ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ από ΕΛΛΑΔΑ για Σχηματισμό ΕΛΕ

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ από ΕΛΛΑΔΑ για το Σχηματισμό ΕΛΕ

1.      Αγγελάκας Γιάννης, μουσικοσυνθέτης

2.      Αγγελόπουλος Βένιος, πανεπιστημιακός

3.      Αλαβάνος Αλέκος, πρώην μέλος Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

4.      Αλεβίζου Ελπίδα, μέλος κινημάτων πόλης, κίνημα Δεν πληρώνω

5.      Αλιμπράντης Νικήτας, καθηγητής Πανεπιστημίου Στρασβούργου και ΔΠΘ

6.      Ανδρεάδης Γιάγκος, πανεπιστημιακός

7.      Αρέστης Γιώργος, μέλος κινήματος «Δεν πληρώνω στα διόδια»

8.      Αστρινάκη Ράνια, πανεπιστημιακός

9.      Βαλαβάνη Νάντια, συγγραφέας

10.  Βαρδάνης Μιχάλης, αντιστράτηγος ε.α. , πρώην πρόεδρος Συλλόγου Φυλακισθέντων και  Εξορισθέντων Αντίστασης ‘67-’74 (ΣΦΕΑ)

11.  Βασιλείου Δημήτρης, διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών

12.  Βατικιώτης Λεωνίδας, οικονομολόγος, δημοσιογράφος

13.  Βεργόπουλος Κώστας, οικονομολόγος, πανεπιστημιακός

14.  Βιλιάρδος Βασίλης, οικονομολόγος

15.  Γαβρίλης Γιώργος, μέλος διοίκησης ΓΣΕΕ

16.  Γαλάνης Νίκος, μηχανικός

17.  Γέρου Κάτια, ηθοποιός

18.  Γεωργακάκη Ροδή, αντιδήμαρχος Ελληνικού – Αργυρούπολης

19.  Γκανής Βάιος, πρόεδρος Διαδημοτικού Αγροτικού Συλλόγου Βόρειας Φθιώτιδας

20.  Γκλέτσος Απόστολος, δήμαρχος Στυλίδας

21.  Γκότσης Ηρακλής, δήμαρχος Νέας Ιωνίας

22.  Γλέζος Μανόλης

23.  Δεκλερής Μιχάλης, πρώην αντιπρόεδρος ΣτΕ

24.  Δελαστίκ Γιώργος, δημοσιογράφος

25.  Δημητρίου Αλίντα, σκηνοθέτης

26.  Δημητρίου Σωτήρης, ανθρωπολόγος

27.  Δούκα Μάρω, συγγραφέας

28.  Δουράκης Γιώργος, επικ. Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας.

29.  Θανασέκος Γιάννης, πανεπιστημιακός

30.  Θεοδωρόπουλος Γιώργος, συντονιστής επιτροπών Ακρίβεια Στοπ

31.  Θεωνάς Γιάννης, πρώην γενικός γραμματέας ΓΣΕΕ

32.  Ιωακείμογλου Ηλίας, οικονομολόγος,

33.  Ιωάννου Γιάννης, συνθέτης

34.  Καζάκος Άρης, καθηγητής Εργατικού Δικαίου

35.  Κάμμερ Ρενέ, διευθύντρια & χορογράφος του ΚΘΒΕ, διευθύντρια και πρώτη χορεύτρια Μπαλέτου Αθηνών, πρώην σολίστ της Όπερας της Βόννης  

36.  Καρακώστα Εύη, μηχανικός

37.  Καλομοίρης Γρηγόρης, συνδικαλιστής, εκπαιδευτικός

38.  Καμπιτάκης Κώστας, γεωπόνος, πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ Κρήτης

39.  Καμπούρης Δημήτρης, πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Κτηνοτρόφων

40.  Καπάταης Χρήστος, μηχανικός

41.  Καρυστιάνη Ιωάννα, συγγραφέας

42.  Κασιμάτης Γιώργος, ομότιμος καθηγητής Νομικής, ακαδημαϊκός

43.  Κατζουράκης Κυριάκος, εικαστικός, πανεπιστημιακός

44.  Κατρούγκαλος Γιώργος, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου

45.  Κατωμερής Γιάννης, σκηνοθέτης

46.  Κιμπουρόπουλος Γιάννης, δημοσιογράφος

47.  Κιτίδη Κατερίνα, δημοσιογράφος

48.  Κοροβέσης Περικλής, πρώην βουλευτής

49.  Κορτζίδης Χρίστος, δήμαρχος Ελληνικού – Αργυρούπολης

50.  Κοσμάς Πέτρος, οικονομολόγος, πανεπιστημιακός

51.  Κουζής Γιάννης, νομικός πανεπιστημιακός

52.  Κούνεβα Κωνσταντίνα, συνδικαλίστρια

53.  Κωνσταντακόπουλος Δημήτρης, δημοσιογράφος, συγγραφέας

54.  Λαφαζάνης Παναγιώτης, βουλευτής

55.  Λίτσης Μωυσής, δημοσιογράφος

56.  Μαριάς Νότης, αναπληρωτής καθηγητής Θεσμών ΕΕ

57.  Μαντάς Παναγιώτης, ιατρός

58.  Μαρκέτος Σπύρος, επ. καθηγητής Ιστορίας Ιδεών, τμ. Πολ. Επιστημών ΑΠΘ

59.  Μητραλιάς Γιώργος, ακτιβιστής

60.  Μουζάλας Γιάννης, εκπρόσωπος των Γιατρών του Κόσμου

61.  Μπαλασόπουλος Θεμιστοκλής, συνδικαλιστής, πρόεδρος ΠΟΕ – ΟΤΑ

62.  Μπαλτάς Αριστείδης, πανεπιστημιακός

63.  Μπιτσάκης Ευτύχης, πανεπιστημιακός

64.  Νικολόπουλος Σταμάτης, πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ)

65.  Νταβανέλος Αντώνης, γενικός γραμματέας ΔΣ ΕΣΗΕΑ

66.  Παναγιωτόπουλος Χρίστος, συνδικαλιστής

67.  Παπαδημητρίου Μάνια, ηθοποιός

68.  Παπακωνσταντίνου Πέτρος, δημοσιογράφος 

69.  Παπαπέτρος Γιώργος, οικονομολόγος

70.  Παπασπύρου Σπύρος, συνδικαλιστής, πρόεδρος ΑΔΕΔΥ

71.  Παρασκευόπουλος Γιάννης, οικονομολόγος

72.  Πατρικίου Έλενα, ιστορικός, σκηνοθέτρια

73.  Πετραλιάς Νίκος, ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Αθήνας

74.  Πισσίας Βαγγέλης, Δρ. Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων

75.  Πολίτη Τζίνα, πανεπιστημιακός

76.  Πορτάλιου Ελένη, καθηγήτρια ΕΜΠ, δημοτική σύμβουλος Αθήνας

77.  Ρηγοπούλου Πέπη, πανεπιστημιακός

78.  Ρομπόλης Σάββας,  πανεπιστημιακός, εργατολόγος

79.  Ρόζεμπεργκ Θεόφιλος, παν/μιακός, πρ. πρόεδρος Γιατρών του Κόσμου

80.  Σακελλαρόπουλος Σπύρος, πανεπιστημιακός

81.  Σακοράφα Σοφία, βουλευτής

82.  Σεβαστάκης Δημήτρης, ζωγράφος καθηγητής ΕΜΠ

83.  Σεβαστάκης Νίκος, αν. καθηγητής τμήματος Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ

84.  Σπανού Δέσποινα, συνδικαλίστρια, μέλος διοίκησης ΑΔΕΔΥ

85.  Σταυρόπουλος Στάθης, σκιτσογράφος

86.  Στραβελάκης Νίκος, οικονομολόγος

87.  Στρατούλης Δημήτρης, αντιπρόεδρος ΙΝΕ ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ

88.  Τασιάκος Χρίστος, μέλος Συν. Αντιπροσώπων Οικονομικού Επιμελητηρίου

89.  Τόλιος Γιάννης, οικονομολόγος, ερευνητής

90.  Τομπάζος Σταύρος, οικονομολόγος, πανεπιστημιακός

91.  Τραυλός – Τζανετάτος Δημήτρης, καθηγητής Εργατικού Δικαίου

92.  Τσακαλώτος Ευκλείδης, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθήνας

93.  Τσακνής Διονύσης, μουσικοσυνθέτης

94.  Τσακνιάς Δήμος, δικηγόρος

95.  Φίλιος Φίλιππος, δήμαρχος Ιωαννίνων

96.  Φιλίππου Πέτρος, δήμαρχος Σαρωνικού

97.  Χαραλαμπίδης Μιχάλης, πολιτικός

98.  Χατζηστεφάνου Άρης, δημοσιογράφος

99.  Χατζόπουλος Στάθης, νομικός

100.               Χρυσόγονος Κώστας, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Τμ. Νομικής ΑΠΘ

ΕΚΚΛΗΣΗ και ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ από το ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ για το σχηματισμό Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου

Οι υπογράφοντες πιστεύουμε ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) η οποία θα εξετάσει το ελληνικό δημόσιο χρέος. Η τρέχουσα πολιτική της ΕΕ και του ΔΝΤ για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους έχει επιφέρει μεγάλο κοινωνικό κόστος στην Ελλάδα. Κατά συνέπεια ο ελληνικός λαός έχει δημοκρατικό δικαίωμα να απαιτήσει πλήρη πληροφόρηση όσον αφορά το χρέος που είναι δημόσιο, ή εγγυημένο από το κράτος.
Ο σκοπός της ΕΛΕ θα είναι η εξακρίβωση των αιτίων του δημόσιου χρέους, των όρων με τους οποίους έχει συναφθεί, καθώς και της χρήσης των δανείων. Στη βάση των συμπερασμάτων της η ΕΛΕ θα διαμορφώσει κατάλληλες προτάσεις για την αντιμετώπιση του χρέους, συμπεριλαμβανομένου του χρέους που θα αποδειχθεί παράνομο, μη νομιμοποιημένο, ή απεχθές. Η επιδίωξη της ΕΛΕ θα είναι να συνδράμει την Ελλάδα ώστε να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αντιμετωπίσει το βάρος του χρέους. Η ΕΛΕ θα επιχειρήσει επίσης να διαπιστώσει ευθύνες για τις προβληματικές συμβάσεις χρέους.
Το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος βρίσκονται στην καρδιά της κρίσης της Ευρωζώνης. Η παγκόσμια κρίση που ξεκίνησε το 2007 πήρε τη μορφή κρίσης χρέους της περιφέρειας της Ευρωζώνης. Σύμφωνα με τον τελευταίο προϋπολογισμό, το ελληνικό δημόσιο χρέος αναμένεται να αυξηθεί από 299 δις ευρώ (ή 127% του ΑΕΠ) το 2009 σε 362 δις ευρώ (ή 159% του ΑΕΠ) το 2011. Η διόγκωση του δημόσιου χρέους επέτεινε τον κίνδυνο εθνικής χρεοκοπίας των περιφερειακών χωρών και αύξησε τις πιθανότητες τραπεζικής χρεοκοπίας στην Ευρώπη. Η ΕΕ, σε συμφωνία με εθνικές κυβερνήσεις, αντέδρασε υιοθετώντας προγράμματα διάσωσης που διευκολύνουν τον προσωρινό δανεισμό των κρατών της Ευρωζώνης και προστατεύουν τις τράπεζες. Αλλά τα μέτρα αυτά δεν κατάφεραν να καθησυχάσουν τις χρηματοπιστωτικές αγορές, με συνέπεια τα επιτόκια δανεισμού των περιφερειακών χωρών να συνεχίσουν να ανεβαίνουν. Επιπλέον, το αντίτιμο των προγραμμάτων ήταν η λιτότητα. Η Ελλάδα, η Ιρλανδία και άλλες χώρες αναγκάστηκαν να περικόψουν μισθούς και συντάξεις, να μειώσουν τις δημόσιες δαπάνες, να συρρικνώσουν τις παροχές πρόνοιας, να ιδιωτικοποιήσουν δημόσιες επιχειρήσεις και να απελευθερώσουν τις αγορές. Αναπόφευκτα θα υπάρξει και περαιτέρω κοινωνικό κόστος λόγω αύξησης της ανεργίας, χρεοκοπίας επιχειρήσεων και συρρίκνωσης της παραγωγής.

Τα μυστικά της… χρεοκοπίας μας

Πηγή: Sofokleous 10

Βέβαιη θεωρούν πλέον την αδυναμία της χώρας να επανέλθει στις αγορές οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης. Και δεν κρύβουν, ότι μόνο ένα… μυστικό περιμένουν στις 25 Μαρτίου να μάθουν για να συμπληρώσουν το ελληνικό «παζλ»: αυτό που τους ενδιαφέρει, όπως και κάθε κάτοχο ελληνικών ομολόγων, είναι αν το νέο δάνειο που υποχρεωτικά θα πρέπει να πάρει η χώρα από το μόνιμο Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας το 2013 θα συνοδευθεί και από ένα «κούρεμα» των ιδιωτών πιστωτών.

Η χθεσινή ανακοίνωση της S&P, η οποία επιφυλάχθηκε να αποφασίσει μετά τις 25 Μαρτίου αν θα τοποθετήσει τα ελληνικά ομόλογα δυο-τρεις βαθμίδες κάτω από το “junk” είναι απολύτως χαρακτηριστική του αδιεξόδου στο οποίο έχει οδηγήσει την κυβέρνηση το «σχέδιο διάσωσης» του περασμένου Μαϊου, που εφαρμόζεται με όλο και περισσότερες δόσεις ακραίων δημοσιονομικών μέτρων, καθώς πολύ απλά… οι αριθμοί του μνημονίου δεν βγαίνουν:

FINANCIAL TIMES: ΚΑΙ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΩΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ!

Πηγή: Iskra

ΓΕΡΜΑΝΟΦΩΝΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΑΠΟΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ!

Ο Μάρτιος είναι ένας ιδιαίτερα κρίσιμος μήνας για την Ευρωζώνη, καθώς στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, στα τέλη του μήνα, αναμένεται να ληφθούν τελικές αποφάσεις, γύρω από τη διαχείριση της κρίσης χρέους. Για αυτό το λόγο άλλωστε ο Γ. Παπανδρέου, ταξίδεψε στο Βερολίνο ενώ θα μεταβεί και στο Παρίσι, προκειμένου να ικετέψει, τόσο για την επιμήκυνση και τη μείωση του επιτοκίου των τροϊκανών δανείων των € 110 δις, όσο και για τη δυνατότητα αναδιάρθρωσης των κρατικών χρεών (πχ επαναγορά ομολόγων από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και το Μόνιμο Μηχανισμό από το 2013).

Όπως ήταν λοιπόν αναμενόμενο, ενόψει της Συνόδου Κορυφής, έχει ανάψει ο δημόσιος διάλογος, εντός τωνκυρίαρχων κύκλων, γύρω από τις προοπτικές εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους αλλά και της ίδιαςΚυβέρνησης Γ. Παπανδρέου!

Οι Financial Times, στο τελευταίο κυριακάτικο φύλλο τους (27.02), αφιερώνουν δύο δημοσιεύματα για την Ελλάδα, ένα στη μόνιμη στήλη LEX και ένα στο editorial! Οι εκτιμήσεις των FT, έχουν ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτελούν μια εφημερίδα διεθνούς κύρους, που εκφράζει με τον πλέον, αυθεντικό ίσως, τρόπο, τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΖΟΖΕΦ ΧΑΛΕΒΙ*

Δεν υπάρχει ενδογενής λύση στην κρίση

Πηγή: ΕΠΟΧΗ (27/2/2011)

Σε ποιο σημείο βρίσκεται η κρίση, ποια η προοπτική εξόδου από αυτή και πώς ερμηνεύεται η τόση εμμονή σε νεοφιλελεύθερες λύσεις; Γιατί τόση έμφαση στο δημόσιο χρέος και το έλλειμμα; Υπάρχει πρόταση από την πλευρά της αριστεράς; Ο καθηγητής πολιτικής οικονομίας Τζόζεφ Χαλέβι δίνει τη δική του άποψη για αυτά τα ερωτήματα, σήμερα στην «Εποχή».

Τη συνέντευξη πήραν

ο Παύλος Κλαυδιανός

και η Ζωή Γεωργούλα

Δύο και πλέον χρόνια από το ξέσπασμα της κρίσης, ας ξαναδούμε, με την εμπειρία που έχουμε από αυτή, τι ήταν αυτή η κρίση.

Ουσιαστικά έχουν περάσει σχεδόν τέσσερα χρόνια, διότι στις ΗΠΑ η κρίση ξεκίνησε στο τέλος του 2007. Πρέπει να ανατρέξουμε λίγο πριν, δηλαδή στο τέλος του μεγάλου μπουμ, που διήρκεσε από 1945 έως το 1975, ακριβέστερα το 1971, όταν ο Νίξον διακήρυξε ότι το σύστημα Μπρέτον Γουντς δεν ήταν πια έγκυρο. Αυτό που συνέβη τη δεκαετία του 80 ήταν ότι οι επιλογές των προέδρων των ΗΠΑ. Επιχείρησαν να παρακάμψουν τη στασιμότητα στην οικονομία γενικεύοντας την πίστωση, να τονώσουν τη ζήτηση με πιστωτικές κάρτες και δάνεια. Οι ΗΠΑ θεώρησαν ότι κατέχουν τον αλγόριθμο για τη λύση του προβλήματος τους και η λύση ήταν εύκολο χρήμα και δάνεια, με υποθήκη κατοικίες. Το άλλο μέρος της εξίσωσης ήταν η Κίνα. Από τη μία, αυξάνουν τη ζήτηση και, από την άλλη, εισάγουν από την Κίνα, όπου το κόστος παραγωγής είναι χαμηλό. Θεώρησαν ότι έλυσαν το πρόβλημα, αφού, ενώ οι μισθοί στις ΗΠΑ μειώνονταν, τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξάνονταν μέσω της πιστωτικής χρέωσης των πολιτών. Οι ΗΠΑ έγιναν μετά το 1980 η παγκόσμια οικονομία εισαγωγών και ο υπόλοιπος κόσμος, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης και της Ιαπωνίας, εξαρτιόταν από αυτή.

 

Μπλόκαρε το... μάνιουαλ

πηγή: ΕΠΟΧΗ (27/2/2011)

Toυ

Α. Π. Θάνου

Το μνημόνιο χρεοκόπησε. Κατανοητό απ’ όλους -γι’ αυτό και γεμίσαμε “αντιστασιακούς” από το κυβερνητικό κόμμα. Οι άλλοι προϋπήρχαν... Ξορκίζουν την πολιτική που ακολουθεί το Μαξίμου, χωρίς ποτέ να την καταδικάζουν. Μετά, όμως, και τη συνάντηση του Γ. Παπανδρέου με την Α. Μέρκελ έγινε φανερό ότι το πρόγραμμα δεν “βγαίνει”. [Π. Οικονόμου: “Το περίφημο μνημόνιο πνέει τα λοίσθια, έχει αποθάνει προ πολλού (...) δεν βγαίνουν τα νούμερα και όλο αλλάζουμε”, Μ. Ανδρουλάκης: “Είναι εμφανές ότι υπάρχει απουσία στην κυβέρνηση ενιαίου κέντρου διαχείρισης κρίσης. Η συζήτηση για τα 50 δισ. είναι φαντασιακές καρικατούρες”].

Υψηλόβαθμη «κριτική»

Τον προβληματισμό τους δεν κρύβουν, πλέον, και υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη που περιμένουν τη Σύνοδο Κορυφής (25 Μαρτίου), αν και “επί του παρόντος”, σύμφωνα με τον Γ. Παπακωνσταντίνου στη συνεδρίαση του ΚΤΕ (Κοινοβουλευτικός Τομέας Εργασίας ΠαΣοΚ), “δεν έχει φανεί φως. Η κατάσταση είναι δύσκολη αλλά δεν υπάρχει άλλη πολιτική. Η Γερμανία είναι δύσκολη. Αν δεν πετύχουμε θα σερνόμαστε”. Τοποθέτηση που προκάλεσε αντιδράσεις [Β. Παπανδρέου: “Αφήστε τα περί μονόδρομου. Να πείτε την αλήθεια ότι δεν βγαίνει το πρόγραμμα. Για πρώτη φορά δεν σας βλέπω αισιόδοξο και αυτό είναι καλό, διότι αντιμετωπίζετε την πραγματικότητα”, Π. Κουκουλόπουλος: “Να ειπωθεί όλο το έργο, όχι μισό – μισό. Να πούμε όλο το πρόβλημα και όλη τη λύση”]. Οι ίδιοι, πάντως, οι βουλευτές διευκρίνιζαν ότι άσκησαν κριτική όχι κατά του μνημονίου, αλλά στη βάση της αγωνίας τους για την πορεία της οικονομίας...

Εκλογές και στρατηγική «εθνικής συνεννόησης»

Πηγή: Ελευθεροτυπία 2/3/2011Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Τι θα συνέβαινε αν οι Ελληνες δημόσιοι υπάλληλοι αντιδρούσαν όπως οι Αμερικανοί συνάδελφοί τους στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ, που κατέλαβαν το Κοινοβούλιο (της Πολιτείας) για να διαμαρτυρηθούν κατά του νόμου αυστηρής λιτότητας και κοινωνικών περικοπών που προωθεί η νεοσυντηρητική ρεπουμπλικανική τοπική κυβέρνηση;

Σύσσωμο το πολιτικό-τηλεοπτικό προσωπικό θα τους κατήγγελλε για ανεύθυνο τυχοδιωκτισμό, υποκινούμενη δράση, απόπειρα θεσμικού πραξικοπήματος και υπονόμευση των λειτουργιών της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Αμέσως μετά θα ζητούσε την παρέμβαση της Δικαιοσύνης για να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι της πρωτοφανούς εκτροπής που δυσφημεί τη χώρα στο εξωτερικό!

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ

Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ

Αθήνα, 2 Μαρτίου 2011

ΘΕΜΑ: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΤΙΣ 3 ΜΑΡΤΙΟΥ

Την Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011, στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20, 1^ος όροφος) στις 12.00 το μεσημέρι θα παρουσιαστεί στους εκπροσώπους του Τύπου η Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους.

Κατά τη συνέντευξη Τύπου θα δοθούν στη δημοσιότητα οι δεκάδες υπογραφές προσωπικοτήτων που έχουν μέχρι στιγμής συγκεντρωθεί από την Ελλάδα και το εξωτερικό και ζητούν να ανοίξουν επιτέλους τα βιβλία του δημόσιου χρέους και να μάθει ο ελληνικός λαός τι οφείλει και σε ποιόν και υπό ποιούς όρους δανείστηκε. 

Επίσης, θα γίνουν γνωστές οι επόμενες κινήσεις της Πρωτοβουλίας για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου κι ειδικότερα ανοιχτή δημόσια εκδήλωση και διεθνές συνέδριο με θέμα το δημόσιο χρέος που ήδη προετοιμάζονται.

Στο πάνελ θα συμμετέχουν: Νάντια Βαλαβάνη (συγγραφέας), Κατρούγκαλος Γιώργος (καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου), Κώστας Λαπαβίτσας (καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας), Παναγιώτης Λαφαζάνης (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ), Παπασπύρος Σπύρος (πρόεδρος ΑΔΕΔΥ), Σοφία Σακοράφα (ανεξάρτητη βουλευτής) και Διονύσης Τσακνής (μουσικοσυνθέτης). Θα συντονίζει ο Λεωνίδας Βατικιώτης.

Aπαγόρευση ελλειμμάτων, σύνταξη στα… 80!

Πηγή: Sofokleous 10

«Ναι σε όλα» είπε η ελληνική κυβέρνηση μετά την παρουσίαση των προτάσεων Ρομπάι-Μπαρόζο για το συντονισμό της οικονομικής πολιτικής στην ευρωζώνη, σε μια ύστατη προσπάθεια να εξασφαλίσει ευνοϊκές ρυθμίσεις για το χρέος στις 25 Μαρτίου. Στο «μενού» των συμβιβαστικών προτάσεων, που είναι τελικά πολύ σκληρότερες από το αρχικά αναμενόμενο, περιλαμβάνεται η υιοθέτηση συνταγματικής ρύθμισης ή νόμου-πλαίσιο, που θα απαγορεύει τα ελλείμματα, αλλά και μέτρα για το ασφαλιστικό, που οδηγούν στην περίπτωση της Ελλάδας σε… πενιχρές συντάξεις στα βαθιά γεράματα!

Παρά το ελληνικό «ναι», όμως, η διαπραγμάτευση που θα ολοκληρωθεί την 25^η Μαρτίου, με ενδιάμεσο σταθμό την έκτακτη Σύνοδο Κορυφής στις 11 του μήνα, κρύβει ακόμη πολλά ακανθώδη σημεία, καθώς δεν είναι λίγες οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης, που αντιδρούν στα γερμανικά «κελεύσματα» για τα νομοθετημένα «φρένα χρέους», καθώς αποτελούν μια σημαντική εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας στις Βρυξέλλες. Επιπλέον, οι προτάσεις για ευρωπαϊκή παρέμβαση στο ασφαλιστικό, που σε πολλές χώρες, όπως η Αυστρία, θεωρείται θέμα καθαρά εθνικής πολιτικής, δεν έχουν γίνει δεκτές με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από αρκετές κυβερνήσεις.

Ουραγός στους µισθούς η Ελλάδα

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ (2/3/2011)

ΙΝΕ-ΓΣΕΕ: Δεν φταίει το κόστος εργασίας για την επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΗΛΙΑΣ Π. ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ

Μύθος είναι το υψηλό κόστος εργασίας στην Ελλάδα, συµπεραίνει έκθεση του ΙΝΕΓΣΕΕ που αντιστρατεύεται το βασικό επιχείρηµα της τρόικας ότι φταίνε οι υψηλοί µισθοί για την επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας.

Παράλληλα, σύµφωνα µε την έκθεση, σε σύγκριση µε τις άλλες χώρες της Ε.Ε. οι έλληνες εργαζόµενοι έχουν από τις χαµηλότερες αποδοχές, όταν οι επιχειρήσεις στη χώρα µας διατηρούν από τα υψηλότερα περιθώρια κέρδους µεταξύ των χωρών-µελών της Ε.Ε. Ο επιχειρηµατικός τοµέας – όπως προκύπτει από την έκθεση – δεν θυσίασε την υψηλή κερδοφορία του για να επιτευχθεί η αύξηση της ανταγωνιστικότητας, η οποία αντίθετα επιδεινώθηκε τατελευταία χρόνια κυρίως λόγω της ανατίµησης του ενιαίου νοµίσµατος.

Στα σπήλαια της κοινωνίας

 

Πηγή: Ελευθεροτυπία (2/3/2011)

Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

 

Στην Ελλάδα, ουδέποτε σημειώθηκε εξέγερση με ανατρεπτικά χαρακτηριστικά. Ακόμη και σε φορτισμένες περιόδους, τη λύση έδινε η τιμωρητική κάλπη... Σήμερα, βιώνοντας μια πρωτόγνωρη κατάσταση, η χώρα βράζει.

 Ο δυσάρεστος αιφνιδιασμός δημιούργησε βαθμηδόν αμηχανία, φόβο, οργή και αγανάκτηση. Και όσο περνάει ο καιρός -με το Μνημόνιο να έχει αποτύχει, με τον πρωθυπουργό να αποκαλύπτεται ψευδόμενος στο μείζον θέμα του ΔΝΤ και την κυβέρνηση να φαντάζει χλωμή και ασυνάρτητη- η κατάσταση προσλαμβάνει εκρηκτικά χαρακτηριστικά. Τουλάχιστον στα σπήλαια της κοινωνίας. Εκεί όπου καθημερινά εκτυλίσσονται προσωπικά δράματα και συλλογικού χαρακτήρα οδυνηρές ανατροπές... Ωστόσο η χώρα δεν βρίσκεται στα πρόθυρα γενικευμένης εξέγερσης: οι συνεχείς και εσχάτως μαζικές κινητοποιήσεις έχουν προδιαγεγραμμένο τέλος. Σχεδόν καμιά κεντρική επιλογή δεν αναχαιτίστηκε, παρά τη διεκδικητική δυναμική που ανέπτυξαν τα συνδικάτα... Επιπλέον, παρατηρείται ένα πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο, όπως σημείωσε προσφάτως η στήλη: τόσο στις πρόσφατες εκλογές για την Αυτοδιοίκηση, όσο και σε κλαδικές εκλογές το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν ηττήθηκε, αλλά εξήλθε τροπαιούχο, ανεβάζοντας κατά δέκα μονάδες το ποσοστό του! Και πού; Στις εκλογές της Συνομοσπονδίας Βιοτεχνών και Εμπόρων... Εξήγηση υπάρχει. 

Κρίση, εξέγερση, στρατηγική

Πηγή: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

του Παναγιώτη Σωτήρη

Η τρέχουσα καπιταλιστική κρίση έχει δείξει προ πολλού ότι δεν είναι απλώς μια κρίση στη σφαίρα της κυκλοφορίας ή του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά μια δομική καπιταλιστική κρίση, που αφορά όλες τις πλευρές της καπιταλιστικής παραγωγής και αναπαραγωγής. Η έξοδος από αυτή προϋποθέτει τη διατύπωση από τη μεριά των αστών ενός νέου κοινωνικού, οικονομικού και τεχνολογικού παραδείγματος, που ακόμη δεν έχει διατυπωθεί. Αυτό διαμορφώνει το υλικό υπόβαθρο μιας πραγματικής κρίσης στρατηγικής για τις αστικές τάξεις, όσο και εάν αναδιπλώνονται σε έναν παροξυσμό αντιλαϊκών μέτρων και μια «φυγή προς τα εμπρός».

Αυτό αποτυπώνεται στη συνολικότερη κρίση και μετάλλαξη του σχεδίου της Ευρωπαϊκής ενοποίησης. Η αρχιτεκτονική της ΟΝΕ και το κοινό νόμισμα μετατρέπεται πια σε ένα μηχανισμό που επιδεινώνει τις κρισιακές τάσεις, παροξύνει το πρόβλημα του χρέους, οδηγεί όχι πια σε αναδιάρθρωση αλλά σε κοινωνική αποδιάρθρωση. Η προτεινόμενη Γερμανογαλλική «Ευρωπαϊκή Οικονομική Διακυβέρνηση», απλώς θα οξύνει ακόμη περισσότερο αυτές τις αντιφάσεις.

Στ.Κουβελάκης: «Η Αριστερά είναι εντελώς απροετοίμαστη»

Πηγή: tvxs

Την πεποίθηση ότι από την ελληνική αριστερά «δεν υπήρχε συναίσθηση της σοβαρότητας της κατάστασης» που διαμόρφωσε η οικονομική κρίση εκφράζει ο καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας στο King's College του Λονδίνου, μέλος του Αριστερού Βήματος, Στάθης Κουβελάκης. Παράλληλα, μιλώντας στο tvxs.gr, εκτιμά ότι στην Ελλάδα έχει προχωρήσει η συζήτηση για τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους, χαρακτηρίζει αποσπασματικού χαρακτήρα τις κοινωνικές αντιστάσεις απέναντι στην οικονομική στρατηγική της Γερμανίας, και υπερασπίζεται όχι τη μεταρρύθμιση αλλά τη διάλυση της υφιστάμενης ΕΕ.

ΕΡ: Θεωρητικά θα έλεγε κανείς ότι συνθήκες λιτότητας και απουσίας προοπτικής ενισχύουν την Αριστερά, και κατ’ επέκταση τη θέση της στο πολιτικό σύστημα, με την έννοια των εναλλακτικών της προτάσεων. Σε ποιο βαθμό βλέπετε να συμβαίνει αυτό σήμερα, αφενός σε ελληνικό, αφετέρου σε ευρωπαϊκό επίπεδο.