noma Bar
The Queen, reported the Daily Mail, was wearing a speckled cream suit and matching hat. Her Majesty was at the London School of Economics, listening to a professor, Luis Garicano, talk about the credit crunch. "It's awful," she said suddenly. "Why did nobody see it coming?" For three years I have pondered the Queen's question, and the answer. (LSE was institutionally flummoxed; a year later, it gave her a waffly reply, that "everyone thought they were doing the right thing," and that "wishful thinking was combined with hubris".) It resurfaced last Tuesday with the publication of the Financial Services Authority report into its own conduct of the 2008 collapse of RBS and the attendant chaos. It is like expecting the Cosa Nostra to investigate the mafia. We are all sinners, ruminated the FSA, and need forgiveness, but no one was really to blame. It is a rough old world.

Europe united - in denial and myth-making

Πηγή: e-spiked

by Mick Hume

Euro-myth No 1: ‘It was a triumph for Cameron – or Sarkozy’

Depending on who you listen to, either UK prime minister David Cameron bravely stood alone for Britain by rejecting a new EU treaty, or else he was beaten by the wily French president Nicolas Sarkozy who got what he wanted by the UK’s omission from the new deal around the Eurozone.

In fact, what the rupture showed was that both the six-footer Cameron and the diminutive Sarkozy are, to coin a phrase, pygmies in political terms. And so are German chancellor Angela Merkel and the rest of Europe’s political elite. Far from a triumph for anybody, it marked an embarrassing failure of basic diplomacy among substandard statesmen and women. There are always tensions and ructions at international summits. But in other times they would have been kept under control by careful diplomatic preparation and consultation beforehand – not left to break out in a schoolboy spat on the day, with Cameron and Sarkozy reportedly almost coming to blows. Even far more strident Eurosceptics such as Margaret Thatcher knew how to play the great power game without tripping over their own laces. Europe’s destiny is now in the hands of self-regarding pygmies who think more of their next headline than the shared future of the continent.

Η διαγραφή του «απεχθούς» χρέους, πρώτο βήμα για προοδευτική διέξοδο από την κρίση

Πηγή: Αριστερό Βήμα
του Γ. Τόλιου

Δημόσιο Χρέος : Παύση Πληρωμών – Κοινωνικής Έλεγχος – Διαγραφή
Ανοικτή εκδήλωση της Πρωτοβουλίας για τη συγκρότηση ΕΛΕ
(Αθήνα 8 Δεκέμβρη 2011, ΕΣΗΕΑ, 6 μ.μ., Ακαδημίας 20, 1ος όροφος)

 

Εισαγωγή

Ο ελληνικός λαός βιώνει τα τελευταία χρόνια δραματικές εξελίξεις. Βιώνει μια «κοινωνική αντεπανάσταση» που κατεδαφίζει θεμελιώδη οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Η νέα «τρικομματική» κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ με πρωθυπουργό το Λ.Παπαδήμο και τις οδηγίες της «τρόϊκας», προωθεί ένα στυγνό σχέδιο «δήμευσης του ελληνικού λαού» χάριν των δανειστών και του χρηματιστικού κεφαλαίου, γυρίζοντας την ελληνική κοινωνία στις αρχές του 1900.! Ανάλογα σχέδια προωθούν οι κυρίαρχες ελίτ και άλλων χωρών της ευρωζώνης, κάτω από τους εκβιασμούς και τις αφόρητες πιέσεις του γερμανο-γαλλικού άξονα, στο όνομα «διάσωσης» της ΟΝΕ και του ευρώ.

Για την έξοδο από το ευρώ και την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την Ε.Ε.

Πηγή: aformi

Από την στιγμή που ο ελληνικός καπιταλισμός μπήκε στην δίνη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και ιδιαίτερα από το χρονικό σημείο που ξέσπασε η κρίση χρέους στην Ελλάδα, το ζήτημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρώ αναδείχτηκε σε ένα από τα πιο σημαντικά σημεία αντιπαράθεσης, ανάμεσα στις δυνάμεις της Αριστεράς και του εργατικού κινήματος που επιδιώκουν να επεξεργαστούν ριζοσπαστικές κινηματικές και πολιτικές απαντήσεις απέναντι στην κρίση του συστήματος. Ακόμα μεγαλύτερη σημασία απέκτησε αυτή η αντιπαράθεση, ανάμεσα στις δυνάμεις και τα ρεύματα που θέλουν να συγκροτήσουν μια ξεκάθαρα επαναστατική πολιτική πρόταση, η οποία θα στοχεύει στον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.

Athens, Christmas 2011: θα χυθεί αίμα…

Πηγή: aformi

του Άγγελου Καλοδούκα

Τις φωτογραφίες τις τράβηξα τις προηγούμενες τρεις-τέσσερις μέρες, τυχαία, σουλατσάροντας στους δρόμους της Αθήνας.

Στους δρόμους η κατάθλιψη περισσεύει. Άνθρωποι σκυθρωποί, αγχωμένοι, άνεργοι, άστεγοι, ζητιάνοι. Εγκλωβισμένοι μετανάστες, σε μια χώρα που δουλειά δεν μπορεί να τους προσφέρει αλλά, παρ’ όλ’ αυτά, τους κρατά φυλακισμένους στο εσωτερικό της όπου ο ρατσισμός (κρατικός και παρακρατικός) καλά κρατεί.

Αλλά και οι Έλληνες εργαζόμενοι εγκλωβισμένοι μετανάστες αισθάνονται. Μετανάστες και ιθαγενείς εργαζόμενοι έχουν μετατραπεί σε ένα διεθνές πείραμα. Τη μετατροπή όλων των εργαζομένων μιας ανεπτυγμένης καπιταλιστικά χώρας σε προλετάριους τριτοκοσμικής χώρας. Η Ελλάδα δείχνει, απλά, το μέλλον και για τους υπόλοιπους εργαζόμενους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μια βόλτα στους δρόμους της Αθήνας αρκεί για να τα δεις όλα. Να αισθανθείς το φόβο ότι ο επόμενος άστεγος μπορεί να είσαι εσύ, ο γείτονάς σου, κάποιος δίπλα σου. Να αισθανθείς το φόβο αλλά και το θυμό. Θυμό που ψάχνει τρόπους έκφρασης. Ο συνδυασμός μιας αδίστακτης άρχουσας τάξης που ζητά ολοένα και περισσότερα και ενός κόσμου της εργασίας που κινδυνεύει να χάσει ((ή ήδη έχει χάσει) τα πάντα οδηγεί σ’ ένα μόνο συμπέρασμα: θα χυθεί αίμα. Έτσι και αλλιώς, ήδη χύνεται αίμα -μια βόλτα στους δρόμους της Αθήνας το επιβεβαιώνει.

Αλλά…

…θα έχω αρκετές ευκαιρίες να καταγράψω φωτογραφικά τους ανθρώπους της Αθήνας. Εδώ και μερικές μέρες ανήκω στην πλειοψηφία:

Είμαι άνεργος.

Athens, Christmas 2011 from www.aformi.gr on Vimeo.

WS Journal: εκτιμήσεις για επιστροφή στα εθνικά νομίσματα

 

Πηγή: Το Βήμα 16/12

Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά στην ευρωζώνη. Οι τράπεζες και τα επενδυτικά ταμεία χρηματοδοτούσαν τα χρέη των χωρών της ευρωζώνης καθώς δεν υπήρχε ο κίνδυνος να χάσουν τα λεφτά τους από ενδεχόμενη υποτίμηση: το ενιαίο νόμισμα ήταν εγγυητής σταθερότητας.

Ομως στην πορεία προέκυψε ένας άλλος κίνδυνος: αυτός της πτώχευσης μιας χώρας-μέλους. Τώρα οι επενδυτές αποστρέφονται τα κρατικά ομόλογα της ευρωζώνης καθώς μετά το ξέσπασμα της κρίσης στην Ελλάδα κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα πόσες και ποιες χώρες πιθανόν να κηρύξουν πτώχευση ή να αναγκαστούν να αποχωρήσουν από το ευρώ για να επιστρέψουν στα εθνικά νομίσματα δίνοντας τη χαριστική βολή στη νομισματική ένωση.

Η Ευρώπη δεν είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες

Πηγή: rednotebook Η Ευρώπη δεν είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες

Η πολιτική ένωση ούτε θα ενεργοποιήσει την εργατική κινητικότητα στην ευρωζώνη, ούτε θα βοηθήσει να ξεπεραστούν τα προβλήματα που δημιουργούνται όταν μια κοινή νομισματική πολιτική επιβάλλεται σε χώρες με διαφορετικές κυκλικές συνθήκες, ούτε θα βελτιώσει την απόδοση του εμπορίου σε χώρες που δεν μπορούν να υποτιμήσουν το νόμισμα τους ώστε να επανακτήσουν την ανταγωνιστικότητά τους

Του Μάρτιν Φελντστάιν Η Ευρώπη παλέυει πια με τις αναπόφευκτες δυσμενείς επιπτώσεις της επιβολής ενός κοινού νομίσματος σε ένα πολύ ετερογενές σύνολο χωρών. Αλλά η κρίση του προϋπολογισμού στην Ελλάδα και ο κίνδυνος αφερεγγυότητας της Ιταλίας και της Ισπανίας είναι μόνο μέρη του προβλήματος που προκαλείται από το κοινό νόμισμα. Η ευθραυστότητα των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών, οι υψηλοί δείκτες ανεργίας και η μεγάλη ανισορροπία στο ενδο-ευρωπαϊκό εμπόριο (το πλεόνασμα, αξίας 200 δισεκ. δολλαρίων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας, απέναντι στο αντίστοιχο συνδυασμένο έλλειμμα της τάξεως των 300 δισεκ. δολλαρίων της υπόλοιπης ευρωζώνης) απορρέουν επίσης από τη χρήση του ευρώ.

The IMF must realise that, in Greece, the treatment is worse than the disease

• • Costas Douzinas
  • guardian.co.uk, Thursday 15 December 2011 09.30 GMT
  • Article history

During an official visit to the LSE in November 2008, the Queen asked a professor why economists had failed to predict the financial crash, the most dramatic event in recent economic history. The professor's answer is not known. A year later, after a British Academy seminar, eminent economists answered by blaming "a failure of the collective imagination of many bright people, both in this country and internationally, to understand the risks to the system as a whole".

Yesterday the IMF reported that the Greek economy had "taken a turn for the worse" against its earlier predictions. The growth forecast for 2011 was revised downwards from -4% to -6% for 2011 and to -3% for 2012. The 2011 deficit, predicted at 7.5% of GDP, has now been revised to 9%. Greek officials expect it to be more than 10%. Public debt was 130% of GDP in 2009. The IMF predicts now that it would peak at 187% in 2013 and fall to 152% of GDP by 2020, if all measures imposed on Greece succeed. This is unlikely. The selling off of the remaining public assets has yielded very little and negotiations with private creditors who were asked to accept a 50% writedown by the EU October summit have stalled. It will take 10 years, the IMF reports, for Greece to close the competitiveness gap. It will take much shorter to destroy the Greece we know.

What do Europeans think about immigration?

• 
• • Matthew Goodwin
  • guardian.co.uk, Thursday 15 December 2011 13.15 GMT
  • Article history

Immigration arouses passion and debate like no other issue. Across Europe, human rights groups, flamboyant populists and tabloid media jostle over every new bit of data or opinion poll. The issue doesn't look set to fall off the political landscape either. With elections fast approaching in France, the US and Germany, candidates on both the left and right are thinking hard about how to connect their campaigns with public anxieties over immigration.

The problem, however, is that these debates are typically characterised by misinformation and prejudice. Too often, surveys and opinion polls ask misleading questions, or are manipulated to meet the demands of particular interest groups. This is why the results of the latest edition of a reliable survey of what ordinary citizens think about this issue are so important. The Transatlantic Trends survey explores public attitudes to immigration across the US, UK, France, Germany, Italy and Spain. While the picture it paints is complex, it is also detailed and nuanced. For those politicians and policymakers who are seeking to reassure anxious voters about rising ethnic and cultural diversity, it reveals both challenges and opportunities.

Με μαθηματική ακρίβεια η Ευρώπη οδεύει σε ένα πρωτοφανές κραχ – Ποια είναι η εξίσωση της καταστροφής και οι 15 λόγοι που θα συμβεί αυτό

Πηγή: bankingnews.gr

Μπορεί οι Ευρωπαίοι να εμφανίζονται αποφασισμένοι να λύσουν το πρόβλημα της κρίσης χρέους, ωστόσο δεν είναι πλέον κρυφό στους αναλυτές και τους επενδυτές ότι με τις λύσεις που προτείνονται οδεύουμε ολοταχώς σε μία παταγώδη κατάρρευση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος χωρίς προηγούμενο.......

Σύμφωνα με τους αναλυτές οι Ευρωπαίοι πήραν μία απόφαση που δεν έχει ξαναληφθεί από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αποφάσισαν να αυστηροποιήσουν τόσο πολύ τα δημοσιονομικά κριτήρια, υπό το φόβο των σοβαρών κυρώσεων για τα απείθαρχα μέλη της ευρωζώνης,  ενώ την ίδια ώρα απαγόρευσαν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να προχωρήσει στο τύπωμα χρήματος ώστε να μην χρηματοδοτηθούν τα χρέη των κυβερνήσεων. 

Η αριστερά, η πολιτική συμμαχιών και η κοινωνία

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Χρήστου Δημήτρης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/12/2011

Στις αρχές της δεκαετίας του '80, το ΚΚΕ πιεζόταν να αποκηρύξει τη δικτατορία του προλεταριάτου. Κρίσιμο ζήτημα τότε και κάποια στιγμή σε μια συνέλευση της κομματικής οργάνωσης του “Ριζοσπάστη” πήρε μέρος και ο Χαρίλαος Φλωράκης. Τον άκουσα με προσοχή. “Είμαστε κομμουνιστικό επαναστατικό κόμμα που δραστηριοποιούμεθα σε συνθήκες κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Έχουμε αποδεχτεί τους κανόνες και με την πολιτική μας, δουλεύουμε να επεκτείνουμε την επιρροή μας και την εκλογική μας δύναμη. Είναι φανερό πως μόνοι μας δεν είναι εύκολο να φτάσουμε σε κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Κατά συνέπεια βασικός άξονας της δράσης μας είναι η πολιτική συνεργασιών με προοδευτικές δυνάμεις σε ένα μίνιμουμ πρόγραμμα αλλαγών στην πορεία με βήματα προς τον σοσιαλισμό με πολιτικά μέσα”. Το ΚΚΕ δεν αποκήρυξε τη δικτατορία του προλεταριάτου, καθώς ποτέ δεν ξέρεις τις πολιτικές εξελίξεις, αλλά ήταν σαφές πως την είχε αφήσει στην πάντα.

''ΛΗΣΤΕΙΑ''! Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΠΛΑΣΙΑΖΕΙ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ (+€1 ΔΙΣ) ΣΤΟ ΔΝΤ!

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ... ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΟΥΜΕ!

ΙΔΟΥ ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΘΛΙΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ!

ΕΕ - ΗΠΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΑΛΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΑΝΕΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ "ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ" ΔΑΝΕΙΑ!

Σε μια άθλια απόφαση, η οποία αναδεικνύει όλο τοεύρος και το βάθος της τροϊκανής ληστείας που συντελείται στη χώρα μας, προέβη ο Υπουργός Οικονομικών Ε. Βενιζέλος. 

Ουσιαστικά, η κυβέρνηση Παπαδήμου αποφάσισε να δανείσει € 1 δις στην τρόικα, και ειδικότερα στοΔΝΤ, την ώρα που ο ελληνικός λαός λεηλατείται από τα συνεχή χαράτσια και τις κάθε λογής περικοπές!

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή...

Σύμφωνα με την απόφαση του ΥΠΟΙΚ η Ελλάδα διαπλασιάζει το μερίδιο της συμμετοχής της στο ΔΝΤ από τα € 950 εκατ. στο €1,9 δις!!! Το ποσά αυτά αντιστοιχούν σε 1,101 δις Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων (SDR) και 2,42 δις SDR, αντιστοίχως.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά το 75% της επιπλέον χρηματοδότησης της Ελλάδας προς το ΔΝΤ θα καλυφθεί σε ευρώ, δηλαδή σε μετρητά, ενώ το άλλο 25% θα γίνει είτε σε μετρητά άλλων νομισμάτωνείτε σε SDR...  

Πανελλαδική Συνάντηση ΜΑΑ: Θέσεις

Πανελλαδική Συνάντηση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής.

To Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής θα πραγματοποιήσει Πανελλαδική Συνάντηση στην Αθήνα, την Παρασκευή  και το Σάββατο 16 και17 Δεκέμβρη Κεντρικό θέμα της Συνάντησης είναι οι σκέψεις και πρωτοβουλίες για την ενότητα της Αριστεράς και τη δημιουργία μιας πλατιάς μετωπικής συμπαράταξης του λαού,με στόχο την προώθηση μιας εναλλακτικής ριζοσπαστικής πολιτικής, από την οποία έχουν να ωφεληθούν άμεσα ο κόσμος της εργασίας και μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Το κείμενο που δημοσιοποιείται σήμερα είναι προϊόν σύνθεσης και συγκερασμού απόψεων που εκφράστηκαν στο συντονιστικό ή κατατέθηκαν γραπτά και αποτελεί βάση για συζήτηση στην Πανελλαδική συνάντηση. Το κείμενο αποτελεί ομόφωνη απόφαση του Συντονιστικού.

  Α. Το «Μέτωπο» υπάρχει ήδη, εν δυνάμει,  μέσα στο λαό, πάλι χωρίς την Αριστερά.

 Ο λαός έχει πεισθεί ότι μια «ένωση δυνάμεων» αποτελεί  προϋπόθεση για να αντιπαρατεθούμε στις πολιτικές καταστροφής της  οικονομίας και κοινωνίας από την τρόικα.   Η «ενότητα» υπάρχει ήδη, εν δυνάμει, μέσα στο λαό και εκφράζεται πολλαπλά: Με τη συνύπαρξη πολιτών με τις πιο διαφορετικές πολιτικές καταγωγές και κοινωνικές εντάξεις, από όλο το φάσμα των ηλικιών στις απεργίες, στις διαδηλώσεις και στις πλατείες. Στα κινήματα «δεν πληρώνω». Στις επιτροπές γειτονιάς. Στις ομάδες αλληλεγγύης. Στις κινήσεις καλλιτεχνών και διανοουμένων. Στις ιστοσελίδες αμφισβήτησης.

Όλα αυτά αποτελούν σε μεγάλο βαθμό «αναπάντητες επιστολές» προς τις πολιτικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην επίτευξη της «ένωσης». 

Δ. Πατέλης: ΧΡΕΟΣ - ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ

German Business Leaders Give Merkel Top Marks

ΠΗΓΗ: SPIEGEL

In a new survey released this week, a panel of 500 German business and political leaders have come out in overwhelming support of Chancellor Angela Merkel's policies in dealing with the euro crisis. Most of the leaders expressed concern about the stability of the euro zone, but few fear it will split apart.

Only a little over six months ago, Germans in top positions in companies, politics and the public sector held negative views of German Chancellor Angela Merkel and her leadership style, criticizing her for abandoning many of the longheld positions of her conservative Christian Democrats and also for her abrupt and expensive decision to abandon nuclear power after Fukushima through her so-called "energy revolution." A half-year deeper into the euro crisis, many have changed their minds.

Το ΠΑΣΟΚ “ντύνεται”… Δημοκρατική Αριστερά

Πηγή: statesmen
του Μ. Οικονομίδη

Ακόμη μια δημοσκόπηση, αυτή της «Alco» για το «Kontra Channel», έρχεται να επιβεβαιώσει την παγίωση του συμπεράσματος ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκει μια χρηστική δεξαμενή εναπόθεσης των απογοητευμένων ψηφοφόρων του, στη… διεύθυνση της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Το κόμμα που ίδρυσε ο Φώτης Κουβέλης, μετά την απόφαση να αποχωρήσει από τον Συνασπισμό, και το οποίο παρουσίαζε τους πρώτες μήνες ζωής του ποσοστά περιορισμένης αποδοχής στην κοινωνία, εμφανίζεται πλέον να προσεγγίζει την πολιτικά ψυχολογική βάση του 10%, να έχει αφήσει πίσω του τον ΣΥΡΙΖΑ, και να απειλεί ακόμη και το ΚΚΕ, για την τρίτη θέση πίσω από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΜΕ;

Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ 11/12/11 (via ISKRA)

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ* 

 

Τα κυρίαρχα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης βομβαρδίζουν καθημερινά την κοινή γνώμη με το στερεότυπο μιας Ελλάδας- μεταμοντέρνας Ψωροκώσταινας, που δεν παράγει τίποτα, είναι αναγκασμένη να τείνει διαρκώς το καπέλο του ζητιάνου στους δανειστές της για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, επομένως δεν της μένει καμιά επιλογή παρά να σφίγγει διαρκώς το ζωνάρι και να υπακούει αγόγγυστα στους όποιους όρους των Γερμανών. Το ίδιο στερεότυπο έρχεται να στηρίξει την ιδεολογική τρομοκρατία για το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ, που εμφανίζεται περίπου ως επιστροφή στη Λίθινη Εποχή, αφού μια Ελλάδα που δεν θα παράγει τίποτα και δεν θάχει να δανειστεί κι από κανένα, δεν θα μπορεί να εισάγει ούτε τρόφιμα, ούτε πετρέλαιο και θα πρέπει να επιβιώσει ως έθνος τροφοσυλλεκτών, που θα φοράνε προβιές και θα ζεσταίνονται γύρω από τη φωτιά.

Η «στάση πληρωμών και η έξοδος από το ευρώ» είναι οι σημαντικοί κρίκοι;

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Του Χρίστου Καραμάνου

Κρίσιμα ζητήματα για τη δράση της Αριστεράς και το στόχο του παλλαϊκού Μετώπου.

Στις συζητήσεις που γίνονται στην Αριστερά προβάλλεται από ορισμένους σ. η άποψη ότι η στάση πληρωμών και η έξοδος από το ευρώ είναι τα δυο κεντρικά ζητήματα για τη στρατηγική της Αριστεράς. Πιο χαρακτηριστικά απ’ όλους ο σ. Π. Λαφαζάνης λέει: «Αυτά τα δύο θέματα είναι οι κρίκοι πάνω στους οποίους μπορεί να πιαστεί κανείς για να ανοίξει καινούργιους δρόμους στη χώρα μας… Η Αριστερά πρέπει να βγει δυνατά, θαρρετά, ενωμένα και αποφασιστικά και να αναδείξει αυτούς τους δύο κεντρικούς κόμβους, ως τους κρίκους πάνω στους οποίους μπορεί να οικοδομηθεί μια νέα προοδευτική πρόταση σοσιαλιστικής προοπτικής για την Ελλάδα. Η οποία μπορεί να λειτουργήσει ως ντόμινο και για την υπόλοιπη Ευρώπη, για το σύνολο της Ε.Ε.» (από την ομιλία στην εκδήλωση της ιστοσελίδας ISKRA, 24/11/11).

H ελληνική έκδοση του Οccupied Wall Street Journal…

 

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Αυτό το Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου, ένθετο στο Δρόμο της Αριστεράς, θα βρείτε ένα τετρασέλιδο εφημεριδάκι. Είναι πιστή αναπαραγωγή, γραφιστικά, του πέμπτου φύλλου της Occupied Wall Street Journal, του εντύπου που αποτελεί τη φωνή του κινήματος Occupy Wall Street.

Στη συνέχεια, θα αναρτηθεί και σε μπλογκ ή πόρταλ όπως στα Ενθέματα, στο RedNotebook και αλλού.

Η Occupied Wall Street Journal δεν αποτελεί επίσημη έκδοση ή όργανο του κινήματος. Ωστόσο, εκφράζει χαρακτηριστικά το πνεύμα του. Μια ματιά στα άρθρα, τις αναλύσεις, τα σχόλια και τις μικρές ειδήσεις που φιλοξενεί, αποδίδει το κλίμα του κινήματος καλύτερα από πολλές αναλύσεις. Γι’ αυτό ακριβώς αποφασίσαμε να κυκλοφορήσουμε σήμερα στα ελληνικά αυτό το τετρασέλιδο εφημεριδάκι.

ΕΥΣΕΒΕΙΣ ΠΟΘΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

 

Πηγή: Dies Brumalis

         Στο ΒΗΜΑ  της Κυριακής ο Πρετεντέρης  θεωρεί τις συνταγές που εφαρμόζει στην Ελλάδα το ΔΝΤ κατάλληλες για το Τρίτο Κόσμο, που πριν όμως τις επιβάλλουν «εκεί τουλάχιστον έπαιρναν τα μέτρα τους: ξεκινούσαν πάντα από  το πραξικόπημα! Καλώς ή κακώς, στην Ελλάδα έχουμε ακόμη δημοκρατία»

        Στο “επταήμερο του Διόδωρου”, πάλι στο Βήμα, ο Ψυχογιός που προπαγανδίζει υπέρ του Παπαδήμου με φαινομενική απλοϊκότητα, «διαχύθηκε το γούρι του σε όλη την Ευρώπη» όπως ισχυρίζεται, καταφέρεται εναντίον των κομμάτων.

      Και σε άλλη σελίδα της ίδιας εφημερίδας ο τίτλος σαν να έρχεται από το παρελθόν «τα συσσίτια επιστρέφουν στα σχολεία»

      Την ίδια στιγμή στο ρ/σ flash, σε σημερινό  πρωινό δελτίο ειδήσεων,  γίνεται  λόγος για την  γενική  απεργία στο Θριάσιο, χωρίς καμιά αναφορά στη μεγάλη απεργία στη χαλυβουργία.

Τα τερατουργήματα της συνόδου

πηγή:FT (via euro2day)

by M. Wolf

Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι… Αυτό σκέφτηκα όταν έμαθα τα αποτελέσματα της συνόδου του συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πολλοί επικεντρώθηκαν, όπως ήταν κατανοητό, στην απόφαση του Βρετανού πρωθυπουργού David Cameron, να θέσει βέτο στην νέα συμφωνία, αλλά αυτό απλώς απέτρεψε την προσοχή από την αποτυχία της ευρωζώνης να παράγει ένα αξιόπιστο φάρμακο για την ασθένεια της ευρωζώνης. Αντ΄αυτού πρότειναν να σφίξουν τις βίδες στην δημοσιονομική χαλάρωση. Μπορεί να ένιωσαν καλύτερα, αλλά δεν θα καταφέρουν κάτι. 

Η βασική απόφαση είναι να δυναμώσει η δημοσιονομική πειθαρχία ώστε να δημιουργηθεί αυτό που η γερμανίδα καγκελάριος Angela Merkel και ο γάλλος πρόεδρος Nicolas Sarkozy αποκαλούν «ένωση σταθερότητας και ανάπτυξης» - ή «ένωση αστάθειας και στασιμότητας,» όπως την αποκαλώ εγώ. 

Πλάκωσαν τα κοράκια

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Τρίβουν τα χέρια τους τα… κορά­κια των μεγάλων ξένων ενεργει­ακών ομίλων όσο διαπιστώνουν ότι στην Ελλάδα όλα βαίνουν… στάσι­μα! Γνωρίζουν πολύ καλά πως όσο κα­θυστερούν οι όποιες αποφάσεις για την επίλυση της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας κι ευρύτερα στην ευρωζώνη τόσο θα απαξιώνονται τα περιου­σιακά μας στοιχεία, μαζί και οι προς πώληση ενεργειακές επιχειρήσεις. Κι αυτό τους συμφέρει απόλυτα! Θα αγο­ράσουν ακόμη φθηνότερα τα πιο ακρι­βά μας… χρυσαφικά!

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για να καταλάβουμε όλοι το μέγεθος του ξεπουλήματοςείναι η ΔΕΗ. Το καλοκαί­ρι του 2008 η μετοχή της ήταν στα 35 ευρώ και η κεφαλαιοποίησή της «πέ­ταγε» πάνω από τα 8 δισ. ευρώ. Την εβδομάδα που μας πέρασε, η μετοχή της επιχείρησης ηλεκτρισμού βρέθη­κε στο ιστορικό χαμηλό της, κάτω από τα 4 ευρώ, δηλαδή έχασε πάνω από 88,5% της αξίας της!

Υπάρχει κίνδυνος να μην λάβουν ούτε ένα ευρώ ή δραχμή οι πιστωτές της Ελλάδας αν δεν προχωρήσει το PSI

ΠΗΓΗ: bankingnews.gr

Τι θα γίνει αν φύγει η Ελλάδα από το ευρώ; Πόσο θα κοστίζουν τα ομόλογα της; Ίσως 50%, ίσως 20%, ίσως και καθόλου. Αυτό αναφέρουν τα εξειδικευμένα δικηγορικά γραφεία που ασχολούνται με το ζήτημα της Ελλάδας, προειδοποιώντας μάλιστα, για την διαδικασία του PSI που έχει ξεκινήσει αυτό το διάστημα μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των τραπεζιτών και η οποία περιλαμβάνει haircut 50%.

Σύμφωνα με τους νομικούς που μελετούν την υπόθεση της Ελλάδας, σε περίπτωση που η Ελλάδα εξέλθει της ζώνης του ευρώ τότε οι τιμές των ομολόγων σχεδόν θα μηδενίσουν, ενώ είναι αμφίβολο εάν τελικά η ελληνική κυβέρνηση επιστρέφοντας στη δραχμή θα μετατρέψει το χρέος της στο εθνικό νόμισμα για να το... αποπληρώσει. Οι ιδιώτες επενδυτές πρέπει να σκεφτούν καλά πριν απορρίψουν έστω την πρόταση του haircut 50% που θα τους διασφαλίσει εστω την επιστροφή του μισού τους κεφαλαίου, την ώρα που στη δευτερογενή αγορά διαπραγματεύονται με haircut 80%. 

Ποιός χρειάζεται το ευρώ και την ΕΕ;

ΠΗΓΗ: aristeroblog

Παναγιώτης Μαυροειδής

Όλα δείχνουν ότι οι εποχές της βεβαιότητας για την ευρωζώνη ανήκουν στο παρελθόν. Ο πανικός πλανάται στα κεφάλια των αστών, των πολιτικών ηγετών και γραφειοκρατών. Αλλά και η ανησυχία στη σκέψη του κόσμου, περισσεύει.

Ωστόσο και η Αριστερά, δεν αποδείχνεται ιδιαίτερα υποψιασμένη μπροστά σε αυτή την κρίση θανάτου της μεγαλύτερης και πιο ώριμης περιφερειακής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης του κόσμου, με τις τόσες φιλοδοξίες. Ειδικά η λεγόμενη ‘’ευρωπαϊκή Αριστερά’’ νοιώθει να αφαιρείται το χαλί κάτω από τα πόδια τους, καθώς ο προοδευτικός μετασχηματισμός της νεοφιλελεύθερης ΕΕ σε κοιτίδα του δημοκρατικού σοσιαλισμού, αποτέλεσε και αποτελεί στρατηγική αφετηρία της. Το θεωρητικό σχήμα είναι γνωστό: Η διεθνοποίηση του καπιταλισμού είναι μια διαδικασία συγκεκριμένου βέλους, σχεδόν αδιατάρακτη και αντικειμενικά προοδευτική. Υποτίθεται πως θα σάρωνε τον εθνικισμό και τον αυταρχισμό, που σχεδόν αξιωματικά συνδέονταν με την ‘’καθυστέρηση’’ και την επιβίωση συντηρητικών λογικών στους πολιτικούς θεσμούς αλλά και στην κοινωνική ψυχολογία. Η ενωμένη Ευρώπη, αναγκαστικά σε πρώτη φάση καπιταλιστική, θα σάρωνε τις δικτατορικές τάσεις και θα χώνευε τους βαλκάνιους και άλλους σωβινισμούς στο μεγάλο κοσμοπολίτικο καζάνι της. Τι πιο φιλόξενο πεδίο για τη δράση της Αριστεράς που οραματικά ζητά την κατάργηση των συνόρων ….