Τρίτη 24 Μαΐου 2011

Ήρθε η ώρα για το διαζύγιο με την ΕΕ;



Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου *

Το σχόλιο αυτό είναι λιτό, ξερακιανό και δίχως πολλές εξηγήσειςπλέον. Έτσι όπως πρέπει να είναι η απόφαση για το διαζύγιο ενός αγαπημένου κατά το παρελθόν ζευγαριού.  Διαδικτυακοί φίλοι, το μελέτησα, τα έβαλα κάτω, λογάριασα δεκάδες παραμέτρους και κατέληξα ότι η ΕΕ δεν αφήνει πλέον κανένα περιθώριο στην Ελλάδα να παραμείνει στην αγκαλιά της. Ήρθε η ώρα να χωρίσουμε. Ήρθε η στιγμή να πάρουμε τον δικό μας δρόμο σε αυτή την περιοχή του πλανήτη, με αυτόνομη πλέον περπατησιά στον κόσμο. Εύχομαι και επιθυμώ το διαζύγιο να είναι συναινετικό και να χωρίσουμε με αμοιβαία κατανόηση, αν και αντιλαμβάνομαι ότι δεν θα μπορέσουμε τελικά να αποφύγουμε τις τριβές και τις εντάσεις. Τα έχουν αυτά τέτοιου είδους χωρισμοί συνεταίρων, που νόμιζαν ότι δεν θα χωρίσουν ποτέ.


Ίσως κάποιοι να απορείτε για τούτη την στάση ενός ευρωπαϊστή, ενός ανθρώπου που ενδιαφέρθηκε για την καλλιέργεια του ευρωπαϊσμού όσο τίποτε άλλο στη ζωή του, αλλά προσπαθήστε να καταλάβετε ότι ο η ιδέα που υπηρέτησα δολοφονήθηκε στη σημερινή Ελλάδα από μια ευρωπαϊκή ελίτ, η οποία υπήρξε ανίκανη να αντιμετωπίσει την πρόκληση και απειλή από το χρηματοπιστωτικό λόμπυ, που εδρεύει και στις δύο άκρες του Ατλαντικού. Οι μικροί ηγέτες της ΕΕ, αποδείχθηκαν νάνοι μπροστά στους ανθρώπους του «έξυπνου χρήματος» του Αμερικανο-εβραϊκό λόμπυ. Δεν επέδειξαν θεσμική ευελιξία και ικανότητα διαχείρισης της πιστωτικής κρίσης που προκλήθηκε στο μαλακό υπογάστριο της ευρωζώνης, σε συνέχεια της κρίσης του 2008 που είχε ως πηγή τις ΗΠΑ. Καμία απολύτως πολιτική εφευρετικότητα δεν έδειξαν να διαθέτουν. Σφιγμένοι, μίζεροι και ανέμπνευστοι ηγέτες του ιδίου επιπέδου με τους διαπλεκόμενους δικούς μας, αποδείχθηκαν. Η ΕΕ φανέρωσε την πολιτική της γύμνια και δολοφόνησε τον ευρωπαϊσμό πακτωμένη σε μια μορφή νεοφιλελεύθερου οικονομισμού, από τον οποίο έδειξε ότι δεν σκοπεύει να μετακινηθεί ούτε σπιθαμή.

Κατάληψη στα γραφεία διοίκησης του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου από εργαζόμενους



Αθήνα
Κατάληψη στα γραφεία της διοίκησης του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου στο κέντρο της Αθήνας πραγματοποιούν οι εργαζόμενοι, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην ιδιωτικοποίησή του.

Μιλώντας στον Βήμα 99,5 ο εκπρόσωπος των εργαζομένων, Αντώνης Δεληχάτσιος, προειδοποίησε ότι θα υπάρξουν κι άλλες κινητοποιήσεις. «Το μεσημέρι θα καθορίσουμε τις επόμενες κινήσεις μας σε συνεργασία με την ΟΤΟΕ» δήλωσε, προσθέτοντας ότι οι εργαζόμενοι θα επιχειρήσουν και μία συνάντηση με την ΓΣΕΕ.

«Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο δεν είναι βάρος για τον κρατικό προϋπολογισμό. Αντίθετα το κράτος έχει το 34% των μετοχών και από εκεί έχει έσοδα» πρόσθεσε ο κ.Δεληχάτσιος, τονίζοντας ότι αυτές οι αποφάσεις της κυβέρνησης είναι «ατελέσφορες».

Με το Μνημόνιο χρεοκοπεί και το πολιτικό σύστημα.


Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ
Του Μιχάλη Σιάχου

Το πολιτικό σύστημα, σταδιακά αναδύεται ως το κεντρικό πρόβλημα της κοινωνίας και της επικαιρότητας. Συνειδητοποιείται, μάλιστα, ως τέτοιο από την πλειοψηφία. Γιατί είναι το κλειδί όλων των επιδιωκόμενων μετασχηματισμών. Γιατί, σύμφωνα με την παλιά γνωστή λογική, εκεί συμπυκνώνονται όλες οι αντιθέσεις.
Υπάρχουν δυνάμεις, που όλο αυτό το διάστημα ηθελημένα, συσκοτίζουν το ζήτημα. Μεταθέτουν αλλού τα επίδικα των αναμετρήσεων, αποπροσανατολίζουν συνειδητά. Δεν βοηθάει και η Αριστερά, που δεν το βλέπει, δεν το κατανοεί, δεν το αναδεικνύει ακόμα και σήμερα που σαν αιτούμενο βοά.
Ο συστημισμός δεν εκφράζεται πολιτικά μόνο μέσα από την εκάστοτε κυβέρνηση. Αυτή αποτελεί μόνο την αιχμή του. Ο συστημισμός οργανώνεται συνθετότερα, μέσα από μια περίπλοκη αρχιτεκτονική, κορύφωση – συμπύκνωση της οποίας είναι το πολιτικό σύστημα. Μέσω αυτού, επεκτείνεται ευρύτερα, διακλαδώνεται με εξωθεσμικές, υπέρνομες παραφυάδες. Οργανώνει την εκπροσώπηση, συγκροτεί την διαμεσολάβηση, συρρικνώνει το αδιαμεσολάβητο, ενώσω το ίδιο εκτρέπεται ωμά και εκχρηματισμένα σε διαπλοκή.

Τι είναι κίνημα;





Προφανώς σε ορισμένες ιστορικές στιγμές, ορισμένες λέξεις-κλειδιά επιβάλλονται ακαταμάχητα και υιοθετούνται από ανταγωνιστικές τοποθετήσεις, χωρίς να χρειάζεται να οριστούν
 Πηγή: Nomadic universality via RedNotebook 
 
Tου Τζόρτζιο Αγκάμπεν

Οι σκέψεις που ακολουθούν πηγάζουν από μια δυσφορία και προέκυψαν από μια σειρά ερωτήματα που μου δημιουργήθηκαν πρόσφατα όταν βρέθηκα σε μία συνάντηση στη Βενετία με τον Tόνι [Νέγκρι], τον Καζαρίνι κ.λπ. Μια λέξη επανερχόταν διαρκώς σε αυτή τη συνάντηση: κίνημα. Πρόκειται για μια λέξη με μακρά ιστορία στην παράδοσή μας. Στο βιβλίο του Tόνι για παράδειγμα αυτή η λέξη ξεπηδά στρατηγικά κάθε φορά που το πλήθος χρειάζεται έναν ορισμό, για παράδειγμα όταν η έννοια του πλήθους πρέπει να αποσυνδεθεί από το ψευδοδίλημμα μεταξύ κυριαρχίας και αναρχίας.
 
Η δυσφορία μου οφειλόταν στο ότι πρώτη φορά συνειδητοποίησα πως, όσοι χρησιμοποιούν αυτή η λέξη, δεν την ορίζουν ποτέ.

Θα μπορούσα να μην την ορίσω ούτε εγώ. Στο παρελθόν χρησιμοποίησα ως άρρητο κανόνα της πρακτικής σκέψης μου τη φόρμουλα: «όταν το κίνημα υπάρχει, κάνε σαν να μην υπάρχει, και όταν δεν υπάρχει κάνε σαν να υπάρχει». Δεν ήξερα όμως τι σήμαινε αυτή η λέξη. Όλοι μοιάζουν να την κατανοούν, αλλά κανένας δεν την ορίζει.

Δευτέρα 23 Μαΐου 2011

Πριν από τον παράδεισο, παραµονεύει µια κόλαση

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ
του Ρούσου Βρανά

Την αφελή...
...όπως τη χαρακτηρίζει ο ίδιος, προσδοκία πως η οικονοµική κρίση ανοίγει αυτόµατα την πόρτα σε έναν αριστερό παράδεισο, την έχει καταρρίψει ο φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ στο βιβλίο του «Πρώτα σαν ιδεολογία και µετά σαν φάρσα». Πριν από τον παράδεισο, παραµονεύει µια κόλαση. Ωστόσο δεν παύουµε να ελπίζουµε στους οργισµένους νέους που πληµµυρίζουν τις ισπανικές πλατείες.

Τα αίτια...

... που έβγαλαν τους νέους στους δρόµους παραµένουν παντού απαράλλαχτα: η οικονοµική κρίση, η ανεργία, η διαφθορά της εξουσίας. Και ο ευτελισµός του ψηφοφόρου που κάθε τόσο καλείται να δώσει νοµιµοποίηση σε ένα από τα κόµµατα εξουσίας, τα οποία λειτουργούν σαν ξεχαρβαλωµένες µεγάλες επιχειρήσεις που ανταποκρίνονται σε συµφέροντα, τα οποία είναι ξένα προς τα συµφέροντα του πολίτη. Η συναινετική πειθώς των κοµµάτων εξουσίας παραµένει και αυτή απαράλλαχτη. Ποια ήταν η απειλή που διατύπωναν το 2008; Πως περιµένει τους περιφερειακούς ευρωπαϊκούςλαούς µια χειρότερη κρίση αν δεν σωθεί το χρηµατοπιστωτικό σύστηµα. Ποια είναι η απειλή σήµερα; Πως περιµένει αυτούς τους λαούς µια ακόµη χειρότερη κρίση αν αποτύχουν ναεξοφλήσουν τα χρέη που φορτώθηκαν προκε ιµένου να σωθεί το χρηµατοπιστωτικό σύστηµα. Και το ψωµί των ανθρώπων,οι δουλειές τους; Αυτά µπορούν να περιµένουν (οι ισπανοί εργαζόµενοι έχουν να δουν αύξηση από τότεπου ο κόσµος µπήκε στον εικοστό πρώτο αιώνα).

Η Αργεντινή της Ευρώπης


Πηγή: Ποντίκι
Του Δημήτρη Καζάκη
Οικονομολόγου - Αναλυτή
Οι πολιτικές του μνημονίου πέτυχαν τον στόχο τους: Οδήγησαν την ελληνική οικονομία σε πλήρες αδιέξοδο και την εργαζόμενη κοινωνία σε απελπισία. Αυτό που δεν πέτυχαν ήταν να εξασφαλίσουν στους ευρωκράτες τον αναγκαίο χρόνο για να βρουν μια λύση για το ευρώ και την ευρωζώνη. Μια οποιαδήποτε λύση, έστω και προσωρινού χαρακτήρα. Η ίδια η ύπαρξη του ευρώ κάνει εξαιρετικά δύσκολη, έως αδύνατη, κάθε προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης χρέους.

Οι αρχιτέκτονες του αρχικού μνημονίου πίστευαν ότι, με την αποικιοκρατική Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης που επέβαλαν στην Ελλάδα τον Μάιο του 2010, εξασφάλιζαν ένα περιθώριο χρόνου έως τις αρχές του 2013, ώστε να θέσουν σε κίνηση τον μόνιμο μηχανισμό ελεγχόμενων χρεοκοπιών της ευρωζώνης.

Δεν τα κατάφεραν. Η κρίση χρέους, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά ολόκληρης της ευρωζώνης, είναι εκτός ελέγχου. Το κοινό νόμισμα, αντί να «θωρακίσει» τα κράτη - μέλη της ευρωζώνης, έχει μετατρέψει ειδικά τις πιο ευάλωτες χώρες σε εύκολη λεία των κερδοσκόπων και των παιχνιδιών τους στις αγορές κεφαλαίου, όπου πρωταγωνιστούν οι μεγαλύτερες ευρωπαϊκές και αμερικανικές τράπεζες.

«Κουρέματα» από παντού στις τράπεζες!


Πηγή:  Banks' news
Από παντού πλέον δέχονται «κουρέματα» οι ελληνικές τράπεζες, με αποτέλεσμα η ρευστότητα του συστήματος να βρίσκεται ήδη σε οριακό σημείο: η ΕΚΤ αύξησε, όπως αποκαλύπτει σήμερα το «Β», το ποσοστό «κουρέματος» των τραπεζικών ομολόγων που εκδίδονται με εγγύηση του Δημοσίου, η Fitch ετοιμάζει μαζικές υποβαθμίσεις τραπεζικών τίτλων, ενώ στην Γερμανία μόλις άνοιξε, με δημοσίευμα του “Spiegel”, ένα θέμα που μπορεί να φέρει τις ελληνικές τράπεζες σε απολύτως οριακή κατάσταση ρευστότητας.
Η δυναμική της απαξίωσης των στοιχείων ενεργητικού των ελληνικών τραπεζών που χρησιμοποιούνται ως εγγυήσεις για το δανεισμό τους από την ΕΚΤ και κρατούν το σύστημα σε λειτουργία προσλαμβάνει ανεξέλεγκτη δυναμική, όσο η χώρα μοιάζει να κινείται μάλλον προς την κατεύθυνση της χρεοκοπίας, παρά προς την, έστω προσωρινή, διευθέτηση της κρίσης χρέους:

Ανταπόκριση από τη Μαδρίτη

 Πηγή: futura

Αναδημοσίευση από http://autonomosteki.espivblogs.net/

Πως ξεκίνησε
Την Κυριακή 15-5 είχε καλεστεί πορεία από την πλατφόρμα «Πραγματική Δημοκρατία Τώρα» στην οποία υπήρχε μεγάλη συμμετοχή του κόσμου (10.000-15.000;). Στο τέλος της πορείας ένα κομμάτι του κόσμου έκλεισε δύο κεντρικούς δρόμους της πόλης και με αφορμή αυτό έγιναν και κάποια ελάχιστα επεισόδια (κάηκαν λίγοι κάδοι και πετάχτηκαν κάποια κουτάκια μπύρας και ελάχιστες πέτρες)-σε ένα ποσοστό τους από ασφαλίτες, όπως φάνηκε από τις συλλήψεις που ακολουθήσανε. Συνελήφθησαν 24 άτομα, τα οποία αφέθηκαν ελεύθερα με ελαφρές κατηγορίες (διατάραξη κοινής ειρήνης).
Την Δευτέρα στις 20.00 είχε καλεστεί ανοιχτή συνέλευση-συγκέντρωση στην πλατεία sol (η κεντρική πλατεία της πόλης) στην οποία συμμετείχε πάρα πολύς κόσμος (15.000;) και η οποία κατέληξε (χωρίς προφανώς να προηγηθεί συζήτηση) στο να παραμείνει ο κόσμος στην πλατεία μέχρι την Κυριακή 22-5 (ημέρα τοπικών εκλογών). Το επόμενο πρωί στις 5 η αστυνομία διέλυσε τον κόσμο που παρέμενε και αντανακλαστικά καλέστηκε νέα συνέλευση για το ίδιο απόγευμα όπου με ακόμα περισσότερο κόσμο ξαναστήθηκαν σκηνές. Η αστυνομία απαγόρευσε τη συγκέντρωση (στην Ισπανία οποιαδήποτε συνάθροιση κόσμου χρειάζεται την άδεια της αστυνομίας) ενώ την επόμενη μέρα η εκλογική επιτροπή της Μαδρίτης την έβγαλε παράνομη. Ωστόσο η αστυνομία -αν και παρούσα με μεγάλο αριθμό ΜΑΤ- κρατάει πολύ διακριτική στάση και λόγο του αριθμού του κόσμου και του πολιτικού κλίματος θεωρώ απίθανο να κάνει οποιαδήποτε κίνηση. Μέχρι και αυτή τη στιγμή συνεχίζεται η κατάληψη της πλατείας με όλο και περισσότερο κόσμο να συμμετέχει (από τις συνελεύσεις μέχρι τη μπυροποσία).

«Τα προγράμματα διάσωσης πήγαν σε λάθος τσέπες»


Η σημερινή επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους του δημοσίου τομέα και στο κοινωνικό κράτος σε Ευρώπη και ΗΠΑ είναι σχεδιασμένη προς όφελος των επιχειρήσεων και των πλουσίων, οι οποίοι θα εξασφαλίσουν χαμηλότερη φορολόγηση.
Αυτή είναι η εκτίμηση του διακεκριμένου οικονομολόγου James Cypher. Ο ίδιος πιστεύει ότι τα προγράμματα ενίσχυσης της οικονομίας απέτυχαν διότι δεν κατευθύνθηκαν εκεί όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη.

Ο χρηματοοικονομικ22ός τομέας, υποστηρίζει, δεν είναι ανεξάρτητος από την πραγματική οικονομία. Η παραγωγή, η οικονομική ανισότητα και η ταξική δομή είναι τα κλειδιά για την κατανόηση της σημερινής κρίσης.
Εχετε υποστηρίξει ότι η τρέχουσα οικονομική κρίση, που ξεκίνησε στις ΗΠΑ, δεν προκλήθηκε σε τόσο μεγάλο βαθμό «από την αλχημεία των χρηματοοικονομικών μάγων» όσο μάλλον από τις δομικές αλλαγές στην καπιταλιστική οικονομία. Ποιες είναι αυτές;

Θα επιβιώσουν ευρώ και ΕΕ;



Πηγή: ΕΘΝΟΣ
του Γ. Δελαστίκ
Ραγδαία καταρρέει το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων. Υποβαθμίζεται διαρκώς η Ελλάδα υπό το καθεστώς του επάρατου Μνημονίου. Προσβάλλεται βάναυσα η ανεξαρτησία της χώρας, ακόμη και στο θεμελιώδες δικαίωμα του καθορισμού της μορφής διακυβέρνησής της, όταν ένας Φινλανδός επίτροπος της ΕΕ προσπαθεί να εκβιάσει τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα να συναινέσουν στην πολιτική της κυβέρνησης, την οποία υπαγορεύουν η ΕΕ και το ΔΝΤ, με τη σύμφωνη ή και ενθουσιώδη συμφωνία της Αθήνας, απειλώντας ότι δεν θα δώσουν τα χρήματα του δανείου στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αν δεν υποκύψει στους όρους τους ο...Αντώνης Σαμαράς! Η χώρα γυρίζει δεκαετίες πίσω. Για εκατομμύρια Ελληνες το πρόβλημα της οικονομικής επιβίωσης γίνεται τόσο οξύ όσο ποτέ άλλοτε κατά τον τελευταίο μισό αιώνα.

Τα αιτήματα του Ισπανικού Κινήματος


Επειδή κανένας (ακόμα) δεν δημοσίευσε τα ΑΙΤΗΜΑΤΑ του Ισπανικού Κινήματος που έχει καταλάβει τις Πλατείες ΟΛΩΝ των ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ πόλεων εδώ και έξι μέρες έως σήμερα Κυριακή 22/5, ημέρα τοπικών εκλογών (δημοτικών και περιφερειακών), ιδού η μετάφραση των ΑΡΧΙΚΩΝ αιτημάτων όπως παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα του πρώτου καλέσματος στιςι 15 Μάη.


Σε αυτά τα πρώτα αιτήματα προστίθονται διαρκώς νέα, όπως για συνεταιριστική και αλληλέγγυα αντικαπιταλιστική οικονομία, για λύσεις άμεσης δημοκρατίας και άλλα, μεταξύ αυτών και για αληθινή Καταδίκη της Δικτατορίας του Φράνκο και για την κατάργηση της βασιλείας.
Τα αιτήματα διαμορφώνονται συνέχεια, σε ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ σε όλες τις πλατείες των μεγάλων πόλεων της Ισπανίας, που λειτουργούν ΔΙΑΡΚΩΣ επί ΕΞΙ (6) συνεχόμενες ημέρες, ενώ παράλληλα λειτουργούν και ομάδες εργασίας για πιο ειδικευμένα θέματα.

Κυριακή 22 Μαΐου 2011

Οι ανώμαλοι καιροί απαιτούν «ανορθόδοξες λύσεις»


Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου *
Δεν φαντάζομαι κανένας  Έλληνας να θεωρεί ότι στην χώρα μας βιώνουμε την περίφημη μεταπολιτευτική ομαλότητα. Η πολύπλευρη ελληνική κρίση διέλυσε την ουτοπία της ισχυρής Ελλάδας και μαζί με αυτήν την κοινωνική συναίνεση για την διατήρηση του πελατειακού κράτους.  Με την ανεργία να καλπάζει και να απειλεί το ένα τέταρτο του ενεργού πληθυσμού και  τους εργαζόμενους να μετατρέπονται σε πένητες απασχολήσιμους με ολοένα και περισσότερη ελαστικότητα στις εργασιακές σχέσεις, δίχως καμία ουσιαστική ασφάλεια (ούτε καν η ελεεινή μορφή της λεγόμενης flexi(se)curity δεν θεμελιώνεται), η κοινωνική συνοχή δεν έχει έννοια. Με την ύφεση να αποκτά δομικά χαρακτηριστικά η μικροαστική αγορά δεν μπορεί επίσης να κρατηθεί στη ζωή. Ζούμε στη φάση της κοινωνικής απορρύθμισης, η οποία συνιστά αναμφισβήτητα κοινωνική ανωμαλία. 

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το καθεστώς που οδήγησε την χώρα στην χρεοκοπία, επιχειρεί να διατηρήσει την πολιτική ομαλότητα, πιέζοντας για τον σχηματισμό ενός Μεγάλου Συνασπισμού (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), ο οποίος θα μπορούσε ενδεχομένως να ενισχυθεί και από άλλες πολιτικές δυνάμεις νομιμοποίησης του καθεστώτος. Δηλαδή, οι βασικοί πυλώνες και μηχανισμοί του μεταδικτατορικού κράτους πατρωνίας αναζητούν μέσω της συναίνεσης των ηγεσιών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και την υποστήριξη της τρόικας, να αναδομήσουν το κράτος και την αγορά στη βάση του νεοφιλελεύθερου προτύπου. Οι αποτυχημένοι διαπλεκόμενοι αναζητούν μέσω της συναίνεσης να διασκεδαστεί η πολιτική τους ήττα στο επίπεδο της ευρωπαϊκής και διεθνούς πολιτικής και να τους παρασχεθεί η δυνατότητα να συνεχίσουν να ηγεμονεύουν στην Ελλάδα, δίχως μάλιστα να καταβάλουν το οικονομικό αντίτιμο της αποτυχίας τους. Αντίθετα ζητούν και τα ρέστα από τα δύο-τρίτα της κοινωνίας, καθώς μάλλον θεωρούν ότι ο λαός τους εξανάγκασε σε μια μορφή πολιτικής πρακτικής, που οδήγησε στο σημερινό τραγικό αποτέλεσμα. Είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ πολιτικο-επιχειρηματική τάξη με κοινό τόπο συμφερόντων και ταξική συνείδηση. Είναι σαν να κυβερνούσαμε την χώρα όλοι μαζί και να τρώγαμε τα δανεικά όλοι μαζί, εκμεταλλευόμενοι τους δυστυχείς επενδυτές των ελληνικών ομολόγων και καταχρώμενοι της εμπιστοσύνης των ανιδιοτελών εταίρων μας στην ΕΕ!


Μονόδρομοι και δημόσιο χρέος



ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ 22/5/2011
ΤΩΝ ΣΠΥΡΟΥ ΛΑΠΑΤΣΙΩΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΛΙΟΥ

Οι εκπρόσωποι και οι διαμορφωτές κοινής γνώμης της αστικής εξουσίας έχουν χύσει αρκετό μελάνι ώστε να θεωρείται βέβαιο ότι για το συσσωρευμένο δημόσιο χρέος φταίνε οι μισθοί και το πλήθος των δημοσίων υπαλλήλων, οι συντάξεις και γενικότερα οι δημόσιες δαπάνες ενός μεγάλου κράτους. Έχουν χύσει αρκετό μελάνι για να υποστηρίξουν απόψεις του είδους ότι φταίνε οι ξένοι κερδοσκόποι, η «ληστρική» πρακτική τους που είχε στόχο να μας χρεώσει και επομένως συνάγουν την ανάγκη να αμυνθούμε ως έθνος απέναντι σε αυτούς.
Έχουν δώσει αρκετό χώρο στην αναζήτηση της προϊστορίας της συσσώρευσης του δημόσιου χρέους: από τον Τρικούπη μέχρι τον Παπανδρέου και τον Μητσοτάκη, με εκατέρωθεν αλληλοκατηγορίες μεταξύ της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Έχει γίνει αρκετή συζήτηση για τις μίζες, τη διαφθορά, τις αποφάσεις απογραφών που συνέβαλαν στο χρέος. Η κύρια αιτία όμως για τη συσσώρευση δημόσιου χρέους είναι απούσα από όλη αυτή τη συζήτηση.

ΟΧΙ



ΑΥΓΗ 22/5/2011
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Σκέφτομαι τους «αγανακτισμένους» Ισπανούς, που μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα μετέτρεψαν μια «παραξενιά» λίγων εκατοντάδων νεαρών σε κίνημα που κάνει τους άλλους ν’ ανησυχούν. Αναρωτιέμαι τι ήταν αυτό που τους έκανε να εγκαταλείψουν τη συνήθη απροθυμία των Ισπανών να συμμετέχουν σε διαδηλώσεις. Τι ήταν αυτό που έκανε τη διαφορά; Ένα ευρηματικό σύνθημα, κάποια υπόγεια αλλά υποδειγματική οργάνωση που αιφνιδίασε τους πάντες; Ή μήπως ήταν αυτό που λέμε «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι»; Και ποια ήταν η σταγόνα;
Οι νέοι Ισπανοί φαίνονταν σχεδόν μοιρολατρικά εξοικειωμένοι με την υψηλή ανεργία εδώ και χρόνια. Τα συνδικάτα τούς παραδόθηκαν σχεδόν αμαχητί - με μια μόνο μέρα απεργίας- στα αλλεπάλληλα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης Θαπατέρο. Και ναι μεν το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα θα πληρώσει ακριβά την πολιτική του, αλλά οι χιλιάδες «Αγανακτισμένοι» της Πουέρτα δελ Σολ φαίνεται να θέλουν κάτι πολύ περισσότερο. Θέλουν ενδεχομένως πολλά, αλλά αυτό που τους ενώνει είναι το σύνθημα «Αληθινή Δημοκρατία τώρα».

Οι υπόγειες σχέσεις των συμβούλων αποκρατικοποιήσεων


Γερμανοί, Γάλλοι και λοιποί δανειστές περιλαμβάνονται στον κατάλογο συμβούλων, που για ακόμη μία φορά ανακοίνωσε... εν χορδαίς και οργάνω η Διυπουργική Επιτροπή Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (ΔΕΑΑ).
Ομως αυτή τη φορά το οικονομικό επιτελείο και η κυβέρνηση, που κινούνται με τη διαδικασία του κατεπείγοντος (υπό την ασφυκτική πίεση των δανειστών), ανοίγουν περισσότερο τα χαρτιά τους. Δίνοντας έτσι το στίγμα για το πώς σχεδιάζουν να μοιραστούν τα... ασημικά του Δημοσίου.

**Οι Γάλλοι μέσω των Credit Agricole - Εμπορική και Societe Generale αναλαμβάνουν σύμβουλοι στον ΟΔΙΕ και την ΕΛΒΟ. Δεν είναι τυχαίο πως μόλις πριν από ένα μήνα η PMU -εταιρεία διαχείρισης του γαλλικού ιπποδρόμου- ήταν παρούσα στην άτυπη διυπουργική σύσκεψη για τις αποκρατικοποιήσεις, ενώ στην ελληνική αγορά έχει ήδη παρουσία μέσω των στοιχημάτων που παίζονται στις γαλλικές κυνοδρομίες.
Οσον αφορά το γαλλικό ενδιαφέρον για την ΕΛΒΟ, θα χρειαστεί να πάμε λίγο πιο πίσω, στα τέλη Μαρτίου του 2009, τότε που η Renault Defence εξέταζε το ενδεχόμενο υποβολής πρότασης για την απόκτηση της κυριότητας των ΕΛΒΟ-ΤΟΜΑ.

Κερδίζουν χρόνο για να «διώξουν» τα ομόλογα



ΠΗΓΗ: TVXS
Βασιλης Κωστούλας

Όσο αναβάλλεται η αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το πλήγμα για τους φορολογούμενους πολίτες οι οποίοι αντικαθιστούν τις τράπεζες στο εκτελεστικό απόσπασμα της πτώχευσης, υποστηρίζει ο επίκουρος καθηγητής Οικονομικών στο INSEAD Harald Hau.
Στο πρόσφατο συνέδριο του Economist στην Αθήνα, το μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Juergen Stark υπαινίχθηκε την ύπαρξη συνωμοσίας γύρω από τη θέση υπέρ της αναδιάρθρωσης, ακριβέστερα του «κουρέματος», του ελληνικού χρέους, τονίζοντας με νόημα ότι η σχετική συζήτηση «πυροδοτείται από τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο», σε βάρος της προοπτικής της Ευρωζώνης.
Λίγο μετά, στο βήμα ανέβηκε ο κ. Hau: «Αν υπάρχει κάποια συνωμοσία, αυτή είναι ανάμεσα στους κατόχους του ελληνικού χρέους και τις πολιτικές αρχές. Αποτελεί γεγονός μία στενή σχέση τραπεζιτών και πολιτικών, σε βάρος των φορολογούμενων». Κατά τη γνώμη του, καθώς η Ελλάδα οδεύει προς την πτώχευση, με τη βοήθεια των πολιτικών οι φορολογούμενοι πολίτες αντικαθιστούν στο εκτελεστικό απόσπασμα τους τραπεζίτες. «Η εκτέλεση θα γίνει, απλώς θα βρίσκεται άλλος στη θέση των υπαίτιων», ανέφερε χαρακτηριστικά.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΠΑΝΟΥ ΚΑΜΜΕΝΟΥ, CDS, ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ, ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΙ & ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ




Κυριάκος Τόμπρας




Από τις Θεωρίες Συνομωσίας, στην Αποκάλυψη του Αυτονόητου
και τη Χειραγώγηση της Κοινής Γνώμης !

Μεγάλος σάλος ξέσπασε από τις πρόσφατες κατεγγελίες του Π. Καμμένου, σχετικά με τη βρώμικη υπόθεση των CDS του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και τον καταλυτικό ρόλο που έπαιξαν οι συγκεκριμένες συναλλαγές στο reality show της Ελληνικής κρίσης.

Πράγματι, οι συναλλαγές των CDS του ΤΤ,  σηματοδότησαν την έναρξη της κούρσας ανόδου των Ελληνικών spreads, από τον Οκτώβριο του 2009, αφού υπήρξαν καταλυτικές ως προς τη διαμόρφωση του κλίματος δυσπιστίας και αφερεγγυότητας κατά του Ελληνικού Δημοσίου στις διεθνείς αγορές.

Όταν η φερεγγυότητα του Ελληνικού Δημοσίου αμφισβητείται από την υγιέστερη κρατική τράπεζα της Ελλάδος, το ΤΤ, το οποίο, προκειμένου δήθεν να προστατευθεί από τον υποτιθέμενο κίνδυνο χρεοκοπίας της Ελληνικής οικονομίας, καταφεύγει στην αγοράCDS, τότε γιατί να μη πράξουν το ίδιο και όλες οι ξένες τράπεζες που κατέχουν Ελληνικά ομόλογα;

Και όταν η υγιέστερη κρατική τράπεζα της Ελλάδος, το ΤΤ, καμαρώνει για την κερδοφορία της χρήσης 2009, η οποία όμως ενισχύθηκε τουλάχιστον κατά 35.000.000 ευρώ από τις κερδοσκοπικές συναλλαγές αγοραπωλησίας των επίμαχων CDS, τότε γιατί οι απανταχού της γης κερδοσκόποι, Έλληνες και αλλοδαποί, τράπεζες, επενδυτικά και κερδοσκοπικά κεφάλαια, ή ακόμη και απλοί ιδιώτες επενδυτές να μην πράξουν το ίδιο, αποβλέποντας και αυτοί στα γρήγορα, εύκολα και εξασφαλισμένα κέρδη που υπόσχεται η αυτοεκπληρούμενη προφητεία της Ελληνικής χρεοκοπίας ;

Σάββατο 21 Μαΐου 2011

«Ωρα ευθύνης!» Αλλη μια φορά...



Tου Παντελη Μπουκαλα

«Αυτή η ώρα είναι ώρα ευθύνης!...». Ανοιχτή στο βάθος η τηλεόραση, σαν ένα αδιάφορο ηχητικό φόντο, ένα βούισμα που αποκτά κάποια σημασία όταν υψώνονται οι τόνοι, έστειλε την κορόνα καταπάνω μου: «Ωρα ευθύνης!»... Βέβαιος ότι κάποιος ναυαγισμένος κυβερνητικός την είχε εκτοξεύσει, δεν στράφηκα να δω ποιος ήταν. Αντίθετα, πληκτρολόγησα ενστικτωδώς στο διαδικτυακό ψαχτήρι τις λέξεις «Ωρες ευθύνης», να δω πόσες φορές έχουν παιχτεί κι αν δικαιούνται τα πρωτεία της κενολογίας. Το αποτέλεσμα, όσο κι αν καθαριστεί, παραμένει εντυπωσιακό: 2.520.000 ευρήματα σε 0,05 δευτερόλεπτα. Για να ’χω κάποιο μέτρο σύγκρισης, πληκτρολόγησα και τη φράση «οι καιροί ου μενετοί», επίσης μέχρις εξαντλήσεως κοινόχρηστη. Και να που από τα δυόμισι εκατομμύρια κατεβήκαμε πολύ πολύ χαμηλά: τα ευρήματα αυτή τη φορά ήταν μόλις 24.300, στατιστικώς ασήμαντα εν συγκρίσει με τα ευθυνολογικά.
Μια αρμαθιά από κοινούς τόπους έχει καταντήσει ο πολιτικός λόγος, κι από κοντά ο δημοσιογραφικός, όταν μιμείται ή υπηρετεί την κομματική ρητορική, το νόημα της οποίας εντοπίζεται περισσότερο στο τι δεν λέει και όχι στο τι λέει, περισσότερο στο τι αποσιωπά παρά στο τι ομολογεί ή ισχυρίζεται. Οταν οι κομματικοί άρχοντες αναγγέλλουν στομφωδώς άλλη μία «ώρα ευθύνης», με την επαγγελματική τους αμνησία να αποτελεί το κύριο έρεισμα των λεγομένων τους, είναι σαν να τεμαχίζουν τον πολιτικό χρόνο σε σποραδικές «ώρες ευθύνης» (όταν ζορίζουν πολύ τα πράγματα), υπονοώντας ότι ανάμεσά τους εκτείνονται μεγάλες περίοδοι επιτρεπόμενης ανευθυνότητας, θεμιτής χαλαρότητας και κατανοητού βολέματος. Πως έτσι βλέπουν τα πράγματα κι έτσι τα ζουν, το ξέρουμε, αλλά αυτό δεν φαίνεται να τους ενοχλεί, μια και ποντάρουν και στη δική μας αμνησία.

Συναίνεση των ελίτ ή συμπαράταξη των «από κάτω»;


Τις τελευταίες ημέρες επισημοποιήθηκε η θέση της χώρας ως προτεκτοράτου της υπερεθνικής ελίτ γενικά και της Ε.Ε. ειδικότερα, όπως άλλωστε είχε προβλέψει η στήλη από τη στιγμή που υπογράφτηκε από την κοινοβουλευτική χούντα (που τώρα εγκληματεί και κατά διαδηλωτών) η αποικιακή «δανειακή σύμβαση».
Ετσι, οι γκαουλάιτέρ μας τώρα καθορίζουν όχι μόνο την τελευταία λεπτομέρεια της κατεδάφισης κάθε κοινωνικής κατάκτησης του λαού αυτού από την εθνική απελευθέρωση και μετά, αλλά και επιβάλλουν στα κόμματα εξουσίας να αφήσουν τις μικροκομματικές θεατρικές παραστάσεις περί δήθεν σημαντικών διαφορών μεταξύ τους και να συναπαρτίσουν, μαζί με την ντόπια οικονομική ελίτ, ένα ευρύ συναινετικό μέτωπο. Το οποίο θα στηρίξουν και όλα τα ΜΜΕ και κυρίως τα τηλεοπτικά, που ελέγχονται από τις ίδιες ελίτ και έχουν επιδοθεί σε μια πρωτόγνωρη πλύση εγκεφάλου για τα πραγματικά αίτια της κρίσης και τους τρόπους διεξόδου από αυτή, με τη βοήθεια βέβαια των απαραίτητων, δήθεν «ειδικών», καλοπληρωμένων κομισαρίων του συστήματος. Ο βασικός στόχος είναι η πλήρης ενσωμάτωση της ελληνικής οικονομίας στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς, κάτω από το πρόσχημα της κρίσης του χρέους, το οποίο όμως είναι απλά το σύμπτωμα της κρίσης, ενώ οι αιτίες ανάγονται στον ίδιο τον τρόπο εξωστρεφούς «ανάπτυξης» της ελληνικής οικονομίας, που εντάθηκε όσο ποτέ άλλοτε με την ένταξή μας στην Ε.Ε. (και στη συνέχεια στην ευρωζώνη) η οποία, όπως έδειξα αλλού1, αποτελεί τη βασική πραγματική αιτία για την καταστροφή της παραγωγικής δομής της χώρας στα τελευταία 30 χρόνια και τη δημιουργία μιας «καταναλωτικής κοινωνίας χωρίς παραγωγική δομή».

Ακόμα να καταλάβουμε ότι πρέπει να κάνουμε στάση πληρωμών,οπότε μας κοροιδεύουν καθημερινά




ciaoant1
Αν παρατηρήσετε την "υπερασπιστική" γραμμή αυτών που δε θέλουν να προχωρήσουμε σε στάση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ, διαρκώς μας λέμε ένα πράγμα: Ότι "αν γίνουν αυτά τα πράγματα, τότε θα έρθει η καταστροφή". Λες και τώρα όλα πάνε καλά (βέβαια, αν το δεις από την οπτική γωνία του πιστωτή που θησαυρίζει με τους τόκους που πληρώνεται κανονικά, την ίδια ώρα που η κοινωνία "στραγγίζεται" ολοένα και περισσότερο, τότε πράγματι "όλα πάνε καλά").

"Αν φύγουμε από το ευρώ, θα φτωχύνουμε". Λες και αν μείνουμε στο ευρώ θα πλουτίσουμε. Δεν είναι τυχαίο που μιλούν για ανάκαμψη, για ανάπτυξη, αλλά μένουν μόνο στα λόγια.

Το να έχει μια χώρα όπως η Ελλάδα ένα νόμισμα όπως το ευρώ, είναι σα να ρίχνει ένας γεωργός τσιμέντο στο χωράφι του, και μετά να "εκπλήσσεται" που οι σπόροι που ρίχνει δε φυτρώνουν.

Μα πώς να φυτρώσουν; Οι σπόροι για να φυτρώσουν θέλουν χώμα, δε μπορούν να φυτρώσουν στο τσιμέντο.

Αρχίζει διαμαρτυρία στο Σύνταγμα αύριο Κυριακή 22/5




Στις 10 το πρωί.Όπως στην Ισπανία.Πρωτοβουλία πολιτών θα μείνει μόνιμα εκεί μέχρι να γίνει δημοψήφισμα.


Πηγή: www.300ellines.org

ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ/ΙΣΑ,

Είμαι ο αδερφός ,ο φίλος , ο συγγενής,o συνεργάτης σου,ίσως και εσύ  ο ίδιος,που πλέον δεν έχει δουλειά, χάνει το σπίτι του,κλείνει το μαγαζί του,του έκοψαν το μισθό ή την σύνταξη.
Είμαι αυτός που δεν κάνει πια όνειρα και δεν έχει πλέον τα απαραίτητα και ίσως ούτε και φαί για τα παιδιά του.
Είμαι αυτός που κοιμάται και ξυπνάει με το στομάχι δεμένο κόμπο και  το άγχος και το φόβο μόνιμη παρέα για το αύριο.

Δεν είμαι όμως μόνος μου. Είμαστε πολλοί και είμαστε εδώ για να  ζητήσουμε τα αυτονόητα.
Για να φωνάξουμε για το ΔΙΚΙΟ που μας πνίγει,γιατί δεν τα φάγαμε μαζί με κανένα, γιατί δεν μας ρώτησαν ποτέ για τίποτα και τώρα μας καλούν  να πληρώσουμε για άλλη μια φορά τα σπασμένα ΑΛΛΩΝ.

Δεν είμαστε συνδικαλιστές , δεν ανήκουμε σε κανένα κόμμα δεν μας υποστηρίζει κανείς και τίποτα. Από τον ΜΟΝΟ που  μπορούμε να περιμένουμε βοήθεια είναι από ΕΣΕΝΑ.

Ομως είμαστε πλέον ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ και να αποδείξουμε ότι όσο και αν μας έχουν τσακίσει, υπάρχουν ακόμα ΕΛΛΗΝΕΣ  με ΨΥΧΗ . Ετσι αποφασίσαμε να κατέβουμε στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ και να  παραμείνουμε εκεί μέχρι να γίνει αυτό που θα έπρεπε να έχει γίνει,πριν  από οποιαδήποτε σημαντική απόφαση.

ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΛΟ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΝΤ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΩΣ ΠΡΟΙΟΝ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ , 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ

ΕΝΩΣΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΣΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΑΣ ΒΟΗΘΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ . ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΣΤΟ info@300ellines.org ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ ΞΕΚΙΝΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΜΑΙΟΥ 2011  ΣΤΙΣ 10 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΜΑΣ

www.300ellines.org

Βοήθησε την προσπάθεια. Κατέβασε το παρακάτω συνημμένο, εκτύπωσε το και μοίρασε το σε όσους δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο -ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΔΥΝΑΤΗ!..


stopcartel Newsdesk

O Πρύτανης του Παν. Αθηνών και σημαντικοί διανοούμενοι καλούν σε ανοιχτή συγκέντρωση


Πηγή: Επίκαιρα

Σημαντική πρωτοβουλία από ακαδημαϊκούς και διανοούμενους αποτελεί...
 
O Πρύτανης του Παν. Αθηνών και σημαντικοί διανοούμενοι καλούν σε ανοιχτή συγκέντρωση
η διοργάνωση ανοιχτής συγκέντρωσης-διαμαρτυρίας, στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών, απέναντι στα μέτρα που θέλει να περάσει η κυβέρνηση και η τρόικα για την αντιομετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Την Τρίτη 31 Μαΐου 2011, στις 7 το απόγευμα, στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών θα πραγματοποιηθεί μεγάλη ανοιχτή συγκέντρωση με πρωτοβουλία του Πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Θεοδόση Πελεγρίνη, του μεγάλου έλληνα μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη και των καθηγητών Γιώργου Κασιμάτη, Γιώργου Κατρούγκαλου, Νότη Μαριά, Κώστα Μπέη και Κώστα Χρυσογόνου.

Η πρόσκληση στην εκδήλωση-συγκέντρωση απευθύνεται, σύμφωνα με τους διοργανωτές, σε κάθε πατριώτη που θέλει να διατρανώσει την αντίθεσή του στην υποτέλεια της ελληνική κοινωνίας και την απαξίωση του δημόσιου πλούτου της Ελλάδας.  

ΓΙΑΤΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ;


ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ, ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ!
Το ερώτημα δεν μπορεί να παρακαμφθεί.
Γιατί η Αριστερά δεν μπόρεσε να ανακόψει τη μνημονιακή λεηλασία κατακτήσεων και δικαιωμάτων ενός αιώνα;
Γιατί, τουλάχιστον, δεν μπόρεσε να παρεμβάλει αποτελεσματικά εμπόδια ή ισχυρές μαζικές αντιστάσεις;
Γιατί, έστω, η Αριστερά δεν φαίνεται να κερδίζει μέσα στη γενική διαμαρτυρία και την καθίζηση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ;
Τα ερωτήματα αυτά μοιάζουν να μην απασχολούν σοβαρά τις ηγεσίες των δυνάμεων της Αριστεράς.
Το χειρότερο, οι ηγεσίες της Αριστεράς έχουν ευθέως ή σιωπηρώς έτοιμη την απάντηση:
Αν η Αριστερά δεν μπόρεσε ή δεν κερδίζει όσο θα έπρεπε, μέσα στην κρίση και τη γενική κατεδάφιση, αυτό είτε οφείλεται σε αντικειμενικούς λόγους και δυσκολίες είτε φταίνε κυρίως οι άλλες δυνάμεις της Αριστεράς με τις λανθασμένες επιλογές τους!

Παρασκευή 20 Μαΐου 2011

Τι είχε αποκαλύψει η "Καθημερινή" (προ έτους) για το μεγάλο κόλπο με τα CDS...



Πηγή: Press-gr.blogspot.com
Της Σοφιας Παπαϊωαννου (καθημερινή)
21 Μαρτίου 2010

Το Τ.Τ. διασφαλίστηκε για τη χρεοκοπία της ... ελληνικής οικονομίας. Η αγορά των CDS λίγο πριν την προκήρυξη των εκλογών  και η πώληση με εξασφάλιση του απαραίτητου κέρδους
Την ώρα που στην Ελλάδα κατηγορούν τους κερδοσκόπους του εξωτερικού που έπαιξαν με τα σενάρια πτώχευσης της χώρας μας με τα περίφημα ασφάλιστρα κινδύνου, τα credit default swaps (CDS) των ελληνικών ομολόγων, και την ώρα που με αφορμή την οικονομική κατάσταση της χώρας μας συζητείται παγκοσμίως η επιβολή αυστηρότερων κανόνων και ελέγχου της αγοράς των CDS, αποκαλύπτεται πως ελληνική τράπεζα έπαιξε και κέρδισε με CDS.

Η είδηση αυτή έχει ιδιαίτερη αξία, αφού με τα στοιχεία που παρουσιάζονται σήμερα η ελληνική τράπεζα που αγόρασε CDS είναι κρατική και πρόκειται για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.

Οπως αποκαλύπτεται, ο τέως πρόεδρος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου Αγγελος Φιλιππίδης είχε αγοράσει ασφάλιστρα κινδύνου για να...